Horsterwold en polderlandschappen

Tue, 20 Dec 2011 00:08:00 Z

Het blijft toch iedere keer weer lastig: waar zal ik dit keer eens heen gaan om te gaan fotograferen? Ik vind een uur in de auto eigenlijk wel de limiet om 'zo maar' even wat foto's te gaan maken. Maar ja, vanuit het midden van het land kan je dan nog een eind komen.
De AWD lukt nog net, maar ik heb door alle blogjes wel het idee dat het daar intussen file-fotograferen is geworden. En ook de Oostvaardersplassen kent iedereen intussen wel, met de Konikspaarden en de herten-op-afstand.

Nat gebied in Horsterwold

Maar ik had ook al een tijdje een beschrijving liggen van een wandeling door het Horsterwold, bij Zeewolde. Er zijn geen vaste wandelpaden, je mag er overal zomaar doorheen struinen, en het zou er nog rustig en stil zijn. Dat trok me wel, op deze halfbewolkte, half-zonnige maandag!
Het is een nat, drassig gebied (zeker na alle regen van de laatste tijd), met vooral lagere bosjes, bomen, open vlaktes en waterpartijen. Door de laagstaande zon kreeg vooral het gras en riet een mooie goudgele gloed.

Nat gebied in Horsterwold

Voor een bepaald soort foto's blijf ik een voorliefde voor zwart-wit houden. Lijnen en structuren in landschappen komen zo toch net even mooier tot zijn recht. Zo ook deze prachtige rietkraag, bomen en wolken erboven.

Lijnen van riet, bos en bewolking in het Horsterwold

De volgende foto is ook in kleur wel de moeite waard, maar het gaat mij hier ook weer vooral om de structuur en compositie.

Nat gebied in het Horsterwold, in zwart-wit

De mooie wolkenlucht met drie ganzenformaties vragen echter wel weer gewoon om een kleurenfoto :-)
(de donkere wolken vormden overigens de voorbode van de enorme bui die ik later op weg naar de auto op mijn kop heb gekregen...)

Ganzen in formatie boven het Horsterwold

Jammer genoeg waren er verder erg weinig vogels te bekennen, ondanks het vele water en de graslanden. De Baardmannetjes in het riet heb ik wel gehoord, maar helaas niet te zien gekregen. En de verwachte eenden en ganzen lieten het compleet afweten. Jammer...

Bij een berkenbosje heb ik me dus maar laten verleiden om weer eens de kunstzinnige kant van mezelf te ontdekken ;-)
Dit keer een techniek die veelvuldig wordt toegepast: een lange sluitertijd en dan de camera bewegen tijdens het afdrukken. Je moet het niet te veel doen of zien, maar het kan toch altijd wel bijzondere foto's opleveren vind ik...

Kunstig lijnenspel in het Horsterwold

Volgens mijn wandelbeschrijving was het overigens verstandig om goede wandelschoenen of laarzen aan te trekken. Nou, ik kan nu vaststellen dat laarzen het enig goede schoeisel is daar! Toen ik weer bij de auto terug kwam waren mijn wandelschoenen compleet doorweekt, zaten ze onder de modder. En ook op mijn broek zaten de modderspatten tot boven mijn knieën... :-(

Ga ik nog eens terug? Ik weet het niet.
Het was een heerlijke struintocht, waarbij ik pas op het eind, na ruim 2 uur, voor het eerst een andere wandelaar/fotograaf tegenkwam. Maar het was verder ook wel wat saai, ik miste de vogels en andere dieren, en het was wel erg drassig en nat.

Maar op weg naar huis, rijdend door de polder, kwam er ineens weer een smile op mijn gezicht. Een vrijwel haakse bocht met een kanaaltje erlangs, en de zon die achter een paar donkere wolken aan het ondergaan was. Prachtig voor een panorama dus, samengesteld uit 4 foto's.

SMILE

En even verderop prachtig licht op een bomenrij achter een weiland, met dreigende regenwolken erboven. Het echte polderland zoals ik me dat voorstel.

Donkere wolken en zonsondergang

En uiteindelijk kon ik weer even mijn vario nd filter gebruiken (zie ook mijn vorige post), om daarmee de ondergaande zon boven het Eemmeer vast te leggen. Een lange sluitertijd om zo het water mooi 'wolkachtig' te krijgen en de wolken te laten vervagen.

Zonsondergang boven het Eemmeer

Al met al dus zeker een heerlijke middagje fotograferen in de polder. En ook nu was ik weer blij met de fraaie wolkenpartijen en dreiging van regen. Ik ga vaker op pad als het slecht weer dreigt te worden ;-)

Oostvaardersplassen en omgeving

Mon, 18 Jan 2010 23:20:00 Z

De Oostvaardersplassen, ik kan er maar geen genoeg van krijgen... ;-) Ik was er pas één keer geweest, vorig jaar tijdens de bronsttijd. Toen viel het me vooral tegen dat de herten zo ver weg stonden, maar ja, ik was er toen niet echt vroeg of laat op de dag en zeker niet de enige. Nu met de prachtige winterse omstandigheden en in de rust zo 's morgens vroeg was dat toch een heel ander verhaal.

Dit keer ging ik er vooral heen om te proberen de herten van dichterbij op de foto te zetten. Daarom ging ik nu naar het Oostvaardersbos, omdat ze daar naartoe trokken voor voedsel en rust. Helaas had ik echter gemist dat men het tot tijdelijk rustgebied had verklaard vanwege de winterse weersomstandigheden. Had ik de website van staatsbosbeheer maar even bekeken...

Maar, ook vanaf het wel toegankelijke pad waren de herten wel te zien:

Herten in het bos

En al lopend over het fietspad kwam ik een grote groep Koniks tegen:

Konikpaarden

Al lopend over het fietspad kwam ik op een gegeven moment bij een uitzichtspunt over het bevroren water. Plotseling hoorde ik links van me een stevig geritsel in het riet. Zou het een Konik zijn? Nee, die had ik dan wel gezien. Een vos dan? Nee, die kan nooit zo'n hard geluid maken. En plotseling zag ik wat ik hoorde:

Hert tussen het riet

Slechts gescheiden door een randje riet stonden we elkaar een halve minuut aan te staren, al leek het wel veel langer! Mijn camera stond al op het statief voor me, en heel voorzichtig bewegend lukte het me deze foto te maken. Een paar tellen later verdween hij in het riet, niet geruisloos maar wel onzichtbaar...

Weer verder lopend werd ik al vrij snel vergezeld door een groepje Staartmezen. Het voordeel van staartmezen is dat je er nooit één ziet, maar ze altijd in groepen zijn. Vliegend van boom naar struik, op zoek naar wat eetbaars. Ik liep snel een stuk door, wetend dat ze vanzelf mijn kant op zouden bewegen, en kon zo rustig afwachten tot er één stil genoeg in de buurt zou gaan zitten:

Staartmees

Nadat ik het wel gezien had in het Oostvaardersbos ging ik op zoek naar mijn andere doel van vandaag: kruiend ijs. Zou het er al zijn of ben ik te vroeg? Ach, ik ben er nu toch dus kan net zo goed even over de dijk rijden en gaan kijken. Helaas was er nog niet veel kruiend ijs te vinden, maar de volgende ijzige foto's vond ik toch nog wel aardig:

Kruiend ijs

IJsstructuren

Daarna maar weer op weg naar huis, door de polder in de hoop daar nog wat sneeuw-landschappen te kunnen fotograferen. Het viel me echter niet mee, misschien was de inspiratie intussen een beetje op gegaan. De volgende foto vind ik echter nog wel een mooi grafisch beeld opleveren, met de mist die de windmolen vrijwel onzichtbaar maakt:

Kale boompjes en een windmolen

En de laatste foto is, vind ik, wel een typische polderfoto:

Boompjes in de mist in de polder

Fotoblog Wouter van de Weerd

Horsterwold en polderlandschappen

Oostvaardersplassen en omgeving