Fotoblog Wouter van de Weerd

Prachtige structuren en vormen in het ijs van bevroren plasjes

Sun, 02 Feb 2025 17:10:42 Z

De winters in Nederland zijn door de jaren heen steeds milder geworden. Lange perioden met strenge vorst zijn er eigenlijk niet meer, en als er sneeuw valt dan blijft dat maar een paar dagen liggen. En kan vaak ook maar een deel van Nederland zich dan vermaken in een witte winterwereld.

Het ei

Gelukkig bevriezen kleine plasjes wel vrij snel, zelfs al als het maar een paar graden vriest. Door daar naar op zoek te gaan, lukt het toch om fotografisch een beetje een wintergevoel te krijgen in Nederland.

Het oog

Al moet ik eerlijk toegeven: alle foto's in dit blog zijn gemaakt tijdens een wandeling, waarbij ik mijn fotocamera niet eens had meegenomen 🤭

Golven

Tijdens een wandeling met Carin neem ik eigenlijk nooit meer mijn camera mee. Want als ik serieus foto's wil maken, dan kost dat best wat tijd. En voor Carin is het dan niet leuk daar steeds op te moeten gaan wachten.

Gelukkig had ik wel mijn telefoon mee, en daar kan je tegenwoordig toch ook erg goede foto's mee maken. Zeker overdag, als het licht goed is. En we maakten de wandeling op een mooie zonnige dag, dus dat zat wel goed.

Beweging

Bij de foto hierboven twijfel ik zelf heel erg of ik de kleuren-variant mooier vind, of de naar zwart-wit omgezette foto.
Daarom hieronder ook nog de zwart-wit variant.

Beweging in zwart-wit

Ik blijf het fascinerend vinden dat er zo ontzettend veel structuren, lijnen en vormen in het ijs kunnen ontstaan. Dat er luchtbelletjes in het ijs bevroren raken, kan ik me nog voorstellen. Maar hoe ontstaan toch al die rare lijnen, rondjes etc. ?!?

Het zwaard

Bij de meeste foto's vind ik dat de lijnen en structuren mooier uitkomen in zwart-wit. Vandaar dat ik ze bijna allemaal omgezet heb van kleur naar zwart-wit.
Maar soms is er een uitzondering, omdat het bruine zand zo mooi contrasteert met de blauwe weerspiegeling van de lucht op het ijs:

IJs in blauw en bruin

Veertje

Het landweggetje was best lang, en er lagen echt heel veel bevroren plasjes. Gelukkig heeft ook Carin er lol in om met haar telefoon foto's hiervan te maken, dus samen zijn we een tijd bezig geweest.

Luchtbelletjes

Ieder plasje was ook weer anders. Bij de ene waren er heel veel luchtbelletjes bevroren, bij een ander nauwelijks. Maar dan zaten er ineens weer heel veel lijnen in, en een soort tentakels die zich naar het zand uitstrekten.

IJzige tentakels

De volgende foto heeft echt enorm complexe structuren. Ik heb hier van alle kanten boven gehangen met mijn telefoon-camera, en zag steeds weer wat anders.

Complexe ijsvormen

Complexe ijsvormen II

Uitwaaieren

Ik vind het ook erg leuk om te proberen 'iets herkenbaars' te zien in een ijsstructuur. Zoals je aan de bijschriften van de foto's kan zien, leef ik me daar leuk op uit.
Zien jullie ook een soort mannetje in de volgende foto?

Roepend mannetje

En soms zie ik er niets in, maar vind ik alle vormen gewoon erg mooi 😊

Geometrische vormen in het ijs

De vlieger

Tenslotte:

Hoewel ik er niet speciaal voor op pad ben gegaan dit keer, heb we toch een erg leuke onderbreking van onze wandeling gehad met deze uitgebreide fotosessie.
En heb ik toch weer wat winterse foto's kunnen maken ☺️

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Sun, 04 Jun 2017 17:19:00 Z

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Zoals wel vaker dit voorjaar was ik het eigenlijk niet van plan: helemaal naar Zwolle rijden om weer (na 2 keer in 2016) Kievitsbloemen te gaan fotograferen. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan...

Zeker toen ik zag dat er voor donderdagochtend 20 april een koude nacht met nachtvorst voorspeld werd, in combinatie met weinig wind en een licht-bewolkte zonsopkomst. Dat waren omstandigheden waar ik graag vroeg voor mijn bed uit wilde komen, want rijp op Kievitsbloemen komt niet vaak voor!

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Ruim op tijd (lees: heel erg vroeg, rond kwart voor 5 vertrok ik om er om 6 uur te zijn, een half uur vóór zonsopkomst) vertrok ik, zodat ik ter plekke voldoende tijd had om een mooie plek en compositie te zoeken en mijn spullen klaar te zetten.

Er naar toe lopend zag ik in een veld al een andere fotograaf aan het werk (later bleek dat dat Johan van der Wielen was), dus ik liep een eindje door om elkaar niet in de weg te zitten/lopen.

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Met zo'n mooie zonsopkomst en het rijp op het gras vond ik de groothoek-lens de beste optie. Daar heb ik de eerste drie foto's dus mee gemaakt. Maar vanwege de (verwachte) bijzondere omstandigheden had ik dit keer 2 camera's meegenomen. Zo kon ik ook meteen de andere camera met macrolens (en later de telelens) pakken, en zo optimaal gebruik maken van de rijp en het mooie licht.

Kievitsbloem met rijp in zacht licht

Op het moment dat de zon boven de horizon komt, gaat het namelijk erg snel met het mooie licht en voor je het weet is het alweer te 'hard'. Dan is het toch wel erg prettig als je niet steeds van lens hoeft te wisselen.

Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Een oplossing voor het feller wordende licht is dan bijv. om een silhouet te gaan fotograferen. Dus bewust onderbelicht, zodat de bloem bijna zwart wordt en de zon nog wel goed belicht is. Zeker met de rijp als 'beharing' op de bloem geeft dat ook weer een mooi beeld:

Silhouet van een Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Daarna ging ik wat meer op zoek naar sfeer in de foto's. Met de rijp op het gras en bewust met tegenlicht fotograferend ging ik op zoek naar mooie bokeh-ringen, maar dat viel nog niet mee...
Door de bloem en de steel voor de donkere achtergrond te plaatsen, kwamen de rijp-kristallen wel mooi uit:

Kievitsbloemetje in sfeervol tegenlicht

De volgende foto heb ik in Lightroom omgezet naar zwart-wit, en vervolgens een lichte kleurtoon gegeven. Puur op gevoel, ik vond dit de sfeer in de foto mooi versterken.

Duo in tegenlicht

Toen de zon nog wat hoger kwam te staan, boven de bomen, wilde ik toch nog een keer proberen of een groothoek-opname nog wat op zou kunnen leveren.
Door een diafragma te kiezen van f/16 wist ik dat de foto de gewenste grote scherptediepte zou krijgen. En ook de zon zou, net achter de Kievitsbloem, met die f/16 een mooie ster kunnen vormen. Het is dan dus van belang om de zon precies achter het onderwerp te plaatsen.

Kievitsbloemen met groothoek lens

Kievitsbloemen vind ik prachtig gracieus en elegant, met die bijzondere klokvormige bloemen. Maar vooral ook door de bloemstelen en de enkele blaadjes daaraan. In de volgende foto komt dat mooi tot zijn recht vind ik:

Elegantie

De rijp verdween helaas snel als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon. Het werden steeds meer waterdruppeltjes op de bloemen, zoals op de volgende foto goed te zien is:

Kievitsbloemen bij warm ochtendlicht

De laatste rijp verandert in druppeltjes

Het licht wordt minder mooi, en ik merk dat ik weer dezelfde foto's aan het maken ben als vorig jaar...
Tijd om nog een poging te doen met een wat abstractere benadering:

Abstracte interpretatie van een Kievitsbloem

Maar helaas, de inspiratie is net als het mooie licht verdwenen, tijd om weer naar huis te gaan...
(al bedacht ik naar huis rijdend dat ik met het mooie weer toch ook nog best wel even bij Landgoed Amelisweerd langs kon gaan... resultaten daarvan in een volgend blogje :-) )