Fotoblog Wouter van de Weerd

Bloembollenvelden met een drone fotograferen

Mon, 15 May 2023 17:23:55 Z

Half december 2022 heb ik de knoop toch maar eens door doorgehakt: ik heb een drone aangeschaft 🤭

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Een kleine DJI mini 3 Pro, die nog geen 249 gram weegt.
Dat lage gewicht heeft een aantal voordelen: je mag er nu en straks vrijwel overal mee vliegen, zonder certificaat of andere toeters en bellen.
En, hij is heel erg makkelijk overal naar toe mee te nemen. Samen met de controller past hij zelfs in mijn (vrij kleine) foto-rugzak bij mijn fotocamera en lenzen.

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Maar al vrij snel kwam ik erachter dat de "Fly more combo kit" wel een vereiste was, omdat daarin twee extra accu's zitten, zodat ik nu 3 x 35 minuten kan vliegen met de drone. Met 1 x 35 minuten ben je toch wel heel erg snel uitgevlogen, en het weer opladen van de accu kost toch best wat tijd.
Bij die combo kit zit ook een aardig tasje, waar de drone, de controller en de accu's goed in passen, inclusief nog wat kleine extra's (extra reserve propellers, oplaad-snoertje, etc.). Dus daarin neem ik hem tegenwoordig meestal mee.

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Het doorhakken van de knoop heeft even geduurd, omdat ik eigenlijk geen fan was van een drone. Ze maken best wel herrie, en ik heb al een keer meegemaakt dat iemand met zijn drone vóór de prachtige spreeuwenzwermen ging vliegen, zodat niemand meer een foto zonder drone erop kon nemen.
Ik heb me dus voorgenomen om alleen te vliegen als ik (vrijwel) niemand er mee verstoor.

Lijnenspel in het bloembollenveld

Gelukkig is de mini 3 Pro best wel stil, zeker als het niet zo hard waait. Zodra de drone dan wat hoger dan zo'n 30 meter vliegt, hoor je hem eigenlijk al niet meer.
(overigens mag je in heel Europa maximaal 120 meter hoog vliegen, zonder extra toestemmingen, maar dat is al best hoog)

Bij deze bollenvelden waaide het echter behoorlijk, dus dan heeft hij er wat meer moeite mee, en maakt dan dus ook wat meer kabaal.
Dus heb ik hier steeds gewacht tot er niemand anders meer bij stond vóórdat ik begon te vliegen.

Abstract bloembollenveld

Een andere reden voor de aanschaf in december is mijn huidige 3-maanden durende sabbatical. Van 1 april tot 1 juli hoef ik even niet te werken, en kan ik doen en laten wat ik wil 😊
De plannen voor de leuke foto-uitstapjes kregen eind vorig jaar steeds meer vorm, en ik wilde ook graag eens van de fraaie abstracte foto's kunnen maken van rivieren die in zee uitmonden.

Molen aan de rand van het bloembollenveld

Dat is intussen uitstekend gelukt in Zuid-Spanje, maar die komen in een volgend blog nog eens aan bod! ;-)

Toen ik half april een paar dagen naar Texel zou gaan (in mijn eentje, om daar te fotograferen en een paar dagen uit te waaien), bedacht ik dat ik op de heen- of terugweg ook mooi de bollenvelden in Noord-Holland zou kunnen gaan fotograferen met mijn drone.

Molen aan de rand van het bloembollenveld, met drone gemomen

Zo gezegd, zo gedaan :-)
Op de heenweg naar Texel heb ik gespot waar mooie velden te vinden waren, en op de terugweg heb ik er een middag gedroned en al deze foto's gemaakt.

Noord-Hollandse stolpboerderij bij de bloemvelden

Ik vond het overigens best spannend, om de drone met zoveel wind de lucht in te laten gaan. Af en toe piepte de drone app dat het zo hard waaide dat hij niet meer zelf automatisch naar het beginpunt zou kunnen terugvliegen.
Maar ach, dat hoefde ook niet, dat kan ik zelf intussen ook wel ;-) Want ik heb al wel de nodige oefen-vlieguurtjes achter de rug sinds de aanschaf.

Kleurige bloembollen, met molen, genomen met drone

Het fotograferen met een drone is overigens echt weer heel anders dan met een gewoon fototoestel. Ik kan nu ineens de hoogte bepalen waarop ik een foto neem. En ik kan de camera draaien, zodat deze loodrecht naar onderen wijst/fotografeert, of steeds omhoog bewegen zodat ik juist verder naar voren fotografeer.
Ook kan ik de drone links- of rechtsom om zijn as laten draaien, zodat je zo meteen weer een ander standpunt krijgt. Of een stukje naar links, rechts, voren of achter laten bewegen.
Wat een luxe, en al die tijd blijft de drone rustig op zijn plek hangen. Een statief is toch een stuk meer gedoe 😉

Kleurige bloembollen, met molen, genomen met drone

In deze serie foto's kan je dan ook goed zien dat ik aardig gespeeld heb met die mogelijkheden.
Bij de volgende foto heb ik de camera wat maar omlaag gericht (vergeleken met de foto hierboven), zodat er geen lucht meer zichtbaar is en de lijnen nog meer naar elkaar toe lopen.

Bloembollenveld tot in het oneindige, met drone gefotografeerd

Nog abstracter wordt het door (op een andere locatie) de camera nog meer naar onder te richten:

Kleurige lijnenspek van de bloembollen, met drone gefotografeerd

Bij het maken van de volgende foto werd ik nog aangesproken door een Amsterdamse vrouw die op haar fiets langs kwam. Ze ging daar al jaren op vakantie, o.a. vanwege de mooie bloembollenvelden. En ze vond het erg interessant dat ik daar nu met een drone aan het vliegen en fotograferen was.

Kleurige lijnenspek van de bloembollen, met drone gefotografeerd

Uiteraard had ik ook mijn gewone fotocamera bij me (die ik vooral op Texel gebruikt heb).
Ook daarmee zijn natuurlijk leuke foto's van de bloembollen te maken. Met een flinke zoomlens kan je daarmee ook leuke abstracte foto's maken.

Buitenbeentjes in het bloembollenveld

Het blijft leuk om te speuren naar buitenbeentjes: één of meer tulpen die een andere kleur hebben dan de rest van het veld.

Buitenbeentjes in het bloembollenveld

En ter vergelijk dezelfde molen aan de rand van het bollenveld die ik hierboven op een paar drone-foto's heb staan. Echt een heel ander perspectief, zo vanaf de grond gefotografeerd.

Bloembollen en molen

Tenslotte:
Wat een geweldig leuke uitbreiding vormt mijn nieuwe drone op mijn fotografeer-mogelijkheden!
Jammer genoeg is het in Nederland op héél veel plaatsen niet toegestaan om met een drone te vliegen, ook niet met deze kleine. Vanwege de vliegvelden, militaire terreinen, havens, beschermde natuurgebieden, etc. Maar waar het wel is toegestaan, biedt het mooie kansen om met een heel andere blik aan de slag te gaan.

Vanaf nu gaat de drone dus standaard mee op vakanties en kan ik -hopelijk zonder teveel overlast te veroorzaken- weer een andere dimensie aan mijn foto's gaan geven 😃

Bosanemonen - mijn guilty pleasure

Wed, 27 Apr 2022 21:38:56 Z

Bosanemonen: totdat ik serieus begon te fotograferen, en dan met name macro-fotografie, had ik er nog nooit van gehoord. Kleine witte bloemetjes, laag bij de grond, die pas hun bloemblaadjes openen als er voldoende (zon-)licht is.

Ik denk ook dat ik ze destijds, al die jaren, ook nog nooit (bewust) gezien heb.

Tussen de gele narcissen

Ze komen ook zeker niet algemeen voor in Nederland, maar als je er eenmaal oog voor hebt, dan zie je ze op steeds meer plekken staan. Vooral als je op het juiste moment (maart/april) er veel op uit trekt.

Zonaanbidder

Voor mij was landgoed Amelisweerd bij Utrecht al snel een locatie waar ik ze wist te vinden. Zo'n 7 km fietsen bij mij vandaan, dus makkelijk en snel bereikbaar. En ze staan daar op meerdere plekken, zodat je makkelijk kan spelen met verschillende achtergronden en lichtval.

De zon opgevangen

Het nadeel van Amelisweerd is echter dat het een landgoed is aan de rand van Utrecht, en het dus met name in de weekenden enorm druk kan zijn. Dan heb ik er toch wat meer moeite mee om languit op de grond te gaan liggen fotograferen. Al kan het ook wel weer een voordeel zijn als je af en toe wordt aangesproken op het fotograferen, zoals toen ik gewezen werd op een plek waar bostulpen bloeiden.

Bosanemonen

Sinds kort heb ik echter een locatie gevonden, nog dichter bij huis, waar ook een flinke hoeveelheid bosanemonen staan. Tijdens de Corona-periode ben ik -eigenlijk voor het eerst- veel wandelingen in de buurt gaan maken. Zeker in het eerste jaar, 2020, zag ik hoe mooi sommige buurten en parkjes hier zijn, met name in het voorjaar.

Bosanemonen en narcissen

Dit jaar kwam ik er weer eens tijdens een lunch-wandeling, en zag ik dat er tegelijkertijd krokussen, bosanemonen en narcissen bloeiden. Volgens mij redelijk uniek dat dit allemaal tegelijk was, en ik zag kansen om met de verschillende kleuren van de bloemen in voor- en achtergrond te gaan spelen bij het fotograferen.

Bosanemoon tussen het gras

Helaas kon ik echter pas een paar dagen later met mijn fototoestel op pad, en waren de krokussen al uitgebloeid. De mooie paarse kleuren lagen nu slap en uitgedroogd op de grond.
Dan maar andere achtergronden zoeken, en met de gele narcissen aan de slag.

Lentegevoel

Het leuke bij het fotograferen van de bosanemonen is dat ze altijd in grotere groepen staan, zodat je mooi kan werken met onscherpe en scherpe bloemetjes in de voor- en achtergrond.

Nog niet helemaal wakker

Catch the light

Ook staat de ene helemaal open, naar de zon gericht. En staat een ander juist weer wat meer nog met de bloemblaadjes gesloten.
En is het ene bloemetje een beetje roze, en is de ander echt spierwit.

Puur en stralend

En soms is het mooi om de blaadjes van de bloemen mee te fotograferen als donkere voorgrond, en soms is het juist leuk om een zo licht mogelijke compositie te zoeken. Het helpt dan als het bloemetje in de schaduw staat, en de achtergrond door de zon verlicht wordt.
Meestal zorg ik daar dan zelf voor met een wit parapluutje, maar dit keer kon ik gebruik maken van de schaduw van diverse bomen.

Het frisse voorjaarsgevoel

Ten slotte:
Af en toe sla ik eens een jaartje over, omdat ik vind dat ik al genoeg bosanemonen gefotografeerd heb. Maar al snel begint het toch weer te kriebelen, en geef ik toe aan mijn guilty pleasure :-)
Zeker nu ze zo dicht in de buurt te vinden zijn...

Winterse taferelen op 1 april 2022

Sun, 03 Apr 2022 15:03:49 Z

De winter van 2022 stelde helaas niet zo veel voor qua kou of sneeuw. Een paar nachten met wat lichte vorst, dan hebben we alles er wel over gezegd.
Maar, de natuur had toch nog wat in petto voor ons :-)

Sneeuw op 1 april 2022

Maart was droog, erg zonnig en best warm, met op het einde van de maand zelfs temperaturen van bijna 20 graden. Lekker met t-shirt en korte broek in de tuin zitten, met een goed boek en een biertje bij de hand.
Echter, op 31 maart was het weer omgeslagen, en met een koude noord-oosten wind werd er ook sneeuw onze kant opgeblazen. In de nacht naar 1 april was dit over een deel van Nederland getrokken, gelukkig ook over Zeist.

Sneeuw op 1 april 2022

Mazzel was dat 1 april op een vrijdag viel, en hadden Carin en ik allebei vrij deze dag. Dus na het ontbijt hebben we snel onze winter-outfit aangetrokken, de camera's gepakt en een rondje door onze wijk gelopen.

Sneeuw op 1 april 2022

Vlakbij is een heel klein, onooglijk parkje, waar normaal eigenlijk alleen mensen hun hond uitlaten. Het is te klein voor een echt rondje lopen, redelijk open en rommelig.
Maar nu met de sneeuw zag het er ineens heel anders uit!
Bijzonder was ook dat diverse bomen al nieuwe frisgroene blaadjes hadden gekregen, waardoor het contrast met de sneeuw nog groter werd.

Sneeuw op 1 april 2022

We kwamen precies aanlopen van de kant waar de wind de sneeuw tegen de bomen had aangeblazen in de nacht. Alle bomen en struikjes waren zo helemaal onder een laag sneeuw bedekt, het leek wel echt winter!
En door het contrast tussen de donkere boomstammen en witte sneeuw ontstond een mooi grafisch beeld.

Sneeuw op 1 april 2022

Ook het kleine "honden-uitlaters-paadje" tussen de bomen, waar de sneeuw al weggelopen was, gaf nu ineens mooi diepte aan de foto en het bosje.

Sneeuw op 1 april 2022

Ook viel zo pas op dat er een paar mooie, karakteristieke bomen staan.

Sneeuw op 1 april 2022

Iets verderop in de wijk staan een aantal bomen die altijd prachtig staan te bloeien in het voorjaar. Nu lag ook daar een aardig laagje sneeuw op te bloemen en takken.

Sneeuw op 1 april 2022

In een volgend parkje bleken de bomen ook ineens een mooi grafisch zwart-wit beeld op te leveren:

Sneeuw op 1 april 2022

Tenslotte:
Ik heb volgens mij nog nooit zo snel mijn foto's geselecteerd, bewerkt en een blogje erover geschreven als nu.
Maar ja, als het volgende week weer echt voorjaar gaat worden, dan hoeft het ook niet meer.

Het was toch wel bijzonder om mee te maken, een paar uur winter op 1 april. Een bijzondere grap, van moeder natuur :-)

Krokussen, ik zie ze dubbel...

Thu, 27 Apr 2017 17:08:00 Z

Krokus in schilderachtige pasteltinten

Het was een beetje een rare winter en voorjaar voor mij dit jaar.... Eind 2016 en de eerste week van 2017 hebben Carin en ik de fantastische reis naar Antarctica gemaakt, waardoor we al de kerst en oud-en-nieuw gemist hebben. Vervolgens ben ik (erg) lange tijd druk bezig gegaan met het verwerken van al die prachtige foto's die we daar gemaakt hebben.

Zodoende miste ik bijna alle voorjaarsbloemen die ineens (vroeger dan in 2016) de kop op staken. Gelukkig zag ik op Facebook het nodige voorbij komen, dus toen begon het wel weer te kriebelen om ook zelf op pad te gaan.

Vier krokussen, dubbel belicht

Voor de krokussen was ik nog net op tijd. Vorig jaar had ik al pogingen gedaan om met dubbele belichtingen in de camera wat meer creatieve en unieke beelden te maken. Dus daar ben ik ook dit jaar weer mee aan de slag gegaan.

De volgende foto is echter nog wel een gewone enkele opname. Deze vind ik zelf ook wel gelukt omdat het zo'n lekkere frisse foto is, en er een compositie met een mooie driehoek van krokussen is ontstaan.

Heel veel krokussen

De pasteltinten van deze krokussen komen echter in de dubbele opnamen nog mooier naar voren:

Krokus, dubbel belicht

En als laatste nog een krokus in zijn eentje, dubbel belicht (vergelijkbaar met de 1e foto in dit blog, maar toch net weer even anders :-) ).
Voor het maken van de foto gebruik ik overigens een gorillapod, omdat ik daarmee lager kan komen dan mijn statief.
En met live-view kan ik precies zien hoe de twee beelden over elkaar zullen gaan vallen. Voor de tweede foto ga ik dan een stukje met de camera naar voren, of juist naar achteren, of naar boven of onder. Of een combinatie :-)

Schilderachtige krokus in pasteltinten

En zo ontstaan er steeds weer nieuwe beelden, iedere keer weer net even anders.

Ook hierna ben ik nog een paar keer op pad gegaan voor de voorjaarsbloemen, maar de bosanemonen heb ik eens laten schieten. Misschien volgend jaar weer, en dan ook dubbel belicht?!

Winnaar bij fotowedstrijd "Voorjaar" van Natuurfoto Magazine en ook nog "Belicht" in het tijdschrift

Fri, 17 Jun 2016 15:40:00 Z

Eindelijk... eindelijk mag ik vandaag bekend maken dat ik de winnaar ben geworden van de fotowedstrijd met thema "Voorjaar" van het prachtige natuurfoto tijdschrift "Natuurfoto Magazine" :-)
Het viel niet mee om dit de afgelopen weken stil te houden...

Uiteraard ben ik enorm trots dat ik juist deze wedstrijd gewonnen heb, georganiseerd door één van Nederlands bekendste natuurfotografen, Jan Vermeer. Zeker ook gezien het jury-commentaar:

"Er was geen twijfel, de winnaar van de fotowedstrijd onder het motto 'Voorjaar' is Wouter van de Weerd met zijn prachtige viervoudige opname. De frisheid van de foto roept direct associaties op met het voorjaar: sprankelend en verrassend in beeld gebracht voorjaarsbos."

Mijn winnende foto heb ik gemaakt tijdens onze vakantie naar de Vogezen dit voorjaar. Omhoog fotograferend vormt het frisse groen van beuk en berk een mooi contrast met de blauwe lucht. En door de viervoudige belichting (in de camera), waarbij ik de camera steeds ongeveer een kwartslag heb gedraaid, ontstond dit bijzondere beeld:

Mijn winnende foto van de fotowedstrijd Voorjaar van Natuurfoto Magazine

En alsof het nog niet op kan: een tijdje geleden (nog vóór de fotowedstrijd) werd ik benaderd door de redactie van "Natuurfoto Magazine". Ze wilden graag een door mij gemaakte foto plaatsen in de rubriek "Belicht" in het juni/juli nummer van het tijdschrift.

Het is een foto die ik bij de Opaalkust heb genomen, en die ik vorig voorjaar opgestuurd had naar het tijdschrift voor mogelijke plaatsing. Omdat ik er destijds geen reactie op had ontvangen, ging ik er vanuit dat de foto niet goed genoeg was.
Maar tot mijn verbazing kreeg ik nu dus ineens het verzoek om de foto in groot formaat op te sturen. En enige tijd later werd ik gebeld door redacteur René de Vos voor het achtergrond verhaal dat bij de foto geplaatst wordt.

Zeewier bij zonsopkomst

Afgelopen woensdag kreeg ik het gewonnen fotografie-boekenpakket en drie bewijsnummers van het tijdschrift. Super tof!

Jan, Marianne en de rest van de redactie: hartelijk bedankt!

Kievitsbloemen - poging 1 in 2016

Mon, 25 Apr 2016 19:13:00 Z

Kievitsbloem bij zonsopkomst

Kievitsbloemen - vrijwel iedere natuurfotograaf wil ze graag eens vastleggen, en het liefst natuurlijk met prachtige omstandigheden. Het lastige is echter dat ze slechts korte tijd bloeien, en dan ook nog eens op slechts enkele locaties in Nederland.

In 2011 en 2014 had ik al eens een locatie gevonden, en daar uitgebreid gefotografeerd. Toen overdag en 's avonds bij zonsondergang. Dit keer wilde ik het wel eens proberen bij zonsopkomst, het liefst na een nacht met kans op mist, dauw en/of rijp. Zaterdag 9 april leek een goede ochtend te worden...

Prachtige lucht voor zonsopkomst

Met grote dank aan Jody, van wie ik een andere locatie had doorgekregen die mooi zou zijn bij zonsopkomst. En nog grotere dank aan Ronald, die op de dijk aan kwam lopen toen ik eigenlijk niet goed meer wist waar ik nu precies moest zijn. Ronald had ik voor het eerst ontmoet tijdens de CreaPixperience, en hij was juist degene die deze locatie zelf had weten te vinden :-)

Nadat ik toch nog maar snel een foto van de prachtige lucht en mistige omstandigheden had gemaakt, haastte ik me achter Ronald aan op zoek naar de Kievitsbloemen. Want dat was eigenlijk mijn doel: Kievitsbloemen bij zonsopkomst fotograferen.
Voor de zon op kwam, was het nog wat lastig zoeken naar de bloemen. En was een silhouet eigenlijk de enige optie. Maar als ze er zo sierlijk bij staan als deze, is dat toch geen enkel probleem?!

De danceres

Vanwege de mist was de zon maar even te zien net boven de horizon. Net genoeg tijd voor een paar foto's zoals de allereerste in dit blog. Daarna verdween de zon weer achter de dikke mist, om pas later weer tevoorschijn te komen.
Met de vele dauwdruppels en het waterige zonnetje ontstond zo wel een heerlijk sfeertje.

Kievitsbloem met dauw, mist en waterig zonnetje

Door de camera hoger en zo de zon juist buiten beeld te houden, kon ik wat meer overbelichten. Zo ontstond weer een andere, lichtere sfeer, die ik van te voren zo ongeveer voor ogen had:

Kievitsbloem in het bedauwde gras

De bloemen waren dit jaar laat, slechts een enkeling stond er als een lampje bij.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Vorige keren heb ik vooral met mijn macro-lens gefotografeerd. Dit keer heb ik echter bijna constant de 70-200mm lens erbij gepakt. Hierdoor kan je wat meer omgeving op de foto erbij krijgen, en toch een fraaie rustige voor- en achtergrond.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Ook wilde ik graag wat mooie lichtcirkeltjes rondom de bloemen hebben, maar dat viel nog niet mee. Ook niet omdat uiteraard ook de achtergrond nog een belangrijke rol speelt.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Op een gegeven moment werd de zon toch wel erg fel om nog tegenin te fotograferen, en ik zag Ronald richting het mooie warm-gekleurde riet fotograferen. Goed plan, tijd voor wat andere foto's.

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

Prachtig hoe gracieus en sierlijk deze bloemen toch kunnen zijn, zeker de de bloemen die nog dicht zitten:

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

En door wat hoger of lager te fotograferen krijg je steeds een ander beeld. Ik heb al deze foto's (behalve die van het landschap met de mooie lucht) dus niet op statief maar uit de hand genomen. Zo kan ik het makkelijkst net even omhoog, omlaag, naar links, naar rechts, naar voren en naar achteren bewegen, tot ik de uitsnede zie waar ik tevreden over ben.

Kievitsbloem in frisse lente-kleuren

Als afsluiter toch ook nog een foto gemaakt met mijn macro-lens, van heel dichtbij. De waterdruppeltjes op alle bloemen waren fantastisch, net van die pareltjes die op de randen van de bloem, de steel en de blaadjes aaneengeregen waren.

Kievitsbloem met parelketting

Tja, en dit was dus poging 1 in 2016. Dat suggereert dat er ook nog een poging 2 is.
En dat klopt. :-)
Enerzijds hoopte ik nog steeds op een ochtend met rijp. Anderzijds ga ik graag nog eens terug naar een locatie, om na het rustig thuis bekijken van mijn foto's wat nieuwe ideeën of verbeterpunten uit te proberen. Ook waren er nu vrij weinig bloemen al open, dus ook dat leek me wel leuk om voor terug te gaan.

Op vrijdag 22 april ben ik nogmaals gegaan, maar de resultaten daarvan komen in een volgend blogje pas weer...
(maar dat wordt wel weer de moeite waard! ;-) )

Voorjaar blues

Mon, 15 Mar 2010 17:34:00 Z

Het is mijn weer niet zo op dit moment... Vorige week zat ik de zondag thuis in de kou omdat onze CV-ketel kapot was gegaan, en maandag moest ik thuis blijven om te wachten op de reparateur. Terwijl ik eigenlijk weer eens lekker met de camera eropuit had willen gaan. Eind van de middag ben ik toch nog even naar Oostbroek geweest, maar de foto's van de sneeuwklokjes vielen me niet mee.
En ook vandaag is het weer matig: mijn wandeling bij 's-Graveland (eigenlijk op zoek naar velden met krokussen) viel ook al snel -letterlijk- in het water.

Maar, het slechtere weer geeft wel wat tijd om eens wat te proberen met Lightroom en Photoshop. Nog steeds geïnspireerd door de lezing over zwart-wit fotografie heb ik daar maar eens wat mee zitten spelen. En zo vind ik het sneeuwklokje ineens toch nog wel wat krijgen:

Sneeuwklokje in zwart-wit

Sneeuwklokje met waterdruppel

Daarna ben ik aan de slag gegaan met een foto van een "bos" met vrij rechte bomen. De oorspronkelijke kleurenfoto is nogal saai, maar ik vind mijn experimentele resultaat wel vervreemdend en bijzonder geworden:

Bomen

Als laatste vond ik een foto die ik genomen heb in het voorjaar van 2009 in Spanje, in de Extremadura. Het grafische sprak me destijds al enorm aan, maar ik vond de kleurenfoto niet zo heel erg sprekend.
Ik heb de foto dus omgezet naar zwart-wit, waardoor het grafische karakter ineens veel meer naar voren komt.
En ik heb meteen maar even het storende zwarte struikje rechts op de horizon verwijderd. Ik kon het er net niet af-croppen omdat dan de schaduw van de boom rechts een stukje afgesneden zou worden. Dus met de clone-stamp in Photoshop heb ik maar wat lucht gekloond.

Boom in het veld - zwart-wit

Boom in het veld - kleur

En zo heb ik me toch weer aardig vermaakt met mijn foto's en is het toch nog een leuke middag geworden :-)