Fotoblog Wouter van de Weerd

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 2)

Sat, 01 Jan 2022 16:56:20 Z

Het is alweer de eerste dag van het nieuwe jaar, 2022. Het jaar 2021 is voorbij gevlogen, ondanks (of dankzij?) de vele Corona-perikelen en dingen die -tijdelijk- niet meer mogelijk waren.
Voor komend jaar heb ik goede hoop dat we weer wat vaker en verder op reis kunnen gaan, en ik heb al een aantal kleine foto-projecten die ik in Nederland wil gaan doen.

Maar eerst nog een tweede korte terugblik op onze vakantie in 2021, naar Gran Canaria. In mijn vorige blog heb ik al laten zien dat er prachtige zandduinen te vinden en fotograferen zijn. Maar omdat het een eiland is, is er dus ook veel kust en zee te vinden :-)

Zonsondergang aan de kust

Splash

Omdat ik graag de zonsondergang bij de zee wilde fotograferen, had ik via Google Maps gezocht naar plekken aan de westkust waar dit mogelijk zou moeten zijn. Dat viel niet mee... Omdat we in het zuiden van het eiland zaten, was de noord-west kust veel te ver rijden (zeker in het donker terug, via allemaal smalle berg-weggetjes). En de zuid-west kust is eigenlijk niet of nauwelijks toegankelijk met een auto.

Serene schoonheid van de zee bij zonsondergang

Dichterbij waren wel een aantal strandjes, en één leek goed toegankelijk te zijn. Jammer genoeg bleek er wel een grote cementfabriek te staan, precies richting het westen waar de zon onderging. Dus ik moest toch iets meer richting het zuiden fotograferen, maar gelukkig kleurde ook daar de lucht wel aardig.

Zonsondergang aan de kust

Mooi gevormde, afgesleten rotsen vormde een perfecte voorgrond. samen met de afgeronde grote kiezels waar het 'strand' uit bestond.
Met lange sluitertijd, op statief en met de nodige filters, was het alleen wel enorm oppassen voor de soms verraderlijk grote golven die er ineens aan kwamen. Ik heb mijn filters en camera een paar keer snel moeten droog vegen...

Herken je hier ook een dier in?

Terug naar de zandduinen

In totaal zijn we een keer of vier naar de zandduinen van Las Maspalomas geweest om er te fotograferen (en ploeteren door het zand 😐).
Het mooiste licht was natuurlijk aan het einde van de dag, als de duinen door de laag staande zon prachtig goud-geel kleurden, en een extra lijnenspel van schaduwen ontstond.

Prachtige grote zandduinen

Ook de structuren in het zand worden dan beter zichtbaar door het lage strijklicht op de zandribbels.
Hier is mooi te zien wat er gebeurt als bijv. een schelp de wind en het voortgeblazen zand verstoort: het regelmatige patroon wordt ook ineens verstoord:

Verstoring van het golfpatroon

De luwe kant van een zandduin is altijd mooi 'glad' en egaal. En aan de kant waar de wind vandaan komt (op Gran Canaria eigenlijk altijd uit het noord-oosten) ontstaan de mooie structuren.

Spel van schaduw en licht op het zand

En hier en daar was er zelfs wat begroeiing van kleine struikjes te zien (op de foto rechtsboven), blijkbaar plekken waar het water niet goed in de bodem weg kan zakken en de eerste plant-pioniers hun wortels in het zand kunnen verankeren.

Spel van schaduw en licht op het zand

Er groeit toch nog iets in de duinen

Als de zon dan echt bijna ondergaat en een rode gloed op de wolken tovert, dan kleurt ook het zand héél even een beetje zalmroze.

Avondrood op de duinen

El Bufadero de la Garita

Tijdens mijn voorbereidingen op onze vakantie (lees: zoektocht naar mooie fotospots) had ik wat foto's gezien van El Bufadero de la Garita. Dit is een "blow hole" in de rotsachtige kust, waar het water bij de juiste getijden-stand over de rand een groot "gat" in stroomt. En waar water uit een gat spuit als dat er van onderen in wordt geperst.

Blow-hole net voor zonsopkomst

Omdat dit aan de noord-oost kust ligt, is de beste tijd om hier te fotograferen uiteraard de vroege ochtend bij zonsopkomst. Maar ik had ook gelezen dat de getijde-stand belangrijk was. De laatste maandag van onze vakantie leek daaarom de beste dag te worden.
Voordeel was dat we daarvóór ook al een keer konden gaan kijken overdag, zodat ik precies wist waar ik zijn moest. Op een onbekende locatie in het donker is dat erg prettig!

Zonsopkomst bij de bijzondere blow-hole

Het was niet de meest spectaculaire zonsopkomst, maar gelukkig waren er wel wat wolken die kleur kregen van de opkomende zon.
Samen met nog een fotograaf uit Noorwegen en wat lokale vissers hadden we dit mooie plekje voor ons alleen die ochtend.

Het gouden licht van de opkomende zon

Tenslotte

Al met al hebben we een heerlijke twee weken vakantie gehad, met een leuke afwisseling van luieren bij het zwembad, toeristische uitstapjes maken en wat leuke foto-projectjes.
Mijn foto's van de melkweg, gemaakt 's avonds in de duinen, zijn helaas niet echt goed gelukt. Toch teveel licht-vervuiling van alle hotels in de buurt. En mijn foto's van de dolfijnen en vliegende vissen tijdens de dolfijnen-excursie hebben mijn selectie voor dit blog ook niet gehaald.

Maar alleen al de prachtige zandduinen zijn een goede reden om er als fotograaf eens heen te gaan!

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Sun, 19 Dec 2021 15:30:04 Z

Carin en ik gaan graag enkele keren per jaar op vakantie, liefst één keer daarvan naar een bijzondere bestemming (over het algemeen buiten Europa). Echter, ook dit jaar gooide Corona weer roet in het eten...
In het voorjaar zijn we een week naar een huisje in Brunssum gegaan (zie mijn twee blogs daarover - "De Brunsummerheide in pasteltinten" en "Het laagjeslandschap van de Brunsummerheide", dat was toch zeker ook erg leuk en fotogeniek). Voor de zomer of najaar wisten we niet goed wat mogelijk zou zijn, maar een verre reis wilden we in ieder geval toch maar niet doen dit jaar.

Carin op de enorme zandvlakte

Ons oog viel daarom op het Canarisch eiland La Palma. Dat zou een mooi wandeleiland moeten zijn, met vast ook wel een paar fotogenieke plaatsen. En steeds Corona-code groen of geel, dus daar zouden we toch heen moeten kunnen gaan. Dus we hadden een mooie huisje geboekt voor 2 weken in augustus, in een groene, rustige omgeving.
Maar helaas, het was ons niet gegund: tot 2 keer werd het toch vanwege Corona geannuleerd. We besloten toen maar om de reis te verzetten naar het najaar.
Bijna klaar om te gaan, ging het echter wéér niet door: de vulkaanuitbarsting ruim een week vóór ons vertrek zorgde er weer voor dat het moest worden geannuleerd.

We wilden nu echt wel eens op vakantie, en gelukkig konden we zonder problemen of extra kosten omboeken. Dus half oktober gingen we dan toch op weg, naar het toeristische Playa des Ingles op Gran Canaria.

Fraaie windveren boven het zand

Heel veel tijd had ik niet gehad om me voor te bereiden op plekken waar ik wilde gaan fotograferen, maar de zandduinen van Maspalomas stonden wel hoog op mijn lijstje.
Ik had niet verwacht dat deze duinen zo hoog zouden zijn: hier en daar wel 15 tot 20 meter! En ik had ook niet verwacht dat er zulke mooie patronen en structuren in het zand te vinden en fotograferen zouden zijn.

Volhouder

Waar de andere toeristen de flink harde wind de eerste paar dagen van onze vakantie ongetwijfeld vervloekten, waren Carin en ik in onze nopjes :-)
Want hierdoor stoof het zand over de duinen, en werden voetstappen binnen 10 minuten vrijwel weggevaagd.

Enorme zandduinen, met mooie structuur en patronen

We moesten wel zorgen dat we niet aan de verkeerde kant, onderaan een duin gingen staan, want dan werden we compleet gezandstraald. Maar de vele prachtige structuren en randen in het zand zorgden ervoor de we uren zoet waren.

Lijnenspel van zand

De derde dag gingen we met onze huurauto vanuit het zuiden het binnenland in, op naar het midden van het eiland. Al snel reden we hoog in de grillige en vrij kale bergen, maar met het harde licht van de al wat hoger staande zon leverde dat vooral veel "prullenbak-foto's" op.
Tot we op één van de hoogste punten op het eiland kwamen, bij "Pico de las Nieves", waar ineens wolken tegen de bergrug op omhoog geblazen werden.

Wolken drijven tussen de rotsachtige bergen en dennenbomen

Dom genoeg had ik geen statief meegenomen (we wilden een flinke wandeling gaan doen), en ook geen filter-setjes.
Dus ik moest het doen met een muurtje als ondersteuning of fotograferen uit de hand.
Mijn idee om met een lange sluitertijd de wolken te fotograferen kon ik dus helaas niet uitvoeren.

Laaghangende, voorbijdrijvende wolken

Even verderop was er een helling met bijzondere begroeiing van lage struikjes en wat rotsen.
We konden net een paar foto's maken, voordat ook dit helemaal in de mist/wolken verdween.

Ronde en grllige vormen

Struikjes als sponzen

Op het vliegveld hadden we een grote foto-poster gezien, met reclame voor het eiland. De foto leek wel gemaakt in Antelope Canyon, een prachtige roodgekleurde slot-canyon in Amerika (zie mijn foto's daarvan op onze reisverslagen website). Onze hostess wist gelukkig later te vertellen waar het precies was (en dat het tegenwoordig een zeer populaire Instagram hotspot is).

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Parkeren viel niet mee, dat moest gewoon met de auto langs de kant van de weg. En we konden daarvandaan achter de diverse Insta-hipsters aanlopen naar de canyon. Uiteraard was het veel kleiner dan Antelope Canyon, maar vooral door het onverwachte genoten we toch van deze mooie en fotogenieke plek.

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Twee dagen later waaide het weer flink, dus ik wilde graag nog eens bij het warme licht van een zonsondergang de zandduinen fotograferen.

We waren mooi op tijd, en konden ons dus eerst eens uitleven op het stuivende zand.

Stuivend zand

Stuivend zand bij de gouden duinen

Naarmate de zon wat lager zakte, kwam er een mooie gouden gloed over de duinen, en werden de structuren en patronen in het zand nog mooier zichtbaar.

Mooie zandstructuren door de wind

Alsof we in de Sahara waren

Prachtige lijnen en licht in de duinen

Laagstaande zon en stuivend zand

Nog wat later onstond er ook een mooi kleurverschil tussen de delen die al in de schaduw kwamen te liggen, en de nog zon-beschenen stukken zand.

In het laatste zonlicht

En tegen de zeer laag staande zon in fotograferend kreeg alles een heerlijk warme tint:

Net voor zonsondergang

Einde deel 1
Tot zover deel 1 van mijn blog over de mooie (foto) plekken van Gran Canaria.
Ik had weer eens teveel foto's geselecteerd om in één blog te kunnen zetten, dus binnenkort volgt deel 2 met het vervolg!
Met foto's van zee en kust, en nog wat meer zandduinen ;-)

Reisfotograaf op Malta voor Reizen Magazine

Mon, 06 Apr 2009 10:20:00 Z

In deze blog kunnen jullie de komende dagen mijn "avonturen" als reisfotograaf op Malta meebeleven. Afgelopen zondag heb ik kennis gemaakt met mede-winnaars Marja en Tilly, reisfotograaf Peter, redacteur Kees en fotografe/assistente Rixt. Daarbij hebben we ook afgesproken om tijdens de 4 dagen op Malta iedereen al bloggend mee te laten kijken met ons.

Kom dus vanaf donderdag 2 april regelmatig hier nog eens terug om onze updates te bekijken!

En voor de andere blog over deze trip klik hier!

De laatste update vanaf Malta, van zondag 5 april:

Helaas is dit alweer de laatste dag dat we op Malta zijn en ons hier kunnen uitleven met het fototoestel. Het waren intensieve, lange dagen, maar het was erg leuk om te doen en mee te maken. Jammer genoeg hebben we lang niet genoeg tijd gehad om het eiland helemaal te zien en mee te maken, en ook van Gozo hebben we maar een glimps meegekregen. Hieronder volgen nog een aantal foto's die ik op deze laatste dag nog heb kunnen nemen in Mdina, bij een Paasprocessie in Balzan en in het havenstadje Marsaxlokk.

De balkons zijn niet altijd even goed onderhouden. Het schilderwerk bladdert er vaak vanaf en bij deze ontbreekt zelfs de complete deur. Zou er net iemand onderdoor gelopen zijn toen die naar beneden is komen vallen?!

Vervallen balkon

"Er klopt hier iets niet?!"
"Hoezo, wat klopt er dan niet?"
"Nou, deze deurklopper natuurlijk!"
"Hoezo dan, hij is toch prachtig oud en authentiek?"
"Ja, maar hij zit muurvast... dus hij klopt niet!"

Deurklopper

Kees weet niet alleen zelf de mooiste reisverhalen te vertellen (uit eigen ervaringen), maar hij weet ook aan iedereen de meest spannende uitspraken te ontlokken. Zo was deze oudere Maltezer man eens in Amsterdam geweest, en wat hij daar allemaal had meegemaakt...

Onderonsje

In Balzan was er op deze zondag een speciale Paasprocessie. Meestal worden dergelijke processies op Goede Vrijdag gehouden, maar deze (gelukkig voor ons) juist op deze zondag.
Verkleed als ridders en bijbelfiguren liep men een door de straten, begeleid door bijpassende dramatische (flim)muziek.

Paas-optocht

Romeinse krijgers in de Paas-optocht

De haven van Marsaxlokk staat erom bekend: de kleurige vissersbootjes met de ogen op de boeg. Zo druk al in die haven hadden we het nog niet meegemaakt op Malta of Gozo. Het leek eerst nog of iedere toerist op het eiland zich hier op dit tijdstip had verzameld, maar het bleek al snel dat de kades vol stonden met marktkraampjes en er -dus- ook heel veel Maltezers rondliepen om groente, vis, kleding of schoenen te kopen.

Het bekende toeristen-plaatje

Kleurrijk

Update van 4 april:

Vandaag zijn we eerst weer naar Valletta gegaan, omdat de nieuwe president van Malta geïnaugureerd zou gaan worden. En omdat Peter en Kees een journalisten-accreditatie hebben, mochten zij als fotografen er dichtbij foto's gaan nemen.
Ondertussen heb ik samen met de anderen nog een rondje door Valetta gelopen.

Daarna zijn we met de boot naar Gozo gegaan, het Maltezer eiland dat na Malta het grootst is. Gozo is echter beduidend kleiner en met meer en steilere heuvels, waar de dorpjes op gebouwd zijn.

Vanochtend stond de wekker op 06.45u, om klaar te zijn voor de zonsopkomst (gisteren was ik om 07.05u eigenlijk al net te laat...).
Vanaf het balkon was de opkomende zon, die de laaghangende mist deed opgloeien, prima te fotograferen. Ook buurvrouw Marja was present :-)

Silhouet bij zonsopkomst

Het vroege opstaan vergt wel wat van het vermogen om wakker te blijven gedurende de dag. De Italiaanse invloeden zijn echter op precies de juiste manieren Malta binnengedrongen. Zo helpt een dubbele espresso ons de ochtend weer door te komen.

Een heerlijke espresso om wakker te worden

De nieuwe president en zijn vrouw hebben er duidelijk (nog) zin in. De vertrekkende president die even later aankwam vond het niet meer zo nodig om te gaan zwaaien.

De nieuwe president en zijn vrouw

De gesprekken verlopen -met mediterrane passie- zeer geanimeerd, waarbij er evenzoveel non-verbaal gecommuniceerd wordt als in het uitstekende Engels.

Geanimeerd gesprek

Ook op Gozo kennen ze de Galleria, maar deze is dit keer van steen in plaats van hout,

In Victoria, hoofdstad van Gozo

Azure Window, een trekpleister op Gozo die aan het eind van de middag door de ondergaande zon in warme tinten wordt gekleurd.

Kerk in zacht licht

Azure Window

Update 3 april:

Vandaag zijn we naar Valletta, de hoodstad van Malta, gegaan, gevolgd door een bezoek aan de "Three Cities" en als toetje nog een kort rondje door Mdina.

Nog steeds rijden deze oude bussen hun rondjes over het eiland. Of het milieu-vriendelijk is kan je je intussen wel afvragen...

Breedbekkikker-bus

Vrijwel ieder gebouw in Valetta heeft een karakteristieke "galleria", een soort erker van hout die aan de straatkant uitsteekt en door de openklappende ramen verkoeling geeft.

Ieder gebouw heeft wel een Galleria

De Maltezers mogen dan een heleboel invloeden van Groot-Britannie hebben meegekregen, waaronder de vaak zeer Britse tongval, maar de stijl die ze uitstralen is zonder twijfel Italiaans van oorsprong.

Stijlvolle Maltezers

Niet alleen onze 6 fotocamera's houden alles in de gaten...

Er wordt over je gewaakt

Het uitgebreide Museum of War getuigd van een groot belang van de Maltezer Ridders in de geschiedenis van Malta. Kanonnen, geweren, complete ridderuitrustingen: als er nog eens een land verkeerde plannen heeft, dan is Malta er nog altijd helemaal klaar voor.

Museum of War

Het katholieke geloof is overal aanwezig, zeker nu in deze week voor Pasen. Het interieur van St. John's Co-Cathedral wordt niet alleen door ons maar door velen bewonderd.

Rijk versierd

Uitzicht op de stad en het water

Even Peter in het zonnetje zetten, onze professionele reisfotograaf en op deze reis ook regelneef, motivator en degene die ons ertoe weet aan te zetten om alle denkbare apparatuur die we meegenomen hebben ook mee te sjouwen op deze dag:

Portret van Peter

Valletta is gebouwd aan de noord-oost kust van Matla. En door de vele grote inhammen heb je eigenlijk overal in de stad wel ergens uitzicht op de zee.

Sluikreclame...

De eerste update van 2 april:

Foto van Tilly Meijer: het uitzicht vanuit ons hotel:

Vanmiddag hebben we een lange wandeling gemaakt rond de baai bij het hotel.
De temperatuur was beter dan in Nederland zo rond de 18 graden.

De eerste foto's van Wouter:

Voorjaarsbloemen op de rotskust

Het is te merken dat het voorjaar is op Malta: de schijnbaar droge, rotsige grond staat overal in bloei. Klein, maar door het tapijt aan blauwe, roze en paarse bloemetjes ontstaat er wel dat vrolijke voorjaarsgevoel.

Azuur-blauw water

Voorjaarsbloemetje op de rotsen

Droge grond

Hoe zou het toch zijn, om 3 maanden per jaar een flinke plens water op de kop te krijgen en vervolgens de rest van het jaar met de voeten in de verdroogde grond te moeten staan? En dat terwijl -hoe ironisch- het zilte zeewater zover het oog rijkt heel Malta omgeeft...

Cactussen bewaken de ingang van deze "Girna Maltija", oftewel Maltezer stenen hut.

Girna Maltija, oftewel Maltezer stenen hut