Fotoblog Wouter van de Weerd

Winterse omstandigheden begin januari 2026 - heel veel sneeuw

Sun, 01 Feb 2026 18:10:53 Z

De overgang van 2025 naar 2026 had ik samen met Carin en vrienden gevierd met een prachtige vuurwerk-, laser- en muziekshow bij Slot Zeist. Het was droog en niet heel koud, ideaal om te kunnen genieten van het (veel beter dan vorig jaar) georganiseerde spektakel. En om ons heen werd geprobeerd dit te overtreffen, het laatste jaar dat vuurwerk afgestoken mag worden.

Maar twee dagen later, de kerstvakantie was gelukkig nog nèt niet afgelopen, werden we getrakteerd op héél véél sneeuw.

Zaterdag 3 januari

Wandelen door het besneeuwde bos

Zaterdagochtend gingen Carin en ik op pad, om een wandeling door het winter wonderland te gaan maken. Toen we langs het Zeisterbos reden, waar het prachtig winters wit uit zag, besloten we meteen dat verder rijden niet nodig was.

Alles is wit

Alles zag er echt prachtig uit, dit hadden we al jaren lang niet zo gezien en meegemaakt.

De sneeuw is mooi tegen de stamen geblazen

Iedere boom, ieder takje, iedere struik, alles zat onder een prachtig laagje sneeuw.
De bomen waren dit echter ook al lang niet meer gewend: her en der lagen al afgebroken takken, waar het gewicht van de sneeuw teveel was gebleken. En om ons heen kraakte het soms ook gevaarlijk.

Bijzonder was ook dat het blijkbaar redelijk hard gewaaid had tijdens het sneeuwen. Vele boomstammen waren aan één kant bedekt met een laagje sneeuw.

Streepjescode

Streepjescode 2

Puur op gevoel volgden we de wandelpaden, voor zover ze zichtbaar en herkenbaar waren in de dikke laag sneeuw.
En op veel plaatsen werd het wit mooi doorbroken door de oranje-bruine kleuren van de beukenblaadjes.

Op ieder takje ligt sneeuw

Het maakte ook eigenlijk niet uit welke kant we opliepen, want overal was het even mooi besneeuwd.
Op kleine hellingen gingen kinderen enthousiast met sleetjes de heuvel af, en her en der was een andere wandelaar te zien.

Statige bomen in de sneeuw

Tijdens onze wandeling sneeuwde het ook nog af en toe. Best een uitdaging om dan je camera een beetje sneeuwvrij en droog te houden.
Ik had een simpele fotocamera-regenhoes meegenomen en om mijn camera gedaan. Maar af en toe was dat best een geworstel om dan een foto te kunnen maken. In- en uitzoomen werd er niet makkelijker door.

Het laatste beetje kleur

Carin ploegt door de dneeuw in het witte landschap

Zondag 4 januari

In de nacht van zaterdag op zondag 4 januari was er nog meer sneeuw bijgevallen. We waren -voor ons doen op een zondag- bijtijds opgestaan, want de wandeling van zaterdag smaakte naar meer. En hoe vaak komt het nog voor in Nederland dat we zo'n heerlijk pak sneeuw hebben?

Winters wandelpad

Dit keer reden we wat verder, een stukje voorbij het KNVB-centrum. Daar kan je bij het Beaufort-huis mooie wandelingen maken, o.a. door een bos richting landgoed Heidestein.
We hoopten zo dat de afwisseling van bos en zandverstuiving een mooie afwisseling zou geven.

En alweer zag alles er prachtig uit. Nu zelfs met af en toe een zonnetje dat zwak door de wolken scheen, en de bomen weer helemaal vol met sneeuw.

Weg door een winter wonderland

Werkelijk alles is wit

In tegenstelling tot zaterdag was het die zondag droog.
Dat maakte het fotograferen toch een stukje makkelijker. Geen gedoe met een regenhoes, en dit keer had ik maar meteen mijn 70-200mm lens op mijn camera gezet.
Geen macro-lens, maar het maakte het wel makkelijker om in te zoomen om wat details te kunnen fotograferen.

Laatste restje herfst in de winter

Subtiel laagje sneeuw op het dunne takje

Herfstkleur in de winter

Het begon deze zondag wel eerder te dooien dan zaterdag. De dag deed zijn naam eer aan, het scheelde duidelijk dat de zon tevoorschijn kwam.
Gelukkig waren we eerder pad gegaan.

Een boom waar je normaal waarschijnlijk zonder tweede blik voorbij zou lopen, werd nu door het laagje sneeuw ineens wel interessant.
Dansend stond hij tussen de andere bomen, waar hier en daar nog een restje herfst was te zien...

Opvallende boom

Tenslotte

Het was echt een tijd geleden dat we hier zo'n heerlijke hoeveelheid sneeuw hadden gehad. Overal stonden sneeuwpoppen, onze buurjongen had samen met zijn moeder een prachtige iglo gemaakt, en bijna een week lang zag het er overal prachtig wit uit.
Uiteraard was er ook de nodige overlast, met slecht berijdbare wegen en fietspaden.
Maar ik vind dit een heerlijke tijd van het jaar - beter dit, dan zonnig met blauwe luchten, hard licht, zonsopkomst om 05:00u en 30° 😉

Prachtige structuren en vormen in het ijs van bevroren plasjes

Sun, 02 Feb 2025 17:10:42 Z

De winters in Nederland zijn door de jaren heen steeds milder geworden. Lange perioden met strenge vorst zijn er eigenlijk niet meer, en als er sneeuw valt dan blijft dat maar een paar dagen liggen. En kan vaak ook maar een deel van Nederland zich dan vermaken in een witte winterwereld.

Het ei

Gelukkig bevriezen kleine plasjes wel vrij snel, zelfs al als het maar een paar graden vriest. Door daar naar op zoek te gaan, lukt het toch om fotografisch een beetje een wintergevoel te krijgen in Nederland.

Het oog

Al moet ik eerlijk toegeven: alle foto's in dit blog zijn gemaakt tijdens een wandeling, waarbij ik mijn fotocamera niet eens had meegenomen 🤭

Golven

Tijdens een wandeling met Carin neem ik eigenlijk nooit meer mijn camera mee. Want als ik serieus foto's wil maken, dan kost dat best wat tijd. En voor Carin is het dan niet leuk daar steeds op te moeten gaan wachten.

Gelukkig had ik wel mijn telefoon mee, en daar kan je tegenwoordig toch ook erg goede foto's mee maken. Zeker overdag, als het licht goed is. En we maakten de wandeling op een mooie zonnige dag, dus dat zat wel goed.

Beweging

Bij de foto hierboven twijfel ik zelf heel erg of ik de kleuren-variant mooier vind, of de naar zwart-wit omgezette foto.
Daarom hieronder ook nog de zwart-wit variant.

Beweging in zwart-wit

Ik blijf het fascinerend vinden dat er zo ontzettend veel structuren, lijnen en vormen in het ijs kunnen ontstaan. Dat er luchtbelletjes in het ijs bevroren raken, kan ik me nog voorstellen. Maar hoe ontstaan toch al die rare lijnen, rondjes etc. ?!?

Het zwaard

Bij de meeste foto's vind ik dat de lijnen en structuren mooier uitkomen in zwart-wit. Vandaar dat ik ze bijna allemaal omgezet heb van kleur naar zwart-wit.
Maar soms is er een uitzondering, omdat het bruine zand zo mooi contrasteert met de blauwe weerspiegeling van de lucht op het ijs:

IJs in blauw en bruin

Veertje

Het landweggetje was best lang, en er lagen echt heel veel bevroren plasjes. Gelukkig heeft ook Carin er lol in om met haar telefoon foto's hiervan te maken, dus samen zijn we een tijd bezig geweest.

Luchtbelletjes

Ieder plasje was ook weer anders. Bij de ene waren er heel veel luchtbelletjes bevroren, bij een ander nauwelijks. Maar dan zaten er ineens weer heel veel lijnen in, en een soort tentakels die zich naar het zand uitstrekten.

IJzige tentakels

De volgende foto heeft echt enorm complexe structuren. Ik heb hier van alle kanten boven gehangen met mijn telefoon-camera, en zag steeds weer wat anders.

Complexe ijsvormen

Complexe ijsvormen II

Uitwaaieren

Ik vind het ook erg leuk om te proberen 'iets herkenbaars' te zien in een ijsstructuur. Zoals je aan de bijschriften van de foto's kan zien, leef ik me daar leuk op uit.
Zien jullie ook een soort mannetje in de volgende foto?

Roepend mannetje

En soms zie ik er niets in, maar vind ik alle vormen gewoon erg mooi 😊

Geometrische vormen in het ijs

De vlieger

Tenslotte:

Hoewel ik er niet speciaal voor op pad ben gegaan dit keer, heb we toch een erg leuke onderbreking van onze wandeling gehad met deze uitgebreide fotosessie.
En heb ik toch weer wat winterse foto's kunnen maken ☺️

Een prachtige witte winterse wereld in de bossen bij Zeist

Fri, 26 Jan 2024 15:05:17 Z

En toen was het ineens een weekje winter in januari 2024. Hier en daar werd voorzichtig geschaatst, en op diverse plekken van Nederland viel wat sneeuw. De meeste sneeuw viel (weer) in het oosten en in Limburg.
Maar, op vrijdagochtend 19 januari werd ik verrast met een prachtige witte winterse wereld toen ik de gordijnen open deed. De weersverwachting had het wel over wat sneeuw gehad in de nacht, maar dat het zo wit zou zijn had ik niet verwacht.

Takken-warboel

Carin moest eigenlijk werken die vrijdagochtend, maar toen ze zag hoe mooi het buiten was, besloot ze al snel om haar vrije maandagmiddag te ruilen voor deze vrijdagochtend. Samen gingen we rond 9 uur op pad, met de dikke winterlaarzen aan en de fototoestellen in de tas.

Afgebroken

We wilden niet te ver rijden (ook omdat er allemaal weer-waarschuwingen afgegeven waren vanwege de winterse omstandigheden), dus we zijn ten noord-oosten van Zeist het bos in gegaan. Onderweg was het al genieten van de prachtige witte bomen, het zag er sprookjesachtig uit allemaal.

Bij deze boom trok de afgebroken tak met blaadjes direct mijn aandacht. Mooi hoe die omlijst werd door alle andere takken, en met het laagje poedersneeuw werden die takken nog mooier zichtbaar.

Takkenbos

Het dunne laagje sneeuw zorgde zo bij vele bomen voor dat mooie subtiele contrast.

Een kraag van besneeuwde dennentakken

Een extra bonus deze ochtend was de zon, die steeds meer tevoorschijn kwam. Gelukkig geen strakblauwe lucht waardoor de zon voor keiharde contrasten zou zorgen in het bos, maar een beetje bewolking waar de zon net doorheen kon schijnen.

Zonlicht door de fijne wit-berijpte takken

Bospad in de winter met sneeuw

Ook stonden er her en der wat mooie, bijzonder gevormde bomen. Zoals dit rijtje, waarbij de bomen mooi schuin over het pad waren gegroeid.

Besneeuwde bomen-tunnel

Fotograferen op dit soort mooie dagen is vooral dus letten op bijzondere bomen, mooie composities en af en toe geluk hebben met het licht dat precies op het juiste moment op de juiste plek valt.
Af en toe lukt het dan toch niet om er iets moois van te maken, omdat er teveel andere bomen of struikjes verstorend in de weg staan. Maar soms is het een kwestie van wat rond lopen om te kijken of het vanaf een andere positie wel lukt.

Bos met sneeuw

Doorkijkje

Halverwege onze wandeling kwamen we bij landgoed Heidestein. Een wat meer open terrein, met heide en ook een kleine zandverstuiving.
Vooral de berken- en krentenboompjes bleken prachtig wit berijpt te zijn, en staken mooi af tegen de donkere dennenbomen of bosrand.

Berijpte bomen

Witte winterwereld

Omdat de zon er steeds meer doorheen kwam, ontstonden er ook wat grotere contrasten tussen donker en licht.
Hierbij worden de schaduw-partijen vanzelf wat meer blauwig van kleur en de lichte delen wat meer gelig. Wat ook weer een fijn kleur-contrast oplevert.

Contrast

Wit van de rijp

Sprookjesachtige omstandigheden... :-)

Berijpte eik en krentenboompjes

Blijkbaar hard het ook redelijk hard gewaaid toen het sneeuwde die nacht, want de sneeuw was behoorlijk tegen één zijde van de bomen aangewaaid/-geplakt.
Vooral bij dennenbomen, met de ruwe basten, geeft dat een mooi effect.

Grafische besneeuwde dennenbomen

Naast alle prachtige bomen was ook het hekwerk dit keer wel de moeite waard. Het is goed te zien waar de wind vandaan kwam die nacht, en wat een mooie stekelige rijp.

Prikkelig

Nog meer contrast aan de bosrand. Het berkenboompje met alle rijp en de kleine den voor de donkere bomen van het bos:

Contrast met berijpte boompjes

Berijpte berken

We zijn nog even een klein stukje de zandverstuiving van Heidestein opgelopen. Prachtig ook met de wit-besneeuwde bultjes en hier en daar een vliegden.
In eerste instantie was het licht er niet heel erg mooi, vrij somber en met een laagje mist door de verdampende sneeuw. Maar op een gegeven moment kwam de zon weer door, en verscheen er ook wat blauwe licht.

En zo kon ik toch één van mijn favoriete foto's van deze ochtend maken :-)

Sfeer op het winterse Heidestein

Tenslotte:

Helaas zijn de winters in Nederland steeds milder aan het worden. Het komt dus steeds minder vaak voor dat er sneeuw ligt of de landschappen mooi berijpt worden.
Dit keer had ik mazzel dat de mooiste ochtend precies op mijn vrije vrijdag viel. Maar anders had ik hier wel een ochtendje voor vrij genomen, want je moet dit soort kansen dus pakken als het kan ;-)

Bomen vol sneeuw in de Kaapse Bossen

Sun, 22 Jan 2023 15:31:29 Z

Sneeuw in Nederland, het is tegenwoordig iedere winter weer afwachten of we het mogen meemaken. Na een korte, flink koude periode in december zonder sneeuw (tenminste, hier in het midden van het land), was het nu in januari wel raak gedurende een paar dagen.

Bosrand, grijzig van de vallende sneeuw

Op donderdag 19 januari was er op een paar plekken in Nederland al sneeuw gevallen (vooral in het oosten en zuiden), maar hier in het midden van het land nog niets. Er werd echter al wel meer sneeuw verwacht, ook hier in de omgeving. Zelfs code geel en oranje voor de vrijdagochtend.
En zowaar, toen ik vrijdagochtend de gordijnen open deed, was het ineens al wel prachtig wit overal :-)

Ik had donderdagavond al bedacht om naar Plantage Willem III te gaan bij Elst, een stukje richting het oosten, waar er meer kans op sneeuw zou zijn. Toen ik hier wegreed, was het al genieten. Alle bomen, ieder takje, alles was wit van de sneeuw. Ook langs de A12 was het prachtig, en langs het Leersumse Veld richting Leersum was het ook overal verrassend wit.

Ieder takje is met sneeuw bedekt

Maar, rijdend door Leersum en Amerongen werd het steeds minder wit. De huizen, de stoepen, de bomen, lang niet zo mooi als thuis en waar ik al langs was gereden.
Dus nog vóór Elst ben ik gekeerd, en teruggereden naar de Kaapse Bossen bij Doorn.

Het was heel bijzonder om te zien, dat aan de oostelijke kant van de rotonde bij Leersum er wel wat sneeuw lag, maar niet zo heel veel. En aan de westelijke kant (dus zeg 50 meter verder) waren ineens alle bomen weer vol met sneeuw en zag het er weer sprookjesachtig uit.
Ik zat wel te balen in de auto, want ik had nu toch al weer een half uur voor niets op en neer gereden. En ik wilde zo graag de sneeuw in...

Op de parkeerplaats heb ik snel al mijn foto-spullen gepakt en ben één van de wandelroutes gaan lopen.
De eerste twee foto's heb ik genomen tijdens een eerste sneeuwbui, waardoor het er wat grijzig uit ziet.
De volgende foto (een panorama van 2 beelden) heb ik genomen vanaf de uitkijktoren De Kaap. Ook daar stond ik weer vol in een sneeuwbui, maar wat was het mooi, het zicht van bovenaf op al die witte bomen.

Uitzicht van bovenaf uitkijktoren De Kaap op de besneeuwde bomen

Mooi waren ook de vele rode beukenblaadjes die nog aan de bomen hingen. Een mooi contrast met al het wit.

Boog van rode beukenblaadjes

Streepjescode

Ook nu liep ik weer vooral te zoeken naar bomen met bijzondere vormen, waar de sneeuw voor extra accenten zorgde op de takken.

Pad met scheve, besnneeuwde bomen

Vliegden in de sneeuw

Besneeuwde takjes als fijne kant

Maar ook de kleine details ontgaan me niet ;-)

Detail in de sneeuw

Zo mooi als bomen kunnen zijn in de herfst, met alle kleurige blaadjes nog aan de takken, zo fraai kan de boom ook in de winter zijn. Naakt, met de dikke stam nu vol in het zicht, en de takken die alle kanten op wijzen en steeds fijner en kleiner worden. Dit keer contrastrijk in zwart-wit:

Monumentale boom in de sneeuw

Niet heel veel later begon het weer te sneeuwen. Eerst zachtjes, met kleine vlokken, maar al gauw steeds heftiger met grote, dikke vlokken.

Karakteristieke boom in de hevige sneeuw

Ik was blij met de regenhoes over mijn rugzak, mijn lekkere warme muts, en de regenhoes over de camera en lens. Hoewel ze beide een waterdichte afsluiting hebben, is al dat vocht en smeltende sneeuw niet zo best voor de apparatuur.

Door de sneew de bomen niet meer zien

Na een kleine anderhalf uur was ik weer terug op de parkeerplaats. Maar ik had nog echt geen zin om nu al naar huis te gaan. Het was te mooi, en het sneeuwde nog zo lekker...
Dus ik heb nog maar een ander wandelpad genomen.

Winters

Hevige sneeuwval in het bos

Tot mijn verbazing was het overigens erg rustig overal. Iedereen was blijkbaar bang gemaakt door de code geel of oranje, en de kinderen zaten nog op school in plaats van op de slee.
Ik vind dat uiteraard heerlijk: lekker in alle rust genieten van het stille bos, en bij het maken van foto's niet hoeven op te letten of er niet ineens een rode of gele jas in beeld komt.

Takken en sneeuw in zwart-wit

Sneeuw en nog eens sneeuw

Zoals je kan zien in deze serie foto's heb ik sommige foto's omgezet naar zwart-wit, en anderen weer niet. Bij de ene foto vind ik de blauwige tint wat toevoegen aan de ijzige belevenis, bij andere foto's stoort het mij en vind ik zwart-wit weer mooier. En soms ben ik er niet over uit wat ik zelf mooier vind, dus dan hak ik op een gegeven moment maar de knoop door en maak gewoon een keuze ;-)

Scheve streepjescode

Door de wind was de sneeuw op veel plekken prachtig tegen de stammen aangewaaid. Niet teveel, zodat de hele stam wit was geworden, maar precies genoeg voor mooie structuren.
De volgende foto behoort wel tot mijn top 3 van favorieten van deze serie - sprookjesachtig en met meerdere lagen zodat er echt een soort diepte in het beeld ontstaat.

Besneeuwd sprookjesbos

Tenslotte

Via berichten op Facebook las ik dat de, door het KNMI verwachte, sneeuw in het oosten en zuiden nauwelijks gevallen was vrijdag. Ik heb dus echt enorm mazzel gehad dat ik, in ieder geval deze dag, op de goede plek in het land woon en ben gaan fotograferen.
Leuk, die plannen dus de avond van te voren, maar het is goed om daar meteen vanaf te stappen als blijkt dat het toch niet zo'n goed plan is...

Winterse taferelen op 1 april 2022

Sun, 03 Apr 2022 15:03:49 Z

De winter van 2022 stelde helaas niet zo veel voor qua kou of sneeuw. Een paar nachten met wat lichte vorst, dan hebben we alles er wel over gezegd.
Maar, de natuur had toch nog wat in petto voor ons :-)

Sneeuw op 1 april 2022

Maart was droog, erg zonnig en best warm, met op het einde van de maand zelfs temperaturen van bijna 20 graden. Lekker met t-shirt en korte broek in de tuin zitten, met een goed boek en een biertje bij de hand.
Echter, op 31 maart was het weer omgeslagen, en met een koude noord-oosten wind werd er ook sneeuw onze kant opgeblazen. In de nacht naar 1 april was dit over een deel van Nederland getrokken, gelukkig ook over Zeist.

Sneeuw op 1 april 2022

Mazzel was dat 1 april op een vrijdag viel, en hadden Carin en ik allebei vrij deze dag. Dus na het ontbijt hebben we snel onze winter-outfit aangetrokken, de camera's gepakt en een rondje door onze wijk gelopen.

Sneeuw op 1 april 2022

Vlakbij is een heel klein, onooglijk parkje, waar normaal eigenlijk alleen mensen hun hond uitlaten. Het is te klein voor een echt rondje lopen, redelijk open en rommelig.
Maar nu met de sneeuw zag het er ineens heel anders uit!
Bijzonder was ook dat diverse bomen al nieuwe frisgroene blaadjes hadden gekregen, waardoor het contrast met de sneeuw nog groter werd.

Sneeuw op 1 april 2022

We kwamen precies aanlopen van de kant waar de wind de sneeuw tegen de bomen had aangeblazen in de nacht. Alle bomen en struikjes waren zo helemaal onder een laag sneeuw bedekt, het leek wel echt winter!
En door het contrast tussen de donkere boomstammen en witte sneeuw ontstond een mooi grafisch beeld.

Sneeuw op 1 april 2022

Ook het kleine "honden-uitlaters-paadje" tussen de bomen, waar de sneeuw al weggelopen was, gaf nu ineens mooi diepte aan de foto en het bosje.

Sneeuw op 1 april 2022

Ook viel zo pas op dat er een paar mooie, karakteristieke bomen staan.

Sneeuw op 1 april 2022

Iets verderop in de wijk staan een aantal bomen die altijd prachtig staan te bloeien in het voorjaar. Nu lag ook daar een aardig laagje sneeuw op te bloemen en takken.

Sneeuw op 1 april 2022

In een volgend parkje bleken de bomen ook ineens een mooi grafisch zwart-wit beeld op te leveren:

Sneeuw op 1 april 2022

Tenslotte:
Ik heb volgens mij nog nooit zo snel mijn foto's geselecteerd, bewerkt en een blogje erover geschreven als nu.
Maar ja, als het volgende week weer echt voorjaar gaat worden, dan hoeft het ook niet meer.

Het was toch wel bijzonder om mee te maken, een paar uur winter op 1 april. Een bijzondere grap, van moeder natuur :-)

IJsbloemen - winterse kunst op de autoruit

Sun, 06 Feb 2022 17:21:55 Z

Iedereen die wat ouder is kent het wel: ijsbloemen op de ruiten na een nachtje flinke vorst.

IJsbloemen op een autoruit

Maar tegenwoordig, met de zachte winters en vooral met al het dubbel glas in onze ramen, zie je het niet zo vaak meer. Je zult nu naar buiten moeten gaan, en de auto's goed bekijken of daar wat moois te zien is.

IJsbloemen op een autoruit

Op 6 januari hadden we weer eens zo'n nacht met vorst, en genoeg vocht in de lucht om deze prachtige natuur-kunst te creëren.

IJsbloemen op een autoruit

Onze auto stond zo dat het opkomende zonnetje net op de achterruit scheen, de plek waar de mooiste ijsbloemen te zien waren. Zo ontstond de mooie oranje-gele gloed, naast het blauwe ijs dat nog in de schaduw was.

IJsbloemen op een autoruit

Het leuke vind ik dat je steeds weer nieuwe vormen en structuren in de ijsbloemen ziet, afhankelijk van je standpunt en hoe het licht valt.

IJsbloemen op een autoruit

Met mijn macro-lens bleek ik er te dicht op te komen om de mooie bloemen en structuren te kunnen fotograferen. Mijn 24-70mm lens met een polarisatiefilter bleek de beste combinatie om deze foto's te kunnen maken.

Ik houd er van om zo ook echt abstracte figuren te vinden. Door in de nabewerking het contrast en de blauwe kleur te benadrukken, krijg je dit soort foto's:

IJsbloemen - abstracte vormen

De vorige drie foto's zijn overigens gemaakt van de ijsbloemen op het dak van de auto van de buren. Een zwarte auto, die nog geheel in de schaduw stond. De kleine antenne op het dak vormt een bijzonder element in de volgende foto:

Ijsbloemen en een antenne

Uiteraard zijn de foto niet zo kleurig en contrastrijk als ze uit de camera komen. Dus in Lightroom heb ik extra contrast toegevoegd, en de aanwezige kleuren een boost gegeven.

IJsbloemen op een autoruit

Maar het blijft toch heel bijzonder dat dit zomaar ontstaat op een autoruit of autodak. Het mooie is dat juist een niet geheel schone auto de beste kans geeft op (mooie) ijsbloemen. Want de ijskristallen hebben een stofje of krasje nodig om als startpunt van een ijsbloem te fungeren.

IJsbloemen op een autoruit

En zo ontstaat een waar kunstwerk, gemaakt door de natuur:

IJsbloemen op een autoruit

Tenslotte:

Als het dus weer eens een vochtige vriesnacht wordt, kijk 's morgens eens direct bij de auto's in je buurt of er ook zulke mooie ijsbloemen zijn gevormd. En negeer vervolgens de vreemde blikken als je met de camera rond de auto aan het fotograferen gaat ;-)

Deze foto's heb ik overigens allemaal buiten de auto gemaakt. Maar het kan ook heel mooi uitpakken als je juist van binnenuit de auto gaat fotograferen, zeker als er (zon)licht op de ijsbloemen valt.

Een ijzige winterdag - maar met warme herinneringen aan mijn vader

Wed, 24 Feb 2021 19:24:53 Z

Op de dag dat ik dit blog schrijf, 24 februari 2021, is er weer een warmte record verbroken: 18,7 graden in De Bilt. En ook de voorgaande dagen waren erg zonnig en warm. Ik heb mijn korte broek en T-shirt alweer aan gehad.

Hoe anders was dat anderhalve week geleden, op zondag 14 februari. Met temperaturen overdag van -10 graden en een koude, snijdende wind was het echt een ijzig koude winterdag. Maar ook een dag waarop er eindelijk weer eens geschaatst kon worden.

Schaatsen op de uiterwaarden

Het had al een hele week flink gevroren 's nachts, met temperaturen tot -15 graden. De eerder overstroomde uiterwaarden waren dus compleet bevroren. En zo was er een enorme ijsvlakte ontstaan, waar de schaatsliefhebbers dankbaar gebruik van maakten. Zo was ook de 1,5m Corona-afstand nog goed te doen.

Het water was echter in de loop van de week ook al weer gezakt, ongeveer één meter. En dat resulteerde in ijsplaten die in de bomen hingen - de eerdere bevroren ijslaag was hierdoor nog zichtbaar. Een heel bijzonder fenomeen dat ik nog nooit eerder gezien had!

IJsschotsen hangen in de bomen

IJskunst in een boompje

Op sommige plekken kon je goed zien hoe hoog het water had gestaan, en was er nog een dunne oude ijslaag te zien, hangend in de bomen.

Twee verdiepingen met ijs

Het water was een meter gezakt zo te zien

Omdat het die zondag best stevig waaide, zagen en hoorden we de ijsplaten ook regelmatig uit de bomen vallen. Of ontstond er een soort bewegend mobiel van ijsplaten in de boom:

IJs mobiel

Kunstig boompje met ijs

Waar de dunne ijsplaten van de eerste, oudere ijslaag nog vaak horizontaal in de bomen hingen, hingen bij de weiland-hekken vaak de ijsplaten juist verticaal langs het hek. En zo ontstonden bijzondere patronen in het ijs:

Structuren in een ijs-plaat aan een hek

IJsplaat aan een hek

En hier en daar leken de (ijs-) diamanten aan het hek te hangen:

IJs-diamant

Zo genoten Carin en ik van al die bijzondere ijs-vormen.
Maar wel steeds met een zeer dubbel en bedroefd gevoel... Want een dag eerder waren we daar ook geweest.

Zaterdag 13 februari waren we echter bij de Blaauwe Kamer om afscheid te nemen van mijn vader, Guus van de Weerd. Op zondag 7 februari is hij plotseling overleden, op 85-jarige leeftijd.

De dag ervoor waren Carin en ik nog bij mijn vader en moeder geweest, om de 83ste verjaardag van mijn moeder te vieren. Mijn vader was, na een minder goede week maar eindelijk een nacht goed slapen, weer spraakzaam zoals altijd, vrolijk, opgewekt en vol verhalen.

De schok en het ongeloof toen ik zondagochtend gebeld werd door mijn zus, waren dus enorm.

Schaatsen tussen de bijzondere boompjes

Die zondagochtend was de start van een bijzondere winterweek, met heel veel sneeuw en strenge vorst. Maar zelf zou mijn vader dit dus allemaal niet meer meemaken. Ik weet zeker dat hij nog graag was gaan kijken, en ook wat foto's was gaan maken.

Bijzonder ijs-bos

Want fotograferen deed mijn vader ook met veel plezier, vooral op vakanties en van ons als familie. Er zijn zeer veel foto-albums en dia-dozen met duizenden prachtige dia's van alle reizen die wij als familie en mijn vader en moeder samen gemaakt hebben.

Drie keer raden waar mijn voorliefde voor fotografie en reizen vandaan komt...

IJs-abstractie

IJs-abstractie 2

Kleuren van het ijs

Bij het afscheid hoorde ik ook pas hoe trots mijn vader op mij was, met al mijn prachtige foto's en diverse foto-prijzen.
Een betere stimulans om zo door te gaan, in herinnering aan mijn vader, is er niet!

Puntig scherp

Gebarsten

IJs-blauw

Tenslotte:

Lieve pap,

Je wist dat het einde eraan zat te komen, en benoemde die zaterdag zelfs nog dat je vanaf oktober nog maar een paar maanden in het vooruitzicht was gesteld. Toch bleef je altijd optimistisch en vrolijk en hield je dapper vol. Je hoopte nog zo je 60-jarige trouwdag op 10 maart te kunnen gaan halen...

We hebben helaas veel eerder afscheid moeten nemen dan gehoopt - maar we hebben dit wel gedaan op de mooiste dag van 2021, en in de mooiste en meest bijzondere winter-omgeving. Alsof je daar toch nog de hand in hebt gehad voor ons...

Guus van de Weerd

Zoveel liefde, zoveel plezier

Bedankt voor alle mooie herinneringen.

We gaan je missen!

Vijfde plaats bij Photo Challenge van Natuurfotografie Magazine en nog meer ijsbloemen foto's

Fri, 01 May 2020 17:43:00 Z

5de plaats Photo Challenge - ijsbloemen - WOW!

Iedere 2 maanden organiseert het fototijdschrift Natuurfoto Magazine een Photo Challenge, met een specifiek thema. Voor begin 2020 was het thema "De WOWfactor".
Eén van de deelname-regels is dat het de foto gemaakt moet zijn in de wedstrijd-periode, in dit geval tussen 20 januari 2020 en 22 maart 2020. Dat maakt het dus lastiger om mee te doen, want je kan geen archief-foto opzoeken en insturen.

Ik had dus eigenlijk geen hoop dat ik in deze periode een foto zou kunnen maken die echt de WOW factor zou hebben.
Tot het op 3 maart gevroren bleek te hebben (één van de weinige nachten met nachtvorst), en onze auto onder de ijsbloemen bleek te zitten.

IJsbloemen op de voorruit

Ik zat al op mijn fiets om naar het werk te gaan, maar toen ik dit zag besloot ik meteen weer naar binnen te gaan om mijn foto-camera te pakken. Dan maar wat later op het werk...

Nadat ik eerst de ijsbloemen op de voorruit had gefotografeerd, zag ik ineens dat ons glazen panaroma-dak ook helemaal vol zat met de meest waanzinnige ijsbloem-structuren.

IJsbloemen op het autodak

IJsbloemen op het glazen autodak

Op de achterruit bleken weer heel andere ijsbloemen te zijn ontstaan. Het lijkt wel of er veertjes op water drijven.
(maar de blauwe kleur is de weerspiegeling van de blauwe lucht op het ijs)

Floating leaf - ijsbloemen op de achterruit

En zo bleef ik om de auto heen lopen, en zag ik steeds weer nieuw soort ijsbloem-structuren:

IJsbloemen op de voorruit

Zoals je ziet heb ik diverse foto's een meer blauwe tint meegegeven door de witbalans wat koeler te zetten. En andere foto's vind ik weer mooier in zwart-wit, waardoor je de structuren nog mooier ziet.

IJsbloemen op het glazen autodak

En zo heb ik een half uurtje dit soort prachtige, unieke foto's kunnen maken :-)
Die voor mij persoonlijk allemaal echt de WOWfactor hebben.

Jammer genoeg was de jury dus iets minder enthousiast, zodat een echte prijs net aan mijn neus voorbij is gegaan. Op de website van Natuurfotografie.nl kan je de andere prijswinnende foto's bekijken.

Vliegdennen in de sneeuw bij de Soesterduinen

Fri, 10 Mar 2017 14:59:00 Z

Vliegden in de sneeuw

Het is nu voorjaarsachtig weer buiten, maar toch ga ik nog één keer terug naar de sneeuw. Want in het weekend van 11 en 12 februari werden we ineens verrast met een behoorlijk pak sneeuw hier in Zeist.
Onze plannen voor die zaterdag werden snel omgegooid: de sneeuwlaarzen gingen aan en Carin en ik hebben heerlijk gewandeld bij de Soesterduinen. Er lag toen nog niet zo heel erg veel sneeuw, en de bomen waren ook nog net niet vol bedekt met sneeuw.

Maar van zaterdag op zondag sneeuwde het weer flink 's nachts...

Vliegdennen in de sneeuw

Ik had de wekker vroeg gezet en mijn plan was om nu naar het Kootwijkerzand te gaan. Nog voor zonsopkomst vertrok ik die kant op, maar tot mijn verbazing en schrik werd het steeds minder wit, hoe verder ik naar het oosten reed.
Toen ik naar de zandvlakte liep vanaf de parkeerplaats kwam ik al een andere fotograaf tegen. Die vond het zwaar tegenvallen en ging weer richting zijn woonplaats Amerongen, waar het volgens hem veel mooier was.
Na een korte blik op de groene bomen en weggeblazen door de harde wind besloot ik hetzelfde te doen: terug maar weer naar de (bekende) Soesterduinen.

Eenzame vliegden in de sneeuw

Ik was er gelukkig toch nog net voor de grote drukte, maar de eerste families met kinderen en sleeën waren er al.
Het lukte dus niet altijd om een foto te maken zonder mensen erop.

Doorkijkje met vliegden in de sneeuw

Maar vaak was enig geduld voldoende om toch de zen-achtige sfeer vast te kunnen leggen.

Vliegden in de sneeuw

Het zag er die zondag nog mooier uit dan de zaterdag, omdat nu alle bomen wel prachtig wit besneeuwd waren.

Vliegden in de sneeuw

Alle foto's in deze serie heb ik omgezet naar zwart-wit, dit keer gewoon in Lightroom (en dus niet in Nik Silver Effex Pro). Dit omdat er toch vrijwel geen kleur in de foto's zat.
En vanwege de uitstraling die de foto's zo toch al hadden, wilden ik eens proberen een soort fine art bewerking toe te passen.
Concreet betekent dit hier dat ik eerst foto's geselecteerd heb die al een zeer rustige, zen-achtige uitstraling hadden, en bij de bewerking heb ik de schaduwen en hooglichten wat extra benadrukt heb.

Vliegden in de sneeuw

Al met al hebben we best wel weer een mooie winter gehad, met diverse foto-mogelijkheden zoals deze.
Maar ik vind het ook wel weer leuk dat de lente nu begint te komen, met alle fluitende vogels en bloemen die er om vragen om met een macro-lens vastgelegd te gaan worden...

Winterochtend met sneeuw in Zeist

Fri, 10 Feb 2017 10:56:00 Z

Blauwe kou, net voor zonsopkomst

In dit blogje ga ik terug naar ruim een maand geleden, toen we -net als nu- een koude winterperiode hadden. Terwijl het op dit moment vooral vriest en grijs bewolkt is, was er toen sneeuw gevallen en was het over het algemeen prachtig helder winterweer.

Ik had toen in het weekend echter geen tijd om op pad te gaan. Maandag's op mijn fiets naar het werk zag ik al die mooie besneeuwde landschappen, dus toen begon het wel te kriebelen...

Dansende berijpte rietstengel

Dinsdagochtend besloot ik dus om vóór zonsopkomst op pad te gaan met mijn camera, naar een natuurgebiedje hier vlak bij. Even een uurtje of 2 fotograferen vóór mijn werk, dat moest toch kunnen :-)

Zachte winterkleuren

Voordat de zon opkwam vond ik het lastig om mooie onderwerpen te vinden. De sneeuw en rijp zag er wel mooi uit, maar ik vond het allemaal vrij rommelig overkomen op de foto. Toen de eerste warme kleuren in de lucht kwamen van de opkomende zon, ontstond de mooie tegenstelling van warm licht en meer blauwe schaduwen.

Zonsopkomst en besneeuwde plant in de schaduw

Ik koos ervoor om met tegenlicht te fotograferen, om zo het contrast tussen warm en koud zo goed mogelijk in beeld te krijgen. Verder gebruikte ik mijn 70-200mm lens (vooral op 200mm), om zo details te kunnen uitlichten.

Warme en koude tinten

Toen de zon vervolgens echt boven de horizon verscheen, tussen de bomen door, kreeg ik een mooi oranje balletje om mee te spelen als achtergrond.

Zonsopkomst en besneeuwde plant

Jammer genoeg was dit oranje bolletje al vrij snel steeds lichter aan het worden, je hebt op dit soort momenten echt maar een paar minuten om te zoeken naar mooie foto's. Door het fellere licht ontstonden er echter wel weer van die mooie 'bokeh bubbles' in de achtergrond.
Een diafragma van f/4 is hiervoor vaak een goed uitgangspunt, maar de beste manier is met het diafragma te spelen en met de scherptediepte-controle-knop op je camera te zien wat dan het mooiste uitpakt.

Besneeuwde plant en bokeh bubbles

Besneeuwde plant bij zonsopkomst

Laagjes (of gelaagdheid) in een landschap doen het ook altijd goed in een foto:

Laagjes in het berijpte landschap

Op een gegeven moment was het mooie licht wel weg bij de hoge rietachtige stengels, en ben ik naar een veldje gelopen dat nog in de schaduw lag. De bosrand kleurde al mooi oranje door de zon, maar het gras en de graspollen waren nog mooi wit.

nktvis-achtig gras met rijp en sneeuw

Uiteraard mag ook een foto van berijpte blaadjes niet ontbreken in deze serie. Omzetten naar zwart-wit geeft een nog mooier contrast tussen de rijp en de structuur van de blaadjes:

Berijpte blaadjes in zwart-wit

Intussen was het toch alweer bijna half tien geworden. Hoog tijd om naar huis te gaan, om te kleden en naar het werk te gaan. Lopend naar mijn fiets zag ik nog dit mooie sfeerplaatje, een mooie afsluiter van een heerlijk ochtendje fotograferen in de sneeuw.

Wintersfeer

Een impressie van een winterse dag

Fri, 29 Jan 2016 10:05:00 Z

Sprookjesbos

Voor vrijdag 15 en zaterdag 16 januari waren de weersvoorspellingen eindelijk eens goed: winterse neerslag met grote kans op sneeuw. Eindelijk een beetje winter in het vooruitzicht!

Maar helaas, beide dagen was het hier in Zeist regenachtig en te warm voor een winter. Tijd voor andere plannen: zondag zou het mooi weer zijn, dus we besloten naar het Hulshorsterzand te gaan voor een wandeling.

We wisten dan ook niet wat we zagen toen we opstonden op zondag: een witte, besneeuwde wereld! En ondanks de zon bleef het zo mooi tijdens ons ontbijt en koffie. Vol verwachting gingen we dus op pad.

Tot we, naar het noorden rijdend op de A28, steeds minder sneeuw zagen, het werd steeds groener hoe dichter we bij Amersfoort kwamen....
Bij Leusden besloten we dus de snelweg af te gaan en weer terug te rijden naar Zeist - terug naar de sneeuw!

Mini kerstboom

Bij de Pyramide van Austerlitz zag het er weer prachtig wit uit, en je hebt daar een mooi bos met wandelroutes. Snel parkeren dus, de auto uit en camera in aanslag.

Wat een prachtige speeltuin, al die mooi besneeuwde bomen en struiken.

Besneeuwde bomen

Soms was het moeilijk kiezen wat de mooiste uitsnede was, de volgende foto is op dezelfde plaats genomen als die hierboven, maar net iets meer de onderkant van de bomen. Het licht en verlichte boompje komen daarop net iets mooier uit.
(en nu ik dit typ, bedenk ik ineens dat ik ze ook kan proberen samen te voegen tot verticaal panorama, dan heb ik het beste van allebei...)

Besneeuwde bomen

De hele tijd was het overigens prachtig mooi weer, het was een wonder dat al die sneeuw niet van de bomen dooide. Dat gaf dus ook gelegenheid om wat te spelen met het licht, en met meervoudige belichting. De volgende foto is gemaakt met een zes-voudige belichting in de camera, terwijl ik de camera tijdens de opnamen iets naar rechts heb bewogen.
Grappig is dat je door de lichtcirkels precies kan zien dat het 6 belichtingen zijn geweest en hoe ik de camera bewogen heb :-)

Er is vrijwel niets scherp in de foto, maar toch spreekt deze me enorm aan door de kleuren, lijnen en vormen.

Warme wintersfeer

Bij de volgende foto wilde ik de bolletjes met sneeuw laten afsteken tegen een lichte achtergrond, met bokeh-cirkels. Dit betekende dus een tegenlicht opname, en net zolang 'zoeken' tot ik het beeld in de zoeker zag zoals ik het voor ogen had.
Dit soort foto's maak ik dan ook nooit met statief, want het is vooral een kwestie van: stapje naar links, iets door de knieën, pasje naar achteren, iets naar rechts, camera wat schuiner omhoog, etc.

Cirkels

Het was ook heel bijzonder dat, door het zeer zachte weer de hele winter, er al weer vele jonge, groene varens waren gegroeid. En die zaten nu dus vol in de sneeuw. Voor dit blog heb ik echter gekozen voor een foto met de varen in silhouet, en ook op eenzelfde manier bewerkt in Lightroom. Omdat de sfeer van deze foto me aanspreekt, en het ook past in de rest van deze serie.

Varen in de sneeuw

Ik zit op dit moment in een 'fase' waarin ik wil proberen wat creatiever te fotograferen. Een 'fase' omdat ik er ofwel achter ga komen dat dit niet echt lukt of toch niet mijn ding is. Ofwel omdat het een natuurlijk onderdeel van mijn (stijl van) fotograferen gaat worden. In beide gevallen is dan de fase van 'proberen' op een gegeven moment dus wel voorbij :-)

De volgende foto is weer een meervoudige belichting in de camera, waarbij ik tijdens de opnamen de camera iets bewogen heb. Dit is vooral een kwestie van veel proberen en foto's nemen, en soms zit er één bij die voldoet aan de verwachtingen.

Dansende bomen

Een meer bekende methode is het omhoog of omlaag bewegen van de camera tijdens een wat langere sluitertijd. Vooral bij bomen werkt dit goed, met name als de bomen kale stammen hebben en de bodem witbesneeuwd of juist met mooi gekleurd blad bedekt is.
De eerste foto is de foto zoals die, met een klein beetje bewerking van het RAW beeld, uit de camera kwam.

Bomen-impressie

En dezelfde foto met een kleurtint bewerking in Lightroom, zoals ik ook bij de andere foto's heb gedaan.
(en ik zit blijkbaar ook in een 'blauwe fase', want ik vind deze tweede op dit moment mooier dan de eerste ;-) )

Bomen-impressie in blauw

De volgende foto is weer een heel andere impressie van de besneeuwde bomen.
Nog extremer dan de vorige foto's, en voor velen gaat dit vast veel te ver. Maar ik wordt hier wel blij van :-)

Besneeuwde takken

Het bos en de bomen waren echter ook mooi genoeg om zonder beweging of meervoudige belichting te fotograferen.

Trio in de sneeuw

Winterwereld

Al met al hebben Carin en ik heerlijk ruim 4 uur gefotografeerd en gewandeld (toch nog zo'n 8km) en genoten van deze ene winterse dag hier.

Het is erg jammer dat de winter alweer voorbij lijkt te zijn. Gelukkig heb ik op vrijdag 22 januari nog een mooie serie kunnen maken op de laatste koude dag met nog een beetje rijp en ijs, het blogje met die foto's komt dus binnenkort!

Intussen ga ik proberen verder te gaan met meer creatieve fotografie, eens kijken wat daar uit gaat komen...

Sneeuwklokjes (Galanthus nivalis)

Sat, 09 Mar 2013 13:18:00 Z

Sneeuwklokje (Galanthus nivalis) met sneeuw

Na een paar dagen heerlijk lente-achtig weer is het nu helaas alweer regenachtig en kouder, en krijgen we zelfs weer sneeuw en nachtvorst.
Op zich sluit mijn blogje daar mooi op aan, maar dan in omgekeerde volgorde: eerst een paar sneeuwklokjes in de sneeuw (van 10 februari) en vervolgens een paar sneeuwklokjes bij een ondergaande zon (van 18 februari).

Sneeuwklokjes met sneeuwrandje

Het was die 10e februari prachtig weer, zodat het ondanks de sneeuw heerlijk fotograferen was.

Sneeuwklokje, net boven de sneeuw uitstekend

Sneeuwklokje met ijskristalletjes

Een beetje spelen met diafragma-lichtvlekken en de witbalans geeft weer een heel andere foto.

Sneeuwklokjes met fraaie bokeh

Sneeuwklokjes in de sneeuw

En dan gaan we nu over van de koude, blauwige sneeuwklokjes in de sneeuw naar de warme, oranje/rode tinten van de sneeuwklokjes bij ondergaande zon.
Ik vind het erg moeilijk om te kiezen welke ik nu het mooiste vind en dus zal plaatsen, dus ik heb er toch maar wat meer geplaatst... kunnen jullie zelf kiezen... ;-)

Sneeuwklokje bij ondergaande zon

Sneeuwklokjes bij ondergaande zon

Het was heerlijk om eens flink te spelen met de laagstaande zon en het zonlicht dat nog net tussen de bomen door scheen. En om uit te proberen welk diafragma nu de beste/mooiste resultaten opleverde.

Sneeuwklokjes bij ondergaande zon

Maar het bleek (ook achteraf bij bekijken en selecteren) wel dat er niet een "beste diafragma" voor alle situaties is. Vaak levert f/4 fraaie diafragma-lichtvlekken op, dus dat is meestal wel een goed startpunt. Maar soms is f/2.8 ook prima, of is f/5.6 het mooist.
Het blijft dus een kwestie van heel veel foto's maken, met veel verschillende instellingen!

Sneeuwklokje in warm tegenlicht

Sneeuwklokje voor de ondergaande zon

Sneeuwklokjes in het laatste zonlicht

Toen de zon bijna onder was, werd het licht wat rood/rozer en waren er bijna geen echte lichtvlekken meer in beeld te krijgen.
Ook het scherpstellen werd steeds lastiger met het minimale beetje licht, dus het werd -helaas- tijd om naar huis te gaan...

Sneeuwklokje net na zonsondergang

Jammer genoeg waren de sneeuwklokjes die dagen nog niet echt helemaal open.
Maar na de paar warme dagen deze week is dat wel veranderd. Dus als het weer eens wat droger gaat worden, dan ga ik nog eens terug, want het blijft heerlijk om een paar uur op de grond liggend te zoeken naar een nog mooiere foto van een sneeuwklokje :-)

Wildpark Anholter-Schweiz in Isselburg, Duitsland

Sat, 02 Mar 2013 17:29:00 Z

Lynx in een sneeuwbui - fraaie oorpluimpjes

Zoals ik al in mijn vorige blogje had aangekondigd: dit is mijn laatste winterse serie (tenminste, daar ga ik op dit moment wel van uit, met lente-dagen met zon en 15 graden voor komende week in het vooruitzicht).

Dit keer met foto's die ik genomen heb in het "Biotopwildpark Anholter-Schweiz" in Isselburg (Duitsland). Dit is een soort kleine dierentuin, waar een beperkt aantal soorten in natuurlijke, vrij grote hokken worden gehouden. En waar je bijv. gewoon door het gebied met damherten kan lopen.

Pauw in de sneeuw

Uiteraard is dit niet vergelijkbaar met fotograferen "echt in het wild", maar het is wel een mooie gelegenheid om dieren te fotograferen die je anders niet of nauwelijks zal kunnen vinden, en om je fotografie-vaardigheden te oefenen (bijv. voordat je wel echt in het wild op "excursie" gaat).

Pauw in de sneeuw

De volgende foto is een mooi voorbeeld van eens lekker oefenen: kop en oog scherp erop krijgen, terwijl de pauw wegloopt en met zijn kop heen en weer beweegt en ook nog eens de compositie in de gaten houden:
(uiteraard zijn er ook zeer velen mislukt, die laat ik je niet zien ;-) )

Pauw in de sneeuw

Ook een close-up portret van een damhert wordt ineens mogelijk, zelfs met 300mm lens:

Damhert

En helaas, te dichtbij en niet goed opgelet, de poten staan er niet helemaal op :-(

Damhert

Alsof hij het door had: lekker puh!

Omkijkend damhert met de tong uit zijn bek

Bij de vosjes is meteen duidelijk dat het een niet geheel natuurlijke setting is. Alhoewel je je ook kan afvragen of de vossen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen tegenwoordig nog echt natuurlijk te noemen zijn...

Twee vosjes in een boomstam

De lynx was voor mij toch wel één van de trekpleisters van het wildpark. Sinds ik deze in Lapland gezien en gefotografeerd heb, is dit toch wel één van mijn favoriete katachtige (naast de cheeta).
In eerste instantie zat hij vrij ver weg, in het donker onder een boom. Maar op een gegeven moment ging hij aan de wandel, en kwam ineens erg dichtbij.
Dat op dat moment ook de sneeuw behoorlijk naar beneden kwam zetten was echt een kadootje, dat geeft de foto toch weer wat extra sfeer.

Lynx in een sneeuwbui

Portret van een gapende lynx

Wat heeft de lynx toch een prachtige kop, met van die grappige oorpluimen:

Close-up van de ogen en oorpluimen van een lynx in een sneeuwbui

Naast de lynx is er ook een wolf in een mooi groot, natuurlijk hok.

Wolf in de sneeuw

Het is dus inderdaad al mogelijk om een wolf net over de grens met Duitsland te zien, zelfs in de sneeuw :-)

Wolf in de sneeuw

Ook de wilde kat is redelijk uniek in het wildpark, die zie je niet zo vaak. Ze hebben er een hok met meerdere wilde katten.
Hier een bijzondere foto van de wilde kat, slapend op een boomtak met een lading sneeuw op zijn rug en in een flinke sneeuwbui:

Wilde kat met sneeuw op zijn rug

Al met al is het zeker de moeite waard om eens naar dit wildpark te gaan! Het was voor mij ruim een uurtje rijden vanuit Zeist, qua tijd ongeveer net zover als de AWD voor mij. En de entree is met 6 euro ook goed te doen.

Het was voor mij de eerste keer, en ik vond het echt super om er in de winter met sneeuw en sneeuwbuien te zijn. Maar ik ben ook wel benieuwd hoe het er zal zijn als het groener en meer begroeit is. Dus ik ga er vast nog wel eens heen, in de lente of zomer. Al is het maar om ook eens de beren te kunnen fotograferen, die nu allemaal in winterslaap waren...

Ooievaars en wilde zwanen in de sneeuw

Sat, 23 Feb 2013 15:42:00 Z

Twee ooievaars in de sneeuw

In mijn vorige blogje schreef ik al dat ik nog een aantal fraaie foto's had van Ooievaars en van Wilde zwanen in de sneeuw en op het ijs. Ik had toen het idee om ze nog niet op mijn blog te zetten, maar heb me intussen bedacht. Het is nu nog een beetje winters, dus nu spreekt het meer aan dan straks in het voorjaar als het weer mooi en warm weer is geworden.

Drie ooievaars in de sneeuw

Het was een prachtig gezicht hoe de ooievaars steeds hun snavel in de borstveren stopten, blijkbaar om zo een beetje warm te blijven.

Ooievaar op één poot in de sneeuw

Twee ooievaars in de sneeuw

Vanwege de kou zat er logischerwijs niet zo heel veel beweging in de ooievaars, maar af en toe gingen er toch een paar een stukje aan de wandel.

Drie ooievaars in de sneeuw

Helaas was mijn 300mm lens + 1,4 extender eigenlijk teveel voor de volgende foto, ineens zaten ze met tien (!) ooievaars op een kluitje, maar dus net te dichtbij en ik had geen tijd meer om mijn extender of lens te wisselen...

Tien ooievaars in de sneeuw

Vijf ooievaars op een rijtje, in de sneeuw

Als laatste nog een foto die ik nogal 'high-key' bewerkt heb, dus flink de belichting opgeschroefd zodat het wit echt wit wordt:

Ooievaar in de sneeuw - in high-key

Behalve de ooievaars waren er ook Wilde zwanen, die op een mooie plek op het ijs zaten. Door de al wat lager staande zon ontstond een mooi warm licht op het ijs en op de zwanen.

Wilde zwaan op het ijs en in de sneeuw

Vanwege de kou en slaap staken ze de snavel lekker diep in de veren:

Wilde zwaan op het ijs met warme tinten

Dezelfde foto als hierboven, maar nu als verticale crop. Ik kan zelf niet kiezen welk ik het mooiste vind...

Wilde zwaan op het spiegelende ijs

En als afsluiter de foto die ik zelf het mooiste van deze serie van 4 vind.
De mooi gevouwen vleugels, de net zichtbare geld snavel en het spiedende oog en de warme kleur van het ijs: voor mij komt zo alles mooi bij elkaar samen in deze foto.

Slapende wilde zwaan op het ijs

Na deze serie heb ik ook nog een winterse serie van mijn uitstapje naar Wildpark Anholter Schweiz. Dit ligt bij Isselburg, een klein plaatsje net over de grens bij Arnhem. Deze serie zal ik dus ook nog redelijk snel gaan plaatsen voordat de winter echt voorbij is...

Winter foto's 2013

Mon, 11 Feb 2013 18:14:00 Z

Nu het winterse weer toch een beetje aanhoudt, kan ik nog een serie winterse foto's hier plaatsen die nog steeds in mijn archief klaar stonden.
De eerste paar foto's heb ik gemaakt 16 januari, toen ik een dag naar Natuurpark Lelystad ben gegaan.

Ik was er rond zonsopkomst, maar er hing een dikke laag bewolking. Hierdoor ontstond wel een bijzondere combinatie van schaduw-blauwe onderkant en zonsopkomst-rode bovenkant.

Winterlandchap

In het natuurpark waren de herten helaas nauwelijks te zien, die stonden op grote afstand. Dan maar een bevroren meertje fotograferen...

Bevroren meertje

Door het lage zonlicht zagen de rietpluimen er prachtig uit. Dit keer werkte ook de achtergrond goed mee, vaak wordt die erg rommelig.

Rietpluimen in het lage zonlicht

En nog maar een bevroren meertje, dit keer ook met sporen van een of ander dier.

Bevroren meertje met dierenspoor

Bij de wilde zwijnen vlogen erg veel vinkjes rond, die allemaal afkwamen op de omgewroete aarde, op zoek naar wat lekkers. Door het lekkere zonnetje op de vink, de groene takken en de blauwige sneeuw ontstond een mooi kleurcontrast.

Vink in sneeuwlandschap

De sneeuw is ook mooi om eens te oefenen op een meer grafisch beeld. Een soort mikado...

Grafisch sneeuwplaatje

Ook een grauwe gans ziet er ineens prachtig uit in het sneeuwlandschap, wat een mooie lijnen op het lijf en oranje snavel!

Grauwe gans in de sneeuw

En tot mijn vreugde zat er ook een koppeltje Wilde zwanen. Mooie elegante vogels, met een grote gele snavel (de Kleine zwaan heeft een minder groot geel deel op de snavel, die is juist meer zwart).

Wilde zwaan portret

De laatste drie foto's zijn van 26 januari, en heb ik gemaakt in De Bilt, bij landgoed Beerschoten.
Toen ik net aankwam, begon het juist flink te sneeuwen. Gelukkig zaten er konijnen vlakbij:

Konijn in een sneeuwbui

Konijn in de sneeuw in panorma-formaat

Later kwam ik nog dit roodborstje tegen. Omdat de rode borst zo lekker eruit knalt, mag hij hier op mijn blog, verder is het natuurlijk weer 'gewoon een roodborst op een takkie' ;-)

Roodborst

En zo sluit ik dit blogje maar weer eens af. Een beetje van alles wat, maar ook zo zonde om niets mee te doen.

Bij Natuurpark Lelystad heb ik overigens nog meer fraaie foto's van de Wilde Zwanen gemaakt, en ook nog een serie van ooievaars in de sneeuw (!). Maar ik heb besloten die nog niet hier op mijn blog te zetten, een aantal wil ik bij de Roots fotowedstrijd gaan inzenden. En dan is het volgens mij beter als die foto's nog niet te zien zijn geweest... ;-)

Kruiend ijs bij Stavoren

Sat, 02 Feb 2013 15:06:00 Z

Waarschuwing: blog met nogal veel foto's van kruiend ijs! ;-)
(nb: bekijk de foto's zeker eens in het groot door erop te klikken!)

Kruiend ijs - een stapel ijsplaten

Toen bekend was dat het zaterdag 26 en zondag 27 januari zou gaan dooien, na de redelijk lange en strenge vorstperiode, zat ik er al klaar voor: er zou vast weer kruiend ijs gaan komen.
Vraag was alleen: wanneer precies? Te vroeg op pad gaan zou betekenen dat ik alleen ijsvlaktes zou zien, te laat dat alles al weggedooid zou zijn.

Gelukkig komen er tegenwoordig veel foto's zeer snel online, dus zondag zag ik al diverse foto's van kruiend ijs bij Stavoren en Hindeloopen langskomen. En maandag 28 januari zou het mooi weer worden, dus de 28ste ging ik op pad.
Uiteraard was ik niet de enige, toen ik begin van de middag bij Stavoren kwam liep het er flink vol met kijkers en fotografen. En zoals jullie zien op de volgende foto waren we er niet voor niets.

Kruiend ijs - schuine ijsplaten en een vuurtoren

Het was inderdaad prachtig weer, maar de felle zon en het witte ijs vormen dan al snel problemen met de (over)belichting.

Kruiend ijs, een mooi zonnetje en blauwe lucht

Gelukkig begon tegen een uur of 4 de lucht wat warmer van kleur te worden, zodat je mooi het contrast van het blauwige ijs en de oranje-achtige lucht kreeg.

Kruiend ijs tegen een warm gekleurde lucht

Zoekend naar wat mooie details heb ik ook mijn zoomlens erbij gepakt:

Kruiend ijs van dichtbij

Kruiend ijs tegen een warm gekleurde lucht

Jammer genoeg bleek die mooie warme kleur te komen doordat er steeds meer dikke bewolking uit het westen op kwam zetten, waar de zon achter aan het verdwijnen was.

Kruiend ijs en een waterig zonnetje

Toen de zon eenmaal weg was en het ook flink wat kouder geworden was, waren de meeste mensen ook al weer weg. Terwijl er juist dan nog zoveel moois te zien en fotograferen is.
Eerlijkheidshalve moet ik er hier wel bij vermelden dat alle volgende foto's wat steviger zijn bewerkt in Lightroom (eigen witbalans, meer verzadiging, meer helderheid), maar het gaat mij hier vooral ook om de mooie landschapsfoto's en kruiend ijs foto's, niet zozeer om de werkelijkheid 100% weer te geven zoals die was.

Landschap met kruiend ijs en een mooi gekleurde lucht

Kruiend ijs - berg van ijsbrokken

Op een gegeven moment was ik met nog maar één andere fotograaf op het ijs aan het fotograferen (en later zag ik er nog twee langs de rand met steenbrokken).
Dus geheel tegen mijn gewoonte in eens een foto met een andere fotograaf erop ;-)

Kruiend ijs - fotograaf op het ijs

En zonder fotograaf:

Kruiend ijs - het laatste zonlicht op het ijs

De laatste foto's maakte ik in het vrijwel complete donker. Met een sluitertijd van 20 seconden is dat echter geen enkel probleem:

Kruiend ijs - rivier van ijsplaten

Tenslotte nog een paar foto's die ik nog wat verder -en anders- bewerkt heb (ook mijn openingsfoto hoort hier eigenlijk bij), om er zo een artistiek tintje aan te geven.
Deze eerste heb ik genomen toen de zon nog flink scheen. Door er een blauwere tint aan te geven spreekt hij mij echter meer aan.

Kruiend ijs - blauwe ijsplaten

De volgende foto heb ik eerst naar zwart-wit omgezet, en toen er ook een blauwe duotoon aan gegeven.

Kruiend ijs - blauwe ijsplaten

En de laatste vind ik qua structuur in het ijs en de lucht wel erg geslaagd:

Kruiend ijs - blauwe ijsplaten en twee vuurtorens

Ongetwijfeld zullen de puristen onder jullie diverse foto's veel te 'onecht' vinden, anderen zullen - hoop ik ;-) - net als ik dit wel fraai vinden.
Ik ben weer benieuwd naar de reacties... :-)

Wintersfeer rondom landgoed Rhijnauwen

Tue, 01 Jan 2013 18:34:00 Z

Aangezien het de afgelopen tijd nogal grijs, grauw, miezerig, troosteloos, triest, treurig, regenachtig, ... kortom herfstachtig weer was, grijp ik maar eens terug op een serie met een heerlijke wintersfeer.
Het was de vrijdag van het weeralarm, 7 december, toen half Nederland thuis bleef (vrij of thuis-werkend) of in de lange files terecht kwam.
En ik was lekker vrij die dag, en kon op het fietsje en wandelend gaan genieten van de witte sneeuwpracht op landgoed Rhijnauwen :-)

Eenzame wandelaar in sneeuwlandschap

Omdat de sneeuw die donderdag en vrijdag met redelijk veel wind was gevallen, waren de stammen van de bomen aan één kant prachtig bedekt met een sneeuwlaag.
En ook alle takken waren zwaar van de sneeuw.

Wandelaar aan eind van besneeuwde bomenlaan

Dit nodigde uit tot het zoeken van grafische plaatjes, en een slingerend pad doet het dan altijd goed:

Slingerend pad in het bos vol sneeuw

De reiger, die aan de gracht stond bij Fort Rhijnauwen, kon ik mooi door de besneeuwde boomtakken heen nemen.
Het was even 'zoeken' naar een goed standpunt, zodat in ieder geval zijn oog en snavel goed zichtbaar en scherp zouden blijven.

Reiger in de sneeuw, achter een boom

Bij een huis vlogen er achter een heg vele mussen, op zoek naar wat eten.
Dit bood me de mogelijkheid om door de besneeuwde heg heen de mus te fotograferen, waardoor er een mooi licht en natuurlijk kader ontstaat.

Mus, door een besneeuwde heg gefotografeerd

En toen weer op zoek naar een mooie lijnenspel in de besneeuwde bomen:

Lijnenspel van besneeuwde bomen

Een bijna kale, besneeuwde akker met een mooie bomenrij op de achtergrond zorgde voor een mooi landschapsbeeld. De donkere boom rechts die naar links lijkt te wijzen is een leuke 'bonus' voor de compositie vind ik.

Besneeuwd boerenland met bomenrij

En uiteraard ook nog even een echt grafisch plaatje:

Lijnenspel op de witte akker

En om af te sluiten nog een prachtig winterlandschap, waar je goed kan zien hoe vol alles met sneeuw zat.

Winterlandschap

Gelukkig heb ik ook nog een serie over een winters Oostvaardersplassen in de pijplijn (van zaterdag 8 december), hopelijk kan ik zo de huidige herfstachtige winter overbruggen totdat het tenminste weer écht winter wordt met sneeuw en (/of) temperaturen ver onder nul!

Fijne feestdagen en de allerbeste wensen voor 2013!

Sat, 22 Dec 2012 15:38:00 Z

Iedereen die mijn fotoblog volgt: hele fijne feestdagen, een mooie jaarwisseling en de allerbeste (foto)wensen voor 2013!

Fijne feestdagen en de beste wensen voor 2013

Ook dit jaar heb ik weer mijn best gedaan om zelf een kerstkaart met eigen foto's te maken, met daarop een zelfgeschreven "elfje". De foto hierboven is de voorkant, hieronder staat de binnenkant van de dubbele kaart.

Binnenkant kerstkaart 2012

En uiteraard iedereen die het afgelopen jaar een reactie op één van mijn vele blogjes heeft achtergelaten: enorm bedankt, het is iedere keer weer spannend en erg leuk om te lezen wat men van mijn foto's en fotoavonturen vindt! :-)

Hopelijk wordt 2013 weer net zo'n mooi en goed foto-jaar en kan ik iedereen weer laten genieten van al het moois dat er overal te zien is.

Groetjes,
Wouter van de Weerd

Knallende zonsopkomst en Schotse Hooglanders in de sneeuw

Sun, 09 Dec 2012 13:53:00 Z

Maandag 3 december ben ik maar weer eens naar Nationaal Park Veluwezoom gegaan. Er waren voor 's nachts opklaringen voorspeld en mist, en in de loop van de dag zouden vanuit het westen sneeuwbuien het land intrekken.
Redelijk vroeg mijn bed uit dus maar weer, maar onderweg was het al flink bewolkt. Zou dit nog wel goed gaan, of zou het al te bewolkt zijn voor een mooie zonsopkomst?

Knallende kleuren bij een prachtige zonsopkomst

Maar zoals je ziet ging het precies goed :-)
Juist door de opkomende sneeuwbuien-bewolking kleurde de lucht prachtig rood, oranje, geel en paars.

Geweldige wolkenlucht bij een prachtige zonsopkomst

Mijn grijsverloopfilters (0.6 hard grad + 0.6 soft grad) kwamen goed van pas om de voorgrond nog enige doortekening te kunnen geven.

Mooie boomsilhouetten tegen een prachtige zonsopkomst

De kleuren komen echt zo uit de camera, het was echt waanzinnig zoals de lucht kleurde.
(ik heb dat overigens ook vorig jaar in Lapland meegemaakt, toen was de zonsopkomst ook prachtig net voordat er een flinke sneeuwbui losbarstte)

Golvend heide landschap bij een kleurige zonsopkomst

Maar op een gegeven moment won de bewolking het toch van de zon, en was het -bijna- over met het mooie licht.

Kale boom bij een kleurige achtergrond

Toen ik lekker warm in de auto aan het bijkomen was met mijn meegebrachte koffie en broodje begon het inderdaad flink te sneeuwen. Dikke vlokken, die ook nog eens goed bleven liggen!
Binnen korte tijd was alles dus ineens verborgen onder een witte donslaag. En omdat er een flinke wind stond, waaide de sneeuw ook aan een kant tegen de bomen aan zodat er mooie grafische patronen ontstonden.

Sneeuwlandschap

Pasgeleden had ik een foto in onze Ruben Smit agenda gezien van een Schotse Hooglander, en ik wist nog dat die ook ergens op de Veluwezoom genomen was. Maar waar? Gelukkig was Carin thuis, die kon mooi even voor mij in de agenda kijken of er ook een goede plaatsaanduiding bij stond.
En dat was toevallig ook nog zo, dus ik kon op zoek naar de Schotse Hooglander in de sneeuw.
Al snel had ik er twee gevonden, maar die stonden achter een groot hek :-( Eerst maar eens een foto nemen door het hek heen, dan maar eens verder kijken...

Schotse Hooglander in de sneeuw

Een eind verder langs de weg was er wel een doorgang door het hek, maar ja, waren daar ook Hooglanders?
En ja hoor, wat een mazzel, er komen er zo drie mijn kant op lopen!

Schotse Hooglanders in een wit sneeuwlandschap

In alle rust kon ik flink experimenteren met sluitertijden, om te kijken hoe de vallende sneeuw het mooiste op de foto kwam.
Het bleek dat sluitertijden langer dan 1/100s resulteerden in witte sneeuwvvlok-strepen, en kortere sluitertijden leveren duidelijker sneeuwvlokken op.

Twee Schotse Hooglanders in een wit sneeuwlandschap

Echt dichtbij durfde ik toch niet te komen, het blijven toch enorm imposante beesten. En toen ze aan kwamen lopen waren ze ook wat aan het bokken, dus ik vond mijn telelens een betere optie voor dit portret.

Portret van twee Schotse Hooglanders in een sneeuwbui

Schotse Hooglanders - De voor- en achterkant

Afsluitend nog een portret waar ik erg tevreden over ben.
Het heeft wat weg van de bekende Brother Wolf foto van Jim Brandenburg, maar ja, die status zal mijn foto wel nooit krijgen... ;-)

Schotse Hooglander die langs de besneeuwde bomen kijkt

Al met al een zeer geslaagde foto-dag in het oosten van het land! Zeer bijzonder om eerst die prachtige kleuren te kunnen fotograferen, en vervolgens over te schakelen naar -vrijwel- zwart-wit :-)
Nationaal Park Veluwezoom blijft mij duidelijk trekken, en met dit soort zonsopkomsten en de makkelijk te fotograferen Schotse Hooglanders in de sneeuw zal ik er vast nog wel vaker naar toe gaan...

De Hoge Venen in de Belgische Ardennen

Sat, 07 Apr 2012 18:15:00 Z

Begin maart zijn Carin en ik een lang weekend naar de Belgische Ardennen gegaan. De aanleiding was ons 12 1/2-jarig huwelijk, een goede reden om eens lekker te genieten in een goed hotel en mooie omgeving :-)

Toen we boekten hoopten we een mooi wit sneeuwlandschap aan te zullen treffen, zodat we ook een stukje zouden kunnen gaan langlaufen. Maar helaas, ruim een week voordat wij gingen dooide de sneeuw helemaal weg. En toen we vrijdagmiddag aankwamen konden we zonder jas in een heerlijk zonnetje buiten onze lunch op gaan zitten eten!

Tijdens onze eerste wandeling die middag liep ik tijdens de soms steile stukken klimwerk zelfs gewoon in mijn t-shirtje met korte mouwen...
Zo ook bij het maken van deze foto, een waterval waar het smeltwater vanaf stroomde.

Waterval

Het hoogveenplateau is een bijzonder stuk natuur. Drassig veenmoeras met hier een daar een boompje. En gelukkig een mooi vlonderpad om hier met droge voeten overheen te kunnen lopen.

Carin op het vlonderpad over het veenmoeras

Niet alle vlonderpaden waren echter even goed onderhouden. Maar met het lekkere einde-middag zonnetje zag het er wel vriendelijk uit.

Onderhoud aan het vlonderpad is nodig

Ook een wandeling naar een kasteel mocht natuurlijk niet ontbreken. Burcht Reinhardstein is in particuliere handen, maar ze geven er wel rondleidingen. Jammer genoeg waren wij er 3 kwartier te vroeg, dat vonden we toch te lang om te gaan wachten.

Burcht Reinhardstein / Burg Metternich - Prive kasteeltje

Voor de zondagmiddag hadden Carin en ik een goede deal gesloten: zij ging lekker genieten van een wellness-programma met massage en zo, en ik ging lekker fotograferen bij een snelstromende beek in de buurt.

Helaas miezerde het tijdens mijn afdaling naar het beekje en de eerste tijd, zodat een regencape en lenzenpoetsdoekje regelmatig nodig waren (terwijl Carin dus lekker warm en ontspannen lag te genieten... wat doe ik hier?).

Maar dat betekende ook lekker lange sluitertijden, precies wat ik voor ogen had om het stromende water als een dromerige sluier op de foto te krijgen.

Dromerig watervalletje

Aan de rand van de beek zorgde de stroming, een paar stenen en een lange sluitertijd voor een bijzonder patroon.

Twee stenen en een draaikolk

En nog maar een "lange sluitertijd bij rotsblokken en snelstromende beek" foto.

De groen-grijs-zwarte kleuren van de rotsen en beek zorgden er overigens voor dat ik vrijwel al deze foto's omgezet heb naar zwart-wit. Hierdoor komt de structuur van de rotsen en het witte water nog mooier tot zijn recht (vind ik).

Rotsblokken in de snelstromende beek

Op onze laatste dag bleek na het opstaan ineens dat het 's nachts gesneeuwd had. Toch nog!
Het was echter maar een dun laagje, maar zorgde zo toch weer voor een compleet ander landschap. Vergelijk de volgende foto maar eens met de tweede foto hierboven.

Vlonderpad in de sneeuw

Jammer genoeg was het behoorlijk koud, met een harde wind. Dus na onze korte wandeling (3km) over het vlonderpad was het weer tijd voor een lekker Belgisch trappistenbiertje en een warme lunch in het restaurant vlakbij dit gebied :-)

Het hoogveenplateau in de sneeuw

Al met al was het zo toch weer een heerlijk weekend weg, met lekker eten, Belgische biertjes, voor Carin een heerlijke wellness behandeling en voor mij weer een aardige verzameling foto's.

De rest van de foto's kan je bekijken in mijn foto-porfolio, onder het kopje Buitenland - Belgische Ardennen.

Nature as art

Sat, 17 Mar 2012 17:22:00 Z

De foto's van deze serie heb ik al op 4 februari genomen, het wordt dus hoog tijd ze eens op mijn site te plaatsen!

De eerste twee foto's zou ik eigenlijk -na mijn vorige blogje over de overgang van winter naar lente- niet meer mogen plaatsen, maar ik vind het toch zonde om dat niet te doen.
De ijsbloemen (of eigenlijk meer ijs-vegen) op het raam van onze schuur met de zon en blauwe lucht erachter vormden een mooi artistiek geheel, het lijken net verfkwaststrepen.

IJsbloemen op het raam

Daarna zag ik ineens de uitgebloeide bloemen van onze klimhortensia, en ik moest meteen denken aan de Twitter berichtjes van Andrea Gulickx met haar prachtige foto's van hortensia's. Een paar dagen later stond de hele serie foto's ook op haar site, een prachtige serie die ik zeer inspirerend vind!

Klimhortensia bloemetje

Afhankelijk van mijn standpunt kon ik sneeuw in de schaduw als blauwige achtergrond gebruiken, of juist de lichtvlekken op onze heg waar de zon net op en doorheen viel.

Klimhortensia

Klimhortensia bloemetjes

En geïnspireerd door de Fragile Dance serie van Andrea ben ik wat gaan spelen met kleurtonen in de foto's.

Tot nu toe ging ik er eigenlijk altijd van uit dat de foto moest weergeven hoe het er in het echt ook uit zag. Maar door de laatste tijd al wat meer te spelen met de witbalans (soms uit noodzaak) en ook wel mijn streven om "andere", creatievere foto's te willen maken, begin ik dit wat meer los te laten.
Ik ben dus erg benieuwd naar de reacties hierop, laat maar eens weten wat jij er zelf van vindt!

Klimhortensia bloemetje met sepia tint

Klimhortensia met oud-roze tint

Klimhortensia in sepia

Klimhortensia met blauwe tint

Klimhortensia in het roze

Klimhortensia bloemetje

Al met al ben ik best tevreden met de resultaten. Leuk om zo eens te proberen zelf een sfeer met een foto op te roepen en eens af te stappen van de pure registratie.

Kruiend ijs - laatste restje winter 2011-2012

Mon, 27 Feb 2012 17:08:00 Z

Het is al niet meer voor te stellen dat het nog geen twee weken geleden nog echt winter was, en er zelfs over een elfstedentocht werd gesproken. Alle vogels hebben luid fluitend alweer zin in het voorjaar, en ook krokussen en sneeuwklokjes knallen ineens de grond uit.
Maar, dat is voor een volgend blogje. Nu eerst nog een laatste keer terugblikken op de winter, met een serie van kruiend ijs bij het Markermeer.
Deze foto's heb ik overigens al op woensdag 15 februari genomen, ik heb toen toch maar even een middagje vrij genomen om hiervoor op pad te kunnen gaan.

Klik vooral op de foto('s) om hem zo groot mogelijk te kunnen zien!

IJslandschap aan het Markermeer

In tegenstelling tot half Nederland ben ik niet naar Urk of Hindeloopen gegaan. Ik ben gewoon de Oostvaardersdeijk afgereden vanaf Almere richting de Oostvaardersplassen. En waar ik onderweg mooi ijs leek te zien, ben ik gestopt om te gaan fotograferen.

IJslandschap aan het Markermeer

IJsplaten van dichtbij

Doorkijkje door en naar het ijs

Het werd al vrij snel wat minder mooi weer. Wel mooie dreigende wolkenluchten! Alleen zorgde af en toe een spatje regen dat ik regelmatig weer mijn lens moest droog en schoon poetsen...

IJslandschap aan het Markermeer

Kruiend ijs met donkere wolkenlucht

Kruiend ijs

Naast de on-Hollandse ijslandschappen waren ook de enorme ijsplaten de moeite waard. Sommige hadden een bijzondere groenige kleur, ander weer een meer blauwe kleur.

Groenige ijsplaten

IJsplaten voor een dreigende lucht

Aldus de winter van 2011-2012.
Of het moet nu in maart ineens nog weer koud gaan worden. Maar voorlopig ga ik er vanuit dat we ons klaar kunnen gaan maken voor de lente :-)
Bijvoorbeeld met een volgend blogje over sneeuwklokjes en krokussen.

Krooneenden, Knobbelzwanen en Witgatje in de AWD

Sat, 18 Feb 2012 17:42:00 Z

Zondag 5 februari zat ik 's avonds weer wat foto-blogjes te bekijken, en er kwamen er ineens een aantal voorbij met prachtige foto's die in de Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD) genomen waren. O.a. een blog van Loes en één van Carpe Diem/Ghita met Wilde Zwanen en een ijsvogel.

Hoewel ik dus eigenlijk niet van plan was om maandag (ver) op pad te gaan, besloot ik direct om toch maar weer eens naar de AWD te gaan. Want Wilde Zwanen in de sneeuw en een ijsvogel (en mogelijk een vosje in de sneeuw) wilde ik graag eens zien en fotograferen.
Snel dus Loes gemaild om te vragen of ze wilde vertellen waar de Wilde Zwanen zaten. En omdat Loes toch ook weer naar de AWD zou gaan op maandag en ze aanbood mij te 'gidsen' naar de zwanen was dat natuurlijk helemaal mooi!

Krooneend (Netta rufina)

Uiteindelijk was ik pas aan het begin van de middag in de AWD, en nadat we elkaar eindelijk gevonden hadden ('langs het betonnen kanaaltje' bleek voor mij toch niet zo eenduidig en makkelijk te vinden ;-( ) kwamen we eerst een paar Krooneenden tegen. Ze zaten redelijk dichtbij en het riet gaf een gouden gloed aan het water.

Krooneenden

Een zo laag mogelijk standpunt is toch vaak het mooist, dus plat op de buik dan maar.

Krooneenden voor het riet

Jammer genoeg bleek even later dat de Wilde Zwanen niet zo fotogeniek in beeld te krijgen waren. De mooie gele snavels waren nauwelijks te zien, en al vrij snel vonden ze het tijd voor een tukkie met de kop onder de veren.
Mijn paar foto's zijn helaas niet blog-waardig, dus geen Wilde Zwanen hier in beeld...

Maar tijdens een stop vlakbij de Wilde Zwanen was er wel weer een leuk stukje ijs op een takje.

IJssculptuur op een takje

En een 'gewone' Knobbelzwaan deed erg zijn best om mij de Wilde Zwanen te laten vergeten.
Waarschijnlijk om te voorkomen dat zijn poten zouden vastvriezen, maar ik vond het net een dansje.

Zwanendans op het ijs

Ook zag ik voor het eerst een Grote Zaagbek (vrouwtje). Door de rimpels in de het water en de spiegeling vind ik de foto wel geslaagd.

Grote Zaagbek - vrouwtje

Doorlopend richting uitgang kwamen we toen bij het Zwarteveldkanaal (weet ik nu dankzij gids Loes :-) ), waar het licht van de ondergaande zon het riet en de bomen in vlam en vuur zette. En dit werd weer door het water en ijs gereflecteerd.
Weer een paar 'gewone' Knobbelzwanen, maar door het licht werden ze ineens heel speciaal.

Knobbelzwanen in warm zonsondergangs licht

Omdat ik mijn 300mm lens met 1,4x convertor op mijn camera had zitten (en het veel te koud was om lenzen te verwisselen), moest ik wel portret-achtige foto's maken.

Knobbelzwaan met waterdruppels

En tussen de zwanen door trok een stukje ijs ook weer mijn aandacht. Bij de twee foto's is mooi te zien wat een verschil het gekozen standpunt kan maken in het resultaat. Zelf vind ik de tweede fraai, met die blauwe en oranje lijnen erin. Maar na alle commentaren en nogmaals goed kijken vind ik de eerste inderdaad ook wel beter qua compositie en met het extra ijs rechtsonder. Blijft lastig dus...

IJssculptuur met bolletjes boven het water

En nog maar weer een portretje, ook hier weer bewust genomen met water aan de snavel.

Knobbelzwaan portret

Ondertussen had Loes door dat er een Witgatje vlak bij de kant druk aan het foerageren was. Ons totaal negerend konden we ons langere tijd flink fotografisch uitleven.
Het mooie contrast tussen de blauwige sneeuw en de warme kleuren van het riet in de ondergaande zon maken voor mij deze foto's echt bijzonder.
Genieten maar...

Witgatje

Witgatje in de sneeuw

Portret van een Witgatje

Witgatje

Al met al heb ik een heerlijke middag gehad. Erg gezellig met gids Loes erbij, jammer dat we de Wilde Zwanen niet mooi voor de lens kregen, maar de Knobbelzwanen en Witgatje in het prachtige licht maakten alles goed!

Bekijk overigens ook zeker eens de blog van Loes over deze middag!
Daar kan je ook een foto van mij in actie bij het Witgatje zien.

NB: ik betwijfel alleen nu wel alle verhalen en foto's van de 'rugzak-vosjes' in de AWD. Zelfs na 3 keer bij de befaamde hut te zijn geweest heb ik er geen vos gezien! Zouden het toch allemaal fake-foto's en -verhalen zijn?! ;-)

Winters Nederland 2012 - molens en kruiend ijs

Sun, 12 Feb 2012 19:03:00 Z

Oh, wat loop ik al weer hopeloos achter...
Ik heb nog een serie klaarstaan van 28 januari, met macro's van uitgebloeide planten in het warme licht van de zonsondergang. Maar ja, met het winterse weer, dat vlak daarna volgde, vind ik dat die serie maar even moet wachten. Die houden jullie dus nog tegoed.

Evenals een blogje over onze klimhortensia (met dank aan Andrea voor de inspiratie), waar ik de foto's zaterdag 4 februari voor maakte. En het blogje over de Amsterdamse Waterleiding Duinen waar ik met Loes op maandag 6 februari op zoek ging naar Wilde Zwanen komt ook nog binnenkort...

Maar nu eerst, nu de dooi aan het intreden is in Nederland, mijn foto's van een winters Nederland. Deze foto's heb ik op zondag 5 februari gemaakt. Een mooie zonnige dag waarop half Nederland ging schaatsen, maar ik ging op zoek naar molens in een winters landschap.

Molen De Hoeker in winters landschap

Met de kaart op schoot reed ik vanaf huis naar het gebied westelijk van Utrecht, waar diverse molens zouden moeten staan.
Jammer genoeg staan diverse molens in de bebouwde kom, niet echt fotogeniek dus.
Maar het rijden langs de vecht was al een mooie belevenis, met alle mooie landhuizen langs het water in een winters landschap. Jammer genoeg is de weg zo smal dat je vrijwel nergens kan stoppen, dus ik kon alleen genieten van het moois, en geen foto's maken.

Molen De Hoeker bij Vreeland was gelukkig wel redelijk te fotograferen. Op deze foto ontbreken eigenlijk alleen de schaatsers of een vlucht ganzen of zwanen, dan was het nog wat beter geweest.

Molen De Hoeker in winters landschap

Bij de Garstenmolen begonnen wat meer wolken in de lucht te ontstaan. Mooi, want dat betekent geen saaie blauwe lucht meer, maar een mooie achtergrond voor de molen. Vanwege het heftige tegenlicht maakte ik 3 opnamen met 1 stop belichtingsverschil. En thuis heb ik deze als HDR samengevoegd.

De Gastenmolen

Ook het bootje op de kant is een HDR samenvoeging van 3 opnamen. Super die lucht toch, anders was het echt een saaie plaat geworden!

Het bootje in het riet

Rond 13.30u stond ik vervolgens voor een dilemma: alweer terug naar huis, of toch nog even door richting Oostvaardersplassen, hopend op Baardmannetjes of kruiend ijs bij het IJsselmeer.
Naar huis gaan was natuurlijk geen optie, op zo'n prachtige ijs-dag. Dus door richting Lelystad.
Jammer genoeg zag het er zwart van de mensen die kwamen schaatsen of sleetje-rijden. Baardmannetjes zaten er dus niet in, wel een lekkere wandeling door de sneeuw. En een -onvermijdelijke- foto van de Konikspaarden in de sneeuw.
Ik werd bij deze foto getrokken door het riet en paarden die samen een soort driehoek vormen.
Jammer alleen dat ze allemaal met hun kop van me af stonden.

Konikspaarden in de sneeuw

Ik had op heenweg naar de Oostvaardersplassen al een mooi plekje gespot waar er wat ijs aan het kruien was en ik wist dat de zon rond 17.40u onder zou gaan. Maar het was pas 16.15u. Dus wat nu?
Bij gebrek aan een beter plan ben ik toch maar langzaam maar zeker richting de ijs-plek gereden. En kwam ik onderweg nog een paar mooie foto-spots tegen.
En het licht begon toch ook al heerlijk zacht te kleuren...

IJs op het IJsselmeer met zachte kleuren

Steiger en ijs

Jammer genoeg begon de lucht steeds verder bewolkt te worden, daar ging mijn prachtige zonsondergang die ik dacht te krijgen. Maar er zat gelukkig nog wat breking in, zodat er toch nog wat kleur te zien was.

Kruiend ijs

Met mijn sneeuwschoen half door het ijs zakkend en scheef liggend op de rotsen lukte het me net om de ijsplaten van dichtbij te fotograferen.

Kruiend ijs van dichtbij

Niet al het water was al helemaal bevroren, er zat nog een klein randje open water tussen de ijsplaten.

Warme kleuren op het ijs

En hieronder de foto's die hoopte te kunnen maken: kruiend ijs voor een steeds warmer kleurende achtergrond.
Geheel tegen mijn gewoonte heb ik vrij veel foto's in dit blogje opgenomen, ik kon dit keer echt niet kiezen... ;-)

Kruiend ijs met pastel tinten

Kruiend ijs close-up

Kruiend ijs - haaienvin

Kruiend ijs - ijsplaten

Kruiend ijs bij zonsondergang

Het laatste zonlicht

Mijn molentocht viel me niet erg mee. Ze zijn vaak moeilijk te benaderen of op de foto te zetten, en zo midden op de dag is het licht ook niet echt geweldig.
Maar het kruiende ijs bij het IJsselmeer maakte weer erg veel goed :-)

Jammer dat de sneeuw en ijs nu al weer aan het verdwijnen zijn, hopelijk krijgen we nog wat winter de komende weken want dit smaakt naar veel meer!

En tot die tijd kan ik mooi mijn achterstand in gaan lopen, dus mijn volgende blogje zal al snel weer komen...

Veluwezoom/Posbank bij zonsopkomst en met rijp

Sun, 22 Jan 2012 16:10:00 Z

Maandag 16 januari - het zou eindelijk weer eens een mooie dag gaan worden en er was ochtendmist voorspelt, vooral in het oosten van het land.
Dat er mist zou komen had ik zelf ook verwacht: het was zondag zonnig en redelijk warm geweest, het zou 's nachts flink afkoelen en er zou weinig wind zijn. Kortom: de ideale ingredienten voor een mistige ochtend.

Vandaar mijn plan om naar de Veluwezoom/Posbank te gaan. Een mooi heidelandschap met hoogteverschillen, waarvan ik hoopte dat de mist zou kunnen zorgen voor mooie 'lagen' in het landschap. De wekker ging dus al om 06.30u, vertrek ruim 07.00u en ik was er even na 08.00u. Ruim op tijd dacht ik, want bijna 3 kwartier vóór zonsopkomst. Dat viel echter nog tegen: de lucht begon al prachtig te kleuren, en ik moest nog statief en camera pakken en op zoek naar een goed standpunt.

Een berijpte Veluwezoom, net voor zonsopkomst

Dit was dus les nummer 1: het is -zeker met mist- ruim een half uur vóór zonsopkomst eigenlijk al op zijn mooist!
Volgende keer dus nog vroeger mijn bed uit...

Zonsopkomst op de Veluwezoom

En het is dus hard 'doorwerken', want het mooie licht is in een klein uurtje echt helemaal weg. Veel tijd om lenzen te wisselen of een ander standpunt te zoeken is er nauwelijks.

Zonsopkomst boven de glooiende heuvels van de Veluwezoom

Verder is het contrast nogal hoog. De lucht wordt al snel erg licht, terwijl de grond nog vrij donker blijft. Het gebruik van een ND Grad filter is dan ook eigenlijk het beste. Maar aangezien ik die (nog?) niet heb, probeer ik meestal ditzelfde effect in Lightroom te krijgen. En zeker met RAW foto's lukt dat behoorlijk goed.

Zonsopkomst boven de mistige heide

Voor de afwisseling ook eens een mooi silhouet van een boom tegen de oranje gekleurde lucht.

Boomsilhouet tijdens zonsopkomst

Maar toch bleef steeds de onzekerheid: heb ik nu al het beste standpunt met de mooiste heuveltjes en boompjes gevonden?

Heuvels en boompjes in lagen

Toen de zon eenmaal echt boven de horizon was gekomen, was het snel gedaan met het mooie licht.
Gelukkig zat alles onder een laagje rijp, dus rondspeurend met mijn macro 'blik' en lens viel er genoeg moois te beleven.

Randje rijp

Ik heb me dit keer vooral gefocussed op tegenlicht opnamen. Door de laagstaande zon en de randjes met ijs hoopte ik op die manier wat betere foto's te kunnen maken. En dan 'beter' in de zin van: anders dan een 'gewone' registratie van een plantje of bloemetje.

Struikje met rijp in tegenlicht

Detail van de rijp op het struikje

Maar ook de blaadjes op de grond deden het goed met het dunne laagje rijp erop. Het lastige is dan wel een goede compositie te vinden, het lijkt al snel zo'n rommeltje...

Blaadje met rijp

Bladeren met rijp

De volgende foto was ook weer een experimentje. Op een aantal stevige grassprieten zat weer het laagje rijp, en door te spelen met tegenlicht en diafragma ontstond het volgende beeld. Ik vind het wel grappig (en mooi) om zo de diafragma-ringen te zien, en er onstonden een soort regenboog-achtige kleuren.
Jammer genoeg is de compositie niet heel erg sterk,,,

Artistieke grassprieten

Het is vaak een kwestie van goed kijken en diverse standpunten uitproberen.

Sierlijk struikje in tegenlicht

Op een gegeven moment kwam ik langs een struik met allemaal gele bloemetjes. In januari!
In het begin lukte het me echter totaal niet om er een mooie foto van te maken. Tegenlicht werkte niet, en de rest werden saaie registraties van de bloemetjes.
Tot ik op een gegeven moment op een bepaalde manier dóór een aantal bloemetjes deze foto maakte. Hè hè, eindelijk één die ergens op lijkt en de prullebak overleeft...

Knalgeel

Als afsluiter nog een tegenlicht opname van de struikjes die er veel staan (maar waar ik de naam helaas niet van weet).
De lichtvlekken, het struikje dat rechtsbovenin nog een keer terugkomt (beeldrijm), de monochrome kleur (waar ik overigens niets aan gedaan heb in Lightroom): ik ben er wel tevreden over...

Struikjes in tegenlicht

Al met al was het weer een heerlijke ochtend, waarbij ik pas om 12.30u eindelijk tijd had om mijn meegenomen koffie op te drinken op een bankje in het zonnetje.

Jammer genoeg besloot ik toen om naar huis te gaan, omdat ik het idee had dat het hardere licht toch geen mooie foto's meer op zou leveren.
Als ik geweten had dat er later zo'n prachtige zonsondergang zou komen, dan was ik zeker naar Zandvoort gereden om naast Loes te gaan staan fotograferen... ;-)