Fotoblog Wouter van de Weerd

Twee dagen strand en zee bij Kijkduinen in beeld

Mon, 24 May 2021 11:38:27 Z

Half maart had mijn zus Paula een strandhuisje gehuurd op het strand van Kijkduin. Omdat ze het frisse voorjaarsweer, de storm en het wandelen na bijna een week wel gezien had, mochten Carin en ik er de laatste nacht overnachten.

Dat lieten we ons geen twee keer zeggen, even tijdens deze Corona-tijd een "change of scenery".

Striemende wind, maar prachtige warme zonsondergang

De donderdag dat we aankwamen was de ergste storm iets gaan liggen, maar we werden nog steeds gezandstraald, lopend naar het strandhuisje. Gelukkig hadden we daarbij wel wind mee :-)

De zonsondergang leek helaas niet heel spectaculair te worden, daarvoor zat er teveel bewolking in de lucht.
Maar zoals wel vaker aan de kust en met veel wind: precies op het goede moment ontstonden er toch wat gaten in de bewolking waar de zon wat doorheen kon komen.

Strandhuisjes bij Kijkduin

Dat resulteerde in mooie kleuren en fraai strijklicht over het strand.

Zacht licht op het strand

Ik ging op pad met statief en mijn filterset (met ND en ND Grad filters). Maar met windkracht 6 á 7 was het natuurlijk uitgesloten om de filters te gebruiken, die zouden als windvangers alleen maar zorgen voor meer instabiliteit.
Vandaar dat ik maar besloot te vertrouwen op de Image Stabilizer in de lens. Dit leverde wat meer prullenbak foto's op, maar er zaten toch ook scherpe foto's bij, zelfs toen de bewolking weer toenam en het licht langzaam maar zeker verdween.

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het droge zand werd met grote snelheid over het nattere strand geblazen, en de kitesurfers op de achtergond over de kleine "binnen-zee".

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het gebrek aan een prachtige zonsondergang stimuleerde me wel om in het blauwe uurtje op zoek te gaan naar andere foto's dan anders. Al snel had ik de 100-400mm lens op de camera (zoveel mogelijk mijn lichaam gebruikend om de lens enigszins uit de wind te wisselen), om zo in te kunnen zoomen op details in het strand- en zee-landschap.

Golvend

Door de wind werd het water in een kreekje in golven voortgestuwd. Dit leverde prachtige patronen op, die mij deden denken aan "golven van licht".

Golven van licht

De grenzen van de image stabilisatie werden zo echter wel bereikt, met steeds minder licht en met de aanhoudende sterke wind die flink vat had op mijn grote 100-400mm lens. Het uit hand scherpe foto's maken lukte nauwelijks meer met sluitertijden die langer werden dan 0,3 seconde.

Tijd dus om over te stappen op mijn andere favoriete "seascape" fotografie: door bewust de camera te bewegen tijdens de opname kan ik mijn impressie van strand en zee weergeven.

Strand en zee abstract

Belangrijk daarbij is om juist de image stabilisation op de lens uit te zetten, omdat die anders juist de -bewuste- beweging gaat proberen te compenseren!

Een horizontaal genomen foto is het meest voor de hand liggend, maar in dit geval werkte verticaal ook erg goed. De eerste is bewust wat overbelicht en in de nabewerking nog wat lichter gemaakt, om zo een mooi sereen gevoel in de foto te leggen:

Rust en ruimte

Een klein beetje kleur in de lucht contrasteerde mooi met het blauw van het water en donkere zand. En de S-vorm probeerde ik bewust zo in beeld te brengen.

Beweging aan zee

Toen ik vervolgens hongerig weer bij Carin in het strandhuisje kwam, wachtte helaas een teleurstelling: het strandpaviljoen waar mijn zus eerder die week een lekkere afhaalmaaltijd had besteld, bleek juist die donderdagavond gesloten te zijn :-(
We moesten dus alsnog met de auto op pad om in de buurt een -ook heerlijke- Thaise maaltijd te halen.

De volgende dag

Na een stormachtige nacht werd ik al weer vóór zonsopkomst wakker van mijn wekker. Het mooie van een strandhuisje is dat je vervolgens in twee tellen buiten op het strand staat en als eerste (en enige) kan genieten van de zilte zeelucht, gezandstraalde kuiten en het eerste licht.

Structuren en kleuren van het zand

Helaas (weer) geen spectaculair licht, maar tijdens de periode van eb waren er mooie structuren zichtbaar geworden.

Het weglopende water bij eb maakt fraaie patronen

Structuren in het zand

En contrasterend met het blauw van de avond ervoor was nu alles zandkleurig:

Strandhuisje in de storm

We besloten om een lekkere wandeling te maken langs een groot deel van het strand. Daarbij kwamen we ook bij een mooi stukje met een soort embryonale duinen - kleine duintjes die net ontstaan zijn door het stuiven van het zand, wat deels vastgehouden wordt door het helmgras.

Embryonale duinen

Door de wind onstaan mooie patronen in het zand

Ook hier was het leuk om te zoeken naar mooie composities van de structuren in het zand en het helmgras.

Embryonale duinen

Punk-kapsels

Tenslotte:

De meeste mensen zullen zo'n strandhuisje het liefst boeken met mooi, zonnig weer. Maar als fotograaf is er niks mooiers dan lekker stormachtig weer, en is het heerlijk om zo direct op het strand te kunnen overnachten. Voor- en najaar zijn dus toptijden om hier naar toe te gaan.

Genieten aan het strand op een winterdag

Fri, 05 Feb 2021 16:21:08 Z

Het is al weer ruim een jaar geleden, dat Carin en ik een dag naar Katwijk aan zee gingen. Even lekker uitwaaien aan het strand, en een poging doen om het zeeschuim met alle mooie kleuren te fotograferen.

Zeeschuim en schelpen

Tja, en waarom schrijf ik dan nu pas, een jaar later, een blog daarover?

Ik laat mijn foto's, nadat ik ze gemaakt heb, eigenlijk altijd een tijdje liggen voor ik ze ga bekijken en verwerken. Ik importeer ze wel direct in Lightroom, bekijk ze even snel om een eerste indruk te krijgen, maar doe er dan weer een tijdje niets mee.

Zeeschuim met alle kleurtjes

Ik vergelijk het wel eens met de Sinterklaastijd toen ik nog een klein Woutertje was. Ik zat toen vol spanning te wachten tot het eindelijk Sinterklaas-avond was, en we alle cadeautjes mochten gaan uitpakken. In de hoop natuurlijk dat het prachtige cadeau dat ik gevraagd had en zo graag wilde hebben, ook echt erbij zou zitten.
Maar onderhuids was er ook wel het angstige gevoel: stel nu dat het cadeau dat ik het liefst wil hebben er niet bij zit. Wat dan, wat een teleurstelling zal dat zijn!

Schelpen en zeeschuim

En zo is het denk ik ook met mijn foto's: vol verwachting en spanning of ik die prachtige foto gemaakt zal hebben. Zou het gelukt zijn wat ik voor ogen had? Zou het groot op mijn beeldscherm net zo mooi zijn, als klein op mijn camera-schermpje?
Maar dan ook de angst dat het toch weer tegenvalt, omdat de foto onscherp is, of de compositie net niet goed is...

Het kan dus zomaar een paar weken duren voordat ik me er eindelijk aan durf te wagen.

Drieteenstrandlopertje

Met als gevolg dat ik dan pas in april een blog zou kunnen schrijven over een winterse dag aan het strand, wat ik ook wat raar vind. Daar zit dan toch niemand meer op te wachten?!

Daarom nu pas een jaar later alsnog mijn blog met deze foto's van de zee en het strand op een winterse dag. Want ik vind er toch best een aantal geslaagde foto's bij zitten :-)

Drieteenstrandloper aan zee

Het voordeel van de winter aan het strand is dat er vaak van die leuke Drieteenstrandlopers rondrennen. Ze bewegen grappig mee met de beweging van de golven, op zoek naar wat lekkers.
En af en toe moet er even uitgerust worden, met de snavel tussen de vleugels.

Drieteenstrandlopertje, slapend maar toch alert

Ook is er vaak een groot deel van de dag mooi, zacht winter-licht. Vooral op een wat bewolkte dag krijg je zo mooie tinten.
Ook is het aanwezige licht minder fel, dus ik was al snel aan het experimenteren met langere sluitertijden.

Zee-gevoel

Ik probeerde de meeuwen wat meer abstract in beeld te krijgen, maar nog net wel herkenbaar.
Heel veel pogingen, en maar één die mijn selectie overleeft heeft:

Meeuw abstract

Dan toch maar weer een paar drieteentjes in beeld proberen te krijgen. Met de lens bijna op de grond probeerde ik een zo laag mogelijk perspectief te krijgen:

Drieteenstrandloper op zoek naar wat lekkers

Het werd al wat later, de lucht was behoorlijk dichtgelopen met bewolking, maar er was nog wel een mooi strookje licht daaronder. Daar paste Scheveningen als achtergrond precies in:

Aan zee, Scheveningen op de achtergrond

Uiteraard kreeg ik ook meteen weer het idee om met ICM (= bewust bewegen van de camera tijdens het maken van de foto) te werken. Ik houd ervan om op die manier een meer impressionistisch, schilderachtige weergave te maken.

Beach Colours - bewolkte winterse dag

Het is daarbij altijd zoeken naar het spel van licht en donker, en bepalen of ik er wel of geen donker strand op wil hebben. Uiteindelijk vind ik het allebei mooi geworden:

Beach colours - het licht op de golven

Ook was ik op pad gegaan in de hoop de mooie kleuren in het schuim van de zee te kunnen fotograferen.
Op de water-rand, waar de golven komen voordat ze zich weer terugtrekken de zee in, blijft er vaak (maar zeker niet altijd) wat schuim achter.
Dan is het een kwestie van snel zoeken naar een mooi plukje schuimbelletjes, waar er wat kleuren in te zien zijn.

Selfie in een schuimbelletje

Het is verbazingwekkend hoeveel kleur er in zit. Zeker als je ook het contrast in de nabewerking wat verder aanzet, komen de kleuren echt goed naar voren.
Het leukst is het dan natuurlijk nog als er ook nog een schelp bij ligt als extra onderwerp, zoals ook bij de eerste drie foto's van dit blog.

Kleurig zeeschuim met schelp

Het was intussen het eind van onze foto-wandeling over het strand, het mooie licht was verdwenen, net als de hoop op wellicht nog een sprankje kleur bij een zonsondergang.
Het wordt steeds makkelijker om een langere sluitertijd te krijgen (zonder filters te hoeven gebruiken), dus nog een tweetal ICM foto's als afsluiter. Met een mooi zacht bruin-blauw kleuren-palet.

Beach colours - zachte tinten bruin en blauw

Beach Colours - patronen in zee en strand

Tenslotte:

In de huidige Corona-tijd is het overal in de natuur enorm druk geworden, ook op het strand. De mogelijkheid om drieteenstrandlopers te fotograferen is dus een stukje kleiner geworden, omdat die sneller door mensen en honden verjaagd zullen worden.
Maar het schuim en het mooie zachte licht is er natuurlijk nog wel :-)

Maar vanaf vanavond (6 februari 2021) kunnen we ons eerst gaan verheugen op een enorm pak sneeuw en een week met ijzige temperaturen tot -15. Het wordt eindelijk even echt winter! :-)

Texel - orchissen, klaprozen en zonsondergang

Fri, 04 Sep 2020 12:25:40 Z

Welkom bij mijn tweede deel van mijn blogs over ons lange weekend Texel tijdens Pinksteren. Ging mijn eerste deel over de zonsopkomst, vogels en (structuren in) het strand, dit keer komen de diverse orchissen, de klaprozen en een prachtige zonsondergang aan bod.

Orchissen

Gewapend met de erg goede Crossbill Guides over de Wadden wisten we dit keer wat beter waar we op zoek zouden kunnen gaan voor de diverse orchissen die te vinden zijn op Texel. In de gids staat een mooi overzicht met foto's en beschrijving van de diverse orchissen en tijdens welke wandeling je deze tegen kan komen.

De eerste was deze rietorchis bij Wagejot, toen ik (eigenlijk) grote sterns en kluten aan het fotograferen was. Maar de macro-lens moest dus toch wel even tevoorschijn komen. Het geel op de achtergrond vormt een mooi kleur-contrast met het paars van de orchis.

Rietorchis

Tijdens onze wandeling bij de Mokbaai en De Hors kwamen we ook best veel orchissen tegen, zoals de Vleeskleurige orchis. Deze orchis 'vraagt' door de kleur om een zachte, lichte foto:

Vleeskleurige orchis

Zoals altijd probeer ik zoveel mogelijk gebruik te maken van andere planten en bloemen in de voor- en achtergrond, zodat er een mooie onscherpte onstaat, en in dit geval een leuke dubbele V-vorm:

Vleeskleurige orchis

In dat gebied zagen we ook meerdere parelmoervlinders (helaas niet mooi te fotograferen, zo wakker en snel als ze waren). Dus toen we deze rups zagen, dachten dat dit wellicht een parelmoervlinder-rups zou zijn. Pas thuis kwam ik erachter dat dit een Bastaardsatijnrups is, die steeds vaker voorkomt aan de Nederlandse kust en op de waddeneilanden. En net als de eikenprocessierups heeft deze vervelende brandharen! Gelukkig hebben wij daar geen last van gehad...

Bastaardsatijnrups - mooi, maar met brandharen!

Het valt nog niet mee om de goede naam bij de orchissen te vinden, dus ik hoop dat ik het goed heb dat dit een gevlekte orchis is?!

Gevlekte orchis

Ook de bijen waren blij met de vele bloemen:

Gevlekte orchis met bij

Gevlekte orchis, de bij is gevlogen

Klaprozen

De ochtend dat ik de zonsopkomst bij het Haventje van Til had gefotografeerd, had ik nog ruim de tijd om vóór het ontbijt met de macro-lens aan de slag te gaan bij een veldje met veel klaprozen (vrijwel naast de parkeerplaats).
Het leuke was dat alle stadia van de klaproos te zien waren: de bloem die net uit de knop aan het komen was, een bloem in volle glorie en een al uitgebloeide zaaddoos:

Drie stadia van een klaproos in 1 beeld

Prachtig zoals zo'n nieuwe, verse bloemknop eruit zien met de nog in elkaar gevouwen blaadjes (en met de gele bloemen op de achtergrond):

Als kunstig gevouwen papier

Ook leuk, die 'hoedjes' op de bloemen die er nog net niet afvallen:

Het hoedje vliegt er bijna vanaf

Na een tijdje ging ik op zoek naar een andere invalshoek. De dubbele belichtingen (voor een zachter beeld) pakten helaas niet mooi uit. Dus toen ben ik maar eens nog dichterbij gekropen met mijn macro-lens, zoekend naar mooi beeld. Waarbij ik deze mooie herhaling ineens zag:

Herhaling

En vanwege het contrast tussen oud en nieuw (uitgebloeid en nog in de knop) vond ik het ook toepasselijk en een mooi resultaat geven om de volgende foto in zwart-wit om te zetten:

Het begin en eind van een klaproos in zwart-wit

Nog meer orchissen

Vlakbij ons hotel bleek ook een prachtig stukje bos te zijn, met een watertje en héél veel orchissen.
Op onze laatste dag moesten we daar dus ook nog zeker heen, om ze met mooi ochtendlicht vast te leggen.

Gevlekte orchis

Het licht scheen mooi zacht door de bomen heen, zodat ik niet met een parapluutje aan de slag hoefde te gaan om de orchis in de schaduw te zetten. Gelukkig maar, want bij dit soort kwetsbare bloemen loop ik liever niet het risico dat de paraplu op de bloemen waait.

Bijna dezelfde foto als de vorige, maar nu met de voor- en achtergrond subtiel op een iets andere plaats. En nu met een mier op de orchis :-)

Gevlekte orchis met mier

Rietorchis

Ook hier weer heb ik zitten 'spelen' met planten in de voorgrond, om zo een interessante achtergrond te krijgen.
Zoals altijd is het onderwerp belangrijk, maar de voor- en achtergrond zijn minstens zo belangrijk voor een geslaagde macro-foto:

Gevlekte orchis

Zonderondergang bij Ecomare Beach - paal 17

's Ochtens had ik al de prachtige zonsopkomst gefotografeerd bij de Cocksdorp. En omdat de weersverwachting goed was, ben ik (na een middag-dutje ;-) ) 's avonds met Carin ook voor de zonsondergang naar het strand gegaan bij paal 17.
Daar staan ook van die leuke strandhuisjes:

Strandhuisjes in het warme zonlicht

Door de laagstaande zon ga je ook ineens mooie structuren zien in het zand, waar de wind het zand in mooie ribbels en om de schelpjes heen heeft doen stuiven:

Door de wind gevormd

Laag bij de grond, voor een sfeervol plaatje net vóór de zon ondergaat:

Warm strijklicht over strand en schelpen

Ik had -wederom- geluk met het getijde: het was eb aan het worden, waardoor er mooie ribbels in het zand zichtbaar werden. En omdat het water pas net weggetrokken was, was het zand ook nog een beetje nat. Zo kon het licht en de kleuren van de lucht nog mooi weerspiegelen hierin:

Droogvallende ribbels op het strand

Ook de wolkjes in de lucht deden mooi mee, waardoor de foto's een fijne balans krijgen.

Droogvallende zand-ribbels bij zonsondergang

Als de zon dan eenmaal onder is, dan pas ontstaan de mooiste kleuren! Dus maak niet de fout om meteen naar huis te gaan zodra de zon onder de horizon is verdwenen, maar blijf juist dan nog een half of heel uur door fotograferen.
Het voordeel bij een zonsondergang vind ik dat je alle tijd hebt (gehad) om mooie composities te zoeken en dan klaar te staan voor het mooiste licht:

Zonsondergang aan zee

Ook is dat de tijd om te gaan spelen met langere belichtingen, zonder filters te hoeven gebruiken.
Uit de hand (!), 5 seconden, ETTR ("expose to the right", zo licht mogelijk belichten zonder dat het wit helemaal uitbijt), en met een lichte camerabeweging voor een mooi soft effect:

Zonsondergang aan zee in pastelkleuren

Op een gegeven moment gaat het licht en de mooie kleuren dan toch echt verdwijnen. Dus snel nog een laatste foto om de heerlijke sfeer vast te leggen:

De laatste kleuren in de lucht na zonsondergang aan zee

Tenslotte:

En zo hebben Carin en ik in de Corona-tijd toch nog een heerlijke lang weekend op Texel gehad. Veel gewandeld, gefietst en ook gefotografeerd. En met alle Corona-maatregelen was het prima te doen, zeker toen we op de laatste avond ook weer gewoon in een restaurant in de Koog konden gaan eten.

Zoals al ik al in de inleiding heb aangegeven is de Crossbill Guide Wadden een echte aanrader, zeker als je eens wat meer wilt weten van de ontstaansgeschiedenis van de waddeneilanden, alle aanwezige flora en de fauna! En er staan diverse wandelingen, fiets- en autoroutes in.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Zandstructuren - een spel van licht, schaduw en de wind

Fri, 06 Apr 2018 15:30:00 Z

Structuren in het zand met gouden licht

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Mijn hoofd stond er niet naar...

Sinds nieuwjaarsdag ging mijn schoonvader Jeen Nijboer ineens vrij snel achteruit. En begin februari is hij overleden, voor het gevoel toch nog heel plotseling. Gelukkig hebben we, net vóór zijn overlijden en bij de crematie, op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen.

Het grootste deel van zijn leven heeft hij vlak bij het strand gewoond, dus ik vind dit blog wel een passend en mooi eerbetoon ter nagedachtenis.

Begin januari hebben we, na een bezoek aan mijn schoonvader, een wandeling gemaakt langs het strand bij St. Maartenszee. Het was een koude, maar zonnige winterdag. En omdat we al wat later op de middag er liepen, was de zon al mooi laag komen te staan. Dit leverde gouden structuren en blauwe schaduwen op:

Zand en zee

Lijnenspel in het zand

Net een rivierdelta van grote hoogte

Structuren, gouden zonlicht en blauwe schaduwen

Het schelpje op het strand

Zand-structuren, van goud naar blauw

Stroompjes water richting zee

Er waren ook prachtige zig-zag patronen ontstaan in het wat vochtiger zand, langs een duin-helling:

Zig-zag patroon in het zand

Halverwege onze wandeling liepen we vanaf het strand (waar we de stevige wind mee hadden gehad) omhoog de duinen in. Daar waaide het nogal stevig, en tegen de zon in fotograferend leverde dat mooie plaatjes op:

Zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels, voortgeblazen door de harde wind

Gouden zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels - voortgeblazen door de harde wind

Jeen, we zullen je missen, maar alle mooie herinneringen blijven als foto's voor altijd op ons netvlies staan!

Een paar dagen foto-excursie naar de Opaalkust in Frankrijk

Tue, 13 May 2014 15:24:00 Z

Dreigende luchten

Half maart was het zeker geworden dat ik mijn baan per 1 mei op zou zeggen en dat ik pas per 1 juni in mijn nieuwe baan zou gaan beginnen. Gecombineerd met een flinke lading verlofdagen betekende dit dat ik vanaf begin april 2 maanden vrij zou zijn. Wat een weelde! :-)
Ik ben dus direct rond gaan kijken naar foto-reizen of -workshops in april of mei, want daar zou ik dan mooi eens aan mee kunnen gaan doen (Carin kon geen extra vrij krijgen van haar werk, dus ik moest mezelf zien te vermaken).

Helaas bleek heel veel al volgeboekt te zijn, of net geweest of pas in juni of juli. Zo ook een fotoreis naar de Opaalkust met Wilco Dragt, die sprak me wel erg aan.
Daarom heb ik op een gegeven moment maar besloten om zelf naar de Opaalkust te gaan.

Net voor zonsopkomst in het blauwe half uurtje

Ik had na wat zoeken op Internet een heleboel informatie gevonden over het gebied, incl. een erg goed artikel van Bart Heirweg.
Daar stond precies in beschreven waar wat te doen en vinden was.

Stenen-compositie

Op maandag 7 april ben ik 's morgens om 09.00u uit Zeist vertrokken, en ik was om 13.00u al bij het hotel in Wimereux. Het begin van 4 dagen fotograferen aan de bijzonder kust, met hoge kalkstenen rotsen en een heel groot getijden-verschil.
De eerste foto, helemaal bovenaan, heb ik die middag nog kunnen maken. Helaas begon het 10 minuten later met bakken uit de lucht te regenen, en heb ik niet veel meer kunnen doen dan wat rondrijden om de omgeving te verkennen.
De tweede foto in dit blog heb ik de volgende ochtend gemaakt, net voor zonsopkomst.

Wat ik zeker wilde gaan fotograferen waren de palen die daar in zee zijn geplaatst als mosselbanken. Bij vloed zijn ze totaal niet zichtbaar, maar met eb kan je er zo naar toe lopen en dichtbij komen.

Mosselbanken

Gewapend met mijn Lee Big Stopper was het gelukkig niet zo erg dat het precies midden op de dag eb werd, ook nu kon ik leuk spelen met lange sluitertijden om zo een bijzonder effect in de foto te krijgen.

Mosselbanken

Er stonden ook palen met een soort netten erover heen, waar de mosselen zich op konden vasthechten.

Mosselbank paaltjes

Een grote verrassing voor mij was het binnenland. Prachtig glooiende heuvels, die mij wel deden denken aan Toscane.
En zo in het voorjaar stonden overal mooie gele koolzaad-velden.

Koolzaadvelden in het binnenland

Ook het fort bij het dorpje Ambleteuse is een mooie foto-onderwerp. Ook hier weer mooie rotspartijen die bij laag water zichtbaar worden, en dit gecombineerd met het warme licht van de ondergaande zon levert de volgende foto op:

Fort bij Ambleteuse

Iedere ochtend ben ik ruim voor zonsopkomst (07.15u) opgestaan, zodat ik minstens een half uur had om van het blauwe half uurtje vóór zonsopkomst te kunnen genieten.
Omdat ik ook een klein half uurtje moest rijden en een kwartier moest lopen over de klif naar dit strandje, kan je wel nagaan dat mijn wekker echt heel vroeg stond.

Zandstructuren bij zonsopkomst

Toch was dit iedere dag weer de moeite waard. Geen zonsopkomst is hetzelfde, en het is echt genieten om met vogel-gezang en een ruisende zee dit mee te kunnen maken.

Zachte tinten bij zonsopkomst

Al veel te snel wordt het licht feller en harder, en ging ik op zoek naar andere onderwerpen.
De zee maakte door het getij prachtige structuren in het zand, en met een stuk zeewier en laag strijklicht leverde dat weer een mooi plaatje op.

Structuren in het zand

En de mosselpalen bleven me aantrekken ;-)
Ook woensdag 9 april ben ik er weer heen gegaan. Ik heb dat vaak ook wel nodig: meerdere keren naar een zelfde locatie gaan en hetzelfde onderwerp fotograferen. Op die manier kan ik weer nieuwe composities uitproberen en ook het licht is iedere keer weer anders.

Mosselpalen

En hier speelde het getij dus ook een grote rol. Er zit tot zo'n 6 (!!!) meter verschil tussen eb en vloed, en deze paaltjes waren alleen bij eb echt goed bereikbaar.
Deze dag had ik het zo getimed dat ik er voor de laagste waterstand was om met terugtrekkend water te kunnen fotograferen, en ik ben gebleven tot het weer vloed werd en het water dus steeds weer hoger kwam te staan.

Heel veel mosselpalen

Een lange sluitertijd, scheve paaltjes en een strakblauwe lucht: ik vind dit zelf wel een erg geslaagde, bijzondere foto:

Scheve mosselpalen

De laatste ochtend (donderdag 10 april) was het bewolkt en nevelachtig, en gelukkig had ik al besloten om niet nog een keer naar de zonsopkomst aan zee te gaan, maar me nu eens op het binnenland te richten.
Helaas viel de zonsopkomst vanaf een hoog uitkijkpunt wat tegen, maar een tijdje later kwam de zon toch nog aardig door.
Dit stuk landbouwgrond op een heuvel vormde zo een beeld dat bijna lijkt op de Sossusvlei in Namibië ;-)

Ochtendlicht

Bijna op dezelfde plek, maar nu precies naar de andere kant, tegen de zon in, gefotografeerd, zag ik ineens dit fraaie gelaagde landschap. Door het beetje nevel in tegenlicht en de nog laagstaande zon is dit dan weer een foto die ook zo in Toscane gemaakt zou kunnen zijn.

Gelaagd landschap met ochtendmist

Ik ben toen teruggereden naar mijn hotel, via allemaal kleine weggetjes dwars door het landbouw-gebied en de kleine dorpjes.
Wat een contrast met de zee en kust die hier een paar kilometer vanaf ligt...

Panorama van koolzaadvelden

Het weer leek die dag verder niet meer zo goed te worden/blijven, en mijn inspiratie aan de kust was eigenlijk wel een beetje op.
Daarom besloot ik, na even raadplegen van een weer-app op mijn telefoon, om via het Hallerbos bij Brussel terug naar huis te rijden.
Wat een goede keuze: prachtig weer daar, en de hyacinten stonden geweldig te bloeien. Maar dat is wellicht nog iets voor een volgend blogje...

Ik deze blog heb ik een kleine selectie gemaakt van mijn Opaalkust-foto's, de rest kan je zien in mijn portfolio (maar vergeet niet eerst even een reactie op dit blogje te schrijven!)
Daar zal ik ook een serie zwart-wit bewerkingen gaan plaatsen van een aantal Opaalkust-foto's.

Beach Colours - Katwijk - 2014

Mon, 27 Jan 2014 13:02:00 Z

Zoals ik in mijn vorige blog over het uitwaaien aan het strand van Katwijk al had aangegeven, heb ik die middag ook geprobeerd wat creatievere beelden te maken van het strand.
Ik vond dat die wel een eigen blogje verdienden, dus hieronder mijn serie "Beach Colours - Katwijk - 2104".
Zonder verdere tekst, de beelden moeten dit keer voor zich spreken.

Beach Colours - Katwijk - No. 1

Beach Colours - Katwijk - No. 2

Beach Colours - Katwijk - No. 3

Beach Colours - Katwijk - No. 4

Beach Colours - Katwijk - No. 5

Ik ben overigens begonnen met mijn serie "Beach Colours" tijdens mijn vakantie vorige zomer in Madagaskar.
Mijn doel/plan is nu om er een langlopend project van te maken, waarbij ik iedere keer dat ik aan een strand ben een aantal foto's wil gaan toevoegen aan mijn serie.
Er zullen dus -hopelijk- nog diverse blogjes volgen met ditzelfde thema!

Uitwaaien op het strand van Katwijk - met zeehonden en donkere luchten

Thu, 16 Jan 2014 23:11:00 Z

Zeehond bij het strand

Dinsdag 7 januari had ik een dagje vrij en weer veel zin om met de camera op pad te gaan. Jammer genoeg is het nog steeds geen echte winter, dus ik vond het lastig om iets leuks te bedenken.
Tot ik mij wat foto's van een zonsondergang en een zeehond bij Katwijk herinnerde die ik op Facebook langs had zien komen.

De weersvoorspelling was redelijk veelbelovend: half bewolkt, met kans op wat zon en wellicht hier en daar een regenbui. Dat zou mooie luchten op kunnen leveren, en wie weet een mooie zonsondergang.

Dreigende luchten boven het strand

Helaas bleek het aan zee véél harder te waaien dan hier in Zeist. Ik had toch een dikkere trui aan moeten trekken, en het zand werd met grote kracht over het strand geblazen.
Toch waren er nog een paar andere 'idioten' voor hun lol op het strand...

Gezandstraald worden tijdens de strandwandeling

Maar eigenlijk is het ook niet zo idioot, want wat een prachtig licht krijg je zo, met een dreigende regenlucht op de achtergrond en een zonbeschenen strandwachtershuisje:

Dreiging boven de strandwacht

Gelukkig bleef het wel droog :-)

En toen ik aankwam was ik al aangesproken door een man die zijn hond uitliet: "Heeft u hem al gezien?"
Geen idee waar hij het over had, dus ik keek hem onnozel aan (kan ik best goed volgens mij ;-) ).
"U bent toch aan het fotograferen? Nou, daar even verder op, daar zit een zeehond! Daar bij die streep in het zand, daar komt hij regelmatig even boven water".

Aaaaaah, de zeehond, daar was ik inderdaad wel naar op zoek! Super dat deze man mij er even op wees, want hij zwom er inderdaad.

Zeehond bij het strand

Met het stuivende zand en de grijzige kleuren best een mooi gezicht.

Zeehonden bij het strand

Maar het mooist was natuurlijk toch wel toen het bleek dat er twee zeehonden rondzwommen, en er eentje heel even uit het water op het strand ging liggen (lees: gezandstraald ging worden met het zand in zijn ogen):

Zeehonden bij het strand

Helaas lieten ze zich daarna niet meer echt zien, alleen hun koppie kwam af en toe (te ver weg) even boven het water uit.
Op zoek naar andere onderwerpen kwam ik deze meeuwen tegen. Niet spectaculair, maar door die mooie waterlijn toch wel leuk.

Waterlijn en meeuwen

Ook zaten er -uiteraard- drieteenstrandlopertjes, Maar na een paar foto's gemaakt te hebben en daarbij -laag bij de grond- echt gezandstraald te zijn (erg slecht voor de camera!) en zand in mijn ogen te hebben gekregen vond ik het al snel welletjes.
(de vlekjes in de lucht zijn overigens meeuwen, geen stof op mijn sensor!)

Drieteenstrandlopertje

Helaas trok het hierna ook steeds verder dicht, een mooie zonsondergang zat er deze middag duidelijk niet meer in.
Compleet verwaaid, gezandstraald en met de zandkorrels in mijn ogen ben ik dus maar richting huis gegaan. Jammer, maar ik ga zeker binnenkort eens terug!

Naast deze foto's heb ik overigens ook nog een paar wat meer creatieve foto's gemaakt, die ik mijn serie "Beach Colours" noem. Deze verdienen wat mij betreft in een eigen blogje, dus die komen binnenkort!