Fotoblog Wouter van de Weerd

Bospaden in de herfst - vol sfeer en kleur

Fri, 05 Dec 2025 14:07:42 Z

Helaas is de mooie herfst alweer voorbij, en zien we nu vooral weer de kale bomen. Die boomsilhouetten zijn overigens ook heel fotogeniek en fraai, zeker in wat meer winterse omstandigheden. Maar de sfeer en kleuren van de herfst mis ik dan toch wel.

Mistige ochtend in herfstbos

Dit najaar gingen Carin en ik nog een kleine twee weken op vakantie, van 20 tot 30 oktober. Even lekker naar de zon op Lanzarote, o.a. bijkomen van de drukte op het werk en de zorgen om mijn schoonmoeder. Toen we vertrokken vanaf Eindhoven, zag ik net na het opstijgen al wat mooie gekleurde bomen in de bossen onder ons. Ik vreesde al dat alle bladeren en kleur verdwenen zouden zijn op het moment dat we terug zouden komen.

Het geel knalt er lekker uit

Herfstcompositie

Maar tot mijn grote verrassing zag ik bij het landen op 30 oktober bij Eindhoven dat de bomen nog steeds vol in het blad zaten (ondanks de stormen hier in Nederland tijdens het begin van onze vakantie). En dat ook de kleuren nog moesten komen. Dus ik had goede hoop dat ik nog een keer op pad zou kunnen gaan om van de herfst in het bos te gaan genieten.

Boslaan in de herfst

Ruim een week later, op vrijdag 7 november had ik mazzel. Het zou een beetje mistig worden in de ochtend, de zon zou er later bijkomen, en ik had beschikking over onze auto ☺️

Ik wilde dit keer eens niet naar een bekend bos gaan, en kwam zo terecht bij een bos bij Hilversum. Voor mij zo'n 20 minuten rijden, dus goed te doen.

Kronkelpaadje in herfstig bos

De gele herfstkleuren overheersen het pad

Het bleek een mooi bos te zijn, waar deze herfst de kleur geel wel echt overheerste. Verder waren er weinig bijzondere bomen te vinden, met een mooie structuur van stam en takken. En als ze er waren, stonden ze meestal niet vrij genoeg van andere bomen of struiken, zodat het een te druk geheel werd.
Vandaar dat ik toch al snel (traditioneel en niet zo origineel) vooral de bospaden aan het fotograferen was.

Katapult-bomen

Boslaan in de herfst in het geel en met berken

Maar ook daarbij is het toch altijd weer een uitdaging om het juiste standpunt te vinden, zodat het pad en de bomen ernaast een mooie compositie vormen.
Liefst één of meer bomen als blikvanger, en dan het pad dat je blik verder meeneemt naar achter in de foto.

De gekruiste bomen

Naarmate de zon hoger kwam te staan en de mist verdween, kwam er ook meer licht in het bos. Het gevolg is dan meestal dat de contrasten te hard worden, en de sprookjesachtige sfeer verdwenen is.
Maar bij dit pad scheen de zon prachtig van opzij op de bomen en bladeren, en door wat onder te belichten wordt is dit toch een zeer sfeervolle plaat geworden. Eén van mijn favorieten van deze serie foto's 😊

Sfeer in het herfstbos

Omdat er nog veel blad aan de bomen zat, en het een vrij dichtbegroeid bos is, viel het verderop ook nog wel mee met het harde licht en de grote contrasten.
Een fietspad kreeg zo een prachtig kleurenpalet.

Fietspad tussen de kleurige bomen

Bij de bospaden keek ik dus vooral voor me uit, en gebruikte ik een lichte tele-objectief om al die mooie kleuren wat 'samen te drukken'. En meestal ook wel een focus-stack van 2 tot 3 foto's, om alles van voor tot achter scherp te krijgen.
Maar omhoog kijken was ook wel de moeite waard. Langs een fietspad, waar ik af en toe weg moest springen voor voorbij razende wielrenners, viel het licht mooi door de gele, doorschijnende beukenbladeren.
Ik heb een tijdje wat geprobeerd met meervoudige belichtingen, maar dat werd uiteindelijk toch helemaal niets 😅

De kleuren als je omhoog kijkt

Dicht geel bladerdek van een beuk

Na een paar uur fotograferen en rondlopen door het bos was het wel weer mooi geweest. Het licht was nu echt niet mooi meer, ik had al bijna 8km gelopen, en ik miste mijn kop koffie... 🤪
Toch kon ik het niet laten om nog een laatste foto te maken, van het licht dat zo mooi op de bladeren scheen in een verder vrij donker stuk bos.

Spannend doorkijkje met mooi licht

Tenslotte

Achteraf gezien waren die vrijdag en dat weekend wel dagen met de mooiste herfstkleuren hier in de omgeving. Mazzel dus dat ik precies op het goede moment er toch nog van heb kunnen genieten.
Jammer dat daarna al weer snel voorbij was, nu is het weer een jaar wachten op al dit moois...
Hopelijk wordt het weer eens een wat strengere winter, met fotogeniek sneeuw en ijs - daar kan ik me dan ook wel weer op verheugen 😊☃️

Hertenbronst in het Weerterbos

Sat, 30 Nov 2024 12:14:57 Z

Alles is intussen weer rustig in het Weerterbos op het moment dat ik dit schrijf, eind november. Hoe anders was dit in september, toen de hormonen door het lijf van de mannetjesherten gierden en de adrenaline door de aderen van de natuurfotografen. In dit blog neem ik je mee naar ons weekend in Limburg, waar we genoten hebben van het prachtige burlen, en van herten in mooi licht en in de mist.

Carin aan de wandel

Carin en ik hebben de indrukwekkende hertenbronst al meerdere keren meegemaakt. Een paar keer met een speciale excursie op de Veluwe, waarbij je meegenomen werd naar een normaalgesproken niet publiek-toegankelijke hut, met uitzicht op de herten.
En ook een paar keer op de Hoge Veluwe, waarbij we ook eens aanschoven bij de enorme rij met fotografen bij de Wildbaan.
Allebei een goede manier om het mee te maken, maar wel wat massaal en het voelde wat minder 'natuurlijk' aan.

De vier berken

Daarom had ik bedacht dat ik wel eens naar het Weerterbos wilde. Ik had er prachtige foto's van langs zien komen op de sociale media, dus ik wist dat daar ook goede fotografie-mogelijkheden zouden zijn. En ik had nog niet gehoord dat het daar ook een enorme drukte zou zijn.
In een nieuwsbrief van Landschap VZW, een Belgische natuurorganisatie, zag ik op een dag een excursie langskomen die gericht was op de hertenbronst in het Weerterbos. En er was nog plaats eind september, dus de inschrijving was snel geregeld.

Het Weerterbos ligt en noordoosten van Nederweert (Limburg), dus voor ons vanuit Zeist is dat niet echt naast de deur. Vandaar dat we er maar een weekendje weg van hebben gemaakt, met hotelovernachtingen op vrijdag en zaterdag.

Paadje naar de uitkijktoren

Op vrijdag hebben we een heerlijke wandeling gemaakt bij het Leudal, een stukje zuidelijker (bij Roggel en Haelen). De weersverwachting was matig, met veel regen. Maar na het vertrek in de regen vanuit Zeist reden we na 10 minuten al in de zon. En de rest van de dag bleef het droog, precies tot 16u, toen we na de wandeling bij de auto terugkwamen ☺️

De volgende ochtend besloten we maar alvast naar het Weerterbos te gaan. De eerste excursie zou om 14u starten bij restaurant Huyskamer Daatjeshoeve, de tweede om 16:30u. Dus daarvóór konden we nog wel een wandelingetje maken vanaf het restaurant.

Tot onze grote verrassing hoorden we al snel de herten burlen. Bijzonder was dat, om het geluid te horen maar de herten nog niet te kunnen zien. De spanning liep dus al op: zouden we nu al herten gaan zien?

Doorkijkje naar de herten, vlakbij de toren

En ja, we kwamen op een gegeven moment bij een groot hek en een uitkijktoren. En op een pad achter het hek stonden een hert met zijn hindes.
Onze dag kon al niet meer stuk!

Vanuit de uitkijktoren zagen we nog een hert prachtig in het zonnige gras staan. Met een zo laag mogelijk standpunt, zodat het hert mooi afstak tegen het lichte gras, leverde dat een mooi beeld op. Zeker toen hij ook nog even liet horen dat hij er was:

Burlend hert

Na deze wandeling gingen we lekker lunchen bij het restaurant, en vervolgens buiten op het terras wachten op de start van de excursie. Om kwart voor twee was er echter nog helemaal niemand te zien, en even voor 2 uur ook niet. Dat was raar...
Bij het checken van de bevestigingsmail van excursie bleek echter al snel dat ik in de fout was gegaan: de excursie was al om 12u gestart, en niet om 14u. Wat ontzettend dom... 😳
Maar ja, we hadden al herten gezien, hadden lekker gelunched, zaten in het zonnetje, en gelukkig was om 16:30u nog de tweede excursie.
Dus hebben we nog maar een klein rondje gewandeld, dit keer meer langs het open veld, en een stukje door een ander deel van het bos.

Varens met tegenlicht

Om half vijf konden we dan toch echt mee met de excursie, samen met de gids en zo'n 20 andere natuurliefhebbers.
Het was leuk om zo (weer) wat meer te horen over de hertenbronst, hoe de geweien groeien en weer afvallen, etc.

Hert met imposant gewei

Ook interessant was om te horen dat de herten in het Weerterbos daarnaar toe zijn gebracht. In eerste instantie werden ze in een omheind gebied uitgezet, om ze te laten wennen. Met het idee om na een paar jaar de hekken te verwijderen.
Maar ja, boeren en inwoners uit de omgeving vreesden en vrezen voor schade aan gewassen en tuinen, en zij hebben tot nu toe nog altijd weten te voorkomen dat de hekken worden weggehaald.
In wezen leven de herten hier dus ook niet in de vrije natuur, ze kunnen niet gaan en staan we ze willen. Toch weer een beetje zoals de Hoge Veluwe dus, al worden de herten in het Weerterbos niet met appels gevoerd...

De uitkijktoren stond flink vol

Vanaf de uitkijktoren heb je een mooi zicht op een groot deel van het gebied. En één keer kwam een hert echt dichtbij even een kijkje nemen:

Portret van een hert met groot gewei

Het was die zaterdag best mooi weer, maar precies tijdens de excursie kwam er een flinke bui overzetten. De uitkijktoren bleek niet geheel waterdicht te zijn, maar bood wel mooi zicht op de dubbele regenboog die zo ontstond. Helaas werkten de paarden, die er ook rondlopen, niet helemaal mee, die bleven gewoon door-eten met de kop omlaag.

Dubbele regenboog

Maar gelukkig was ook een hert onder de indruk van de mooie regenboog:

Hert en regenboog

Bij hetzelfde paadje waar we die ochtend de eerste herten gezien hadden, stond nu weer een hert te burlen. Het viel niet mee om tussen alle andere fotografen een plekje te vinden om dit te kunnen fotograferen, maar het lukte net.

Oorverdovend, burlend in het oor van het paard

De excursie was eigenlijk alleen maar de wandeling van het restaurant naar de uitkijktoren. Ofwel exact dezelfde wandeling als Carin en ik 's morgens al gemaakt hadden 😯
Maar nu dus wel met als toegevoegde waarde de informatie die de gids vertelde.
Vanaf de toren mocht je vervolgens zelf, op het moment dat je het wel gezien had, teruglopen naar het restaurant, volgens dezelfde route als de heenweg.
Volgens mij waren we één van de laatsten 😊

Hert met zijn hindes in de lage mist

Toen we terugliepen ontstond er (al) wat mist, wat zorgde voor een paar sfeervolle foto's.

Hindes in een mistig veld

Omdat er ook voor de volgende ochtend mist was voorspeld, wilde ik die zondagochtend nog een keer terug gaan, bij zonsopkomst. Carin bleef liever in het warme hotelbed liggen ☺️
Ik had echter geen spijt van het vroege opstaan in het donker...

Hert en hindes tussen de struikjes

Ik had zaterdag gezien dat er auto's geparkeerd stonden bij de uitkijktoren. Dus ik googelen om te zien hoe ik daar zou kunnen komen. Maar behalve vage landweggetjes zag ik niet echt een goede weg. Dus ik heb toch maar wat verder weg geparkeerd en een stukje gelopen. Dit was eigenlijk ook prima, want zo kon ik een beetje wakker worden. En ik hoorde nu de herten al burlen, terwijl ik nog op een mistig bospad liep. Best wel een kippenvel-momentje!

Doorkijkje naar een hert

Het was dus inderdaad flink mistig, waardoor met de opkomende zon een prachtige sfeer ontstond. Zo kon ik weer heel andere foto's maken dan de dag ervoor.

Hert en hindes op een mistige ochtend

Maar ja, een beetje mist is leuk en mooi. Maar toen de zon verder opkwam, ontstond er steeds meer en dikkere mist. Waardoor op een gegeven moment geen hert meer te zien was.
Ik kon echter nog wel een paar mooie landschapsfoto's maken, lopend over het paadje langs het hek (zie ook de derde foto, hierboven, van het paadje).

Mistig landschap

Sfeer op een mistige ochtend

Bij de uitkijktoren, waar het (toch ook) een enorme drukte was met fotografen met statieven en enorme lenzen, kon ik me nog net op een plekje manoeuvreren om de laatste foto van de herten te kunnen maken.
Rechts is een onscherpe paal van het hek, links onder het hoofd (met muts) van een andere fotograaf 😅 Maar zo ontstond wel een mooi doorkijkje!

Doorkijkje naar de hindes

Op weg terug naar de auto kon ik het niet laten om nog een foto van het mooie bospad te maken:

Bospad in gouden licht

En gelukkig was ik zo nog (net) op tijd terug bij het hotel voor het ontbijt samen met Carin ☺️
Op weg terug naar huis hebben we nog twee mooie wandelingen gemaakt bij NP De Maasduinen, een gebied waar we nog niet zo vaak geweest waren. Ook een aanrader!

Tenslotte:

De excursie was leuk vanwege de informatie, maar om de herten te zien (en horen) kan je ook gewoon zelf naar de uitkijktoren wandelen.
Maar, we hadden nu wel een reden om er heen te gaan. En we hebben een heerlijk weekend gehad, met mooie wandelingen en meer burlende herten dan we van tevoren verwacht hadden.
Gelukkig hadden we ook veel betere weersomstandigheden dan voorspeld waren, en zijn we met een mooie serie foto's thuisgekomen.

Sfeer in het bos, aan het einde van de zomer

Sun, 13 Oct 2024 16:53:02 Z

Sfeervolle bosfotografie in de zomer, is dat mogelijk? Ik heb met dat eigenlijk nooit echt afgevraagd - ik ging er min of meer vanuit dat bosfotografie meer iets is voor de herfst.
Nu is het natuurlijk ook wel zo dat het in de zomer wel heel erg vroeg licht wordt, dus met opkomende zon op pad gaan betekent midden in de nacht je bed uit. En door de hogere temperaturen is de kans op mist of nevel ook erg klein.

Varens en eiken

Maar eind van deze zomer, toen de nachten alweer wat langer werden en de dagen korter, kreeg ik eindelijk weer de kriebels om op pad te gaan om te gaan fotograferen. Ik had op een website van een andere fotograaf prachtige sfeervolle foto's gezien van bos en bomen, en ze waren zeker niet allemaal in de herfst gemaakt. Dus langzamerhand begon ik het besef te krijgen dat ik niet persé tot de herfst hoefde te gaan wachten.

Pad tussen de varens en eiken

Mijn jaarlijks terugkerende zomer-foto-dip heeft dit keer best lang geduurd, vanaf eind van de winter was ik al niet meer erop uit gegaan om te gaan fotograferen. Uiteraard heeft het overlijden van mijn moeder, begin maart, daar een grote rol in gespeeld. Voor de verwerking van het verdriet en de verkoop (en leeghalen) van haar huis heb ik blijkbaar deze tijd nodig gehad.
Ook weet ik van mijzelf dat ik echt zin moet hebben om te gaan fotograferen. Anders loop ik maar een beetje doelloos rond en vind ik niets interessant genoeg om vast te leggen.

Tweetal

Maar deze ochtend had ik daar totaal geen last van. Eigenlijk vanaf het moment dat ik vanaf de parkeerplaats het bos in liep, zag ik al meteen diverse mooie composities van bijzondere bomen en mooie paadjes.
En zo kwam ik al snel in een soort van 'flow', waarbij ik ogenschijnlijk makkelijk de één na de andere foto maakte.

Krom met een gat onderin

De verwachte dichte mist bleef uit, dus ik baalde daar wel een klein beetje van.
Maar de combinatie van diverse kromme of vreemd gevormde bomen, de varens en de paden daar doorheen spraken mij toch enorm aan. Zeker toen de zon wat tevoorschijn kwam, waardoor er een mooi lichtspel ontstond op de varens en bladeren.
Hier en daar was het lastig om de compositie te bepalen: een paar stappen naar voren of achteren gaf een totaal ander beeld. Vergelijk de volgende foto maar eens met de vorige:

Wirwar van bomen

Een paadje dat je blik de foto inleidt doet het altijd goed. En omdat het (zon)licht op sommige plekken zorgt voor lichtere delen, en op andere voor donkerder delen, krijg je zo een mooi 3-dimensionaal effect in de foto.
Bij het bewerken van een foto benadruk ik vrijwel altijd dit soort contrasten. Grappig is dat ook Carin dit onlangs op een schilder-workshop geleerd en toegepast heeft :-)
Er hoeft niet altijd echt zwart of echt wit in een foto aanwezig te zijn, maar door wat contrast toe te voegen wordt de foto wel sprekender.

Pad naar de 3 bomen

Een klassieker in de bosfotografie is uiteraard de boslaan. Een mooi pad met aan weerszijden een rij bomen, die bij voorkeur wat grillig gevormd zijn. En waarbij aan het einde van het pad een wat lichter deel van het bos te zien is.
Zelf probeer ik hierbij altijd te zoeken naar iets dat afwijkt. Bijv. een scheve boom, of een boom met enorme knoesten, of een overhangende tak die de foto bovenin mooi 'afsluit'.
In dit geval was het de scheef gegroeide boom die direct mijn aandacht trok. Maar ook de lichtere stammen en het gat in de boom rechts helpt om het een interessante foto te maken.

Imposante laan

Toen de zon eenmaal wat hoger stond, kreeg die voldoende kracht om het vocht in het bos wat te laten verdampen. En zo ontstond, tot mijn grote vreugde, ineens toch nog wat extra sfeer.
Hier werd mijn aandacht getrokken door de bladeren en de varens eronder, die samen een soort "S" vormden, prachtig belicht door de zon.

De S van Sunny

Op zo'n moment is het eigenlijk puur toeval of je op de juiste plek bent om een mooie foto te kunnen maken. Al helpt het altijd wel om richting de zon te gaan lopen, om zo de lichtharpen met tegenlicht te kunnen zien en fotograferen.

Sfeer in het bos

Het was voor mij toch wel een grote verrassing dat de (nog) groene varens en de bomen nog vol in blad zo fotogeniek konden zijn. Met een beetje damp en de zon die door het gebladerte scheen, ontstonden zo prachtige, bijna jungle-achtige schilderijtjes.
Ik geef zeker toe dat ik dit in Lightroom en Photoshop nog verder benadrukt heb. Met wat licht-accenten hier en het iets donkerder maken daar, komt er wat meer contrast en (dus) leven in de foto. En met een subtiel Orton-effect krijg je die mooie zachtheid in het beeld.

Sfeervol bos met berken

Dezelfde locatie, bijna dezelfde foto, maar nu in liggend formaat. Ik kan zelf niet kiezen...

Sfeervol bos met berken

En nog een foto, waardoor je het idee krijgt in een sfeervolle (Nederlandse) jungle te zijn:

Sfeer in het bos

Bij de volgende drie foto's heb ik me wat meer uitgeleefd in Lightroom. Gewoon omdat het kan 😉 en om eens te kijken wat ik van een foto kan maken waar niet zo heel bijzonder of mooi licht in zit.
Maar ook nu bestaat dit vooral uit het lichter en donkerder maken van delen van de foto ("dogde en burn"), en een Orton effect om er wat meer "zachtheid" in te krijgen.

Oud, maar nog steeds mooi

Ik ga zeker nog eens terug naar deze locaties, om te kijken welke foto's ik met andere licht- en mist-omstandigheden hier kan maken.

Paadje tussen de varens

De laatste foto is een prachtig doorkijkje naar een cluster van berken. De zon stond daar intussen vol op, dus de witte basten werden bijna uitgebeten wit.
Ter plekke heb ik dus al flink onderbelicht, om dit uitbijten te voorkomen. Maar in de nabewerking heb ik dit nog wat verder aangezet.
Door daarna toch weer een klein beetje licht "terug te schilderen" op de voorste bomen, hebben die toch nog wat doortekening en diepte gekregen.
Eigenlijk ga ik nooit zover in mijn nabewerkingen, maar ik vond het in dit geval toch wel erg leuk om eens te doen. En ik was ook wel geïnspireerd door schilderwerk van Carin, waar het heel normaal is om zo te werk te gaan 😊

Doorkijkje

Tenslotte

Het was een heerlijke ochtend fotograferen, de inspiratie en flow was er eindelijk weer eens sinds tijden.
En ik heb gezien en meegemaakt dat ook bosfotografie in de zomer prima te doen is. Je hebt niet altijd de mooie herfstkleuren nodig, en ook mist of nevel is niet persé nodig. Als er maar mooi licht is, en er interessante bomen te vinden zijn.

Sfeer in een mistig herfst bos

Sat, 30 Dec 2023 17:20:26 Z

Het einde van 2023 is alweer in zicht: nog maar één dag te gaan.
Ofwel morgen, 31 december, nog snel wat overtollige kerst-kilo's eraf sporten, oliebollen bakken, een avond gezelligheid met vrienden en spelletjes, en dan met bubbels en wat vuurwerk het nieuwe jaar 2024 inluiden 🎇🍾

Beschermd onder de den

En laat ik het cliché maar weer van stal halen: wat is het jaar weer voorbij gevlogen!

Een fotografisch jaaroverzicht gaat dit blog echter niet worden, want ik heb nog steeds niet al mijn gemaakte foto's verwerkt 😳
Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om terug te blikken op twee mooie herfstdagen. Dagen waarop het eens niet regende, maar -eindelijk- de mist zorgde voor sfeervolle foto-mogelijkheden in het bos.

Mistig bos-toneel

De eerste mooie ochtend was op een maandag, eind oktober, een dag dat ik eigenlijk moest werken. Maar gezien de verwachte mist heb ik die ochtend maar gewisseld met mijn parttime vrije vrijdagochtend. Gelukkig zijn mijn teamgenoten op mijn werk vol begrip als ik dat eens doe, zelfs ik het pas 's morgens op onze team-app doorgeef 😊

Eenzame danser

Geheel op gevoel loop ik door een bos waar ik nog niet eerder ben geweest. Het is rustig, er is niemand anders op deze maandagochtend, zelfs niemand die hier zijn hond uitlaat.
Voor mij zijn dit de ideale omstandigheden om genietend, maar vol aandacht rond te lopen, op zoek naar mooie composities.

Een dansende, kromme boom vangt mijn aandacht, en verleidt mij om verschillende standpunten uit te proberen.

De eenzame danser

Al met al genoot ik van die heerlijke rustige ochtend, ook al heb ik er niet zo heel veel foto's aan over gehouden die mijn kritische selectie overleeft hebben.

De volgende mooie dag waarop ik er op uit kon gaan was half november. Dit keer op mijn vrije vrijdag, dus dat was makkelijker te plannen.
Weer ben ik naar een bos in de buurt gegaan waar ik nog niet eerder geweest was. De herfstkleuren waren op hun hoogtepunt, een week later had een storm het meeste blad er al weer af geblazen.

Herfstkleur

Echt mistig was het niet, maar er hing wel een sfeervolle nevel in het bos. En de zon wist af en toe door de mist en bewolking heen te breken, zodat de sfeer alleen maar beter en mooier werd.

het pad naar het licht

Mijn oog werd automatisch getrokken naar de de geel-kleurende Lariksen, vooral als de zon daar net op scheen. Wat een fraai kleurenpalet ontstaat er dan.

Kleurige chaos

Lichtgevend geel

Opvallend geel

Nevel in het bos en een zon die steeds wat hoger komt te staan en door de mist weet te schijnen: het recept voor mooie zonneharpen door de bomen.

Zonnestralen

Zonneharpen

Even verderop vraagt een klein geel boompje om aandacht (en een foto). De zon schijnt er precies op vanaf de zijkant, de rode beukenblaadjes op het pad vormen de mooie lijn er naar toe.
Ik kan niet kiezen tussen de staande en de liggende compositie...

De herfstkleuren op zijn mooist

Gele en oranje herfsttinten

Wat ik ook nooit kan weerstaan: lanen met bomen die met hun gekleurde blad een soort herfst-kleurige tunnel vormen.
Je blik wordt automatisch door het pad meegenomen het beeld in. Zeker hier, waar door het hoogte-verschil in het landschap het pad nog meer diepte lijkt te geven.

Boslaan in herfstkleuren

Een tunnel van herfstbladeren

Onderweg twijfel ik even of ik wel zin heb om mijn macro-lens erbij te pakken voor een boom met een enorme verzameling paddenstoelen erop.
Maar ik kan het natuurlijk toch niet laten :-)

Paddenstelen trio

Weer een eindje verder kijk ik eens om, om te zien of de zon vóór mij ook zorgt voor mooie kleuren en sfeer áchter mij. En ja, wat een mooi intiem sfeervol bos-landschap ontstaat er zo.

Misitige sfeer in het bos

De andere kant op, richting zon, ziet het er weer heel anders uit.
Door de zon en nevel ontstaat een zeer diffuus licht. De kleur wordt meer monochroom, maar meer sfeer in het bos kan je toch niet krijgen...

Met de zoomlens op 200mm, kan ik het landschap wat 'in elkaar drukken' en de sfeer nog meer benadrukken.

Bospad met mist

Boom in de mist

Sfeerplaat van mist in het bos

Zonnestralen op de natte bomen

Tenslotte:

Ik heb weer genoten op deze twee prachtige ochtenden in het bos. In alle rust, met alle tijd, in mijn ééntje het tempo bepalend waarop ik door het bos liep en foto's maakte.
Hopelijk kan ik volgend jaar in de herfst weer van dit soort prachtige momenten meemaken.

Maar eerst ga ik nog even nagenieten van alle andere mooie momenten die ik dit jaar heb mogen meemaken. Tijdens mijn sabbatical van april tot juli heb ik een aantal mooie reizen kunnen maken, in Nederland, Spanje, Hongarije en Engeland. En ook nog een prachtige vakantie naar IJsland en Groenland.

Mijn goede voornemen voor 2024 is dan ook: eindelijk eens de foto's van al deze prachtige reizen verwerken: in nieuwe blog-posts, in mijn portfolio op mijn website en op onze reisverslagen-website.

Ik wens jullie allemaal een gezond en liefdevol 2024, vol met prachtige foto-momenten!

Gouden licht door de dansende bomen in het Speuldersbos

Sun, 12 Mar 2023 15:36:08 Z

Het was begin december, de herfst was intussen alweer voorbij. De bomen hadden al hun bladeren al laten vallen, en toonden nu hun kale skeletten.
En hoewel de mistige najaarsdagen ook al over hun hoogtepunt waren, gaf de weersverwachting voor deze vrijdagochtend wel dichte mist aan.

Pad door het bos met gouden licht

Donderdagavond had ik de voorbereidingen voor een ochtend fotograferen dus al getroffen: de fototas en statief stonden klaar, de batterijen waren allemaal opgeladen, de geheugenkaartjes geleegd, en de wandelschoenen stonden al bij de deur. En het plan was om naar de bossen en uiterwaarden bij Amerongen te gaan.

Maar zoals wel vaker liep het toch weer anders dan voorbereid.
Toen de wekker (voor mijn gevoel weer eens veel te vroeg) ging, was het eerste wat ik deed: op de buienradar website de actuele mist situatie bekijken.
En tot mijn verrassing was hier in het midden geen mist te bekennen, en bij Amerongen ook al niet.
Een blik door de gordijnen bevestigde wat ik in de app gezien had: geen mist te bekennen.

Bomen als grillige silhouetten

Op dat moment komt dan altijd de grote twijfel bij mij boven: zal ik wel op pad gaan, heeft het wel zin, of blijf ik toch maar lekker in mijn warme bed liggen?
Maar ja, wakker was ik nu toch al, en alles was voorbereid. En intussen weet ik eigenlijk ook wel dat er altijd wel wat moois te beleven en zien is, en ik vaak op dit soort onverwachte uitjes (juist) toch wel met mooie foto's thuis kom.

Gouden zonnestralen in het bos

Volgens de mistradar leek er meer naar het noorden, bij Nijkerk, wél flink dichte mist. Aangezien het Speuldersbos daar toch ook vrij dichtbij ligt, besloot ik daar maar heen te gaan.
Om het Speuldersbos eens van een andere kant te benaderen, met daardoor hopelijk een frisse blik, programmeerde ik de parkeerplaats langs de N797 (de Garderenseweg), ten zuid-oosten van Putten, als eindbestemming in de auto-navigatie.

Een goede keuze, zo leek het. Op de A28 naar het noorden werd het steeds mistiger, tot er echt wel sprake was van hele dichte mist.
Maar toen sloeg ik af naar Putten, en binnen een paar honderd meter was er geen mist meer te bekennen.

Het viertal

Teleurgesteld reed ik door, me er bij neerleggend dat dit toch niet de mooie ochtend met mist-fotografie in het bos zou gaan worden.

Gouden sfeer in het bos

Eenmaal in het bos bleek er echter toch wel wat nevel tussen de bomen te hangen.
En hier en daar hingen er nog wat gekleurde blaadjes aan de bomen, dus ik vermaakte me alsnog met het fotograferen daarvan.
Zoekend naar mooie composities, waarbij de kromme bomen het mooist tot hun recht zouden komen.

De laatste blaadjes vangen het licht

Maar rond half elf gebeurde het ineens: de zon begon te schijnen, waardoor het vocht in het bos begon te verdampen en het nog iets neveliger werd.
En als gevolg van de zon die door de nevel scheen, kwam er ineens een prachtige gouden licht door de bomen heen.

Beukenblaadjes-paraplu

Er ontstonden van die fraaie lichtbanen door de bomen, en de contrasten tussen licht en donker zorgden voor een prachtig decor-achtig bos.

Herfstige beukenblaadjes aan de boom

Omdat het in dit soort omstandigheden het mooist is om met tegenlicht te fotograferen, begon ik steeds richting het licht verder te lopen.
Bij iedere kruising van paden was de keuze eenvoudig: waar staat de zon, waar heb ik tegenlicht, dan moet ik die kant op.

Zonnestralen doorklieven de kale bomen

Ik maakte me wel een beetje zorgen waar ik op die manier ergens uit zou komen, maar ach, dat waren zorgen voor later :-)
En ik gebruik altijd de app "GeoTracker", zodat ik precies kan zien waar ik ben, hoe ik precies gelopen heb en waar de auto terug te vinden is. Erg handig!

Voordat de laatste blaadjes eraf zijn gevallen

Tot mijn grote verbazing kwam ik al die tijd geen enkele andere fotograaf tegen. Het kan dus wel: als enige fotograaf in het Speuldersbos rondlopen.
Of kwam het toch omdat ik nu op een niet zo populair beginpunt ben gestart?

Het pad tussen de dansende beuken

Helemaal mooi is het natuurlijk om zo'n paadje te vinden die kronkelig door het bos loopt.
Het leidt je blik op een natuurlijke manier door de foto heen, langs de dansende bomen, naar het licht in de achtergrond.

Het pad naar het licht

Zoals de meeste andere keren heb ik vooral met mijn 70-200mm lens gefotografeerd. Dat is toch echt de ideale lens voor dit soort fotografie.
De 70mm werkt vaak nog prima om genoeg in beeld te kunnen krijgen, en inzoomend naar de 200mm kan je mooi de bomen in beeld "samen drukken' en details eruit pikken in het vaak drukke, volle bos.

Geveld, tussen zijn soortgenoten

Bijna dezelfde foto, maar nu met een iets ander standpunt (iets verder doorgelopen), zonder de dikke stam linksonder.
Ik kon niet kiezen, ik vind ze allebei hun charme hebben...

De belofte van licht aan de horizon

Tenslotte:
Ik ben nu al een redelijk aantal keer in het Speuldersbos geweest. Maar dit soort mooie omstandigheden heb ik nog niet eerder meegemaakt.
En ook nu weer leek het aan het begin van de ochtend een tegenvaller te gaan worden, zonder de verwachte/gehoopte mist. Maar ook nu weer ben ik blij dat ik toch op pad ben gegaan.

Vlakbij de auto kwam ik nog twee wandelaarsters tegen. Ze vroegen of ik nog iets bijzonders op de foto had gezet. Teleurgesteld waren ze, dat ik geen wild zwijn, ree of hert had gefotografeerd.
Alsof alleen het wild op de Veluwe de moeite waard zou zijn om te fotograferen - ik denk dat deze serie wel anders bewijst... :-)

NB: De andere foto's, die ik meer in het begin van de ochtend gemaakt heb, komen overigens nog eens in een volgend blog in beeld!

Sfeer en herfstkleuren in het bos

Fri, 26 Nov 2021 16:37:55 Z

De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen, de kleur is vrijwel verdwenen: de mooie herfst periode is al weer zo goed als voorbij. Gelukkig hebben we de foto's nog ;-)

Mist in het bos

Het is altijd weer afwachten wanneer de herfst zich van zijn mooiste kant laat zien. Begin oktober begint het wel te kriebelen bij mij om op pad te gaan het bos in, maar meestal is dat nog echt te vroeg voor de mooi(st)e kleuren.
Maar een mistige ochtend biedt dan ook genoeg kansen voor mooie sfeerfoto's. De tijd om op te staan is eindelijk weer wat gunstiger, bovenstaande foto heb ik pas om 08.15u hoeven/kunnen maken 😊

Misitige laan

Zoals te zien is, is het blad aan de bomen nog groen, en is de mist de grote sfeermaker deze ochtend.
Ik ging dan ook op zien naar karakteristieke bomen, maar dat viel niet mee. Soms staan ze er wel, maar dan helemaal ingeklemd tussen andere bomen en struiken. Het lukt dan toch niet goed om een mooie, rustige foto te maken.
Deze boom stond vlak langs een weg, en dus wat meer open en vrij. En de weg stoort mij eigenlijk helemaal niet in de foto.

Karakteristieke boom op een sfeervolle ochtend

Wat meer in het bos zijn het vaak de beuken die behoorlijk vrij staan. Door hun grote en dichte bladerdek in de boomkroon groeit er vrijwel niets meer tussen de stammen, omdat daar te weinig licht komt.
Door het tegenlicht en de mist ontstaat wel een mooie diepte in het beeld.

Statige stammen in mistig sfeerbos

Tot mijn verrassing kan echter ook de chaos van takken en blaadjes een mooi beeld opleveren, vooral als er een soort blikvanger als ankerpunt in de foto op te nemen is.
Ik had de foto eerst "gebroken katapult" willen noemen, maar twijfelde of iedereen dit erin zou herkennen... 🧐

Rustpunt in de chaos

Hier en daar waren er al wel wat kleuren te zien, maar die waren vooral van de krentenboompjes, die als eersten begonnen te verkleuren. Gevangen in het frame van de twee bomen, en mooi die diepte die er ontstaat door de andere bomen.

De eerste verkleurde bladeren

Eind oktober/begin november zijn we twee weken naar Gran Canaria geweest, onze 'uitgestelde' zomervakantie. Heerlijk even naar de zon en 25 graden en niet zo veel doen. Maar, zo miste ik ook wel een groot deel van de mooi gekleurde herfst!
Gelukkig bleek de herfst kleur dit jaar pas laat op gang te komen en ook wat langer te blijven. Op 13 november ben ik dus toch nog snel eens op pad gegaan met mijn camera.

Kleurige beukenlaan

Ik houd wel van die mooie brede bomenlanen, met het rode beukenblad op de grond en de naar elkaar toe groeiende takken als een soort boog boven je.

Beukenlaan in herfst-kleuren

De dag ervoor had ik met Carin al een heerlijke wandeling in dit bos gemaakt, waarbij ik goed had rondgekeken naar mooie foto-locaties. Met mijn mobiel maak ik dan foto's van mooie plekken, zodat ik die later met de gps-informatie in de foto weer terug kan vinden. Dit keer kostte het me echter nog aardig wat moeite om deze plek terug te vinden, maar het was de moeite waard.

Zwevende beukenblaadjes

Er stond een prachte beuk, met bijna lichtgevende bladeren, in verschillende "verdiepingen" aan de boomstam.

Verdiepingen met kleur aan beukenboom

Ook aan de rand van het stuk met beukenbomen stond een mooie boon, met afwijkende vorm takken en nog prachtig in het gekleurde blad:

Dansend in de herfstkleuren

Weer op de weg terug op de fiets kwam ik nog langs/door een prachtige brede laan. Het was al aardig aan het schemeren, en een voorbijganger vroeg of het niet te somber en donker was voor het maken van een foto.
Maar, juist door de langere sluitertijd kan de camera sensor veel kleur registeren, en met de camera op statief maakt het niet uit of de sluitertijd wat langer is of niet.

Buekenlaan met knallende herfstkleuren

Nog een paar tips:

Gebruik in het bos altijd een polarisatie-filter, om zo de schitteringen op de bladeren te verminderen en dus meer kleur op de foto te krijgen.
Een zoomlens van 70-200mm is erg geschikt voor dit soort foto's, omdat je in kan zoomen op bijzondere bomen, en de lucht zoveel mogelijk buiten het kader kan houden.
Gebruik een statief - het is toch altijd wat donkerder in een bos, met lange sluitertijden tot gevolg. En je wilt de ISO wel zo laag mogelijk houden voor de beste kwaliteit.
Bekijk maar eens de sluitertijden van alle foto's in dit blog!
In mijn portfolio kan je nog meer foto's vinden met mooie herfstkleuren en herfstsfeer :-)

Schotse hooglanders op de Westerheide tijdens een mistige ochtend

Sun, 17 Oct 2021 13:13:26 Z

Ik was al twee keer op pad gegaan om de mooie paarse heidelandschappen te fotograferen (zie mijn vorige blog). Toen de weersverwachting weer een mooie ochtend met mist aangaf, wilde ik dit keer dus eens een ander onderwerp gaan fotograferen.

De zon komt tevoorschijn achter een wolk en de mist

Ik bedacht dat de oranje vacht van de Schotse Hooglander een mooi kleurcontrast zou geven met de paarse heide. En ook de oranje-bruine vacht van een ree zou mooi afsteken.
Al snel had ik dus bedacht dat de Westerheide de beste locatie was om dit te gaan fotograferen. Dat is het voordeel als je vaker ergens komt, dan weet je wat je er kan verwachten :-)

De zon heeft moeite om door de dikke mist te schijnen

Het was behoorlijk mistig toen ik aankwam op de heide, en het duurde wel even voor de zon door de dikke mist heen wist te branden. Maar dat gaf mij mooi de tijd om te lopen naar de plek waar ik de Schotse Hooglanders hoopte te vinden. En om te genieten van het prachtige landschap om mij heen.

Het is net een grote, kale verlaten vlakte met 1 dode boom

Krentenboom in de mist

Het is prachtig om te zien hoe de wereld er ineens heel eenvoudig uit ziet, als het meeste (en vaak lelijke) op de achtergrond in de mist verdwijnt. En hoe de bomen dan ineens met hun silhouetten de aandacht opeisen.

Zonnetje door de bomen

Stormschade

Terwijl een paar andere fotografen al de Schotse Hooglanders aan het fotograferen waren, was ik afgeleid door onderstaand sprookjesbos. Een uur later liep ik er ook weer langs, en kon me toen al nauwelijks meer voorstellen hoe mooi dit was in dit eerste licht met mist en de laagstaande, opkomende zon.

Sprookjesachtige bomen

Maar, ik kwam eigenlijk toch echt voor de Schotse Hooglanders ;-)
En die waren er -gelukkig- ook, inderdaad op de plek waar ik ze verwacht had.

Schotse hooglander in de mist

Op gepaste afstand, met een zoom-lens op mijn crop-camera, ging ik op zoek naar 'andere' standpunten.

Schotse hooglander op wacht

De koppen nat van de dauw op de hei en het gras, en wat een mooie gekrulde horens:

De kop is helemaal nat van de dauw

Toen de zon iets meer tevoorschijn kwam en de mist iets minder dik werd, ging ik op zoek naar mijn kleurcontrast.

Ziet er zo best dreigend uit

Een paaltje vormde een goede krab-locatie, waardoor het dier ook een tijdje op dezelfde plek stil stond. En met de zon van rechts kreeg ik hier mijn gezochte kleurencombinatie.

Maar hij had gewoon last van jeuk

Hij had flinke jeuk zo te zien, op diverse plekken :-)

Handig, dit paaltje om aan te kunnen krabben

Nadat de krab-sessie voorbij was, ging hij weer op pad. Richting het licht, dus ik kon een fraaie tegenlicht opname maken.

Schotse hooglander in tegenlicht op de heide

Langzaam sjokte hij verder de hei over, waarschijnlijk naar een stukje bos waar hij wat meer beschut zou kunnen gaan liggen uitbuiken en slapen.

Het mooie warme ochtendlicht op paarse heide en Schotse hoogland

Ik kon het uiteraard toch niet laten om de paarse hei te fotograferen, met dit mooi gele gras als contrast:

Mooi contrast tussen heide en geel gras

Het licht werd intussen steeds harder, omdat de mist verdween en de zon rap hoger een de hemel kwam te staan. Via een omweggetje liep ik terug naar de auto, hopende om toch ook nog ergens onderweg een reetje te zien.
En ook dat werd mij gegund:

Het reetje had mij toch wel gezien

Tenslotte:
Wat een heerlijke ochtend was dit toch weer. Alles zat mee: de mist, het mooie licht, de Schotse Hooglanders op de plek waar ik ze verwachtte, en ook nog een ree als toegift.
Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval: die blogjes schrijf ik dus niet en de foto's van zo'n ochtend zie je dus niet ;-)
Maar eigenlijk geniet ik altijd van de ochtenden dat ik op pad ga, en dit soort foto's zijn dan een mooie bonus!

Bewonder mijn 15 foto's van het prachtige paarse heidelandschap

Fri, 17 Sep 2021 15:25:54 Z

De heide bloeide in 2021 mooier en langer dan de jaren ervoor. Waarschijnlijk was dit het gevolg van de nattere en koudere zomer dit jaar. Voor mij reden om een paar keer 's morgens vroeg op pad te gaan, om de mooie paarse bloeiende heidelandschappen te fotograferen bij zonsopkomst, met een beetje mist erbij voor de sfeer.

Paarse heide op een mistige ochtend

Samen met Carin was ik al een paar keer gaan scouten of de heide al in bloei stond. Maar we waren steeds te vroeg. Maar deze eerste ochtend stond de heide wel mooi te bloeien bij Den Treek.
Onderweg er naar toe had ik ook al door dat de "beloofde" mist er ook zou zijn. Wat een heerlijk begin van de dag :-)

Paarse heide met een graspol en bomen

Jammer genoeg kleurde de lucht niet heel mooi mee toen de zon was opgekomen, er zat toch teveel mist en lage bewolking in de weg. Maar het beetje kleur paste wel mooi bij de paarse heide.
Met mijn groothoeklens liep ik rond, zoekend naar mooie composities, waarbij ik een mooie blikvanger als voorgrond zou kunnen gebruiken. Zoals op de foto hierboven.

Maar ook de vliegdennen vormen een mooi onderwerp en contrast met de ronde, lichtpaarse heidepollen.

Spinnenwebjes tussen de heide

De mist bleef best lang hangen, en de zon wist er niet goed doorheen te komen/branden. Des te meer deed ik mijn best om te zoeken naar mooie composities op de grond. Deze prachtige lagen van verschillende kleuren en structuren met diagonale lijn erin voldeed wel aan mijn eisen:

Laagjes in het heidelandschap

Ook opvallend waren de zeer vele spinnenwebjes. De heide- en graspollen zaten er vol mee, en door het lage strijklicht en de mist-waterdruppels vielen ze extra op.
Net als alle voorgaande foto's bestaan ook de volgende twee foto's uit een focusstack van 3 opnamen, om zo de scherpte van voor tot achter in de foto te krijgen.

Spinnenwebben op de heide

Paarse heidestruikjes en spinnenwebben

Helaas werd het steeds grijzer weer, waardoor de mooie kleuren steeds minder zichtbaar werden. Tijd om naar huis te gaan voor een ontbijtje en koffie...

Een paar dagen later kon ik echter in de herkansing. Er was weer mist voorspeld, en ik ging er vanuit dat de heide toch ook na deze paar dagen nog wel zou bloeien. Dit keer was mijn bestemming de Zuiderheide bij Hilversum.

Blauwe kwartiertje voor zonsopkomst op de heide

Ik was niet de enige met dat plan, vanaf de parkeerplaats liep ik gezellig kletsend met een fotograaf-collega de heide op (en later moest ik moeite doen om die 10 andere niet op de foto te krijgen). Maar al snel gingen we allebei onze eigen weg, iets wat ik zelf ook wel het meest prettig vind.

Er was weer een mooi laagje mist aanwezig en de zon klom al vlot hoger boven de horizon. Weer gewapend met mijn fototoestel op statief, groothoeklens en ND-grad filters erop, ging ik weer op zoek naar een mooie voorgrond met de paarse heide en "iets anders". Iets anders, zoals deze mooie afstekende groen-gele bloem:

Geel bloemetje tussen de paarse heide

Of dit mooie groen struikje in de hoek van de foto:

Het pad door de heide

Of dit groen struikje dat mooi diagonaal in de foto loopt, naar de bomenrij en het mooie licht:

Bomen in de mist op de bloeiende heide

Een paar groene graspollen, mooi net los van de paarse heidestruikjes, doen het ook goed als eye catchers in de voorgrond:

Groene graspollen en bloeiende paarse heide

Bij de volgende foto twijfelde ik waar ik het uitstekende sprietje zou laten: links of rechts van de zon, of een hoger standpunt innemen. En thuis heb ik toch ook nog gekeken wat er gebeurde als ik het sprietje weg zou klonen.
Maar het sprietje net voor de zon vond ik tóch het meest geslaagd.

Groene graspol, bloeiende paarse heide en een mistige zonsopkoms

Langzamerhand teruglopend richting auto zag ik dit dit fraaie landschap. De paadjes leiden mooi het beeld in, richting de boom. En de zon geeft alles een heerlijk lichte en kleurrijke sfeer.

Mistig heidelandschap

Zo'n paadje dat je door de foto leidt, werkt eigenlijk altijd wel goed. Zeker als het ook nog een mooie S-vorm heeft.

Landschap met krentenboom tussen de paarse heide

Uiteindelijk was de zon al flink hoog aan de hemel komen te staan, de mist was al vrijwel helemaal verdwenen, en het licht begon al bijna "te hard" te worden voor mooie beelden. Tijd voor een laatste overzichtsfoto met berk, krentenboom en wat heidestruikjes.

Het heidelandschap in prachtig licht net na zonsopkomst

Al met al heb ik me zo twee ochtenden prima vermaakt, ondanks het vroege opstaan rond half zes.
Een paar dagen later ben ik nóg een keer op pad gegaan, maar dat komt in een volgend blogje... :-)

Wil je nog een paar extra foto's zien die ik deze dagen gemaakt heb, bekijk dan mijn portfolio met heidelandschappen!

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

Paddenstoelen in sprookjessfeer

Fri, 13 Nov 2020 09:36:25 Z

Herfst: de mooiste tijd qua kleuren in het bos en de vele paddenstoelen op de bodem.
Helaas zit het er dit jaar voor mij niet in om plat op de grond paddenstoelen te gaan fotograferen. Mijn schouder kwetsuur ("frozen shoulder") zorgt ervoor dat dit fysiek even niet mogelijk is. Jammer, want het is wel een erg goed paddenstoelen jaar...
Als het goed is dan is mijn schouder volgend jaar weer genezen, dus kan ik me dan weer gaan uitleven. En, ik heb ook nog een serie foto's van vorig jaar die ik nog nooit op mijn blog heb gepost.

Hierboven en onder twee foto's van dezelfde paddenstoeltjes (ja, als je goed kijkt zie je er twee :-) ), maar allebei genomen vanuit een iets ander standpunt. Het laat mooi zien hoeveel dit uitmaakt voor de achtergrond, of je een klein stukje naar links of rechts gaat zitten met je camera.
Het gebruik van mijn vintage Trioplan 100mm lensje (met tussenringen) zorgde ook mede voor de mooie schilderachtige voor- en achtergrond.

Beide foto's waren vrij gelig van kleur, door de vele geelgekleurde herfstbladeren in de achtergrond. Daarom heb ik er dit keer eens voor gekozen om een ander camera profiel in Lightroom te selecteren. Normaal gebruik ik vaak de "Adobe Standard" of "Adobe Landscape", maar dit keer gaf de "Artistic 03" direct deze warme herfstsfeer.

Hieronder weer dezelfde paddenstoeltjes, maar ik heb deze foto weer op een subtiel andere positie genomen.
En in dit keer koos ik voor het "Authentic Randy" profiel, waardoor deze foto weer een heel andere sfeer heeft gekregen.

Zodra de zon achter de wolken verdween, ontstond er een meer "moody" atmosfeer in het wat donkere bos. Ik heb toen gewacht tot de zon weer iets tevoorschijn kwam en mooi op het randje van de paddenstoel scheen. Met wat onderbelichten krijg je dan al vanzelf een wat donkerder sfeer. Gecombineerd weer met het juiste camera profiel is het dan vrij eenvoudig om deze sfeer neer te zetten die ik toen voelde en zag.

Om eens te kijken hoe dat uit zou pakken, heb ik de foto omgezet naar zwart-wit. Ook daar zijn diverse camera profielen voor aanwezig, het is vooral een kwestie van uitproberen welke het beste bij de foto en het gewenste eindresultaat past.

Het vintage lensje, de Meyer Optik Görlitz Trioplan 100mm f/2.8, staat bekend om zijn fraaie bokeh cirkels. Het zonlicht dat door de herfstbladeren scheen zorgde voor genoeg lichtpunten om dit effect te kunnen benutten.

Sommigen vinden dit niet mooi of te opvallend, zelf vind ik het een mooi sfeervol effect geven in een foto.

Het begint bijna eentonig te worden ;-) Alweer dezelfde paddenstoeltjes, weer net vanaf een andere plek gefotografeerd. En dit keer heb ik met een Lightroom preset de sfeer neergezet die ik mooi vind. Zo'n preset wijzigt meerdere bewerkingsinstellingen in één keer, wat dus makkelijk is om snel -en consistent- een bepaald soort bewerking / sfeer te bereiken.

Even heel wat anders - andere locatie (wel nog in het Speuldersbos), andere paddenstoelen, andere achtergrond, ander camera profiel in Lightroom.
Een serene sfeer, die ik echt vind passen bij deze twee kleine, tere paddenstoeltjes.

Al rondlopend door het mooie Speuldersbos ging ik op zoek naar andere paddenstoelen. Daarbij let ik steeds op diverse dingen: staat de paddenstoel enigszins vrij zonder afleidende takken e.d., is er een mooie achtergrond en is er fraai licht waar ik wat mee kan "spelen".
Bij gebruik van het Trioplan lensje kijk ik dus vooral of er mooi licht door bladeren schijnt, om zo de bokeh bubbles tevoorschijn te kunnen toveren. In combinatie met de donkere bomen in de achtergrond geeft dit weer het sprookjesachtige beeld dat ik vaak zoek.

Amethistzwam tussen de bokeh bubbles

Aangezien het amethistzwammetje paars van kleur is, weten we natuurlijk allemaal als fotografen uit de kleurenleer dat dit een mooi contrast geeft met een oranje kleur in de foto. Zo zocht ik dus net zolang tot ik een zwammetje voor de oranje gloed van herfstbladeren kon fotograferen. Met als extraatje ook nog die lichtcirkels in de achtergrond om de sfeer compleet te maken :-)

Tenslotte:

Her en der zie ik wel discussies over "hoe ver" je mag gaan bij het bewerken van een natuurfoto. Ik begin daar een steeds een beter antwoord voor mezelf op te krijgen.
Als ik een foto in wil sturen in een fotowedstrijd, dan zal (moet) ik de bewerking minimaal houden. En ook als de foto bedoeld is om een bepaalde soort of landschap in beeld te brengen, dan zal ik er weinig aan veranderen.
Maar verder vind ik dat ik een foto zo mag bewerken dat die de sfeer en het beeld overbrengt zoals ik voor ogen heb.

En zoals je kan zien in dit blog is het zo mogelijk om met relatief kleine bewerkingen (allemaal in Lightroom) een heel eigen sfeer neer te zetten. Maar uiteraard lukt dit alleen maar als de basisfoto al goed is qua onderwerp, compositie, licht etc.

Texel - orchissen, klaprozen en zonsondergang

Fri, 04 Sep 2020 12:25:40 Z

Welkom bij mijn tweede deel van mijn blogs over ons lange weekend Texel tijdens Pinksteren. Ging mijn eerste deel over de zonsopkomst, vogels en (structuren in) het strand, dit keer komen de diverse orchissen, de klaprozen en een prachtige zonsondergang aan bod.

Orchissen

Gewapend met de erg goede Crossbill Guides over de Wadden wisten we dit keer wat beter waar we op zoek zouden kunnen gaan voor de diverse orchissen die te vinden zijn op Texel. In de gids staat een mooi overzicht met foto's en beschrijving van de diverse orchissen en tijdens welke wandeling je deze tegen kan komen.

De eerste was deze rietorchis bij Wagejot, toen ik (eigenlijk) grote sterns en kluten aan het fotograferen was. Maar de macro-lens moest dus toch wel even tevoorschijn komen. Het geel op de achtergrond vormt een mooi kleur-contrast met het paars van de orchis.

Rietorchis

Tijdens onze wandeling bij de Mokbaai en De Hors kwamen we ook best veel orchissen tegen, zoals de Vleeskleurige orchis. Deze orchis 'vraagt' door de kleur om een zachte, lichte foto:

Vleeskleurige orchis

Zoals altijd probeer ik zoveel mogelijk gebruik te maken van andere planten en bloemen in de voor- en achtergrond, zodat er een mooie onscherpte onstaat, en in dit geval een leuke dubbele V-vorm:

Vleeskleurige orchis

In dat gebied zagen we ook meerdere parelmoervlinders (helaas niet mooi te fotograferen, zo wakker en snel als ze waren). Dus toen we deze rups zagen, dachten dat dit wellicht een parelmoervlinder-rups zou zijn. Pas thuis kwam ik erachter dat dit een Bastaardsatijnrups is, die steeds vaker voorkomt aan de Nederlandse kust en op de waddeneilanden. En net als de eikenprocessierups heeft deze vervelende brandharen! Gelukkig hebben wij daar geen last van gehad...

Bastaardsatijnrups - mooi, maar met brandharen!

Het valt nog niet mee om de goede naam bij de orchissen te vinden, dus ik hoop dat ik het goed heb dat dit een gevlekte orchis is?!

Gevlekte orchis

Ook de bijen waren blij met de vele bloemen:

Gevlekte orchis met bij

Gevlekte orchis, de bij is gevlogen

Klaprozen

De ochtend dat ik de zonsopkomst bij het Haventje van Til had gefotografeerd, had ik nog ruim de tijd om vóór het ontbijt met de macro-lens aan de slag te gaan bij een veldje met veel klaprozen (vrijwel naast de parkeerplaats).
Het leuke was dat alle stadia van de klaproos te zien waren: de bloem die net uit de knop aan het komen was, een bloem in volle glorie en een al uitgebloeide zaaddoos:

Drie stadia van een klaproos in 1 beeld

Prachtig zoals zo'n nieuwe, verse bloemknop eruit zien met de nog in elkaar gevouwen blaadjes (en met de gele bloemen op de achtergrond):

Als kunstig gevouwen papier

Ook leuk, die 'hoedjes' op de bloemen die er nog net niet afvallen:

Het hoedje vliegt er bijna vanaf

Na een tijdje ging ik op zoek naar een andere invalshoek. De dubbele belichtingen (voor een zachter beeld) pakten helaas niet mooi uit. Dus toen ben ik maar eens nog dichterbij gekropen met mijn macro-lens, zoekend naar mooi beeld. Waarbij ik deze mooie herhaling ineens zag:

Herhaling

En vanwege het contrast tussen oud en nieuw (uitgebloeid en nog in de knop) vond ik het ook toepasselijk en een mooi resultaat geven om de volgende foto in zwart-wit om te zetten:

Het begin en eind van een klaproos in zwart-wit

Nog meer orchissen

Vlakbij ons hotel bleek ook een prachtig stukje bos te zijn, met een watertje en héél veel orchissen.
Op onze laatste dag moesten we daar dus ook nog zeker heen, om ze met mooi ochtendlicht vast te leggen.

Gevlekte orchis

Het licht scheen mooi zacht door de bomen heen, zodat ik niet met een parapluutje aan de slag hoefde te gaan om de orchis in de schaduw te zetten. Gelukkig maar, want bij dit soort kwetsbare bloemen loop ik liever niet het risico dat de paraplu op de bloemen waait.

Bijna dezelfde foto als de vorige, maar nu met de voor- en achtergrond subtiel op een iets andere plaats. En nu met een mier op de orchis :-)

Gevlekte orchis met mier

Rietorchis

Ook hier weer heb ik zitten 'spelen' met planten in de voorgrond, om zo een interessante achtergrond te krijgen.
Zoals altijd is het onderwerp belangrijk, maar de voor- en achtergrond zijn minstens zo belangrijk voor een geslaagde macro-foto:

Gevlekte orchis

Zonderondergang bij Ecomare Beach - paal 17

's Ochtens had ik al de prachtige zonsopkomst gefotografeerd bij de Cocksdorp. En omdat de weersverwachting goed was, ben ik (na een middag-dutje ;-) ) 's avonds met Carin ook voor de zonsondergang naar het strand gegaan bij paal 17.
Daar staan ook van die leuke strandhuisjes:

Strandhuisjes in het warme zonlicht

Door de laagstaande zon ga je ook ineens mooie structuren zien in het zand, waar de wind het zand in mooie ribbels en om de schelpjes heen heeft doen stuiven:

Door de wind gevormd

Laag bij de grond, voor een sfeervol plaatje net vóór de zon ondergaat:

Warm strijklicht over strand en schelpen

Ik had -wederom- geluk met het getijde: het was eb aan het worden, waardoor er mooie ribbels in het zand zichtbaar werden. En omdat het water pas net weggetrokken was, was het zand ook nog een beetje nat. Zo kon het licht en de kleuren van de lucht nog mooi weerspiegelen hierin:

Droogvallende ribbels op het strand

Ook de wolkjes in de lucht deden mooi mee, waardoor de foto's een fijne balans krijgen.

Droogvallende zand-ribbels bij zonsondergang

Als de zon dan eenmaal onder is, dan pas ontstaan de mooiste kleuren! Dus maak niet de fout om meteen naar huis te gaan zodra de zon onder de horizon is verdwenen, maar blijf juist dan nog een half of heel uur door fotograferen.
Het voordeel bij een zonsondergang vind ik dat je alle tijd hebt (gehad) om mooie composities te zoeken en dan klaar te staan voor het mooiste licht:

Zonsondergang aan zee

Ook is dat de tijd om te gaan spelen met langere belichtingen, zonder filters te hoeven gebruiken.
Uit de hand (!), 5 seconden, ETTR ("expose to the right", zo licht mogelijk belichten zonder dat het wit helemaal uitbijt), en met een lichte camerabeweging voor een mooi soft effect:

Zonsondergang aan zee in pastelkleuren

Op een gegeven moment gaat het licht en de mooie kleuren dan toch echt verdwijnen. Dus snel nog een laatste foto om de heerlijke sfeer vast te leggen:

De laatste kleuren in de lucht na zonsondergang aan zee

Tenslotte:

En zo hebben Carin en ik in de Corona-tijd toch nog een heerlijke lang weekend op Texel gehad. Veel gewandeld, gefietst en ook gefotografeerd. En met alle Corona-maatregelen was het prima te doen, zeker toen we op de laatste avond ook weer gewoon in een restaurant in de Koog konden gaan eten.

Zoals al ik al in de inleiding heb aangegeven is de Crossbill Guide Wadden een echte aanrader, zeker als je eens wat meer wilt weten van de ontstaansgeschiedenis van de waddeneilanden, alle aanwezige flora en de fauna! En er staan diverse wandelingen, fiets- en autoroutes in.

Op zoek naar de Oranjetipjes en Daslook

Fri, 26 Jun 2020 15:29:11 Z

Ieder jaar zie ik weer de meest mooie foto's van Oranjetipjes langskomen op Facebook. De vlindertjes fladderen vanaf ongeveer half april rond, dus begin mei vond ik dat ik toch ook maar eens een poging moest gaan doen. Zeker toen ik gelezen had dat Jody er heel veel gezien had in een natuurgebied vrij dichtbij.

Op een zaterdagochtend stond de wekker op 4 uur, om vóór zonsopkomst ter plaatse te zijn.

Onderweg kwam ik echter langs deze fotogenieke koeien, die in de mist in een weiland lagen. Met de prachtige kleuren van de zonsopkomst erachter kon ik niets anders dan snel stoppen, fototoestel pakken en dit vastleggen.

Koe in de mist bij zonsopkomst

Koeien in een mistig weiland bij zonopkomst

Na het parkeren liep ik snel naar de plek waar Jody de Oranjetipjes had gezien. Er was een weiland vol met pinksterbloemen, dus dat beloofde veel goeds. Enthousiast ging ik in het hoge, natte gras op zoek naar de vlinders.
Maar helaas, ik heb er geen enkele kunnen vinden :-(

De wijze les (en ik had het al wel eerder gelezen): ga 's avonds op zoek naar de vlinders en hun slaapplekken, en kom dan daar 's morgens weer terug...

Gelukkig was het met de mist en opkomende zon wel erg mooi:

Sfeervolle zon op een mist veld

Prachtige zonneharpen in de vroege ochtend

Ook bij het slootje langs het weiland was het genieten van het mooie landschap:

Sfeervol landschap in de ochtend

Knotwilg met de opkomende zon

En in alle nattigheid vond ik nog wel een paar fotogenieke spinnenwebben. Met mijn oude vintage Trioplan lensje (en wat bewerken in Lightroom) leverde dat een paar onverwachte foto's op.

Magisch spinnenweb

Spinnenweb

Spin hangend onder zijn web

Op weg naar de auto kwam ik nog deze paardenbloem-pluis tegen. In tegenlicht, met de zon die door bladeren heen scheen en het Trioplan lensje, kreeg ik een mooie herhaling in de foto:

Allemaal rondjes

De Daslook

Omdat het nog redelijk vroeg in de ochtend was, had ik zelfs nog tijd om bij landgoed Amelisweerd op zoek te gaan naar de Daslook. Het bleek al snel dat ik niet echt op zoek hoefde te gaan, er staan er gewoon heel erg veel.

Daslook in het frisse groen

Ik was al begin april ook al eens hiervoor op pad gegaan, maar toen stonden er nog maar enkele en kreeg ik het niet voor elkaar er iets van te maken. Dit keer ging het echter bijna vanzelf:

Daslook met bokeh-bubbles

Waarschijnlijk dit keer ook geholpen door het nog vrij lage zonlicht, dat door de bladeren en struiken scheen. Hierdoor kon ik mooi spelen met licht, schaduw en bokeh cirkels.
Maar ook mijn trouwe 100mm macro-lens doet het nog altijd erg goed, zeker voor een mooie softe benadering:

Daslook

Dit soort foto's maak ik overigens nooit met statief. Ik wil de mogelijkheid hebben om makkelijk een cm naar links, 3cm naar onder, of toch weer 2cm naar rechts te gaan. En dat lukt mij met een statief toch echt niet. Of ik ben weer net te laat, omdat dan die mooie lichtvlek alweer verdwenen is.
Dan maar de ISO iets omhoog zodat de sluitertijd kort genoeg is, en dan maar wat meer foto's maken zodat ik zeker weet dat er één met de juiste scherpstelling bij zit.

Schilderachtig Daslook

Tenslotte:

Helaas heb ik de Oranjetipjes deze ochtend niet gevonden. Dus ik zal een volgend jaar wel weer de kriebels krijgen om daarvoor op pad te gaan. Maar ik heb er wel een fraaie serie andere foto's aan overgehouden, eigenlijk zeker zo leuk!
En, dit is mijn eerste blog op mijn geheel (vooral technisch) vernieuwde website!
Ik kan nu nog makkelijker mijn foto's in mijn portfolio updaten en de blogs aanmaken.
Eén groot verschil is er wel: het is niet meer mogelijk om reacties op mijn blog te plaatsen. Dat werd technisch teveel werk, en er werd niet zo heel veel meer gebruik van gemaakt.
Mocht je dus willen reageren: ik waardeer dat uiteraard nog steeds heel erg. Stuur dan gerust een berichtje via mijn contactpagina. Of plaats een reactie onder het Facebook-bericht dat ik altijd aanmaak met de verwijzing naar mijn laatste blog!

Speuldersbos - sprookjesbos, ook net vóór de herfst losbarst

Sat, 30 Sep 2017 17:00:00 Z

Sprookjesbos

Ik had met Jody Zweserijn afgesproken om op zondag 24 september samen op pad te gaan, om bijv. paddenstoelen te fotograferen. Daar zijn diverse locaties zeer geschikt voor bij mij in de buurt, maar ik was ook al een tijd niet in het Speuldersbos geweest. Toen er ook nog mist voorspeld werd voor die zondag, was de knoop snel doorgehakt.

Dansende boom

Om 07.15u stonden we op de parkeerplaats bij Boshuis Drie, en zo te zien waren we niet de enigen...
Het bleek echter dat de camping aardig vol stond, dus daar hoorden waarschijnlijk al die auto's bij. Want we hebben slechts 2 andere fotografen gezien, en dat pas later op de ochtend.

Nederlands oerwoud

Het was inderdaad behoorlijk mistig, en jammer genoeg had de zon er nogal moeite mee om erdoor te komen. Toch was er op diverse plekken wel mooi licht, zo viel mijn oog direct op dit tafereel. Het was echter nog knap lastig om hier iets van te maken. Met alle takken, zowel aan de bomen als op de grond, wordt het al snel erg druk.

Mistig doorkijkje

Een doorkijkje zoals hierboven doet het natuurlijk altijd goed.
Aan de ene kant was het jammer dat er nog geen echte herfstkleuren te zien waren, maar aan de andere kant doet al het groen het hier ook best goed. Het zorgt in ieder geval voor een mooie omlijsting.

Dansende bomen

Dansende bomen in mysterieuze sfeer

Bovenstaande twee foto's heb ik, net als een aantal andere foto's in dit blog, behoorlijk bewerkt in Lightroom. Het vele groen in het bos was (vaak) wel mooi, maar niet altijd de sfeer die ik voelde toen ik er rondliep en die ik voor de foto's voor ogen had.

Ik twijfel vaak of ik dit soort bewerkingen nu wel of niet zal doen, en wel of niet mooi vind. En hoe ver kan ik er in gaan?

De over-gesatureerde, strak gepolijste foto's die je veel op 500px.com ziet vind ik zelf helemaal niets. Maar aan de andere kant vind ik te fletse foto's met weinig contrast ook weer niet mooi. En bij veel van dergelijke foto's weet ik zeker dat met een klein beetje extra aandacht, tijd en bewerking de foto veel mooier zou worden. Zonde dus dat dit dan niet gedaan is.

Mijn grens ligt op dit moment in ieder geval bij alles wat ik in Lightroom kan doen (of voor zwart-wit in Silver Efex Pro). Dat is toch een soort van "donkere kamer" zoals die er in het analoge tijdperk was, al kan je nu natuurlijk veel meer en makkelijker ook met de kleuren 'spelen'.

Lord of the Rings sfeer in het bos

Jody gaf op Facebook als reactie op bovenstaande foto dat de sfeer die de foto uitstraalt wel wat weg heeft van Lord of the Rings. Lijkt mij een mooie omschrijving :-)

Beukenblaadjes

Deze foto heb ik dan weer nauwelijks bewerkt, alleen heb ik de belichting nog iets verder verlaagd.
Ik had al flink onderbelicht tijdens het maken van de foto, om de bijna lichtgevende beukenblaadjes te benadrukken. Die blaadjes waren namelijk wat mijn blik trok en waarom ik deze foto gemaakt heb.

Sfeer in het bos

Vlakbij de camping is er een stuk bos dat grenst aan een wat opener stuk in het bos. Daar zorgde de zon, die intussen al redelijk door de mist heen begon te schijnen, voor een hele lichte achtergrond. Zo steken de bomen en blaadjes mooi af tegen die lichte achtergrond.

Speulderbos in zwart-wit

Om de vormen en structuren nog wat meer te benadrukken, heb ik deze foto omgezet in zwart-wit.

Vergelijk deze eens met de volgende vergelijkbare foto in kleur, en zie ook wat het verschil kan zijn tussen een staande of liggende foto:

Speulderbos - spel van licht en donker

Hier en daar zijn prachtige doorkijkjes te vinden in het bos, waarbij de bomen een mooie haag vormen. De mist zorgde voor een bijbehorende fraaie gelaagdheid, en de wandelaars voor een blikpunt en idee van schaal in de foto.

Wandelaars in het sfeervolle bos

Aan het einde van onze foto-tocht door het mistige bos vonden we nog een paar porceleinzwammen. Na een welverdiende koffie met appeltaart bij het Boshuis hebben we ook daar nog wat foto's van gemaakt. Maar helaas moest ik echt om 12.30u naar huis, dus daar heb ik niet echt aansprekende foto's van kunnen maken...

Ik ben benieuwd naar jullie reacties op de foto-bewerkingen en hoe jullie daar zelf tegenover staan, dus kom maar op met die reacties... :-)

Mijn eerste paddenstoelen in 2015 - setting the stage

Thu, 08 Oct 2015 00:58:00 Z

Paddenstoel met vleugels

Geheel tegen mijn gewoonte in (volgens mij) heb ik een deels Engelse titel gebruikt. Sommige dingen zijn nu eenmaal in het Nederlands niet echt lekker te verwoorden... En het zette me ook wel aan het denken: zou ik mijn blog eigenlijk niet in het Engels moeten gaan schrijven, om zo een veel groter potentieel publiek aan te boren?
Ach, ik zal het nog eens goed overdenken.

Met zijn drieën

Ik was dit keer naar het Maartensdijkse bos gegaan, omdat ik daar al eerder flink wat paddenstoelen had gezien, en het een niet al te donker en dicht bos is (tenminste, dat dacht ik toen ik op pad ging, maar met al het blad nog aan de bomen was het toch best donker).

Met zijn drieën tussen de varens

Gelukkig scheen de zon af en toe door de bladeren heen, zodat ik toch wat met het licht kon spelen. En ook een klein led-zaklampje kwam best van pas af en toe.

Geïnspireerd door de prachtige foto's van Misja Smits wilde ik dit keer toch ook eens proberen om die fraaie sfeer op te roepen.
De "foto met bokeh lichtcirkels" doet het toch ook altijd goed, zeker met deze mooie pasteltinten.

Drie paddenstoelen in mooi licht met bokeh

Ik ben dus tijden bezig geweest met drie minieme mycena's, steeds weer wat anders proberend. Een minieme verschuiving van camerapositie en/of het zonlicht levert meteen weer een andere foto op:

Drie paddenstoelen in mooi licht met bokeh

Maar door het gebruik van andere "requisieten" die ik in de buurt vond, ontstond langzaam maar zeker het beeld dat ik voor ogen had. De volgende drie foto's zijn toch wel mijn favorieten van deze blog:

Tussen de coulissen

Tevreden met wat ik intussen gefotografeerd had en een beetje uitgeput qua mogelijkheden ben ik weer een stuk verder gelopen. Het aantal paddenstoelen viel me echter niet mee. Gelukkig stonden verderop weer een groter groepje mycena's bij elkaar. Dat is dan altijd mooi spelen met (on)scherpte.

Schilderachtige sfeer met paddenstoelen

Focus

Gelukkig stond er ook nog een ander soort paddenstoeltje, en met wat rood blad als voorgrond kon ik weer een andere sfeer creëren:

Paddenstoel in een V

En als laatste een foto die ik zelf ook erg kan waarderen. Weer heel anders dan de andere drie toppers hierboven, maar ook met mooie schilderachtige voorgrond en mooi verlicht paddenstoeltje:

Paddenstoel-aquarel

Het was/is heerlijk om zo weer eens een hele andere paddenstoelen-serie te kunnen maken dan ik al eerder heb gemaakt!
En hopelijk lukt het om bij andere onderwerpen ook weer zo'n nieuwe draai er aan te kunnen geven.

Overigens ben ik op dit moment ook veel bezig met architectuur-fotografie, ik merk dat ik het erg verfrissend vind om eens iets heel anders op te pakken. Hopelijk daarvan binnenkort ook eens een blogje...

Mistig kootwijkerveen

Fri, 27 Mar 2015 10:40:00 Z

Meerkoet in een mistig ven

Vrijdag 20 maart, de ochtend van de zonsverduistering...

De hele week had ik berichten gehoord en gezien over de zonsverduistering, maar de weersverwachting was: bewolkt en regenachtig. Kansloos dus... Tot ik ineens donderdagavond de weersverwachting zag, en het een mistige ochtend zou worden met in het midden en zuiden kans op openbrekende bewolking.

Toch maar snel plannen gemaakt: op naar het Kootwijkerveen bij zonsopkomst en daarna evt. naar Kootwijkerzand voor de zonsverduistering.

Rietkragen in de mist

Even voor half zeven 's morgens stond ik dus aan de rand van het ven, wachtend op de zonsopkomst om 06.40u.
Er zwommen een paar kuifeenden mooi voor een karakteristieke boom, maar de zon kwam helaas niet door de bewolking en mist heen :-(

Gelukkig was het wel een heerlijke serene ochtend, stil, mistig, met heerlijke vogelgeluiden om me heen.
De volgende foto is bijna hetzelfde als de allereerste foto, maar nu zwemt de meerkoet wat meer links in beeld. Wat vinden jullie: de eerste het mooist, of deze?!?

Meerkoet in een mistig ven

Vrijwel vanaf het begin hoorde ik ganzen, een specht, koolmees, buizerd, en... dodaars!
Wat een prachtig geluid maken die toch.
Maar ook zwommen er een paar wilde eenden rond, met het mannetje nog steeds in prachtkleed (niet dat dit op de volgende foto goed te zien is ;-) ).

Wilde eend in de mist

Op de volgende foto zijn de kleuren iets beter zichtbaar:

Wilde eend tussen het riet

Op mijn zoektocht naar de dodaars (die meestal niet te fotograferen dicht tegen de kant bij het riet zaten of juist ver weg op het ven) zag ik ook een gans zwemmen.
Ik moest een tijdje wachten tot hij op de juiste plek mijn al ingekadere beeld in kwam zwemmen, maar dat was het wachten wel waard.

Gans in serene sfeer

Uiteindelijk ben ik weer teruggelopen naar mijn eerste plek, die met de kuifeenden voor de boom. Het licht was intussen wat beter geworden, maar nog steeds geen zon door de wolken en mist helaas...

Kuifeenden in optocht

Tja, en die zonsverduistering? Ik heb hem meegemaakt van 06.40u tot 12u: door de bewolking was er al die tijd geen zon te zien... :-(

Ach, over iets van 11 jaar geloof ik weer een herkansing, en voorlopig heb ik weer enorm genoten van mijn vroege foto-uitstap (de eerste sinds tijden weer) met de mist, Dodaars en andere watervogels :-)

Fotograferen van de zonsondergang bij Wijde Blik (Kortenhoef) - mijn werkwijze

Sun, 08 Dec 2013 17:42:00 Z

Dit keer schijf ik dit blogje eens in de vorm van een recept / werkwijze / stappenplan. Weer eens wat anders, en hopelijk ook nog leerzaam ;-)
En uiteraard hoop ik dat jullie ook genieten van de foto's (klik op de foto's om ze groot te zien)!.

Stenen steigertje bij zonsondergang

1) Donderdagavond 28 november zag ik een foto van Bas Meelker van een zonsondergang bij het IJsselmeer.
Meteen had ik zoiets van: ooooh, dat wil ik ook eens zo gaan fotograferen.

2) Ik heb dus meteen op mijn tablet via Google Maps gekeken hoever het rijden was naar een plek aan het IJsselmeer: 1 1/2 uur, 130km (enkele reis).
Mmm, da's toch wat ver erg voor een foto. Dan toch maar eens rondkijken of er een andere locatie in aanmerking kan komen.

Prachtige wolkenlucht spiegelend in het water

3) Via het programma The Photographer's Ephemeris bekeek ik hoe laat (16.30u) en waar de zon onder zou gaan in het weekend van 30 november.
Vervolgens ging ik op de kaart, die in het programma getoond wordt, op zoek naar een locatie met open water, waar de zon precies op de goede plek onder zou gaan.
Zo kwam ik bij de Wijde Blik uit, bij Kortenhoef. Nog geen half uurtje rijden voor mij, dus dat is wel te doen.

4) Daarna heb ik meteen de weersverwachting van de KNMI wat beter bekeken. Ik had al gehoord dat de verwachting voor het zaterdag was: bewolkt met af en toe een zonnetje, mogelijk hier en daar een regenbuitje en matige wind.
De weersverwachting op de website van de KNMI bevestigde dat beeld. Dat leek mij dus wel veelbelovend voor een eerste poging.

Stenen in het water bij zonsondergang

5) Zaterdag rond 14.00u wilde ik op pad gaan, zodat ik twee uur voor zonsondergang op de locatie aanwezig zou zijn. Dan had ik nl. een uur om wat rond te kijken/scouten op zoek naar goede locaties en composities. En daarna had ik nog een uur tot de zon onder zou gaan.
Het was echter, na een zonnige ochtend, ineens geheel dichtgetrokken met bewolking. Twijfel dus, zal ik nog wel gaan, heeft het wel zin?
Een snelle blik op een weer-app met sattelietbeelden van de bewolking liet zien dat er na de dikke bewolking het wel eens open zou kunnen gaan trekken. Ik besloot dus om toch maar te gaan, al was het maar om de locatie eens te leren kennen.
Toen ik onderweg was en het begon te regenen, zakte mijn hoop echter tot onder het nulpunt...

Steigertje bij zonsondergang

6) Eenmaal aangekomen was het weer droog, en ging ik inderdaad maar eens wat goede locaties bekijken. Hier en daar al een foto nemend (van het grijze landschap en water) kon ik zo een idee krijgen of een foto bij zonsondergang zou kunnen werken.
Tot mijn verrassing waren er meerdere mooie stekjes, dus ik vroeg me al af hoe ik dat moest gaan doen?!

7) Om 15.30u zat ik weer in de auto, bedenkend wat ik zou doen. De lucht begon wat open te trekken, dus zou er toch nog een zonsondergang te zien zijn?

Net na zonsondergang aan het meer

8) Met mijn 10-22mm lens, een Lee 0.9 hard grad en een 0.6 soft grad grijsverloopfilters op de camera (uiteraard op statief) en weer wat hoop begon ik foto's te maken.
En wonder boven wonder, de lucht werd steeds schoner geblazen door de wind, de wolkjes dreven als schaapjes steeds meer richting het oosten, en van 15,45u tot 16.55u heb ik deze foto's kunnen maken :-)
Het 0.6 soft grad grijsverloopfilters heb ik overigens vooral toegevoegd om een langere sluitertijd mogelijk te maken, zodat de golfjes in het water mooi gladgestreken werden.

9) Gelukkig weet ik al een tijdje dat ook (of misschien wel juist) na zonsondergang nog prachtige foto's te maken zijn.
De lucht kleurt dan naar een paars-achtig tint, en ook het oranje van de zonsondergang is nog langere tijd te zien.
En zo voelde ik met net als deze laatste foto: Zen!

Na zonsondergang bij Wijde Blik - paarse tinten

10) Uiteraard is de laatste stap het selecteren van de gemaakte foto's in Lightroom, hier en daar de horizon net wat rechter zetten, de belichting en kleuren iets verbeteren waar nodig, en dan tevreden achterover zitten en genieten van deze serie.
En uiteraard daarna dit blogje schrijven...

Tenslotte:
Een bedankje aan Bas Meelker is op zijn plaats, zonder zijn inspirerende foto's was ik waarschijnlijk niet hiervoor op pad gegaan.
Ook het weer zat uiteindelijk enorm mee. Door mijn voorbereiding was de kans op succes redelijk groot, maar wat mazzel moet je toch altijd hebben.
En het was uiteindelijk ook voor mij wel weer verrassend dat 'bij mij om de hoek' dit soort foto's te maken zijn...

Oisterwijkse vennen in de herfst

Sat, 30 Nov 2013 13:51:00 Z

Spiegelglad water

Nadat ik weer eens een aantal foto's had gezien die gemaakt waren bij de Oisterwijkse vennen, vond ik dat ik daar toch ook maar eens heen moest gaan.
Vooral de foto's met flink wat mist waren prachtig, dus toen er maandag 18 november weer windstil weer en kans op mist of nevel was voorspeld ben ik op pad gegaan.

Helaas bleek er totaal geen mist te zijn, maar wel een heerlijk windstil herfstsfeertje.

Indian Summer

Het had wel wat weg van de beroemde Indian Summer, maar dan in Nederland.

Indian Summer aan de rand van het ven

De bosrand langs het ven nodigde uit om wat panorama opnamen te maken, voorgrond en lucht waren nl. toch niet zo interessant. Ik heb een aantal staande opnamen vanaf statief gemaakt, en die in Photoshop vervolgens samengevoegd.

Indian Summer in panorama formaat

Een bij natuurfotografen wel bekend punt bij één van de vennen was minder kleurrijk. Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om deze juist high-key te bewerken, dus vrij licht en met weinig kleur erin.

Een staande foto, als panorama samengesteld uit twee beelden, geeft wat meer ruimte onder en boven.
(helaas kwam ik thuis pas achter dat ik ook nog enkele foto's meer naar rechts had moeten nemen, nu mis ik rechts eigenlijk wel een stukje...)

Aalscholvers op een tak voor het eilandje

Gelukkig had ik ook nog 'gewoon' een liggend beeld gemaakt.

Drogende aalscholvers op een tak

Op weg terug naar de auto kwam ik toch weer een plek tegen met heerlijke herfstkleuren.
Op Facebook zag ik een foto die bewerkt was met het "Orton effect", dat heb ik hier ook eens toegepast.
Het geeft in dit geval een mooi dromerig effect (maar bij diverse andere foto's waarbij ik het ook geprobeerd heb, werd het helemaal niets....)

Indian Summer met Orton effect

Tenslotte:
Toen ik aankwam en zag dat er geen mist was, besloot ik om er gewoon maar eens een 'scouting' dagje van te maken, ofwel op zoek te gaan naar mooie foto-plekken waar ik later (bijv. wel met mist) nog eens naar terug zou kunnen gaan.
Maar uiteindelijk heb ik, eigenlijk dus tegen mijn verwachtingen in, toch een aantal mooie landschappen kunnen fotograferen. Toch ga ik nog zeker eens terug als er mist wordt voorspeld... :-)

Caught in the light - juffers bij zonsopkomst

Mon, 09 Sep 2013 18:19:00 Z

Tjonge, het is alweer twee maanden geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Maar ja, eerst ben ik bijna een maand op vakantie geweest (naar Madagaskar - super!). En daarna ben ik weer druk aan het werk gegaan, heb ik genoten van het heerlijke zomerweer en ben ik ook al weer een paar keer op pad gegaan om foto's te maken.
Kortom, te druk om een blogje te maken... ;-)

De hoogste tijd dus om dit op een regenachtige maandag eens goed te maken!

Caught in the light - juffer bij zonsopkomst

Voor deze serie ben ik 21 augustus ´s morgens vroeg op pad gegaan naar het Leersumse Veld. Er was mist voorspeld en daarna een mooie zonnig dag, dus reden genoeg om de wekker maar weer eens op 5.00u te zetten.
Maar helaas, onderweg en toen ik aankwam had ik al door dat die mist er niet zou zijn, en met zo'n 15 graden was het ook te warm voor dauw. De kans op libellen vol met dauwdruppels was dus ook nul... :-(

Balend liep ik over het zandpad naar de vennen, hopend dat er daar nog wat te beleven zou zijn.

Juffer bij zonsopkomst

En ja hoor, tussen de laatste twee vennetjes in bleken er flink wat juffers te zitten. Nog te koud om actief te zijn, dus ik kon redelijk rustig op zoek naar mooie composities.
Toen ook de zon langzaam te voorschijn kwam, werd het pas echt feest!

Caught in the light - juffer net na zonsopkomst

Door de weerspiegeling van de opkomende zon in het water had ik ineens twee mooie rode bollen in beeld.
Super, maar het was plots wel vlot doorwerken, want de zon klom snel omhoog.

Caught in the light

Gelukkig werkte ik op statief en met draadontspanner, zo kon ik snel variëren in diafragma zonder bang te moeten zijn voor bewegingsonscherpte.
En kon ik thuis rustig uitzoeken welk diafragma het mooiste resultaat opgeleverd had.
Het statief verplaatsen voor een nieuwe compositie viel overigens niet echt mee, oppassend om de niet het riet en gras te raken waar de juffers op zaten.

Caught in the light - Dubbelportret

Al snel was de zon geen mooie rode bol meer, maar begon deze al feller te schijnen. Tijd voor andere beelden dus:

Juffers bij zonsopkomst

Aangezien de zon, in tegenlicht, mooi reflecteerde op het water (waar wat rimpels op ontstonden door een briesje), besloot ik dus ook nog even op zoek te gaan naar de altijd fraaie "bokeh bubbels

In de bokeh bubbles gevangen

Caught in the light

Toen de zon nog wat feller was geworden, lukte het ook om de voorgrond wat meer belicht en kleurig te krijgen.

Juffer in het groen

En als laatste een klassieker van de juffer, waarbij ik echter de kleuren en de x-vormige vleugelhouding wel erg geslaagd vind:

Juffer - are you looking at me?

En zo kwam ik dus thuis met een hele stapel geslaagde foto's en een grote 'smile' op mijn gezicht. En dat terwijl ik eerst nog liep te balen omdat er geen mist was...
Kortom: er is altijd wel wat moois te zien en fotograferen, gewoon erop uit gaan!

Sneeuw, mist en zonsopkomst bij de Oostvaardersplassen

Sat, 12 Jan 2013 14:02:00 Z

Zoals ik in mijn vorige blogje al aankondigde, heb ik nog een serie foto's van mijn foto-tripje naar de Oostvaardersplassen op 8 december.
Het was de zaterdag dat het prachtig weer zou worden en in heel Nederland sneeuw lag. Dus de dag om vroeg op te staan en vóór zonsopkomst ergens te zijn.
Na lang wikken en wegen besloot ik maar weer eens naar de Oostvaardersplassen te gaan. Herten of Konik paarden in de sneeuw en eventueel mist doen het altijd goed ;-)

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Jammer genoeg liep een enorme groep Konik paarden precies aan de verkeerde kant van mijn pad, zodat ik ze niet tegen de opkomende zon in kon fotograferen.
Door de mist, die nog flink toenam toen de zon op begon te komen, ontstond er wel weer zo'n heerlijk sfeertje.
Deze boompjes doen me altijd denken aan de Serengeti of een andere Afrikaanse savanna (want op de Serengeti ben ik nog nooit geweest, haha).

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Door de oranje kleurende lucht boven en de blauwige mist vlak boven de grond ontstond een prachtig landschap. Alleen het fotograferen ervan viel me niet mee...

Nederlandse Serengeti, in de sneeuw bij zonsopkomst

Tegen de zon in ontstond een prachtige kleur, en bij gebrek aan een paard moet dit eenzame takje in het ijs van een plas water maar de hoofdrol vervullen.

Takje in het ijs bij zonsopkomst

Doorlopend richting de grote hut "De Zeearend" kwam ik gelukkig toch nog een groepje paarden tegen. Hier had ik wel even de kans om de paarden met tegenlicht te fotograferen, maar door alle boomstammen, takken en struikjes werd het al snel een rommeltje op de foto.
Deze is nog wel redelijk "rommel-vrij', en het licht vormt een mooi randje om de contouren van het paard.

Konik paard in tegenlicht

Er vlogen ook de nodige spreeuwen rond, deze zaten heerlijk in het zonnetje op te warmen en vlogen eens niet meteen weg zodra ik in de buurt kwam.

Drie spreeuwen aan het zonnen

En ook deze spreeuw bleef fijn voor me zitten:

Spreeuw in het zonnetje

Toen ik weer met de auto over de Praamweg reed, zag ik een heleboel zwanen en andere (voor mij onherkenbare) watervogels in de mist op het ijs en een beetje water zitten. Mooi met tegenlicht, en toen er een reiger kwam aanvliegen was het plaatje compleet.

Reiger en zwanen in de mist

Reiger en watervogels in de mist

Daarna ben ik nog doorgereden naar Lepelaarplassen. Het was er prachtig wit met veel sneeuw, maar het mooie licht was al lang verdwenen. En het lukte me niet echt (meer) om er fraaie foto's van te maken.
Maar gewoon er wandelen en genieten van een langs-schietende ijsvogel was ook heerlijk.

En terug lopend naar de auto heb ik toch nog maar een panarama-foto gemaakt van de prachtige bomen langs het water:

Sneeuwlandschap

Gelukkig is het op dit moment weer wat zonniger en de ijs-kou gaat er vast ook weer voor zorgen dat het buiten weer -fotografisch- wat interessanter wordt :-)
Ik moet maar weer eens snel wat nieuwe plannen gaan maken...

Mist (en reeën) op de Westerheide

Mon, 17 Dec 2012 23:22:00 Z

Na mijn vorige post, die nogal kleurig begon, dit keer een mistig blogje zonder kleur.

Mist op de Westerheide

Op vrijdagavond 23 november voorspelde de weerman voor de volgende ochtend dichte mist, die mogelijk over zou gaan in laaghangende bewolking. Optimist als ik was hoopte ik natuurlijk dat het wel mee zou vallen, en dat het zonnetje eerst nog even tevoorschijn zou komen. Om zo de mist eerst nog even een mooie kleur te geven.
En daarbij hoopte ik, door weer eens naar de Westerheide bij Hilversum te gaan, om zelfs één of meer reeën in de mist te kunnen fotograferen.

Maar helaas, een zonnetje of mooi licht zat er deze keer dus niet in. :-(

Boom in de mist

Vandaar dat ik thuis, toen ik de gemaakte de foto's bekeek, besloot om er een zwart-wit sausje over heen te gooien.
Dat versterkt in dit geval de desolate sfeer zoals ik hem die ochtend voelde.

Boom in de mist op de heide

Ook vermaakte ik me daar met een experimentje met de zelfontspanner en een wat langere sluitertijd, in een poging om zo een wat spookachtige sfeer te creëren:

Spookachtige taferelen in de mist

Nadat ik al een tijd had rondgelopen en nog geen ree gezien had en de zon maar niet tevoorschijn wilde komen, besloot ik het maar op te geven en weer eens richting auto te lopen.
En ja hoor, wat sprong daar ineens voor mij weg?! :-)

Twee reetjes in de mist in coulissen-landschap

Ree in de mist in coulissen-landschap

Door een zo laag mogelijk standpunt in te nemen (met de camera op statief) kon ik een mooi coulissen-effect creëren, met lichte en donkerder lagen en omhoogstekende grassprieten.

Reebok in de mist in coulissen-landschap

Ik had niet meer verwacht dat ik de reetjes nog zou zien, want er kwamen ook al steeds meer mensen met honden, of wandelend en zelfs op mountainbikes over de heide. Dat dit toch gebeurde was toch wel weer een mooie afsluiting.

En ondanks het ontbreken van een mooie zonsopkomst bij de mist, is dit toch ook wel weer een bijzondere serie geworden (al zeg ik het zelf ;-) ).

Herfstkleuren en mistige herfst

Sat, 01 Dec 2012 00:06:00 Z

De mooie herfstkleuren in de bossen zijn alweer voorbij helaas, dus het enige dat ons nog rest is genieten van de foto's waarop al die kleurenpracht is vastgelegd.
Zo ben ik -uiteraard- ook op die prachtige zondag 11 november op pad geweest, maar ook op 19 november toen het flink mistig was. Ook dat levert echter -vind ik zelf- fraaie verstilde platen op.
Het wordt dus een blogje met veel foto's...

Maar eerst begin ik maar met twee foto's die ik al op 27 oktober heb genomen. De echte herfstkleuren moesten toen nog komen, er zat nog vrij veel groen aan de bomen.

Herfstkleuren

Uiteraard hebben jullie al gezien dat het weerspiegelingen in het water zijn. Het geeft wel een vervreemdend effect, zo met die blaadjes op het water.

Herfstkleuren weerspiegelend in het water

Op zondag 11 november waren de herfstkleuren echt op hun top, en het was prachtig weer. Tijd voor een ommetje hier bij mij in de buurt.
De volgende foto heb ik (in tegenstelling tot de eerste twee foto's hierboven) 180 graden gedraaid, dat geeft wel een leuk effect.

Herfst-weerspiegelingen

Knallende herfstkleuren

Doorkijkje

Bomen weerspiegeld in de slot-vijver

Ik had net daarvoor ook de blogjes van Loes en Yvonne gezien over hun workshop met LouLou Beavers, dus drie keer raden waar de inspiratie voor de volgende foto vandaan kwam ;-)

Mijn eigen Monet

En dan nu van de kleurrijke herfstplaten over naar de mistige herfstplaten van 19 november.
Totaal andere beelden dus, maar -en daar streef ik toch eigenlijk wel altijd naar- ook wat meer originele beelden.

Ik ben die dag gewoon maar eens in de auto op pad gegaan, op zoek naar mooie mistige landschappen. Dat viel echter nog niet mee, want het was zo mistig dat je eigenlijk wel erg weinig zag. En het trok ook niet echt op/weg.
Vandaar dat ik uiteindelijk terecht ben gekomen bij het natuurgebied "Plantage Willem III" bij Elst. Een mooi afwisselend en glooiend gebied met open stukken land en een bosgebied.

Galloway runderen in de mist

Herfstkleuren in de mist

De Berken waren nog prachtig geel, wat fraai afstak in het witte, mistige landschap.

Berkengeel in de mist

De volgende foto is één van mijn favorieten van deze serie. Prachtig zoals die ene nog gele Berk afsteekt tegen de bijna kale andere bomen.

Gele berken in de mist

Bij de volgende foto heb ik de stammen in Lightroom met opzet wat donkerder gemaakt dan ze wellicht in het echt waren. Hierdoor steekt het geel nog meer af en wordt het een wat meer grafischer plaat.

Afstekend geel

En de volgende foto vind ik zelf ook wel wat hebben. Je moet als kijker echt je best doen om te zien wat er te zien is... ;-)

Het geel van de Berken is bijna niet meer te zien

Een doorkijkje, gefotografeerd door de laatste paar gele blaadjes van een Berk:

Kale boom door de blaadjes van een berk gezien

Berk in de mist achter tralies

Onderweg terug kon ik het toch ook niet laten om toch ook even de macro-lens erbij te pakken. Dat viel me echter niet mee, als je zo met landschappen bezig bent is het toch een enorme omschakeling om al het kleine te zien en daar iets moois van te maken.

Druppel in het gras

Ook even spelen met de witbalans in Lightroom, waarbij ik deze koele kleuren wel aardig vond passen:

Parelkettinkje van waterdruppels

Het macro-werk viel me dus niet echt mee (het begon ook wat meer te waaien, dus de grassprietjes begonnen flink te bewegen voor mijn macro-lens), dus maar weer over naar de landschappen.

Gele Berk in mistig landschap

Weer in de buurt van het parkeerterrein was de mist toch redelijk aan het verdwijnen, maar bleef het nog steeds grijs bewolkt.
Deze bomengroep vormen zo een mooie afsluiting.

Laatste herfstkleuren aan de boom

Je ziet hier nog vaag de contouren van de herfst van 2012 - maar het is alweer voorbij, op naar de winter van 2012...

Zonsopkomst bij een mistig Wavershoek

Sat, 06 Oct 2012 14:22:00 Z

Voor zondag 22 september was een mistige ochtend voorspeld, dus op zaterdag was ik al druk aan het bedenken hoe vroeg ik op pad zou gaan, en waar naar toe. In eerste instantie dacht ik aan De Groene Jonker, maar omdat dat op dat moment niet altijd even makkelijk bereikbaar was besloot ik naar Wavershoek te gaan. Een klein natuurgebied vlakbij Botshol, waar ik hoopte om zwanen, eenden etc. in een mistige, moerasachtige omgeving te kunnen fotograferen.

Kleurrijke zonsopkomst

Onderweg er naar toe reed ik al regelmatig door behoorlijke mistbanken, dus ik had goed hoop. Gelukkig bleek het -in eerste instantie- niet té mistig, en waren net voor zonsopkomst een paar wolkjes aanwezig die prachtig kleurden.
(tip: zorg er dus altijd voor om echt minimaal een half uur vóór zonsopkomst op je bestemming te zijn, dan is het licht het mooist en heb je nog de tijd om een goede compositie te zoeken!)

Kleurrijke zonsopkomst (staande foto)

Ik was er in mijn eentje (bijzonder, zo op een zondagochtend met uitstekende fotografie-voorspellingen), en het was enorm genieten van de gakkende ganzen, de als speelgoedbeestjes piepende smienten en de prachtige omgeving.

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Zoals je ziet kan ik gewoon niet kiezen welke foto ik mooier vind dan de ander, dus ik plaats maar gewoon een hele serie (ook al lijken ze behoorlijk op elkaar, ze hebben toch allemaal net weer iets anders)...

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Helaas verdween de mooie kleur in de lucht al vrij snel. Maar gelukkig zorgden de mist en de kleine wolkjes nog voor een heerlijke sfeer.

Fraaie wolkenlucht

Zonopkomst, mist en een mooie wolkenlucht

Toen de zon en de kleur verdwenen achter een laag bewolking, die snel kwam opzetten, werd de mist ineens flink dikker. Tijd dus voor de mistige plaatjes....

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Eendjes in de mist

Toch was ook de bewolkte lucht nog wel de moeite waard, zeker met wat wegvliegende ganzen ervoor.

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Op een gegeven moment kwam de wind steeds meer opzetten, en binnen een half uurtje was alle mist verdwenen. Gelukkig zat er nog wat kleur in de lucht, en weerspiegelend in het water kon ik zo nog op het laatst wat aardige plaatjes schieten.

Weerspiegeling in het water

Zeker toen de ganzen op een rijtje het water in kwamen was dit een mooi gezicht. Gelukkig ook was dit precies een stukje water dat beschut lag voor de wind, dus er ontstonden aardige weerspiegelingen.

In ganzenpas

En zo begon mijn zondagochtend met 2 heerlijke uurtjes bij Wavershoek!
Helaas ook wel met twee compleet doorweekte wandelschoenen, ik kon mijn sokken thuis uitwringen en het duurde 2 dagen voor mijn schoenen weer helemaal droog waren - volgende keer toch maar laarzen meenemen als het zo nat en mistig is...

Silhouetten

Wed, 13 Jun 2012 01:05:00 Z

Toch nog even voor mijn Lesbos-blog(jes) een paar andere foto's.

De eerste serie, "Silhouet bij ondergaande zon", liggt al een tijd in mijn archief te wachten op publicatie. Die foto's heb ik januari eens gemaakt aan het eind van een dag, waarop de lucht prachtig kleurde bij de zonsondergang.

Verdere tekst of toelichting is dit keer eigenlijk niet nodig, het gaat dit keer puur om de beelden...

Planten silhouet bij ondergaande zon

Planten silhouet met paardenbloempluis

Planten silhouet bij ondergaande zon

De tweede serie met twee foto's, "Varen in het groen", heb ik pasgeleden gemaakt, tijdens een wandeling door natuurgebied De Brand (bij Udenhout, ten zuiden van de Loonse en Drunense duinen).

Varen in het groen

Nature as art

Sat, 17 Mar 2012 17:22:00 Z

De foto's van deze serie heb ik al op 4 februari genomen, het wordt dus hoog tijd ze eens op mijn site te plaatsen!

De eerste twee foto's zou ik eigenlijk -na mijn vorige blogje over de overgang van winter naar lente- niet meer mogen plaatsen, maar ik vind het toch zonde om dat niet te doen.
De ijsbloemen (of eigenlijk meer ijs-vegen) op het raam van onze schuur met de zon en blauwe lucht erachter vormden een mooi artistiek geheel, het lijken net verfkwaststrepen.

IJsbloemen op het raam

Daarna zag ik ineens de uitgebloeide bloemen van onze klimhortensia, en ik moest meteen denken aan de Twitter berichtjes van Andrea Gulickx met haar prachtige foto's van hortensia's. Een paar dagen later stond de hele serie foto's ook op haar site, een prachtige serie die ik zeer inspirerend vind!

Klimhortensia bloemetje

Afhankelijk van mijn standpunt kon ik sneeuw in de schaduw als blauwige achtergrond gebruiken, of juist de lichtvlekken op onze heg waar de zon net op en doorheen viel.

Klimhortensia

Klimhortensia bloemetjes

En geïnspireerd door de Fragile Dance serie van Andrea ben ik wat gaan spelen met kleurtonen in de foto's.

Tot nu toe ging ik er eigenlijk altijd van uit dat de foto moest weergeven hoe het er in het echt ook uit zag. Maar door de laatste tijd al wat meer te spelen met de witbalans (soms uit noodzaak) en ook wel mijn streven om "andere", creatievere foto's te willen maken, begin ik dit wat meer los te laten.
Ik ben dus erg benieuwd naar de reacties hierop, laat maar eens weten wat jij er zelf van vindt!

Klimhortensia bloemetje met sepia tint

Klimhortensia met oud-roze tint

Klimhortensia in sepia

Klimhortensia met blauwe tint

Klimhortensia in het roze

Klimhortensia bloemetje

Al met al ben ik best tevreden met de resultaten. Leuk om zo eens te proberen zelf een sfeer met een foto op te roepen en eens af te stappen van de pure registratie.

Prijs bij fotowedstrijd Compositie van DIGIFOTO Starter

Tue, 14 Feb 2012 23:20:00 Z

Toch maar even snel dit berichtje 'tussendoor', want een prijs winnen is altijd erg leuk! :-)

Met de volgende foto, ook te zien in mijn blog over Mistige Landschappen, heb ik de prijs gewonnen bij de wedstrijd georganiseerd door DIGIFOTO Starter, de website die hoort bij het gelijknamige tijdschrift.

Boom in de mist met vogel

En hiermee heb ik een fotoboek over natuurfotografie gewonnen, dat komt dus mooi uit.
Kijk hier voor het jurycommentaar (en de andere vier prijswinnaars) en het boek dat ik heb gewonnen.