Boomkikkers - weer een stapje dichter bij het certificaat "Nederlands natuurfotograaf"


Boomkikker - 1 (Limburg)Boomkikker - 1 (Limburg)


Als beginnend natuurfotograaf denk je dat het allemaal heel eenvoudig is: je schiet eerst maar eens een paar mooie foto's van een (handtamme rugzak-) vos in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Vervolgens heb je dat heidelandschapje op de Veluwezoom ook snel op de foto gezet, je bent er immers toch voor een wandelingetje met de hond. Ja, je weet dat het niet het mooiste licht is zo midden overdag en ook al die mensen die door beeld lopen tussen de heide zijn niet allemaal even fotogeniek. Maar ach, die paarse heide staat er toch maar mooi op!
En op deze manier doorgaand noem je jezelf op Facebook, Instagram, Twitter en op je eigen website (die je natuurlijk vlot met een fraai, gekocht template met Wordpress hebt vormgegeven) al snel 'Natuurfotograaf'.


Maar ja, zo werkt dat dus niet…


Want het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf", uitgegeven door de BVGDMAONFN (Bond van Gerespecteerde, Doorgewinterde, met Awards omhangen NatuurFotografen in Nederland) verdien je niet zo maar!

Naast het feit dat je de Amsterdamse Waterleiding Duinen als gerespecteerd "Nederlands Natuurfotograaf" aan dient te duiden met 'AWD', hoort een indrukwekkend portfolio met een aantal vereiste natuur-onderwerpen tot de minimum eisen.

Zo is één van de verplichte nummers in je portfolio één of meer foto's van de burlende herten op de Veluwe. Ja, beginnend natuurfotograaf, 'burlend', want "brullen' doen alleen leeuwen (die helaas niet op de Veluwe voorkomen) en kinderen (die er helaas wel vrij veel voorkomen). Je wordt geacht om schouder aan schouder met je 437 mede-certificerende natuurfotografen op de Reeperbahn van de Hoge Veluwe te gaan staan, vechtend voor het beste plekje. Uiteraard neem je dan niet je schlemielige reis-zoomlensje van 18-200mm mee, nee, je wordt geacht om te kunnen pochen met minimaal zo'n toeter van 500mm. Liefst nog met een 1,4 of 2.0x extender erbij. 

Gelukkig zijn de geile bokken en hitsige hindes op de Reeperbahn bereid om zich helemaal bloot te geven en elkaar ongegeneerd achterna te zitten. En dat voor slechts wat voedsel dat daar door de boswachters wordt neergelegd.
Op die manier zijn een paar fraaie actiefoto's zo gemaakt en kan dat examen dus soepel binnengehaald worden.


Zodra die punten voor het certificaat binnen zijn, komt een lastiger onderwerp: de ijsvogel.

Werd er vroeger door de BVGDMAONFN nog wel eens over het hart gestreken als je een mooie foto had gemaakt van een ijsvogel op een tak met een visje in zijn bek. Tegenwoordig is dat al lang niet meer voldoende. Je wordt geacht een foto te maken van een ijsvogel die zich in het water stort en bijna met de snavel het water raakt. Maar wil je tot de elite van de "Nederlandse natuurfotografen" gaan behoren, dan moet je toch echt een foto maken van een uit het water vliegende ijsvogel, met één of liefst meerdere visjes in zijn of haar bek en een paar opspattende druppels water eromheen. Uiteraard dit alles perfect scherp vastgelegd, een spot-on belichting, fraai contrast èn met mooi strijklicht en een ondergaande zon op de achtergrond.

Daar moet ik toch nog even op gaan oefenen...


Van een heel andere categorie is de verplichting om in je portfolio een aantal beelden te hebben van de bosanemoon. Dit prachtige bloemetje bloeit slechts korte tijd in het voorjaar, en een registratie plaatje van bovenaf voldoet uiteraard absoluut niet.
De bloem dient minimaal gefotografeerd te worden met roomwitte kleuren, boterzachte bokeh (het liefst met bubbles), een onscherpte en scherpte waar de messenslijper zich niet aan durft te wagen en een compositie die minimaal voldoet aan de gulden snede, regel van derde èn gulden spiraal. Voor extra bonuspunten (een soort "Nederlands natuurfotograaf" cum laude) wordt het gewaardeerd als je ook nog een foto weet te maken in de schemering, met een klein bloemetje in een straaltje laatste zonlicht van de dag. Ook nu natuurlijk wel weer haarscherp en met een ISO die niet boven de 800 mag uitkomen!

Gelukkig is de bosanemoon op aardig veel plekken in Nederland te vinden, zodat dit onderdeel van het portfolio na een goed voorjaar al snel goedgekeurd kan worden.


Als je denkt zo een aardig portfolio opgebouwd te hebben, wacht je echter de volgende uitdaging: de wilde hyacint.

Ook hier gaat menig aanstormend "Nederlands natuurfotograaf" de mist in. Want in al zijn naïviteit denkt hij gewoon naar één van de Nederlands landgoederen te kunnen gaan, waar de wilde hyacinten in redelijke aantallen te vinden zijn langs de mooi aangelegde wandelpaden. Maar nee, dit zou al te makkelijk zijn!

Je wordt geacht om naar het Hallerbos in België te gaan, waar de wilde hyacint in al haar schoonheid op lage heuvels bloeit tussen de ontluikende beukenbomen. De vereiste ingrediënten voor het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf" zijn dan vanzelfsprekend een foto die is genomen tijdens een mistige ochtend, een paarse gloed over de foto met prachtige schilderachtige voor- en achtergrond en een wilde hyacint en jong beukenboompje als stralend middelpunt. Pas echter op, bijna-gecertificeerd natuurfotograaf, 'middelpunt' is hier zeker niet letterlijk te nemen!

Tevens weet je als 'natuurfotograaf in spé' dan ook waar het "Tranendal" in het Hallerbos haar naam vandaan heeft: menig natuurfotografietalent is hier de gestrand tijdens zijn certificering, want de vereiste mist bleek na ruim 3 uur rijden vanuit Nederland niet aanwezig, de beukenbomen waren al te ver uitgekomen zodat er zonder flits niets meer te zien was op de foto, of er stond weer eens een horde hyacint-toeristen selfies te nemen tussen de bloemen…


Uiteindelijk, als je al deze horden overwonnen hebt en een portfolio hebt opgebouwd waar je 'u' tegen zegt (of "gij', als je het iets minder formeel en zuidelijk wilt houden), wacht je nog de ultieme opdracht: fotografeer een boomkikker.

Als 'wanna-bee' natuurfotograaf lijkt dat niet zo'n moeilijke opdracht. Die blauwe Heidekikker in maart was toch ook vlotjes op de gevoelige plaat vastgelegd. Eitje dus! (let overigens tegenwoordig wel op met die eitjes, controleer altijd even op de NVWA website of het nummer niet toevallig voorkomt op de lijst met verdachte eitjes!)
Maar ja, eigenlijk moet je niet spreken van een boomkikker, maar van een boomkikkertje. Want zo groot als een Heidekikker is de Boomkikker zeker niet, hij is eerder zo groot als je grote teen (en niet zo klein als je duim, wie dat daar toch uitgezogen heeft…?)
En zijn voorkomen op bramenstruiken betekent niet dat je zomaar ergens vlakbij huis naar je favoriete bramen-voor-de-jam-pluklocatie kan gaan. Nee, hij komt eigenlijk alleen maar voor ergens in Zuid-Limburg. En uiteraard houdt de BVGDMAONFN en iedere daardoor gecertificeerde "Nederlands natuurfotograaf" stijf de kaken op elkaar over de exacte locatie.

Dan zit er dus niets anders op dan aanpappen met één van die fotografen, strooien met complimentjes, altijd als eerste reageren op Facebook-berichtjes en blogs van die fotograaf, in de hoop dat die ooit eens in een vlaag van verstandsverbijstering de locatie met je wil delen.


En zo ben ook ik weer een stapje dichter bij het zo felbegeerde certificaat gekomen, dankzij Jody Zwezerijn. Zij wilde mij wel eens meenemen naar die supergeheime locatie, en ze was ook nog erg behulpzaam bij het spotten van die kleine gifgroene monstertjes en het vasthouden van een zonneschermpje (zodat die arme kleine kikkertjes niet van oververhitting van het bramenblad zouden vallen).


Hieronder een paar van de foto's die ik gemaakt heb voor mijn portfolio, hopende dat ze voldoen aan de gestelde eisen.
Ze zijn in ieder geval scherp (check het gerust door op de foto te klikken voor een grotere versie!), ik heb gespeeld met scherpte en onscherpte, ik heb diverse lenzen gebruikt, ik heb gezocht naar het mooiste licht, dankbaar gebruik gemaakt van Jody's witte lichtschermpje en haar bereidheid om die voor mij vast te houden en ik heb geprobeerd de meest spannende composities te vinden.


Boomkikker - 2 (Limburg)Boomkikker - 2 (Limburg)


Boomkikker - 3 (Limburg)Boomkikker - 3 (Limburg)


Boomkikker - 4 (Limburg)Boomkikker - 4 (Limburg)


Boomkikker - 5 (Limburg)Boomkikker - 5 (Limburg)


Boomkikker - 6 (Limburg)Boomkikker - 6 (Limburg)


Boomkikker - 7 (Limburg)Boomkikker - 7 (Limburg)


Boomkikker - 8 (Limburg)Boomkikker - 8 (Limburg)


En uiteraard houd ik mij, als aankomend "Nederlands natuurfotograaf" van de domme als men vraagt waar deze foto's precies genomen zijn… :-)


Reacties (12) -

  • Jody Zweserijn

    4-8-2017 19:14:37 | Antwoord

    Ha Wouter, ik heb gesmuld van je blog!! Feest van herkenning. Uiteraard heb ik het diffuusschermpje niet helemaal goed vast gehouden, zodat het licht vooral niet optimaal viel. Ik wil namelijk eerder het BVGDMAONFN certicaat halen dan jij!  De laatste foto is de mooiste! Maar die had je in eigen hand. En de derde, bijzonder mooi hoe het blad om de kikker krult. Wat wordt je volgende BVGDMAONFN onderwerp? Als je het snel verklapt stap ik morgen nog in de auto om je voor te zijn!! 😜 Groetjes, Jody

  • Ghita

    4-8-2017 19:20:10 | Antwoord

    Wat een leuk geschreven blog, leest lekker weg, en leuke humor...
    De boomkikkerfoto's mogen er ook zijn, zeker als dit jouw eerste boomkikker ontmoeting was. Boomkikker 5 vind ik mooi, daar zie je ook nog wat meer omgeving in de achtergrond. De laatste is weer erg mooi met de bokeh in de achtergrond.
    groetjes Ghita

  • Cornette Jacques

    4-8-2017 21:31:00 | Antwoord

    Dag Wouter,

    Mooi verhaal maar ook een mooie reeks van de boomkikker. Die heb ik ook op 2 plaatsen in Nederland gefotografeerd, namelijk in de omgeving van Cadzand en Aardenburg..( Mijn foto's vind je terug via de portfolio van mijn website). Dus er zijn nog plaatsen in Nederland waar je die kan vinden.
    Proficiat met jouw mooie blog !

    Met vriendelijke groeten,

    Jacques

  • Piet Vergoossen

    4-8-2017 22:21:22 | Antwoord

    Wat een leuk geschreven blog. Ik woon zelf in de buurt van het natuurgebied in Limburg waar u de boomkikker gefotografeerd hebt. Ben er als kind opgegroeid en vaak geweest om er te vissen, kikkervisjes of salamanders te vangen (toen dat nog mocht) en later vaak om er foto's te maken. Kom er nu ook regelmatig en kan het telkens toch niet laten om foto's van die leuke boomkikkertjes te maken ofschoon dat ik er al vele ooit gemaakt heb. Genoten van de mooie foto's op uw site.

    • Wouter

      4-8-2017 22:33:19 | Antwoord

      Dank je wel Piet voor jouw leuke reactie!
      Wat een heerlijkheid om in dat mooie gebied te wonen en zo regelmatig naar de boomkikkers en andere diertjes te kunnen gaan. Maar zo heeft ieder gebied wel weer wat moois en unieks te bieden :-)
      Groet, Wouter

  • Crispin

    5-8-2017 18:57:36 | Antwoord

    Wat een knappe blog! Zo goed geschreven met een kwinkslag! Zo herkenbaar, tovert hij een glimlach op mijn gezicht, maar ook een beetje een meewarige blik.... waarom zijn vele natuurfotografen toch allemaal door net hetzelfde geboeid en hebben die haast allemaal datzelfde  "selfish" trekje als het op locaties delen aankomt.
    Verder vind ik jouw foto's  van de boomkikkers schitterend  net als de vele andere  foto's op jouw website.
    Grt.
    Christiane

    • Wouter

      7-8-2017 23:50:53 | Antwoord

      Dank je wel voor je uitgebreide en mooie reactie en complimenten Christiane!
      Je slaat de spijker op zijn kop met betrekking tot jouw meewarig blik...
      Groet, Wouter

  • dick vermeij

    6-8-2017 21:06:22 | Antwoord

    Een leuk geschreven verhaal  en zeer herkenbaar. Hoewel je dolgraag je certificaat wilt halen, heb ik niet de indruk dat jij  één van die figuren bent die met de massa meeloopt. Of vergis ik me nu? Ik heb je in ieder geval nooit op de hotspots gezien, maar dat komt omdat ik die zelf meestal links laat liggen. Ik zal dan ook nooit dat certificaat halen. Wat betreft deze serie van de boomkikkers: dat moet nog beter! Zittend op een braam is natuurlijk ook een verplicht nummer, maar er ontbreekt nog een foto (liefst meerdere) van een jong boomkikkertje in actie. Klimmend of hangend aan een tak of rietstengel, als een ware acrobaat. Daar scoor je pas echt mee. Dus snel aan het werk, het is nu hoogseizoen! Ze zitten trouwens ook op een hoogst geheime plaats in de AWD... is misschien iets minder ver rijden.
    Groet, Dick

    • Wouter

      7-8-2017 23:54:06 | Antwoord

      Dank je voor jouw reactie, Dick!
      En je hebt inderdaad goed gezien dat ik niet echt met de massa meeloop. Een soorten- of locatie-jager ben ik zeker niet, ik zoek het liefst naar een creatieve invalshoek, van welk onderwerp dan ook...
      Groet Wouter

  • Yvonne Vergouwe

    11-8-2017 14:37:21 | Antwoord

    Je bent een top fotograaf, ik geniet van je foto's en ik weet zeker dat meerdere dat met mij doen. En wat voor een "papiertje"  je daarbij wilt hebben, maakt niet uit. Een mooi herkenbaar verhaal, ik ben ook al aardig op weg, ijsvogel parend, boomkikker, veluwe met z'n allen op een rij, de paarse bloempjes bij onze buren, de blauw aangelopen jongens...kom al een heel eind...wat ik nog bij jou mis is de Parnassia...;-)  Ik zeg gewoon blijf genieten van het fotograferen...en mij zo nu en dan tips over de kleur...dan blijven we dit nog heel lang doen.

    Groetjes Von

  • senna

    14-8-2017 15:49:29 | Antwoord

    Erg leuk om te lezen! Ik vroeg me al af waarom toch altijd dezelfde thema's terug komen op fotoblogs, maar iedereen wil natuurlijk zo'n certificaat. En ik me maar afvragen waarom iedereen toch zo graag de plekken met boomkikkertjes geheim houdt. Elk geval prachtige foto's!
    Groetjes Senna

    • Wouter

      19-8-2017 17:26:19 | Antwoord

      Dank je Senna :-)

Reactie plaatsen

Loading