Op zoek naar licht en paddenstoelen in het Speuldersbos

De aanleiding om vandaag (vrijdag 2 oktober) op pad te gaan ligt al weer ruim een jaar achter mij. Dat is dus best lang geleden, maar het zit zo.
In 2025 heb ik de tweede prijs gewonnen bij de fotowedstrijd van Groene Camera, zie ook mijn blog daarover. Mijn prijswinnende foto is vervolgens afgedrukt en heeft zo bijna een jaar in het museum Museon-Omniversum gehangen.
Dit jaar mei kreeg ik een email, dat ik mijn foto op mocht komen halen, omdat die in het museum plaats moest maken voor de winnende foto's van 2026.
Ophalen kon in Nijkerk, dus het leek mij een mooie gelegenheid om dat dan eens te combineren met een ochtend fotograferen in het Speuldersbos.

De zomer is voor mij echter meestal een periode dat ik weinig met de camera op pad ga. De zonsopkomsten zijn me veel te vroeg, overdag is het vaak te warm en zonnig, en de zonsondergangen zijn juist weer aan de late kant.
Het was dus wachten op een vrijdag waarop mist was voorspeld en ik niets anders te doen had. Want het liefst ga ik het bos in als er mist is voorspeld, omdat dan de omstandigheden het mooist zijn.

Op weg naar het Speuldersbos reed ik bij Amersfoort door enorm dichte en grijzige mist. Maar bij het Speuldersbos aangekomen was daar niet zoveel meer van over.
Aangezien er wel zonnige perioden waren voorspeld voor later op de ochtend, besloot ik dus maar vanuit het westen naar het oosten te gaan lopen. Zo kon ik zoveel mogelijk met tegenlicht gaan fotograferen, wat de mooiste resultaten geeft als de zon 'achter' de mist aan het opkomen is.

Regelmatig viel zo het licht héél even op een boom, stronk of pad. Dus het was snel handelen zodra ik dat zag.
Omdat het nog best donker was, met alle beuken nog vol in het blad, was een statief echt noodzakelijk gezien de langere sluitertijden.

Ondanks dat er natuurlijk al belachelijk veel foto's zijn gemaakt in het Speuldersbos, blijf ik het leuk vinden om naar speciale bomen, stronken of struiken te zoeken. In combinatie met mooi licht kan ik zo toch mijn 'eigen' foto's maken, waar ik in ieder geval zelf blij van word.

Het was voor mij overigens wel één van de eerste keren dat ik in het Speuldersbos was nog vóórdat de bladeren beginnen te verkleuren. Meestal krijg ik pas in november of zo de kriebels om er weer eens heen te gaan.
De bomen waren dus nog voornamelijk vol in blad en groen. Maar in combinatie met het zachte licht leverde dit toch -voor mij- verrassende foto's op.

Terwijl ik zo steeds verder naar het oosten bleef lopen, hield ik ook mijn ogen open voor de paddenstoelen. Ondanks de droogte van de laatste tijd stonden er echt al heel erg veel.
Maar, ik had me voorgenomen om ze eens niet standaard met de macro-lens van dichtbij te gaan fotograferen. Ik wilde ze dit keer eens wat meer 'in het landschap' gaan fotograferen.
Dit keer heb ik dus mijn 14-35mm lens erbij gepakt, wat heel andere foto's geeft.
Zeker met de groothoek-lens op 14mm maakt het enorm veel uit of je een stukje naar links of rechts gaat staan. Of de camera wat lager of dichter bij de paddenstoelen houdt.

Ik vond het erg leuk om zo te spelen met de compositie, maar ik vond het ook best lastig.
Om de paddenstoelen zoveel mogelijk scherp te krijgen van voor naar achter, heb ik steeds f/16 ingesteld als diafragma. Dat betekent echter ook dat de achtergrond behoorlijk scherp aanwezig is op de foto.
Dus niet alleen de compositie op de voorgrond is belangrijk, maar ook wat er op de achtergrond te zien is speelt een grote(re) rol.

Tenslotte:
Al met al heb ik nog niet zo heel veel geslaagde foto's weten te maken van de paddenstoelen, maar dat gaat vast komen als ik dit vaker op deze manier ga aanpakken.
En ondanks de niet zo sterke mist in het bos, was het wel weer heerlijk om zo eens een kleine 10km door het Speuldersbos te lopen zonder bijna iemand anders tegen te komen. En ook eens te zien dat het niet alleen maar met herfstkleuren de moeite waard is om er heen te gaan...