Fotoblog Wouter van de Weerd

Gouden licht door de dansende bomen in het Speuldersbos

Sun, 12 Mar 2023 15:36:08 Z

Het was begin december, de herfst was intussen alweer voorbij. De bomen hadden al hun bladeren al laten vallen, en toonden nu hun kale skeletten.
En hoewel de mistige najaarsdagen ook al over hun hoogtepunt waren, gaf de weersverwachting voor deze vrijdagochtend wel dichte mist aan.

Pad door het bos met gouden licht

Donderdagavond had ik de voorbereidingen voor een ochtend fotograferen dus al getroffen: de fototas en statief stonden klaar, de batterijen waren allemaal opgeladen, de geheugenkaartjes geleegd, en de wandelschoenen stonden al bij de deur. En het plan was om naar de bossen en uiterwaarden bij Amerongen te gaan.

Maar zoals wel vaker liep het toch weer anders dan voorbereid.
Toen de wekker (voor mijn gevoel weer eens veel te vroeg) ging, was het eerste wat ik deed: op de buienradar website de actuele mist situatie bekijken.
En tot mijn verrassing was hier in het midden geen mist te bekennen, en bij Amerongen ook al niet.
Een blik door de gordijnen bevestigde wat ik in de app gezien had: geen mist te bekennen.

Bomen als grillige silhouetten

Op dat moment komt dan altijd de grote twijfel bij mij boven: zal ik wel op pad gaan, heeft het wel zin, of blijf ik toch maar lekker in mijn warme bed liggen?
Maar ja, wakker was ik nu toch al, en alles was voorbereid. En intussen weet ik eigenlijk ook wel dat er altijd wel wat moois te beleven en zien is, en ik vaak op dit soort onverwachte uitjes (juist) toch wel met mooie foto's thuis kom.

Gouden zonnestralen in het bos

Volgens de mistradar leek er meer naar het noorden, bij Nijkerk, wél flink dichte mist. Aangezien het Speuldersbos daar toch ook vrij dichtbij ligt, besloot ik daar maar heen te gaan.
Om het Speuldersbos eens van een andere kant te benaderen, met daardoor hopelijk een frisse blik, programmeerde ik de parkeerplaats langs de N797 (de Garderenseweg), ten zuid-oosten van Putten, als eindbestemming in de auto-navigatie.

Een goede keuze, zo leek het. Op de A28 naar het noorden werd het steeds mistiger, tot er echt wel sprake was van hele dichte mist.
Maar toen sloeg ik af naar Putten, en binnen een paar honderd meter was er geen mist meer te bekennen.

Het viertal

Teleurgesteld reed ik door, me er bij neerleggend dat dit toch niet de mooie ochtend met mist-fotografie in het bos zou gaan worden.

Gouden sfeer in het bos

Eenmaal in het bos bleek er echter toch wel wat nevel tussen de bomen te hangen.
En hier en daar hingen er nog wat gekleurde blaadjes aan de bomen, dus ik vermaakte me alsnog met het fotograferen daarvan.
Zoekend naar mooie composities, waarbij de kromme bomen het mooist tot hun recht zouden komen.

De laatste blaadjes vangen het licht

Maar rond half elf gebeurde het ineens: de zon begon te schijnen, waardoor het vocht in het bos begon te verdampen en het nog iets neveliger werd.
En als gevolg van de zon die door de nevel scheen, kwam er ineens een prachtige gouden licht door de bomen heen.

Beukenblaadjes-paraplu

Er ontstonden van die fraaie lichtbanen door de bomen, en de contrasten tussen licht en donker zorgden voor een prachtig decor-achtig bos.

Herfstige beukenblaadjes aan de boom

Omdat het in dit soort omstandigheden het mooist is om met tegenlicht te fotograferen, begon ik steeds richting het licht verder te lopen.
Bij iedere kruising van paden was de keuze eenvoudig: waar staat de zon, waar heb ik tegenlicht, dan moet ik die kant op.

Zonnestralen doorklieven de kale bomen

Ik maakte me wel een beetje zorgen waar ik op die manier ergens uit zou komen, maar ach, dat waren zorgen voor later :-)
En ik gebruik altijd de app "GeoTracker", zodat ik precies kan zien waar ik ben, hoe ik precies gelopen heb en waar de auto terug te vinden is. Erg handig!

Voordat de laatste blaadjes eraf zijn gevallen

Tot mijn grote verbazing kwam ik al die tijd geen enkele andere fotograaf tegen. Het kan dus wel: als enige fotograaf in het Speuldersbos rondlopen.
Of kwam het toch omdat ik nu op een niet zo populair beginpunt ben gestart?

Het pad tussen de dansende beuken

Helemaal mooi is het natuurlijk om zo'n paadje te vinden die kronkelig door het bos loopt.
Het leidt je blik op een natuurlijke manier door de foto heen, langs de dansende bomen, naar het licht in de achtergrond.

Het pad naar het licht

Zoals de meeste andere keren heb ik vooral met mijn 70-200mm lens gefotografeerd. Dat is toch echt de ideale lens voor dit soort fotografie.
De 70mm werkt vaak nog prima om genoeg in beeld te kunnen krijgen, en inzoomend naar de 200mm kan je mooi de bomen in beeld "samen drukken' en details eruit pikken in het vaak drukke, volle bos.

Geveld, tussen zijn soortgenoten

Bijna dezelfde foto, maar nu met een iets ander standpunt (iets verder doorgelopen), zonder de dikke stam linksonder.
Ik kon niet kiezen, ik vind ze allebei hun charme hebben...

De belofte van licht aan de horizon

Tenslotte:
Ik ben nu al een redelijk aantal keer in het Speuldersbos geweest. Maar dit soort mooie omstandigheden heb ik nog niet eerder meegemaakt.
En ook nu weer leek het aan het begin van de ochtend een tegenvaller te gaan worden, zonder de verwachte/gehoopte mist. Maar ook nu weer ben ik blij dat ik toch op pad ben gegaan.

Vlakbij de auto kwam ik nog twee wandelaarsters tegen. Ze vroegen of ik nog iets bijzonders op de foto had gezet. Teleurgesteld waren ze, dat ik geen wild zwijn, ree of hert had gefotografeerd.
Alsof alleen het wild op de Veluwe de moeite waard zou zijn om te fotograferen - ik denk dat deze serie wel anders bewijst... :-)

NB: De andere foto's, die ik meer in het begin van de ochtend gemaakt heb, komen overigens nog eens in een volgend blog in beeld!

Paddenstoelen in sprookjessfeer

Fri, 13 Nov 2020 09:36:25 Z

Herfst: de mooiste tijd qua kleuren in het bos en de vele paddenstoelen op de bodem.
Helaas zit het er dit jaar voor mij niet in om plat op de grond paddenstoelen te gaan fotograferen. Mijn schouder kwetsuur ("frozen shoulder") zorgt ervoor dat dit fysiek even niet mogelijk is. Jammer, want het is wel een erg goed paddenstoelen jaar...
Als het goed is dan is mijn schouder volgend jaar weer genezen, dus kan ik me dan weer gaan uitleven. En, ik heb ook nog een serie foto's van vorig jaar die ik nog nooit op mijn blog heb gepost.

Hierboven en onder twee foto's van dezelfde paddenstoeltjes (ja, als je goed kijkt zie je er twee :-) ), maar allebei genomen vanuit een iets ander standpunt. Het laat mooi zien hoeveel dit uitmaakt voor de achtergrond, of je een klein stukje naar links of rechts gaat zitten met je camera.
Het gebruik van mijn vintage Trioplan 100mm lensje (met tussenringen) zorgde ook mede voor de mooie schilderachtige voor- en achtergrond.

Beide foto's waren vrij gelig van kleur, door de vele geelgekleurde herfstbladeren in de achtergrond. Daarom heb ik er dit keer eens voor gekozen om een ander camera profiel in Lightroom te selecteren. Normaal gebruik ik vaak de "Adobe Standard" of "Adobe Landscape", maar dit keer gaf de "Artistic 03" direct deze warme herfstsfeer.

Hieronder weer dezelfde paddenstoeltjes, maar ik heb deze foto weer op een subtiel andere positie genomen.
En in dit keer koos ik voor het "Authentic Randy" profiel, waardoor deze foto weer een heel andere sfeer heeft gekregen.

Zodra de zon achter de wolken verdween, ontstond er een meer "moody" atmosfeer in het wat donkere bos. Ik heb toen gewacht tot de zon weer iets tevoorschijn kwam en mooi op het randje van de paddenstoel scheen. Met wat onderbelichten krijg je dan al vanzelf een wat donkerder sfeer. Gecombineerd weer met het juiste camera profiel is het dan vrij eenvoudig om deze sfeer neer te zetten die ik toen voelde en zag.

Om eens te kijken hoe dat uit zou pakken, heb ik de foto omgezet naar zwart-wit. Ook daar zijn diverse camera profielen voor aanwezig, het is vooral een kwestie van uitproberen welke het beste bij de foto en het gewenste eindresultaat past.

Het vintage lensje, de Meyer Optik Görlitz Trioplan 100mm f/2.8, staat bekend om zijn fraaie bokeh cirkels. Het zonlicht dat door de herfstbladeren scheen zorgde voor genoeg lichtpunten om dit effect te kunnen benutten.

Sommigen vinden dit niet mooi of te opvallend, zelf vind ik het een mooi sfeervol effect geven in een foto.

Het begint bijna eentonig te worden ;-) Alweer dezelfde paddenstoeltjes, weer net vanaf een andere plek gefotografeerd. En dit keer heb ik met een Lightroom preset de sfeer neergezet die ik mooi vind. Zo'n preset wijzigt meerdere bewerkingsinstellingen in één keer, wat dus makkelijk is om snel -en consistent- een bepaald soort bewerking / sfeer te bereiken.

Even heel wat anders - andere locatie (wel nog in het Speuldersbos), andere paddenstoelen, andere achtergrond, ander camera profiel in Lightroom.
Een serene sfeer, die ik echt vind passen bij deze twee kleine, tere paddenstoeltjes.

Al rondlopend door het mooie Speuldersbos ging ik op zoek naar andere paddenstoelen. Daarbij let ik steeds op diverse dingen: staat de paddenstoel enigszins vrij zonder afleidende takken e.d., is er een mooie achtergrond en is er fraai licht waar ik wat mee kan "spelen".
Bij gebruik van het Trioplan lensje kijk ik dus vooral of er mooi licht door bladeren schijnt, om zo de bokeh bubbles tevoorschijn te kunnen toveren. In combinatie met de donkere bomen in de achtergrond geeft dit weer het sprookjesachtige beeld dat ik vaak zoek.

Amethistzwam tussen de bokeh bubbles

Aangezien het amethistzwammetje paars van kleur is, weten we natuurlijk allemaal als fotografen uit de kleurenleer dat dit een mooi contrast geeft met een oranje kleur in de foto. Zo zocht ik dus net zolang tot ik een zwammetje voor de oranje gloed van herfstbladeren kon fotograferen. Met als extraatje ook nog die lichtcirkels in de achtergrond om de sfeer compleet te maken :-)

Tenslotte:

Her en der zie ik wel discussies over "hoe ver" je mag gaan bij het bewerken van een natuurfoto. Ik begin daar een steeds een beter antwoord voor mezelf op te krijgen.
Als ik een foto in wil sturen in een fotowedstrijd, dan zal (moet) ik de bewerking minimaal houden. En ook als de foto bedoeld is om een bepaalde soort of landschap in beeld te brengen, dan zal ik er weinig aan veranderen.
Maar verder vind ik dat ik een foto zo mag bewerken dat die de sfeer en het beeld overbrengt zoals ik voor ogen heb.

En zoals je kan zien in dit blog is het zo mogelijk om met relatief kleine bewerkingen (allemaal in Lightroom) een heel eigen sfeer neer te zetten. Maar uiteraard lukt dit alleen maar als de basisfoto al goed is qua onderwerp, compositie, licht etc.

Speuldersbos - sprookjesbos, ook net vóór de herfst losbarst

Sat, 30 Sep 2017 17:00:00 Z

Sprookjesbos

Ik had met Jody Zweserijn afgesproken om op zondag 24 september samen op pad te gaan, om bijv. paddenstoelen te fotograferen. Daar zijn diverse locaties zeer geschikt voor bij mij in de buurt, maar ik was ook al een tijd niet in het Speuldersbos geweest. Toen er ook nog mist voorspeld werd voor die zondag, was de knoop snel doorgehakt.

Dansende boom

Om 07.15u stonden we op de parkeerplaats bij Boshuis Drie, en zo te zien waren we niet de enigen...
Het bleek echter dat de camping aardig vol stond, dus daar hoorden waarschijnlijk al die auto's bij. Want we hebben slechts 2 andere fotografen gezien, en dat pas later op de ochtend.

Nederlands oerwoud

Het was inderdaad behoorlijk mistig, en jammer genoeg had de zon er nogal moeite mee om erdoor te komen. Toch was er op diverse plekken wel mooi licht, zo viel mijn oog direct op dit tafereel. Het was echter nog knap lastig om hier iets van te maken. Met alle takken, zowel aan de bomen als op de grond, wordt het al snel erg druk.

Mistig doorkijkje

Een doorkijkje zoals hierboven doet het natuurlijk altijd goed.
Aan de ene kant was het jammer dat er nog geen echte herfstkleuren te zien waren, maar aan de andere kant doet al het groen het hier ook best goed. Het zorgt in ieder geval voor een mooie omlijsting.

Dansende bomen

Dansende bomen in mysterieuze sfeer

Bovenstaande twee foto's heb ik, net als een aantal andere foto's in dit blog, behoorlijk bewerkt in Lightroom. Het vele groen in het bos was (vaak) wel mooi, maar niet altijd de sfeer die ik voelde toen ik er rondliep en die ik voor de foto's voor ogen had.

Ik twijfel vaak of ik dit soort bewerkingen nu wel of niet zal doen, en wel of niet mooi vind. En hoe ver kan ik er in gaan?

De over-gesatureerde, strak gepolijste foto's die je veel op 500px.com ziet vind ik zelf helemaal niets. Maar aan de andere kant vind ik te fletse foto's met weinig contrast ook weer niet mooi. En bij veel van dergelijke foto's weet ik zeker dat met een klein beetje extra aandacht, tijd en bewerking de foto veel mooier zou worden. Zonde dus dat dit dan niet gedaan is.

Mijn grens ligt op dit moment in ieder geval bij alles wat ik in Lightroom kan doen (of voor zwart-wit in Silver Efex Pro). Dat is toch een soort van "donkere kamer" zoals die er in het analoge tijdperk was, al kan je nu natuurlijk veel meer en makkelijker ook met de kleuren 'spelen'.

Lord of the Rings sfeer in het bos

Jody gaf op Facebook als reactie op bovenstaande foto dat de sfeer die de foto uitstraalt wel wat weg heeft van Lord of the Rings. Lijkt mij een mooie omschrijving :-)

Beukenblaadjes

Deze foto heb ik dan weer nauwelijks bewerkt, alleen heb ik de belichting nog iets verder verlaagd.
Ik had al flink onderbelicht tijdens het maken van de foto, om de bijna lichtgevende beukenblaadjes te benadrukken. Die blaadjes waren namelijk wat mijn blik trok en waarom ik deze foto gemaakt heb.

Sfeer in het bos

Vlakbij de camping is er een stuk bos dat grenst aan een wat opener stuk in het bos. Daar zorgde de zon, die intussen al redelijk door de mist heen begon te schijnen, voor een hele lichte achtergrond. Zo steken de bomen en blaadjes mooi af tegen die lichte achtergrond.

Speulderbos in zwart-wit

Om de vormen en structuren nog wat meer te benadrukken, heb ik deze foto omgezet in zwart-wit.

Vergelijk deze eens met de volgende vergelijkbare foto in kleur, en zie ook wat het verschil kan zijn tussen een staande of liggende foto:

Speulderbos - spel van licht en donker

Hier en daar zijn prachtige doorkijkjes te vinden in het bos, waarbij de bomen een mooie haag vormen. De mist zorgde voor een bijbehorende fraaie gelaagdheid, en de wandelaars voor een blikpunt en idee van schaal in de foto.

Wandelaars in het sfeervolle bos

Aan het einde van onze foto-tocht door het mistige bos vonden we nog een paar porceleinzwammen. Na een welverdiende koffie met appeltaart bij het Boshuis hebben we ook daar nog wat foto's van gemaakt. Maar helaas moest ik echt om 12.30u naar huis, dus daar heb ik niet echt aansprekende foto's van kunnen maken...

Ik ben benieuwd naar jullie reacties op de foto-bewerkingen en hoe jullie daar zelf tegenover staan, dus kom maar op met die reacties... :-)