Maandag 16 januari - het zou eindelijk weer eens een mooie dag gaan worden en er was ochtendmist voorspelt, vooral in het oosten van het land.
Dat er mist zou komen had ik zelf ook verwacht: het was zondag zonnig en redelijk warm geweest, het zou 's nachts flink afkoelen en er zou weinig wind zijn. Kortom: de ideale ingredienten voor een mistige ochtend.

Vandaar mijn plan om naar de Veluwezoom/Posbank te gaan. Een mooi heidelandschap met hoogteverschillen, waarvan ik hoopte dat de mist zou kunnen zorgen voor mooie 'lagen' in het landschap. De wekker ging dus al om 06.30u, vertrek ruim 07.00u en ik was er even na 08.00u. Ruim op tijd dacht ik, want bijna 3 kwartier vóór zonsopkomst. Dat viel echter nog tegen: de lucht begon al prachtig te kleuren, en ik moest nog statief en camera pakken en op zoek naar een goed standpunt.

Een berijpte Veluwezoom, net voor zonsopkomst (Veluwezoom, Rheden)

Dit was dus les nummer 1: het is -zeker met mist- ruim een half uur vóór zonsopkomst eigenlijk al op zijn mooist!
Volgende keer dus nog vroeger mijn bed uit...

Zonsopkomst op de Veluwezoom - 1 - (Veluwezoom, Rheden)

En het is dus hard 'doorwerken', want het mooie licht is in een klein uurtje echt helemaal weg. Veel tijd om lenzen te wisselen of een ander standpunt te zoeken is er nauwelijks.

Zonsopkomst op de Veluwezoom - 2 - (Veluwezoom, Rheden)

Verder is het contrast nogal hoog. De lucht wordt al snel erg licht, terwijl de grond nog vrij donker blijft. Het gebruik van een ND Grad filter is dan ook eigenlijk het beste. Maar aangezien ik die (nog?) niet heb, probeer ik meestal ditzelfde effect in Lightroom te krijgen. En zeker met RAW foto's lukt dat behoorlijk goed.

Zonsopkomst op de Veluwezoom - 3 - (Veluwezoom, Rheden)

Voor de afwisseling ook eens een mooi silhouet van een boom tegen de oranje gekleurde lucht.

Lagen-landschap tijdens zonsopkomst op de Veluwezoom (Veluwezoom, Rheden)

Maar toch bleef steeds de onzekerheid: heb ik nu al het beste standpunt met de mooiste heuveltjes en boompjes gevonden?

Heuvels en boompjes in lagen (Veluwezoom, Rheden)

Toen de zon eenmaal echt boven de horizon was gekomen, was het snel gedaan met het mooie licht.
Gelukkig zat alles onder een laagje rijp, dus rondspeurend met mijn macro 'blik' en lens viel er genoeg moois te beleven.

Randje rijp (Veluwezoom, Rheden)

Ik heb me dit keer vooral gefocussed op tegenlicht opnamen. Door de laagstaande zon en de randjes met ijs hoopte ik op die manier wat betere foto's te kunnen maken. En dan 'beter' in de zin van: anders dan een 'gewone' registratie van een plantje of bloemetje.

Struikje met rijp in tegenlicht (Veluwezoom, Rheden)

Detail van de rijp op het Struikje (Veluwezoom, Rheden)

Maar ook de blaadjes op de grond deden het goed met het dunne laagje rijp erop. Het lastige is dan wel een goede compositie te vinden, het lijkt al snel zo'n rommeltje...

Bladeren met rijp (Veluwezoom, Rheden)

Blaadje met rijp (Veluwezoom, Rheden)

De volgende foto was ook weer een experimentje. Op een aantal stevige grassprieten zat weer het laagje rijp, en door te spelen met tegenlicht en diafragma ontstond het volgende beeld. Ik vind het wel grappig (en mooi) om zo de diafragma-ringen te zien, en er onstonden een soort regenboog-achtige kleuren.
Jammer genoeg is de compositie niet heel erg sterk,,,

Artistieke grassprieten (Veluwezoom, Rheden)

Het is vaak een kwestie van goed kijken en diverse standpunten uitproberen.

Struikje in tegenlicht (Veluwezoom, Rheden)

Op een gegeven moment kwam ik langs een struik met allemaal gele bloemetjes. In januari!
In het begin lukte het me echter totaal niet om er een mooie foto van te maken. Tegenlicht werkte niet, en de rest werden saaie registraties van de bloemetjes.
Tot ik op een gegeven moment op een bepaalde manier dóór een aantal bloemetjes deze foto maakte. Hè hè, eindelijk één die ergens op lijkt en de prullebak overleeft...

Knalgeel (Veluwezoom, Rheden)

Als afsluiter nog een tegenlicht opname van de struikjes die er veel staan (maar waar ik de naam helaas niet van weet).
De lichtvlekken, het struikje dat rechtsbovenin nog een keer terugkomt (beeldrijm), de monochrome kleur (waar ik overigens niets aan gedaan heb in Lightroom): ik ben er wel tevreden over...

Struikjes in tegenlicht (Veluwezoom, Rheden)

Al met al was het weer een heerlijke ochtend, waarbij ik pas om 12.30u eindelijk tijd had om mijn meegenomen koffie op te drinken op een bankje in het zonnetje.

Jammer genoeg besloot ik toen om naar huis te gaan, omdat ik het idee had dat het hardere licht toch geen mooie foto's meer op zou leveren.
Als ik geweten had dat er later zo'n prachtige zonsondergang zou komen, dan was ik zeker naar Zandvoort gereden om naast Loes  te gaan staan fotograferen... ;-)

Bij deze alsnog een wat verlate blog over de Oostvaardersplassen. Op 2 januari zijn Carin en ik er weer eens heen gegaan, hopend dat we weer eens Baardmannetjes (zie ook een oudere blog hierover) zouden zien en horen. En het zou een redelijk mooie dag worden met pas op het eind van de dag wat regen...

Ik was echter niet echt tevreden over mijn foto's, dus ik wilde eerst helemaal geen blogje erover maken. Maar toch had ik bij het terugkijken van de foto's steeds het gevoel dat er nog wel wat in zat. Ik vond de meeste wat te warm, gelig geworden doordat ik weer de witbalans op "bewolkt" had staan. Door dit wat aan te passen naar een koelere blauwe tint (3655 en 3871) werden ineens de foto's met de enorme zwermen vogels een stuk beter (vind ik zelf).

Enorme zwermen met vogels boven de windmolens (Oostvaardersplassen)

Het was een bijzonder gezicht deze enorme zwermen. Helaas weten we nog steeds niet wat voor een vogels het waren.

Bijzondere band-achtige zwerm met vogels boven de windmolens (Oostvaardersplassen)

En wat ons betreft mogen ze bij de knmi en buienradar nog wel eens op cursus, want redelijk aan het begin van de middag kwamen er al flinke buien naar beneden zetten. Net ervoor gaf dit wel weer mooie luchten met felle zonnestralen er doorheen.
Bij de volgende twee foto's heb ik de witbalans niet aangepast, dus dit is de witbalans op bewolkt (6100).
De eerste foto heeft overigens een apart formaat, omdat dit een verticale panorama is van twee horizontaal genomen foto's (ja, denk daar nog maar eens over na ;-) ).

Net voor de bui (Oostvaardersplassen)

De Zeearend (observatiehut) in de spotlight (Oostvaardersplassen)

Gelukkig konden we net op tijd in de observatiehut Zeearend schuilen.
Toen we daar ons boterhammetje zaten op te eten kwam er echter een man met drie kinderen binnen die echt helemaal doorweekt waren. Jassen, broeken, schoenen: alsof ze het zwembad ingesprongen waren. Erg sneu...

En buiten stonden (op grote afstand) de Konikpaarden met de kont naar de wind en regen. Vast ook geen pretje voor ze.

Konikspaarden in de stromende regen (Oostvaardersplassen)

Na de bui teruglopend over de modderpaden was wel duidelijk hoe nat het er was.
Jammer alleen dat het boomje niet net wat groter is en nu net te weinig boven de horizon uitsteekt. Door mijn omzetting naar zwart-wit vind ik het net een beetje een schilderij geworden, vooral de wolkenlucht.

Triest, nat landschap (Oostvaardersplassen)

Ach ja, we hadden weer een frisse wandeling gemaakt en kunnen constateren dat je ook in de Oostvaardersplassen op dit moment alleen met goede laarzen op pad moet gaan...

En mijn volgende blogje krijgt weer een kleurige sfeer: zonsopkomst en rijp op de Veluwezoom!

De pier bij IJmuiden - je kan bijna geen fotoblog vinden waar niet minimaal één bericht op staat met foto's die daar genomen zijn. Behalve dan die van mij, want ik was er nog nooit geweest...

Dat werd dus hoog tijd, alleen zat tijdens mijn kerstvakantie het weer niet echt lekker mee. Ondanks de harde wind en de waarschuwingen dat de pier dan wel eens afgesloten kon zijn, zijn Carin en ik vrijdag 30 december toch maar op pad gegaan.

Toen we aankwamen bleek de pier inderdaad afgesloten te zijn: met windkracht 7 ook niet zo gek. We hadden echter nog de hoop dat hij in de middag alsnog opengesteld zou worden omdat de wind zou afnemen, maar helaas. De wind nam niet af, en de pier ging niet open...

Er viel echter genoeg te beleven aan het begin van de pier en op het strand!
Door de bewolking, de lage zonnestand en het feit dat ik mijn wit-balans op "bewolkt" had gezet, zijn een groot deel van mijn foto's nogal warm van kleur geworden. Soms corrigeer ik dit dan nog wel in Lightroom, maar in dit geval vind ik de foto's zo wel erg sfeervol geworden. Behalve wat belichting, contrast en bijsnijden heb ik dus eigenlijk niets aan de foto's bewerkt!

Meeuwen op het strand, Zandvoort op de achtergrond (IJmuiden)

Opvliegende meeuw op het strand (IJmuiden)

Gelukkig waren er nog wel wat Steenlopers (Arenaria interpres) te zien op het begin van de pier.

Steenloper - Arenaria interpres (IJmuiden)

De volgende foto is helaas niet top-scherp, maar ik vind het zo'n leuke foto geworden. De Steenloper is druk bezig om een schelpdiertje (kokkel?) los te krijgen uit de schelp, waarbij de waterspetters vanaf het schelpdiertje omhoog spatten.

Steenloper met schelpdiertje (IJmuiden)

Bij de volgende foto vind ik vooral dat de fraaie achtergrond en het witte poep-spetje deze foto boven het gemiddelde uit tillen.

Steenloper - Arenaria interpres (IJmuiden)

Naast de vogels waren er ook nog anderen die van de windkracht gebruik maakten. Zij liever dan ik - ik vond het maar fris met die enorme harde wind en een graadje of 8.

Wind- en kite surfer (IJmuiden)

Kite surfers (IJmuiden)

Structuren in het zand vind ik ook altijd leuk om te fotograferen. De uitdaging is dan om er een interessant plaatje van te maken.
Ik vind dat bij deze wel aardig gelukt, laat maar weten of je het er mee eens bent ;-)

Zandstructuren (IJmuiden)

Sporen in het natte zand (IJmuiden)

Na een lekkere saté met frietjes en een Texels bockbiertje in de strandtent waren we weer opgewarmd en hebben we maar weer een stuk over het strand gelopen. De pier was nog steeds afgesloten, dus we moesten het doen met de meeuwen en drieteenstrandlopertjes bij de branding.

Meeuw met natte voeten (IJmuiden)

De vijf (IJmuiden)

Intussen raakte het steeds verder bewolkt, en kregen we af en toe een spat regen om de oren. Maar ja, meer sfeer dan dit kan je toch nauwelijks krijgen?! :-)

Donkere wolken boven zee en de meeuwen (IJmuiden)

Jammer genoeg was er dus ook geen fraaie zonsondergang, in plaats daarvan kwamen steeds meer enorme regenwolken en -buien over zetten.
Mijn laatste foto is dan ook van een drieteenstrandloper, in tegenlicht. Door het donkere weer was de sluitertijd meestal te lang om ze scherp op de foto te krijgen, bij deze lukte dat nog net...

Drieteenstrandlopertje in een gouden gloed (IJmuiden)

Al met al hebben Carin en ik toch nog een heerlijk dagje gehad in IJmuiden - flink uitgewaaid, lekker gegeten, en we kunnen nu eindelijk zeggen dat we bij de pier van IJmuiden zijn geweest :-)

Afgelopen zaterdag was het weer eens een behoorlijk zonnige dag, tussen alle regenachtige en grijze dagen in. Na ontbijt en koffie dus snel op pad, om weer eens lekker te gaan struinen over het Kootwijkerzand.
Net als bij de Lange Duinen in Soest hoopte ik weer op karakteristieke vliegdennen en mooie wolkenluchten.

Dat viel gelukkig niet tegen, en ook nu weer heb ik gekozen voor een omzetting naar zwart-wit. Een zandverstuiving en vliegdennen hebben nu eenmaal weinig kleur, en zonder mooie kleuren van een zonsopkomst of zonsondergang wordt de foto in zwart-wit veel grafischer. Vooral als ook de wolkenpartijen een beetje leuk mee willen doen, zoals op deze dag.

Vliegdennen op de stuifduinen (Kootwijkerzand)

Bij de volgende foto heb ik eens gekozen voor een hele extreme omzetting, door de blauwe lucht helemaal zwart te maken, en de groene den juist lichter. Leuk om in Lightroom hier eens mee te spelen!

Vliegden met wandelstok (Kootwijkerzand)

Bij dit soort kale vlaktes (en omzetting naar zwart-wit) is het zaak om goed te kijken/zoeken naar lijnen en structuren in het landschap. Een wandelpad vormt zo een mooie lijn naar de stuifduin, en omdat de lucht op dit moment vrij saai was kon ik deze zo mooi grotendeels buiten beeld laten.

Pad naar de vliegdennen (Kootwijkerzand)

De volgende twee boompjes zie ik geregeld ook bij anderen langskomen. Het was dus wel weer een uitdaging om een origineel standpunt te vinden.

De twee (Kootwijkerzand)

Af en toe verdween de zon achter een paar wolken en/of bomen, en ontstond er een mooie stralenkrans.

Lichtstralen (Kootwijkerzand)

Mijn doel van de struintocht was Radio Kootwijk. Ik ben al geregeld op het Kootwijkerzand geweest, maar nog nooit bij dit bouwwerk. En toen ik pasgeleden (bij toeval) de blog van Monique zag over Radio Kootwijk, wilde ik er toch zeker eens naar toe.

Radio Kootwijk (Kootwijkerzand)

Jammer genoeg kan je niet zomaar naar binnen, maar ook de buitenkant is wel bijzonder genoeg.

Detail van Radio Kootwijk (Kootwijkerzand)

Op de terugweg kwamen er steeds meer wolken over drijven. Het zoeken naar grafische plaatjes kon dus weer verder gaan ;-)

Eenzame vliegden (Kootwijkerzand)

Ook een stel vliegtuigstrepen in de lucht werken goed om wat lijnen in de foto te krijgen. Met de zon achter de boom werd dat een mooi donker silhouet, en ik was erg blij met mijn 10-22mm lens, omdat ik zo de lucht er ook nog goed op kon krijgen.

Vliegtuigstrepen (Kootwijkerzand)

Als laatste een foto die ik eigenlijk eerder heb genomen dan de vliegtuigstrepen-foto. Maar ik vind dit zelf een waardiger foto om mee af te sluiten.
Ondanks dat de stuifduin in het midden van de foto staat, zit er -voor mij- zoveel dynamiek in de foto door de lijnen en wolken, dat dit niet erg is. Of misschien zelfs juist wel goed.

Het pad naar de duin (Kootwijkerzand)

Gelukkig kon ik de uitkijktoren steeds als baken gebruiken om naar terug te lopen. Anders kan je nog aardig verdwalen zo op de zandvlakte. Uiteindelijk was ik net voor het donker weer bij de auto. Tevreden na een heerlijk dagje struinen over de stuifduinen...