Fotoblog Wouter van de Weerd

Twee dagen strand en zee bij Kijkduinen in beeld

Mon, 24 May 2021 11:38:27 Z

Half maart had mijn zus Paula een strandhuisje gehuurd op het strand van Kijkduin. Omdat ze het frisse voorjaarsweer, de storm en het wandelen na bijna een week wel gezien had, mochten Carin en ik er de laatste nacht overnachten.

Dat lieten we ons geen twee keer zeggen, even tijdens deze Corona-tijd een "change of scenery".

Striemende wind, maar prachtige warme zonsondergang

De donderdag dat we aankwamen was de ergste storm iets gaan liggen, maar we werden nog steeds gezandstraald, lopend naar het strandhuisje. Gelukkig hadden we daarbij wel wind mee :-)

De zonsondergang leek helaas niet heel spectaculair te worden, daarvoor zat er teveel bewolking in de lucht.
Maar zoals wel vaker aan de kust en met veel wind: precies op het goede moment ontstonden er toch wat gaten in de bewolking waar de zon wat doorheen kon komen.

Strandhuisjes bij Kijkduin

Dat resulteerde in mooie kleuren en fraai strijklicht over het strand.

Zacht licht op het strand

Ik ging op pad met statief en mijn filterset (met ND en ND Grad filters). Maar met windkracht 6 á 7 was het natuurlijk uitgesloten om de filters te gebruiken, die zouden als windvangers alleen maar zorgen voor meer instabiliteit.
Vandaar dat ik maar besloot te vertrouwen op de Image Stabilizer in de lens. Dit leverde wat meer prullenbak foto's op, maar er zaten toch ook scherpe foto's bij, zelfs toen de bewolking weer toenam en het licht langzaam maar zeker verdween.

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het droge zand werd met grote snelheid over het nattere strand geblazen, en de kitesurfers op de achtergond over de kleine "binnen-zee".

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het gebrek aan een prachtige zonsondergang stimuleerde me wel om in het blauwe uurtje op zoek te gaan naar andere foto's dan anders. Al snel had ik de 100-400mm lens op de camera (zoveel mogelijk mijn lichaam gebruikend om de lens enigszins uit de wind te wisselen), om zo in te kunnen zoomen op details in het strand- en zee-landschap.

Golvend

Door de wind werd het water in een kreekje in golven voortgestuwd. Dit leverde prachtige patronen op, die mij deden denken aan "golven van licht".

Golven van licht

De grenzen van de image stabilisatie werden zo echter wel bereikt, met steeds minder licht en met de aanhoudende sterke wind die flink vat had op mijn grote 100-400mm lens. Het uit hand scherpe foto's maken lukte nauwelijks meer met sluitertijden die langer werden dan 0,3 seconde.

Tijd dus om over te stappen op mijn andere favoriete "seascape" fotografie: door bewust de camera te bewegen tijdens de opname kan ik mijn impressie van strand en zee weergeven.

Strand en zee abstract

Belangrijk daarbij is om juist de image stabilisation op de lens uit te zetten, omdat die anders juist de -bewuste- beweging gaat proberen te compenseren!

Een horizontaal genomen foto is het meest voor de hand liggend, maar in dit geval werkte verticaal ook erg goed. De eerste is bewust wat overbelicht en in de nabewerking nog wat lichter gemaakt, om zo een mooi sereen gevoel in de foto te leggen:

Rust en ruimte

Een klein beetje kleur in de lucht contrasteerde mooi met het blauw van het water en donkere zand. En de S-vorm probeerde ik bewust zo in beeld te brengen.

Beweging aan zee

Toen ik vervolgens hongerig weer bij Carin in het strandhuisje kwam, wachtte helaas een teleurstelling: het strandpaviljoen waar mijn zus eerder die week een lekkere afhaalmaaltijd had besteld, bleek juist die donderdagavond gesloten te zijn :-(
We moesten dus alsnog met de auto op pad om in de buurt een -ook heerlijke- Thaise maaltijd te halen.

De volgende dag

Na een stormachtige nacht werd ik al weer vóór zonsopkomst wakker van mijn wekker. Het mooie van een strandhuisje is dat je vervolgens in twee tellen buiten op het strand staat en als eerste (en enige) kan genieten van de zilte zeelucht, gezandstraalde kuiten en het eerste licht.

Structuren en kleuren van het zand

Helaas (weer) geen spectaculair licht, maar tijdens de periode van eb waren er mooie structuren zichtbaar geworden.

Het weglopende water bij eb maakt fraaie patronen

Structuren in het zand

En contrasterend met het blauw van de avond ervoor was nu alles zandkleurig:

Strandhuisje in de storm

We besloten om een lekkere wandeling te maken langs een groot deel van het strand. Daarbij kwamen we ook bij een mooi stukje met een soort embryonale duinen - kleine duintjes die net ontstaan zijn door het stuiven van het zand, wat deels vastgehouden wordt door het helmgras.

Embryonale duinen

Door de wind onstaan mooie patronen in het zand

Ook hier was het leuk om te zoeken naar mooie composities van de structuren in het zand en het helmgras.

Embryonale duinen

Punk-kapsels

Tenslotte:

De meeste mensen zullen zo'n strandhuisje het liefst boeken met mooi, zonnig weer. Maar als fotograaf is er niks mooiers dan lekker stormachtig weer, en is het heerlijk om zo direct op het strand te kunnen overnachten. Voor- en najaar zijn dus toptijden om hier naar toe te gaan.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Vlieland - zand en zee

Fri, 16 Nov 2018 11:27:00 Z

Zandstructuren bij zonsondergang

Een gestage regen van kleurige herfstbladeren valt op dit moment omlaag en de buitentemperatuur gaat langzamerhand omlaag richting winterse waarden. Een mooi moment dus om nog even terug te gaan naar de afgelopen zomer, toen het heerlijk warm, zonnig en droog was.

Begin augustus gingen Carin en ik eerst een paar dagen naar Ossenzijl: kanoën in de Weerribben en met mijn ouders naar Opera Spanga en een dagje varen op hun motorboot.
Daarna gingen we door naar Vlieland, met de Waddentaxi Ms Zeehond. Heerlijk voorop zittend op de bagagekisten genieten van de zon, de zilte waddenzee lucht opsnuiven en bootjes kijken.

Onderweg naar Vlieland

Aangezien de temperatuur regelmatig richting 30 graden ging en de lucht meestal strak blauw was, betekende dat het qua fotografie niet meeviel om er iets van te maken.
Ik had bij mijn voorbereiding over Vlieland ook niet zo heel veel kunnen vinden, er zijn duidelijk minder fotogenieke locaties en onderwerpen te vinden dan op de andere waddeneilanden.

Zandstructuur met houtje

Ik had erg graag willen gaan fotograferen op de enorme zandbak De Vliehors in het westen, maar helaas: dat gebied is door de weeks verboden terrein omdat Defensie daar dan aan het oefenen is. En wij waren er precies van maandag t/m donderdag... :-(

Dan maar op het gewone strand op zoek naar mooie structuren in het zand.

Zandstructuur en helmgras

Op het strand lagen op een aantal plaatsen ook vele schelpen, sommige mooi gekleurd en anderen weer met allemaal fraaie strepen. Het blijkt dan echter enorm lastig om daar een aansprekende compositie van te maken. Het wordt al snel rommelig. Helemaal tevreden ben ik dan ook zeker niet met de volgende foto, maar er zit wel enigszins een herkenbare diagonale lijn in van linksonder naar rechtsboven.

Schelpen op het zand

Toen we op maandag in Harlingen vertrokken, was die dag net de "Sail out" van de Tall ships die meegedaan hadden aan "The Tall Ships Races Harlingen 2018". Jammer genoeg vertrokken we net te vroeg naar Vlieland om dat mee te kunnen maken. Maar op Vlieland zagen we regelmatig een schip langs varen.

Tallship bij zonsondergang

Een mooie wolkenlucht, sporen in het zand en warm avondlicht: veel meer is niet nodig voor het echte waddeneiland-gevoel.

Sporen in het zand

Na een lekker diner in een strandtent gingen we op pad om de zonsondergang te fotograferen.
Gelukkig waren er nog wat mooie zandstructuren te vinden, die nog niet aangetast waren door voetstappen of andere sporen. Ze leiden je zo mooi via het helmgras naar achtergrond, met de gekleurde lucht met de kleine wolkjes.

Zonsondergang aan het strand

Ook / juist nadat de zon onder is gegaan ontstaan de mooie kleuren in de lucht. Weerspiegeld op het terugtrekkende water met een wat langere sluitertijd van 6 seconden kan je er dubbel van genieten.

Zonsondergang aan het strand

Zoekend naar 'iets' dat ik op de voorgrond zou kunnen plaatsen, vond ik een aangespoelde blauwe kwal. Eigenlijk net iets te ver van het water vandaan, ik had hem liever op het dunne laagje water willen hebben.

Kwal

De laatste foto is een mooi voorbeeld hoe een onverwacht en ongepland 'ongelukje' kan leiden tot een bijzondere foto.
De bedoeling was om met een lange sluitertijd een sfeerbeeld te maken, waarbij de zee er mistig en gladgestreken uit zou zien, en de wolken in de lucht ook als vage kleurstrepen te zien zouden zijn.
Tijdens de belichting spoelde er echter een golf over de poten van mijn statief, die blijkbaar niet stevig genoeg in het zand stonden. Het statief en camera zakten dus iets weg in het zand, maar juist hierdoor ontstond er wel een mooie beweging in de foto...

Zonsondergang kleurexplosie

Eerlijk is eerlijk: ik had gehoopt met meer, andere en soms betere foto's thuis te komen van onze mid-weekje Vlieland. Wellicht kwam het door het warme zomerweer, wellicht door een gebrek aan inspiratie. Maar het is en blijft in ieder geval een leuk (klein) eiland om zo een paar dagen uit te waaien en vakantie te vieren :-)

Zandstructuren - een spel van licht, schaduw en de wind

Fri, 06 Apr 2018 15:30:00 Z

Structuren in het zand met gouden licht

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Mijn hoofd stond er niet naar...

Sinds nieuwjaarsdag ging mijn schoonvader Jeen Nijboer ineens vrij snel achteruit. En begin februari is hij overleden, voor het gevoel toch nog heel plotseling. Gelukkig hebben we, net vóór zijn overlijden en bij de crematie, op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen.

Het grootste deel van zijn leven heeft hij vlak bij het strand gewoond, dus ik vind dit blog wel een passend en mooi eerbetoon ter nagedachtenis.

Begin januari hebben we, na een bezoek aan mijn schoonvader, een wandeling gemaakt langs het strand bij St. Maartenszee. Het was een koude, maar zonnige winterdag. En omdat we al wat later op de middag er liepen, was de zon al mooi laag komen te staan. Dit leverde gouden structuren en blauwe schaduwen op:

Zand en zee

Lijnenspel in het zand

Net een rivierdelta van grote hoogte

Structuren, gouden zonlicht en blauwe schaduwen

Het schelpje op het strand

Zand-structuren, van goud naar blauw

Stroompjes water richting zee

Er waren ook prachtige zig-zag patronen ontstaan in het wat vochtiger zand, langs een duin-helling:

Zig-zag patroon in het zand

Halverwege onze wandeling liepen we vanaf het strand (waar we de stevige wind mee hadden gehad) omhoog de duinen in. Daar waaide het nogal stevig, en tegen de zon in fotograferend leverde dat mooie plaatjes op:

Zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels, voortgeblazen door de harde wind

Gouden zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels - voortgeblazen door de harde wind

Jeen, we zullen je missen, maar alle mooie herinneringen blijven als foto's voor altijd op ons netvlies staan!