Japan in winterse sferen - Tokio, Mt Fuji en de Sneeuwapen van Yamanouchi
Al sinds 2008 stond een reisbeschrijving van een fotoreis naar winters Japan op mijn harde schijf. Het was een droom die al die tijd bleef sluimeren.
Toen Jody me eind 2024 tijdens een telefoontje vertelde dat er een fotoreis naar Japan in de winter georganiseerd zou worden door Nature Talks, was de keuze dan ook snel gemaakt: we hebben direct geboekt.
Na anderhalf jaar voorpret ging op 7 februari 2026 eindelijk de wekker om 5:15u. De reis kon beginnen!
Stress op Schiphol en een vermiste koffer
De reis begon direct met de nodige spanning. Op Schiphol lette ik bij de bagage drop-off even niet goed op, en prompt liep er een schoft met mijn laptoptas (met paspoort en portemonnee!) op zijn koffer weg! Gelukkig had ik het net op tijd door en liep het net goed af.
Daarna gooide de vlucht naar Zürich roet in het eten door flinke vertraging vanwege de dichte mist op Schiphol. Hierdoor dreigden we onze overstap naar Tokio te missen. Gelukkig wist Jody via de Lufthansa servicedesk een rechtstreekse KLM-vlucht te regelen voor diezelfde middag 😊
Na een lange vlucht van ruim 12 uur landden we in een prachtig, winters Tokio. Het enige minpuntje? Onze bagage – inclusief al onze warme kleding, accu-opladers en statief – was niet meegekomen. Balen, maar we hadden er alle vertrouwen in dat ze met de vlucht de volgende dag mee zouden komen.
Creatief in Tokio
We hadden vier volle dagen om met z'n tweeën Tokio te verkennen. Ik had een tip gekregen dat het *teamLab digital arts museum* zeer de moeite waard was: een soort Fabrique des Lumières ‘on steroids’. Een fantastische en reusachtige visuele ervaring! En ook wel lekker om zo, met onze jetlag, wat rustig te beginnen in de grote stad.
Geprojecteerde kleurige bioemen
Wouter tussen de lichtgevende bollen
Warp speed in space
Uiteraard wilden we natuurlijk ook het wereldberoemde kruispunt van Shibuya gaan fotograferen. Dat viel fotografisch gezien nog niet mee. Van bovenaf lukte niet, vanwege dure ticketprijzen of verplicht drinken in de cafés, en vanaf straatniveau komt de enorme drukte simpelweg niet goed over op de foto. Gelukkig bood een bijzonder uitgedoste Japanse dame, die toevallig bezig was met een fotoshoot, een mooi alternatief onderwerp.
Fotoshoot op zijn Japans
Japanse fotoshoot
We zochten de rust weer op in het grote, groene park van de indrukwekkende Meiji Jingu-tempel. Het was bijzonder om te zien met hoeveel respect en punctualiteit de Japanners hier bidden
en buigen. Fotografisch gezien vond ik hier vooral de prachtig opgestapelde sake-vaten interessant.
De dag sloten we 's avonds af op de 45e verdieping van het "Tokyo Metropolitan Government Building Observatory", voor een (gratis) waanzinnig uitzicht over de verlichte stad. En daarna nog een fraaie lichtshow -met muziek- die op het gebouw werd geprojecteerd.
Het is best druk bij de tempel
Sake vaten
Tokio by night
Wij zagen een voorstelling met Godzilla
Mount Fuji en een bevroren verrassing
Vanuit Nederland hadden we een privé-dagtour naar de omgeving van Mount Fuji geboekt. Onze eerste stop was de iconische Chureito-pagode. Je kent het plaatje wel: de traditionele pagode met Mount Fuji op de achtergrond. Helaas was het licht inmiddels kneiterhard, wat het fotograferen erg lastig maakte. Bovendien moesten we het uitzicht delen met hordes toeristen die vooral druk waren met het maken van selfies.
De échte verrassing van de dag volgde toen de chauffeur ons via een ijzige weg meenam naar een waterval in de buurt. We waren vooraf wat sceptisch – we hebben immers wel vaker een waterval gezien, en zonder statief (die nog in de vermiste bagage zat) konden we niet goed met lange sluitertijden spelen. Maar onze monden vielen spontaan open: de waterval was grotendeels prachtig bevroren! Een absoluut cadeautje.
Mount Fuji
Mount Fuji en de tempel
Wouter bij de bevroren waterval
De bevroren waterval is een kunstwerk
Eindelijk de koffers terug
12 februari was alweer de laatste dag in Tokio met z'n tweeën. We hebben ons eerst prima fotografisch vermaakt in het Conference center met architectuur fotografie. Leuk om te spelen met al die lijnen in het gebouw.
Leuk detail: precies 10 jaar geleden ben ik met Jody voor het eerst op een foto-dagtrip gegaan, naar Duitsland, om daar architectuur te gaan fotograferen 😊
Architectuurfotografie vind ik ook leuk
Japanse streepjes
's Avonds was het dan eindelijk zover: na dagenlang in spanning te hebben gezeten, werden onze koffers bij het hotel afgeleverd.
We hadden intussen al wel de nodige nieuwe dingen geshopt, zoals onderbroeken, sokken, trui, accu-oplader, lenzenvloeistof, etc. Maar er gaat toch niets boven je eigen spullen ☺️
(gelukkig heeft KLM al die extra gekochte spullen netjes vergoed)
Yeah, mijn reistas is er eindelijk!
De tas was er zo precies op tijd, want de volgende ochtend vertrokken we met de andere 4 fotografen van de fotogroep en fotograaf/begeleider Marco Gaiotti met de Shinkansen-trein richting Nagano en het apenpark van Yamanouchi!
Die avond waren we met z'n allen gaan eten in een uitstekend sushi-restaurant, om elkaar zo wat te leren kennen.
Sneeuwapen / Snow monkeys bij het Jigokudani Monkey Park
De volgende ochtend vertrokken we met de trein naar Nagano. Daar haalden we de twee huurauto's op, waarmee we meteen doorgereden zijn naar Yamanouchi, naar het Jigokudani Snow Monkey park.
De fotoreis-groep
De apen zijn een toeristische attractie
Het gebied van de bekende Snow Monkeys is verrassend klein: er is eigenlijk maar één warmwaterbad (jacuzzi) in een vallei waar de rivier doorheen stroomt.
En wat mij wel wat tegenviel is hoe druk het er was, met heel veel toeristen die vooral selfies met de telefoon aan het maken waren.
Met mijn telelens van 100-500mm lukte het gelukkig al snel om de eerste mooie platen te schieten, waarbij het zo dus ook mogelijk is om de andere toeristen en fotografen buiten beeld te houden.
Zen in de apen-jacuzzi
Mooi zacht licht door de stoom en sneeuw
Na onze eerste, vrij korte kennismaking met de Snow Monkeys op de eerste middag (13 feb) gaan we er vandaag een volledige dag heen. We vertrekken rond 08:15, zodat we ruim half negen op de parkeerplaats aankomen. Echter vóór we weg kunnen rijden moet er nog wel even wat ijs gekrabt worden van de (grote) autoruiten.
IJs krabben in de ochtend voor vertrek
Gelukkig kunnen we dit keer parkeren op P1, dat scheelt toch weer een flink stukje lopen (met zware cameratas op de rug).
Vandaag heb ook ik mijn crampons onder de schoenen gedaan, geen overbodige luxe nu alle enigszins gesmolten sneeuw van gistermiddag in de nacht is bevroren tot een gladde ijslaag. En het is toch zo'n 1,5km lopen vanaf de parkeerplaats, over een besneeuwd bospad dat hier en daar flink ijzig is.
Een Amerikaanse fotogroep had de eerste rij al geconfisqueerd bij de apen-jacuzzi, dus het was even wringen. Met een groothoeklens heb je al snel andere camera's in beeld, dus ging ik maar met de tip van Marco aan de slag: met langere sluitertijd een aap fotograferen met de waterval op de achtergrond. Dat is dus enorm lastig met een aap die constant beweegt. Je moet het hebben van een enkel momentje dat hij stil zit èn ook nog opkijkt. Maar door flink wat foto's te maken, zit er af en toe één tussen die gelukt is.
En zo wisselde ik het fotograferen van de apen bij het waterbad af met het fotograferen van de apen bij de rivier.
Sneeuw-makaak bij de rivier
Met lange sluitertijd voor het stromende water
Op een gegeven moment is er grote commotie aan de andere kant van de rivier. Er wordt een aap door een groep anderen aangevallen en mishandeld, en zo goed als verdronken. Even later komt
hij onder aan de waterval terecht, waar hij zich op de kant sleept. Maar hij zal het niet gaan overleven...
Akelig en keihard, zo lief zijn deze apen dus ook niet allemaal.
We lunchen met een kop Ramen en groene thee in een onooglijk tentje vlakbij de ingang, en brengen de rest van de middag tot 4u door zoals de ochtend. Samen met Marco verlaat ik als allerlaatste het gebied.
Begin van een heftig gevecht
Het ging er soms hard aan toe
Hmm, vijf vingers, klopt dit wel?
Lekker warm water
Sneeuw-gevecht
De volgende ochtend gaan we nog een keer naar de apen. Erg fijn, dat je zo alle tijd en gelegenheid hebt om andere invalshoeken te vinden, andere lichtomstandigheden hebt en kans heb om jezelf te verbeteren.
Zo had ik bij mijn foto's van de dag ervoor gezien dat mijn sluitertijden bij de waterval nog niet lang genoeg waren, dus dat heb ik nog wat kunnen aanpassen en verbeteren :-)
Schattig kleintje
Ze hadden me gezien
Apen portret
Snow monkey zittend bij de rivier
Rond half één was het helaas al weer tijd om te vertrekken. Onderweg lunchten we weer bij de 7-Eleven met sushi en andere lekkere dingen.
Lunch bij de 7-Eleven
Daarna auto inleveren en met de trein terug naar Tokio. In Tokio hadden we nog een wat hectische en drukke overstap op de metro, maar we zijn met z'n allen en alle tassen goed bij het hotel aangekomen.
Tot zover deel 1!
In mijn volgende blog zal ik jullie meenemen naar Hokkaido, het meest noordelijke en koude eiland van Japan. Op naar de kraanvogels, wilde zwanen, Steller arenden, vossen en sika-herten.
Maar intussen kunnen jullie in mijn portfolio nog veel meer foto's bekijken die ik in Tokio en bij de sneeuw-makaken heb gemaakt:
Portfolio Japan - Tokio en de Mt Fuji Tour
Portfolio Japan - Sneeuwapen deel 1
Portfolio Japan - Sneeuwapen deel 2