Fotoblog Wouter van de Weerd

Herfstbos van boven - dronen bij zonsopkomst

Fri, 21 Nov 2025 11:28:37 Z

Met mijn drone de herfstkleuren fotograferen - dat stond al wat langer op mijn verlanglijstje. Maar het was er nog steeds niet van gekomen.
Tot vrijdag 7 november. Eindelijk had ik tijd (en de auto) om op pad te gaan in de ochtend.

Zonsopkomst boven een mistig bos

Donderdagavond hield ik de weersverwachting in de gaten, en het zag er goed uit. Er was mist voorspeld, weinig wind, en de zon zou ook al in de loop van de ochtend te zien zijn. Ideale omstandigheden dus ☺️
De volgende vraag was vervolgens: waar zal ik eens heen gaan?

Sprookjesbos

Dat levert bij mij altijd weer wat stress op. Zoveel mogelijkheden, zoveel keuzes...
Maar met de drone wordt dat wel een stukje makkelijker, want op héél veel plaatsen mag je niet met de drone vliegen. Dat beperkt de keuze dus weer een heel stuk.

Betovernde zonsopkomst boven het bos en weiland

Mistig bos bij zonsopkomst

Mistflarden, gele bomen en de zon

Uiteindelijk had ik mijn locatie bepaald (die ik hier toch maar niet deel, met alle (drone)fotografen ben ik daar een heel stuk terughoudender in geworden) en kon ik een laatste check doen of de drone-accu's opgeladen waren, en bijtijds naar bed.

Open plek in het bos met veel geelgekleurde bomen

Gelukkig is in deze tijd van het jaar de zonsopkomst niet zo heel erg vroeg (rond kwart voor acht), dus ik hoefde niet midden in de nacht mijn bed uit.

Eenmaal ter plekke had ik de vooraf uitgezochte locatie in het bos snel gevonden, en was ik precies op tijd om de zonsopkomst te fotograferen boven het bos.
Ik vind het nog steeds magisch om dan op het scherm van de drone-controller te zien wat de drone van boven 'ziet', zo heel anders dan wat je ziet vanaf de grond.

In eerste instantie dus die prachtige mistflarden tussen de bomen, met de opkomende zon erachter.
En daarna ben ik recht omlaag gaan fotograferen.

Weg door het herfstbos

Broccoli-bos

Het was echter ook mooi om te zien hoe de steeds hoger opkomende zon de boomtoppen begin te verlichten.

Het buitenbeentje

De eerste zonnestralen op de boomtoppen

Het bos was wat minder gevarieerd dan ik van tevoren gedacht had, en stonden veel minder loofbomen dan ik dacht.
Maar gelukkig stonden er wel veel mooi geel kleurende larixen.

Broccoli-bos

Herfstbos van boven

Herfstbos in de ochtend van boven gezien

Op een gegeven moment had ik alles in de omtrek wel aardig gezien en gefotografeerd, en ben ik een bospad ingelopen op zoek naar een volgende plek waar ik mijn drone omhoog kon sturen.
Dat valt dan natuurlijk toch wel tegen, want met al die bomen durf ik niet zomaar ergens te gaan vliegen. Stel dat ik toch tegen een tak vlieg die ik niet gezien heb en die ook door de obstakel-detectie van de drone wordt gemist...
Uiteindelijk, na zo'n kleine 4km lopen, kwam ik bij een wat opener plek uit waar ik het wel weer aandurfde.

Gele cirkel en fietspad

Het pad door het herfstbos

Groen en geel

Geweldig toch wat een abstracte foto's je zo kan maken, recht naar onder fotograferend.
De groene, gele, oranje-rode en kale bomen lijken wel wat op koraal in de zee. Nog even en je ziet Nemo voorbij zwemmen... 😄

Herfstkleuren in de boomtoppen

De gele cirkel, van iets lager gezien

Tenslotte

Ik vermoed dat ik nog wel eens vaker op pad ga om de herfstkleuren van boven te fotograferen. Dit smaakt naar meer 😊

Tijdens deze ochtend had ik overigens ook nog mijn gewone fototoestel bij me, ook daarmee heb ik nog aardig wat foto's gemaakt. Tijdens mijn wandeling van ongeveer 8km ben ik langs mooie plekken gekomen, dus die foto's komen in een volgende blog nog aan bod!

50 tinten pastel tijdens de zonsopkomst boven een mistige uiterwaarde

Sun, 23 Oct 2022 12:16:40 Z

In mijn vorige blog heb je kunnen lezen dat het die ochtend wat tegen viel met de voorspelde/verwachte mist. Maar ook dat ik in het bos toch prachtige zonneharpen heb kunnen fotograferen.
Ruim een week later was de weersverwachting weer gunstig voor mistige omstandigheden: de temperatuur zou flink zakken in de heldere nacht, wind zou er nauwelijks zijn, de vochtigheid was ruim 95% en de temperatuur tijdens de zonsopkomst zou rond het dauwpunt liggen.

De dijk en uiterwaarde net voor zonsopkomst

Dit keer ben ik dus wèl op tijd van huis vertrokken, want nu wilde ik wel ruim vóór zonsopkomst ter plekke zijn. De zonsopkomst zou deze ochtend om 07:52u zijn, en ik was nu vóór 07:25u ter plekke.
Na wat heen en weer rijden kwam ik uiteindelijk op een dijk langs een uiterwaarde, waar een mooi laagje mist over het landschap hing. De lucht begon ook al fraai te verkleuren, dus hup, auto aan de kant, statief neerzetten en genieten van het moois.

Mist hangt als een dunne, pastelkleurige deken over de uiterwaarde

Er ontstonden prachtige pasteltinten in de lucht, en het laagje mist kreeg zo ook wat kleur mee.
Naarmate de minuten verstreken, en afhankelijk van de richting waarin ik keek en fotografeerde, veranderden ook de kleuren in het landschap.
Iets meer van de zon af werden de kleuren meer paars-roze, in plaats van warm oranje-geel.

Pasteltinten kleuren het mistige landschap

De kleuren worden intenser als de zon bijna op is

Omdat ik toch ook wel wat variatie in de foto's wilde, ben ik op een gegeven moment nog een stukje verder langs de dijk gaan rijden.
Maar daar werd het landschap wat saaier, met minder boompjes. En ook de mist en kleuren leken minder te worden.
Dus ben ik toch maar weer omgekeerd, en kwam ik weer in de buurt waar ik eerder ook stond.

Richting het zuiden zijn de kleuren nog zacht

Het was nu net vóór de zonsopkomst, richting het oosten begon de lucht nu al echt licht te worden. Ik moest al oppassen dat de vliegtuig-strepen in de lucht niet uitgebeten wit werden.

Knotwilgen en uiterwaarde-landschap in de mist

Toen de zon net boven de horizon uitkwam, zette die alles in een prachtige, warm-oranje vurige gloed.
Dit is ook het laatste moment dat de zon in beeld kan/mag, daarna wordt het een te grote, lichte witte bol die alle aandacht zou opeisen.

De opkomende zon zet het landschap in vuur en vlam

Voor mijn laatste foto ben ik even de dijk afgelopen, om zo de zon door de knotwilgen in beeld te krijgen.
Omdat de zon nog zo laag stond, scheen hij door het laagje mist heen, en krijg je zo dat lekkere sfeertje in de foto.

Mistige ochtend-sfeer, door de opkomende zon tussen de bomen

Tenslotte:
Na deze prachtige zonsopkomst ben ik nog naar een bos gereden, in de hoop dat daar de mist wat langer zou blijven hangen tussen de bomen.
Dat viel een klein beetje tegen, maar ik heb er een prachtig paadje gevonden met berken tussen groen-rode varens.
En die komen in een volgende blog aan bod :-)

Vijf foto-onderwerpen voor een mistige herfstochtend

Sun, 09 Oct 2022 14:16:41 Z

Na een -dit keer nogal- lange foto-zomerslaap ben ik weer wakker geworden met zin om op pad te gaan om te fotograferen. In de zomer is het me vaak te warm, zijn de zonsopkomsten en -ondergangen me veel te vroeg resp. laat, en heb ik weinig inspiratie wat ik zou kunnen fotograferen.
Maar op dit moment, eind september / begin oktober, komt de zon pas ná 7 uur op en is er een grote kans op mist of nevel. Het begint dus weer te kriebelen... :-)

Mist over het water

Voor vrijdag 30 september was er dichte mist voorspeld voor een groot deel van het land. Dan begint de zoektocht: waar ga ik naar toe? Ik wilde niet, zoals waarschijnlijk heel natuur-fotograferend Nederland, naar het Speuldersbos. In plaats daarvan besloot ik om eens naar het Amerongse bos te gaan.

Toen ik echter wakker werd om 6 uur, zag ik op de mist-radar van Buienradar dat er helemaal geen dikke mist was :-(
Dus tijdens het opstaan en het hapje ontbijt heb ik mijn plannen omgegooid, en ben ik vervolgens maar -wat dichter in de buurt- naar Den Treek gereden.

Zonneharpen bij zonsopkomst

Daar is een mooi vennetje, en ik vermoedde dat daar wel wat nevel boven het water zou ontstaan.
Helaas was ik er, vanwege de verwachte dichte mist, niet van uit gegaan dat ik al vóór zonsopkomst ergens zou moeten zijn. Tenslotte is een bos in dichte mist niet echt de beste plek voor een mooie zonsopkomst.
Ik was dus eigenlijk net te laat bij het ven.

Dampend Vogelplas Den Treek

Toch kon ik nog genieten van het dampende water, en de mooie kleurtjes in de lucht. En ook van de weerspiegeling daarvan in het water - met wat riet-gras leverde dat een lekker 'zen' gevoel en foto op.

Origami in pasteltinten

Mijn tweede onderwerp die ochtend was het spinnenweb. Alle (heide-) struikjes hingen er vol mee. Met de macro-lens zo dichtbij mogelijk komen, een groot diafragma van f/2.8 zodat de waterdruppels mooie vage bolletjes worden, en dan zoeken naar een spinnenwebdraadje met scherpe waterdruppeltjes.

Natuurlijke parelketting

Spinnenweb met dauwdruppels

In de nabewerking heb ik vele foto's zo licht mogelijk gemaakt, en de witbalans zo ingesteld dat ze wat meer blauw van kleur zijn geworden. Dat vind ik wel passen bij de sfeer van die ochtend en deze foto's.

Spinnen-kunst

Spinnenweb met dauwdruppels

Bij het zoeken naar de mooie spinnenwebjes kwam ik mijn derde onderwerp tegen: de grassprieten vol met waterdruppels.
Daarbij heb ik geheel op gevoel de foto's gemaakt, vooral zoekend naar een mooi geheel van de onscherpe bokeh lichtcirkels en een enkel scherp grassprietje.

Chaos van licht

Tegen de zon in fotograferend zag ik de meest fraaie "bling-bling" ontstaan:

Lichtspel in het gras

Op hetzelfde stukje landschap kwam ik ook een prachtig bedauwd hangmatweb tegen, waar ik met licht en schaduw kon spelen. Ook weer met een groot diafragma, zodat slechts een dunne band druppeltjes scherp is geworden.

Hangmatweb

Intussen was het beetje nevel wel verdwenen, dus besloot ik maar terug naar de auto en naar huis te gaan. Net vóór de parkeerplaats bleek toch nog wat mist te hangen in de verte. Dus ik kon het niet laten om daar mijn vierde onderwerp te fotograferen: een landschapje in prachtig licht.

Mistig herfstlandschap

Terugrijdend naar huis reed ik tussen de bossen door. Ik zag ineens, als ik de goede kant op keek, dat er mooie zonneharpen ontstonden. Blijkbaar hing er toch nog wat vochtige lucht in de bossen. En door de opkomende zon verdampte er nog steeds water op de bosbodem en de natte struikjes en bomen.
Op goed geluk pakte ik een afslag, parkeerde en liep het bos weer in.

Zonneharpen in het bos

Ik had dit eigenlijk nog nooit zó mooi gezien: de zonneharpen die als scherpe lichtbanen tussen de bomen een prachtige herfstsfeer veroorzaakten.
En zo had ik mijn vijfde onderwerp te pakken van deze heerlijke foto-ochtend.

Zonneharpen over het kronkelige bospad

Door zoveel mogelijk richting zon te blijven lopen, kwam ik steeds weer op nieuwe plekken terecht waar de zon voor de sfeer zorgde.

Zonneharpen - een feestje in het bos

Acda en de Munnik hebben ongetwijfeld ook eens in het bos gelopen toen het zo mooi was als nu. Want hun songtekst "Het regent zonnestralen" had ik steeds in mijn hoofd toen ik deze foto's aan het maken was ;-)

Sfeer in het bos met zonneharpen

Prachtige zonneharpen in het bos

Tenslotte:

Het kost me altijd weer moeite om te bedenken waar ik heen zal gaan om te fotograferen, om vroeg mijn bed uit te komen, en om de twijfel over de weersomstandigheden niet te hard te laten toeslaan.
Maar altijd ben ik weer blij als ik op pad ben geweest, en daarbij genoten heb van de rust, de fluitende vogels en de zonsopkomst. En als ik dan ook nog zo'n heerlijke serie foto's heb weten te maken van zoveel verschillende onderwerpen, dan kan de rest van de dag al niet meer stuk...

Voor de kritische / cynische kijker nog dit: ik heb de foto's van de zonneharpen uiteraard bewerkt, want een RAW-foto komt nooit kant-en-klaar uit de camera. Maar de zonneharpen waren daadwerkelijk zo fraai te zien, daar heb ik in de nabewerking dus niets aan hoeven doen :-)

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Sun, 19 Dec 2021 15:30:04 Z

Carin en ik gaan graag enkele keren per jaar op vakantie, liefst één keer daarvan naar een bijzondere bestemming (over het algemeen buiten Europa). Echter, ook dit jaar gooide Corona weer roet in het eten...
In het voorjaar zijn we een week naar een huisje in Brunssum gegaan (zie mijn twee blogs daarover - "De Brunsummerheide in pasteltinten" en "Het laagjeslandschap van de Brunsummerheide", dat was toch zeker ook erg leuk en fotogeniek). Voor de zomer of najaar wisten we niet goed wat mogelijk zou zijn, maar een verre reis wilden we in ieder geval toch maar niet doen dit jaar.

Carin op de enorme zandvlakte

Ons oog viel daarom op het Canarisch eiland La Palma. Dat zou een mooi wandeleiland moeten zijn, met vast ook wel een paar fotogenieke plaatsen. En steeds Corona-code groen of geel, dus daar zouden we toch heen moeten kunnen gaan. Dus we hadden een mooie huisje geboekt voor 2 weken in augustus, in een groene, rustige omgeving.
Maar helaas, het was ons niet gegund: tot 2 keer werd het toch vanwege Corona geannuleerd. We besloten toen maar om de reis te verzetten naar het najaar.
Bijna klaar om te gaan, ging het echter wéér niet door: de vulkaanuitbarsting ruim een week vóór ons vertrek zorgde er weer voor dat het moest worden geannuleerd.

We wilden nu echt wel eens op vakantie, en gelukkig konden we zonder problemen of extra kosten omboeken. Dus half oktober gingen we dan toch op weg, naar het toeristische Playa des Ingles op Gran Canaria.

Fraaie windveren boven het zand

Heel veel tijd had ik niet gehad om me voor te bereiden op plekken waar ik wilde gaan fotograferen, maar de zandduinen van Maspalomas stonden wel hoog op mijn lijstje.
Ik had niet verwacht dat deze duinen zo hoog zouden zijn: hier en daar wel 15 tot 20 meter! En ik had ook niet verwacht dat er zulke mooie patronen en structuren in het zand te vinden en fotograferen zouden zijn.

Volhouder

Waar de andere toeristen de flink harde wind de eerste paar dagen van onze vakantie ongetwijfeld vervloekten, waren Carin en ik in onze nopjes :-)
Want hierdoor stoof het zand over de duinen, en werden voetstappen binnen 10 minuten vrijwel weggevaagd.

Enorme zandduinen, met mooie structuur en patronen

We moesten wel zorgen dat we niet aan de verkeerde kant, onderaan een duin gingen staan, want dan werden we compleet gezandstraald. Maar de vele prachtige structuren en randen in het zand zorgden ervoor de we uren zoet waren.

Lijnenspel van zand

De derde dag gingen we met onze huurauto vanuit het zuiden het binnenland in, op naar het midden van het eiland. Al snel reden we hoog in de grillige en vrij kale bergen, maar met het harde licht van de al wat hoger staande zon leverde dat vooral veel "prullenbak-foto's" op.
Tot we op één van de hoogste punten op het eiland kwamen, bij "Pico de las Nieves", waar ineens wolken tegen de bergrug op omhoog geblazen werden.

Wolken drijven tussen de rotsachtige bergen en dennenbomen

Dom genoeg had ik geen statief meegenomen (we wilden een flinke wandeling gaan doen), en ook geen filter-setjes.
Dus ik moest het doen met een muurtje als ondersteuning of fotograferen uit de hand.
Mijn idee om met een lange sluitertijd de wolken te fotograferen kon ik dus helaas niet uitvoeren.

Laaghangende, voorbijdrijvende wolken

Even verderop was er een helling met bijzondere begroeiing van lage struikjes en wat rotsen.
We konden net een paar foto's maken, voordat ook dit helemaal in de mist/wolken verdween.

Ronde en grllige vormen

Struikjes als sponzen

Op het vliegveld hadden we een grote foto-poster gezien, met reclame voor het eiland. De foto leek wel gemaakt in Antelope Canyon, een prachtige roodgekleurde slot-canyon in Amerika (zie mijn foto's daarvan op onze reisverslagen website). Onze hostess wist gelukkig later te vertellen waar het precies was (en dat het tegenwoordig een zeer populaire Instagram hotspot is).

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Parkeren viel niet mee, dat moest gewoon met de auto langs de kant van de weg. En we konden daarvandaan achter de diverse Insta-hipsters aanlopen naar de canyon. Uiteraard was het veel kleiner dan Antelope Canyon, maar vooral door het onverwachte genoten we toch van deze mooie en fotogenieke plek.

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Twee dagen later waaide het weer flink, dus ik wilde graag nog eens bij het warme licht van een zonsondergang de zandduinen fotograferen.

We waren mooi op tijd, en konden ons dus eerst eens uitleven op het stuivende zand.

Stuivend zand

Stuivend zand bij de gouden duinen

Naarmate de zon wat lager zakte, kwam er een mooie gouden gloed over de duinen, en werden de structuren en patronen in het zand nog mooier zichtbaar.

Mooie zandstructuren door de wind

Alsof we in de Sahara waren

Prachtige lijnen en licht in de duinen

Laagstaande zon en stuivend zand

Nog wat later onstond er ook een mooi kleurverschil tussen de delen die al in de schaduw kwamen te liggen, en de nog zon-beschenen stukken zand.

In het laatste zonlicht

En tegen de zeer laag staande zon in fotograferend kreeg alles een heerlijk warme tint:

Net voor zonsondergang

Einde deel 1
Tot zover deel 1 van mijn blog over de mooie (foto) plekken van Gran Canaria.
Ik had weer eens teveel foto's geselecteerd om in één blog te kunnen zetten, dus binnenkort volgt deel 2 met het vervolg!
Met foto's van zee en kust, en nog wat meer zandduinen ;-)

Schotse hooglanders op de Westerheide tijdens een mistige ochtend

Sun, 17 Oct 2021 13:13:26 Z

Ik was al twee keer op pad gegaan om de mooie paarse heidelandschappen te fotograferen (zie mijn vorige blog). Toen de weersverwachting weer een mooie ochtend met mist aangaf, wilde ik dit keer dus eens een ander onderwerp gaan fotograferen.

De zon komt tevoorschijn achter een wolk en de mist

Ik bedacht dat de oranje vacht van de Schotse Hooglander een mooi kleurcontrast zou geven met de paarse heide. En ook de oranje-bruine vacht van een ree zou mooi afsteken.
Al snel had ik dus bedacht dat de Westerheide de beste locatie was om dit te gaan fotograferen. Dat is het voordeel als je vaker ergens komt, dan weet je wat je er kan verwachten :-)

De zon heeft moeite om door de dikke mist te schijnen

Het was behoorlijk mistig toen ik aankwam op de heide, en het duurde wel even voor de zon door de dikke mist heen wist te branden. Maar dat gaf mij mooi de tijd om te lopen naar de plek waar ik de Schotse Hooglanders hoopte te vinden. En om te genieten van het prachtige landschap om mij heen.

Het is net een grote, kale verlaten vlakte met 1 dode boom

Krentenboom in de mist

Het is prachtig om te zien hoe de wereld er ineens heel eenvoudig uit ziet, als het meeste (en vaak lelijke) op de achtergrond in de mist verdwijnt. En hoe de bomen dan ineens met hun silhouetten de aandacht opeisen.

Zonnetje door de bomen

Stormschade

Terwijl een paar andere fotografen al de Schotse Hooglanders aan het fotograferen waren, was ik afgeleid door onderstaand sprookjesbos. Een uur later liep ik er ook weer langs, en kon me toen al nauwelijks meer voorstellen hoe mooi dit was in dit eerste licht met mist en de laagstaande, opkomende zon.

Sprookjesachtige bomen

Maar, ik kwam eigenlijk toch echt voor de Schotse Hooglanders ;-)
En die waren er -gelukkig- ook, inderdaad op de plek waar ik ze verwacht had.

Schotse hooglander in de mist

Op gepaste afstand, met een zoom-lens op mijn crop-camera, ging ik op zoek naar 'andere' standpunten.

Schotse hooglander op wacht

De koppen nat van de dauw op de hei en het gras, en wat een mooie gekrulde horens:

De kop is helemaal nat van de dauw

Toen de zon iets meer tevoorschijn kwam en de mist iets minder dik werd, ging ik op zoek naar mijn kleurcontrast.

Ziet er zo best dreigend uit

Een paaltje vormde een goede krab-locatie, waardoor het dier ook een tijdje op dezelfde plek stil stond. En met de zon van rechts kreeg ik hier mijn gezochte kleurencombinatie.

Maar hij had gewoon last van jeuk

Hij had flinke jeuk zo te zien, op diverse plekken :-)

Handig, dit paaltje om aan te kunnen krabben

Nadat de krab-sessie voorbij was, ging hij weer op pad. Richting het licht, dus ik kon een fraaie tegenlicht opname maken.

Schotse hooglander in tegenlicht op de heide

Langzaam sjokte hij verder de hei over, waarschijnlijk naar een stukje bos waar hij wat meer beschut zou kunnen gaan liggen uitbuiken en slapen.

Het mooie warme ochtendlicht op paarse heide en Schotse hoogland

Ik kon het uiteraard toch niet laten om de paarse hei te fotograferen, met dit mooi gele gras als contrast:

Mooi contrast tussen heide en geel gras

Het licht werd intussen steeds harder, omdat de mist verdween en de zon rap hoger een de hemel kwam te staan. Via een omweggetje liep ik terug naar de auto, hopende om toch ook nog ergens onderweg een reetje te zien.
En ook dat werd mij gegund:

Het reetje had mij toch wel gezien

Tenslotte:
Wat een heerlijke ochtend was dit toch weer. Alles zat mee: de mist, het mooie licht, de Schotse Hooglanders op de plek waar ik ze verwachtte, en ook nog een ree als toegift.
Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval: die blogjes schrijf ik dus niet en de foto's van zo'n ochtend zie je dus niet ;-)
Maar eigenlijk geniet ik altijd van de ochtenden dat ik op pad ga, en dit soort foto's zijn dan een mooie bonus!

Bewonder mijn 15 foto's van het prachtige paarse heidelandschap

Fri, 17 Sep 2021 15:25:54 Z

De heide bloeide in 2021 mooier en langer dan de jaren ervoor. Waarschijnlijk was dit het gevolg van de nattere en koudere zomer dit jaar. Voor mij reden om een paar keer 's morgens vroeg op pad te gaan, om de mooie paarse bloeiende heidelandschappen te fotograferen bij zonsopkomst, met een beetje mist erbij voor de sfeer.

Paarse heide op een mistige ochtend

Samen met Carin was ik al een paar keer gaan scouten of de heide al in bloei stond. Maar we waren steeds te vroeg. Maar deze eerste ochtend stond de heide wel mooi te bloeien bij Den Treek.
Onderweg er naar toe had ik ook al door dat de "beloofde" mist er ook zou zijn. Wat een heerlijk begin van de dag :-)

Paarse heide met een graspol en bomen

Jammer genoeg kleurde de lucht niet heel mooi mee toen de zon was opgekomen, er zat toch teveel mist en lage bewolking in de weg. Maar het beetje kleur paste wel mooi bij de paarse heide.
Met mijn groothoeklens liep ik rond, zoekend naar mooie composities, waarbij ik een mooie blikvanger als voorgrond zou kunnen gebruiken. Zoals op de foto hierboven.

Maar ook de vliegdennen vormen een mooi onderwerp en contrast met de ronde, lichtpaarse heidepollen.

Spinnenwebjes tussen de heide

De mist bleef best lang hangen, en de zon wist er niet goed doorheen te komen/branden. Des te meer deed ik mijn best om te zoeken naar mooie composities op de grond. Deze prachtige lagen van verschillende kleuren en structuren met diagonale lijn erin voldeed wel aan mijn eisen:

Laagjes in het heidelandschap

Ook opvallend waren de zeer vele spinnenwebjes. De heide- en graspollen zaten er vol mee, en door het lage strijklicht en de mist-waterdruppels vielen ze extra op.
Net als alle voorgaande foto's bestaan ook de volgende twee foto's uit een focusstack van 3 opnamen, om zo de scherpte van voor tot achter in de foto te krijgen.

Spinnenwebben op de heide

Paarse heidestruikjes en spinnenwebben

Helaas werd het steeds grijzer weer, waardoor de mooie kleuren steeds minder zichtbaar werden. Tijd om naar huis te gaan voor een ontbijtje en koffie...

Een paar dagen later kon ik echter in de herkansing. Er was weer mist voorspeld, en ik ging er vanuit dat de heide toch ook na deze paar dagen nog wel zou bloeien. Dit keer was mijn bestemming de Zuiderheide bij Hilversum.

Blauwe kwartiertje voor zonsopkomst op de heide

Ik was niet de enige met dat plan, vanaf de parkeerplaats liep ik gezellig kletsend met een fotograaf-collega de heide op (en later moest ik moeite doen om die 10 andere niet op de foto te krijgen). Maar al snel gingen we allebei onze eigen weg, iets wat ik zelf ook wel het meest prettig vind.

Er was weer een mooi laagje mist aanwezig en de zon klom al vlot hoger boven de horizon. Weer gewapend met mijn fototoestel op statief, groothoeklens en ND-grad filters erop, ging ik weer op zoek naar een mooie voorgrond met de paarse heide en "iets anders". Iets anders, zoals deze mooie afstekende groen-gele bloem:

Geel bloemetje tussen de paarse heide

Of dit mooie groen struikje in de hoek van de foto:

Het pad door de heide

Of dit groen struikje dat mooi diagonaal in de foto loopt, naar de bomenrij en het mooie licht:

Bomen in de mist op de bloeiende heide

Een paar groene graspollen, mooi net los van de paarse heidestruikjes, doen het ook goed als eye catchers in de voorgrond:

Groene graspollen en bloeiende paarse heide

Bij de volgende foto twijfelde ik waar ik het uitstekende sprietje zou laten: links of rechts van de zon, of een hoger standpunt innemen. En thuis heb ik toch ook nog gekeken wat er gebeurde als ik het sprietje weg zou klonen.
Maar het sprietje net voor de zon vond ik tóch het meest geslaagd.

Groene graspol, bloeiende paarse heide en een mistige zonsopkoms

Langzamerhand teruglopend richting auto zag ik dit dit fraaie landschap. De paadjes leiden mooi het beeld in, richting de boom. En de zon geeft alles een heerlijk lichte en kleurrijke sfeer.

Mistig heidelandschap

Zo'n paadje dat je door de foto leidt, werkt eigenlijk altijd wel goed. Zeker als het ook nog een mooie S-vorm heeft.

Landschap met krentenboom tussen de paarse heide

Uiteindelijk was de zon al flink hoog aan de hemel komen te staan, de mist was al vrijwel helemaal verdwenen, en het licht begon al bijna "te hard" te worden voor mooie beelden. Tijd voor een laatste overzichtsfoto met berk, krentenboom en wat heidestruikjes.

Het heidelandschap in prachtig licht net na zonsopkomst

Al met al heb ik me zo twee ochtenden prima vermaakt, ondanks het vroege opstaan rond half zes.
Een paar dagen later ben ik nóg een keer op pad gegaan, maar dat komt in een volgend blogje... :-)

Wil je nog een paar extra foto's zien die ik deze dagen gemaakt heb, bekijk dan mijn portfolio met heidelandschappen!

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Op zoek naar de Oranjetipjes en Daslook

Fri, 26 Jun 2020 15:29:11 Z

Ieder jaar zie ik weer de meest mooie foto's van Oranjetipjes langskomen op Facebook. De vlindertjes fladderen vanaf ongeveer half april rond, dus begin mei vond ik dat ik toch ook maar eens een poging moest gaan doen. Zeker toen ik gelezen had dat Jody er heel veel gezien had in een natuurgebied vrij dichtbij.

Op een zaterdagochtend stond de wekker op 4 uur, om vóór zonsopkomst ter plaatse te zijn.

Onderweg kwam ik echter langs deze fotogenieke koeien, die in de mist in een weiland lagen. Met de prachtige kleuren van de zonsopkomst erachter kon ik niets anders dan snel stoppen, fototoestel pakken en dit vastleggen.

Koe in de mist bij zonsopkomst

Koeien in een mistig weiland bij zonopkomst

Na het parkeren liep ik snel naar de plek waar Jody de Oranjetipjes had gezien. Er was een weiland vol met pinksterbloemen, dus dat beloofde veel goeds. Enthousiast ging ik in het hoge, natte gras op zoek naar de vlinders.
Maar helaas, ik heb er geen enkele kunnen vinden :-(

De wijze les (en ik had het al wel eerder gelezen): ga 's avonds op zoek naar de vlinders en hun slaapplekken, en kom dan daar 's morgens weer terug...

Gelukkig was het met de mist en opkomende zon wel erg mooi:

Sfeervolle zon op een mist veld

Prachtige zonneharpen in de vroege ochtend

Ook bij het slootje langs het weiland was het genieten van het mooie landschap:

Sfeervol landschap in de ochtend

Knotwilg met de opkomende zon

En in alle nattigheid vond ik nog wel een paar fotogenieke spinnenwebben. Met mijn oude vintage Trioplan lensje (en wat bewerken in Lightroom) leverde dat een paar onverwachte foto's op.

Magisch spinnenweb

Spinnenweb

Spin hangend onder zijn web

Op weg naar de auto kwam ik nog deze paardenbloem-pluis tegen. In tegenlicht, met de zon die door bladeren heen scheen en het Trioplan lensje, kreeg ik een mooie herhaling in de foto:

Allemaal rondjes

De Daslook

Omdat het nog redelijk vroeg in de ochtend was, had ik zelfs nog tijd om bij landgoed Amelisweerd op zoek te gaan naar de Daslook. Het bleek al snel dat ik niet echt op zoek hoefde te gaan, er staan er gewoon heel erg veel.

Daslook in het frisse groen

Ik was al begin april ook al eens hiervoor op pad gegaan, maar toen stonden er nog maar enkele en kreeg ik het niet voor elkaar er iets van te maken. Dit keer ging het echter bijna vanzelf:

Daslook met bokeh-bubbles

Waarschijnlijk dit keer ook geholpen door het nog vrij lage zonlicht, dat door de bladeren en struiken scheen. Hierdoor kon ik mooi spelen met licht, schaduw en bokeh cirkels.
Maar ook mijn trouwe 100mm macro-lens doet het nog altijd erg goed, zeker voor een mooie softe benadering:

Daslook

Dit soort foto's maak ik overigens nooit met statief. Ik wil de mogelijkheid hebben om makkelijk een cm naar links, 3cm naar onder, of toch weer 2cm naar rechts te gaan. En dat lukt mij met een statief toch echt niet. Of ik ben weer net te laat, omdat dan die mooie lichtvlek alweer verdwenen is.
Dan maar de ISO iets omhoog zodat de sluitertijd kort genoeg is, en dan maar wat meer foto's maken zodat ik zeker weet dat er één met de juiste scherpstelling bij zit.

Schilderachtig Daslook

Tenslotte:

Helaas heb ik de Oranjetipjes deze ochtend niet gevonden. Dus ik zal een volgend jaar wel weer de kriebels krijgen om daarvoor op pad te gaan. Maar ik heb er wel een fraaie serie andere foto's aan overgehouden, eigenlijk zeker zo leuk!
En, dit is mijn eerste blog op mijn geheel (vooral technisch) vernieuwde website!
Ik kan nu nog makkelijker mijn foto's in mijn portfolio updaten en de blogs aanmaken.
Eén groot verschil is er wel: het is niet meer mogelijk om reacties op mijn blog te plaatsen. Dat werd technisch teveel werk, en er werd niet zo heel veel meer gebruik van gemaakt.
Mocht je dus willen reageren: ik waardeer dat uiteraard nog steeds heel erg. Stuur dan gerust een berichtje via mijn contactpagina. Of plaats een reactie onder het Facebook-bericht dat ik altijd aanmaak met de verwijzing naar mijn laatste blog!

Portugal - de prachtige kust van de Algarve

Sat, 08 Jun 2019 15:07:00 Z

Natuurlijke boog in de rotskust en gele bloemetjes

De Algarve: wie kent het niet? De meesten zullen deze zuidelijkste provincie van Portugal zeker van naam kennen, en velen zullen er ook wel eens geweest zijn. Het eerste beeld dat bij mij op kwam was: grote goudgele stranden, geflankeerd door lelijke, veel te hoge en veel te veel toeristenhotels.

Groot was dus mijn verrassing toen een collega een foto liet zien van een prachtige rotskust vlakbij Albufeira.
Bij het plannen van onze 10-daagse vakantie naar zuidelijk Portugal, eind april 2019, hebben we dus toch maar wat extra dagen gepland, om deze kust ten westen van Faro te kunnen bekijken en fotograferen.

Goudgele rotskust

Onze vakantie begon in Faro, waar we het stadje bekeken hebben en vogels in de wetlands vlakbij. Maar dat is allemaal voor een volgende blog. Daarna zijn we richting het westen gereden met onze huurauto. Op zoek naar de mooie goudgele en rode rotspartijen.

Natuurlijke boog in de rotskust

Bij mijn voorbereidingen thuis had ik gezien dat de mooiste rotspartijen ten westen van Albufeira liggen. Eén van die plekken is "Praia de Marinha". Min of meer toevallig waren we daar eind van de dag. Een zoektochtje naar een hotel in de buurt leverde een mooi 4-sterren hotel voor een 2-sterren prijs op. En zo kon ik de volgende ochtend zonder veel reistijd de kust bij zonsopkomst gaan fotograferen (terwijl Carin lekker door kon slapen).

De maan stond nog zichtbaar in de westelijke hemel, en gaf net dat beetje extra aan de foto die ik nam nog vóór de zon echt op kwam.

De rotskust net voor zonsopkomst

Richting het oosten werd het al lichter en kwam er al meer kleur in de lucht.

Turqoise zee en rotskust net voor zonsopkomst

Maar het mooist werd het toen de zon echt boven de horizon kwam en de eerste zonnestralen de rotsen in een warm goud gele gloed zette.
Deze locatie is overigens vrij bekend omdat de rotsen de vorm van een hart vormen als je op de juiste plek staat.

Heart Rock - goudgele rotskust net na zonsopkomst

Vanaf een iets andere locatie (en later op de ochtend genomen) is het hart nog duidelijker in beeld te brengen:

Heart rock

Ook mijn filters kwamen weer goed van pas. Ik heb een ND grad filter gebruikt om de lichte lucht wat meer in balans te brengen met de wat donkerder voorgrond. En nog een 10-stops ND filter om de lange sluitertijd van 280 seconde te krijgen. Hierdoor wordt de zee mooi vlak, de wolken worden meer als veeg zichtbaar én de kleuren worden meer verzadigd.

Zonsopkomst bij de ruige kust

Later die dag zijn we doorgetrokken naar Carvoeiro, een stadje dat fraai op de hoge rotskust ligt, naast een mooi strand.
Jammer genoeg was het qua temperatuur niet echt strandweer, maar het was wel zonnig en een ijsje in het stadje ging er wel in :-)

Uitzicht op Carvoeiro

Praia Dona Ana bij Lagos is ook zeker de moeite waard. Vroeg opstaan voor de zonsopkomst had echter geen zin gezien de voorspelde bewolking en regen. Maar evengoed was het een fraaie baai met grillige gevormde rotsen.

De baai en rotskust bij Praia Dona Ana

Daarna zijn nog verder westelijk gegaan: op naar het meest zuid-westelijk gelegen deel van Europa: kaap Sint-Vincent (ofwel Cabo de São Vincente). Op een rotspunt ligt daar de vuurtoren op "het eind van de wereld", met ruim uitzicht over de enorme Atlantische oceaan.

Vuurtoren bij Cabo de São Vicente

Aan de westkant van de vuurtoren beukte de zee met veel kracht op de rotsen. Dat zorgde voor een mooi grafisch beeld, wanneer een golf tegen de rotsen aan was geslagen en het water als dunne straaltjes weer omlaag liep.

Zee en rots - een grafisch geheel

De zee beukte dus tegen de rotsen en vanuit het westen kwamen regelmatig flinke regenbuien aanwaaien. Naast de noodzaak om af en toe te moeten schuilen in de auto voor een te heftige bui, leverde dit ook een mooi dramatisch landschap op.

Ruige westkust bij onstuimig weer

En zo hadden we de -voor ons- verrassend fraaie zuidkust van Portugal er al weer op zitten. Hoogste tijd om het Portugese binnenland in te trekken, op naar het meer oostelijk gelegen Alentejo!

Dit was het eerste deel van een serie van 3 of 4 blogjes, waarbij nog aan bod zullen komen:
het binnenland met de fraaie landschappen, de orchideeën, de vogels en de dorpjes en steden.
Kom binnenkort dus zeker nog eens kijken op mijn blog! :-)

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Sun, 04 Jun 2017 17:19:00 Z

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Zoals wel vaker dit voorjaar was ik het eigenlijk niet van plan: helemaal naar Zwolle rijden om weer (na 2 keer in 2016) Kievitsbloemen te gaan fotograferen. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan...

Zeker toen ik zag dat er voor donderdagochtend 20 april een koude nacht met nachtvorst voorspeld werd, in combinatie met weinig wind en een licht-bewolkte zonsopkomst. Dat waren omstandigheden waar ik graag vroeg voor mijn bed uit wilde komen, want rijp op Kievitsbloemen komt niet vaak voor!

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Ruim op tijd (lees: heel erg vroeg, rond kwart voor 5 vertrok ik om er om 6 uur te zijn, een half uur vóór zonsopkomst) vertrok ik, zodat ik ter plekke voldoende tijd had om een mooie plek en compositie te zoeken en mijn spullen klaar te zetten.

Er naar toe lopend zag ik in een veld al een andere fotograaf aan het werk (later bleek dat dat Johan van der Wielen was), dus ik liep een eindje door om elkaar niet in de weg te zitten/lopen.

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Met zo'n mooie zonsopkomst en het rijp op het gras vond ik de groothoek-lens de beste optie. Daar heb ik de eerste drie foto's dus mee gemaakt. Maar vanwege de (verwachte) bijzondere omstandigheden had ik dit keer 2 camera's meegenomen. Zo kon ik ook meteen de andere camera met macrolens (en later de telelens) pakken, en zo optimaal gebruik maken van de rijp en het mooie licht.

Kievitsbloem met rijp in zacht licht

Op het moment dat de zon boven de horizon komt, gaat het namelijk erg snel met het mooie licht en voor je het weet is het alweer te 'hard'. Dan is het toch wel erg prettig als je niet steeds van lens hoeft te wisselen.

Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Een oplossing voor het feller wordende licht is dan bijv. om een silhouet te gaan fotograferen. Dus bewust onderbelicht, zodat de bloem bijna zwart wordt en de zon nog wel goed belicht is. Zeker met de rijp als 'beharing' op de bloem geeft dat ook weer een mooi beeld:

Silhouet van een Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Daarna ging ik wat meer op zoek naar sfeer in de foto's. Met de rijp op het gras en bewust met tegenlicht fotograferend ging ik op zoek naar mooie bokeh-ringen, maar dat viel nog niet mee...
Door de bloem en de steel voor de donkere achtergrond te plaatsen, kwamen de rijp-kristallen wel mooi uit:

Kievitsbloemetje in sfeervol tegenlicht

De volgende foto heb ik in Lightroom omgezet naar zwart-wit, en vervolgens een lichte kleurtoon gegeven. Puur op gevoel, ik vond dit de sfeer in de foto mooi versterken.

Duo in tegenlicht

Toen de zon nog wat hoger kwam te staan, boven de bomen, wilde ik toch nog een keer proberen of een groothoek-opname nog wat op zou kunnen leveren.
Door een diafragma te kiezen van f/16 wist ik dat de foto de gewenste grote scherptediepte zou krijgen. En ook de zon zou, net achter de Kievitsbloem, met die f/16 een mooie ster kunnen vormen. Het is dan dus van belang om de zon precies achter het onderwerp te plaatsen.

Kievitsbloemen met groothoek lens

Kievitsbloemen vind ik prachtig gracieus en elegant, met die bijzondere klokvormige bloemen. Maar vooral ook door de bloemstelen en de enkele blaadjes daaraan. In de volgende foto komt dat mooi tot zijn recht vind ik:

Elegantie

De rijp verdween helaas snel als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon. Het werden steeds meer waterdruppeltjes op de bloemen, zoals op de volgende foto goed te zien is:

Kievitsbloemen bij warm ochtendlicht

De laatste rijp verandert in druppeltjes

Het licht wordt minder mooi, en ik merk dat ik weer dezelfde foto's aan het maken ben als vorig jaar...
Tijd om nog een poging te doen met een wat abstractere benadering:

Abstracte interpretatie van een Kievitsbloem

Maar helaas, de inspiratie is net als het mooie licht verdwenen, tijd om weer naar huis te gaan...
(al bedacht ik naar huis rijdend dat ik met het mooie weer toch ook nog best wel even bij Landgoed Amelisweerd langs kon gaan... resultaten daarvan in een volgend blogje :-) )

Winterochtend met sneeuw in Zeist

Fri, 10 Feb 2017 10:56:00 Z

Blauwe kou, net voor zonsopkomst

In dit blogje ga ik terug naar ruim een maand geleden, toen we -net als nu- een koude winterperiode hadden. Terwijl het op dit moment vooral vriest en grijs bewolkt is, was er toen sneeuw gevallen en was het over het algemeen prachtig helder winterweer.

Ik had toen in het weekend echter geen tijd om op pad te gaan. Maandag's op mijn fiets naar het werk zag ik al die mooie besneeuwde landschappen, dus toen begon het wel te kriebelen...

Dansende berijpte rietstengel

Dinsdagochtend besloot ik dus om vóór zonsopkomst op pad te gaan met mijn camera, naar een natuurgebiedje hier vlak bij. Even een uurtje of 2 fotograferen vóór mijn werk, dat moest toch kunnen :-)

Zachte winterkleuren

Voordat de zon opkwam vond ik het lastig om mooie onderwerpen te vinden. De sneeuw en rijp zag er wel mooi uit, maar ik vond het allemaal vrij rommelig overkomen op de foto. Toen de eerste warme kleuren in de lucht kwamen van de opkomende zon, ontstond de mooie tegenstelling van warm licht en meer blauwe schaduwen.

Zonsopkomst en besneeuwde plant in de schaduw

Ik koos ervoor om met tegenlicht te fotograferen, om zo het contrast tussen warm en koud zo goed mogelijk in beeld te krijgen. Verder gebruikte ik mijn 70-200mm lens (vooral op 200mm), om zo details te kunnen uitlichten.

Warme en koude tinten

Toen de zon vervolgens echt boven de horizon verscheen, tussen de bomen door, kreeg ik een mooi oranje balletje om mee te spelen als achtergrond.

Zonsopkomst en besneeuwde plant

Jammer genoeg was dit oranje bolletje al vrij snel steeds lichter aan het worden, je hebt op dit soort momenten echt maar een paar minuten om te zoeken naar mooie foto's. Door het fellere licht ontstonden er echter wel weer van die mooie 'bokeh bubbles' in de achtergrond.
Een diafragma van f/4 is hiervoor vaak een goed uitgangspunt, maar de beste manier is met het diafragma te spelen en met de scherptediepte-controle-knop op je camera te zien wat dan het mooiste uitpakt.

Besneeuwde plant en bokeh bubbles

Besneeuwde plant bij zonsopkomst

Laagjes (of gelaagdheid) in een landschap doen het ook altijd goed in een foto:

Laagjes in het berijpte landschap

Op een gegeven moment was het mooie licht wel weg bij de hoge rietachtige stengels, en ben ik naar een veldje gelopen dat nog in de schaduw lag. De bosrand kleurde al mooi oranje door de zon, maar het gras en de graspollen waren nog mooi wit.

nktvis-achtig gras met rijp en sneeuw

Uiteraard mag ook een foto van berijpte blaadjes niet ontbreken in deze serie. Omzetten naar zwart-wit geeft een nog mooier contrast tussen de rijp en de structuur van de blaadjes:

Berijpte blaadjes in zwart-wit

Intussen was het toch alweer bijna half tien geworden. Hoog tijd om naar huis te gaan, om te kleden en naar het werk te gaan. Lopend naar mijn fiets zag ik nog dit mooie sfeerplaatje, een mooie afsluiter van een heerlijk ochtendje fotograferen in de sneeuw.

Wintersfeer

Een dagje Weerribben-Wieden - libellen, juffers, vlinders en nog wat meer

Wed, 07 Sep 2016 23:39:00 Z

Libel van dichtbij

Al voor de zomervakantie had Jody Zweserijn het idee opgevat om eens samen met Ronald van Dijk en mij naar het Nationaal Park Weerribben-Wieden te gaan. Om daar eerst 's morgens vroeg bij zonsopkomst libellen, juffers en vlinders te gaan fotograferen. En daarna met een fluisterbootje te gaan toeren en zien wat we verder nog voor moois (en fotogenieks) we tegen zouden komen.

Na het afstemmen van de vakantieplanningen en wachtend op mooi weer konden we op vrijdag 18 augustus op pad.
Onderweg zagen we al prachtige mistbanken en mooie kleuren in de lucht, dit beloofde veel goeds!

Libel van dichtbij

Op de eerste locatie was er echter niet zoveel mist, maar wel veel libellen die prachtig onder de dauwdruppels zaten.

Het lukte me echter niet om echt mooie achter- en voorgronden te vinden, vandaar dat ik er voor koos om (uit de hand) op slechts een heel klein detail van de vleugels scherp te stellen.

En door de volgende foto om te zetten naar zwart-wit heb ik geprobeerd de bedauwde vleugels nog wat beter uit te laten komen.

Libel in zwart-wit

Een juffer, vol met dauwdruppels, zat wel op een plek met een iets minder drukke achtergrond.

Juffer met dauwdruppels

En een klein Blauwtje (vlindertje) zat nog vrijer, daar kon ik eindelijk wat spelen met het warme licht van de opkomende zon en de druppels op het gras en riet.

Blauwtje met waterdruppel-parels

Ook met een paar simpele grassprieten, dauwdruppels en de laagstaande zon kan ik me heerlijk een tijdje uitleven. Zowel in kleur als zwart-wit :-)

Dauwdruppels in zwart en wit

Dauwdruppels in kleur

De zon kwam best snel op, en het mooie licht heb ik helaas een beetje gemist, tijdens mijn zoektocht naar een mooie libel of juffer als onderwerp. Toen ik die eenmaal gevonden had, lukte het nog maar net om nog een beetje die warme ochtendsfeer op de foto te krijgen.

Juffer in het warme ochtendlicht

Vol tegen de zon in gefotografeerd (vandaar de lensflare links tegen de rand), en wat steviger bewerkt vind ik dit toch wel een lekker sfeertje hebben:

Juffer in het warme ochtendlicht

De meeste libellen en juffers waren intussen al zover opgewarmd en opgedroogd dat ze begonnen rond te vliegen.
Op een schaduwplekje zat echter nog een Geaderde witje op te warmen op een Kattenstaart:

Geaderd Witje op een Kattenstaart

Bij een watertje (meertje, vennetje, hoe noem je zoiets op deze plek?) trokken de bladeren van de waterlelie mijn aandacht. Door de weerspiegeling van de blauwe lucht en het licht dat door de bomen op een paar gelige bladeren viel, zag ik een mooi patroon ontstaan.

Waterleliebladeren

Hierna vertrokken we verder naar Kalenberg, waar we na een koffie met wat lekkers in het fluisterbootje stapten. Heerlijk relaxed met prachtig weer hebben we een paar uur daar rondgevaren. Dankzij het richtingsgevoel van Ronald en de kaartlees-capaciteiten van Jody hebben we vrijwel de gehele route tegen de richting in gevaren, wat het bij iedere smalle bocht weer spannend maakte, voor ons en eventuele tegenliggers ;-)

Echt heel erg fotogeniek was het onderweg niet, dus ik sluit af met een creatieve door Monet geïnspireerde viervoudige opname van een prachtig stukje met bomen over het water.
(klik, net als bij de andere foto's, op de foto voor een grotere weergave...)

Sfeer op het water

Ik heb niet het idee dat ik op die dag echte topfoto's geschoten heb. Maar al met al hebben we wel een heerlijk dagje gehad met de combinatie van fotograferen bij zonsopkomst en daarna relaxen op een bootje op het water.
En we hadden beter weer dan zuidelijk Nederland, terugrijdend naar Zeist moest toch ineens de open kap van Jody's auto dicht omdat het begon te regenen...

Winnaar bij fotowedstrijd "Voorjaar" van Natuurfoto Magazine en ook nog "Belicht" in het tijdschrift

Fri, 17 Jun 2016 15:40:00 Z

Eindelijk... eindelijk mag ik vandaag bekend maken dat ik de winnaar ben geworden van de fotowedstrijd met thema "Voorjaar" van het prachtige natuurfoto tijdschrift "Natuurfoto Magazine" :-)
Het viel niet mee om dit de afgelopen weken stil te houden...

Uiteraard ben ik enorm trots dat ik juist deze wedstrijd gewonnen heb, georganiseerd door één van Nederlands bekendste natuurfotografen, Jan Vermeer. Zeker ook gezien het jury-commentaar:

"Er was geen twijfel, de winnaar van de fotowedstrijd onder het motto 'Voorjaar' is Wouter van de Weerd met zijn prachtige viervoudige opname. De frisheid van de foto roept direct associaties op met het voorjaar: sprankelend en verrassend in beeld gebracht voorjaarsbos."

Mijn winnende foto heb ik gemaakt tijdens onze vakantie naar de Vogezen dit voorjaar. Omhoog fotograferend vormt het frisse groen van beuk en berk een mooi contrast met de blauwe lucht. En door de viervoudige belichting (in de camera), waarbij ik de camera steeds ongeveer een kwartslag heb gedraaid, ontstond dit bijzondere beeld:

Mijn winnende foto van de fotowedstrijd Voorjaar van Natuurfoto Magazine

En alsof het nog niet op kan: een tijdje geleden (nog vóór de fotowedstrijd) werd ik benaderd door de redactie van "Natuurfoto Magazine". Ze wilden graag een door mij gemaakte foto plaatsen in de rubriek "Belicht" in het juni/juli nummer van het tijdschrift.

Het is een foto die ik bij de Opaalkust heb genomen, en die ik vorig voorjaar opgestuurd had naar het tijdschrift voor mogelijke plaatsing. Omdat ik er destijds geen reactie op had ontvangen, ging ik er vanuit dat de foto niet goed genoeg was.
Maar tot mijn verbazing kreeg ik nu dus ineens het verzoek om de foto in groot formaat op te sturen. En enige tijd later werd ik gebeld door redacteur René de Vos voor het achtergrond verhaal dat bij de foto geplaatst wordt.

Zeewier bij zonsopkomst

Afgelopen woensdag kreeg ik het gewonnen fotografie-boekenpakket en drie bewijsnummers van het tijdschrift. Super tof!

Jan, Marianne en de rest van de redactie: hartelijk bedankt!

Kievitsbloemen - de tweede keer in 2016

Fri, 27 May 2016 11:18:00 Z

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Zoals ik al in mijn vorige blog over de Kievitsbloemen had aangegeven ben ik een week later, op 22 april, nog een keer richting Zwolle gereden, speciaal voor de Kievitsbloemen. Voordeel was dat ik nu precies wist hoe lang ik er over zou rijden en lopen en waar ik moest zijn. Nadeel was dat de zon alweer eerder opkwam, zodat ik ruim een kwartier eerder (5:00u) op pad moest gaan...

Al rijdend er naar toe zag ik al dat er minder mist was dan de week daarvoor. Maar wel wat wolkjes in de lucht, altijd goed bij een zonsopkomst. En vlakbij de parkeerplaats hing er toch ineens ook wat mist, dus het beloofde een mooie ochtend te worden.

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Eén van de dingen die ik anders wilde doen, was niet meteen mijn macro- of telelens pakken. Maar juist de groothoek gebruiken om de Kievitsbloemen meer in hun omgeving (en met de mooie ochtendlucht) te fotograferen.

De heerlijke pasteltinten in de lucht met de lichte bewolking en het feit dat er deze week ook duidelijk meer Kievitsbloemen hoger en meer open waren, hielpen goed om dit voornemen uit te voeren.

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Dit keer wilde ik ook meer gebruik gaan maken van de prachtige waterdruppels op de bloemen. De vorige keer viel dat ook niet mee omdat de zon achter een dik pak mist verscholen zat, en pas later/hoger tevoorschijn kwam. Omdat er nu slechts een dun laagje mist hing, kwam de zon veel mooier en warmer tevoorschijn.

Kievitsbloem, zon en waterdruppels

Vorige keer lukte het ook niet om te spelen met mooie bokeh lichtcirkels. Ik snapte eerst niet waarom niet, tot ik realiseerde dat de zon de eerste keer eigenlijk al te hoog stond toen die voor het eerst door de mist heen kwam.
Dit keer was de zon al direct boven de horizon zichtbaar, dus nu kon ik wel lekker aan de slag met al die waterdruppels op de bloemen en het gras.

Kievitsbloemen in het bedauwde gras

Ook wilde ik dit keer eens gaan uitproberen wat er allemaal mogelijk is met dubbele belichting in de camera.
Op mijn Canon kan ik 2 tot 9 foto's samenvoegen. En daarbij kan ik kiezen tussen 4 soorten belichtingen daarbij: 1) alles gewoon over elkaar (dan moet je zelf dus de belichting aanpassen zodat het geheel niet overbelicht wordt), 2) door de camera een gemiddelde laten berekenen, 3) alleen donkere delen uit volgende foto's overnemen of 4) alleen lichte delen overnemen.

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

Met al die mogelijkheden valt het nog niet mee om de juiste instelling bij de juiste soort foto's te kiezen.
Wel levert het altijd bijzondere (maar dus niet altijd mooie) resultaten op! :-)

Ochtendsfeer bij de Kievitsbloemen

Een in-camera combinatie van een foto van gras met dauwdruppels en bokeh lichtcirkels en van een foto met een enkele Kievitsbloem:

Kievitsbloemen en bokeh lichtcirkels

Bij één van de bloemen zag ik ineens een spinnenweb zitten. Prachtig met al die dauwdruppels, dus ik was even afgeleid van de bloemen :-)

Spinnenweb met dauwdruppels

Spelen met achtergrond en dit wat benadrukken met de witbalans:

Spinnenweb met dauwdruppels

Daarna toch weer verder met de dubbele belichting:

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

En omdat ik de eerste keer nauwelijks met de macrolens de bloemen van dichtbij gefotografeerd had, heb ik dit nu wel gedaan. Ik vind het lastig bij Kievitsbloemen, maar door de dauwdruppels krijgt het toch iets aparts.

Kievitsbloem met dauwdruppels in close-up

In tegenstelling tot de eerste keer werd het licht al vrij snel te hard om nog mooie foto's te kunnen maken.
Vooruit, toch ook nog even een pinksterbloem proberen. De dubbele opnames vielen me niet mee, maar deze enkele is door de dauwdruppels nog wel aardig geworden.

Pinksterbloemen

Als laatste nog een voorbeeld van een meervoudige belichting. Ik zag hem net in Lightroom, tijdens het schrijven van dit blogje. Hij zat niet in mijn eerste selectie voor deze blog, maar vond hem nu ineens wel wat hebben.
Best extreem, wat vinden jullie?!?

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

Al met al was ik zeer blij dat ik nog een keer terug ben gegaan. Het is een eindje rijden en vroeg opstaan, maar dat is het zeker waard!

Kievitsbloemen - poging 1 in 2016

Mon, 25 Apr 2016 19:13:00 Z

Kievitsbloem bij zonsopkomst

Kievitsbloemen - vrijwel iedere natuurfotograaf wil ze graag eens vastleggen, en het liefst natuurlijk met prachtige omstandigheden. Het lastige is echter dat ze slechts korte tijd bloeien, en dan ook nog eens op slechts enkele locaties in Nederland.

In 2011 en 2014 had ik al eens een locatie gevonden, en daar uitgebreid gefotografeerd. Toen overdag en 's avonds bij zonsondergang. Dit keer wilde ik het wel eens proberen bij zonsopkomst, het liefst na een nacht met kans op mist, dauw en/of rijp. Zaterdag 9 april leek een goede ochtend te worden...

Prachtige lucht voor zonsopkomst

Met grote dank aan Jody, van wie ik een andere locatie had doorgekregen die mooi zou zijn bij zonsopkomst. En nog grotere dank aan Ronald, die op de dijk aan kwam lopen toen ik eigenlijk niet goed meer wist waar ik nu precies moest zijn. Ronald had ik voor het eerst ontmoet tijdens de CreaPixperience, en hij was juist degene die deze locatie zelf had weten te vinden :-)

Nadat ik toch nog maar snel een foto van de prachtige lucht en mistige omstandigheden had gemaakt, haastte ik me achter Ronald aan op zoek naar de Kievitsbloemen. Want dat was eigenlijk mijn doel: Kievitsbloemen bij zonsopkomst fotograferen.
Voor de zon op kwam, was het nog wat lastig zoeken naar de bloemen. En was een silhouet eigenlijk de enige optie. Maar als ze er zo sierlijk bij staan als deze, is dat toch geen enkel probleem?!

De danceres

Vanwege de mist was de zon maar even te zien net boven de horizon. Net genoeg tijd voor een paar foto's zoals de allereerste in dit blog. Daarna verdween de zon weer achter de dikke mist, om pas later weer tevoorschijn te komen.
Met de vele dauwdruppels en het waterige zonnetje ontstond zo wel een heerlijk sfeertje.

Kievitsbloem met dauw, mist en waterig zonnetje

Door de camera hoger en zo de zon juist buiten beeld te houden, kon ik wat meer overbelichten. Zo ontstond weer een andere, lichtere sfeer, die ik van te voren zo ongeveer voor ogen had:

Kievitsbloem in het bedauwde gras

De bloemen waren dit jaar laat, slechts een enkeling stond er als een lampje bij.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Vorige keren heb ik vooral met mijn macro-lens gefotografeerd. Dit keer heb ik echter bijna constant de 70-200mm lens erbij gepakt. Hierdoor kan je wat meer omgeving op de foto erbij krijgen, en toch een fraaie rustige voor- en achtergrond.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Ook wilde ik graag wat mooie lichtcirkeltjes rondom de bloemen hebben, maar dat viel nog niet mee. Ook niet omdat uiteraard ook de achtergrond nog een belangrijke rol speelt.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Op een gegeven moment werd de zon toch wel erg fel om nog tegenin te fotograferen, en ik zag Ronald richting het mooie warm-gekleurde riet fotograferen. Goed plan, tijd voor wat andere foto's.

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

Prachtig hoe gracieus en sierlijk deze bloemen toch kunnen zijn, zeker de de bloemen die nog dicht zitten:

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

En door wat hoger of lager te fotograferen krijg je steeds een ander beeld. Ik heb al deze foto's (behalve die van het landschap met de mooie lucht) dus niet op statief maar uit de hand genomen. Zo kan ik het makkelijkst net even omhoog, omlaag, naar links, naar rechts, naar voren en naar achteren bewegen, tot ik de uitsnede zie waar ik tevreden over ben.

Kievitsbloem in frisse lente-kleuren

Als afsluiter toch ook nog een foto gemaakt met mijn macro-lens, van heel dichtbij. De waterdruppeltjes op alle bloemen waren fantastisch, net van die pareltjes die op de randen van de bloem, de steel en de blaadjes aaneengeregen waren.

Kievitsbloem met parelketting

Tja, en dit was dus poging 1 in 2016. Dat suggereert dat er ook nog een poging 2 is.
En dat klopt. :-)
Enerzijds hoopte ik nog steeds op een ochtend met rijp. Anderzijds ga ik graag nog eens terug naar een locatie, om na het rustig thuis bekijken van mijn foto's wat nieuwe ideeën of verbeterpunten uit te proberen. Ook waren er nu vrij weinig bloemen al open, dus ook dat leek me wel leuk om voor terug te gaan.

Op vrijdag 22 april ben ik nogmaals gegaan, maar de resultaten daarvan komen in een volgend blogje pas weer...
(maar dat wordt wel weer de moeite waard! ;-) )

Kootwijkerzand - 's morgens vroeg met rijp en ruig haarmos

Tue, 22 Mar 2016 17:02:00 Z

Net voor zonsopkomst

Eind februari was het overdag heerlijk helder winterweer en 's nachts vroor het een paar graden. Iedere ochtend op mijn fiets naar mijn werk zag ik dat het gras, de dorre blaadjes en de narcissen onder een laagje rijp zaten.

Dus, mede geïnspireerd door een foto van Jan Vermeer van haarmos met een laagje rijp, besloot ik om vrijdagochtend eens vroeg op pad te gaan naar het Kootwijkerzand. En dit keer had ik mijn eigen leerpunten ter harte genomen: alle filters en filter-adapters had ik meegenomen, en ik was bijna een uur vóór zonsopkomst (= 07:30u die dag) op de parkeerplaats.

Net voor zonsopkomst - nu verticaal genomen

Dat leverde wel meteen een klein dilemma op. Want de toegang tot het gebied is eigenlijk pas vanaf zonsopkomst toegestaan, maar ik wilde natuurlijk wel de zonsopkomst ergens op de zandduinen fotograferen. Er vanuit gaande dat ik in mijn eentje, in alle stilte en lopend over het zand, niets zou verstoren ben ik toch maar op pad gegaan.

Er lag inderdaad overal een mooi laagje rijp, alleen had ik op wat minder bewolking gerekend gezien de weersverwachtingen.
Gelukkig was er nog wel een randje rode lucht te zien, en de dreigende wolken geven toch ook wel een lekkere sfeer.

Berijpte graspollen en rode lucht

Vrijwel vanaf de eerste foto was ik heel erg bewust op zoek naar mooie voorgronden in de foto.
Ik zit duidelijk in de fase "Bewust onbekwaam" op het gebied van de landschapsfotografie. Ofwel: ik weet dat ik er nog niet zo heel erg goed in ben, maar weet ook wel dat en hoe het wellicht beter zou kunnen.

Zoeken naar diepte in het beeld

Zeker met een groothoeklens, zoals de door mij gebruikte 16-35mm, is het nodig om heel erg dichtbij een interessant voorgrond-onderwerp te gaan zitten. En op die manier te proberen om minimaal een interessante voor- én achtergrond in de foto te krijgen. Alléén een mooie lucht is echt niet voldoende, en alléén een mooi onderwerp in de voorgrond ook niet.

Zee-egels van gras en rijp

Ook bij de volgende foto heb ik geprobeerd om met lijnen je blik door de foto te leiden, van voorgrond naar achtergrond.
En zo was ik toch ook eigenlijk best wel blij met de fraaie wolkenlucht die er was :-)

Rijp, zand, vliegden en donkere luchten

Op een gegeven moment was het mooie licht wel verdwenen en werd het behoorlijk grijs.
Tijd om eens op zoek te gaan naar het ruige haarmos, waar ik toch ook voor was gekomen.

Al lopend zag ik dit stilleven op de grond. De ronde vorm en de warrige sprieten trokken mijn blik, en door de rijp had dit net even wat extra's gekregen.
Ik twijfel alleen of ik de foto wellicht nog iets moet croppen links en boven?!?

Detail op de grond

Al zoekende naar het mos kwam ik ineens ook diverse paddenstoeltjes tegen. Ook hier gaf dat hele fijne laagje rijp weer net dat beetje extra aan de foto, anders zou dit volgens mij vrij saai zijn geworden.

Paddenstoeltje met rijp

En bij de volgende foto heb ik was gespeeld met de witbalans (thuis):

Schotelantenne

Deze boomstam geeft de foto ook lekker veel diepte. Ik heb er van alle kanten omheen gelopen, maar zo zit er wat mij betreft wel weer een mooie lijn in die je naar achter in het beeld leidt. Jammer genoeg was de lucht op dat moment wel erg grijs, dus die hoefde maar een héél klein stukje in beeld.

Boomstam in het zand

Eindelijk kwam ik dan toch ook het ruig haarmos tegen. Van een afstandje kleurde het prachtig rood, en het contrast met het gele zand en het witte rijp zorgde voor een mooi beeld. Maar hoe leg je dat nou vast op een interessante manier?
Hoe dichterbij je bij het mos komt, hoe minder rood het lijkt te zijn! Met een groothoeklens kon ik er dus weinig van maken. Dan maar de 70-200mm erbij, zodat het ook wat meer in elkaar gedrukt zou worden.
Maar helaas, beter dan onderstaande foto is me niet gelukt. Wel aardig, maar ik ben er niet echt tevreden mee...

Rood Ruig haarmos

Het werd dus tijd voor de macro-lens en de mosjes met rijp.
De temperatuur was intussen echter al aardig opgelopen tot ruim boven het vriespunt, en de rijp was eigenlijk allemaal al verdwenen toen ik eindelijk wat fotogenieke mosjes gevonden had... :-(
Ach ja, dan maar mosjes met waterdruppels, ook leuk!

Ruig haarmos met waterdruppels

Ruig haarmos met ijsdruppel

Op een stukje dat wat meer in de schaduw lag (of zo?) vond ik nog wel een aantal paddenstoeltjes waar nog wat rijp op zat.
Met het rode mos op de achtergrond en een rood blaadje op de voorgrond en de blauw-grijze lucht ontstond zo een mooi kleurenpalet.

Paddenstoeltje met rijp voor het rode haarmos

Ik merkte wel dat het vroege opstaan zijn tol eiste, want tegen 10.30u had ik het wel gehad en lukte het niet echt meer om nog geïnspireerd aan het fotograferen te blijven.

En dat was eigenlijk maar goed ook, want ik had mijn vader beloofd om tegen 11:00u te komen helpen met installeren van Windows 10... en het was toch best nog wel een eindje lopen naar de parkeerplaats en rijden naar Wageningen vanaf het Kootwijkerzand... ;-)

Een dagje in de vogelhut in de Biesbosch

Fri, 08 Jan 2016 12:45:00 Z

Reiger voor een roodgekleurde zonsopkomst-lucht

Ik moet eerlijk bekennen dat niet echt een fan ben van vogel(fotografie)hutten.

Enerzijds vind ik het wel een erg "makkelijke" manier van vogelfotografie. In feite niet zo heel verschillend van fotograferen in de dierentuin (dit kan beide overigens best hele mooie foto's opleveren!).
Maar mijn grootste bezwaar is toch wel dat je vaak aan de foto's kan zien dat ze in een hut zijn gemaakt. Te vaak dezelfde waterbak, tak of achtergrond in beeld...

Toen ik door vriend Dennis gevraagd werd of ik zin had om met hem een dag naar de vogelhut van Staatsbosbeheer in de Biesbosch te gaan, heb ik dus lang getwijfeld. De reden waarom ik toch heb toegezegd is dat er bij deze hut niet (bij)gevoerd wordt en je ook niets aan de natuurlijke setting kan en mag veranderen.

Boompje net voor zonsopkomst

Op dinsdag 8 december vertrokken we om 06.30u zodat we op tijd bij de hut zouden zijn.
Volgens de beschrijving zouden we er vanaf 8 uur in kunnen en de zonsopkomst zou om 08.20u zijn. We wilden wel ruim op tijd daarvóór aanwezig zijn.
Het was echter sneller rijden dan verwacht, om 07.40u zaten we samen met de boswachters al aan een kop koffie en even later liepen we richting hut.

Rietpluimen bij zonsopkomst

We wisten van te voren ook niet hoeveel tijd het zou kosten om bij de hut te komen, maar het bleek slechts 5 minuutjes lopen te zijn vanaf de werkschuur de Emmahoeve van Staatsbosbeheer.
We waren mooi op tijd voor een prachtige zonsopkomst!

Rietpluimen bij zonsopkomst

Omdat de hut uitkijkt naar het westen, waar het nog donker was, hebben we ons eerst buiten de hut vermaakt met het mooie licht. Ik had alleen de 70-200mm, de 300mm en de 1,4x extender meegenomen, dus ik kon geen groothoek landschapsfoto's maken.

Maar ik vond het wel een leuke uitdaging om te zoeken naar onderwerpen die zich wel voor de 70-200 leende. Zoals de rietpluimen.

Abstracte rietpluimen bij zonsopkomst

Bovenstaande foto heb ik ook tot een vierkante uitsnede in Lightroom bewerkt, en met een hele koele witbalans. Ik vind het zelf wel een aardig grafisch beeld geworden:

Abstract riet

Net vóór de zon echt opkwam, kregen de paar spaarzame wolkjes nog een prachtige zachte kleur. Op dat moment had ik wel graag mijn 24-70mm lens gehad, maar door achteruit lopen en door de knieën gaan kon het net:

Riet en wolk

Het werd toen hoog tijd om de hut in te gaan!
We waren bij aankomst in het donker al begroet door het prachtige geluid van fluitende smienten, en ook de ganzen waren duidelijk aanwezig. Maar tijdens de zonsopkomst bij de hut hadden we nog maar weinig vogels gezien.

In de hut waren twee goed verstelbare bureaustoelen en twee rijstzakken aanwezig. Je kan er redelijk comfortabel zitten wachten op wat komen gaat.

Canadese ganzen in vlucht

Helaas gebeurde er niet zoveel in de buurt van de hut.
Met mijn 7D (1,6x crop), 300mm lens en 1,4x extender (= 672 mm effectief bereik op full frame) lukte het dan ook niet echt om de vogels groot in beeld te krijgen.

Wel was het licht zo 's morgens vroeg erg fraai, de bomen en het riet op de achtergrond kreeg een mooie warme gloed.

Canadese ganzen op een zandplaat

Meeuwen ver weg

Gelukkig kwamen er af toe wat ganzen overvliegen, en met een crop van de foto zijn ze dan nog iets groter dan een stip in beeld te brengen.
Het viel me overigens absoluut niet mee om de overvliegende vogels scherp te fotograferen. Wellicht is het toch een goed idee om eens een workshopje hiervoor te gaan volgen. Welke instellingen werken nu het best (diafragma-voorkeuze of sluitertijdvoorkeuze, welk diafragma is het meest geschikt, welke scherpstelpunten kan je het best gebruiken, etc.), allemaal vragen die ik graag eens beantwoord zou krijgen...

Overvliegende Canadese ganzen

En uiteraard is het een kwestie van heel veel oefenen. Alles wat langs vloog of in de buurt kwam werd met grote ijver door ons gefotografeerd. En thuis heb ik het vervolgens het meeste weer weggegooid ;-)

Het makkelijkst waren natuurlijk de foto's waarbij ze redelijk stil zaten.

Grauwe ganzen

Ook wilde ik wel eens proberen om foto's met een lange sluitertijd te maken. Enerzijds om te proberen tegelijkertijd de camera mee te bewegen met de vogel, anderzijds om te proberen foto's te maken zoals Jan van der Greef ze maakt.
Nou, dat laatste was toch echt een stap te ver, dat gaat me nog heel veel oefening kosten. Maar bewegen met de camera leverde in ieder geval één aardig beeld op:

Meeuwen in vlucht

Net toen we rond 12 uur aan de lunch zaten, kwam ineens een zeearend voorbij vliegen!
Broodje laten vallen, koffie bijna omstoten, snel de camera weer pakken en net op tijd voor een registratie-plaatje:

Zeearend in vlucht

Ik had er wel op gehoopt, maar niet verwacht dat we de zeearend zouden zien. Top!

Het bleek dat we de eerste al gemist hadden (of die was vanuit een andere kant komen aanvliegen), want de eerste ging bij nummer twee in een boom zitten. Uiteraard ver, ver weg...

Twee zeearenden in de boom

Op een gegeven moment vlogen ze beiden naar de graskant tegenover de hut (aan de andere kant van het water, een paar honderd meter van ons af). En daarbij schrokken grote groepen ganzen en meeuwen op, die vervolgens onze kant op kwamen vliegen. Aardige jongens, die arenden :-)

Canadese ganzen en meeuwen

Jammer genoeg verdwenen de ganzen en meeuwen ook bijna net zo snel weer als ze bij ons in de buurt gekomen waren.

Take-off

Canadese gans

Even kwam er nog een Blauwe reiger op zo'n 20 meter van de hut zitten, maar ik was helaas te laat om hem daar te kunnen fotograferen, ik moest het doen met een foto van zijn vertrek.

Blauwe reiger

Dit was om bijna 14u, en vanuit het westen kwamen de donkere regenwolken snel aandrijven. Het werd erg donker, er waren al langere tijd nauwelijks vogels meer te zien, en de voorspelling was: "regen voor de rest van de dag".
Om 14.30u besloten we daarom maar om de spullen in te pakken en er vandoor te gaan.

Al met al vond ik het een leuke dag om eens mee te maken. Het is zowiezo gezellig met z'n 2-en in zo'n hut. En het is zeer leerzaam om dit eens te doen/proberen (en ik heb Dennis wat vogelkennis bij kunnen brengen ;-) ).
En het zien van de zeearenden was ook zeker een topper!

Qua gemaakte fotos ben ik echter niet echt tevreden. Erg veel was onscherp of met te weinig scherptediepte (volgende keer toch maar richting f/8 gaan, en dan maar met een (nog) hogere ISO), en de vogels zaten erg ver weg.

Moet ik een volgende keer dan toch naar een vogelhut met waterbak er vlak voor en waar ze bijgevoerd worden? ;-)

Paarse heide en zonsopkomst bij de Veluwezoom

Tue, 01 Sep 2015 00:00:00 Z

Net voor de zonsopkomst

Ik heb deze zomer niet zo heel veel gefotografeerd. Op de één of andere manier was de zin en inspiratie even weg en o.a. door drukte op het werk had ik ook geen puf om 's morgens heel vroeg op te staan.

Ook zag ik op Facebook heel veel dezelfde soort foto's langskomen. "Heb ik daar nog iets aan toe te voegen?" vroeg ik me dan iedere keer af. Dat is toch wel jammer van natuurfotografie: door de seizoenen en de levenscyclus van de planten, dieren, paddenstoelen etc. jaagt een steeds grotere groep natuurfotografen op dezelfde onderwerpen en veelal ook op dezelfde locaties.

Panoramabeeld van de heide

Toch heeft een foto op Facebook mij dit keer gestimuleerd om weer eens vroeg op pad te gaan.
Want het begon wel weer te kriebelen, zeker nu de heide weer prachtig in bloei stond. Ik hield de weerberichten dus al in de gaten, en zag donderdagavond 20 augustus dat er kans op mist zou zijn die vrijdagochtend.
Toen ik vervolgens de mooie foto van Sander Grefte zag op FB van de Veluwezoom, waarmee hij een fotowedstrijd van Natuurmonumenten had gewonnen, besloot ik om maar weer eens vroeg (5.00u) op pad te gaan.

Panorama van de bloeiende heide voor zonsopkomst

Bij aankomst zag ik dat ik niet de enige of eerste was, al zeker 4 fotografen hadden hun positie al ingenomen, Ik had van tevoren al een plek bedacht waar ik dit keer wilde gaan fotograferen, en samen met een andere fotograaf, die ongeveer tegelijk aan was gekomen, liep ik daar heen. Al pratende kwam ik er achter dat dit Sander Grefte was. Wat een enorm toeval! :-)

Panorama met boompje en opkomende zon

Het leek een saaie bewolkte zonsopkomst te worden, maar tot mijn geluk zorgden de wolken juist voor een prachtig accent en heel even kleurden ze ook mooi oranje met de net opkomende zon.
Ik vind het ook mooi om te zien (daarom plaats ik toch maar weer vrij veel foto's) hoe de tinten langzaam van het blauw-paarse naar de warme kleuren verschuiven naarmate de zon bijna boven de horizon uitkomt.

Bloeiende heide, boompje en warme tinten

Met in mijn achterhoofd het uitgangspunt "Probeer meerdere standpunten uit, varieer, zoek naar nieuwe invalshoeken, wees niet te snel tevreden" was ik druk met het maken van panorama-fotos', zijn diverse van deze opnamen samengesteld als HDR-opname uit 3 foto's en gebruikte ik uiteraard een gradueel grijsfilter om het contrast tussen de lucht en de heide te overbruggen.

De volgende foto heb ik gemaakt met mijn 70-200mm lens (de anderen met 16-35mm) om zo het landschap wat in elkaar te drukken en te spelen met de lagen in het prachtige landschap.

Coulissen-heide-landschap

Maar de mooie wolkenlucht bleef mijn aandacht trekken, dus snel weer de 16-35mm lens op mijn camera. Het licht was toen echt prachtig, en het kleine beetje mist dat er was zorgde precies voor die heerlijke sfeer.

Kleuren-festijn

Van Sander had ik een tip gekregen voor een mooie fotolocatie bij een kale boom. Terwijl hij, net rechts buiten beeld, het dal met mist aan het fotograferen is, vond ik de boom zelf ook wel erg fotogeniek.

Boom-silhouet

Daarna, het was een uur of half acht, was het mooie licht al wel voorbij. Om toch nog even te genieten van de prachtige heide ben ik een stuk het dal in gelopen, om zo weer naar de parkeerplaats terug te gaan. Onderweg kwam ik deze twee paarden tegen, en terugkijkend zag ik dat ze precies voor een mooi mistig stuk liepen. Bewust tegen de zon in fotograferend ontstond zo een heerlijk sfeertje.

Paarden op de hei

Weer wat verder door- en omhooglopend keek ik regelmatig naar achter, om te zien of er nog zo'n mooi sfeertje te vinden was. En ja, nog een laatste toegift...

Mist en bloeiende heide op de Veluwezoom

Een week later zag ik op Facebook een foto van Jan Vermeer langskomen van de Veluwezoom, op de zaterdagochtend een week later genomen. Volgens zijn bijschrift begon de fotografen-drukte te lijken op die bij de hertenbronst op de Hoge Veluwe op de Wildbaan.

Tja, wat voegt mijn blogje en foto's dus nog toe aan al die andere foto's? Niet zoveel, behalve mijn kijk op dit prachtige landschap en hopelijk wat inspiratie voor anderen om er toch ook eens naar toe te gaan 's morgens vroeg.
En verder voor mijzelf een mooie serie die mij kan herinneren aan een heerlijke ochtend en het plezier dat ik toch weer beleeft heb aan het daar zijn en meemaken van de zonsopkomst in een prachtig gebied.

Maar mijn zoektocht naar rustiger locaties en unieke beelden zal steeds lastiger gaan worden, ik ben benieuwd waar ik uit ga komen...

Bloeiende heide op de Veluwezoom - Posbank

Fri, 05 Sep 2014 00:21:00 Z

Het werd weer hoog tijd voor een nieuwe blog, de laatste is alweer van eind juni...

Maar op de ene of andere manier heb ik eerst altijd wat tijd nodig om de vakantie, en vooral de berg vakantie-foto's, te verwerken voor ik weer zin heb om er op uit te gaan om te gaan fotograferen.
Augustus is echter wel de maand om voor de bloeiende hei op pad te gaan, dus 20 augustus ben ik samen met Carin naar de Elspeetsche heide bij Vierhouten geweest.

Elspeetsche heide

Een heerlijke dag en wandeling met zon en mooie wolkenluchten. En heide die behoorlijk in bloei stond en hier en daar ook heerlijk zoet rook. Maar ik vond er geen foto-locaties waar ik nog eens bij zonsopkomst naar terug zou willen gaan.
Vandaar dat ik zaterdag 23 augustus maar weer de oude vertrouwde Veluwezoom opzocht, hopende op een mooie mistige zonsopkomst.

Net voor zonsopkomst

Helaas hing er een flinke wolkenpartij precies waar de zon op zou komen, en de mist viel ook wat tegen.

Net voor zonsopkomst

Ik was er niet alleen, er liepen nog een aantal fotografen rond. Tegenwoordig verwacht ik eigenlijk niet anders meer op dit soort bekende en populaire locaties.
Gelukkig bloeide de heide hier wel fraai, en kon ik wat 'spelen' qua compositie met een boompje in de voorgrond.

Bloeiende heide bij zonsopkomst

Omdat de echt mooie zonsopkomst uitbleef, moest ik op zoek naar andere manieren om de hei te fotograferen.
Met een 100-400mm lens op 400mm en de warme kleur in de lucht op de achtergrond krijg je heel wat anders. Maar het lukte me niet om een echt fraaie compositie te creëren.

Sfeerplaatje van heide bij zonsopkomst

Al vrij snel was de mooie warme kleur in de lucht verdwenen, en zag ik dat de zon door en langs de wolken zou gaan schijnen. Mijn vermoeden dat dit wel eens tot een kortstondig moment van mist zou kunnen leiden (de warme zon op de koudere, vochtige grond) bleek te kloppen. En dan leent de Posbank zich prima voor die mooie, steeds vager wordende lagen in het landschap.

Lagen in het mistige landschap

Ook dat moment was echter vrij snel weer voorbij. Een stuk doorlopend op zoek naar andere onderwerpen zag ik ineens twee paarden in de hei staan, die het gras ertussen aan het opeten waren. Die had ik nog nooit van zo dichtbij gezien, en met de ochtendzon had ik ineens weer een ander onderwerp te pakken.

Paard op de heide

Teruglopend richting auto kwam ik nog een mooie pol hei tegen die goed in bloei en in de schaduw van een boom stond. Met tegenlicht door het boompje heen kon ik leuk spelen met de bokeh lichtvlekken.

Bloeiende hei met bokeh lichtvlekken

Ik blijf dit erg leuk vinden om te doen, en het blijft verrassen wat voor een wisselende patronen er ontstaan, door net een iets ander standpunt met de camera in te nemen of het diafragma iets anders in te stellen.

Bloeiende hei met bokeh lichtvlekken

En zo kwam ik niet thuis met de gehoopte mooie zonsopkomst plaatjes, maar wel met een heel diverse serie ander soort foto's... :-)

Een paar dagen foto-excursie naar de Opaalkust in Frankrijk

Tue, 13 May 2014 15:24:00 Z

Dreigende luchten

Half maart was het zeker geworden dat ik mijn baan per 1 mei op zou zeggen en dat ik pas per 1 juni in mijn nieuwe baan zou gaan beginnen. Gecombineerd met een flinke lading verlofdagen betekende dit dat ik vanaf begin april 2 maanden vrij zou zijn. Wat een weelde! :-)
Ik ben dus direct rond gaan kijken naar foto-reizen of -workshops in april of mei, want daar zou ik dan mooi eens aan mee kunnen gaan doen (Carin kon geen extra vrij krijgen van haar werk, dus ik moest mezelf zien te vermaken).

Helaas bleek heel veel al volgeboekt te zijn, of net geweest of pas in juni of juli. Zo ook een fotoreis naar de Opaalkust met Wilco Dragt, die sprak me wel erg aan.
Daarom heb ik op een gegeven moment maar besloten om zelf naar de Opaalkust te gaan.

Net voor zonsopkomst in het blauwe half uurtje

Ik had na wat zoeken op Internet een heleboel informatie gevonden over het gebied, incl. een erg goed artikel van Bart Heirweg.
Daar stond precies in beschreven waar wat te doen en vinden was.

Stenen-compositie

Op maandag 7 april ben ik 's morgens om 09.00u uit Zeist vertrokken, en ik was om 13.00u al bij het hotel in Wimereux. Het begin van 4 dagen fotograferen aan de bijzonder kust, met hoge kalkstenen rotsen en een heel groot getijden-verschil.
De eerste foto, helemaal bovenaan, heb ik die middag nog kunnen maken. Helaas begon het 10 minuten later met bakken uit de lucht te regenen, en heb ik niet veel meer kunnen doen dan wat rondrijden om de omgeving te verkennen.
De tweede foto in dit blog heb ik de volgende ochtend gemaakt, net voor zonsopkomst.

Wat ik zeker wilde gaan fotograferen waren de palen die daar in zee zijn geplaatst als mosselbanken. Bij vloed zijn ze totaal niet zichtbaar, maar met eb kan je er zo naar toe lopen en dichtbij komen.

Mosselbanken

Gewapend met mijn Lee Big Stopper was het gelukkig niet zo erg dat het precies midden op de dag eb werd, ook nu kon ik leuk spelen met lange sluitertijden om zo een bijzonder effect in de foto te krijgen.

Mosselbanken

Er stonden ook palen met een soort netten erover heen, waar de mosselen zich op konden vasthechten.

Mosselbank paaltjes

Een grote verrassing voor mij was het binnenland. Prachtig glooiende heuvels, die mij wel deden denken aan Toscane.
En zo in het voorjaar stonden overal mooie gele koolzaad-velden.

Koolzaadvelden in het binnenland

Ook het fort bij het dorpje Ambleteuse is een mooie foto-onderwerp. Ook hier weer mooie rotspartijen die bij laag water zichtbaar worden, en dit gecombineerd met het warme licht van de ondergaande zon levert de volgende foto op:

Fort bij Ambleteuse

Iedere ochtend ben ik ruim voor zonsopkomst (07.15u) opgestaan, zodat ik minstens een half uur had om van het blauwe half uurtje vóór zonsopkomst te kunnen genieten.
Omdat ik ook een klein half uurtje moest rijden en een kwartier moest lopen over de klif naar dit strandje, kan je wel nagaan dat mijn wekker echt heel vroeg stond.

Zandstructuren bij zonsopkomst

Toch was dit iedere dag weer de moeite waard. Geen zonsopkomst is hetzelfde, en het is echt genieten om met vogel-gezang en een ruisende zee dit mee te kunnen maken.

Zachte tinten bij zonsopkomst

Al veel te snel wordt het licht feller en harder, en ging ik op zoek naar andere onderwerpen.
De zee maakte door het getij prachtige structuren in het zand, en met een stuk zeewier en laag strijklicht leverde dat weer een mooi plaatje op.

Structuren in het zand

En de mosselpalen bleven me aantrekken ;-)
Ook woensdag 9 april ben ik er weer heen gegaan. Ik heb dat vaak ook wel nodig: meerdere keren naar een zelfde locatie gaan en hetzelfde onderwerp fotograferen. Op die manier kan ik weer nieuwe composities uitproberen en ook het licht is iedere keer weer anders.

Mosselpalen

En hier speelde het getij dus ook een grote rol. Er zit tot zo'n 6 (!!!) meter verschil tussen eb en vloed, en deze paaltjes waren alleen bij eb echt goed bereikbaar.
Deze dag had ik het zo getimed dat ik er voor de laagste waterstand was om met terugtrekkend water te kunnen fotograferen, en ik ben gebleven tot het weer vloed werd en het water dus steeds weer hoger kwam te staan.

Heel veel mosselpalen

Een lange sluitertijd, scheve paaltjes en een strakblauwe lucht: ik vind dit zelf wel een erg geslaagde, bijzondere foto:

Scheve mosselpalen

De laatste ochtend (donderdag 10 april) was het bewolkt en nevelachtig, en gelukkig had ik al besloten om niet nog een keer naar de zonsopkomst aan zee te gaan, maar me nu eens op het binnenland te richten.
Helaas viel de zonsopkomst vanaf een hoog uitkijkpunt wat tegen, maar een tijdje later kwam de zon toch nog aardig door.
Dit stuk landbouwgrond op een heuvel vormde zo een beeld dat bijna lijkt op de Sossusvlei in Namibië ;-)

Ochtendlicht

Bijna op dezelfde plek, maar nu precies naar de andere kant, tegen de zon in, gefotografeerd, zag ik ineens dit fraaie gelaagde landschap. Door het beetje nevel in tegenlicht en de nog laagstaande zon is dit dan weer een foto die ook zo in Toscane gemaakt zou kunnen zijn.

Gelaagd landschap met ochtendmist

Ik ben toen teruggereden naar mijn hotel, via allemaal kleine weggetjes dwars door het landbouw-gebied en de kleine dorpjes.
Wat een contrast met de zee en kust die hier een paar kilometer vanaf ligt...

Panorama van koolzaadvelden

Het weer leek die dag verder niet meer zo goed te worden/blijven, en mijn inspiratie aan de kust was eigenlijk wel een beetje op.
Daarom besloot ik, na even raadplegen van een weer-app op mijn telefoon, om via het Hallerbos bij Brussel terug naar huis te rijden.
Wat een goede keuze: prachtig weer daar, en de hyacinten stonden geweldig te bloeien. Maar dat is wellicht nog iets voor een volgend blogje...

Ik deze blog heb ik een kleine selectie gemaakt van mijn Opaalkust-foto's, de rest kan je zien in mijn portfolio (maar vergeet niet eerst even een reactie op dit blogje te schrijven!)
Daar zal ik ook een serie zwart-wit bewerkingen gaan plaatsen van een aantal Opaalkust-foto's.

Caught in the light - juffers bij zonsopkomst

Mon, 09 Sep 2013 18:19:00 Z

Tjonge, het is alweer twee maanden geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Maar ja, eerst ben ik bijna een maand op vakantie geweest (naar Madagaskar - super!). En daarna ben ik weer druk aan het werk gegaan, heb ik genoten van het heerlijke zomerweer en ben ik ook al weer een paar keer op pad gegaan om foto's te maken.
Kortom, te druk om een blogje te maken... ;-)

De hoogste tijd dus om dit op een regenachtige maandag eens goed te maken!

Caught in the light - juffer bij zonsopkomst

Voor deze serie ben ik 21 augustus ´s morgens vroeg op pad gegaan naar het Leersumse Veld. Er was mist voorspeld en daarna een mooie zonnig dag, dus reden genoeg om de wekker maar weer eens op 5.00u te zetten.
Maar helaas, onderweg en toen ik aankwam had ik al door dat die mist er niet zou zijn, en met zo'n 15 graden was het ook te warm voor dauw. De kans op libellen vol met dauwdruppels was dus ook nul... :-(

Balend liep ik over het zandpad naar de vennen, hopend dat er daar nog wat te beleven zou zijn.

Juffer bij zonsopkomst

En ja hoor, tussen de laatste twee vennetjes in bleken er flink wat juffers te zitten. Nog te koud om actief te zijn, dus ik kon redelijk rustig op zoek naar mooie composities.
Toen ook de zon langzaam te voorschijn kwam, werd het pas echt feest!

Caught in the light - juffer net na zonsopkomst

Door de weerspiegeling van de opkomende zon in het water had ik ineens twee mooie rode bollen in beeld.
Super, maar het was plots wel vlot doorwerken, want de zon klom snel omhoog.

Caught in the light

Gelukkig werkte ik op statief en met draadontspanner, zo kon ik snel variëren in diafragma zonder bang te moeten zijn voor bewegingsonscherpte.
En kon ik thuis rustig uitzoeken welk diafragma het mooiste resultaat opgeleverd had.
Het statief verplaatsen voor een nieuwe compositie viel overigens niet echt mee, oppassend om de niet het riet en gras te raken waar de juffers op zaten.

Caught in the light - Dubbelportret

Al snel was de zon geen mooie rode bol meer, maar begon deze al feller te schijnen. Tijd voor andere beelden dus:

Juffers bij zonsopkomst

Aangezien de zon, in tegenlicht, mooi reflecteerde op het water (waar wat rimpels op ontstonden door een briesje), besloot ik dus ook nog even op zoek te gaan naar de altijd fraaie "bokeh bubbels

In de bokeh bubbles gevangen

Caught in the light

Toen de zon nog wat feller was geworden, lukte het ook om de voorgrond wat meer belicht en kleurig te krijgen.

Juffer in het groen

En als laatste een klassieker van de juffer, waarbij ik echter de kleuren en de x-vormige vleugelhouding wel erg geslaagd vind:

Juffer - are you looking at me?

En zo kwam ik dus thuis met een hele stapel geslaagde foto's en een grote 'smile' op mijn gezicht. En dat terwijl ik eerst nog liep te balen omdat er geen mist was...
Kortom: er is altijd wel wat moois te zien en fotograferen, gewoon erop uit gaan!

Sneeuw, mist en zonsopkomst bij de Oostvaardersplassen

Sat, 12 Jan 2013 14:02:00 Z

Zoals ik in mijn vorige blogje al aankondigde, heb ik nog een serie foto's van mijn foto-tripje naar de Oostvaardersplassen op 8 december.
Het was de zaterdag dat het prachtig weer zou worden en in heel Nederland sneeuw lag. Dus de dag om vroeg op te staan en vóór zonsopkomst ergens te zijn.
Na lang wikken en wegen besloot ik maar weer eens naar de Oostvaardersplassen te gaan. Herten of Konik paarden in de sneeuw en eventueel mist doen het altijd goed ;-)

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Jammer genoeg liep een enorme groep Konik paarden precies aan de verkeerde kant van mijn pad, zodat ik ze niet tegen de opkomende zon in kon fotograferen.
Door de mist, die nog flink toenam toen de zon op begon te komen, ontstond er wel weer zo'n heerlijk sfeertje.
Deze boompjes doen me altijd denken aan de Serengeti of een andere Afrikaanse savanna (want op de Serengeti ben ik nog nooit geweest, haha).

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Door de oranje kleurende lucht boven en de blauwige mist vlak boven de grond ontstond een prachtig landschap. Alleen het fotograferen ervan viel me niet mee...

Nederlandse Serengeti, in de sneeuw bij zonsopkomst

Tegen de zon in ontstond een prachtige kleur, en bij gebrek aan een paard moet dit eenzame takje in het ijs van een plas water maar de hoofdrol vervullen.

Takje in het ijs bij zonsopkomst

Doorlopend richting de grote hut "De Zeearend" kwam ik gelukkig toch nog een groepje paarden tegen. Hier had ik wel even de kans om de paarden met tegenlicht te fotograferen, maar door alle boomstammen, takken en struikjes werd het al snel een rommeltje op de foto.
Deze is nog wel redelijk "rommel-vrij', en het licht vormt een mooi randje om de contouren van het paard.

Konik paard in tegenlicht

Er vlogen ook de nodige spreeuwen rond, deze zaten heerlijk in het zonnetje op te warmen en vlogen eens niet meteen weg zodra ik in de buurt kwam.

Drie spreeuwen aan het zonnen

En ook deze spreeuw bleef fijn voor me zitten:

Spreeuw in het zonnetje

Toen ik weer met de auto over de Praamweg reed, zag ik een heleboel zwanen en andere (voor mij onherkenbare) watervogels in de mist op het ijs en een beetje water zitten. Mooi met tegenlicht, en toen er een reiger kwam aanvliegen was het plaatje compleet.

Reiger en zwanen in de mist

Reiger en watervogels in de mist

Daarna ben ik nog doorgereden naar Lepelaarplassen. Het was er prachtig wit met veel sneeuw, maar het mooie licht was al lang verdwenen. En het lukte me niet echt (meer) om er fraaie foto's van te maken.
Maar gewoon er wandelen en genieten van een langs-schietende ijsvogel was ook heerlijk.

En terug lopend naar de auto heb ik toch nog maar een panarama-foto gemaakt van de prachtige bomen langs het water:

Sneeuwlandschap

Gelukkig is het op dit moment weer wat zonniger en de ijs-kou gaat er vast ook weer voor zorgen dat het buiten weer -fotografisch- wat interessanter wordt :-)
Ik moet maar weer eens snel wat nieuwe plannen gaan maken...

Knallende zonsopkomst en Schotse Hooglanders in de sneeuw

Sun, 09 Dec 2012 13:53:00 Z

Maandag 3 december ben ik maar weer eens naar Nationaal Park Veluwezoom gegaan. Er waren voor 's nachts opklaringen voorspeld en mist, en in de loop van de dag zouden vanuit het westen sneeuwbuien het land intrekken.
Redelijk vroeg mijn bed uit dus maar weer, maar onderweg was het al flink bewolkt. Zou dit nog wel goed gaan, of zou het al te bewolkt zijn voor een mooie zonsopkomst?

Knallende kleuren bij een prachtige zonsopkomst

Maar zoals je ziet ging het precies goed :-)
Juist door de opkomende sneeuwbuien-bewolking kleurde de lucht prachtig rood, oranje, geel en paars.

Geweldige wolkenlucht bij een prachtige zonsopkomst

Mijn grijsverloopfilters (0.6 hard grad + 0.6 soft grad) kwamen goed van pas om de voorgrond nog enige doortekening te kunnen geven.

Mooie boomsilhouetten tegen een prachtige zonsopkomst

De kleuren komen echt zo uit de camera, het was echt waanzinnig zoals de lucht kleurde.
(ik heb dat overigens ook vorig jaar in Lapland meegemaakt, toen was de zonsopkomst ook prachtig net voordat er een flinke sneeuwbui losbarstte)

Golvend heide landschap bij een kleurige zonsopkomst

Maar op een gegeven moment won de bewolking het toch van de zon, en was het -bijna- over met het mooie licht.

Kale boom bij een kleurige achtergrond

Toen ik lekker warm in de auto aan het bijkomen was met mijn meegebrachte koffie en broodje begon het inderdaad flink te sneeuwen. Dikke vlokken, die ook nog eens goed bleven liggen!
Binnen korte tijd was alles dus ineens verborgen onder een witte donslaag. En omdat er een flinke wind stond, waaide de sneeuw ook aan een kant tegen de bomen aan zodat er mooie grafische patronen ontstonden.

Sneeuwlandschap

Pasgeleden had ik een foto in onze Ruben Smit agenda gezien van een Schotse Hooglander, en ik wist nog dat die ook ergens op de Veluwezoom genomen was. Maar waar? Gelukkig was Carin thuis, die kon mooi even voor mij in de agenda kijken of er ook een goede plaatsaanduiding bij stond.
En dat was toevallig ook nog zo, dus ik kon op zoek naar de Schotse Hooglander in de sneeuw.
Al snel had ik er twee gevonden, maar die stonden achter een groot hek :-( Eerst maar eens een foto nemen door het hek heen, dan maar eens verder kijken...

Schotse Hooglander in de sneeuw

Een eind verder langs de weg was er wel een doorgang door het hek, maar ja, waren daar ook Hooglanders?
En ja hoor, wat een mazzel, er komen er zo drie mijn kant op lopen!

Schotse Hooglanders in een wit sneeuwlandschap

In alle rust kon ik flink experimenteren met sluitertijden, om te kijken hoe de vallende sneeuw het mooiste op de foto kwam.
Het bleek dat sluitertijden langer dan 1/100s resulteerden in witte sneeuwvvlok-strepen, en kortere sluitertijden leveren duidelijker sneeuwvlokken op.

Twee Schotse Hooglanders in een wit sneeuwlandschap

Echt dichtbij durfde ik toch niet te komen, het blijven toch enorm imposante beesten. En toen ze aan kwamen lopen waren ze ook wat aan het bokken, dus ik vond mijn telelens een betere optie voor dit portret.

Portret van twee Schotse Hooglanders in een sneeuwbui

Schotse Hooglanders - De voor- en achterkant

Afsluitend nog een portret waar ik erg tevreden over ben.
Het heeft wat weg van de bekende Brother Wolf foto van Jim Brandenburg, maar ja, die status zal mijn foto wel nooit krijgen... ;-)

Schotse Hooglander die langs de besneeuwde bomen kijkt

Al met al een zeer geslaagde foto-dag in het oosten van het land! Zeer bijzonder om eerst die prachtige kleuren te kunnen fotograferen, en vervolgens over te schakelen naar -vrijwel- zwart-wit :-)
Nationaal Park Veluwezoom blijft mij duidelijk trekken, en met dit soort zonsopkomsten en de makkelijk te fotograferen Schotse Hooglanders in de sneeuw zal ik er vast nog wel vaker naar toe gaan...

Zonsopkomst bij een mistig Wavershoek

Sat, 06 Oct 2012 14:22:00 Z

Voor zondag 22 september was een mistige ochtend voorspeld, dus op zaterdag was ik al druk aan het bedenken hoe vroeg ik op pad zou gaan, en waar naar toe. In eerste instantie dacht ik aan De Groene Jonker, maar omdat dat op dat moment niet altijd even makkelijk bereikbaar was besloot ik naar Wavershoek te gaan. Een klein natuurgebied vlakbij Botshol, waar ik hoopte om zwanen, eenden etc. in een mistige, moerasachtige omgeving te kunnen fotograferen.

Kleurrijke zonsopkomst

Onderweg er naar toe reed ik al regelmatig door behoorlijke mistbanken, dus ik had goed hoop. Gelukkig bleek het -in eerste instantie- niet té mistig, en waren net voor zonsopkomst een paar wolkjes aanwezig die prachtig kleurden.
(tip: zorg er dus altijd voor om echt minimaal een half uur vóór zonsopkomst op je bestemming te zijn, dan is het licht het mooist en heb je nog de tijd om een goede compositie te zoeken!)

Kleurrijke zonsopkomst (staande foto)

Ik was er in mijn eentje (bijzonder, zo op een zondagochtend met uitstekende fotografie-voorspellingen), en het was enorm genieten van de gakkende ganzen, de als speelgoedbeestjes piepende smienten en de prachtige omgeving.

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Zoals je ziet kan ik gewoon niet kiezen welke foto ik mooier vind dan de ander, dus ik plaats maar gewoon een hele serie (ook al lijken ze behoorlijk op elkaar, ze hebben toch allemaal net weer iets anders)...

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Helaas verdween de mooie kleur in de lucht al vrij snel. Maar gelukkig zorgden de mist en de kleine wolkjes nog voor een heerlijke sfeer.

Fraaie wolkenlucht

Zonopkomst, mist en een mooie wolkenlucht

Toen de zon en de kleur verdwenen achter een laag bewolking, die snel kwam opzetten, werd de mist ineens flink dikker. Tijd dus voor de mistige plaatjes....

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Eendjes in de mist

Toch was ook de bewolkte lucht nog wel de moeite waard, zeker met wat wegvliegende ganzen ervoor.

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Op een gegeven moment kwam de wind steeds meer opzetten, en binnen een half uurtje was alle mist verdwenen. Gelukkig zat er nog wat kleur in de lucht, en weerspiegelend in het water kon ik zo nog op het laatst wat aardige plaatjes schieten.

Weerspiegeling in het water

Zeker toen de ganzen op een rijtje het water in kwamen was dit een mooi gezicht. Gelukkig ook was dit precies een stukje water dat beschut lag voor de wind, dus er ontstonden aardige weerspiegelingen.

In ganzenpas

En zo begon mijn zondagochtend met 2 heerlijke uurtjes bij Wavershoek!
Helaas ook wel met twee compleet doorweekte wandelschoenen, ik kon mijn sokken thuis uitwringen en het duurde 2 dagen voor mijn schoenen weer helemaal droog waren - volgende keer toch maar laarzen meenemen als het zo nat en mistig is...