Fotoblog Wouter van de Weerd

Bospaden in de herfst - vol sfeer en kleur

Fri, 05 Dec 2025 14:07:42 Z

Helaas is de mooie herfst alweer voorbij, en zien we nu vooral weer de kale bomen. Die boomsilhouetten zijn overigens ook heel fotogeniek en fraai, zeker in wat meer winterse omstandigheden. Maar de sfeer en kleuren van de herfst mis ik dan toch wel.

Mistige ochtend in herfstbos

Dit najaar gingen Carin en ik nog een kleine twee weken op vakantie, van 20 tot 30 oktober. Even lekker naar de zon op Lanzarote, o.a. bijkomen van de drukte op het werk en de zorgen om mijn schoonmoeder. Toen we vertrokken vanaf Eindhoven, zag ik net na het opstijgen al wat mooie gekleurde bomen in de bossen onder ons. Ik vreesde al dat alle bladeren en kleur verdwenen zouden zijn op het moment dat we terug zouden komen.

Het geel knalt er lekker uit

Herfstcompositie

Maar tot mijn grote verrassing zag ik bij het landen op 30 oktober bij Eindhoven dat de bomen nog steeds vol in het blad zaten (ondanks de stormen hier in Nederland tijdens het begin van onze vakantie). En dat ook de kleuren nog moesten komen. Dus ik had goede hoop dat ik nog een keer op pad zou kunnen gaan om van de herfst in het bos te gaan genieten.

Boslaan in de herfst

Ruim een week later, op vrijdag 7 november had ik mazzel. Het zou een beetje mistig worden in de ochtend, de zon zou er later bijkomen, en ik had beschikking over onze auto ☺️

Ik wilde dit keer eens niet naar een bekend bos gaan, en kwam zo terecht bij een bos bij Hilversum. Voor mij zo'n 20 minuten rijden, dus goed te doen.

Kronkelpaadje in herfstig bos

De gele herfstkleuren overheersen het pad

Het bleek een mooi bos te zijn, waar deze herfst de kleur geel wel echt overheerste. Verder waren er weinig bijzondere bomen te vinden, met een mooie structuur van stam en takken. En als ze er waren, stonden ze meestal niet vrij genoeg van andere bomen of struiken, zodat het een te druk geheel werd.
Vandaar dat ik toch al snel (traditioneel en niet zo origineel) vooral de bospaden aan het fotograferen was.

Katapult-bomen

Boslaan in de herfst in het geel en met berken

Maar ook daarbij is het toch altijd weer een uitdaging om het juiste standpunt te vinden, zodat het pad en de bomen ernaast een mooie compositie vormen.
Liefst één of meer bomen als blikvanger, en dan het pad dat je blik verder meeneemt naar achter in de foto.

De gekruiste bomen

Naarmate de zon hoger kwam te staan en de mist verdween, kwam er ook meer licht in het bos. Het gevolg is dan meestal dat de contrasten te hard worden, en de sprookjesachtige sfeer verdwenen is.
Maar bij dit pad scheen de zon prachtig van opzij op de bomen en bladeren, en door wat onder te belichten wordt is dit toch een zeer sfeervolle plaat geworden. Eén van mijn favorieten van deze serie foto's 😊

Sfeer in het herfstbos

Omdat er nog veel blad aan de bomen zat, en het een vrij dichtbegroeid bos is, viel het verderop ook nog wel mee met het harde licht en de grote contrasten.
Een fietspad kreeg zo een prachtig kleurenpalet.

Fietspad tussen de kleurige bomen

Bij de bospaden keek ik dus vooral voor me uit, en gebruikte ik een lichte tele-objectief om al die mooie kleuren wat 'samen te drukken'. En meestal ook wel een focus-stack van 2 tot 3 foto's, om alles van voor tot achter scherp te krijgen.
Maar omhoog kijken was ook wel de moeite waard. Langs een fietspad, waar ik af en toe weg moest springen voor voorbij razende wielrenners, viel het licht mooi door de gele, doorschijnende beukenbladeren.
Ik heb een tijdje wat geprobeerd met meervoudige belichtingen, maar dat werd uiteindelijk toch helemaal niets 😅

De kleuren als je omhoog kijkt

Dicht geel bladerdek van een beuk

Na een paar uur fotograferen en rondlopen door het bos was het wel weer mooi geweest. Het licht was nu echt niet mooi meer, ik had al bijna 8km gelopen, en ik miste mijn kop koffie... 🤪
Toch kon ik het niet laten om nog een laatste foto te maken, van het licht dat zo mooi op de bladeren scheen in een verder vrij donker stuk bos.

Spannend doorkijkje met mooi licht

Tenslotte

Achteraf gezien waren die vrijdag en dat weekend wel dagen met de mooiste herfstkleuren hier in de omgeving. Mazzel dus dat ik precies op het goede moment er toch nog van heb kunnen genieten.
Jammer dat daarna al weer snel voorbij was, nu is het weer een jaar wachten op al dit moois...
Hopelijk wordt het weer eens een wat strengere winter, met fotogeniek sneeuw en ijs - daar kan ik me dan ook wel weer op verheugen 😊☃️

Hertenbronst in het Weerterbos

Sat, 30 Nov 2024 12:14:57 Z

Alles is intussen weer rustig in het Weerterbos op het moment dat ik dit schrijf, eind november. Hoe anders was dit in september, toen de hormonen door het lijf van de mannetjesherten gierden en de adrenaline door de aderen van de natuurfotografen. In dit blog neem ik je mee naar ons weekend in Limburg, waar we genoten hebben van het prachtige burlen, en van herten in mooi licht en in de mist.

Carin aan de wandel

Carin en ik hebben de indrukwekkende hertenbronst al meerdere keren meegemaakt. Een paar keer met een speciale excursie op de Veluwe, waarbij je meegenomen werd naar een normaalgesproken niet publiek-toegankelijke hut, met uitzicht op de herten.
En ook een paar keer op de Hoge Veluwe, waarbij we ook eens aanschoven bij de enorme rij met fotografen bij de Wildbaan.
Allebei een goede manier om het mee te maken, maar wel wat massaal en het voelde wat minder 'natuurlijk' aan.

De vier berken

Daarom had ik bedacht dat ik wel eens naar het Weerterbos wilde. Ik had er prachtige foto's van langs zien komen op de sociale media, dus ik wist dat daar ook goede fotografie-mogelijkheden zouden zijn. En ik had nog niet gehoord dat het daar ook een enorme drukte zou zijn.
In een nieuwsbrief van Landschap VZW, een Belgische natuurorganisatie, zag ik op een dag een excursie langskomen die gericht was op de hertenbronst in het Weerterbos. En er was nog plaats eind september, dus de inschrijving was snel geregeld.

Het Weerterbos ligt en noordoosten van Nederweert (Limburg), dus voor ons vanuit Zeist is dat niet echt naast de deur. Vandaar dat we er maar een weekendje weg van hebben gemaakt, met hotelovernachtingen op vrijdag en zaterdag.

Paadje naar de uitkijktoren

Op vrijdag hebben we een heerlijke wandeling gemaakt bij het Leudal, een stukje zuidelijker (bij Roggel en Haelen). De weersverwachting was matig, met veel regen. Maar na het vertrek in de regen vanuit Zeist reden we na 10 minuten al in de zon. En de rest van de dag bleef het droog, precies tot 16u, toen we na de wandeling bij de auto terugkwamen ☺️

De volgende ochtend besloten we maar alvast naar het Weerterbos te gaan. De eerste excursie zou om 14u starten bij restaurant Huyskamer Daatjeshoeve, de tweede om 16:30u. Dus daarvóór konden we nog wel een wandelingetje maken vanaf het restaurant.

Tot onze grote verrassing hoorden we al snel de herten burlen. Bijzonder was dat, om het geluid te horen maar de herten nog niet te kunnen zien. De spanning liep dus al op: zouden we nu al herten gaan zien?

Doorkijkje naar de herten, vlakbij de toren

En ja, we kwamen op een gegeven moment bij een groot hek en een uitkijktoren. En op een pad achter het hek stonden een hert met zijn hindes.
Onze dag kon al niet meer stuk!

Vanuit de uitkijktoren zagen we nog een hert prachtig in het zonnige gras staan. Met een zo laag mogelijk standpunt, zodat het hert mooi afstak tegen het lichte gras, leverde dat een mooi beeld op. Zeker toen hij ook nog even liet horen dat hij er was:

Burlend hert

Na deze wandeling gingen we lekker lunchen bij het restaurant, en vervolgens buiten op het terras wachten op de start van de excursie. Om kwart voor twee was er echter nog helemaal niemand te zien, en even voor 2 uur ook niet. Dat was raar...
Bij het checken van de bevestigingsmail van excursie bleek echter al snel dat ik in de fout was gegaan: de excursie was al om 12u gestart, en niet om 14u. Wat ontzettend dom... 😳
Maar ja, we hadden al herten gezien, hadden lekker gelunched, zaten in het zonnetje, en gelukkig was om 16:30u nog de tweede excursie.
Dus hebben we nog maar een klein rondje gewandeld, dit keer meer langs het open veld, en een stukje door een ander deel van het bos.

Varens met tegenlicht

Om half vijf konden we dan toch echt mee met de excursie, samen met de gids en zo'n 20 andere natuurliefhebbers.
Het was leuk om zo (weer) wat meer te horen over de hertenbronst, hoe de geweien groeien en weer afvallen, etc.

Hert met imposant gewei

Ook interessant was om te horen dat de herten in het Weerterbos daarnaar toe zijn gebracht. In eerste instantie werden ze in een omheind gebied uitgezet, om ze te laten wennen. Met het idee om na een paar jaar de hekken te verwijderen.
Maar ja, boeren en inwoners uit de omgeving vreesden en vrezen voor schade aan gewassen en tuinen, en zij hebben tot nu toe nog altijd weten te voorkomen dat de hekken worden weggehaald.
In wezen leven de herten hier dus ook niet in de vrije natuur, ze kunnen niet gaan en staan we ze willen. Toch weer een beetje zoals de Hoge Veluwe dus, al worden de herten in het Weerterbos niet met appels gevoerd...

De uitkijktoren stond flink vol

Vanaf de uitkijktoren heb je een mooi zicht op een groot deel van het gebied. En één keer kwam een hert echt dichtbij even een kijkje nemen:

Portret van een hert met groot gewei

Het was die zaterdag best mooi weer, maar precies tijdens de excursie kwam er een flinke bui overzetten. De uitkijktoren bleek niet geheel waterdicht te zijn, maar bood wel mooi zicht op de dubbele regenboog die zo ontstond. Helaas werkten de paarden, die er ook rondlopen, niet helemaal mee, die bleven gewoon door-eten met de kop omlaag.

Dubbele regenboog

Maar gelukkig was ook een hert onder de indruk van de mooie regenboog:

Hert en regenboog

Bij hetzelfde paadje waar we die ochtend de eerste herten gezien hadden, stond nu weer een hert te burlen. Het viel niet mee om tussen alle andere fotografen een plekje te vinden om dit te kunnen fotograferen, maar het lukte net.

Oorverdovend, burlend in het oor van het paard

De excursie was eigenlijk alleen maar de wandeling van het restaurant naar de uitkijktoren. Ofwel exact dezelfde wandeling als Carin en ik 's morgens al gemaakt hadden 😯
Maar nu dus wel met als toegevoegde waarde de informatie die de gids vertelde.
Vanaf de toren mocht je vervolgens zelf, op het moment dat je het wel gezien had, teruglopen naar het restaurant, volgens dezelfde route als de heenweg.
Volgens mij waren we één van de laatsten 😊

Hert met zijn hindes in de lage mist

Toen we terugliepen ontstond er (al) wat mist, wat zorgde voor een paar sfeervolle foto's.

Hindes in een mistig veld

Omdat er ook voor de volgende ochtend mist was voorspeld, wilde ik die zondagochtend nog een keer terug gaan, bij zonsopkomst. Carin bleef liever in het warme hotelbed liggen ☺️
Ik had echter geen spijt van het vroege opstaan in het donker...

Hert en hindes tussen de struikjes

Ik had zaterdag gezien dat er auto's geparkeerd stonden bij de uitkijktoren. Dus ik googelen om te zien hoe ik daar zou kunnen komen. Maar behalve vage landweggetjes zag ik niet echt een goede weg. Dus ik heb toch maar wat verder weg geparkeerd en een stukje gelopen. Dit was eigenlijk ook prima, want zo kon ik een beetje wakker worden. En ik hoorde nu de herten al burlen, terwijl ik nog op een mistig bospad liep. Best wel een kippenvel-momentje!

Doorkijkje naar een hert

Het was dus inderdaad flink mistig, waardoor met de opkomende zon een prachtige sfeer ontstond. Zo kon ik weer heel andere foto's maken dan de dag ervoor.

Hert en hindes op een mistige ochtend

Maar ja, een beetje mist is leuk en mooi. Maar toen de zon verder opkwam, ontstond er steeds meer en dikkere mist. Waardoor op een gegeven moment geen hert meer te zien was.
Ik kon echter nog wel een paar mooie landschapsfoto's maken, lopend over het paadje langs het hek (zie ook de derde foto, hierboven, van het paadje).

Mistig landschap

Sfeer op een mistige ochtend

Bij de uitkijktoren, waar het (toch ook) een enorme drukte was met fotografen met statieven en enorme lenzen, kon ik me nog net op een plekje manoeuvreren om de laatste foto van de herten te kunnen maken.
Rechts is een onscherpe paal van het hek, links onder het hoofd (met muts) van een andere fotograaf 😅 Maar zo ontstond wel een mooi doorkijkje!

Doorkijkje naar de hindes

Op weg terug naar de auto kon ik het niet laten om nog een foto van het mooie bospad te maken:

Bospad in gouden licht

En gelukkig was ik zo nog (net) op tijd terug bij het hotel voor het ontbijt samen met Carin ☺️
Op weg terug naar huis hebben we nog twee mooie wandelingen gemaakt bij NP De Maasduinen, een gebied waar we nog niet zo vaak geweest waren. Ook een aanrader!

Tenslotte:

De excursie was leuk vanwege de informatie, maar om de herten te zien (en horen) kan je ook gewoon zelf naar de uitkijktoren wandelen.
Maar, we hadden nu wel een reden om er heen te gaan. En we hebben een heerlijk weekend gehad, met mooie wandelingen en meer burlende herten dan we van tevoren verwacht hadden.
Gelukkig hadden we ook veel betere weersomstandigheden dan voorspeld waren, en zijn we met een mooie serie foto's thuisgekomen.

Sfeer in het bos, aan het einde van de zomer

Sun, 13 Oct 2024 16:53:02 Z

Sfeervolle bosfotografie in de zomer, is dat mogelijk? Ik heb met dat eigenlijk nooit echt afgevraagd - ik ging er min of meer vanuit dat bosfotografie meer iets is voor de herfst.
Nu is het natuurlijk ook wel zo dat het in de zomer wel heel erg vroeg licht wordt, dus met opkomende zon op pad gaan betekent midden in de nacht je bed uit. En door de hogere temperaturen is de kans op mist of nevel ook erg klein.

Varens en eiken

Maar eind van deze zomer, toen de nachten alweer wat langer werden en de dagen korter, kreeg ik eindelijk weer de kriebels om op pad te gaan om te gaan fotograferen. Ik had op een website van een andere fotograaf prachtige sfeervolle foto's gezien van bos en bomen, en ze waren zeker niet allemaal in de herfst gemaakt. Dus langzamerhand begon ik het besef te krijgen dat ik niet persé tot de herfst hoefde te gaan wachten.

Pad tussen de varens en eiken

Mijn jaarlijks terugkerende zomer-foto-dip heeft dit keer best lang geduurd, vanaf eind van de winter was ik al niet meer erop uit gegaan om te gaan fotograferen. Uiteraard heeft het overlijden van mijn moeder, begin maart, daar een grote rol in gespeeld. Voor de verwerking van het verdriet en de verkoop (en leeghalen) van haar huis heb ik blijkbaar deze tijd nodig gehad.
Ook weet ik van mijzelf dat ik echt zin moet hebben om te gaan fotograferen. Anders loop ik maar een beetje doelloos rond en vind ik niets interessant genoeg om vast te leggen.

Tweetal

Maar deze ochtend had ik daar totaal geen last van. Eigenlijk vanaf het moment dat ik vanaf de parkeerplaats het bos in liep, zag ik al meteen diverse mooie composities van bijzondere bomen en mooie paadjes.
En zo kwam ik al snel in een soort van 'flow', waarbij ik ogenschijnlijk makkelijk de één na de andere foto maakte.

Krom met een gat onderin

De verwachte dichte mist bleef uit, dus ik baalde daar wel een klein beetje van.
Maar de combinatie van diverse kromme of vreemd gevormde bomen, de varens en de paden daar doorheen spraken mij toch enorm aan. Zeker toen de zon wat tevoorschijn kwam, waardoor er een mooi lichtspel ontstond op de varens en bladeren.
Hier en daar was het lastig om de compositie te bepalen: een paar stappen naar voren of achteren gaf een totaal ander beeld. Vergelijk de volgende foto maar eens met de vorige:

Wirwar van bomen

Een paadje dat je blik de foto inleidt doet het altijd goed. En omdat het (zon)licht op sommige plekken zorgt voor lichtere delen, en op andere voor donkerder delen, krijg je zo een mooi 3-dimensionaal effect in de foto.
Bij het bewerken van een foto benadruk ik vrijwel altijd dit soort contrasten. Grappig is dat ook Carin dit onlangs op een schilder-workshop geleerd en toegepast heeft :-)
Er hoeft niet altijd echt zwart of echt wit in een foto aanwezig te zijn, maar door wat contrast toe te voegen wordt de foto wel sprekender.

Pad naar de 3 bomen

Een klassieker in de bosfotografie is uiteraard de boslaan. Een mooi pad met aan weerszijden een rij bomen, die bij voorkeur wat grillig gevormd zijn. En waarbij aan het einde van het pad een wat lichter deel van het bos te zien is.
Zelf probeer ik hierbij altijd te zoeken naar iets dat afwijkt. Bijv. een scheve boom, of een boom met enorme knoesten, of een overhangende tak die de foto bovenin mooi 'afsluit'.
In dit geval was het de scheef gegroeide boom die direct mijn aandacht trok. Maar ook de lichtere stammen en het gat in de boom rechts helpt om het een interessante foto te maken.

Imposante laan

Toen de zon eenmaal wat hoger stond, kreeg die voldoende kracht om het vocht in het bos wat te laten verdampen. En zo ontstond, tot mijn grote vreugde, ineens toch nog wat extra sfeer.
Hier werd mijn aandacht getrokken door de bladeren en de varens eronder, die samen een soort "S" vormden, prachtig belicht door de zon.

De S van Sunny

Op zo'n moment is het eigenlijk puur toeval of je op de juiste plek bent om een mooie foto te kunnen maken. Al helpt het altijd wel om richting de zon te gaan lopen, om zo de lichtharpen met tegenlicht te kunnen zien en fotograferen.

Sfeer in het bos

Het was voor mij toch wel een grote verrassing dat de (nog) groene varens en de bomen nog vol in blad zo fotogeniek konden zijn. Met een beetje damp en de zon die door het gebladerte scheen, ontstonden zo prachtige, bijna jungle-achtige schilderijtjes.
Ik geef zeker toe dat ik dit in Lightroom en Photoshop nog verder benadrukt heb. Met wat licht-accenten hier en het iets donkerder maken daar, komt er wat meer contrast en (dus) leven in de foto. En met een subtiel Orton-effect krijg je die mooie zachtheid in het beeld.

Sfeervol bos met berken

Dezelfde locatie, bijna dezelfde foto, maar nu in liggend formaat. Ik kan zelf niet kiezen...

Sfeervol bos met berken

En nog een foto, waardoor je het idee krijgt in een sfeervolle (Nederlandse) jungle te zijn:

Sfeer in het bos

Bij de volgende drie foto's heb ik me wat meer uitgeleefd in Lightroom. Gewoon omdat het kan 😉 en om eens te kijken wat ik van een foto kan maken waar niet zo heel bijzonder of mooi licht in zit.
Maar ook nu bestaat dit vooral uit het lichter en donkerder maken van delen van de foto ("dogde en burn"), en een Orton effect om er wat meer "zachtheid" in te krijgen.

Oud, maar nog steeds mooi

Ik ga zeker nog eens terug naar deze locaties, om te kijken welke foto's ik met andere licht- en mist-omstandigheden hier kan maken.

Paadje tussen de varens

De laatste foto is een prachtig doorkijkje naar een cluster van berken. De zon stond daar intussen vol op, dus de witte basten werden bijna uitgebeten wit.
Ter plekke heb ik dus al flink onderbelicht, om dit uitbijten te voorkomen. Maar in de nabewerking heb ik dit nog wat verder aangezet.
Door daarna toch weer een klein beetje licht "terug te schilderen" op de voorste bomen, hebben die toch nog wat doortekening en diepte gekregen.
Eigenlijk ga ik nooit zover in mijn nabewerkingen, maar ik vond het in dit geval toch wel erg leuk om eens te doen. En ik was ook wel geïnspireerd door schilderwerk van Carin, waar het heel normaal is om zo te werk te gaan 😊

Doorkijkje

Tenslotte

Het was een heerlijke ochtend fotograferen, de inspiratie en flow was er eindelijk weer eens sinds tijden.
En ik heb gezien en meegemaakt dat ook bosfotografie in de zomer prima te doen is. Je hebt niet altijd de mooie herfstkleuren nodig, en ook mist of nevel is niet persé nodig. Als er maar mooi licht is, en er interessante bomen te vinden zijn.

Sfeer in een mistig herfst bos

Sat, 30 Dec 2023 17:20:26 Z

Het einde van 2023 is alweer in zicht: nog maar één dag te gaan.
Ofwel morgen, 31 december, nog snel wat overtollige kerst-kilo's eraf sporten, oliebollen bakken, een avond gezelligheid met vrienden en spelletjes, en dan met bubbels en wat vuurwerk het nieuwe jaar 2024 inluiden 🎇🍾

Beschermd onder de den

En laat ik het cliché maar weer van stal halen: wat is het jaar weer voorbij gevlogen!

Een fotografisch jaaroverzicht gaat dit blog echter niet worden, want ik heb nog steeds niet al mijn gemaakte foto's verwerkt 😳
Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om terug te blikken op twee mooie herfstdagen. Dagen waarop het eens niet regende, maar -eindelijk- de mist zorgde voor sfeervolle foto-mogelijkheden in het bos.

Mistig bos-toneel

De eerste mooie ochtend was op een maandag, eind oktober, een dag dat ik eigenlijk moest werken. Maar gezien de verwachte mist heb ik die ochtend maar gewisseld met mijn parttime vrije vrijdagochtend. Gelukkig zijn mijn teamgenoten op mijn werk vol begrip als ik dat eens doe, zelfs ik het pas 's morgens op onze team-app doorgeef 😊

Eenzame danser

Geheel op gevoel loop ik door een bos waar ik nog niet eerder ben geweest. Het is rustig, er is niemand anders op deze maandagochtend, zelfs niemand die hier zijn hond uitlaat.
Voor mij zijn dit de ideale omstandigheden om genietend, maar vol aandacht rond te lopen, op zoek naar mooie composities.

Een dansende, kromme boom vangt mijn aandacht, en verleidt mij om verschillende standpunten uit te proberen.

De eenzame danser

Al met al genoot ik van die heerlijke rustige ochtend, ook al heb ik er niet zo heel veel foto's aan over gehouden die mijn kritische selectie overleeft hebben.

De volgende mooie dag waarop ik er op uit kon gaan was half november. Dit keer op mijn vrije vrijdag, dus dat was makkelijker te plannen.
Weer ben ik naar een bos in de buurt gegaan waar ik nog niet eerder geweest was. De herfstkleuren waren op hun hoogtepunt, een week later had een storm het meeste blad er al weer af geblazen.

Herfstkleur

Echt mistig was het niet, maar er hing wel een sfeervolle nevel in het bos. En de zon wist af en toe door de mist en bewolking heen te breken, zodat de sfeer alleen maar beter en mooier werd.

het pad naar het licht

Mijn oog werd automatisch getrokken naar de de geel-kleurende Lariksen, vooral als de zon daar net op scheen. Wat een fraai kleurenpalet ontstaat er dan.

Kleurige chaos

Lichtgevend geel

Opvallend geel

Nevel in het bos en een zon die steeds wat hoger komt te staan en door de mist weet te schijnen: het recept voor mooie zonneharpen door de bomen.

Zonnestralen

Zonneharpen

Even verderop vraagt een klein geel boompje om aandacht (en een foto). De zon schijnt er precies op vanaf de zijkant, de rode beukenblaadjes op het pad vormen de mooie lijn er naar toe.
Ik kan niet kiezen tussen de staande en de liggende compositie...

De herfstkleuren op zijn mooist

Gele en oranje herfsttinten

Wat ik ook nooit kan weerstaan: lanen met bomen die met hun gekleurde blad een soort herfst-kleurige tunnel vormen.
Je blik wordt automatisch door het pad meegenomen het beeld in. Zeker hier, waar door het hoogte-verschil in het landschap het pad nog meer diepte lijkt te geven.

Boslaan in herfstkleuren

Een tunnel van herfstbladeren

Onderweg twijfel ik even of ik wel zin heb om mijn macro-lens erbij te pakken voor een boom met een enorme verzameling paddenstoelen erop.
Maar ik kan het natuurlijk toch niet laten :-)

Paddenstelen trio

Weer een eindje verder kijk ik eens om, om te zien of de zon vóór mij ook zorgt voor mooie kleuren en sfeer áchter mij. En ja, wat een mooi intiem sfeervol bos-landschap ontstaat er zo.

Misitige sfeer in het bos

De andere kant op, richting zon, ziet het er weer heel anders uit.
Door de zon en nevel ontstaat een zeer diffuus licht. De kleur wordt meer monochroom, maar meer sfeer in het bos kan je toch niet krijgen...

Met de zoomlens op 200mm, kan ik het landschap wat 'in elkaar drukken' en de sfeer nog meer benadrukken.

Bospad met mist

Boom in de mist

Sfeerplaat van mist in het bos

Zonnestralen op de natte bomen

Tenslotte:

Ik heb weer genoten op deze twee prachtige ochtenden in het bos. In alle rust, met alle tijd, in mijn ééntje het tempo bepalend waarop ik door het bos liep en foto's maakte.
Hopelijk kan ik volgend jaar in de herfst weer van dit soort prachtige momenten meemaken.

Maar eerst ga ik nog even nagenieten van alle andere mooie momenten die ik dit jaar heb mogen meemaken. Tijdens mijn sabbatical van april tot juli heb ik een aantal mooie reizen kunnen maken, in Nederland, Spanje, Hongarije en Engeland. En ook nog een prachtige vakantie naar IJsland en Groenland.

Mijn goede voornemen voor 2024 is dan ook: eindelijk eens de foto's van al deze prachtige reizen verwerken: in nieuwe blog-posts, in mijn portfolio op mijn website en op onze reisverslagen-website.

Ik wens jullie allemaal een gezond en liefdevol 2024, vol met prachtige foto-momenten!

Gouden licht door de dansende bomen in het Speuldersbos

Sun, 12 Mar 2023 15:36:08 Z

Het was begin december, de herfst was intussen alweer voorbij. De bomen hadden al hun bladeren al laten vallen, en toonden nu hun kale skeletten.
En hoewel de mistige najaarsdagen ook al over hun hoogtepunt waren, gaf de weersverwachting voor deze vrijdagochtend wel dichte mist aan.

Pad door het bos met gouden licht

Donderdagavond had ik de voorbereidingen voor een ochtend fotograferen dus al getroffen: de fototas en statief stonden klaar, de batterijen waren allemaal opgeladen, de geheugenkaartjes geleegd, en de wandelschoenen stonden al bij de deur. En het plan was om naar de bossen en uiterwaarden bij Amerongen te gaan.

Maar zoals wel vaker liep het toch weer anders dan voorbereid.
Toen de wekker (voor mijn gevoel weer eens veel te vroeg) ging, was het eerste wat ik deed: op de buienradar website de actuele mist situatie bekijken.
En tot mijn verrassing was hier in het midden geen mist te bekennen, en bij Amerongen ook al niet.
Een blik door de gordijnen bevestigde wat ik in de app gezien had: geen mist te bekennen.

Bomen als grillige silhouetten

Op dat moment komt dan altijd de grote twijfel bij mij boven: zal ik wel op pad gaan, heeft het wel zin, of blijf ik toch maar lekker in mijn warme bed liggen?
Maar ja, wakker was ik nu toch al, en alles was voorbereid. En intussen weet ik eigenlijk ook wel dat er altijd wel wat moois te beleven en zien is, en ik vaak op dit soort onverwachte uitjes (juist) toch wel met mooie foto's thuis kom.

Gouden zonnestralen in het bos

Volgens de mistradar leek er meer naar het noorden, bij Nijkerk, wél flink dichte mist. Aangezien het Speuldersbos daar toch ook vrij dichtbij ligt, besloot ik daar maar heen te gaan.
Om het Speuldersbos eens van een andere kant te benaderen, met daardoor hopelijk een frisse blik, programmeerde ik de parkeerplaats langs de N797 (de Garderenseweg), ten zuid-oosten van Putten, als eindbestemming in de auto-navigatie.

Een goede keuze, zo leek het. Op de A28 naar het noorden werd het steeds mistiger, tot er echt wel sprake was van hele dichte mist.
Maar toen sloeg ik af naar Putten, en binnen een paar honderd meter was er geen mist meer te bekennen.

Het viertal

Teleurgesteld reed ik door, me er bij neerleggend dat dit toch niet de mooie ochtend met mist-fotografie in het bos zou gaan worden.

Gouden sfeer in het bos

Eenmaal in het bos bleek er echter toch wel wat nevel tussen de bomen te hangen.
En hier en daar hingen er nog wat gekleurde blaadjes aan de bomen, dus ik vermaakte me alsnog met het fotograferen daarvan.
Zoekend naar mooie composities, waarbij de kromme bomen het mooist tot hun recht zouden komen.

De laatste blaadjes vangen het licht

Maar rond half elf gebeurde het ineens: de zon begon te schijnen, waardoor het vocht in het bos begon te verdampen en het nog iets neveliger werd.
En als gevolg van de zon die door de nevel scheen, kwam er ineens een prachtige gouden licht door de bomen heen.

Beukenblaadjes-paraplu

Er ontstonden van die fraaie lichtbanen door de bomen, en de contrasten tussen licht en donker zorgden voor een prachtig decor-achtig bos.

Herfstige beukenblaadjes aan de boom

Omdat het in dit soort omstandigheden het mooist is om met tegenlicht te fotograferen, begon ik steeds richting het licht verder te lopen.
Bij iedere kruising van paden was de keuze eenvoudig: waar staat de zon, waar heb ik tegenlicht, dan moet ik die kant op.

Zonnestralen doorklieven de kale bomen

Ik maakte me wel een beetje zorgen waar ik op die manier ergens uit zou komen, maar ach, dat waren zorgen voor later :-)
En ik gebruik altijd de app "GeoTracker", zodat ik precies kan zien waar ik ben, hoe ik precies gelopen heb en waar de auto terug te vinden is. Erg handig!

Voordat de laatste blaadjes eraf zijn gevallen

Tot mijn grote verbazing kwam ik al die tijd geen enkele andere fotograaf tegen. Het kan dus wel: als enige fotograaf in het Speuldersbos rondlopen.
Of kwam het toch omdat ik nu op een niet zo populair beginpunt ben gestart?

Het pad tussen de dansende beuken

Helemaal mooi is het natuurlijk om zo'n paadje te vinden die kronkelig door het bos loopt.
Het leidt je blik op een natuurlijke manier door de foto heen, langs de dansende bomen, naar het licht in de achtergrond.

Het pad naar het licht

Zoals de meeste andere keren heb ik vooral met mijn 70-200mm lens gefotografeerd. Dat is toch echt de ideale lens voor dit soort fotografie.
De 70mm werkt vaak nog prima om genoeg in beeld te kunnen krijgen, en inzoomend naar de 200mm kan je mooi de bomen in beeld "samen drukken' en details eruit pikken in het vaak drukke, volle bos.

Geveld, tussen zijn soortgenoten

Bijna dezelfde foto, maar nu met een iets ander standpunt (iets verder doorgelopen), zonder de dikke stam linksonder.
Ik kon niet kiezen, ik vind ze allebei hun charme hebben...

De belofte van licht aan de horizon

Tenslotte:
Ik ben nu al een redelijk aantal keer in het Speuldersbos geweest. Maar dit soort mooie omstandigheden heb ik nog niet eerder meegemaakt.
En ook nu weer leek het aan het begin van de ochtend een tegenvaller te gaan worden, zonder de verwachte/gehoopte mist. Maar ook nu weer ben ik blij dat ik toch op pad ben gegaan.

Vlakbij de auto kwam ik nog twee wandelaarsters tegen. Ze vroegen of ik nog iets bijzonders op de foto had gezet. Teleurgesteld waren ze, dat ik geen wild zwijn, ree of hert had gefotografeerd.
Alsof alleen het wild op de Veluwe de moeite waard zou zijn om te fotograferen - ik denk dat deze serie wel anders bewijst... :-)

NB: De andere foto's, die ik meer in het begin van de ochtend gemaakt heb, komen overigens nog eens in een volgend blog in beeld!

Berken en varens op een heerlijke mistige herfstochtend

Sun, 11 Dec 2022 18:03:28 Z

De herfst, een beetje mist én een mooi bos vormen een prachtige combinatie om je als natuurfotograaf op uit te leven. Ik sta dus al een tijdje op scherp, om bij de goede weersomstandigheden meteen op pad te gaan.
Bij een vorig foto-uitje had ik een mooi pad in het bos bij Amerongen gevonden. Een ondergroei van varens wordt er gecomplementeerd door diverse frisse berkenboompjes.
Toen er dus weer mist verwacht werd, wist ik waar ik heen wilde gaan.

Contrast van berken en varens

Die ochtend, zondag 9 oktober, bleek de mist enigszins tegen te vallen. Er was wat nevel in het bos, wat iets meer vorm kreeg toen de zon eenmaal goed tevoorschijn kwam.
Dit leverde dan wel wat zonneharpen op, en een fijn contrast tussen licht en donker.

Zonlicht op de varens

Sfeervol zonnetje bij de berken en varens

Een week later werd er al weer mist voorspeld. Dus ben ik nogmaals naar dezelfde locatie gegaan. Ik wist nu precies waar ik moest zijn, en de mist was dit keer een stukje dikker.
Aan het frisse groen is te zien dat de herfst dit jaar pas laat zorgde voor verkleuring van de bladeren.

Intiem laantje met varens en berken

Berkenlaantje in de herfst

De slungelige wit-zwarte berkjes vormen een mooi contrast met de bruin-rode varens, die al wel door hadden dat het nu toch echt herfst-tijd was geworden.

Berken tussen de rode varens

Tussen alle berkjes stond één dansende den aandacht te trekken, disco in het bos ;-)

Dansende boom

Maar vooral het doorkijkje via het bospaadje naar de verte vond ik prachtig, met dat zachte licht, de warme kleuren en dan het contrast met de wit-zwarte berkjes:

Sfeer in het bos

Iets verder doorlopend kwam ik nog een mooie doorkijkje tegen:

Mistig laantje in de herfst

Heerlijk zoals het zachte licht en de mist zo zorgen voor een rustige, verstilde sfeer.

Herfstkleuren op een mistige ochtend

Tenslotte:
De herfst is dit jaar pas laat op gang gekomen. Door de zachte weersomstandigheden met hoge temperaturen zijn de bladeren half oktober nog maar voor een klein deel verkleurd. En door het ontbreken van de traditionele herfststormen hangen de bladeren nog voor het grootste deel aan de bomen.
Vanwege onze vakantie van begin tot half november heb ik helaas een groot deel van de echte herfstkleuren gemist, maar ik ben toch erg tevreden met deze serie foto's :-)

50 tinten pastel tijdens de zonsopkomst boven een mistige uiterwaarde

Sun, 23 Oct 2022 12:16:40 Z

In mijn vorige blog heb je kunnen lezen dat het die ochtend wat tegen viel met de voorspelde/verwachte mist. Maar ook dat ik in het bos toch prachtige zonneharpen heb kunnen fotograferen.
Ruim een week later was de weersverwachting weer gunstig voor mistige omstandigheden: de temperatuur zou flink zakken in de heldere nacht, wind zou er nauwelijks zijn, de vochtigheid was ruim 95% en de temperatuur tijdens de zonsopkomst zou rond het dauwpunt liggen.

De dijk en uiterwaarde net voor zonsopkomst

Dit keer ben ik dus wèl op tijd van huis vertrokken, want nu wilde ik wel ruim vóór zonsopkomst ter plekke zijn. De zonsopkomst zou deze ochtend om 07:52u zijn, en ik was nu vóór 07:25u ter plekke.
Na wat heen en weer rijden kwam ik uiteindelijk op een dijk langs een uiterwaarde, waar een mooi laagje mist over het landschap hing. De lucht begon ook al fraai te verkleuren, dus hup, auto aan de kant, statief neerzetten en genieten van het moois.

Mist hangt als een dunne, pastelkleurige deken over de uiterwaarde

Er ontstonden prachtige pasteltinten in de lucht, en het laagje mist kreeg zo ook wat kleur mee.
Naarmate de minuten verstreken, en afhankelijk van de richting waarin ik keek en fotografeerde, veranderden ook de kleuren in het landschap.
Iets meer van de zon af werden de kleuren meer paars-roze, in plaats van warm oranje-geel.

Pasteltinten kleuren het mistige landschap

De kleuren worden intenser als de zon bijna op is

Omdat ik toch ook wel wat variatie in de foto's wilde, ben ik op een gegeven moment nog een stukje verder langs de dijk gaan rijden.
Maar daar werd het landschap wat saaier, met minder boompjes. En ook de mist en kleuren leken minder te worden.
Dus ben ik toch maar weer omgekeerd, en kwam ik weer in de buurt waar ik eerder ook stond.

Richting het zuiden zijn de kleuren nog zacht

Het was nu net vóór de zonsopkomst, richting het oosten begon de lucht nu al echt licht te worden. Ik moest al oppassen dat de vliegtuig-strepen in de lucht niet uitgebeten wit werden.

Knotwilgen en uiterwaarde-landschap in de mist

Toen de zon net boven de horizon uitkwam, zette die alles in een prachtige, warm-oranje vurige gloed.
Dit is ook het laatste moment dat de zon in beeld kan/mag, daarna wordt het een te grote, lichte witte bol die alle aandacht zou opeisen.

De opkomende zon zet het landschap in vuur en vlam

Voor mijn laatste foto ben ik even de dijk afgelopen, om zo de zon door de knotwilgen in beeld te krijgen.
Omdat de zon nog zo laag stond, scheen hij door het laagje mist heen, en krijg je zo dat lekkere sfeertje in de foto.

Mistige ochtend-sfeer, door de opkomende zon tussen de bomen

Tenslotte:
Na deze prachtige zonsopkomst ben ik nog naar een bos gereden, in de hoop dat daar de mist wat langer zou blijven hangen tussen de bomen.
Dat viel een klein beetje tegen, maar ik heb er een prachtig paadje gevonden met berken tussen groen-rode varens.
En die komen in een volgende blog aan bod :-)

Vijf foto-onderwerpen voor een mistige herfstochtend

Sun, 09 Oct 2022 14:16:41 Z

Na een -dit keer nogal- lange foto-zomerslaap ben ik weer wakker geworden met zin om op pad te gaan om te fotograferen. In de zomer is het me vaak te warm, zijn de zonsopkomsten en -ondergangen me veel te vroeg resp. laat, en heb ik weinig inspiratie wat ik zou kunnen fotograferen.
Maar op dit moment, eind september / begin oktober, komt de zon pas ná 7 uur op en is er een grote kans op mist of nevel. Het begint dus weer te kriebelen... :-)

Mist over het water

Voor vrijdag 30 september was er dichte mist voorspeld voor een groot deel van het land. Dan begint de zoektocht: waar ga ik naar toe? Ik wilde niet, zoals waarschijnlijk heel natuur-fotograferend Nederland, naar het Speuldersbos. In plaats daarvan besloot ik om eens naar het Amerongse bos te gaan.

Toen ik echter wakker werd om 6 uur, zag ik op de mist-radar van Buienradar dat er helemaal geen dikke mist was :-(
Dus tijdens het opstaan en het hapje ontbijt heb ik mijn plannen omgegooid, en ben ik vervolgens maar -wat dichter in de buurt- naar Den Treek gereden.

Zonneharpen bij zonsopkomst

Daar is een mooi vennetje, en ik vermoedde dat daar wel wat nevel boven het water zou ontstaan.
Helaas was ik er, vanwege de verwachte dichte mist, niet van uit gegaan dat ik al vóór zonsopkomst ergens zou moeten zijn. Tenslotte is een bos in dichte mist niet echt de beste plek voor een mooie zonsopkomst.
Ik was dus eigenlijk net te laat bij het ven.

Dampend Vogelplas Den Treek

Toch kon ik nog genieten van het dampende water, en de mooie kleurtjes in de lucht. En ook van de weerspiegeling daarvan in het water - met wat riet-gras leverde dat een lekker 'zen' gevoel en foto op.

Origami in pasteltinten

Mijn tweede onderwerp die ochtend was het spinnenweb. Alle (heide-) struikjes hingen er vol mee. Met de macro-lens zo dichtbij mogelijk komen, een groot diafragma van f/2.8 zodat de waterdruppels mooie vage bolletjes worden, en dan zoeken naar een spinnenwebdraadje met scherpe waterdruppeltjes.

Natuurlijke parelketting

Spinnenweb met dauwdruppels

In de nabewerking heb ik vele foto's zo licht mogelijk gemaakt, en de witbalans zo ingesteld dat ze wat meer blauw van kleur zijn geworden. Dat vind ik wel passen bij de sfeer van die ochtend en deze foto's.

Spinnen-kunst

Spinnenweb met dauwdruppels

Bij het zoeken naar de mooie spinnenwebjes kwam ik mijn derde onderwerp tegen: de grassprieten vol met waterdruppels.
Daarbij heb ik geheel op gevoel de foto's gemaakt, vooral zoekend naar een mooi geheel van de onscherpe bokeh lichtcirkels en een enkel scherp grassprietje.

Chaos van licht

Tegen de zon in fotograferend zag ik de meest fraaie "bling-bling" ontstaan:

Lichtspel in het gras

Op hetzelfde stukje landschap kwam ik ook een prachtig bedauwd hangmatweb tegen, waar ik met licht en schaduw kon spelen. Ook weer met een groot diafragma, zodat slechts een dunne band druppeltjes scherp is geworden.

Hangmatweb

Intussen was het beetje nevel wel verdwenen, dus besloot ik maar terug naar de auto en naar huis te gaan. Net vóór de parkeerplaats bleek toch nog wat mist te hangen in de verte. Dus ik kon het niet laten om daar mijn vierde onderwerp te fotograferen: een landschapje in prachtig licht.

Mistig herfstlandschap

Terugrijdend naar huis reed ik tussen de bossen door. Ik zag ineens, als ik de goede kant op keek, dat er mooie zonneharpen ontstonden. Blijkbaar hing er toch nog wat vochtige lucht in de bossen. En door de opkomende zon verdampte er nog steeds water op de bosbodem en de natte struikjes en bomen.
Op goed geluk pakte ik een afslag, parkeerde en liep het bos weer in.

Zonneharpen in het bos

Ik had dit eigenlijk nog nooit zó mooi gezien: de zonneharpen die als scherpe lichtbanen tussen de bomen een prachtige herfstsfeer veroorzaakten.
En zo had ik mijn vijfde onderwerp te pakken van deze heerlijke foto-ochtend.

Zonneharpen over het kronkelige bospad

Door zoveel mogelijk richting zon te blijven lopen, kwam ik steeds weer op nieuwe plekken terecht waar de zon voor de sfeer zorgde.

Zonneharpen - een feestje in het bos

Acda en de Munnik hebben ongetwijfeld ook eens in het bos gelopen toen het zo mooi was als nu. Want hun songtekst "Het regent zonnestralen" had ik steeds in mijn hoofd toen ik deze foto's aan het maken was ;-)

Sfeer in het bos met zonneharpen

Prachtige zonneharpen in het bos

Tenslotte:

Het kost me altijd weer moeite om te bedenken waar ik heen zal gaan om te fotograferen, om vroeg mijn bed uit te komen, en om de twijfel over de weersomstandigheden niet te hard te laten toeslaan.
Maar altijd ben ik weer blij als ik op pad ben geweest, en daarbij genoten heb van de rust, de fluitende vogels en de zonsopkomst. En als ik dan ook nog zo'n heerlijke serie foto's heb weten te maken van zoveel verschillende onderwerpen, dan kan de rest van de dag al niet meer stuk...

Voor de kritische / cynische kijker nog dit: ik heb de foto's van de zonneharpen uiteraard bewerkt, want een RAW-foto komt nooit kant-en-klaar uit de camera. Maar de zonneharpen waren daadwerkelijk zo fraai te zien, daar heb ik in de nabewerking dus niets aan hoeven doen :-)

Sfeer en herfstkleuren in het bos

Fri, 26 Nov 2021 16:37:55 Z

De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen, de kleur is vrijwel verdwenen: de mooie herfst periode is al weer zo goed als voorbij. Gelukkig hebben we de foto's nog ;-)

Mist in het bos

Het is altijd weer afwachten wanneer de herfst zich van zijn mooiste kant laat zien. Begin oktober begint het wel te kriebelen bij mij om op pad te gaan het bos in, maar meestal is dat nog echt te vroeg voor de mooi(st)e kleuren.
Maar een mistige ochtend biedt dan ook genoeg kansen voor mooie sfeerfoto's. De tijd om op te staan is eindelijk weer wat gunstiger, bovenstaande foto heb ik pas om 08.15u hoeven/kunnen maken 😊

Misitige laan

Zoals te zien is, is het blad aan de bomen nog groen, en is de mist de grote sfeermaker deze ochtend.
Ik ging dan ook op zien naar karakteristieke bomen, maar dat viel niet mee. Soms staan ze er wel, maar dan helemaal ingeklemd tussen andere bomen en struiken. Het lukt dan toch niet goed om een mooie, rustige foto te maken.
Deze boom stond vlak langs een weg, en dus wat meer open en vrij. En de weg stoort mij eigenlijk helemaal niet in de foto.

Karakteristieke boom op een sfeervolle ochtend

Wat meer in het bos zijn het vaak de beuken die behoorlijk vrij staan. Door hun grote en dichte bladerdek in de boomkroon groeit er vrijwel niets meer tussen de stammen, omdat daar te weinig licht komt.
Door het tegenlicht en de mist ontstaat wel een mooie diepte in het beeld.

Statige stammen in mistig sfeerbos

Tot mijn verrassing kan echter ook de chaos van takken en blaadjes een mooi beeld opleveren, vooral als er een soort blikvanger als ankerpunt in de foto op te nemen is.
Ik had de foto eerst "gebroken katapult" willen noemen, maar twijfelde of iedereen dit erin zou herkennen... 🧐

Rustpunt in de chaos

Hier en daar waren er al wel wat kleuren te zien, maar die waren vooral van de krentenboompjes, die als eersten begonnen te verkleuren. Gevangen in het frame van de twee bomen, en mooi die diepte die er ontstaat door de andere bomen.

De eerste verkleurde bladeren

Eind oktober/begin november zijn we twee weken naar Gran Canaria geweest, onze 'uitgestelde' zomervakantie. Heerlijk even naar de zon en 25 graden en niet zo veel doen. Maar, zo miste ik ook wel een groot deel van de mooi gekleurde herfst!
Gelukkig bleek de herfst kleur dit jaar pas laat op gang te komen en ook wat langer te blijven. Op 13 november ben ik dus toch nog snel eens op pad gegaan met mijn camera.

Kleurige beukenlaan

Ik houd wel van die mooie brede bomenlanen, met het rode beukenblad op de grond en de naar elkaar toe groeiende takken als een soort boog boven je.

Beukenlaan in herfst-kleuren

De dag ervoor had ik met Carin al een heerlijke wandeling in dit bos gemaakt, waarbij ik goed had rondgekeken naar mooie foto-locaties. Met mijn mobiel maak ik dan foto's van mooie plekken, zodat ik die later met de gps-informatie in de foto weer terug kan vinden. Dit keer kostte het me echter nog aardig wat moeite om deze plek terug te vinden, maar het was de moeite waard.

Zwevende beukenblaadjes

Er stond een prachte beuk, met bijna lichtgevende bladeren, in verschillende "verdiepingen" aan de boomstam.

Verdiepingen met kleur aan beukenboom

Ook aan de rand van het stuk met beukenbomen stond een mooie boon, met afwijkende vorm takken en nog prachtig in het gekleurde blad:

Dansend in de herfstkleuren

Weer op de weg terug op de fiets kwam ik nog langs/door een prachtige brede laan. Het was al aardig aan het schemeren, en een voorbijganger vroeg of het niet te somber en donker was voor het maken van een foto.
Maar, juist door de langere sluitertijd kan de camera sensor veel kleur registeren, en met de camera op statief maakt het niet uit of de sluitertijd wat langer is of niet.

Buekenlaan met knallende herfstkleuren

Nog een paar tips:

Gebruik in het bos altijd een polarisatie-filter, om zo de schitteringen op de bladeren te verminderen en dus meer kleur op de foto te krijgen.
Een zoomlens van 70-200mm is erg geschikt voor dit soort foto's, omdat je in kan zoomen op bijzondere bomen, en de lucht zoveel mogelijk buiten het kader kan houden.
Gebruik een statief - het is toch altijd wat donkerder in een bos, met lange sluitertijden tot gevolg. En je wilt de ISO wel zo laag mogelijk houden voor de beste kwaliteit.
Bekijk maar eens de sluitertijden van alle foto's in dit blog!
In mijn portfolio kan je nog meer foto's vinden met mooie herfstkleuren en herfstsfeer :-)

Schotse hooglanders op de Westerheide tijdens een mistige ochtend

Sun, 17 Oct 2021 13:13:26 Z

Ik was al twee keer op pad gegaan om de mooie paarse heidelandschappen te fotograferen (zie mijn vorige blog). Toen de weersverwachting weer een mooie ochtend met mist aangaf, wilde ik dit keer dus eens een ander onderwerp gaan fotograferen.

De zon komt tevoorschijn achter een wolk en de mist

Ik bedacht dat de oranje vacht van de Schotse Hooglander een mooi kleurcontrast zou geven met de paarse heide. En ook de oranje-bruine vacht van een ree zou mooi afsteken.
Al snel had ik dus bedacht dat de Westerheide de beste locatie was om dit te gaan fotograferen. Dat is het voordeel als je vaker ergens komt, dan weet je wat je er kan verwachten :-)

De zon heeft moeite om door de dikke mist te schijnen

Het was behoorlijk mistig toen ik aankwam op de heide, en het duurde wel even voor de zon door de dikke mist heen wist te branden. Maar dat gaf mij mooi de tijd om te lopen naar de plek waar ik de Schotse Hooglanders hoopte te vinden. En om te genieten van het prachtige landschap om mij heen.

Het is net een grote, kale verlaten vlakte met 1 dode boom

Krentenboom in de mist

Het is prachtig om te zien hoe de wereld er ineens heel eenvoudig uit ziet, als het meeste (en vaak lelijke) op de achtergrond in de mist verdwijnt. En hoe de bomen dan ineens met hun silhouetten de aandacht opeisen.

Zonnetje door de bomen

Stormschade

Terwijl een paar andere fotografen al de Schotse Hooglanders aan het fotograferen waren, was ik afgeleid door onderstaand sprookjesbos. Een uur later liep ik er ook weer langs, en kon me toen al nauwelijks meer voorstellen hoe mooi dit was in dit eerste licht met mist en de laagstaande, opkomende zon.

Sprookjesachtige bomen

Maar, ik kwam eigenlijk toch echt voor de Schotse Hooglanders ;-)
En die waren er -gelukkig- ook, inderdaad op de plek waar ik ze verwacht had.

Schotse hooglander in de mist

Op gepaste afstand, met een zoom-lens op mijn crop-camera, ging ik op zoek naar 'andere' standpunten.

Schotse hooglander op wacht

De koppen nat van de dauw op de hei en het gras, en wat een mooie gekrulde horens:

De kop is helemaal nat van de dauw

Toen de zon iets meer tevoorschijn kwam en de mist iets minder dik werd, ging ik op zoek naar mijn kleurcontrast.

Ziet er zo best dreigend uit

Een paaltje vormde een goede krab-locatie, waardoor het dier ook een tijdje op dezelfde plek stil stond. En met de zon van rechts kreeg ik hier mijn gezochte kleurencombinatie.

Maar hij had gewoon last van jeuk

Hij had flinke jeuk zo te zien, op diverse plekken :-)

Handig, dit paaltje om aan te kunnen krabben

Nadat de krab-sessie voorbij was, ging hij weer op pad. Richting het licht, dus ik kon een fraaie tegenlicht opname maken.

Schotse hooglander in tegenlicht op de heide

Langzaam sjokte hij verder de hei over, waarschijnlijk naar een stukje bos waar hij wat meer beschut zou kunnen gaan liggen uitbuiken en slapen.

Het mooie warme ochtendlicht op paarse heide en Schotse hoogland

Ik kon het uiteraard toch niet laten om de paarse hei te fotograferen, met dit mooi gele gras als contrast:

Mooi contrast tussen heide en geel gras

Het licht werd intussen steeds harder, omdat de mist verdween en de zon rap hoger een de hemel kwam te staan. Via een omweggetje liep ik terug naar de auto, hopende om toch ook nog ergens onderweg een reetje te zien.
En ook dat werd mij gegund:

Het reetje had mij toch wel gezien

Tenslotte:
Wat een heerlijke ochtend was dit toch weer. Alles zat mee: de mist, het mooie licht, de Schotse Hooglanders op de plek waar ik ze verwachtte, en ook nog een ree als toegift.
Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval: die blogjes schrijf ik dus niet en de foto's van zo'n ochtend zie je dus niet ;-)
Maar eigenlijk geniet ik altijd van de ochtenden dat ik op pad ga, en dit soort foto's zijn dan een mooie bonus!

Bewonder mijn 15 foto's van het prachtige paarse heidelandschap

Fri, 17 Sep 2021 15:25:54 Z

De heide bloeide in 2021 mooier en langer dan de jaren ervoor. Waarschijnlijk was dit het gevolg van de nattere en koudere zomer dit jaar. Voor mij reden om een paar keer 's morgens vroeg op pad te gaan, om de mooie paarse bloeiende heidelandschappen te fotograferen bij zonsopkomst, met een beetje mist erbij voor de sfeer.

Paarse heide op een mistige ochtend

Samen met Carin was ik al een paar keer gaan scouten of de heide al in bloei stond. Maar we waren steeds te vroeg. Maar deze eerste ochtend stond de heide wel mooi te bloeien bij Den Treek.
Onderweg er naar toe had ik ook al door dat de "beloofde" mist er ook zou zijn. Wat een heerlijk begin van de dag :-)

Paarse heide met een graspol en bomen

Jammer genoeg kleurde de lucht niet heel mooi mee toen de zon was opgekomen, er zat toch teveel mist en lage bewolking in de weg. Maar het beetje kleur paste wel mooi bij de paarse heide.
Met mijn groothoeklens liep ik rond, zoekend naar mooie composities, waarbij ik een mooie blikvanger als voorgrond zou kunnen gebruiken. Zoals op de foto hierboven.

Maar ook de vliegdennen vormen een mooi onderwerp en contrast met de ronde, lichtpaarse heidepollen.

Spinnenwebjes tussen de heide

De mist bleef best lang hangen, en de zon wist er niet goed doorheen te komen/branden. Des te meer deed ik mijn best om te zoeken naar mooie composities op de grond. Deze prachtige lagen van verschillende kleuren en structuren met diagonale lijn erin voldeed wel aan mijn eisen:

Laagjes in het heidelandschap

Ook opvallend waren de zeer vele spinnenwebjes. De heide- en graspollen zaten er vol mee, en door het lage strijklicht en de mist-waterdruppels vielen ze extra op.
Net als alle voorgaande foto's bestaan ook de volgende twee foto's uit een focusstack van 3 opnamen, om zo de scherpte van voor tot achter in de foto te krijgen.

Spinnenwebben op de heide

Paarse heidestruikjes en spinnenwebben

Helaas werd het steeds grijzer weer, waardoor de mooie kleuren steeds minder zichtbaar werden. Tijd om naar huis te gaan voor een ontbijtje en koffie...

Een paar dagen later kon ik echter in de herkansing. Er was weer mist voorspeld, en ik ging er vanuit dat de heide toch ook na deze paar dagen nog wel zou bloeien. Dit keer was mijn bestemming de Zuiderheide bij Hilversum.

Blauwe kwartiertje voor zonsopkomst op de heide

Ik was niet de enige met dat plan, vanaf de parkeerplaats liep ik gezellig kletsend met een fotograaf-collega de heide op (en later moest ik moeite doen om die 10 andere niet op de foto te krijgen). Maar al snel gingen we allebei onze eigen weg, iets wat ik zelf ook wel het meest prettig vind.

Er was weer een mooi laagje mist aanwezig en de zon klom al vlot hoger boven de horizon. Weer gewapend met mijn fototoestel op statief, groothoeklens en ND-grad filters erop, ging ik weer op zoek naar een mooie voorgrond met de paarse heide en "iets anders". Iets anders, zoals deze mooie afstekende groen-gele bloem:

Geel bloemetje tussen de paarse heide

Of dit mooie groen struikje in de hoek van de foto:

Het pad door de heide

Of dit groen struikje dat mooi diagonaal in de foto loopt, naar de bomenrij en het mooie licht:

Bomen in de mist op de bloeiende heide

Een paar groene graspollen, mooi net los van de paarse heidestruikjes, doen het ook goed als eye catchers in de voorgrond:

Groene graspollen en bloeiende paarse heide

Bij de volgende foto twijfelde ik waar ik het uitstekende sprietje zou laten: links of rechts van de zon, of een hoger standpunt innemen. En thuis heb ik toch ook nog gekeken wat er gebeurde als ik het sprietje weg zou klonen.
Maar het sprietje net voor de zon vond ik tóch het meest geslaagd.

Groene graspol, bloeiende paarse heide en een mistige zonsopkoms

Langzamerhand teruglopend richting auto zag ik dit dit fraaie landschap. De paadjes leiden mooi het beeld in, richting de boom. En de zon geeft alles een heerlijk lichte en kleurrijke sfeer.

Mistig heidelandschap

Zo'n paadje dat je door de foto leidt, werkt eigenlijk altijd wel goed. Zeker als het ook nog een mooie S-vorm heeft.

Landschap met krentenboom tussen de paarse heide

Uiteindelijk was de zon al flink hoog aan de hemel komen te staan, de mist was al vrijwel helemaal verdwenen, en het licht begon al bijna "te hard" te worden voor mooie beelden. Tijd voor een laatste overzichtsfoto met berk, krentenboom en wat heidestruikjes.

Het heidelandschap in prachtig licht net na zonsopkomst

Al met al heb ik me zo twee ochtenden prima vermaakt, ondanks het vroege opstaan rond half zes.
Een paar dagen later ben ik nóg een keer op pad gegaan, maar dat komt in een volgend blogje... :-)

Wil je nog een paar extra foto's zien die ik deze dagen gemaakt heb, bekijk dan mijn portfolio met heidelandschappen!

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

Speuldersbos - sprookjesbos, ook net vóór de herfst losbarst

Sat, 30 Sep 2017 17:00:00 Z

Sprookjesbos

Ik had met Jody Zweserijn afgesproken om op zondag 24 september samen op pad te gaan, om bijv. paddenstoelen te fotograferen. Daar zijn diverse locaties zeer geschikt voor bij mij in de buurt, maar ik was ook al een tijd niet in het Speuldersbos geweest. Toen er ook nog mist voorspeld werd voor die zondag, was de knoop snel doorgehakt.

Dansende boom

Om 07.15u stonden we op de parkeerplaats bij Boshuis Drie, en zo te zien waren we niet de enigen...
Het bleek echter dat de camping aardig vol stond, dus daar hoorden waarschijnlijk al die auto's bij. Want we hebben slechts 2 andere fotografen gezien, en dat pas later op de ochtend.

Nederlands oerwoud

Het was inderdaad behoorlijk mistig, en jammer genoeg had de zon er nogal moeite mee om erdoor te komen. Toch was er op diverse plekken wel mooi licht, zo viel mijn oog direct op dit tafereel. Het was echter nog knap lastig om hier iets van te maken. Met alle takken, zowel aan de bomen als op de grond, wordt het al snel erg druk.

Mistig doorkijkje

Een doorkijkje zoals hierboven doet het natuurlijk altijd goed.
Aan de ene kant was het jammer dat er nog geen echte herfstkleuren te zien waren, maar aan de andere kant doet al het groen het hier ook best goed. Het zorgt in ieder geval voor een mooie omlijsting.

Dansende bomen

Dansende bomen in mysterieuze sfeer

Bovenstaande twee foto's heb ik, net als een aantal andere foto's in dit blog, behoorlijk bewerkt in Lightroom. Het vele groen in het bos was (vaak) wel mooi, maar niet altijd de sfeer die ik voelde toen ik er rondliep en die ik voor de foto's voor ogen had.

Ik twijfel vaak of ik dit soort bewerkingen nu wel of niet zal doen, en wel of niet mooi vind. En hoe ver kan ik er in gaan?

De over-gesatureerde, strak gepolijste foto's die je veel op 500px.com ziet vind ik zelf helemaal niets. Maar aan de andere kant vind ik te fletse foto's met weinig contrast ook weer niet mooi. En bij veel van dergelijke foto's weet ik zeker dat met een klein beetje extra aandacht, tijd en bewerking de foto veel mooier zou worden. Zonde dus dat dit dan niet gedaan is.

Mijn grens ligt op dit moment in ieder geval bij alles wat ik in Lightroom kan doen (of voor zwart-wit in Silver Efex Pro). Dat is toch een soort van "donkere kamer" zoals die er in het analoge tijdperk was, al kan je nu natuurlijk veel meer en makkelijker ook met de kleuren 'spelen'.

Lord of the Rings sfeer in het bos

Jody gaf op Facebook als reactie op bovenstaande foto dat de sfeer die de foto uitstraalt wel wat weg heeft van Lord of the Rings. Lijkt mij een mooie omschrijving :-)

Beukenblaadjes

Deze foto heb ik dan weer nauwelijks bewerkt, alleen heb ik de belichting nog iets verder verlaagd.
Ik had al flink onderbelicht tijdens het maken van de foto, om de bijna lichtgevende beukenblaadjes te benadrukken. Die blaadjes waren namelijk wat mijn blik trok en waarom ik deze foto gemaakt heb.

Sfeer in het bos

Vlakbij de camping is er een stuk bos dat grenst aan een wat opener stuk in het bos. Daar zorgde de zon, die intussen al redelijk door de mist heen begon te schijnen, voor een hele lichte achtergrond. Zo steken de bomen en blaadjes mooi af tegen die lichte achtergrond.

Speulderbos in zwart-wit

Om de vormen en structuren nog wat meer te benadrukken, heb ik deze foto omgezet in zwart-wit.

Vergelijk deze eens met de volgende vergelijkbare foto in kleur, en zie ook wat het verschil kan zijn tussen een staande of liggende foto:

Speulderbos - spel van licht en donker

Hier en daar zijn prachtige doorkijkjes te vinden in het bos, waarbij de bomen een mooie haag vormen. De mist zorgde voor een bijbehorende fraaie gelaagdheid, en de wandelaars voor een blikpunt en idee van schaal in de foto.

Wandelaars in het sfeervolle bos

Aan het einde van onze foto-tocht door het mistige bos vonden we nog een paar porceleinzwammen. Na een welverdiende koffie met appeltaart bij het Boshuis hebben we ook daar nog wat foto's van gemaakt. Maar helaas moest ik echt om 12.30u naar huis, dus daar heb ik niet echt aansprekende foto's van kunnen maken...

Ik ben benieuwd naar jullie reacties op de foto-bewerkingen en hoe jullie daar zelf tegenover staan, dus kom maar op met die reacties... :-)

Kievitsbloemen - de tweede keer in 2016

Fri, 27 May 2016 11:18:00 Z

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Zoals ik al in mijn vorige blog over de Kievitsbloemen had aangegeven ben ik een week later, op 22 april, nog een keer richting Zwolle gereden, speciaal voor de Kievitsbloemen. Voordeel was dat ik nu precies wist hoe lang ik er over zou rijden en lopen en waar ik moest zijn. Nadeel was dat de zon alweer eerder opkwam, zodat ik ruim een kwartier eerder (5:00u) op pad moest gaan...

Al rijdend er naar toe zag ik al dat er minder mist was dan de week daarvoor. Maar wel wat wolkjes in de lucht, altijd goed bij een zonsopkomst. En vlakbij de parkeerplaats hing er toch ineens ook wat mist, dus het beloofde een mooie ochtend te worden.

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Eén van de dingen die ik anders wilde doen, was niet meteen mijn macro- of telelens pakken. Maar juist de groothoek gebruiken om de Kievitsbloemen meer in hun omgeving (en met de mooie ochtendlucht) te fotograferen.

De heerlijke pasteltinten in de lucht met de lichte bewolking en het feit dat er deze week ook duidelijk meer Kievitsbloemen hoger en meer open waren, hielpen goed om dit voornemen uit te voeren.

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Dit keer wilde ik ook meer gebruik gaan maken van de prachtige waterdruppels op de bloemen. De vorige keer viel dat ook niet mee omdat de zon achter een dik pak mist verscholen zat, en pas later/hoger tevoorschijn kwam. Omdat er nu slechts een dun laagje mist hing, kwam de zon veel mooier en warmer tevoorschijn.

Kievitsbloem, zon en waterdruppels

Vorige keer lukte het ook niet om te spelen met mooie bokeh lichtcirkels. Ik snapte eerst niet waarom niet, tot ik realiseerde dat de zon de eerste keer eigenlijk al te hoog stond toen die voor het eerst door de mist heen kwam.
Dit keer was de zon al direct boven de horizon zichtbaar, dus nu kon ik wel lekker aan de slag met al die waterdruppels op de bloemen en het gras.

Kievitsbloemen in het bedauwde gras

Ook wilde ik dit keer eens gaan uitproberen wat er allemaal mogelijk is met dubbele belichting in de camera.
Op mijn Canon kan ik 2 tot 9 foto's samenvoegen. En daarbij kan ik kiezen tussen 4 soorten belichtingen daarbij: 1) alles gewoon over elkaar (dan moet je zelf dus de belichting aanpassen zodat het geheel niet overbelicht wordt), 2) door de camera een gemiddelde laten berekenen, 3) alleen donkere delen uit volgende foto's overnemen of 4) alleen lichte delen overnemen.

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

Met al die mogelijkheden valt het nog niet mee om de juiste instelling bij de juiste soort foto's te kiezen.
Wel levert het altijd bijzondere (maar dus niet altijd mooie) resultaten op! :-)

Ochtendsfeer bij de Kievitsbloemen

Een in-camera combinatie van een foto van gras met dauwdruppels en bokeh lichtcirkels en van een foto met een enkele Kievitsbloem:

Kievitsbloemen en bokeh lichtcirkels

Bij één van de bloemen zag ik ineens een spinnenweb zitten. Prachtig met al die dauwdruppels, dus ik was even afgeleid van de bloemen :-)

Spinnenweb met dauwdruppels

Spelen met achtergrond en dit wat benadrukken met de witbalans:

Spinnenweb met dauwdruppels

Daarna toch weer verder met de dubbele belichting:

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

En omdat ik de eerste keer nauwelijks met de macrolens de bloemen van dichtbij gefotografeerd had, heb ik dit nu wel gedaan. Ik vind het lastig bij Kievitsbloemen, maar door de dauwdruppels krijgt het toch iets aparts.

Kievitsbloem met dauwdruppels in close-up

In tegenstelling tot de eerste keer werd het licht al vrij snel te hard om nog mooie foto's te kunnen maken.
Vooruit, toch ook nog even een pinksterbloem proberen. De dubbele opnames vielen me niet mee, maar deze enkele is door de dauwdruppels nog wel aardig geworden.

Pinksterbloemen

Als laatste nog een voorbeeld van een meervoudige belichting. Ik zag hem net in Lightroom, tijdens het schrijven van dit blogje. Hij zat niet in mijn eerste selectie voor deze blog, maar vond hem nu ineens wel wat hebben.
Best extreem, wat vinden jullie?!?

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

Al met al was ik zeer blij dat ik nog een keer terug ben gegaan. Het is een eindje rijden en vroeg opstaan, maar dat is het zeker waard!

Kievitsbloemen - poging 1 in 2016

Mon, 25 Apr 2016 19:13:00 Z

Kievitsbloem bij zonsopkomst

Kievitsbloemen - vrijwel iedere natuurfotograaf wil ze graag eens vastleggen, en het liefst natuurlijk met prachtige omstandigheden. Het lastige is echter dat ze slechts korte tijd bloeien, en dan ook nog eens op slechts enkele locaties in Nederland.

In 2011 en 2014 had ik al eens een locatie gevonden, en daar uitgebreid gefotografeerd. Toen overdag en 's avonds bij zonsondergang. Dit keer wilde ik het wel eens proberen bij zonsopkomst, het liefst na een nacht met kans op mist, dauw en/of rijp. Zaterdag 9 april leek een goede ochtend te worden...

Prachtige lucht voor zonsopkomst

Met grote dank aan Jody, van wie ik een andere locatie had doorgekregen die mooi zou zijn bij zonsopkomst. En nog grotere dank aan Ronald, die op de dijk aan kwam lopen toen ik eigenlijk niet goed meer wist waar ik nu precies moest zijn. Ronald had ik voor het eerst ontmoet tijdens de CreaPixperience, en hij was juist degene die deze locatie zelf had weten te vinden :-)

Nadat ik toch nog maar snel een foto van de prachtige lucht en mistige omstandigheden had gemaakt, haastte ik me achter Ronald aan op zoek naar de Kievitsbloemen. Want dat was eigenlijk mijn doel: Kievitsbloemen bij zonsopkomst fotograferen.
Voor de zon op kwam, was het nog wat lastig zoeken naar de bloemen. En was een silhouet eigenlijk de enige optie. Maar als ze er zo sierlijk bij staan als deze, is dat toch geen enkel probleem?!

De danceres

Vanwege de mist was de zon maar even te zien net boven de horizon. Net genoeg tijd voor een paar foto's zoals de allereerste in dit blog. Daarna verdween de zon weer achter de dikke mist, om pas later weer tevoorschijn te komen.
Met de vele dauwdruppels en het waterige zonnetje ontstond zo wel een heerlijk sfeertje.

Kievitsbloem met dauw, mist en waterig zonnetje

Door de camera hoger en zo de zon juist buiten beeld te houden, kon ik wat meer overbelichten. Zo ontstond weer een andere, lichtere sfeer, die ik van te voren zo ongeveer voor ogen had:

Kievitsbloem in het bedauwde gras

De bloemen waren dit jaar laat, slechts een enkeling stond er als een lampje bij.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Vorige keren heb ik vooral met mijn macro-lens gefotografeerd. Dit keer heb ik echter bijna constant de 70-200mm lens erbij gepakt. Hierdoor kan je wat meer omgeving op de foto erbij krijgen, en toch een fraaie rustige voor- en achtergrond.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Ook wilde ik graag wat mooie lichtcirkeltjes rondom de bloemen hebben, maar dat viel nog niet mee. Ook niet omdat uiteraard ook de achtergrond nog een belangrijke rol speelt.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Op een gegeven moment werd de zon toch wel erg fel om nog tegenin te fotograferen, en ik zag Ronald richting het mooie warm-gekleurde riet fotograferen. Goed plan, tijd voor wat andere foto's.

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

Prachtig hoe gracieus en sierlijk deze bloemen toch kunnen zijn, zeker de de bloemen die nog dicht zitten:

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

En door wat hoger of lager te fotograferen krijg je steeds een ander beeld. Ik heb al deze foto's (behalve die van het landschap met de mooie lucht) dus niet op statief maar uit de hand genomen. Zo kan ik het makkelijkst net even omhoog, omlaag, naar links, naar rechts, naar voren en naar achteren bewegen, tot ik de uitsnede zie waar ik tevreden over ben.

Kievitsbloem in frisse lente-kleuren

Als afsluiter toch ook nog een foto gemaakt met mijn macro-lens, van heel dichtbij. De waterdruppeltjes op alle bloemen waren fantastisch, net van die pareltjes die op de randen van de bloem, de steel en de blaadjes aaneengeregen waren.

Kievitsbloem met parelketting

Tja, en dit was dus poging 1 in 2016. Dat suggereert dat er ook nog een poging 2 is.
En dat klopt. :-)
Enerzijds hoopte ik nog steeds op een ochtend met rijp. Anderzijds ga ik graag nog eens terug naar een locatie, om na het rustig thuis bekijken van mijn foto's wat nieuwe ideeën of verbeterpunten uit te proberen. Ook waren er nu vrij weinig bloemen al open, dus ook dat leek me wel leuk om voor terug te gaan.

Op vrijdag 22 april ben ik nogmaals gegaan, maar de resultaten daarvan komen in een volgend blogje pas weer...
(maar dat wordt wel weer de moeite waard! ;-) )

Mistig kootwijkerveen

Fri, 27 Mar 2015 10:40:00 Z

Meerkoet in een mistig ven

Vrijdag 20 maart, de ochtend van de zonsverduistering...

De hele week had ik berichten gehoord en gezien over de zonsverduistering, maar de weersverwachting was: bewolkt en regenachtig. Kansloos dus... Tot ik ineens donderdagavond de weersverwachting zag, en het een mistige ochtend zou worden met in het midden en zuiden kans op openbrekende bewolking.

Toch maar snel plannen gemaakt: op naar het Kootwijkerveen bij zonsopkomst en daarna evt. naar Kootwijkerzand voor de zonsverduistering.

Rietkragen in de mist

Even voor half zeven 's morgens stond ik dus aan de rand van het ven, wachtend op de zonsopkomst om 06.40u.
Er zwommen een paar kuifeenden mooi voor een karakteristieke boom, maar de zon kwam helaas niet door de bewolking en mist heen :-(

Gelukkig was het wel een heerlijke serene ochtend, stil, mistig, met heerlijke vogelgeluiden om me heen.
De volgende foto is bijna hetzelfde als de allereerste foto, maar nu zwemt de meerkoet wat meer links in beeld. Wat vinden jullie: de eerste het mooist, of deze?!?

Meerkoet in een mistig ven

Vrijwel vanaf het begin hoorde ik ganzen, een specht, koolmees, buizerd, en... dodaars!
Wat een prachtig geluid maken die toch.
Maar ook zwommen er een paar wilde eenden rond, met het mannetje nog steeds in prachtkleed (niet dat dit op de volgende foto goed te zien is ;-) ).

Wilde eend in de mist

Op de volgende foto zijn de kleuren iets beter zichtbaar:

Wilde eend tussen het riet

Op mijn zoektocht naar de dodaars (die meestal niet te fotograferen dicht tegen de kant bij het riet zaten of juist ver weg op het ven) zag ik ook een gans zwemmen.
Ik moest een tijdje wachten tot hij op de juiste plek mijn al ingekadere beeld in kwam zwemmen, maar dat was het wachten wel waard.

Gans in serene sfeer

Uiteindelijk ben ik weer teruggelopen naar mijn eerste plek, die met de kuifeenden voor de boom. Het licht was intussen wat beter geworden, maar nog steeds geen zon door de wolken en mist helaas...

Kuifeenden in optocht

Tja, en die zonsverduistering? Ik heb hem meegemaakt van 06.40u tot 12u: door de bewolking was er al die tijd geen zon te zien... :-(

Ach, over iets van 11 jaar geloof ik weer een herkansing, en voorlopig heb ik weer enorm genoten van mijn vroege foto-uitstap (de eerste sinds tijden weer) met de mist, Dodaars en andere watervogels :-)

Bloeiende heide op de Veluwezoom - Posbank

Fri, 05 Sep 2014 00:21:00 Z

Het werd weer hoog tijd voor een nieuwe blog, de laatste is alweer van eind juni...

Maar op de ene of andere manier heb ik eerst altijd wat tijd nodig om de vakantie, en vooral de berg vakantie-foto's, te verwerken voor ik weer zin heb om er op uit te gaan om te gaan fotograferen.
Augustus is echter wel de maand om voor de bloeiende hei op pad te gaan, dus 20 augustus ben ik samen met Carin naar de Elspeetsche heide bij Vierhouten geweest.

Elspeetsche heide

Een heerlijke dag en wandeling met zon en mooie wolkenluchten. En heide die behoorlijk in bloei stond en hier en daar ook heerlijk zoet rook. Maar ik vond er geen foto-locaties waar ik nog eens bij zonsopkomst naar terug zou willen gaan.
Vandaar dat ik zaterdag 23 augustus maar weer de oude vertrouwde Veluwezoom opzocht, hopende op een mooie mistige zonsopkomst.

Net voor zonsopkomst

Helaas hing er een flinke wolkenpartij precies waar de zon op zou komen, en de mist viel ook wat tegen.

Net voor zonsopkomst

Ik was er niet alleen, er liepen nog een aantal fotografen rond. Tegenwoordig verwacht ik eigenlijk niet anders meer op dit soort bekende en populaire locaties.
Gelukkig bloeide de heide hier wel fraai, en kon ik wat 'spelen' qua compositie met een boompje in de voorgrond.

Bloeiende heide bij zonsopkomst

Omdat de echt mooie zonsopkomst uitbleef, moest ik op zoek naar andere manieren om de hei te fotograferen.
Met een 100-400mm lens op 400mm en de warme kleur in de lucht op de achtergrond krijg je heel wat anders. Maar het lukte me niet om een echt fraaie compositie te creëren.

Sfeerplaatje van heide bij zonsopkomst

Al vrij snel was de mooie warme kleur in de lucht verdwenen, en zag ik dat de zon door en langs de wolken zou gaan schijnen. Mijn vermoeden dat dit wel eens tot een kortstondig moment van mist zou kunnen leiden (de warme zon op de koudere, vochtige grond) bleek te kloppen. En dan leent de Posbank zich prima voor die mooie, steeds vager wordende lagen in het landschap.

Lagen in het mistige landschap

Ook dat moment was echter vrij snel weer voorbij. Een stuk doorlopend op zoek naar andere onderwerpen zag ik ineens twee paarden in de hei staan, die het gras ertussen aan het opeten waren. Die had ik nog nooit van zo dichtbij gezien, en met de ochtendzon had ik ineens weer een ander onderwerp te pakken.

Paard op de heide

Teruglopend richting auto kwam ik nog een mooie pol hei tegen die goed in bloei en in de schaduw van een boom stond. Met tegenlicht door het boompje heen kon ik leuk spelen met de bokeh lichtvlekken.

Bloeiende hei met bokeh lichtvlekken

Ik blijf dit erg leuk vinden om te doen, en het blijft verrassen wat voor een wisselende patronen er ontstaan, door net een iets ander standpunt met de camera in te nemen of het diafragma iets anders in te stellen.

Bloeiende hei met bokeh lichtvlekken

En zo kwam ik niet thuis met de gehoopte mooie zonsopkomst plaatjes, maar wel met een heel diverse serie ander soort foto's... :-)

Sneeuw, mist en zonsopkomst bij de Oostvaardersplassen

Sat, 12 Jan 2013 14:02:00 Z

Zoals ik in mijn vorige blogje al aankondigde, heb ik nog een serie foto's van mijn foto-tripje naar de Oostvaardersplassen op 8 december.
Het was de zaterdag dat het prachtig weer zou worden en in heel Nederland sneeuw lag. Dus de dag om vroeg op te staan en vóór zonsopkomst ergens te zijn.
Na lang wikken en wegen besloot ik maar weer eens naar de Oostvaardersplassen te gaan. Herten of Konik paarden in de sneeuw en eventueel mist doen het altijd goed ;-)

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Jammer genoeg liep een enorme groep Konik paarden precies aan de verkeerde kant van mijn pad, zodat ik ze niet tegen de opkomende zon in kon fotograferen.
Door de mist, die nog flink toenam toen de zon op begon te komen, ontstond er wel weer zo'n heerlijk sfeertje.
Deze boompjes doen me altijd denken aan de Serengeti of een andere Afrikaanse savanna (want op de Serengeti ben ik nog nooit geweest, haha).

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Door de oranje kleurende lucht boven en de blauwige mist vlak boven de grond ontstond een prachtig landschap. Alleen het fotograferen ervan viel me niet mee...

Nederlandse Serengeti, in de sneeuw bij zonsopkomst

Tegen de zon in ontstond een prachtige kleur, en bij gebrek aan een paard moet dit eenzame takje in het ijs van een plas water maar de hoofdrol vervullen.

Takje in het ijs bij zonsopkomst

Doorlopend richting de grote hut "De Zeearend" kwam ik gelukkig toch nog een groepje paarden tegen. Hier had ik wel even de kans om de paarden met tegenlicht te fotograferen, maar door alle boomstammen, takken en struikjes werd het al snel een rommeltje op de foto.
Deze is nog wel redelijk "rommel-vrij', en het licht vormt een mooi randje om de contouren van het paard.

Konik paard in tegenlicht

Er vlogen ook de nodige spreeuwen rond, deze zaten heerlijk in het zonnetje op te warmen en vlogen eens niet meteen weg zodra ik in de buurt kwam.

Drie spreeuwen aan het zonnen

En ook deze spreeuw bleef fijn voor me zitten:

Spreeuw in het zonnetje

Toen ik weer met de auto over de Praamweg reed, zag ik een heleboel zwanen en andere (voor mij onherkenbare) watervogels in de mist op het ijs en een beetje water zitten. Mooi met tegenlicht, en toen er een reiger kwam aanvliegen was het plaatje compleet.

Reiger en zwanen in de mist

Reiger en watervogels in de mist

Daarna ben ik nog doorgereden naar Lepelaarplassen. Het was er prachtig wit met veel sneeuw, maar het mooie licht was al lang verdwenen. En het lukte me niet echt (meer) om er fraaie foto's van te maken.
Maar gewoon er wandelen en genieten van een langs-schietende ijsvogel was ook heerlijk.

En terug lopend naar de auto heb ik toch nog maar een panarama-foto gemaakt van de prachtige bomen langs het water:

Sneeuwlandschap

Gelukkig is het op dit moment weer wat zonniger en de ijs-kou gaat er vast ook weer voor zorgen dat het buiten weer -fotografisch- wat interessanter wordt :-)
Ik moet maar weer eens snel wat nieuwe plannen gaan maken...

Mist (en reeën) op de Westerheide

Mon, 17 Dec 2012 23:22:00 Z

Na mijn vorige post, die nogal kleurig begon, dit keer een mistig blogje zonder kleur.

Mist op de Westerheide

Op vrijdagavond 23 november voorspelde de weerman voor de volgende ochtend dichte mist, die mogelijk over zou gaan in laaghangende bewolking. Optimist als ik was hoopte ik natuurlijk dat het wel mee zou vallen, en dat het zonnetje eerst nog even tevoorschijn zou komen. Om zo de mist eerst nog even een mooie kleur te geven.
En daarbij hoopte ik, door weer eens naar de Westerheide bij Hilversum te gaan, om zelfs één of meer reeën in de mist te kunnen fotograferen.

Maar helaas, een zonnetje of mooi licht zat er deze keer dus niet in. :-(

Boom in de mist

Vandaar dat ik thuis, toen ik de gemaakte de foto's bekeek, besloot om er een zwart-wit sausje over heen te gooien.
Dat versterkt in dit geval de desolate sfeer zoals ik hem die ochtend voelde.

Boom in de mist op de heide

Ook vermaakte ik me daar met een experimentje met de zelfontspanner en een wat langere sluitertijd, in een poging om zo een wat spookachtige sfeer te creëren:

Spookachtige taferelen in de mist

Nadat ik al een tijd had rondgelopen en nog geen ree gezien had en de zon maar niet tevoorschijn wilde komen, besloot ik het maar op te geven en weer eens richting auto te lopen.
En ja hoor, wat sprong daar ineens voor mij weg?! :-)

Twee reetjes in de mist in coulissen-landschap

Ree in de mist in coulissen-landschap

Door een zo laag mogelijk standpunt in te nemen (met de camera op statief) kon ik een mooi coulissen-effect creëren, met lichte en donkerder lagen en omhoogstekende grassprieten.

Reebok in de mist in coulissen-landschap

Ik had niet meer verwacht dat ik de reetjes nog zou zien, want er kwamen ook al steeds meer mensen met honden, of wandelend en zelfs op mountainbikes over de heide. Dat dit toch gebeurde was toch wel weer een mooie afsluiting.

En ondanks het ontbreken van een mooie zonsopkomst bij de mist, is dit toch ook wel weer een bijzondere serie geworden (al zeg ik het zelf ;-) ).

Herfstkleuren en mistige herfst

Sat, 01 Dec 2012 00:06:00 Z

De mooie herfstkleuren in de bossen zijn alweer voorbij helaas, dus het enige dat ons nog rest is genieten van de foto's waarop al die kleurenpracht is vastgelegd.
Zo ben ik -uiteraard- ook op die prachtige zondag 11 november op pad geweest, maar ook op 19 november toen het flink mistig was. Ook dat levert echter -vind ik zelf- fraaie verstilde platen op.
Het wordt dus een blogje met veel foto's...

Maar eerst begin ik maar met twee foto's die ik al op 27 oktober heb genomen. De echte herfstkleuren moesten toen nog komen, er zat nog vrij veel groen aan de bomen.

Herfstkleuren

Uiteraard hebben jullie al gezien dat het weerspiegelingen in het water zijn. Het geeft wel een vervreemdend effect, zo met die blaadjes op het water.

Herfstkleuren weerspiegelend in het water

Op zondag 11 november waren de herfstkleuren echt op hun top, en het was prachtig weer. Tijd voor een ommetje hier bij mij in de buurt.
De volgende foto heb ik (in tegenstelling tot de eerste twee foto's hierboven) 180 graden gedraaid, dat geeft wel een leuk effect.

Herfst-weerspiegelingen

Knallende herfstkleuren

Doorkijkje

Bomen weerspiegeld in de slot-vijver

Ik had net daarvoor ook de blogjes van Loes en Yvonne gezien over hun workshop met LouLou Beavers, dus drie keer raden waar de inspiratie voor de volgende foto vandaan kwam ;-)

Mijn eigen Monet

En dan nu van de kleurrijke herfstplaten over naar de mistige herfstplaten van 19 november.
Totaal andere beelden dus, maar -en daar streef ik toch eigenlijk wel altijd naar- ook wat meer originele beelden.

Ik ben die dag gewoon maar eens in de auto op pad gegaan, op zoek naar mooie mistige landschappen. Dat viel echter nog niet mee, want het was zo mistig dat je eigenlijk wel erg weinig zag. En het trok ook niet echt op/weg.
Vandaar dat ik uiteindelijk terecht ben gekomen bij het natuurgebied "Plantage Willem III" bij Elst. Een mooi afwisselend en glooiend gebied met open stukken land en een bosgebied.

Galloway runderen in de mist

Herfstkleuren in de mist

De Berken waren nog prachtig geel, wat fraai afstak in het witte, mistige landschap.

Berkengeel in de mist

De volgende foto is één van mijn favorieten van deze serie. Prachtig zoals die ene nog gele Berk afsteekt tegen de bijna kale andere bomen.

Gele berken in de mist

Bij de volgende foto heb ik de stammen in Lightroom met opzet wat donkerder gemaakt dan ze wellicht in het echt waren. Hierdoor steekt het geel nog meer af en wordt het een wat meer grafischer plaat.

Afstekend geel

En de volgende foto vind ik zelf ook wel wat hebben. Je moet als kijker echt je best doen om te zien wat er te zien is... ;-)

Het geel van de Berken is bijna niet meer te zien

Een doorkijkje, gefotografeerd door de laatste paar gele blaadjes van een Berk:

Kale boom door de blaadjes van een berk gezien

Berk in de mist achter tralies

Onderweg terug kon ik het toch ook niet laten om toch ook even de macro-lens erbij te pakken. Dat viel me echter niet mee, als je zo met landschappen bezig bent is het toch een enorme omschakeling om al het kleine te zien en daar iets moois van te maken.

Druppel in het gras

Ook even spelen met de witbalans in Lightroom, waarbij ik deze koele kleuren wel aardig vond passen:

Parelkettinkje van waterdruppels

Het macro-werk viel me dus niet echt mee (het begon ook wat meer te waaien, dus de grassprietjes begonnen flink te bewegen voor mijn macro-lens), dus maar weer over naar de landschappen.

Gele Berk in mistig landschap

Weer in de buurt van het parkeerterrein was de mist toch redelijk aan het verdwijnen, maar bleef het nog steeds grijs bewolkt.
Deze bomengroep vormen zo een mooie afsluiting.

Laatste herfstkleuren aan de boom

Je ziet hier nog vaag de contouren van de herfst van 2012 - maar het is alweer voorbij, op naar de winter van 2012...

Zonsopkomst bij een mistig Wavershoek

Sat, 06 Oct 2012 14:22:00 Z

Voor zondag 22 september was een mistige ochtend voorspeld, dus op zaterdag was ik al druk aan het bedenken hoe vroeg ik op pad zou gaan, en waar naar toe. In eerste instantie dacht ik aan De Groene Jonker, maar omdat dat op dat moment niet altijd even makkelijk bereikbaar was besloot ik naar Wavershoek te gaan. Een klein natuurgebied vlakbij Botshol, waar ik hoopte om zwanen, eenden etc. in een mistige, moerasachtige omgeving te kunnen fotograferen.

Kleurrijke zonsopkomst

Onderweg er naar toe reed ik al regelmatig door behoorlijke mistbanken, dus ik had goed hoop. Gelukkig bleek het -in eerste instantie- niet té mistig, en waren net voor zonsopkomst een paar wolkjes aanwezig die prachtig kleurden.
(tip: zorg er dus altijd voor om echt minimaal een half uur vóór zonsopkomst op je bestemming te zijn, dan is het licht het mooist en heb je nog de tijd om een goede compositie te zoeken!)

Kleurrijke zonsopkomst (staande foto)

Ik was er in mijn eentje (bijzonder, zo op een zondagochtend met uitstekende fotografie-voorspellingen), en het was enorm genieten van de gakkende ganzen, de als speelgoedbeestjes piepende smienten en de prachtige omgeving.

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Zoals je ziet kan ik gewoon niet kiezen welke foto ik mooier vind dan de ander, dus ik plaats maar gewoon een hele serie (ook al lijken ze behoorlijk op elkaar, ze hebben toch allemaal net weer iets anders)...

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Helaas verdween de mooie kleur in de lucht al vrij snel. Maar gelukkig zorgden de mist en de kleine wolkjes nog voor een heerlijke sfeer.

Fraaie wolkenlucht

Zonopkomst, mist en een mooie wolkenlucht

Toen de zon en de kleur verdwenen achter een laag bewolking, die snel kwam opzetten, werd de mist ineens flink dikker. Tijd dus voor de mistige plaatjes....

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Eendjes in de mist

Toch was ook de bewolkte lucht nog wel de moeite waard, zeker met wat wegvliegende ganzen ervoor.

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Op een gegeven moment kwam de wind steeds meer opzetten, en binnen een half uurtje was alle mist verdwenen. Gelukkig zat er nog wat kleur in de lucht, en weerspiegelend in het water kon ik zo nog op het laatst wat aardige plaatjes schieten.

Weerspiegeling in het water

Zeker toen de ganzen op een rijtje het water in kwamen was dit een mooi gezicht. Gelukkig ook was dit precies een stukje water dat beschut lag voor de wind, dus er ontstonden aardige weerspiegelingen.

In ganzenpas

En zo begon mijn zondagochtend met 2 heerlijke uurtjes bij Wavershoek!
Helaas ook wel met twee compleet doorweekte wandelschoenen, ik kon mijn sokken thuis uitwringen en het duurde 2 dagen voor mijn schoenen weer helemaal droog waren - volgende keer toch maar laarzen meenemen als het zo nat en mistig is...

Prijs bij fotowedstrijd Compositie van DIGIFOTO Starter

Tue, 14 Feb 2012 23:20:00 Z

Toch maar even snel dit berichtje 'tussendoor', want een prijs winnen is altijd erg leuk! :-)

Met de volgende foto, ook te zien in mijn blog over Mistige Landschappen, heb ik de prijs gewonnen bij de wedstrijd georganiseerd door DIGIFOTO Starter, de website die hoort bij het gelijknamige tijdschrift.

Boom in de mist met vogel

En hiermee heb ik een fotoboek over natuurfotografie gewonnen, dat komt dus mooi uit.
Kijk hier voor het jurycommentaar (en de andere vier prijswinnaars) en het boek dat ik heb gewonnen.

Mistige landschappen - deel 2

Sat, 03 Dec 2011 12:44:00 Z

Vliegden in de mist

Zoals beloofd een tweede blogje met foto's van mistige landschappen.

Op dit moment raast de wind weer om het huis en ratelt de regen tegen de ruiten, en is het dus niet meer voor te stellen hoe windstil en enorm mistig het 2 weken geleden was. Ik ben toen op de fiets naar Heidestein geweest, een natuurgebiedje bij mij in de buurt met bos, heide en stuifzand. Ik hoopte vooral dat de eenzame vliegdennen op het heide- en stuifzandgebied in de mist een mooi onderwerp zouden vormen. En ik werd niet teleurgesteld :-)
Het mooie is dat alle anders zo storende achtergronden (andere bomen enzo) compleet uit beeld verdwijnen, zodat er een mooi rustig beeld overblijft. Met alle focus op het eenzame boompje en de lijnen van het landschap.

De volgende foto vind ik wel wat weghebben van een japanse pentekening, waarschijnlijk door het bruggetje en de mooie weerspiegeling in het stille water van het vennetje.

Bruggetje en boompjes in de mist

Het was overigens heerlijk stil en verlaten die maandagochtend. De in totaal 5 andere wandelaars zag en hoorde ik pas als ze vlakbij waren, verder waande ik me als een Remy alleen op de wereld.

Boompje in de mist

Uiteraard kon ik het toch ook niet laten om even plat op de grond met mijn macro-lens de mist-waterdruppels te fotograferen. Op de sprietjes van minieme struikjes zat het helemaal vol met waterdruppeltjes, maar het viel me niet mee om er een interessant beeld van te maken. De volgende twee vind ik nog het best gelukt, maar helaas zag ik thuis dat de scherpte van vrijwel alle foto's niet 100% was. Het donkere weer en het uit de hand fotograferen had de scherpte geen goed gedaan.

Mist-druppels van dichtbij

Het volgende beeld had ik ook al zo ongeveer in gedachte toen ik op pad ging, maar het viel niet mee om uiteindelijk ook een goede locatie te vinden om deze foto te kunnen maken.
Bij mij werkt het zo dat mijn blik steeds heen weer gaat van de dikke donkere stam naar het boompje op de achtergrond en weer terug. Waardoor het voor mij een interessante foto is geworden.

Bomen in de mist

En als afsluiting dan nog eentje die ik op vrijwel dezelfde plek en tijd gemaakt heb als de allereerste foto. Doordat ik hier iets meer naar rechts stond en wat meer ingezoomd heb, overlappen de beide bomen op deze foto. Zelf vind ik daarom de openingsfoto beduidend beter...

Vliegdennen in de mist

Ik hoorde overigens die week op het nieuws dat het aantal dagen met (dichte) mist aan het afnemen is de laatste jaren. Ik ben dus blij dat ik op pad ben gegaan en raad iedereen aan om het ook te doen, ook al lijkt er dan niets te fotograferen omdat het zo grijs is...

Mistige landschappen

Sat, 26 Nov 2011 18:18:00 Z

De foto's van dit blogje zijn alweer een week oud en het is al nauwelijks meer voor te stellen hoe mistig het vorig weekend was. Gelukkig heb ik (en jij als bloglezer ;-) ) nog mijn foto's om weer even in dat lekkere sfeertje te komen...

Mistig landschap

Zaterdag 19 november was er een mistige ochtend voorspeld, met in de loop van de dag een doorbrekend zonnetje. De ideale omstandigheden dus om er vroeg op uit te gaan met de camera (al valt dat vroege nu eigenlijk best mee, met een zonsopkomst rond 08.00u) om eens mistige landschappen te gaan fotograferen.
De Veluwezoom op een mistige ochtend staat nog hoog op mijn verlanglijstje, maar dit keer ben ik toch maar dichter bij huis gebleven: vanuit Zeist richting Langbroek over de Langbroekerdijk. Dit is een mooi open landschap met weilanden, boerderijen en landhuizen.

Hierna volgen twee bijna gelijke foto's. Ik kan zelf niet goed kiezen welke ik nu de mooiste/beste vind. Ik neig naar de tweede, omdat daar de lijnen (in het gras en van de boompjes) wat beter lijken qua compositie. Maar de eeerste heeft toch ook wel wat...

Mistig weide landschap I

Mistig weide landschap II

Op een al redelijk drukke zijweg had ik net tijd om vanuit de auto met mijn telelens de volgende foto te maken. De vogel maakt voor mij de foto af.

Boom in de mist met vogel

Een stukje verderop stonden er -gelukkig- nog een aantal koeien lekker buiten in de weide. Waarom ook niet, zo koud is het nog niet! En door de laaghangende mist ("koeienpotenmist") ontstonden zo precies de plaatjes waar ik vanochtend vroeg mijn bed voor uit ben gekomen.

Koeien in de mist

Weer een eindje verder en later kwam ik bij een stuk waar een smalle rij bomen langs de weg staan. Daar scheen de zon precies op dat moment prachtig doorheen. Sfeerplaatjes, waar ik verder niets over hoef te zeggen, behalve dat ik het geluk had hier precies op het juiste moment op de juiste plaats te zijn, komend uit de juiste richting (tegen de zon in rijdend).

Zonnestralen door de mistige bomen

Toen ik vervolgens weer terug reed, was de zon al aardig omhooggeklommen en had al veel van de mist weggebrand. Wat een verschil, de heerlijke sfeer was compleet verdwenen.
Waar ik de mistige weidelandschap foto's gemaakt had was nu een tamelijk saai grasland te zien. Tijd voor koffie! :-)

Maandag de 21-ste ben ik nog een keer op pad geweest voor de mistige landschappen, die komen in het volgende blogje (omdat dat een compleet ander landschap was, en dus hier niet echt bij past)...

NB:
Jullie hebben het vast al gezien, maar bij de grotere foto's (klik op een foto voor een grotere versie) heb ik nu ook wat technische info over de foto toegevoegd. En je kan ze bekijken als een dia-show door op de > afspeelknop te drukken.

NB2:
Kennen jullie het programma "The Photographers Ephemeris" al? Met dit gratis programma kan je voor iedere plek op de wereld en iedere dag precies zien hoe laat en waar de zon opkomt en ondergaat. Ideaal voor ons natuur-fotografen!

Mistige herfstochtend met veel dauwdruppels

Sun, 02 Oct 2011 00:54:00 Z

Eigenlijk had ik hier eerst een blogje willen schrijven over mijn zondagje naar Diergaarde Blijdorp, maar die stel ik nog even uit omdat die foto's wat minder tijdgebonden zijn. Want eigenlijk zijn augustus en september de uitgelezen maanden om er eens 's morgens vroeg op uit te gaan, de kans op mist en mooie zonsopkomsten is dan vrij groot. Overdag lekker warm en zonnig en 's nachts flink afkoelend met weinig wind vormen een vrijwel zeker recept hiervoor.
Helaas was het er bij mij nog niet van gekomen, maar nu zaterdagochtend had ik dan toch eindelijk de tijd (en puf om vroeg uit bed te gaan ;-) ). Lekker op de fiets richting De Bilt, in alle rust langs de weilanden op zoek naar mooie plaatjes.

Tussen Zeist en De Bilt staat een kale boom in een weiland die ik al langer eens als foto-model wilde gebruiken. Nu met het gras-maaisel in fraaie banen, een mist-randje en een kleurende lucht kwam het er eindelijk eens van:

Pas gemaaid, net voor zonsopkomst

Verder richting De Bilt was ik net op tijd om de zon boven de horizon te zien komen. Maar is die vliegtuig-streep nu hinderlijk en jammer, of juist niet?

Mistige zonsopkomst

Weer een eindje verder stonden een paar koeien mooi model te spelen:

Mistige zonsopkomst achter een weiland met koeien

Toen de zon eenmaal wat verder opgekomen was, was het echt mooie er al weer snel vanaf omdat de zon dan te fel begint te schijnen.
Een paardenbloem pluis met dauwdruppels en de gekleurde lucht als achtergrond bood echter weer nieuwe kansen. Hoewel al door zeer velen gefotografeerd blijft het een dankbaar onderwerp - maar ook blijft het lastig om er -dus- een speciale foto van te maken. De volgende vind ik echter wel wat hebben:

Paardenbloem-pluis met dauwdruppels

En van nog dichterbij wordt het nog wat abstracter. Ik baal alleen van het pluis-zaadje dat overdwars ligt, die verstoord het beeld een beetje...

Paardenbloem-pluis met dauwdruppels

Daarna door naar een veldje op zoek naar spinnenwebben met dauwdruppels. Ook die zijn al erg veel gefotografeerd, maar ook dit blijft een prachtig onderwerp. Spelend met het diafragma op zoek naar de juiste scherptediepte vond ik de volgende, op f/2.8, het meest geslaagd:

Spinnenweb met dauwdruppels

Een geel bloemetje, zo'n beetje de enige die nog bloeide, trok vervolgens mijn aandacht. Het bloemetje zelf kon ik echter niet zo veel mee, maar al kijkende zag ik ineens een klein spinnenwebdraadje met een paar dauwdruppels eraan. En door de geel-groen-rode bladeren van de bloem ontstond er ineens in mijn zoeker een prachtig abstract plaatje:

Abstracte bloem met dauwdruppels

Helaas moest ik toen echter snel naar huis, ik zou om negen uur weer thuis zijn, en het was al bijna half tien. Ik had dus niet meer de gelegenheid om dit bloemetje echt van alle kanten te 'benaderen' met mijn fototoestel.
Maandagochtend 3 oktober ben ik dus nog eens teruggegaan, de resultaten daarvan komen z.s.m. in mijn volgende blog!