Fotoblog Wouter van de Weerd

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 2)

Sat, 01 Jan 2022 16:56:20 Z

Het is alweer de eerste dag van het nieuwe jaar, 2022. Het jaar 2021 is voorbij gevlogen, ondanks (of dankzij?) de vele Corona-perikelen en dingen die -tijdelijk- niet meer mogelijk waren.
Voor komend jaar heb ik goede hoop dat we weer wat vaker en verder op reis kunnen gaan, en ik heb al een aantal kleine foto-projecten die ik in Nederland wil gaan doen.

Maar eerst nog een tweede korte terugblik op onze vakantie in 2021, naar Gran Canaria. In mijn vorige blog heb ik al laten zien dat er prachtige zandduinen te vinden en fotograferen zijn. Maar omdat het een eiland is, is er dus ook veel kust en zee te vinden :-)

Zonsondergang aan de kust

Splash

Omdat ik graag de zonsondergang bij de zee wilde fotograferen, had ik via Google Maps gezocht naar plekken aan de westkust waar dit mogelijk zou moeten zijn. Dat viel niet mee... Omdat we in het zuiden van het eiland zaten, was de noord-west kust veel te ver rijden (zeker in het donker terug, via allemaal smalle berg-weggetjes). En de zuid-west kust is eigenlijk niet of nauwelijks toegankelijk met een auto.

Serene schoonheid van de zee bij zonsondergang

Dichterbij waren wel een aantal strandjes, en één leek goed toegankelijk te zijn. Jammer genoeg bleek er wel een grote cementfabriek te staan, precies richting het westen waar de zon onderging. Dus ik moest toch iets meer richting het zuiden fotograferen, maar gelukkig kleurde ook daar de lucht wel aardig.

Zonsondergang aan de kust

Mooi gevormde, afgesleten rotsen vormde een perfecte voorgrond. samen met de afgeronde grote kiezels waar het 'strand' uit bestond.
Met lange sluitertijd, op statief en met de nodige filters, was het alleen wel enorm oppassen voor de soms verraderlijk grote golven die er ineens aan kwamen. Ik heb mijn filters en camera een paar keer snel moeten droog vegen...

Herken je hier ook een dier in?

Terug naar de zandduinen

In totaal zijn we een keer of vier naar de zandduinen van Las Maspalomas geweest om er te fotograferen (en ploeteren door het zand 😐).
Het mooiste licht was natuurlijk aan het einde van de dag, als de duinen door de laag staande zon prachtig goud-geel kleurden, en een extra lijnenspel van schaduwen ontstond.

Prachtige grote zandduinen

Ook de structuren in het zand worden dan beter zichtbaar door het lage strijklicht op de zandribbels.
Hier is mooi te zien wat er gebeurt als bijv. een schelp de wind en het voortgeblazen zand verstoort: het regelmatige patroon wordt ook ineens verstoord:

Verstoring van het golfpatroon

De luwe kant van een zandduin is altijd mooi 'glad' en egaal. En aan de kant waar de wind vandaan komt (op Gran Canaria eigenlijk altijd uit het noord-oosten) ontstaan de mooie structuren.

Spel van schaduw en licht op het zand

En hier en daar was er zelfs wat begroeiing van kleine struikjes te zien (op de foto rechtsboven), blijkbaar plekken waar het water niet goed in de bodem weg kan zakken en de eerste plant-pioniers hun wortels in het zand kunnen verankeren.

Spel van schaduw en licht op het zand

Er groeit toch nog iets in de duinen

Als de zon dan echt bijna ondergaat en een rode gloed op de wolken tovert, dan kleurt ook het zand héél even een beetje zalmroze.

Avondrood op de duinen

El Bufadero de la Garita

Tijdens mijn voorbereidingen op onze vakantie (lees: zoektocht naar mooie fotospots) had ik wat foto's gezien van El Bufadero de la Garita. Dit is een "blow hole" in de rotsachtige kust, waar het water bij de juiste getijden-stand over de rand een groot "gat" in stroomt. En waar water uit een gat spuit als dat er van onderen in wordt geperst.

Blow-hole net voor zonsopkomst

Omdat dit aan de noord-oost kust ligt, is de beste tijd om hier te fotograferen uiteraard de vroege ochtend bij zonsopkomst. Maar ik had ook gelezen dat de getijde-stand belangrijk was. De laatste maandag van onze vakantie leek daaarom de beste dag te worden.
Voordeel was dat we daarvóór ook al een keer konden gaan kijken overdag, zodat ik precies wist waar ik zijn moest. Op een onbekende locatie in het donker is dat erg prettig!

Zonsopkomst bij de bijzondere blow-hole

Het was niet de meest spectaculaire zonsopkomst, maar gelukkig waren er wel wat wolken die kleur kregen van de opkomende zon.
Samen met nog een fotograaf uit Noorwegen en wat lokale vissers hadden we dit mooie plekje voor ons alleen die ochtend.

Het gouden licht van de opkomende zon

Tenslotte

Al met al hebben we een heerlijke twee weken vakantie gehad, met een leuke afwisseling van luieren bij het zwembad, toeristische uitstapjes maken en wat leuke foto-projectjes.
Mijn foto's van de melkweg, gemaakt 's avonds in de duinen, zijn helaas niet echt goed gelukt. Toch teveel licht-vervuiling van alle hotels in de buurt. En mijn foto's van de dolfijnen en vliegende vissen tijdens de dolfijnen-excursie hebben mijn selectie voor dit blog ook niet gehaald.

Maar alleen al de prachtige zandduinen zijn een goede reden om er als fotograaf eens heen te gaan!

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Sun, 19 Dec 2021 15:30:04 Z

Carin en ik gaan graag enkele keren per jaar op vakantie, liefst één keer daarvan naar een bijzondere bestemming (over het algemeen buiten Europa). Echter, ook dit jaar gooide Corona weer roet in het eten...
In het voorjaar zijn we een week naar een huisje in Brunssum gegaan (zie mijn twee blogs daarover - "De Brunsummerheide in pasteltinten" en "Het laagjeslandschap van de Brunsummerheide", dat was toch zeker ook erg leuk en fotogeniek). Voor de zomer of najaar wisten we niet goed wat mogelijk zou zijn, maar een verre reis wilden we in ieder geval toch maar niet doen dit jaar.

Carin op de enorme zandvlakte

Ons oog viel daarom op het Canarisch eiland La Palma. Dat zou een mooi wandeleiland moeten zijn, met vast ook wel een paar fotogenieke plaatsen. En steeds Corona-code groen of geel, dus daar zouden we toch heen moeten kunnen gaan. Dus we hadden een mooie huisje geboekt voor 2 weken in augustus, in een groene, rustige omgeving.
Maar helaas, het was ons niet gegund: tot 2 keer werd het toch vanwege Corona geannuleerd. We besloten toen maar om de reis te verzetten naar het najaar.
Bijna klaar om te gaan, ging het echter wéér niet door: de vulkaanuitbarsting ruim een week vóór ons vertrek zorgde er weer voor dat het moest worden geannuleerd.

We wilden nu echt wel eens op vakantie, en gelukkig konden we zonder problemen of extra kosten omboeken. Dus half oktober gingen we dan toch op weg, naar het toeristische Playa des Ingles op Gran Canaria.

Fraaie windveren boven het zand

Heel veel tijd had ik niet gehad om me voor te bereiden op plekken waar ik wilde gaan fotograferen, maar de zandduinen van Maspalomas stonden wel hoog op mijn lijstje.
Ik had niet verwacht dat deze duinen zo hoog zouden zijn: hier en daar wel 15 tot 20 meter! En ik had ook niet verwacht dat er zulke mooie patronen en structuren in het zand te vinden en fotograferen zouden zijn.

Volhouder

Waar de andere toeristen de flink harde wind de eerste paar dagen van onze vakantie ongetwijfeld vervloekten, waren Carin en ik in onze nopjes :-)
Want hierdoor stoof het zand over de duinen, en werden voetstappen binnen 10 minuten vrijwel weggevaagd.

Enorme zandduinen, met mooie structuur en patronen

We moesten wel zorgen dat we niet aan de verkeerde kant, onderaan een duin gingen staan, want dan werden we compleet gezandstraald. Maar de vele prachtige structuren en randen in het zand zorgden ervoor de we uren zoet waren.

Lijnenspel van zand

De derde dag gingen we met onze huurauto vanuit het zuiden het binnenland in, op naar het midden van het eiland. Al snel reden we hoog in de grillige en vrij kale bergen, maar met het harde licht van de al wat hoger staande zon leverde dat vooral veel "prullenbak-foto's" op.
Tot we op één van de hoogste punten op het eiland kwamen, bij "Pico de las Nieves", waar ineens wolken tegen de bergrug op omhoog geblazen werden.

Wolken drijven tussen de rotsachtige bergen en dennenbomen

Dom genoeg had ik geen statief meegenomen (we wilden een flinke wandeling gaan doen), en ook geen filter-setjes.
Dus ik moest het doen met een muurtje als ondersteuning of fotograferen uit de hand.
Mijn idee om met een lange sluitertijd de wolken te fotograferen kon ik dus helaas niet uitvoeren.

Laaghangende, voorbijdrijvende wolken

Even verderop was er een helling met bijzondere begroeiing van lage struikjes en wat rotsen.
We konden net een paar foto's maken, voordat ook dit helemaal in de mist/wolken verdween.

Ronde en grllige vormen

Struikjes als sponzen

Op het vliegveld hadden we een grote foto-poster gezien, met reclame voor het eiland. De foto leek wel gemaakt in Antelope Canyon, een prachtige roodgekleurde slot-canyon in Amerika (zie mijn foto's daarvan op onze reisverslagen website). Onze hostess wist gelukkig later te vertellen waar het precies was (en dat het tegenwoordig een zeer populaire Instagram hotspot is).

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Parkeren viel niet mee, dat moest gewoon met de auto langs de kant van de weg. En we konden daarvandaan achter de diverse Insta-hipsters aanlopen naar de canyon. Uiteraard was het veel kleiner dan Antelope Canyon, maar vooral door het onverwachte genoten we toch van deze mooie en fotogenieke plek.

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Twee dagen later waaide het weer flink, dus ik wilde graag nog eens bij het warme licht van een zonsondergang de zandduinen fotograferen.

We waren mooi op tijd, en konden ons dus eerst eens uitleven op het stuivende zand.

Stuivend zand

Stuivend zand bij de gouden duinen

Naarmate de zon wat lager zakte, kwam er een mooie gouden gloed over de duinen, en werden de structuren en patronen in het zand nog mooier zichtbaar.

Mooie zandstructuren door de wind

Alsof we in de Sahara waren

Prachtige lijnen en licht in de duinen

Laagstaande zon en stuivend zand

Nog wat later onstond er ook een mooi kleurverschil tussen de delen die al in de schaduw kwamen te liggen, en de nog zon-beschenen stukken zand.

In het laatste zonlicht

En tegen de zeer laag staande zon in fotograferend kreeg alles een heerlijk warme tint:

Net voor zonsondergang

Einde deel 1
Tot zover deel 1 van mijn blog over de mooie (foto) plekken van Gran Canaria.
Ik had weer eens teveel foto's geselecteerd om in één blog te kunnen zetten, dus binnenkort volgt deel 2 met het vervolg!
Met foto's van zee en kust, en nog wat meer zandduinen ;-)

Vlieland - zand en zee

Fri, 16 Nov 2018 11:27:00 Z

Zandstructuren bij zonsondergang

Een gestage regen van kleurige herfstbladeren valt op dit moment omlaag en de buitentemperatuur gaat langzamerhand omlaag richting winterse waarden. Een mooi moment dus om nog even terug te gaan naar de afgelopen zomer, toen het heerlijk warm, zonnig en droog was.

Begin augustus gingen Carin en ik eerst een paar dagen naar Ossenzijl: kanoën in de Weerribben en met mijn ouders naar Opera Spanga en een dagje varen op hun motorboot.
Daarna gingen we door naar Vlieland, met de Waddentaxi Ms Zeehond. Heerlijk voorop zittend op de bagagekisten genieten van de zon, de zilte waddenzee lucht opsnuiven en bootjes kijken.

Onderweg naar Vlieland

Aangezien de temperatuur regelmatig richting 30 graden ging en de lucht meestal strak blauw was, betekende dat het qua fotografie niet meeviel om er iets van te maken.
Ik had bij mijn voorbereiding over Vlieland ook niet zo heel veel kunnen vinden, er zijn duidelijk minder fotogenieke locaties en onderwerpen te vinden dan op de andere waddeneilanden.

Zandstructuur met houtje

Ik had erg graag willen gaan fotograferen op de enorme zandbak De Vliehors in het westen, maar helaas: dat gebied is door de weeks verboden terrein omdat Defensie daar dan aan het oefenen is. En wij waren er precies van maandag t/m donderdag... :-(

Dan maar op het gewone strand op zoek naar mooie structuren in het zand.

Zandstructuur en helmgras

Op het strand lagen op een aantal plaatsen ook vele schelpen, sommige mooi gekleurd en anderen weer met allemaal fraaie strepen. Het blijkt dan echter enorm lastig om daar een aansprekende compositie van te maken. Het wordt al snel rommelig. Helemaal tevreden ben ik dan ook zeker niet met de volgende foto, maar er zit wel enigszins een herkenbare diagonale lijn in van linksonder naar rechtsboven.

Schelpen op het zand

Toen we op maandag in Harlingen vertrokken, was die dag net de "Sail out" van de Tall ships die meegedaan hadden aan "The Tall Ships Races Harlingen 2018". Jammer genoeg vertrokken we net te vroeg naar Vlieland om dat mee te kunnen maken. Maar op Vlieland zagen we regelmatig een schip langs varen.

Tallship bij zonsondergang

Een mooie wolkenlucht, sporen in het zand en warm avondlicht: veel meer is niet nodig voor het echte waddeneiland-gevoel.

Sporen in het zand

Na een lekker diner in een strandtent gingen we op pad om de zonsondergang te fotograferen.
Gelukkig waren er nog wat mooie zandstructuren te vinden, die nog niet aangetast waren door voetstappen of andere sporen. Ze leiden je zo mooi via het helmgras naar achtergrond, met de gekleurde lucht met de kleine wolkjes.

Zonsondergang aan het strand

Ook / juist nadat de zon onder is gegaan ontstaan de mooie kleuren in de lucht. Weerspiegeld op het terugtrekkende water met een wat langere sluitertijd van 6 seconden kan je er dubbel van genieten.

Zonsondergang aan het strand

Zoekend naar 'iets' dat ik op de voorgrond zou kunnen plaatsen, vond ik een aangespoelde blauwe kwal. Eigenlijk net iets te ver van het water vandaan, ik had hem liever op het dunne laagje water willen hebben.

Kwal

De laatste foto is een mooi voorbeeld hoe een onverwacht en ongepland 'ongelukje' kan leiden tot een bijzondere foto.
De bedoeling was om met een lange sluitertijd een sfeerbeeld te maken, waarbij de zee er mistig en gladgestreken uit zou zien, en de wolken in de lucht ook als vage kleurstrepen te zien zouden zijn.
Tijdens de belichting spoelde er echter een golf over de poten van mijn statief, die blijkbaar niet stevig genoeg in het zand stonden. Het statief en camera zakten dus iets weg in het zand, maar juist hierdoor ontstond er wel een mooie beweging in de foto...

Zonsondergang kleurexplosie

Eerlijk is eerlijk: ik had gehoopt met meer, andere en soms betere foto's thuis te komen van onze mid-weekje Vlieland. Wellicht kwam het door het warme zomerweer, wellicht door een gebrek aan inspiratie. Maar het is en blijft in ieder geval een leuk (klein) eiland om zo een paar dagen uit te waaien en vakantie te vieren :-)

USA 2014 - een kleine impressie

Sun, 30 Nov 2014 18:33:00 Z

Eindelijk, daar ben ik weer met een nieuwe blog...

Mesa Arch bij zonsopkomst

Sinds september ben ik vooral erg druk geweest met klussen in huis, en is de herfst met al haar schoonheid aan mij voorbijgegaan. Paddenstoelen, mooie mistige landschappen, verkleurende bomen: ik zal helaas weer een jaar moeten wachten voordat ik dat weer kan gaan fotograferen.
Verder wilde ik ook graag een mooi fotoboek van onze vakantie naar de USA gaan maken, en daar ging ook veel meer tijd in zitten dan gedacht,

Daarom nu eerst maar eens een blogje met wat foto's van onze vakantie.
Vanuit Phoenix hebben we een (bijna) rondje gemaakt tegen de klok in naar Las Vegas, via Arches NP.

Iconisch landschap

Dit deel van de Verenigde Staten is toch wel het summum voor landschapsfotografie.
Bijv. in Arches National Park de fraaie Delicate Arch. Zoals velen anderen volgden we een uur voor zonsondergang de trail naar deze arch en konden we genieten van de prachtige omgeving en de kleuren van de ondergaande zon op de bergen voor ons.

Delicate Arch

De volgende ochtend was het al weer vroeg opstaan, om ruim voor zonsopkomst op pad te gaan naar The Windows. Daar wilde ik graag de Turret Arch fotograferen door North Window in het warme ochtendlicht.
Ruim op tijd stond ik op de plek, die ik een dag eerder al gespot had, en kon ik samen met een gezellige familie (vader en 3 dochters) wachten totdat de zon de rode rotsen in vuur en vlam zette.

Turret Arch en North Window

Het gebeurde in het eerste deel van de vakantie vaak dat het in de loop van de middag helemaal bewolkt raakte en het later begon te onweren. Ook in Arches was het raak, maar nu pas aan het begin van de avond.
Na een lekkere maaltijd met hamburgers en salade in ons campertje kon ik vervolgens voor het eerst in mijn leven bliksem proberen te fotograferen. Best eng, maar het resultaat smaakt wel naar meer:

Onweer in Arches

In Canyonlands National Park stond het fotograferen van de Mesa Arch bij zonsopkomst hoog op mijn verlanglijst.
Helaas bleek al snel dat dit ook bij zo'n 50 andere fotografen en toeristen op het lijstje stond, dus genieten van een unieke ervaring was er niet echt bij.
Ook het feit dat ik met mijn statief en groothoeklens vlak onder de arch aan het fotograferen was, werd niet zo op prijs gesteld... Maar ja, ik was er alleen die ochtend en wilde toch echt met een paar fraaie foto's naar huis kunnen gaan.
Gelukkig had ik Carin bij me, die me op tijd kon influisteren dat ik nu toch echt beter uit beeld kon gaan... ;-)

Mesa Arch bij zonsopkomst

Weer een hele andere omgeving vormde de Coral Pink Sand Dunes. Zoals de naam al doet vermoeden zijn het zandduinen, die prachtig warm oranje kleuren bij zonsondergang.
En met die mooie glooiende duinen en het spel van licht en schaduw was dit weer enorm genieten:

Zand-landschap

Voor één van de hoogtepunten van onze vakantie hadden we een tour geboekt naar White Pocket, een nog vrij onbekend en moeilijk te bereiken gebied. Dit is echt een onwerkelijk, bizar rots-landschap waar je bij iedere stap afvraagt hoe dit ooit zo heeft kunnen ontstaan.
Hieronder maar twee foto's van dit waanzinnige gebied, maar binnenkort volgt een blog compleet gewijd aan White Pocket.

Onwerkelijk landschap

Carin tussen de gekleurde rotsen

Even als intermezzo tussen al deze geweldige landschappen iets heel anders.
Bij Bluff staat een echte Amerikaanse oldtimer weg te roesten, en met een flinke groothoek en wat bewerking in Lightroom ontstaat zo echt een Wild West sfeertje:

Auto-nostalgie

Veel dieren of vogels hebben we helaas niet gezien, maar de chipmunks zie je op diverse plekken, vooral ook bij de vele picknick-plaatsen.
En dan is een silhouet toch weer eens wat anders dan anders.

Chipmunk

Geen landschap, maar wel prachtige, onwerkelijk kleuren die op een rots te zien waren:

Waanzinnige kleuren in de rots

Vóór we op vakantie gingen had ik ook al bedacht dat ik eens een poging wilde doen om de Melkweg te fotograferen.
Ik had me dus goed ingelezen wat daar allemaal voor nodig was, zoals: geen omgevingslicht (lampen enzo), een heldere hemel, geen maan.
Toen we op een camping in het Valley of Fire State park stonden kwam dit allemaal samen, met een prachtig resultaat:

Heel veel sterren en de melkweg

Een ander hoogtepunt tijdens onze vakantie vormde de "Photographers Tour" door de Upper Antelope Canyon.
Ook hiervan als voorproefje slechts twee foto's, een langere serie komt in een volgende blog :-)

Licht en vormen in de Antelope Canyon

Kleuren en lijnen in de Upper Antelope Canyon

Onze vakantie eindigde in Las Vegas, maar vanuit die stad hebben we nog wel eerst een drie-daagse auto-trip gemaakt naar Death Valley.
Het was er belachelijk heet (ruim 50 graden, met een stevige wind die zo warm was als een föhn), maar 's morgens vroeg was het zandduinen-landschap nog wel te doen en qua licht uiteraard ook het mooist.

Zandduinen in de ochtend

Door de harde wind (die ook 's nachts gewoon doorblies) ontstonden fraaie structuren in het zand. Door er 's morgens vroeg als eerste te zijn, waren er ook nog geen voetstappen van anderen te zien :-)

Lichtspel op de zandduinen

Glooiende zandduinen

En zo heb ik geprobeerd om met een hele kleine selectie van 18 foto's een beetje een beeld te geven van de prachtige landschappen die in het zuid-westen van de Verenigde Staten te vinden zijn.
Wij waren er 3 weken, maar ik kan me goed voorstellen dat je vele jaren nodig hebt om al dit moois te zien, beleven en vast te leggen.

Naast een mooi, dik fotoboek heb ik dit keer ook twee prachtige afdrukken laten maken die bij ons nu in de woonkamer hangen.
Dit keer wilde ik geen afdruk op canvas, maar een afdruk die recht doet aan de mooie kleuren en al het detail, en zo kwam ik uit bij fotoopglasland.nl voor een afdruk van de foto op glas.

De twee foto's achter plexiglas in onze woonkamer

Afhankelijk van waar je staat spiegelt het materiaal wel redelijk, maar doordat de print achter 4mm plexiglas zit krijg je wel een hele fraaie dieptewerking en mooie kleuren. Zeker een aanrader voor dit soort foto's!

Binnenkort schrijf ik (als het goed is) twee blogjes waar ik wat meer laat zien van White Pocket en van Antelope Canyon.
En ook komt er een bijgewerkte vormgeving van mijn blog, daar ben ik ook nog druk mee bezig...

IJmuiden - weinig pier, veel strand - en vogels uiteraard

Sat, 07 Jan 2012 16:50:00 Z

De pier bij IJmuiden - je kan bijna geen fotoblog vinden waar niet minimaal één bericht op staat met foto's die daar genomen zijn. Behalve dan die van mij, want ik was er nog nooit geweest...

Dat werd dus hoog tijd, alleen zat tijdens mijn kerstvakantie het weer niet echt lekker mee. Ondanks de harde wind en de waarschuwingen dat de pier dan wel eens afgesloten kon zijn, zijn Carin en ik vrijdag 30 december toch maar op pad gegaan.

Toen we aankwamen bleek de pier inderdaad afgesloten te zijn: met windkracht 7 ook niet zo gek. We hadden echter nog de hoop dat hij in de middag alsnog opengesteld zou worden omdat de wind zou afnemen, maar helaas. De wind nam niet af, en de pier ging niet open...

Er viel echter genoeg te beleven aan het begin van de pier en op het strand!
Door de bewolking, de lage zonnestand en het feit dat ik mijn wit-balans op "bewolkt" had gezet, zijn een groot deel van mijn foto's nogal warm van kleur geworden. Soms corrigeer ik dit dan nog wel in Lightroom, maar in dit geval vind ik de foto's zo wel erg sfeervol geworden. Behalve wat belichting, contrast en bijsnijden heb ik dus eigenlijk niets aan de foto's bewerkt!

Meeuwen op het strand, Zandvoort op de achtergrond

Opvliegende meeuw op het strand

Gelukkig waren er nog wel wat Steenlopers (Arenaria interpres) te zien op het begin van de pier.

Steenloper

De volgende foto is helaas niet top-scherp, maar ik vind het zo'n leuke foto geworden. De Steenloper is druk bezig om een schelpdiertje (kokkel?) los te krijgen uit de schelp, waarbij de waterspetters vanaf het schelpdiertje omhoog spatten.

Steenloper met schelpdiertje

Bij de volgende foto vind ik vooral dat de fraaie achtergrond en het witte poep-spetje deze foto boven het gemiddelde uit tillen.

Steenloper (Arenaria interpres)

Naast de vogels waren er ook nog anderen die van de windkracht gebruik maakten. Zij liever dan ik - ik vond het maar fris met die enorme harde wind en een graadje of 8.

Wind- en kite surfer

Kite surfers

Structuren in het zand vind ik ook altijd leuk om te fotograferen. De uitdaging is dan om er een interessant plaatje van te maken.
Ik vind dat bij deze wel aardig gelukt, laat maar weten of je het er mee eens bent ;-)

Sporen in het natte zand

Zandstructuren

Na een lekkere saté met frietjes en een Texels bockbiertje in de strandtent waren we weer opgewarmd en hebben we maar weer een stuk over het strand gelopen. De pier was nog steeds afgesloten, dus we moesten het doen met de meeuwen en drieteenstrandlopertjes bij de branding.

Meeuw met natte voeten

De vijf

Intussen raakte het steeds verder bewolkt, en kregen we af en toe een spat regen om de oren. Maar ja, meer sfeer dan dit kan je toch nauwelijks krijgen?! :-)

Donkere wolken boven zee en de meeuwen

Jammer genoeg was er dus ook geen fraaie zonsondergang, in plaats daarvan kwamen steeds meer enorme regenwolken en -buien over zetten.
Mijn laatste foto is dan ook van een drieteenstrandloper, in tegenlicht. Door het donkere weer was de sluitertijd meestal te lang om ze scherp op de foto te krijgen, bij deze lukte dat nog net...

Drieteenstrandlopertje in een gouden gloed

Al met al hebben Carin en ik toch nog een heerlijk dagje gehad in IJmuiden - flink uitgewaaid, lekker gegeten, en we kunnen nu eindelijk zeggen dat we bij de pier van IJmuiden zijn geweest :-)

Donkere wolken boven de stuifduinen

Sat, 10 Dec 2011 16:05:00 Z

Het blijft toch altijd weer moeilijk om een pakkende en passende titel te verzinnen. Eigenlijk wilde ik dit "De Lange Duinen in zwart-wit" noemen, maar ja, mijn eerste foto wil ik toch in kleur plaatsen om eens te horen welke jullie nu mooier vinden...

Donkere wolken van een hagelbui boven een vliegden

Afgelopen maandag was het een onstuimige dag met veel wind, regen- en hagelbuien en af en toe de zon die er toch doorheen kwam. Dit leek me dus een mooie kans om weer eens de stuifduinen bij Soest op te zoeken, om te proberen wat landschapfoto's te maken met de vliegdennen in de hoofdrol.

Toen ik net op de parkeerplaats aan was gekomen, barstte er een enorme regebui los, dus ben ik toch maar even blijven zitten. En verbaasde ik me over alle hondenbezitters die intussen wel gewoon in de regen op pad gingen om de hond uit te laten?! Na een kwartiertje vond ik het droog genoeg om op pad te gaan, maar al na een paar honderd meter ben ik snel gaan 'schuilen' onder een vliegden. Schiet niet echt op, zo'n klein boompje, maar het was beter dan niets. En zo kon ik bovenstaande foto nog redelijk droog en zonder druppels op de lens maken.

Dezelfde foto heb ik ook omgezet naar zwart-wit. De dreigende hagelbui-lucht komt zo nog mooier tot zijn recht vind ik. Maar verder wordt hij toch vrij donker. Uiteindelijk vind ik de kleur-versie geloof ik toch mooier...

Donkere wolken van een hagelbui boven een vliegden

Tussen de buien door kon ik op zoek naar fotogenieke vliegdennen. Met mijn groothoek-lens vrij laag bij de grond om ook nog wat van de lucht erop te krijgen.
En deze en alle volgende foto's wel in zwart-wit, dat vond ik bij deze wel echt mooier overkomen.

Vliegden op het stuifduin

Tot mijn verbazing en verrassing bleken er twee vennetjes te zijn ontstaan, die ik er eerder nog nooit gezien had. Kwam dit nu van de vele regen van de afgelopen tijd, of heeft een beheerder dit bewust zo gemaakt? Ik weet het nog steeds niet. Maar het was wel weer even wat anders dan al dat zand.

Vennetje van regenwater

Dezelfde vliegden als op de eerste foto, maar nu van een andere kant genomen. Alsof hij naar rechts aan het lopen is ;-)

Vliegdennen op de stuifduinen

Ook heb ik gespeeld met mijn Vario ND filter - zeg maar een grijsfilter die -door aan het filter te draaien- tussen 2 tot 8 stops minder licht doorlaat. Hiermee kan je dus veel langere sluitertijden (bij hetzelfde diafragma) verkrijgen. Waardoor je de beweging van bijv. wolken of water kan vervagen.

Onderstaande foto is met een sluitertijd van 30 seconden (op statief) gemaakt, de wolken vormen zo een prachtige krans om de kruin van de boom.

Voortsnellende wolken boven een vliegden

Al met al is het best een sombere serie geworden, maar dat heeft ook wel te maken met de tijd van het jaar. De dagen worden weer erg kort, en met het herfstachtige weer van de laatste week wordt het er niet lichter op...

Eens kijken of mijn volgende serie weer wat vrolijker kan worden ;-)

Terschelling - trilogie deel 3 - zand en structuren

Mon, 07 Jun 2010 13:08:00 Z

Dit is het derde en laatste deel van mijn Terschelling-trilogie. Dit keer is het thema: zand en structuren.

Zeg Terschelling en je denkt meteen aan zee, zand en duinen. En terecht, want je kan heerlijk struinen over uitgestrekte drooggevallen zandvlaktes, bij West kan je de hoge duinen beklimmen, en als je wilt kan je ruim 30km langs/over het strand van west naar oost lopen. Maar, je kan ook op een kleiner stukje allerlei sporen en structuren in het zand gaan fotograferen.
Zelf vind ik dat in ieder geval erg leuk om te doen, en vooral omgezet naar zwart/wit levert dit -vind ik- wel bijzondere foto's op.

Miniatuur-canyons in het zand

Zandstructuren en een steen

Zand en schelp bij zonsondergang

Schaduw van helmgras op een duin

Konijnenkeutels in kuiltjes

Scheermes (Ensis), met door de wind gevormde structuren

Tot zover mijn Terschelling-trilogie. We hebben, ondanks het koude en winderige weer, toch een lekker weekje gehad, en het blijkt maar weer: het is altijd goed weer om te fotograferen :-)

Klik hier voor deel 1 met thema: zee.

En klik hier voor deel 2 met thema: flora en fauna.