Fotoblog Wouter van de Weerd

Kleuren van kwel - ofwel: zo mooi kan een bacterievlies zijn

Fri, 10 Nov 2023 14:34:25 Z

IJzerbacteriën die mooie kleuren kunnen veroorzaken - bestaat dat echt? En is dat ook nog te fotograferen?
In deze fotoblog neem ik je mee in de wondere wereld van kwelwater, bacteriën en ijzer.

Het is al weer een tijd geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. In mei om precies te zijn.
Zoals ik in dat blog al aangaf, heb ik van 1 april tot 1 juli kunnen genieten een 3 maanden lange sabbatical. Ik had al diverse foto- en vakantie-trips georganiseerd, maar begin april had ik de tijd én zin om er op uit te gaan om te gaan fotograferen.

In 2021 had ik al een start gemaakt met een mini-project: het fotograferen van de kleuren van kwel.

Ik had hier foto's van langs zien komen op de sociale media, en de kleuren en het abstracte sprak me meteen aan.
Maar ja, waar vind je kwelwater, is het bereikbaar en lukt het dan ook nog om het te fotograferen?

Een zoektocht op Internet leverde wel wat aanwijzingen op waar het te vinden zou kunnen zijn. Vooral de noordkant van de Veluwe bleek veelbelovend en nog redelijk bereikbaar vanuit Zeist.
Ik vond een website-pagina uit 2019, met een beschrijving van een excursie langs diverse plekken met kwelwater.
En met het motto: "Nee heb ik, ja kan ik krijgen" heb ik de toenmalige excursieleider een mail gestuurd, met mijn plan voor een foto-project over kwel en de vraag of hij locaties zou willen delen met mij.

Tot mijn grote verbazing en vooral vreugde kreeg ik een zeer vriendelijke mail terug, met zelfs het voorstel om een privé veld-excursie te krijgen langs diverse kwel-locaties.
En zo zijn Carin en ik op een mooie zaterdag richting Epe vertrokken, en hebben we een gezellige en zeer leerzame dag gehad.
Rustig de tijd nemen om te fotograferen tijdens zo'n excursie is natuurlijk niet echt een optie. Dus ik ben begin maart nog eens alleen terug gegaan, en heb toen een prachtige reeks foto's kunnen maken.

Ik ontdekte toen al dat de prachtige regenboogkleuren van het bacterievlies er steeds anders uit ziet. Afhankelijk van het foto-standpunt, of er wel of geen zon schijnt en hoeveel licht er op het water valt, alles maakt iedere foto anders. En uiteraard maakt het nogal uit of het onlangs geregend heeft en hoeveel kwelwater er naar boven is gekomen.

Vandaar dat ik toen al besloot om eens vaker terug te gaan om het nogmaals te gaan fotograferen.

En zo ben ik begin april van dit jaar nog eens terug gegaan, tijdens de eerste dagen van mijn sabbatical.
Door de lagere waterstand was het dit keer een iets grotere uitdaging om dichtbij genoeg te kunnen komen met de camera, maar met wat volharding (en goede laarzen) lukte het wel.

Alle foto's heb ik gemaakt met mijn 100mm macro lens, uiteraard op statief.
Om de mooiste lichtinval te krijgen, moest ik echter de lens meestal schuin op het water richten.
En dit betekent dat het lastig of onmogelijk wordt om alles scherp op de foto te krijgen. De scherptediepte is zelfs bij f/16 dan niet voldoende om zowel de voorgrond als de achtergrond scherp te krijgen.

Daarom heb ik vrijwel alle foto's als focus-stack gemaakt. Hierbij maak je eerst een foto die scherp gesteld is op een punt het meest dichtbij. Vervolgens een foto met de focus iets naar achter verschoven, enz., net zolang tot de focus op het verst weggelegen punt ligt. Gelukkig kan mijn huidige camera dit automatisch :-)

Voor de zekerheid heb ik meestal een stack van 30 foto's gemaakt, maar bij het samenvoegen (thuis op de PC) bleek dat er over het algemeen maar zo'n 16 - 22 nodig waren.

In eerste instantie gebruikte ik Photoshop om een serie foto's samen te voegen tot één scherpe foto. Maar zelfs op mijn nieuwe PC had Photoshop er vaak moeite mee om een dergelijk groot aantal foto's te verwerken.
Onlangs heb ik echter het programma 'Helicon Focus' gedownload om eens te proberen, en wat een verademing. Het verwerken gaat véél sneller, zonder problemen en de resultaten zijn prima.

Maar ja, wat zie je nu eigenlijk op deze foto's? En waar komen al die kleuren vandaan? (spoiler: niet uit Photoshop! ;-) )

Het begint met regenwater, dat de bodem in zakt. En omdat er onder de Veluwe een laag klei uit het Tertiair ligt, zoekt dat regenwater in de bodem een uitweg naar de zijkanten van de Veluwe. En daar kan het dan als kwelwater weer aan de oppervlak tevoorschijn komen.
In de tussentijd zijn er bodemmaterialen opgelost in de grondwater, onder meer ijzer-deeltjes. Dit ijzer is dan meestal in de vorm van ijzer-bicarbonaat volledig opgelost in het kwelwater, en is dan (nog) kleurloos.

Als het kwelwater vervolgens weer aan de oppervlakte tevoorschijn komt, komt het in aanraking met zuurstof. Als er dan de juiste bacteriën aanwezig zijn, dan kunnen die het ferro-ijzer omvormen tot ferri-ijzer. Hierdoor ontstaat ferri-oxide dat ook water aan zich bindt. En dit wordt zo door de bacteriën in hele kleine plaatjes geproduceerd.

En deze plaatjes weerkaatsen licht, aan hun bovenoppervlak en ook aan hun onderoppervlak. Sommige kleuren worden hierbij versterkt, en anderen juist weer niet.
En zo ontstaan dus deze prachtige kleuren op dit bacterievlies :-)

Eigenlijk iedere keer dat ik zo de kleuren van kwel aan het fotograferen ben geweest, kreeg ik wel vragen van wandelaars wat ik toch aan het fotograferen was.
Als ik dat dan vertelde en uitleg gaf over het kwelwater en de kleuren, was men altijd blij verrast om zelf ook die kleuren eens te zien.
En kwam steevast de opmerking: "Ah, ik dacht dat het olie of andere vervuiling was".

Maar: olie vloeit direct weer naar elkaar toe als je erin roert met een stokje of zo. Terwijl het bacterievlies in kleine stukjes breekt.

Tenslotte:

Ik kan er zelf naar blijven kijken en genieten, al deze kleuren en abstracte vormen. Ik vind het wel een beetje mijn eigen foto-Picasso's ;-)
Geniet jij er ook zo van en wil je meer zien? Bekijk dan ook eens de volgende series in mijn portfolio:

Met grote dank aan Jan Aalbers voor de (technische) uitleg over kwel, bacterievlies en het ontstaan van de kleuren!

Oliedruppels op water - leuk fotoproject voor een regenachtige dag

Sun, 01 Jan 2023 15:35:21 Z

Mijn eerste blog in 2023: laat ik dus beginnen met jullie allemaal een gezond, gelukkig en fotogeniek 2023 toe te wensen!
Ik maak er hierbij alvast een kleurige start van :-)

Heel er origineel is het niet (voor de meeste fotografen), maar het is wel erg leuk om eens te doen op een regenachtige ochtend of middag: oliedruppels op water fotograferen in een glazen schaal.
In dit blogje beschrijf ik en laat ik zien hoe ik het gedaan heb, en kan je de zeer kleurige en abstracte resultaten bewonderen. Resultaten van twee regenachtige middagen in de kerstvakantie.

Regenboog oliedruppels

Ik had op Internet eerst gezocht naar beschrijvingen hoe je dit het beste aan kan pakken.
En eigenlijk is het best simpel: zoek een glazen bak (bijv. ovenschaal), vul deze met een laagje water, laat er wat olijf- of zonnebloemolie in vallen, plaatst de bak op een verhoging zodat je er een (kleurige) achtergrond onder kan leggen, en ga lekker fotograferen met je toestel op statief en liefst een macro-lens.

Scene uit de ruimtevaart

Zo gezegd, zo gedaan: Carin wist een mooie glazen (bloemen ?) schaal tevoorschijn te halen. Voor de verhoging worden vaak boeken genoemd, maar ik wilde niet dat onze boeken per ongeluk vies zouden worden door de water en olie als er iets mis zou gaan. Dus ik vond dat twee opberg-dozen, twee Cruesli-pakken en twee hagelslag-pakken het ook prima zouden kunnen doen :-)

Pastel bubbels

De eerste middag heb ik een kleurige voorkant van een tekenblok van Carin als achtergrond gebruikt. De tweede middag heb ik mijn tablet gebruikt met kleurige achtergronden.
Hier zie je mijn opstelling in onze keuken:

Making of - de opstelling in de keuken

Het gebruik van een tablet als achtergrond heeft twee voordelen:

de tablet zorgt zelf voor veel licht, zodat je met een lagere ISO en/of snellere sluitertijden kan werken.
je kan heel veel afbeeldingen (van Internet, of eigen foto's) gebruiken als achtergrond, zodat je veel kan variëren en zien wat wel of niet werkt.

Bubblelicious

Pink and purple

Zo had ik al een hele verzameling bookmarks aangemaakt in mijn browser van mooie, kleurige achtergronden.
Tijdens het fotograferen kon ik zo snel een andere achtergrond selecteren.
Waardoor ik steeds weer nieuwe kleur-combinaties voorbij zag komen.

Manen bij de planeet Oiliolus Aguatis

Waar ik ook achter kwam bij de na-bewerking is dat het wel verstandig is om de schaal eerst echt helemaal goed schoon te maken. Want vooral bij de foto's van de eerste middag heb ik aardig wat stofjes en haartjes moeten wegpoetsen :-(

Superzoete kleurtjes

Verder begin ik met vrij weinig olijf-oliedruppels, die ook nog redelijk groot op het water bleven drijven. Met een thee-lepeltje kon ik ze wel wat kleiner maken, maar er moesten toch nog wel wat wat oliedruppels bij om het beeld meer gevuld te krijgen.

Als koolzuur in een glas

Qua camera-instellingen begon ik op ISO 400 (want het was een vrij donkere, regenachtige dag), f/5.6 en bijpassende sluitertijd.
Hierdoor werden echter ook wat onregelmatigheden in de bodem van de glazen schaal wel enigszins zichtbaar, dus ik ben toch maar naar f/2.8 - f/4.0 gegaan.

Eenvoudig ballenspel

In de nabewerking zag ik dat daardoor de scherpte niet helemaal 100% was over het gehele beeld. Blijkbaar had ik mijn camera/lens net niet helemaal evenwijdig aan het wateroppervlak geplaatst.
Deels heb ik dit opgelost door wat foto's bij te snijden, deels heb ik dat maar geaccepteerd, zeker omdat de onscherpte meestal aan de randen van de foto lag.
Gelukkig zie je de onscherpte vooral bij een 100% weergave van de foto op het scherm, hier in mijn blog zal je het niet of nauwelijks zien.

Druppels voor Oekraïne

Druppels met extra ringen

Scherpstellen deed ik uiteraard met de hand, gebruik makend van de mogelijkheid om het beeld tot 10x te vergroten op het kantelbare schermpje van mijn camera.
Als je nog een SLR gebruikt, gebruik dan de live-view hiervoor.

Een zee vol druppels

Omdat de oliedruppels niet altijd mooi in beeld lagen, moest ik de druppels zo af en toe met de theelepel wat verplaatsen en/of van grootte veranderen.
Het nadeel daarvan was dan wel weer dat het heel lang duurde voordat de druppels weer enigszins stil in het water lagen. Een zo kort mogelijk sluitertijd is dan ook zeker aan te raden.

Oliedruppels op water met veel kleur

Ook heb ik regelmatig de tablet iets verplaatst, om zo de kleuren op de plek te krijgen waar ik ze wilde hebben. Het is verrassend hoeveel het uit kan maken of je de kleuren 1 of 2 cm verplaatst of niet.

Omgeven door druppels en druppeltjes

Druppels in warme kleuren

In het kort dus samengevat:

Zoek vooraf mooie achtergronden uit, op papier of op je tablet
Gebruik een schone glazen schaal, zonder verstorende elementen op de schaal-bodem.
Vul de schaal met een laagje water en druppel daarop olijfolie in kleine druppels
Zet de schaal op zo'n 20 á 30cm hoogte ergens op, en plaats daaronder een gekleurde achtergrond, liefst een tablet
Zet je camera op statief erboven, de lens-voorkant zo evenwijdig mogelijk aan het wateroppervlak
Gebruik een zo laag mogelijke ISO-waarde, een diafragma ergens tussen f/2.8 en f/5.6, en (toch) een zo snel mogelijke sluitertijd
Maak de foto's met een afstandsbediening (of de zelftimer van 2 of 10 seconde)
Gebruik evt. een theelepel om de oliedruppels te verkleinen en/of te verplaatsen
Verwonder je over de prachtige abstracte beelden die je op je camera ziet verschijnen :-)

Oliedruppels op water, in blauw en groen

Tenslotte:
Ik vond het erg leuk om te doen, en het bleek ook best verslavend :-)
Steeds weer nieuwe achtergronden proberen, met andere kleurtjes en overgangen, en steeds weer andere combinaties van oliedruppels in beeld.
En dus is het idee en concept wellicht niet origineel, de gemaakte foto's zijn dat echter wel altijd!

Bosanemonen - mijn guilty pleasure

Wed, 27 Apr 2022 21:38:56 Z

Bosanemonen: totdat ik serieus begon te fotograferen, en dan met name macro-fotografie, had ik er nog nooit van gehoord. Kleine witte bloemetjes, laag bij de grond, die pas hun bloemblaadjes openen als er voldoende (zon-)licht is.

Ik denk ook dat ik ze destijds, al die jaren, ook nog nooit (bewust) gezien heb.

Tussen de gele narcissen

Ze komen ook zeker niet algemeen voor in Nederland, maar als je er eenmaal oog voor hebt, dan zie je ze op steeds meer plekken staan. Vooral als je op het juiste moment (maart/april) er veel op uit trekt.

Zonaanbidder

Voor mij was landgoed Amelisweerd bij Utrecht al snel een locatie waar ik ze wist te vinden. Zo'n 7 km fietsen bij mij vandaan, dus makkelijk en snel bereikbaar. En ze staan daar op meerdere plekken, zodat je makkelijk kan spelen met verschillende achtergronden en lichtval.

De zon opgevangen

Het nadeel van Amelisweerd is echter dat het een landgoed is aan de rand van Utrecht, en het dus met name in de weekenden enorm druk kan zijn. Dan heb ik er toch wat meer moeite mee om languit op de grond te gaan liggen fotograferen. Al kan het ook wel weer een voordeel zijn als je af en toe wordt aangesproken op het fotograferen, zoals toen ik gewezen werd op een plek waar bostulpen bloeiden.

Bosanemonen

Sinds kort heb ik echter een locatie gevonden, nog dichter bij huis, waar ook een flinke hoeveelheid bosanemonen staan. Tijdens de Corona-periode ben ik -eigenlijk voor het eerst- veel wandelingen in de buurt gaan maken. Zeker in het eerste jaar, 2020, zag ik hoe mooi sommige buurten en parkjes hier zijn, met name in het voorjaar.

Bosanemonen en narcissen

Dit jaar kwam ik er weer eens tijdens een lunch-wandeling, en zag ik dat er tegelijkertijd krokussen, bosanemonen en narcissen bloeiden. Volgens mij redelijk uniek dat dit allemaal tegelijk was, en ik zag kansen om met de verschillende kleuren van de bloemen in voor- en achtergrond te gaan spelen bij het fotograferen.

Bosanemoon tussen het gras

Helaas kon ik echter pas een paar dagen later met mijn fototoestel op pad, en waren de krokussen al uitgebloeid. De mooie paarse kleuren lagen nu slap en uitgedroogd op de grond.
Dan maar andere achtergronden zoeken, en met de gele narcissen aan de slag.

Lentegevoel

Het leuke bij het fotograferen van de bosanemonen is dat ze altijd in grotere groepen staan, zodat je mooi kan werken met onscherpe en scherpe bloemetjes in de voor- en achtergrond.

Nog niet helemaal wakker

Catch the light

Ook staat de ene helemaal open, naar de zon gericht. En staat een ander juist weer wat meer nog met de bloemblaadjes gesloten.
En is het ene bloemetje een beetje roze, en is de ander echt spierwit.

Puur en stralend

En soms is het mooi om de blaadjes van de bloemen mee te fotograferen als donkere voorgrond, en soms is het juist leuk om een zo licht mogelijke compositie te zoeken. Het helpt dan als het bloemetje in de schaduw staat, en de achtergrond door de zon verlicht wordt.
Meestal zorg ik daar dan zelf voor met een wit parapluutje, maar dit keer kon ik gebruik maken van de schaduw van diverse bomen.

Het frisse voorjaarsgevoel

Ten slotte:
Af en toe sla ik eens een jaartje over, omdat ik vind dat ik al genoeg bosanemonen gefotografeerd heb. Maar al snel begint het toch weer te kriebelen, en geef ik toe aan mijn guilty pleasure :-)
Zeker nu ze zo dicht in de buurt te vinden zijn...

Paddenstoelen in sprookjessfeer

Fri, 13 Nov 2020 09:36:25 Z

Herfst: de mooiste tijd qua kleuren in het bos en de vele paddenstoelen op de bodem.
Helaas zit het er dit jaar voor mij niet in om plat op de grond paddenstoelen te gaan fotograferen. Mijn schouder kwetsuur ("frozen shoulder") zorgt ervoor dat dit fysiek even niet mogelijk is. Jammer, want het is wel een erg goed paddenstoelen jaar...
Als het goed is dan is mijn schouder volgend jaar weer genezen, dus kan ik me dan weer gaan uitleven. En, ik heb ook nog een serie foto's van vorig jaar die ik nog nooit op mijn blog heb gepost.

Hierboven en onder twee foto's van dezelfde paddenstoeltjes (ja, als je goed kijkt zie je er twee :-) ), maar allebei genomen vanuit een iets ander standpunt. Het laat mooi zien hoeveel dit uitmaakt voor de achtergrond, of je een klein stukje naar links of rechts gaat zitten met je camera.
Het gebruik van mijn vintage Trioplan 100mm lensje (met tussenringen) zorgde ook mede voor de mooie schilderachtige voor- en achtergrond.

Beide foto's waren vrij gelig van kleur, door de vele geelgekleurde herfstbladeren in de achtergrond. Daarom heb ik er dit keer eens voor gekozen om een ander camera profiel in Lightroom te selecteren. Normaal gebruik ik vaak de "Adobe Standard" of "Adobe Landscape", maar dit keer gaf de "Artistic 03" direct deze warme herfstsfeer.

Hieronder weer dezelfde paddenstoeltjes, maar ik heb deze foto weer op een subtiel andere positie genomen.
En in dit keer koos ik voor het "Authentic Randy" profiel, waardoor deze foto weer een heel andere sfeer heeft gekregen.

Zodra de zon achter de wolken verdween, ontstond er een meer "moody" atmosfeer in het wat donkere bos. Ik heb toen gewacht tot de zon weer iets tevoorschijn kwam en mooi op het randje van de paddenstoel scheen. Met wat onderbelichten krijg je dan al vanzelf een wat donkerder sfeer. Gecombineerd weer met het juiste camera profiel is het dan vrij eenvoudig om deze sfeer neer te zetten die ik toen voelde en zag.

Om eens te kijken hoe dat uit zou pakken, heb ik de foto omgezet naar zwart-wit. Ook daar zijn diverse camera profielen voor aanwezig, het is vooral een kwestie van uitproberen welke het beste bij de foto en het gewenste eindresultaat past.

Het vintage lensje, de Meyer Optik Görlitz Trioplan 100mm f/2.8, staat bekend om zijn fraaie bokeh cirkels. Het zonlicht dat door de herfstbladeren scheen zorgde voor genoeg lichtpunten om dit effect te kunnen benutten.

Sommigen vinden dit niet mooi of te opvallend, zelf vind ik het een mooi sfeervol effect geven in een foto.

Het begint bijna eentonig te worden ;-) Alweer dezelfde paddenstoeltjes, weer net vanaf een andere plek gefotografeerd. En dit keer heb ik met een Lightroom preset de sfeer neergezet die ik mooi vind. Zo'n preset wijzigt meerdere bewerkingsinstellingen in één keer, wat dus makkelijk is om snel -en consistent- een bepaald soort bewerking / sfeer te bereiken.

Even heel wat anders - andere locatie (wel nog in het Speuldersbos), andere paddenstoelen, andere achtergrond, ander camera profiel in Lightroom.
Een serene sfeer, die ik echt vind passen bij deze twee kleine, tere paddenstoeltjes.

Al rondlopend door het mooie Speuldersbos ging ik op zoek naar andere paddenstoelen. Daarbij let ik steeds op diverse dingen: staat de paddenstoel enigszins vrij zonder afleidende takken e.d., is er een mooie achtergrond en is er fraai licht waar ik wat mee kan "spelen".
Bij gebruik van het Trioplan lensje kijk ik dus vooral of er mooi licht door bladeren schijnt, om zo de bokeh bubbles tevoorschijn te kunnen toveren. In combinatie met de donkere bomen in de achtergrond geeft dit weer het sprookjesachtige beeld dat ik vaak zoek.

Amethistzwam tussen de bokeh bubbles

Aangezien het amethistzwammetje paars van kleur is, weten we natuurlijk allemaal als fotografen uit de kleurenleer dat dit een mooi contrast geeft met een oranje kleur in de foto. Zo zocht ik dus net zolang tot ik een zwammetje voor de oranje gloed van herfstbladeren kon fotograferen. Met als extraatje ook nog die lichtcirkels in de achtergrond om de sfeer compleet te maken :-)

Tenslotte:

Her en der zie ik wel discussies over "hoe ver" je mag gaan bij het bewerken van een natuurfoto. Ik begin daar een steeds een beter antwoord voor mezelf op te krijgen.
Als ik een foto in wil sturen in een fotowedstrijd, dan zal (moet) ik de bewerking minimaal houden. En ook als de foto bedoeld is om een bepaalde soort of landschap in beeld te brengen, dan zal ik er weinig aan veranderen.
Maar verder vind ik dat ik een foto zo mag bewerken dat die de sfeer en het beeld overbrengt zoals ik voor ogen heb.

En zoals je kan zien in dit blog is het zo mogelijk om met relatief kleine bewerkingen (allemaal in Lightroom) een heel eigen sfeer neer te zetten. Maar uiteraard lukt dit alleen maar als de basisfoto al goed is qua onderwerp, compositie, licht etc.

Weidebeekjuffer - een mini fotografie project in de zomer van 2020

Sat, 03 Oct 2020 14:42:39 Z

De weidebeekjuffer: een welbekend foto-onderwerp voor vele natuurfotografen. Waarschijnlijk vanwege de bijzondere blauwe vleugels en de prachtige fladderende vlucht. Zelf was ik er nog nooit aan toe gekomen om ze te gaan vastleggen. Enerzijds omdat je toch wel echt vroeg je bed uit moet om ze te kunnen fotograferen als nog niet zo actief (want opgewarmd) zijn, anderzijds omdat je ook een goede locatie moet weten waar ze zitten.

Weidebeekjuffer in het riet

Weidebeekjuffer op het kroos

Ik had zal al wel heel vaak gezien, vooral tijdens onze kano-tochten over de Kromme Rijn. Soms zaten ze wel met tientallen tegelijk langs de kant in het riet. Maar ja, fotograferen in een kano, op een warme zomerse dag, dat ging het toch niet worden.
Bij het scouten van een tijdens het kanoën ontdekte locatie bleek deze helaas niet over land bereikbaar. Gelukkig vond ik via waarneming.nl wel een plek waar ik makkelijk kon komen.

Dorkijkje naar de weidebeekjuffer

Weidebeekjuffer abstract

Al tijdens mijn eerste keer fotograferen kon ik de juffers mooi in het riet vastleggen. Ze bleven zo 's morgens vroeg nog aardig goed stilzitten, dus ik kon ook wat dichterbij komen voor een wat abstracter beeld.

Grafisch in zwart-wit

Het licht werd door de bomen mooi gefilterd en weerkaatste op het stromende water. Omgezet naar zwart-wit levert dat mooie grafische plaatjes op.
Uiteraard heb ik wel mijn best gedaan om bij het kiezen van een compositie de juffers mooi in een lichtvlek te plaatsen.

Herhaling

Weidebeekjuffer voor de lichtvlekken op het water

Weidebeekjuffer voor de lichtvlekken op het stromende water

Met dauwdruppels en van dichtbij

Tijdens een andere ochtend was er meer vocht in de lucht en was het nog wat kouder. Dit zorgde er voor dat de kleine dauwdruppeltjes een mooi laagje vormde op de juffer.

De eerste foto hieronder is overigens een foto-stack van 11 foto's! Om de achtergrond zo rustig mogelijk te houden, wilde ik het diafragma niet kleiner dan zo'n f/4 instellen. Maar dan wordt er dus maar een heel klein stukje scherp. Ik heb daarom (uit de hand) de scherpstelling steeds iets verlegd van voor naar achter tijdens het maken van een foto-reeks. En die heb ik later met Photoshop samengevoegd, waarbij PS de meest scherpe delen van de foto's gebruikt,

Foto-stack van de weidebeekjuffers met dauwdruppels

Dauwdruppels en prachtige kleuren van de weidebeekjuffer

Weidebeekjuffer met dauwdruppels

De mooie metaal-achtige kleuren van de weidebeekjuffer

Vleugels abstract

In zijn habitat

Nadat ik me zo geconcentreerd had op het vastleggen van de weidebeekjuffer van dichtbij, werd het tijd om eens te kijken of ik de juffer ook wat meer in zijn habitat kon vastleggen.
Overigens, "zijn" omdat alleen het mannetje van die mooie blauwe vleugels heeft. Het vrouwtje heeft doorzichtige vleugels en een groen-gelig lijf. En is daarmee echt een stuk minder fotogeniek.

Weidebeekjuffer in zijn habitat

Weidebeekjuffer in het riet

Net een alien

Eén van de kenmerken van de leefomgeving van de weidebeekjuffer is dat hij alleen voorkomt bij stromend water. En dat er altijd wel (wat) zon op het water moet schijnen. Dat wilde ik dus ook graag op de foto naar voren brengen.
Jammer genoeg zijn veel foto's onscherp geworden, want de autofocus heeft het heel erg moeilijk met dat felle licht en het constant bewegen van de schaduwen daarin. Maar als je maar genoeg foto's maakt, dan zijn er altijd wel een paar scherp :-)

Licht, stromend water en een weidebeekjuffer

Weidebeekjuffer op een bloemetje

Toegift

Als kleine toegift nog twee foto's van een andere juffersoort. Teruglopend naar de auto zag ik ineens dit mooie hartvormige paringsrad. Als achtergrond weer het mooie gefilterde licht dat op het stromende water viel.
En een lekker grafisch beeld van een juffer tussen de rietstengels.

Juffers vormen een hartvormig paringsrad

Juffer in het riet

Tenslotte

Het was erg leuk om zo meerdere keren terug te gaan naar dezelfde locatie en voor hetzelfde onderwerp. Je gaat steeds meer mogelijkheden zien en je hebt meer tijd om van alles te proberen. Ik vermoed dat ik volgend jaar nog een aantal keren hier naar toe zal gaan, om me nog verder te kunnen verdiepen.

Maar...
Op dit moment doe ik het echter een tijdje rustig aan qua fotografie. Een "Frozen shoulder" (gelukkig links, niet mijn dominante rechterarm) zorgt ervoor dat mijn nachtrust al een tijd niet zo heel best is. En het sjouwen met een zware camera-rugzak en het ondersteunen van mijn camera-lens met mijn linkerarm gaat ook niet heel goed meer.
Ik heb echter nog een voorraadje foto's waar ik nog niets mee gedaan heb, dus ik kan me daar mee gaan vermaken en een nieuwe blog gaan voorbereiden...

Texel - orchissen, klaprozen en zonsondergang

Fri, 04 Sep 2020 12:25:40 Z

Welkom bij mijn tweede deel van mijn blogs over ons lange weekend Texel tijdens Pinksteren. Ging mijn eerste deel over de zonsopkomst, vogels en (structuren in) het strand, dit keer komen de diverse orchissen, de klaprozen en een prachtige zonsondergang aan bod.

Orchissen

Gewapend met de erg goede Crossbill Guides over de Wadden wisten we dit keer wat beter waar we op zoek zouden kunnen gaan voor de diverse orchissen die te vinden zijn op Texel. In de gids staat een mooi overzicht met foto's en beschrijving van de diverse orchissen en tijdens welke wandeling je deze tegen kan komen.

De eerste was deze rietorchis bij Wagejot, toen ik (eigenlijk) grote sterns en kluten aan het fotograferen was. Maar de macro-lens moest dus toch wel even tevoorschijn komen. Het geel op de achtergrond vormt een mooi kleur-contrast met het paars van de orchis.

Rietorchis

Tijdens onze wandeling bij de Mokbaai en De Hors kwamen we ook best veel orchissen tegen, zoals de Vleeskleurige orchis. Deze orchis 'vraagt' door de kleur om een zachte, lichte foto:

Vleeskleurige orchis

Zoals altijd probeer ik zoveel mogelijk gebruik te maken van andere planten en bloemen in de voor- en achtergrond, zodat er een mooie onscherpte onstaat, en in dit geval een leuke dubbele V-vorm:

Vleeskleurige orchis

In dat gebied zagen we ook meerdere parelmoervlinders (helaas niet mooi te fotograferen, zo wakker en snel als ze waren). Dus toen we deze rups zagen, dachten dat dit wellicht een parelmoervlinder-rups zou zijn. Pas thuis kwam ik erachter dat dit een Bastaardsatijnrups is, die steeds vaker voorkomt aan de Nederlandse kust en op de waddeneilanden. En net als de eikenprocessierups heeft deze vervelende brandharen! Gelukkig hebben wij daar geen last van gehad...

Bastaardsatijnrups - mooi, maar met brandharen!

Het valt nog niet mee om de goede naam bij de orchissen te vinden, dus ik hoop dat ik het goed heb dat dit een gevlekte orchis is?!

Gevlekte orchis

Ook de bijen waren blij met de vele bloemen:

Gevlekte orchis met bij

Gevlekte orchis, de bij is gevlogen

Klaprozen

De ochtend dat ik de zonsopkomst bij het Haventje van Til had gefotografeerd, had ik nog ruim de tijd om vóór het ontbijt met de macro-lens aan de slag te gaan bij een veldje met veel klaprozen (vrijwel naast de parkeerplaats).
Het leuke was dat alle stadia van de klaproos te zien waren: de bloem die net uit de knop aan het komen was, een bloem in volle glorie en een al uitgebloeide zaaddoos:

Drie stadia van een klaproos in 1 beeld

Prachtig zoals zo'n nieuwe, verse bloemknop eruit zien met de nog in elkaar gevouwen blaadjes (en met de gele bloemen op de achtergrond):

Als kunstig gevouwen papier

Ook leuk, die 'hoedjes' op de bloemen die er nog net niet afvallen:

Het hoedje vliegt er bijna vanaf

Na een tijdje ging ik op zoek naar een andere invalshoek. De dubbele belichtingen (voor een zachter beeld) pakten helaas niet mooi uit. Dus toen ben ik maar eens nog dichterbij gekropen met mijn macro-lens, zoekend naar mooi beeld. Waarbij ik deze mooie herhaling ineens zag:

Herhaling

En vanwege het contrast tussen oud en nieuw (uitgebloeid en nog in de knop) vond ik het ook toepasselijk en een mooi resultaat geven om de volgende foto in zwart-wit om te zetten:

Het begin en eind van een klaproos in zwart-wit

Nog meer orchissen

Vlakbij ons hotel bleek ook een prachtig stukje bos te zijn, met een watertje en héél veel orchissen.
Op onze laatste dag moesten we daar dus ook nog zeker heen, om ze met mooi ochtendlicht vast te leggen.

Gevlekte orchis

Het licht scheen mooi zacht door de bomen heen, zodat ik niet met een parapluutje aan de slag hoefde te gaan om de orchis in de schaduw te zetten. Gelukkig maar, want bij dit soort kwetsbare bloemen loop ik liever niet het risico dat de paraplu op de bloemen waait.

Bijna dezelfde foto als de vorige, maar nu met de voor- en achtergrond subtiel op een iets andere plaats. En nu met een mier op de orchis :-)

Gevlekte orchis met mier

Rietorchis

Ook hier weer heb ik zitten 'spelen' met planten in de voorgrond, om zo een interessante achtergrond te krijgen.
Zoals altijd is het onderwerp belangrijk, maar de voor- en achtergrond zijn minstens zo belangrijk voor een geslaagde macro-foto:

Gevlekte orchis

Zonderondergang bij Ecomare Beach - paal 17

's Ochtens had ik al de prachtige zonsopkomst gefotografeerd bij de Cocksdorp. En omdat de weersverwachting goed was, ben ik (na een middag-dutje ;-) ) 's avonds met Carin ook voor de zonsondergang naar het strand gegaan bij paal 17.
Daar staan ook van die leuke strandhuisjes:

Strandhuisjes in het warme zonlicht

Door de laagstaande zon ga je ook ineens mooie structuren zien in het zand, waar de wind het zand in mooie ribbels en om de schelpjes heen heeft doen stuiven:

Door de wind gevormd

Laag bij de grond, voor een sfeervol plaatje net vóór de zon ondergaat:

Warm strijklicht over strand en schelpen

Ik had -wederom- geluk met het getijde: het was eb aan het worden, waardoor er mooie ribbels in het zand zichtbaar werden. En omdat het water pas net weggetrokken was, was het zand ook nog een beetje nat. Zo kon het licht en de kleuren van de lucht nog mooi weerspiegelen hierin:

Droogvallende ribbels op het strand

Ook de wolkjes in de lucht deden mooi mee, waardoor de foto's een fijne balans krijgen.

Droogvallende zand-ribbels bij zonsondergang

Als de zon dan eenmaal onder is, dan pas ontstaan de mooiste kleuren! Dus maak niet de fout om meteen naar huis te gaan zodra de zon onder de horizon is verdwenen, maar blijf juist dan nog een half of heel uur door fotograferen.
Het voordeel bij een zonsondergang vind ik dat je alle tijd hebt (gehad) om mooie composities te zoeken en dan klaar te staan voor het mooiste licht:

Zonsondergang aan zee

Ook is dat de tijd om te gaan spelen met langere belichtingen, zonder filters te hoeven gebruiken.
Uit de hand (!), 5 seconden, ETTR ("expose to the right", zo licht mogelijk belichten zonder dat het wit helemaal uitbijt), en met een lichte camerabeweging voor een mooi soft effect:

Zonsondergang aan zee in pastelkleuren

Op een gegeven moment gaat het licht en de mooie kleuren dan toch echt verdwijnen. Dus snel nog een laatste foto om de heerlijke sfeer vast te leggen:

De laatste kleuren in de lucht na zonsondergang aan zee

Tenslotte:

En zo hebben Carin en ik in de Corona-tijd toch nog een heerlijke lang weekend op Texel gehad. Veel gewandeld, gefietst en ook gefotografeerd. En met alle Corona-maatregelen was het prima te doen, zeker toen we op de laatste avond ook weer gewoon in een restaurant in de Koog konden gaan eten.

Zoals al ik al in de inleiding heb aangegeven is de Crossbill Guide Wadden een echte aanrader, zeker als je eens wat meer wilt weten van de ontstaansgeschiedenis van de waddeneilanden, alle aanwezige flora en de fauna! En er staan diverse wandelingen, fiets- en autoroutes in.

Op zoek naar de Oranjetipjes en Daslook

Fri, 26 Jun 2020 15:29:11 Z

Ieder jaar zie ik weer de meest mooie foto's van Oranjetipjes langskomen op Facebook. De vlindertjes fladderen vanaf ongeveer half april rond, dus begin mei vond ik dat ik toch ook maar eens een poging moest gaan doen. Zeker toen ik gelezen had dat Jody er heel veel gezien had in een natuurgebied vrij dichtbij.

Op een zaterdagochtend stond de wekker op 4 uur, om vóór zonsopkomst ter plaatse te zijn.

Onderweg kwam ik echter langs deze fotogenieke koeien, die in de mist in een weiland lagen. Met de prachtige kleuren van de zonsopkomst erachter kon ik niets anders dan snel stoppen, fototoestel pakken en dit vastleggen.

Koe in de mist bij zonsopkomst

Koeien in een mistig weiland bij zonopkomst

Na het parkeren liep ik snel naar de plek waar Jody de Oranjetipjes had gezien. Er was een weiland vol met pinksterbloemen, dus dat beloofde veel goeds. Enthousiast ging ik in het hoge, natte gras op zoek naar de vlinders.
Maar helaas, ik heb er geen enkele kunnen vinden :-(

De wijze les (en ik had het al wel eerder gelezen): ga 's avonds op zoek naar de vlinders en hun slaapplekken, en kom dan daar 's morgens weer terug...

Gelukkig was het met de mist en opkomende zon wel erg mooi:

Sfeervolle zon op een mist veld

Prachtige zonneharpen in de vroege ochtend

Ook bij het slootje langs het weiland was het genieten van het mooie landschap:

Sfeervol landschap in de ochtend

Knotwilg met de opkomende zon

En in alle nattigheid vond ik nog wel een paar fotogenieke spinnenwebben. Met mijn oude vintage Trioplan lensje (en wat bewerken in Lightroom) leverde dat een paar onverwachte foto's op.

Magisch spinnenweb

Spinnenweb

Spin hangend onder zijn web

Op weg naar de auto kwam ik nog deze paardenbloem-pluis tegen. In tegenlicht, met de zon die door bladeren heen scheen en het Trioplan lensje, kreeg ik een mooie herhaling in de foto:

Allemaal rondjes

De Daslook

Omdat het nog redelijk vroeg in de ochtend was, had ik zelfs nog tijd om bij landgoed Amelisweerd op zoek te gaan naar de Daslook. Het bleek al snel dat ik niet echt op zoek hoefde te gaan, er staan er gewoon heel erg veel.

Daslook in het frisse groen

Ik was al begin april ook al eens hiervoor op pad gegaan, maar toen stonden er nog maar enkele en kreeg ik het niet voor elkaar er iets van te maken. Dit keer ging het echter bijna vanzelf:

Daslook met bokeh-bubbles

Waarschijnlijk dit keer ook geholpen door het nog vrij lage zonlicht, dat door de bladeren en struiken scheen. Hierdoor kon ik mooi spelen met licht, schaduw en bokeh cirkels.
Maar ook mijn trouwe 100mm macro-lens doet het nog altijd erg goed, zeker voor een mooie softe benadering:

Daslook

Dit soort foto's maak ik overigens nooit met statief. Ik wil de mogelijkheid hebben om makkelijk een cm naar links, 3cm naar onder, of toch weer 2cm naar rechts te gaan. En dat lukt mij met een statief toch echt niet. Of ik ben weer net te laat, omdat dan die mooie lichtvlek alweer verdwenen is.
Dan maar de ISO iets omhoog zodat de sluitertijd kort genoeg is, en dan maar wat meer foto's maken zodat ik zeker weet dat er één met de juiste scherpstelling bij zit.

Schilderachtig Daslook

Tenslotte:

Helaas heb ik de Oranjetipjes deze ochtend niet gevonden. Dus ik zal een volgend jaar wel weer de kriebels krijgen om daarvoor op pad te gaan. Maar ik heb er wel een fraaie serie andere foto's aan overgehouden, eigenlijk zeker zo leuk!
En, dit is mijn eerste blog op mijn geheel (vooral technisch) vernieuwde website!
Ik kan nu nog makkelijker mijn foto's in mijn portfolio updaten en de blogs aanmaken.
Eén groot verschil is er wel: het is niet meer mogelijk om reacties op mijn blog te plaatsen. Dat werd technisch teveel werk, en er werd niet zo heel veel meer gebruik van gemaakt.
Mocht je dus willen reageren: ik waardeer dat uiteraard nog steeds heel erg. Stuur dan gerust een berichtje via mijn contactpagina. Of plaats een reactie onder het Facebook-bericht dat ik altijd aanmaak met de verwijzing naar mijn laatste blog!

Portugal - orchideeën in het zuiden

Wed, 10 Jul 2019 23:03:00 Z

Tongorchis

In mijn vorige blog heb ik de prachtige Portugese Algarve kust laten zien in met name landschapsfoto's. Dit keer komen de orchideeën aan bod die we gezien hebben tijdens onze vakantie in het zuidelijke deel van Portugal.

Zoals bij al mijn blogs: vergeet op een PC of tablet niet om eens op een foto te klikken/tappen om zo de foto groter en met meer info te zien!

Bij een wandeling langs de kust, ten westen van Albufeira, vonden we een eenzame Hondskruid tussen het groen. Met een wit parapluutje om de ergste zon op de bloem wat te filteren en door het groen heen fotograferend werd het wel een mooi schilderachtig portretje.

Hondskruid in het groen

We hadden ter voorbereiding van onze vakantie weer een gids uit de Crossbill serie gekocht, specifiek voor Zuid-Portugal.
Deze gidsen kunnen we echt van harte aanbevelen aan alle natuur-liefhebbers en -fotografen, vanwege de zeer gedegen beschrijvingen van de landschappen (en vorming daarvan) en de flora en fauna. En er staan altijd een groot aantal gedetailleerde auto- en wandelroutes in! (nb: dit is géén reclame, ik krijg niets voor het promoten van deze gidsen, ze zijn gewoon echt goed :-) )

Zo hadden we een wandeling uitgezocht waar veel verschillende soorten orchideeën zouden moeten staan. En hoewel we iets te laat in het jaar in Portugal waren, stonden er gelukkig genoeg.

Bijenorchis

De bijenorchis is wel één van mijn favorieten. Wat een leuke "mannetjes" lijken het te zijn, met korte armpjes en lachebekjes.

Bijenorchis

De volgende foto is een focus-stack van 3 foto's, waardoor een groter gedeelte van het bloemetje scherp kan worden weergegeven. Ook dit is net een soort mensje / engeltje.

Spiegelorchis

Weer een ander soort Spiegelorchis:

Spiegelorchis (Ophrys bilunulata)

En nog een Bijenorchis die we verder op tijdens de wandeling zagen:

Bijenorchis

Waar Carin vooral in het begin van de wandeling alle orchideeën spotte, kreeg ik er langzamerhand ook steeds meer oog voor. En gelukkig was Carin steeds zo geduldig om af te wachten tot ik eindelijk een aardige foto had weten te maken.
Bij deze vrij kleurloze orchis bedacht ik pas vrij laat dat mijn rode regenhoes van mijn fototas wel een mooie kleurige achtergrond zou kunnen vormen :-)

Groene nachtorchis

Een paar dagen later hebben we nog een ander gebied bezocht, bij Palmela (route 3 uit de gids). Daar stond een helling helemaal vol met Hondskruid.
Het was heerlijk zonnig en warm, dus in korte broek en t-shirt en met het witte parapluutje hebben we ons er een tijd vermaakt. Op zoek naar mooie composities, met vooral mooie voor- en achtergronden.

Hondskruid

Mijn favoriete foto's zijn echter wel van de Tongorchis, bij Vila de Bispo.
Het zijn sierlijke orchissen, die compact omhoog groeien, maar wel een mooie golvende vorm hebben.
Als er dan een aantal staan, dan is het leuk spelen met de scherpte en onscherpte.

Tongorchissen in pasteltinten

Ook maakt het veel uit of je flink overbelicht, zoals de foto hierboven, of wat minder. Omdat bij de volgende foto de bloem wat meer kleur had, vond ik het passender om hier wat minder te overbelichten.

Tongorchis

En nog een lekker pastel-kleurtje om de blog mee af te sluiten:

Tongorchis in pasteltinten

Dit was het tweede deel van een serie van 3 of 4 blogjes, waarbij nog aan bod zullen komen:
het binnenland met de fraaie landschappen, de vogels en de dorpjes en steden.

Creatief met krokussen

Sat, 06 Apr 2019 20:10:00 Z

Krokus in meervoud

Ik zit een beetje in een dipje... een fotografisch dipje wel te verstaan. Sinds onze vakantie naar Nieuw-Zeeland eind vorig jaar heb ik mijn fototoestel nauwelijks nog aangeraakt. Twee keer ben ik op uit geweest toen er een laagje sneeuw lag, waarbij ik best leuke foto's heb gemaakt van vogeltjes (vink, pimpelmees, koolmees) in de besneeuwde bomen. Maar echt blog-waardig was dat niet.

Krokus pastel

De tweede keer ben ik er op uit gegaan toen de krokussen bloeiden en het lekker weer was. De resultaten daarvan zie je nu in dit blog artikel.

Maar verder heb ik weinig inspiratie om er op uit te gaan. Wéér dezelfde onderwerpen fotograferen als vorig jaar? Wéér proberen een unieke invalshoek te vinden, terwijl al zoveel moois op Facebook en Instagram voorbij komt?

Krokus in het gras

Zo was ik eigenlijk ook niet van plan een blog te schrijven over mijn krokus-uitstapje. Maar een reactie op Facebook op een door mij geplaatste krokus-foto (dank je wel, Annelore) trok me over de streep om het toch maar wel te doen.

Het is natuurlijk eigenlijk ook zonde als de foto's op mijn harde schijf verstoffen, terwijl er misschien iemand is die ze best wil zien... Al is de volgende foto wel dermate abstract, dat velen nu waarschijnlijk al zullen afhaken ;-)

Krokus contouren

Ik had er dit keer bewust voor gekozen om met mijn Canon 7D mk2 op pad te gaan, zodat ik door de cropfactor van 1,6x wat "dichter" op de bloemen kon komen, zonder dat ik er echt met mijn lens bovenop moest gaan zitten.
En ook omdat de verandering van full frame naar crop camera me weer van extra inspiratie kon voorzien.

Krokussen

Toch heb ik wel weer mijn oude recept gehanteerd: bloemetjes in de schaduw van mijn witte parapluutje, achtergrond lekker in de zon en groot diafragma.

Niks mis mee, maar ik had wel het idee dat ik zo weer dezelfde foto's als vorig jaar / twee jaar geleden aan het maken was.

Vandaar dat ik op een gegeven moment besloot om eens te kijken wat er zou gebeuren als ik eens een lange sluitertijd zou instellen (met klein diafragma, vanwege het zonlicht) en zou bewegen tijdens het afdrukken.
En ik werd best blij van de resultaten. Geen herkenbare krokussen meer, maar wel prachtige schilderachtige 'kleur-vegen'.

Schilderen met krokuskleuren

Waarschijnlijk is nu het overgrote deel van de rest van mijn blog-lezers afgehaakt ;-) maar voor de doorzetters nog een schilderachtige krokus foto. Prachtig toch, dat je zoiets als foto vast kan leggen?!

Schilderen met krokuskleuren

Voor de liefhebbers van een haarscherpe foto (en als bewijs dat ik dat toch ook best kan ;-) ) een heel andere foto: Dit is meer de traditionele macro opname van een krokus. Ook fraai, zeker vanwege het lekkere kleurcontrast.

Stamper van een krokus

Maar ik vind het toch leuker en uitdagender om er iets anders van te maken.
Na de lange sluitertijden besloot ik daarom om toch ook maar weer eens de meervoudige belichting te proberen. Gelukkig zit dat ook op mijn 7D mk2 camera. En ik had een gorillapod (mini statiefje) meegenomen, zodat ik op het live view beeldscherm de twee te maken opnames kon 'componeren'.

Meervoudige opname van krokussen

Ook de eerste foto in dit blog is een tweevoudig belichte opname (in de camera dus),
Ik word zelf wel vrolijk van het zo ontstane beeld, dat schilderachtig is, beweging (dans-achtig) lijkt te suggereren en lekker fris is.

Dubbelbelichte krokussen

Ten slotte:

Voor mijn gevoel had ik grotendeels dezelfde soort foto's gemaakt als voorgaande jaren. Maar toen ik mijn archief met foto's bekeek bleek het tóch weer allemaal net even anders te zijn.

Dus misschien is dat wel een mooie les die ik geleerd heb door het schrijven van dit blogje:
Ga gewoon lekker op pad met het fototoestel, zoek de bekende plekken en onderwerpen gerust weer op, want de kans dat je met dezelfde foto's terugkomt is toch heel erg klein...

Sneeuwklokjes - ieder jaar weer anders te fotograferen

Sun, 29 Apr 2018 20:33:00 Z

Sneeuwklokjes in high-key

Ik loop een beetje achter met het verwerken van mijn foto's, maar vind het het ook weer zonde om ze alleen op mijn harde schijf te laten staan. Daarom toch alsnog een blogje over de sneeuwklokjes...

Na een kale, wat saaie winter zijn de sneeuwklokjes de eerste leuke macro-onderwerpen die weer opduiken. Soms nog in de sneeuw, maar dit jaar jammer genoeg niet.
Toen ik op pad ging, had ik twee manieren van fotograferen in mijn hoofd: een high key opname met veel licht en wit. En het spelen met mijn led-lampje als het ging schemeren.

Sneeuwklokje in high-key

Bij high key is het met name zaak om vanaf een laag standpunt omhoog te fotograferen, waarbij een licht-bewolkte lucht (zoals hier) ideaal is. Daarnaast moet je ook flink overbelichten: belichtingscompensatie op +1 of zelfs +2.
Ook wilde ik dit keer eens het scherpstelpunt op een andere plek dan anders leggen. Daarom koos ik bij de tweede foto om op de rand van het voorste bloemblaadje scherp te stellen.

Ook spelen met voor- en achtergrond blijft interessante beelden opleveren. Fotografeer eens door het groen van andere sneeuwklokjes heen en/of zet het onderwerp eens extreem aan een rand.

Ik heb er hier voor gekozen om de foto's naar zwart-wit om te zetten, zodat het grafische karakter van de foto's nog beter naar voren komt.

Sneeuwklokje in zwart-wit

Als je goed kijkt, bij voorkeur een beetje met je ogen dicht en door je oogharen, dan zie je bij de volgende foto nog de sneeuwklokjes die boven in de voorgrond stonden:

Sneeuwklokje in het bos, in zwart-wit

Toen het wat begon te schemeren werd het tijd om mijn led-lampje eens tevoorschijn te halen.
Het is dan vooral weer een kwestie van veel proberen: lampje feller of minder fel zetten, lampje dichterbij de bloem of verder weg plaatsen, lampje van achteren of van opzij laten aanschijnen, enz.

Sneeuwklokje in de schemer

Sneeuwklokje in de schemer en het warme licht

En uiteraard is het ook hierbij wel zaak om goed aandacht te houden voor de voor- en achtergrond.
De diagonale lijn in de volgende foto is geen toeval, daar heb ik bij het maken van de foto al goed op gelet!

Sneeuwklokjes in de schemer

Een andere dag ben ik naar landgoed Oostbroek gegaan, omdat ik daar, wandelend met Carin, gezien had dat er ook erg veel sneeuwklokjes stonden. En ook diverse soorten.

Bij de eerste foto heb ik gespeeld met dubbele belichting in de camera. Ik heb 2 foto's gemaakt vlak na elkaar, waarbij ik bij de tweede foto de camera bewust wat bewogen heb.
Het leuke is dat je zo nooit weet wat voor een beeld ontstaat, het blijft steeds verrassend :-)

Sneeuwklokje - dubbel belicht

Ook had ik tijdens de wandeling gezien dat er sneeuwklokjes langs een waterrand bloeiden. Ik hoopte daar 'iets' met de zonsondergang mee te kunnen doen.

Doordat de ondergaande zon door de bomen scheen én weerspiegelde op het water, kon ik gaan spelen met de bokeh-cirkels.

Sneeuwklokje bij zonsondergang

Het blauwachtige van de schaduwen contrasteert ook mooi met het warme oranje van de zon.
Ik vind alleen het bloemetje er een beetje 'plompverloren' bijhangen aan de rechterkant. Maar helaas, er was geen andere compositie van te maken (zonder natte voeten te krijgen).

Sneeuwklokje bij zonsondergang met bokeh cirkels

Toen ik terugliep naar mijn fiets kwam ik nog langs een mooi veldje vol sneeuwklokjes. En het laatste warme licht scheen nog net door de bomen. Weer een mooi kleurcontrast, maar qua compositie had het iets minder rommelig mogen zijn (vind ik nu).

Sneeuwklokjes bij zonsondergang

En zo blijft het leuk om te proberen een bekend en al vaker gefotografeerd onderwerp een weer een andere, nieuwe manier te fotograferen.

Herfst 2017 - Paddenstoelen toptijd

Fri, 01 Dec 2017 12:46:00 Z

Sprookjesbos met paddenstoel

2017 was een prima jaar voor de paddenstoelen, al in het begin van de herfst vlogen ze de grond uit. Voor mijn gevoel ben ik echter nauwelijks op pad geweest om ze te fotograferen. Ik was dus eigenlijk ook niet van plan er een blogje over te schrijven, ook omdat ik dat -dacht ik- ieder jaar al doe.

Vanochtend zag ik echter dat ik toch best een mooie serie paddenstoel-foto's kon samenstellen van de keren dat ik wel op pad ben gegaan. En dat ik de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks paddenstoel-blogjes geschreven heb.

(klik op een PC, laptop of tablet zeker op een foto voor een grotere weergave!)

De eerste paddenstoelen zijn al van augustus, tijdens ons tripje naar Ameland. In de duinen stond deze in het zand.

Paddenstoel in zwart-wit in de duinen

Eind september ben ik speciaal op pad gegaan om paddenstoelen te gaan fotograferen. Ik had eerder met Carin een wandeling gemaakt ten noorden van Zeist, en daar waren er veel te vinden.
Bij het zoeken naar een mooi standpunt, liggend op mijn buik, zag ik ineens de spin die zich had verstopt onder de hoedjes:

Spin en paddenstoelen

Ik had een klein led-lampje aangeschaft en meegenomen, om daarmee eens op een andere manier de paddenstoelen te kunnen belichten en fotograferen.
Bij de volgende foto heb ik die gebruikt om -heel subtiel- wat zacht warm licht aan de zijkant toe te voegen:

Amethist zwammetje in zacht licht

Bij de volgende foto heb ik het lampje net onder mijn lens gelegd, zodat het licht van voren en onder op het hoedje schijnt. Ik vind het mooi dat zo de structuur in het hoedje ineens veel duidelijker zichtbaar wordt:

Amethist zwammetje

Het kan echter nog wat extremer: het lampje op de felste stand van linksachter, zodat het bijna een silhouet wordt en de achtergrond ook heel donker wordt:

Amethist zwammetje in silhouet

De volgende foto geeft een aardig beeld hoe dit zwammetje er uit ziet zonder led lampje, maar met mooie bokeh:

Amethist zwam met fraaie bokeh

Nadat ik hiermee een beetje uitgespeeld was, zag ik ineens een beukentaailing op een blaadje zitten. Een zeer miniem paddenstoeltje van enkele millimeters groot. Dat is leuk spelen met kleuren en onscherpte:

Beukentaailing

Verder wandelend zag ik ineens een klein paddenstoeltje dat enorm oranje gekleurd was. Helaas heb ik geen idee wat voor een soort dit is...

Oranje paddenstoel

Ook hier kwam het led lampje even tevoorschijn, dit keer in combinatie met een dubbele opname (in de camera). Geeft wel een mooi soft sfeertje vind ik :-)

Oranje paddenstoel in de spotlight

Tijdens een foto-uitje met Jody in het Speuldersbos zagen we, net voor ik naar huis moest, nog een paar Porceleinzwammen. Jammer genoeg had ik niet genoeg tijd om er echt iets fraais van te maken, maar deze is nog wel aardig gelukt:

Porceleinzwammen

Eind oktober ging ik weer eens op zoek naar Hazenpootjes, één van mijn lievelingspaddenstoelen om te fotograferen. Die vond ik helaas niet, maar wel een paar Plooirokjes (Parasola plicatilis).

Spelend met de mooi gekleurde bladeren in voor- en achtergrond en met de bokeh in de achtergrond ontstond een mooi warm herfst-sfeertje:

Plooirokjes (Parasola plicatilis)

Ook het opnemen van varens (die vaak wel in de buurt van paddenstoelen te vinden zijn) in de voor- en achtergrond kan een mooie omlijsting opleveren:

Mycena

Weer een andere manier om een paddenstoel te fotograferen, is om alle aandacht naar een detail te laten gaan. In dit geval vielen de plaatjes van deze -verder niet zo spectaculaire- paddenstoel mij op.
Het is dan altijd zoeken naar het juiste diafragma: niet de groot (f/2.8 of zo) want dan is er te weinig scherp, maar ook niet te klein (f/8 bijv.) want dan valt de aandacht niet meer daar waar ik wil:

Plaatjes van een paddenstoel

En tot mijn grote verrassing kwam ik toch ook nog ergens een Hazenpootje (Coprinopsis lagopus) tegen. Ik heb ze al vaak gefotografeerd, dus het wordt steeds moeilijker om er een originele draai aan te geven.

Dit jaar geen dubbele belichtingen, maar weer aandacht voor dat prachtige omgekrulde randje:

Hazenpootje

Hazenpootje - abstract in zwart-wit

Ook nu kwam het led lampje weer uit mijn tas. Belicht van onder, met net nog een beetje doortekening in de achtergrond:

Hazenpootje - verlicht door een lampje

Het hierna volgende oranje paddenstoeltje viel me direct op, door de kleur en het rare witte randje. Het zal wel het overblijfsel zijn van een vliesje dat eerder over de hoed heeft gezeten. Een beetje zoals de witte stippen op een vliegenzwam.

Oranje paddenstoel met een baardje

Juist toen ik een ander standpunt had gekozen, kwam er een klein insect aangevlogen, die vervolgens over de paddenstoel wandelde, van links naar rechts. Op deze foto zijn de voelsprieten het mooist zichtbaar, mooi afstekend tegen het blauw. En je voelt dat hij bijna weg zal vliegen, rechts het beeld uit...

Oranje paddenstoel met insect

En zo heb ik toch weer een flinke serie foto's geplaatst. Gewoon omdat het kan :-)
En omdat het zo leuk is om te laten zien wat een variatie aan paddenstoelen er is en hoeveel verschillende soorten foto's er van te maken zijn...

Mijn volgende blog zal waarschijnlijk gaan over de bewogen herfst van 2017!
(en daarna, mede op verzoek van Jody, dan eindelijk eens enkele blogs over onze reis naar Antarctica :-) )

Boomkikkers - weer een stapje dichter bij het certificaat "Nederlands natuurfotograaf"

Fri, 04 Aug 2017 18:47:00 Z

Boomkikker

Als beginnend natuurfotograaf denk je dat het allemaal heel eenvoudig is: je schiet eerst maar eens een paar mooie foto's van een (handtamme rugzak-) vos in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Vervolgens heb je dat heidelandschapje op de Veluwezoom ook snel op de foto gezet, je bent er immers toch voor een wandelingetje met de hond. Ja, je weet dat het niet het mooiste licht is zo midden overdag en ook al die mensen die door beeld lopen tussen de heide zijn niet allemaal even fotogeniek. Maar ach, die paarse heide staat er toch maar mooi op!
En op deze manier doorgaand noem je jezelf op Facebook, Instagram, Twitter en op je eigen website (die je natuurlijk vlot met een fraai, gekocht template met Wordpress hebt vormgegeven) al snel 'Natuurfotograaf'.

Maar ja, zo werkt dat dus niet…

Want het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf", uitgegeven door de BVGDMAONFN (Bond van Gerespecteerde, Doorgewinterde, met Awards omhangen NatuurFotografen in Nederland) verdien je niet zo maar!

Naast het feit dat je de Amsterdamse Waterleiding Duinen als gerespecteerd "Nederlands Natuurfotograaf" aan dient te duiden met 'AWD', hoort een indrukwekkend portfolio met een aantal vereiste natuur-onderwerpen tot de minimum eisen.

Zo is één van de verplichte nummers in je portfolio één of meer foto's van de burlende herten op de Veluwe. Ja, beginnend natuurfotograaf, 'burlend', want "brullen' doen alleen leeuwen (die helaas niet op de Veluwe voorkomen) en kinderen (die er helaas wel vrij veel voorkomen). Je wordt geacht om schouder aan schouder met je 437 mede-certificerende natuurfotografen op de Reeperbahn van de Hoge Veluwe te gaan staan, vechtend voor het beste plekje. Uiteraard neem je dan niet je schlemielige reis-zoomlensje van 18-200mm mee, nee, je wordt geacht om te kunnen pochen met minimaal zo'n toeter van 500mm. Liefst nog met een 1,4 of 2.0x extender erbij.

Gelukkig zijn de geile bokken en hitsige hindes op de Reeperbahn bereid om zich helemaal bloot te geven en elkaar ongegeneerd achterna te zitten. En dat voor slechts wat voedsel dat daar door de boswachters wordt neergelegd.
Op die manier zijn een paar fraaie actiefoto's zo gemaakt en kan dat examen dus soepel binnengehaald worden.

Zodra die punten voor het certificaat binnen zijn, komt een lastiger onderwerp: de ijsvogel.

Werd er vroeger door de BVGDMAONFN nog wel eens over het hart gestreken als je een mooie foto had gemaakt van een ijsvogel op een tak met een visje in zijn bek. Tegenwoordig is dat al lang niet meer voldoende. Je wordt geacht een foto te maken van een ijsvogel die zich in het water stort en bijna met de snavel het water raakt. Maar wil je tot de elite van de "Nederlandse natuurfotografen" gaan behoren, dan moet je toch echt een foto maken van een uit het water vliegende ijsvogel, met één of liefst meerdere visjes in zijn of haar bek en een paar opspattende druppels water eromheen. Uiteraard dit alles perfect scherp vastgelegd, een spot-on belichting, fraai contrast èn met mooi strijklicht en een ondergaande zon op de achtergrond.

Daar moet ik toch nog even op gaan oefenen...

Van een heel andere categorie is de verplichting om in je portfolio een aantal beelden te hebben van de bosanemoon. Dit prachtige bloemetje bloeit slechts korte tijd in het voorjaar, en een registratie plaatje van bovenaf voldoet uiteraard absoluut niet.
De bloem dient minimaal gefotografeerd te worden met roomwitte kleuren, boterzachte bokeh (het liefst met bubbles), een onscherpte en scherpte waar de messenslijper zich niet aan durft te wagen en een compositie die minimaal voldoet aan de gulden snede, regel van derde èn gulden spiraal. Voor extra bonuspunten (een soort "Nederlands natuurfotograaf" cum laude) wordt het gewaardeerd als je ook nog een foto weet te maken in de schemering, met een klein bloemetje in een straaltje laatste zonlicht van de dag. Ook nu natuurlijk wel weer haarscherp en met een ISO die niet boven de 800 mag uitkomen!

Gelukkig is de bosanemoon op aardig veel plekken in Nederland te vinden, zodat dit onderdeel van het portfolio na een goed voorjaar al snel goedgekeurd kan worden.

Als je denkt zo een aardig portfolio opgebouwd te hebben, wacht je echter de volgende uitdaging: de wilde hyacint.

Ook hier gaat menig aanstormend "Nederlands natuurfotograaf" de mist in. Want in al zijn naïviteit denkt hij gewoon naar één van de Nederlands landgoederen te kunnen gaan, waar de wilde hyacinten in redelijke aantallen te vinden zijn langs de mooi aangelegde wandelpaden. Maar nee, dit zou al te makkelijk zijn!

Je wordt geacht om naar het Hallerbos in België te gaan, waar de wilde hyacint in al haar schoonheid op lage heuvels bloeit tussen de ontluikende beukenbomen. De vereiste ingrediënten voor het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf" zijn dan vanzelfsprekend een foto die is genomen tijdens een mistige ochtend, een paarse gloed over de foto met prachtige schilderachtige voor- en achtergrond en een wilde hyacint en jong beukenboompje als stralend middelpunt. Pas echter op, bijna-gecertificeerd natuurfotograaf, 'middelpunt' is hier zeker niet letterlijk te nemen!

Tevens weet je als 'natuurfotograaf in spé' dan ook waar het "Tranendal" in het Hallerbos haar naam vandaan heeft: menig natuurfotografietalent is hier de gestrand tijdens zijn certificering, want de vereiste mist bleek na ruim 3 uur rijden vanuit Nederland niet aanwezig, de beukenbomen waren al te ver uitgekomen zodat er zonder flits niets meer te zien was op de foto, of er stond weer eens een horde hyacint-toeristen selfies te nemen tussen de bloemen…

Uiteindelijk, als je al deze horden overwonnen hebt en een portfolio hebt opgebouwd waar je 'u' tegen zegt (of "gij', als je het iets minder formeel en zuidelijk wilt houden), wacht je nog de ultieme opdracht: fotografeer een boomkikker.

Als 'wanna-bee' natuurfotograaf lijkt dat niet zo'n moeilijke opdracht. Die blauwe Heidekikker in maart was toch ook vlotjes op de gevoelige plaat vastgelegd. Eitje dus! (let overigens tegenwoordig wel op met die eitjes, controleer altijd even op de NVWA website of het nummer niet toevallig voorkomt op de lijst met verdachte eitjes!)
Maar ja, eigenlijk moet je niet spreken van een boomkikker, maar van een boomkikkertje. Want zo groot als een Heidekikker is de Boomkikker zeker niet, hij is eerder zo groot als je grote teen (en niet zo klein als je duim, wie dat daar toch uitgezogen heeft…?)
En zijn voorkomen op bramenstruiken betekent niet dat je zomaar ergens vlakbij huis naar je favoriete bramen-voor-de-jam-pluklocatie kan gaan. Nee, hij komt eigenlijk alleen maar voor ergens in Zuid-Limburg. En uiteraard houdt de BVGDMAONFN en iedere daardoor gecertificeerde "Nederlands natuurfotograaf" stijf de kaken op elkaar over de exacte locatie.

Dan zit er dus niets anders op dan aanpappen met één van die fotografen, strooien met complimentjes, altijd als eerste reageren op Facebook-berichtjes en blogs van die fotograaf, in de hoop dat die ooit eens in een vlaag van verstandsverbijstering de locatie met je wil delen.

En zo ben ook ik weer een stapje dichter bij het zo felbegeerde certificaat gekomen, dankzij Jody Zwezerijn. Zij wilde mij wel eens meenemen naar die supergeheime locatie, en ze was ook nog erg behulpzaam bij het spotten van die kleine gifgroene monstertjes en het vasthouden van een zonneschermpje (zodat die arme kleine kikkertjes niet van oververhitting van het bramenblad zouden vallen).

Hieronder een paar van de foto's die ik gemaakt heb voor mijn portfolio, hopende dat ze voldoen aan de gestelde eisen.
Ze zijn in ieder geval scherp (check het gerust door op de foto te klikken voor een grotere versie!), ik heb gespeeld met scherpte en onscherpte, ik heb diverse lenzen gebruikt, ik heb gezocht naar het mooiste licht, dankbaar gebruik gemaakt van Jody's witte lichtschermpje en haar bereidheid om die voor mij vast te houden en ik heb geprobeerd de meest spannende composities te vinden.

Boomkikker op blaadje

Boomkikker in omlijsting

Boomkikker op braam

Boomkikker op bramenstruik

Boomkikker van dichtbij

Boomkikker die lekker zit te suffen

Boomkikker met bokeh bubbles

En uiteraard houd ik mij, als aankomend "Nederlands natuurfotograaf" van de domme als men vraagt waar deze foto's precies genomen zijn… :-)

Nu is het maar wachten of al mijn foto's door de strenge selectie van de BVGDMAONFN gaan komen, en of ik mijn felbegeerde, certificaat binnenkort boven mijn bed kan gaan hangen...

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Sun, 04 Jun 2017 17:19:00 Z

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Zoals wel vaker dit voorjaar was ik het eigenlijk niet van plan: helemaal naar Zwolle rijden om weer (na 2 keer in 2016) Kievitsbloemen te gaan fotograferen. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan...

Zeker toen ik zag dat er voor donderdagochtend 20 april een koude nacht met nachtvorst voorspeld werd, in combinatie met weinig wind en een licht-bewolkte zonsopkomst. Dat waren omstandigheden waar ik graag vroeg voor mijn bed uit wilde komen, want rijp op Kievitsbloemen komt niet vaak voor!

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Ruim op tijd (lees: heel erg vroeg, rond kwart voor 5 vertrok ik om er om 6 uur te zijn, een half uur vóór zonsopkomst) vertrok ik, zodat ik ter plekke voldoende tijd had om een mooie plek en compositie te zoeken en mijn spullen klaar te zetten.

Er naar toe lopend zag ik in een veld al een andere fotograaf aan het werk (later bleek dat dat Johan van der Wielen was), dus ik liep een eindje door om elkaar niet in de weg te zitten/lopen.

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Met zo'n mooie zonsopkomst en het rijp op het gras vond ik de groothoek-lens de beste optie. Daar heb ik de eerste drie foto's dus mee gemaakt. Maar vanwege de (verwachte) bijzondere omstandigheden had ik dit keer 2 camera's meegenomen. Zo kon ik ook meteen de andere camera met macrolens (en later de telelens) pakken, en zo optimaal gebruik maken van de rijp en het mooie licht.

Kievitsbloem met rijp in zacht licht

Op het moment dat de zon boven de horizon komt, gaat het namelijk erg snel met het mooie licht en voor je het weet is het alweer te 'hard'. Dan is het toch wel erg prettig als je niet steeds van lens hoeft te wisselen.

Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Een oplossing voor het feller wordende licht is dan bijv. om een silhouet te gaan fotograferen. Dus bewust onderbelicht, zodat de bloem bijna zwart wordt en de zon nog wel goed belicht is. Zeker met de rijp als 'beharing' op de bloem geeft dat ook weer een mooi beeld:

Silhouet van een Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Daarna ging ik wat meer op zoek naar sfeer in de foto's. Met de rijp op het gras en bewust met tegenlicht fotograferend ging ik op zoek naar mooie bokeh-ringen, maar dat viel nog niet mee...
Door de bloem en de steel voor de donkere achtergrond te plaatsen, kwamen de rijp-kristallen wel mooi uit:

Kievitsbloemetje in sfeervol tegenlicht

De volgende foto heb ik in Lightroom omgezet naar zwart-wit, en vervolgens een lichte kleurtoon gegeven. Puur op gevoel, ik vond dit de sfeer in de foto mooi versterken.

Duo in tegenlicht

Toen de zon nog wat hoger kwam te staan, boven de bomen, wilde ik toch nog een keer proberen of een groothoek-opname nog wat op zou kunnen leveren.
Door een diafragma te kiezen van f/16 wist ik dat de foto de gewenste grote scherptediepte zou krijgen. En ook de zon zou, net achter de Kievitsbloem, met die f/16 een mooie ster kunnen vormen. Het is dan dus van belang om de zon precies achter het onderwerp te plaatsen.

Kievitsbloemen met groothoek lens

Kievitsbloemen vind ik prachtig gracieus en elegant, met die bijzondere klokvormige bloemen. Maar vooral ook door de bloemstelen en de enkele blaadjes daaraan. In de volgende foto komt dat mooi tot zijn recht vind ik:

Elegantie

De rijp verdween helaas snel als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon. Het werden steeds meer waterdruppeltjes op de bloemen, zoals op de volgende foto goed te zien is:

Kievitsbloemen bij warm ochtendlicht

De laatste rijp verandert in druppeltjes

Het licht wordt minder mooi, en ik merk dat ik weer dezelfde foto's aan het maken ben als vorig jaar...
Tijd om nog een poging te doen met een wat abstractere benadering:

Abstracte interpretatie van een Kievitsbloem

Maar helaas, de inspiratie is net als het mooie licht verdwenen, tijd om weer naar huis te gaan...
(al bedacht ik naar huis rijdend dat ik met het mooie weer toch ook nog best wel even bij Landgoed Amelisweerd langs kon gaan... resultaten daarvan in een volgend blogje :-) )

Voorjaar 2017 - zeg het met bloemen

Fri, 19 May 2017 18:16:00 Z

Oosterse anemoon

Voor mij begon het voorjaar van 2017 wat aarzelend qua fotografie. Maar toen de bloemetjes eenmaal massaal tevoorschijn kwamen moest ik natuurlijk ook wel op pad :-)
Carin wist een mooie locatie waar Oosterse (blauwe) anemonen stonden.

Oosterse anemoon

Met het bloemetje in mijn schaduw of de schaduw van een meegebrachte witte paraplu en het gras op de achtergrond in de zon ontstaat een mooi licht plaatje. Toch vond ik het dit keer lastig om er iets echt bijzonders van te maken.

Oosterse anemoon

Een weekje later ging ik naar Nieuw-Amelisweerd, dit keer om weer eens een poging te doen om de bostulpen te fotograferen.
Ze hebben mooie vormen, ook als de bloemen nog niet uit zijn. Dus eerst probeerde ik dat te benadrukken.
Jammer genoeg was de zon nog niet ver genoeg onder gegaan, en scheen dus nog vrij fel door de bomen.

Bostulp

Bij de bostulpen die open gaan, krullen de bloemblaadjes langzaam maar zeker steeds verder open.

Bostulp met krulletje

Toch kwam ik eigenlijk steeds weer terug op het spelen met de bokeh lichtcirkels, die ontstonden door de laagstaande zon die door de bomen scheen. Gelukkig zakte die snel verder, en werd wat minder fel.

Bostulpjes

Bostulp - reach for the light

Bostulpen

Nog niet tevreden met mijn resultaten ben ik een week later nogmaals gegaan.
Bij de volgende foto (de enige bostulp-foto die ik van die dag over heb gehouden) is het me wel gelukt om een ander soort foto te maken. Wat meer schilderachtig, meer spelend met de onscherpte.

Bostulp

Intussen werd ik afgeleid / aangetrokken door de Dichtersnarcissen vlakbij. Dit zijn de narcissen waarvan de harten zo prachtig geel met een donker-rood randje zijn.
De ondergaande zon door de bomen zorgde weer voor de warme bokeh-cirkels die mooi passen bij het narcissen-hart:

Dichtersnarcis

Een ander bloemetje (ik heb helaas geen idee wat voor een soort het is) aan de kant van het water trok ook mijn aandacht. Spelend met voor- en achtergrond-onscherpte en een bokeh-lichtcirkel ontstond de volgende foto:

In the spotlight

Intussen was het al behoorlijk donker aan het worden, de zon was al onder. Maar geïnspireerd door foto's op FB bleef ik nu bewust wat langer, en zag ik een paar Dubbele bosanemonen die veelbelovend leken.
Eerst maar eens met wat Daslook op de achtergrond.

Dubbele bosanemoon en daslook

Daarna met alleen de bomen waar het licht doorheen scheen:

Dubbele bosanemoon in het laatste licht

Bij de laatste foto was het intussen zo donker, dat ik wel Live View moest gebruiken. Ik kon met mijn hoekzoeker de compositie al moeilijk beoordelen, maar handmatig scherpstellen lukte al helemaal niet meer. En voor dit soort macro foto's is gebruik van auto focus zowiezo geen optie voor mij.
De blauwe, mysterieuze sfeer vind ik wel erg fraai geworden:

Dubbele bosanemoon in het blauwe uurtje

De meeste foto's heb ik gemaakt op het landgoed Amelisweerd, een prachtige locatie in het voorjaar met alle voorjaarsbloemen.
Wil je daar meer over weten, bekijk dan eens de PDF over het onderzoek “Stinzenflora Landgoederen Oud en Nieuw Amelisweerd en Rhijnauwen”. Maar uiteraard pas na het plaatsen van een reactie hieronder... ;-)

Krokussen, ik zie ze dubbel...

Thu, 27 Apr 2017 17:08:00 Z

Krokus in schilderachtige pasteltinten

Het was een beetje een rare winter en voorjaar voor mij dit jaar.... Eind 2016 en de eerste week van 2017 hebben Carin en ik de fantastische reis naar Antarctica gemaakt, waardoor we al de kerst en oud-en-nieuw gemist hebben. Vervolgens ben ik (erg) lange tijd druk bezig gegaan met het verwerken van al die prachtige foto's die we daar gemaakt hebben.

Zodoende miste ik bijna alle voorjaarsbloemen die ineens (vroeger dan in 2016) de kop op staken. Gelukkig zag ik op Facebook het nodige voorbij komen, dus toen begon het wel weer te kriebelen om ook zelf op pad te gaan.

Vier krokussen, dubbel belicht

Voor de krokussen was ik nog net op tijd. Vorig jaar had ik al pogingen gedaan om met dubbele belichtingen in de camera wat meer creatieve en unieke beelden te maken. Dus daar ben ik ook dit jaar weer mee aan de slag gegaan.

De volgende foto is echter nog wel een gewone enkele opname. Deze vind ik zelf ook wel gelukt omdat het zo'n lekkere frisse foto is, en er een compositie met een mooie driehoek van krokussen is ontstaan.

Heel veel krokussen

De pasteltinten van deze krokussen komen echter in de dubbele opnamen nog mooier naar voren:

Krokus, dubbel belicht

En als laatste nog een krokus in zijn eentje, dubbel belicht (vergelijkbaar met de 1e foto in dit blog, maar toch net weer even anders :-) ).
Voor het maken van de foto gebruik ik overigens een gorillapod, omdat ik daarmee lager kan komen dan mijn statief.
En met live-view kan ik precies zien hoe de twee beelden over elkaar zullen gaan vallen. Voor de tweede foto ga ik dan een stukje met de camera naar voren, of juist naar achteren, of naar boven of onder. Of een combinatie :-)

Schilderachtige krokus in pasteltinten

En zo ontstaan er steeds weer nieuwe beelden, iedere keer weer net even anders.

Ook hierna ben ik nog een paar keer op pad gegaan voor de voorjaarsbloemen, maar de bosanemonen heb ik eens laten schieten. Misschien volgend jaar weer, en dan ook dubbel belicht?!

Een dagje Weerribben-Wieden - libellen, juffers, vlinders en nog wat meer

Wed, 07 Sep 2016 23:39:00 Z

Libel van dichtbij

Al voor de zomervakantie had Jody Zweserijn het idee opgevat om eens samen met Ronald van Dijk en mij naar het Nationaal Park Weerribben-Wieden te gaan. Om daar eerst 's morgens vroeg bij zonsopkomst libellen, juffers en vlinders te gaan fotograferen. En daarna met een fluisterbootje te gaan toeren en zien wat we verder nog voor moois (en fotogenieks) we tegen zouden komen.

Na het afstemmen van de vakantieplanningen en wachtend op mooi weer konden we op vrijdag 18 augustus op pad.
Onderweg zagen we al prachtige mistbanken en mooie kleuren in de lucht, dit beloofde veel goeds!

Libel van dichtbij

Op de eerste locatie was er echter niet zoveel mist, maar wel veel libellen die prachtig onder de dauwdruppels zaten.

Het lukte me echter niet om echt mooie achter- en voorgronden te vinden, vandaar dat ik er voor koos om (uit de hand) op slechts een heel klein detail van de vleugels scherp te stellen.

En door de volgende foto om te zetten naar zwart-wit heb ik geprobeerd de bedauwde vleugels nog wat beter uit te laten komen.

Libel in zwart-wit

Een juffer, vol met dauwdruppels, zat wel op een plek met een iets minder drukke achtergrond.

Juffer met dauwdruppels

En een klein Blauwtje (vlindertje) zat nog vrijer, daar kon ik eindelijk wat spelen met het warme licht van de opkomende zon en de druppels op het gras en riet.

Blauwtje met waterdruppel-parels

Ook met een paar simpele grassprieten, dauwdruppels en de laagstaande zon kan ik me heerlijk een tijdje uitleven. Zowel in kleur als zwart-wit :-)

Dauwdruppels in zwart en wit

Dauwdruppels in kleur

De zon kwam best snel op, en het mooie licht heb ik helaas een beetje gemist, tijdens mijn zoektocht naar een mooie libel of juffer als onderwerp. Toen ik die eenmaal gevonden had, lukte het nog maar net om nog een beetje die warme ochtendsfeer op de foto te krijgen.

Juffer in het warme ochtendlicht

Vol tegen de zon in gefotografeerd (vandaar de lensflare links tegen de rand), en wat steviger bewerkt vind ik dit toch wel een lekker sfeertje hebben:

Juffer in het warme ochtendlicht

De meeste libellen en juffers waren intussen al zover opgewarmd en opgedroogd dat ze begonnen rond te vliegen.
Op een schaduwplekje zat echter nog een Geaderde witje op te warmen op een Kattenstaart:

Geaderd Witje op een Kattenstaart

Bij een watertje (meertje, vennetje, hoe noem je zoiets op deze plek?) trokken de bladeren van de waterlelie mijn aandacht. Door de weerspiegeling van de blauwe lucht en het licht dat door de bomen op een paar gelige bladeren viel, zag ik een mooi patroon ontstaan.

Waterleliebladeren

Hierna vertrokken we verder naar Kalenberg, waar we na een koffie met wat lekkers in het fluisterbootje stapten. Heerlijk relaxed met prachtig weer hebben we een paar uur daar rondgevaren. Dankzij het richtingsgevoel van Ronald en de kaartlees-capaciteiten van Jody hebben we vrijwel de gehele route tegen de richting in gevaren, wat het bij iedere smalle bocht weer spannend maakte, voor ons en eventuele tegenliggers ;-)

Echt heel erg fotogeniek was het onderweg niet, dus ik sluit af met een creatieve door Monet geïnspireerde viervoudige opname van een prachtig stukje met bomen over het water.
(klik, net als bij de andere foto's, op de foto voor een grotere weergave...)

Sfeer op het water

Ik heb niet het idee dat ik op die dag echte topfoto's geschoten heb. Maar al met al hebben we wel een heerlijk dagje gehad met de combinatie van fotograferen bij zonsopkomst en daarna relaxen op een bootje op het water.
En we hadden beter weer dan zuidelijk Nederland, terugrijdend naar Zeist moest toch ineens de open kap van Jody's auto dicht omdat het begon te regenen...

Varens - serie 2016

Fri, 12 Aug 2016 16:05:00 Z

Varen

Dit keer een blog met weinig tekst, de foto's moeten dit keer het werk doen ;-)

Op vrijdag 15 juli was het (nog) erg mooi weer, ik had wel zin om overdag op pad te gaan om te gaan fotograferen. Maar ja, dat zijn niet de meest gunstige weersomstandigheden voor natuurfotografie: hard licht en veel zon.
Daarom besloot ik de schaduw in het bos op te zoeken, en te kijken of ik 'iets' met varens zou kunnen.

Varens

Bij Groenekan is een mooi landgoed met oude hoge bomen, en heel erg veel varens. Ik kon dus uitgebreid gaan experimenteren. Na thuiskomst heb ik de foto's allemaal op eenzelfde manier bewerkt om zo een eenheid in deze serie te krijgen.

Varens

Varens en boheh bubbles

Al met al ben ik best blij met deze serie. Ik houd wel van dit grafische werk, en ben verrast door de mogelijkheden die een simpele varen biedt. Ik vermoed dat dit niet mijn laatste varen-serie is geweest, daarom ook maar het jaartal in de titel van deze blog :-)

Bostulp en Dichtersnarcis

Sat, 14 May 2016 17:42:00 Z

Close together - Bostulp

Hoewel het dit voorjaar vrij lang koud bleef, vond ik het een super tijd om voor de diverse lentebloemen op pad te gaan. Via een foto van Jody Zweserijn op Facebook zag ik op een gegeven moment dat de Bostulpen (Tulipa sylvestris) bij Amelisweerd in bloei stonden.

Ik wist dat ze er moesten staan, maar ik had ze er nog nooit gezien. Laat staan gefotografeerd.

Bostulpen

Dus snel ben ik op een donderdagavond na het eten op pad gegaan. Ik hoopte op een mooie kleurige zonsondergang, die in de vorm van fraaie bokeh cirkels in de achtergrond voor een warme sfeer zouden zorgen.
Maar dat viel nog niet mee: ik vond slechts een klein groepje tulpjes langs het pad. Ik had dus niet zoveel mogelijkheden om te spelen met voor- en achtergrond.

Bostulpen

Ook stond er een nogal dikke boom in de achtergrond in de weg. En laat ik nu net die avond mijn kettingzaag zijn vergeten mee te nemen in mijn fototas... ;-)

Bostulpen

De bustulpen waren overigens nog niet echt ver in bloei, de meesten waren zoals op de foto's hierboven nog ver dicht.
Gelukkig was er één die al wel verder open was, en met een beetje 'zoeken' met de camera bleek deze zich mooi te richten op de donker-oranje bokeh cirkel.

Searching the light

Nadat de zon verdwenen was, en dus ook de mooie lichtcirkels, liep ik nog een stukje rond op zoek naar andere bostulpen voor een volgende foto-sessie. In plaats daarvan kwam ik echter enorme hoeveelheden Dichtersnarcissen (Narcissus poeticus) tegen.

Het was dus al behoorlijk schemerachtig, en ze stonden ook nog op een donker plekje. Maar omdat het zulke lichte, witte bloemen zijn was dat niet zo'n probleem. Sterker nog, in vol zonlicht worden dit vast uitgebeten witte vlekken.

Nu ontstond er door het blauwige schemerlicht wel een lekker sfeertje. En om dat te benadrukken heb ik de meervoudige belichting gebruikt: de ene foto scherp gesteld op de rode rand in de bloem, de tweede foto wat onscherp.

Dichtersnarcis

Dichtersnarcis in de schemering

Zoals ik altijd graag doe ben ik ook nu weer een week later nog eens terug gegaan. Ik heb dan de foto's van de eerste keer kunnen bekijken en beoordelen en ga dan met nieuwe (verbeter-) ideeën graag nog eens aan de slag.
Dit keer wilde ik me eerst richten op de narcissen, om ze ook met wat meer licht nog eens te fotograferen. Geen dubbele opnamen dit keer, maar een poging om de sierlijkheid wat meer in beeld te krijgen.

Dichtersnacis in zacht licht

Bij de volgende foto is dat aardig gelukt, maar ik baal er wel weer van dat het bloemblaadje rechts er niet helemaal op staat. Er valt volgend jaar dus nog wat te verbeteren...

Lekker licht

Hierna ben ik weer op zoek gegaan naar de bostulpen. Ik vond er dit keer véél meer, maar helaas was de ondergroei in een week tijd al zo dicht geworden dat het mooie laatste zonlicht er niet meer doorheen wist te schijnen.

Bostulpen in de herhaling

Tot mijn verbazing zag ik ook nog een flink veld met wilde hyacinten, maar ook daar was het mooie licht al vrijwel verdwenen.
Volgend jaar moet ik dus nog maar eens in de herkansing, iets eerder in het jaar en iets eerder op de avond.

Wilde Hyacint

Er zat dus niets anders op dan nog maar eens richting de narcissen gaan. Die staan er echt in enorm grote aantallen, dus een mooi plekje met goede achtergrond is altijd wel te vinden.

Dichtersnarcis en bokeh bubbels

Cirkels

Maar toch ook weer sneller dan ik had gewild verdween de zon achter de bomen en horizon...

Dichtersnarcissen en de zonsondergang

Al met al twee avonden waarop ik mij prima vermaakt heb met bloemen die ik niet eerder gefotografeerd had. Gelukkig kan het altijd beter, volgend jaar ga ik nog eens terug..

Kievitsbloemen - poging 1 in 2016

Mon, 25 Apr 2016 19:13:00 Z

Kievitsbloem bij zonsopkomst

Kievitsbloemen - vrijwel iedere natuurfotograaf wil ze graag eens vastleggen, en het liefst natuurlijk met prachtige omstandigheden. Het lastige is echter dat ze slechts korte tijd bloeien, en dan ook nog eens op slechts enkele locaties in Nederland.

In 2011 en 2014 had ik al eens een locatie gevonden, en daar uitgebreid gefotografeerd. Toen overdag en 's avonds bij zonsondergang. Dit keer wilde ik het wel eens proberen bij zonsopkomst, het liefst na een nacht met kans op mist, dauw en/of rijp. Zaterdag 9 april leek een goede ochtend te worden...

Prachtige lucht voor zonsopkomst

Met grote dank aan Jody, van wie ik een andere locatie had doorgekregen die mooi zou zijn bij zonsopkomst. En nog grotere dank aan Ronald, die op de dijk aan kwam lopen toen ik eigenlijk niet goed meer wist waar ik nu precies moest zijn. Ronald had ik voor het eerst ontmoet tijdens de CreaPixperience, en hij was juist degene die deze locatie zelf had weten te vinden :-)

Nadat ik toch nog maar snel een foto van de prachtige lucht en mistige omstandigheden had gemaakt, haastte ik me achter Ronald aan op zoek naar de Kievitsbloemen. Want dat was eigenlijk mijn doel: Kievitsbloemen bij zonsopkomst fotograferen.
Voor de zon op kwam, was het nog wat lastig zoeken naar de bloemen. En was een silhouet eigenlijk de enige optie. Maar als ze er zo sierlijk bij staan als deze, is dat toch geen enkel probleem?!

De danceres

Vanwege de mist was de zon maar even te zien net boven de horizon. Net genoeg tijd voor een paar foto's zoals de allereerste in dit blog. Daarna verdween de zon weer achter de dikke mist, om pas later weer tevoorschijn te komen.
Met de vele dauwdruppels en het waterige zonnetje ontstond zo wel een heerlijk sfeertje.

Kievitsbloem met dauw, mist en waterig zonnetje

Door de camera hoger en zo de zon juist buiten beeld te houden, kon ik wat meer overbelichten. Zo ontstond weer een andere, lichtere sfeer, die ik van te voren zo ongeveer voor ogen had:

Kievitsbloem in het bedauwde gras

De bloemen waren dit jaar laat, slechts een enkeling stond er als een lampje bij.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Vorige keren heb ik vooral met mijn macro-lens gefotografeerd. Dit keer heb ik echter bijna constant de 70-200mm lens erbij gepakt. Hierdoor kan je wat meer omgeving op de foto erbij krijgen, en toch een fraaie rustige voor- en achtergrond.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Ook wilde ik graag wat mooie lichtcirkeltjes rondom de bloemen hebben, maar dat viel nog niet mee. Ook niet omdat uiteraard ook de achtergrond nog een belangrijke rol speelt.

Kievitsbloem in het bedauwde gras

Op een gegeven moment werd de zon toch wel erg fel om nog tegenin te fotograferen, en ik zag Ronald richting het mooie warm-gekleurde riet fotograferen. Goed plan, tijd voor wat andere foto's.

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

Prachtig hoe gracieus en sierlijk deze bloemen toch kunnen zijn, zeker de de bloemen die nog dicht zitten:

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

En door wat hoger of lager te fotograferen krijg je steeds een ander beeld. Ik heb al deze foto's (behalve die van het landschap met de mooie lucht) dus niet op statief maar uit de hand genomen. Zo kan ik het makkelijkst net even omhoog, omlaag, naar links, naar rechts, naar voren en naar achteren bewegen, tot ik de uitsnede zie waar ik tevreden over ben.

Kievitsbloem in frisse lente-kleuren

Als afsluiter toch ook nog een foto gemaakt met mijn macro-lens, van heel dichtbij. De waterdruppeltjes op alle bloemen waren fantastisch, net van die pareltjes die op de randen van de bloem, de steel en de blaadjes aaneengeregen waren.

Kievitsbloem met parelketting

Tja, en dit was dus poging 1 in 2016. Dat suggereert dat er ook nog een poging 2 is.
En dat klopt. :-)
Enerzijds hoopte ik nog steeds op een ochtend met rijp. Anderzijds ga ik graag nog eens terug naar een locatie, om na het rustig thuis bekijken van mijn foto's wat nieuwe ideeën of verbeterpunten uit te proberen. Ook waren er nu vrij weinig bloemen al open, dus ook dat leek me wel leuk om voor terug te gaan.

Op vrijdag 22 april ben ik nogmaals gegaan, maar de resultaten daarvan komen in een volgend blogje pas weer...
(maar dat wordt wel weer de moeite waard! ;-) )

Blauwe anemonen

Fri, 08 Apr 2016 16:02:00 Z

Blauwe anemonen

Ieder jaar lijkt de "bosanemonen-gekte" bij de natuurfotografen nog heftiger los te barsten dan het vorige jaar. Waarschijnlijk lijkt dit zo, omdat vooral op Facebook het aantal bosanemonen foto's enorm is. Maar met een steeds groter groeiend aantal natuurfoto-FB-vrienden zie ik natuurlijk ook gewoon steeds meer foto's langskomen.

En aan de andere kant stimuleren al deze foto's ook weer andere fotografen om ook er ook eens voor op pad te gaan.

Blauwe anemonen

Vorig jaar en dit jaar ben ik echter op pad gegaan voor de Blauwe anemonen. Deze zie je niet zoveel, ze zijn zeldzamer dan bosanemonen. Dus de kans op wat originele foto's is hiermee weer wat groter :-)

Blauwe anemonen

Nadat ik ze vorig jaar (bij toeval) gevonden had, maakte ik eerst de fout om met zonsondergang op pad te gaan.
Jammer maar helaas: de anemonen doen allemaal hun bloemetjes dicht als het donker(der) wordt.

Deze eerste paar foto's heb ik dit jaar gemaakt, toen ik dus met mooi zonnig weer in de middag op pad ging.
Door het mooie weer en het gebruik van een paraplu om de bloemetjes zelf in de schaduw te zetten, kreeg ik van die mooie pasteltinten.
En omdat het best stevig waaide, werden de bloemetjes die wat hoger op hun steeltje stonden ineens prachtige vegen op de foto.

Blauwe anemonen

Gelukkig stonden er best veel bloemetjes, dus dan is het leuk spelen met één scherp bloemetje en andere onscherp.

Blauwe anemonen

En bij sommige foto's denk ik dan thuis: waarom ben ik niet iets meer naar rechts gegaan met mijn camera, zodat het voorste bloemetje links niet net vóór het bloemetje in de achtergrond zou staan? Gemiste kans... :-(

Blauwe anemonen

Ook heb ik dit jaar -met wat meer succes- mijn 70-200mm lens met een tussenring gebruikt (in plaats van alleen de 100mm macro-lens).
Ik vind het een lastige combinatie, omdat je eigenlijk alleen met hand goed kan scherpstellen. Maar door iets in of uit te zoomen verschuift ook meteen weer je scherpstelpunt... En door de tussenring kan je ineens niet meer op oneindig scherp stellen...

Blauwe anemonen

Vanaf hier komen de foto's die ik vorig jaar al gemaakt heb. Ik heb toen een enorme serie foto's gemaakt, en heb er erg lang tegenop gezien om ze eens goed te selecteren en verwerken. Ook kwam toen onze vakantie naar Noord-Spanje vlak daarna, en daar had ik ook weer erg veel fraaie foto's van, die ik eerst wilde verwerken...

Blauwe anemonen

Zoals je kan zien had ik vorig jaar ook mooi weer, maar heb ik toen blijkbaar wat meer van boven naar beneden gefotografeerd, waardoor er veel meer groen als achtergrond is.

Blauwe anemoon

Maar ook toen al zocht ik naar de compositie met één scherpe bloem:

Blauwe anemonen

En naar de close-ups van de mooie bloemen, waarbij de gele stampers zo lekker tegen het blauw afsteken:

Blauwe anemonen

Blauwe anemoon

Het is leuk om te zien dat de serie van vorig jaar en die van dit jaar toch best heel verschillend zijn. Terwijl de locatie en de bloemetjes hetzelfde zijn.
Misschien moet ik toch ook maar weer eens op pad voor de bosanemonen, wie weet hoe "anders" ik ze dit of volgend jaar weet te fotograferen... :-)

Kootwijkerzand - 's morgens vroeg met rijp en ruig haarmos

Tue, 22 Mar 2016 17:02:00 Z

Net voor zonsopkomst

Eind februari was het overdag heerlijk helder winterweer en 's nachts vroor het een paar graden. Iedere ochtend op mijn fiets naar mijn werk zag ik dat het gras, de dorre blaadjes en de narcissen onder een laagje rijp zaten.

Dus, mede geïnspireerd door een foto van Jan Vermeer van haarmos met een laagje rijp, besloot ik om vrijdagochtend eens vroeg op pad te gaan naar het Kootwijkerzand. En dit keer had ik mijn eigen leerpunten ter harte genomen: alle filters en filter-adapters had ik meegenomen, en ik was bijna een uur vóór zonsopkomst (= 07:30u die dag) op de parkeerplaats.

Net voor zonsopkomst - nu verticaal genomen

Dat leverde wel meteen een klein dilemma op. Want de toegang tot het gebied is eigenlijk pas vanaf zonsopkomst toegestaan, maar ik wilde natuurlijk wel de zonsopkomst ergens op de zandduinen fotograferen. Er vanuit gaande dat ik in mijn eentje, in alle stilte en lopend over het zand, niets zou verstoren ben ik toch maar op pad gegaan.

Er lag inderdaad overal een mooi laagje rijp, alleen had ik op wat minder bewolking gerekend gezien de weersverwachtingen.
Gelukkig was er nog wel een randje rode lucht te zien, en de dreigende wolken geven toch ook wel een lekkere sfeer.

Berijpte graspollen en rode lucht

Vrijwel vanaf de eerste foto was ik heel erg bewust op zoek naar mooie voorgronden in de foto.
Ik zit duidelijk in de fase "Bewust onbekwaam" op het gebied van de landschapsfotografie. Ofwel: ik weet dat ik er nog niet zo heel erg goed in ben, maar weet ook wel dat en hoe het wellicht beter zou kunnen.

Zoeken naar diepte in het beeld

Zeker met een groothoeklens, zoals de door mij gebruikte 16-35mm, is het nodig om heel erg dichtbij een interessant voorgrond-onderwerp te gaan zitten. En op die manier te proberen om minimaal een interessante voor- én achtergrond in de foto te krijgen. Alléén een mooie lucht is echt niet voldoende, en alléén een mooi onderwerp in de voorgrond ook niet.

Zee-egels van gras en rijp

Ook bij de volgende foto heb ik geprobeerd om met lijnen je blik door de foto te leiden, van voorgrond naar achtergrond.
En zo was ik toch ook eigenlijk best wel blij met de fraaie wolkenlucht die er was :-)

Rijp, zand, vliegden en donkere luchten

Op een gegeven moment was het mooie licht wel verdwenen en werd het behoorlijk grijs.
Tijd om eens op zoek te gaan naar het ruige haarmos, waar ik toch ook voor was gekomen.

Al lopend zag ik dit stilleven op de grond. De ronde vorm en de warrige sprieten trokken mijn blik, en door de rijp had dit net even wat extra's gekregen.
Ik twijfel alleen of ik de foto wellicht nog iets moet croppen links en boven?!?

Detail op de grond

Al zoekende naar het mos kwam ik ineens ook diverse paddenstoeltjes tegen. Ook hier gaf dat hele fijne laagje rijp weer net dat beetje extra aan de foto, anders zou dit volgens mij vrij saai zijn geworden.

Paddenstoeltje met rijp

En bij de volgende foto heb ik was gespeeld met de witbalans (thuis):

Schotelantenne

Deze boomstam geeft de foto ook lekker veel diepte. Ik heb er van alle kanten omheen gelopen, maar zo zit er wat mij betreft wel weer een mooie lijn in die je naar achter in het beeld leidt. Jammer genoeg was de lucht op dat moment wel erg grijs, dus die hoefde maar een héél klein stukje in beeld.

Boomstam in het zand

Eindelijk kwam ik dan toch ook het ruig haarmos tegen. Van een afstandje kleurde het prachtig rood, en het contrast met het gele zand en het witte rijp zorgde voor een mooi beeld. Maar hoe leg je dat nou vast op een interessante manier?
Hoe dichterbij je bij het mos komt, hoe minder rood het lijkt te zijn! Met een groothoeklens kon ik er dus weinig van maken. Dan maar de 70-200mm erbij, zodat het ook wat meer in elkaar gedrukt zou worden.
Maar helaas, beter dan onderstaande foto is me niet gelukt. Wel aardig, maar ik ben er niet echt tevreden mee...

Rood Ruig haarmos

Het werd dus tijd voor de macro-lens en de mosjes met rijp.
De temperatuur was intussen echter al aardig opgelopen tot ruim boven het vriespunt, en de rijp was eigenlijk allemaal al verdwenen toen ik eindelijk wat fotogenieke mosjes gevonden had... :-(
Ach ja, dan maar mosjes met waterdruppels, ook leuk!

Ruig haarmos met waterdruppels

Ruig haarmos met ijsdruppel

Op een stukje dat wat meer in de schaduw lag (of zo?) vond ik nog wel een aantal paddenstoeltjes waar nog wat rijp op zat.
Met het rode mos op de achtergrond en een rood blaadje op de voorgrond en de blauw-grijze lucht ontstond zo een mooi kleurenpalet.

Paddenstoeltje met rijp voor het rode haarmos

Ik merkte wel dat het vroege opstaan zijn tol eiste, want tegen 10.30u had ik het wel gehad en lukte het niet echt meer om nog geïnspireerd aan het fotograferen te blijven.

En dat was eigenlijk maar goed ook, want ik had mijn vader beloofd om tegen 11:00u te komen helpen met installeren van Windows 10... en het was toch best nog wel een eindje lopen naar de parkeerplaats en rijden naar Wageningen vanaf het Kootwijkerzand... ;-)

Voorjaar met krokus en sneeuwklok

Sat, 07 Mar 2015 17:44:00 Z

Krokus in pasteltinten

Het is op dit moment van schrijven prachtig weer, zonnig en 13 graden. En morgen kan het zelfs lokaal 16 of 17 graden worden.
Hoog tijd dus voor een voorjaarsblogje, want de sneeuwklokjes en krokussen zullen met deze temperaturen snel weer verdwenen zijn...

Krokus in pasteltinten

Voor de krokussen ga ik altijd graag naar Landgoed Niënhof, op een stuk gras groeien er daar altijd genoeg om keuze te hebben in grootte, aantal bij elkaar enzo.

En ook lukt het daar vrij goed om deze mooie pasteltinten tevoorschijn te toveren.
In combinatie met een wat afwijkende compositie krijg je zo ineens een heel nieuw beeld van een krokus:

Abstracte krokus in pasteltinten

Echter, ook een laag standpunt bij een groepje krokussen kan een mooi beeld opleveren:

Groepje krokussen

Het lastige vind ik altijd waar ik nu precies op moet scherp stellen. De scherptediepte is beperkt (meestal ook bewust zo door mij gekozen, met f/2.8 - f/4), en tja, is het nu mooier om op de stamper scherp te stellen, of op het voorste blaadje, of juist het achterste blaadje?

Krokus in pasteltinten

Vaak maak ik dus maar meerdere foto's, waarbij ik het scherpstelpunt steeds ergens anders op leg.
En thuis bepaal ik dan wat ik de mooiste vind geworden.

Ook spelen met de onscherpte in voor- en achtergrond blijf ik erg leuk vinden. Voor mij maakt dat het verschil tussen een gewone, aardige foto of juist één die er uit springt. De volgende springt er voor mij echt uit, vanwege die onscherpe grassprietjes, en de mooie lichtblauwe vlek van de lucht door de bomen.

Krokus in het gras

En dan als laatste nog maar een heerlijk zachte foto vol pasteltinten. Ik twijfelde eerst zelf of die krokus in de rechterbovenhoek nu stoorde of niet, maar ik vind dat het wel een mooie diagonale lijn geeft aan de foto. Vind je ook niet?!

Krokus in pasteltinten

En zo ben ik weer heerlijk een tijd bij een paar krokussen aan het fotograferen geweest. Op een gegeven moment fietste een man bij het landgoed weg en sprak me daarbij nog even aan. "Of het een beetje lukte? Want toen hij kwam was ik al aan het fotograferen, en nadat hij een rondje gewandeld had en nu wegging was ik nog steeds bezig met die paar krokussen... " :-)

Mijn volgende plek voor die middag was landgoed Amelisweerd. Dat is toch wel dé plek om sneeuwklokjes te fotograferen, het staat daar helemaal vol!

Sneeuwklokjes bij zonsondergang

Het was intussen al eind van de middag, dus ik kon mooi de zachte en warme zonsondergang tinten mee gaan pakken.
Met de zon tussen de bomen door lukte het ook om wat bokeh cirkels op de achtergrond te krijgen.

Sneeuwklokjes bij zonsondergang

Sneeuwklokje in de bokeh cirkel

Het blijft dan altijd goed opletten in de zoeker en wat spelen met het diafragma om er voor te zorgen dat een sneeuwklokje mooi in de cirkel terecht komt.

Sneeuwklokjes bij zonsondergang, met bokeh cirkels

En de warme tinten doen dan de rest... :-)

Al met al was dat weer een heerlijk dagje vol voorjaarsgevoel, waarbij het toch ook weer gelukt is om krokus en sneeuwklok op een (voor mij) nieuwe manier te fotograferen.

Kievitsbloemen (Fritillaria meleagris)

Tue, 06 May 2014 16:45:00 Z

Kievitsbloem in zacht licht

Begin april ben ik weer op pad gegaan voor de Kievitsbloemen. Dat was eerder dan twee jaar geleden, maar door de warmere lente leek me dat wel verstandig.
En hoewel er nog diverse Kievitsbloemen niet helemaal uit waren, stonden er toch al weer genoeg.

Kievitsbloem

Ik was er aan het begin van de middag, en was van plan om te blijven tot het mooie, zachte licht eind van de middag.

Kievitsbloem voor het warm-gekleurde riet

Zo had ik ruim de tijd om te genieten van al het moois om me heen, en ook om te zoeken naar mooie standpunten en Kievitsbloemen die mooi vrij stonden.
Lang niet alle bloemen waren al helemaal opengegaan, maar ook als ze nog enigszins dicht zitten dan hebben ze al een mooie vorm.

Kievitsbloem nog in de knop

Ik had ook ruim de gelegenheid om wat te experimenteren met verschillende soorten achtergronden, en bijv. met een heel laag standpunt om zo de bloem tegen de lichte lucht te fotograferen.

Kievitsbloem voor de lichte lucht

Het riet op de achtergrond beviel me toch het beste, dat gaf zo'n mooie warme tint aan de foto's.
Naast de rode Kievitsbloemen stond er ook een enkele witte kievitsbloem, en diverse gele paardenbloemen, dus ook een foto van wat grotere afstand is dan leuk om wat meer van de omgeving te laten zien.

Rode en witte Kievitsbloemen

De boom op de achtergrond, flink vaag door het gebruik van een groot diafragma van f/2.8, vind ik deze foto mooi versterken.
Er komt zo een mooi evenwicht tussen de kievitsbloem en de achtergrond.

Kievitsbloem in het landschap

Deze middag heb ik niet alleen mijn 100mm macro lens gebruikt, maar ook eens de 70-200mm lens. Zo kon ik een wat grotere afstand tot de bloem hanteren, en een mooie vage voorgrond meenemen in beeld.
Toen er ook ineens een bij kwam aanvliegen bij de bloem kon mijn middag niet meer stuk :-)

Kievitsbloem met een bij erbij

En zo werd het langzaam maar zeker later en later. Het licht was steeds mooier geworden, en uiteindelijk besloot ik om toch ook maar de zonsondergang af te wachten.
Te laat voor het avondeten was ik nu toch al...

Kievitsbloem bij zonsondergang

Kievitsbloem en ondergaande zon

Uiteindelijk ging net voor 20.00u de lamp uit, het zonnetje verdween echt achter de horizon.

Kievitsbloem bij zonsondergang

Ik moest toen nog ruim een uur terug naar huis rijden, dus na 21.00u kon ik pas wat gaan eten.
Maar het was het absoluut waard, wat een heerlijke middag tussen de bloemen en diverse luid zingende vogels, en ook nog een mooie serie foto's om van na te genieten... :-)

Sneeuwklokjes in warm zonlicht

Mon, 10 Mar 2014 13:04:00 Z

Sneeuwklokjes in warm zonlicht

Zoals beloofd bij deze nog een fotoblogje met sneeuwklokjes in het warme zonlicht.
Ik ben nog net op tijd, want het is nu prachtig weer en de vele sneeuwklokjes zijn bijna allemaal al weer uitgebloeid.

Sneeuwklokjes in warm zonlicht

Deze foto's heb ik op 3 februari genomen, een tijd geleden al weer, en toen waren de sneeuwklokjes er nog maar net. Alle bloemetjes zitten dus ook nog stijf dicht.

Ik ben vooral aan het spelen gegaan met de bokeh ringen en het mooie licht.

Impressie van twee sneeuwklokjes

En uiteraard blijft het een uitdaging om met scherpte en onscherpte te spelen.

Sneeuwklokjes met bokeh bubbles

Sneeuwklokje in de knop

Op sommige plekken stonden hele bosjes sneeuwklokken bij elkaar. Dan is het toch wel lastig om een 'rommelige' foto te voorkomen.
Aan de andere kant is het toch ook wel leuk om eens een clubje van die klokjes bij elkaar op de foto te hebben staan.

Sneeuwklokjes in warm zonlicht

Maar een klassieker met twee bloemetjes doet het toch altijd goed:

Sneeuwklokjes in tegenlicht

Op een grasveldje waren er nog wat mooie, warme tinten in de achtergrond te vinden. Met tegenlicht zie je ook mooi het spinnenweb-draadje oplichten.

Sneeuwklokje in het warm licht

En in het natte, bedauwde gras zorgen alle druppeltjes voor een lichtspektakel.

Sneeuwklokje in het frisse ochtendlicht

Dit was toch wel een hele andere serie dan mijn vorige sneeuwklokjes blog, ze blijven vreselijk fotogeniek en met wat oefening kan je ze op heel verschillende manieren fotograferen.
Mijn voorkeur is toch echter wel om ze met tegenlicht te fotograferen.

En nu ben ik echt wel helemaal klaar (dit jaar dan) met de sneeuwklokjes, op naar al het andere leuks van de lente :-)

Creatief met krokus-kleuren

Sat, 01 Mar 2014 17:06:00 Z

Creatief met krokus en kleuren

Ik weet het, aan het eind van mijn vorige blogje had ik aangegeven dat er nu een blog zou komen met sneeuwklokjes in warm zonlicht.
Maar ik heb me bedacht, ik gooi er eerst een serie foto's van krokussen tegen aan, die bij mij dat fleurige voorjaarsgevoel geven.

Dicht bij huis stond een mooie grote groep krokussen, dus ideaal om wat te spelen met scherpte en onscherpte.

Krokussen

Omdat ze in de schaduw stonden, waarbij de zon af en toe wat door bomen heen scheen, was het zoeken naar een mooie belichting.
Af en toe kreeg ik een mooie groen-gele achtergrond in beeld, door flink heen en weer te bewegen en in mijn zoeker te speuren naar een mooie compositie.

Paarse krokus

Dat is ook de beste manier voor foto's zoals dit: blijven zoeken naar een mooie plaat, constant de focus aanpassen tot er ineens wat moois ontstaat.

Krokussen in warme sfeer

Na mijn eerste serie foto's ben ik doorgefietst naar Landgoed Niënhof in Bunnik, en wilde daar wat andere, meer abstracte foto's gaan maken.
Door het wat lager staande zonnetje, dat op het gras scheen, kreeg ik een mooie achtergrond en warme kleuren.

Krokus-detail

Abstracte krokuskleuren

Er stonden ook mooie twee-kleurige krokussen, met zowel witte als paarse bloemblaadjes. Even wat minder abstract, maar ik heb wel geprobeerd met een gras-pol op de voorgrond en wat bomen in de achtergrond een interessant beeld te maken.

Tweekleurige krokussen

Tweekleurige krokussen in het gras

Hierna begon de inspiratie een beetje op te raken. Teruglopend richting fiets zag ik nog een groepje krokussen staan waar ik nog niet eerder bij gezeten had. Toch nog maar een laatste keer een poging wagen.

Creatief met krokus en kleuren

En ineens ontstonden daar de prachtigste abstracte, kleurige krokus-foto's...

Abstracte krokussen

Creatief met abstracte krokussen en kleuren

Krokus abstractie

Hierna was mijn inspiratie echt op, en ben ik weer tevreden naar huis gefietst.
En wat is dan toch leuk om alle foto's in het groot te kunnen gaan bekijken, en te genieten van de foto's die -voor mijn gevoel- echt gelukt zijn en mijzelf zelfs weer verrassen :-)

(en volgende keer komen echt die andere sneeuwklokjes nog...!)