Fotoblog Wouter van de Weerd

Abstracte, kleurige drone foto's gemaakt op IJsland

Fri, 13 Dec 2024 14:09:56 Z

In september 2023 zijn Carin en ik enkele dagen op IJsland geweest, vóórdat we de expeditie-cruise naar Groenland gingen maken. We hebben toen een paar dagen genoten van de mooie herfstkleuren en van een aantal plekken waar we niet eerder waren geweest.
Ook had ik toen -voor het eerst naar IJsland- mijn drone mee (een DJI mini 3 pro). Mijn doel was om ook eens van die prachtige abstracte foto's te maken van de diverse gletsjer-rivieren, die (vooral) naar de zuidkust stromen.

Kleurige gletsjer-rivier

Ruim voordat we op vakantie gingen was ik al aan het googelen gegaan, om te proberen uit te vinden waar ik deze drone foto's zou kunnen gaan maken. Zo vond ik vele prachtige foto's op diverse websites, instagram en Facebook. Maar nergens was precies vermeld waar de foto's gemaakt waren. Ook wel logisch: als je een mooie locatie hebt gevonden, wil je die -zeker tegenwoordig- niet zomaar prijsgeven. Al was het maar om te voorkomen dat zo'n locatie ineens als populaire insta- of TikTok-locatie overlopen gaat worden door hordes andere (wannabe) fotografen.

Daarom ben ik zelf op Google Maps aan het studeren gegaan waar deze gletsjer-rivieren te vinden zijn.

Kleurige gletsjer-rivier, recht van boven

Zeker met behulp van de satelliet-foto's is zo best een behoorlijk goed beeld te vormen waar een mogelijk goede locatie te vinden is.
Vervolgens wordt het een uitdaging om, ook weer met Google Maps, uit te zoeken of je er ook kan komen en ergens in de buurt kan parkeren.

Bizarre kleuren in de gletsjer-rivier

Een beperkende factor voor mij was dat we 'slechts' een gewone auto gehuurd hadden voor die paar dagen. Alle wegen waar je een 4x4 auto voor nodig hebt, waren dus uitgesloten.
Ik maakte zo een privé lijst aan op Google Maps van alle potentiële locaties, en van de mogelijke parkeerplekken.

Schilderspalet

Toen we eenmaal op IJsland waren, kon ik zo iedere dag kijken of we in de buurt zouden komen van één van mijn bewaarde locaties. Zoja, dan was het een kwestie van plannen -en Carin lief aankijken- om er ook voor een uurtje of zo heen te gaan.

Braided river (vlechtende rivier) naast het gras

En iedere keer werd ik weer blij verrast hoe het er van boven uit ziet. Waanzinnig wat een kleuren soms in die rivieren zitten!
Ik heb tijdens het dronen regelmatig de dronebeelden laten zien aan Carin, anders zou ik thuis vast te horen krijgen dat ik wat al te enthousiast was geweest met de kleuren in Lightroom of Photoshop 😉
En ook omdat het soms niet voor te stellen was wat je kon zien met de drone, terwijl je zelf bij een weiland of zo alleen maar een vrij saai landschap ziet.

Abstracte kleurige rivier

Zoals uit de voorgaande foto's wel te zien is, ben ik nogal fan van de foto's die recht naar onderen worden gemaakt. Op die manier ontstaat het meest abstracte beeld, en heb je eigenlijk geen idee meer of je naar een foto of schilderij of zo kijkt.

Bizarre kleuren in de gletsjer-rivier

Op bepaalde plaatsen ligt er op IJsland behoorlijk zwart zand bij de zee. Daar waar de gletsjer-rivier dan de zee bereikt, krijg je een mooi contrast tussen het zwarte zand en de bijzondere kleuren.

Bizarre oranje en gele kleuren in de gletsjer-rivier

Kleurige rivier in het zwarte zand

Eén van mijn favoriete foto's is de volgende foto. Dit keer dus eens niet volledig recht naar onderen gefotografeerd, maar iets scheef naar voren. Zo is goed te zien hoe de rivier uitmond in zee.
En als kers op de taart vloog er ook nog een groep witte vogels (zwanen?) precies door het beeld ☺️

Zwanen boven een bijzondere riviermonding

Dezelfde locatie, maar nu wel recht naar onderen geeft weer een heel ander beeld. Ik zie er zelf een vogel-kop in, met een enorme snavel.

Vogel

Walvis-staart

Oranje walvis-staart

Op een andere locatie was het vooral het contrast met het geel-groene gras en de blauw-grijze rivierbedding die mijn aandacht trok.

Braided river (vlechtende rivier) naast het gras

Onvoorstelbaar wat een vormen en patronen er zo kunnen ontstaan in een natuurlijk landschap.
En zo leuk om dan al rondvliegend op zoek te gaan naar de mooiste plekken en mooiste manier om het vast te leggen.

Net als bij 'gewone' fotografie heb je hierbij nogal veel mogelijkheden. Enerzijds omdat je de drone natuurlijk alle kanten op kan laten vliegen en om zijn as kan laten draaien. En hij kan ook nog eens omhoog en omlaag, wat weer een ander perspectief kan geven.
En daarnaast kan je ook nog eens de drone-camera omhoog en omlaag laten bewegen.

Braided river and land

Tenslotte
Gelukkig voor Carin heb ik maar 3 accu's bij mijn drone, dus na max. zo'n anderhalf uur was het uit met de pret voor die dag. Maar zelf zou ik het liefst uren rond willen vliegen, om al het moois te zien en vast te leggen 😁
Toch heb ik in die paar dagen al heel erg veel mooie foto's kunnen maken.
In dit blog heb ik de kleurige foto's laten zien, er volgt binnenkort nog een blog met de foto's waar vooral de structuren in de rivieren een rol spelen.

Ik sta te popelen om begin volgend jaar, dus in de winter, naar het noorden van IJsland te gaan. Ook dan gaat natuurlijk de drone weer mee!
En ik hoop ook nog een keer met een 4x4 door het binnenland van IJsland te kunnen gaan trekken, want ook daar heb ik al prachtige drone foto's van gezien...

Drone-fotografie in Zuid-Spanje

Fri, 12 Jul 2024 15:27:13 Z

Met een drone fotograferen in Zuid-Spanje: wat een geweldige manier om landschappen op een -voor mij- geheel nieuwe manier vast te leggen!

Flamingos in een brakke, gele poel (drone)

Maar laat ik eerst eens terug gaan naar december 2022. Mijn werkgever PGGM had mijn aanvraag voor een sabbatical van 3 maanden goedgekeurd: van 1 april 2023 tot 1 juli 2023 zou ik kunnen gaan genieten van 3 maanden doen waar ik zin in had 😊
Uiteraard stonden vakantie en fotografie hoog op mijn lijst van dingen waar ik zin in had. En dus was ik al een tijdje bezig om te bedenken wat ik allemaal wilde gaan doen.
Al vrij snel stond voor halverwege mei een week fotograferen in de (vogel)fotohutten van Bence Maté in Hongarije gepland. Een blog hierover hou je overigens nog te goed!

Geometrie van de zoutpannen (drone)

Voor april hadden Carin en ik al vrij snel bedacht dat we twee weken naar oostelijk Andalusië op vakantie wilden gaan. Met een huurauto vanaf Malaga rondtrekken, op zoek naar minder bekende maar prachtige natuur.
En zo bedacht ik dat ik daarna nog wel een week in mijn ééntje wilde blijven, om nog eens een keer naar de Rio Tinto (westelijk Andalusië) te gaan, en om aan de zuidelijke kust met een drone te gaan fotograferen.

Tja, een drone: die had ik dus nog niet 🙃

In december heb ik daarom een DJI Mini 3 Pro drone aangeschaft. Een mooie kleine drone, die minder dan 250 gram (!) weegt, en waarmee je om die reden op heel veel meer plekken mag vliegen dan met een grotere, zwaardere drone. Ook past deze nog wel in mijn (grote) fototas erbij, zodat meenemen op vakantie niet zo'n probleem is.

Zoutpannen en gras (drone)

Vervolgens ben ik maar eens gaan inlezen in het vliegen met een drone, alle regels die erbij komen kijken, waar mag je wel en niet vliegen, etc. Een goede en onmisbare hulp daarbij is toch wel de app GoDrone, waarin je op een kaart kan zien waar je mag vliegen en waar dat verboden is. En het viel me eerlijk gezegd nogal tegen op hoeveel plekken in Nederland je niet mag vliegen.

Het wachten op een paar mooie weekenden om wat te gaan oefenen met de drone in Nederland viel me ook niet mee, maar uiteindelijk heb ik wel wat vlieguren kunnen maken. Al snel werd duidelijk dat ik toch ook echt de "Fly more" uitbreiding zou moeten aanschaffen, vooral vanwege de twee extra accu's, voor 2 x 35 minuten extra vliegtijd. En voor de oplader waarmee je 3 accu's kan opladen, extra propellers en een tas waarin alles handig past.

Bochtige weg (drone)

Een ander onderdeel van mijn voorbereiding (en voorpret 😊 ) was het opzoeken van mooie locaties om met de drone te gaan vliegen en fotograferen. De website/app LocationScout is daarbij handig gebleken. Maar vooral het zelf op Google Maps zoeken heeft diverse mooie locaties opgeleverd. Behoorlijk ingezoomd de hele kust afspeurend in sateliet-modus werkt heel goed om vanuit je luie stoel een beeld te krijgen van de mogelijkheden.

Gelukkig vond Carin het tijdens onze vakantie geen probleem om af en toe deze locaties op te zoeken, en met een e-boek in de zon te gaan zitten wachten tot ik klaar was met vliegen en fotograferen 😊

Bijzonder gebergte bij Gorafe (drone)

Net als bij 'gewone' fotografie is het met een drone ook het mooist om 's morgens vroeg of later op de middag/avond te gaan vliegen en fotograferen. Zo krijg je het mooiste, warme licht, zeker in een land als Spanje. Het voordeel is dan ook meteen dat er weinig of geen andere mensen zijn, die zich zouden kunnen storen aan de drone.
Maar zeker bij het recht omlaag fotograferen, zoals hierboven bij de eerste vier foto's, kan ook midden overdag het licht toch prima zijn.

De drone geeft weer andere mogelijkheden

Zoals intussen uit deze foto's wel blijkt, vind ik het vooral erg leuk om wat meer abstracte foto's met de drone te maken. Dus veelal recht omlaag fotograferend, en dan zoeken naar mooie lijnen en patronen in het landschap. Zoutpannen zijn daar een geweldig onderwerp voor, en die zijn aan de Spaanse kust zeker nog genoeg te vinden.
Ook de Rio Tinto kon ik ineens op een andere manier fotograferen, zoals op de foto hierboven te zien is. En lukt het om de schaduw van de drone te spotten? 🤔

Een ander onderwerp dat ik via Google Maps gevonden had, was een terrein van een oude, soort chemische fabriek.

Geometrisch landschap (drone)

Het kostte me wat tijd en moeite om ter plaatse een goede plek te vinden waar ik de drone kon laten opstijgen in de buurt van het terrein. Maar des te groter de voldoening toen dat gelukt was. En toen ik de vreemde groene kleuren op mijn drone controller schermpje zag.

Raar groen water bij een fosforgips fabriek (drone)

Voordat ik zelf een drone had, had ik al met veel bewondering (en jaloezie 😳 ) de foto's bekeken van de rivieren en estuaria in IJsland. Wat een lijnenspel en kleuren zaten daarin, waanzinnig.
Dus bij mijn voorbereidingen heb ik ook gezocht naar dergelijke plekken in Spanje. Diverse rivieren monden uit in de Middellandse zee, en op Google Maps kon ik een paar veelbelovende plekken vinden.
Helaas waren een aantal locaties niet mogelijk omdat je daar niet met een drone mag vliegen, bijv. vanwege een vliegveld of militair gebied.

Bochtige groene rivier (drone)

Op andere plekken mocht ik wel vliegen, en was het vooral een kwestie van timing met eb en vloed.
Geweldig is het dan op -op de grond- totaal niets interessants te zien, en dan vervolgens de drone-beelden te zien verschijnen van dit soort landschappen.
Zou Keith Haring hier zijn inspiratie vandaan hebben gehaald?

Labyrint-achtig estuarium (drone)

Een enkele keer ging mijn voorbereiding de mist in: dan reed ik via Google Maps richting de bedachte parkeerplek, maar dan bleek er ineens een wielerwedstrijd te zijn die zondagochtend, waardoor een aantal wegen waren afgesloten. En natuurlijk precies de weg die ik moest hebben naar de parkeerplaats...
Gelukkig had ik al een plan B voorbereid (eigenlijk voor eind van de middag...).

Intiem, abstract landschap (drone)

Na een paar uur zo gefotografeerd te hebben, werd het tijd om weer terug naar het hotel te gaan om de accu's op te laden. En kon ik even een paar uur relaxen op het strand of een terras 😎
Al kwam ik er wel achter dat dat in je eentje toch niet zo leuk en gezellig is als met z'n tweeën. Ook het alleen eten 's avonds was iets waar ik moeilijk aan kon wennen.
Maar de vrijheid om te gaan naar waar ik wilde, te blijven zolang ik wilde, en me niet hoeven afvragen of Carin zich dan intussen wel vermaakte, was wel erg fijn.

Mooie pastelkleuren bij de overgang naar zee (drone)

Prachtige patronen (drone)

Voor mijn laatste dagen had ik nog een mooie locatie met zoutpannen gevonden. Nu is het wel altijd afwachten of de beelden van Google Maps wel recent genoeg zijn, en of de omgeving nog is zoals het op die satellietbeelden eruit ziet. Maar het kan er in het echt ook spectaculairder uitzien 😃

Eiland met flamingos tussen de zoutpannen (drone)

Bijzonder is het toch dat zoutpannen van die aparte kleuren kunnen hebben! Bij mijn eerste foto's in dit blog was het deels roze-oranje. Maar bij deze zoutpannen was het echt hup-holland-hup-oranje.

Waarom zou zout oranje zijn? (drone)

De zoutpannen waren hier vooral oranje (drone)

Tenslotte:

Voor het eerst met de drone op pad in het buitenland: het smaakte zeker naar meer! Geweldig om zo weer een compleet nieuwe stijl en manier van fotografie aan mijn portfolio te kunnen toevoegen.
Deze drie weken van mijn sabbatical zijn voorbij gevlogen, waarbij het een mooie ervaring was om voor het eerst sinds tijden weer eens een week alleen -in het buitenland- op pad te zijn om te fotograferen. Alleen moet ik volgende keer mijn Spaans toch iets beter gaan oefenen van tevoren...

Ik heb ook in portfolio nu een aparte categorie voor drone fotografie opgenomen. Dus als je leuk vindt om meer drone foto's te zien, kijk eens hier!

Gouden licht door de dansende bomen in het Speuldersbos

Sun, 12 Mar 2023 15:36:08 Z

Het was begin december, de herfst was intussen alweer voorbij. De bomen hadden al hun bladeren al laten vallen, en toonden nu hun kale skeletten.
En hoewel de mistige najaarsdagen ook al over hun hoogtepunt waren, gaf de weersverwachting voor deze vrijdagochtend wel dichte mist aan.

Pad door het bos met gouden licht

Donderdagavond had ik de voorbereidingen voor een ochtend fotograferen dus al getroffen: de fototas en statief stonden klaar, de batterijen waren allemaal opgeladen, de geheugenkaartjes geleegd, en de wandelschoenen stonden al bij de deur. En het plan was om naar de bossen en uiterwaarden bij Amerongen te gaan.

Maar zoals wel vaker liep het toch weer anders dan voorbereid.
Toen de wekker (voor mijn gevoel weer eens veel te vroeg) ging, was het eerste wat ik deed: op de buienradar website de actuele mist situatie bekijken.
En tot mijn verrassing was hier in het midden geen mist te bekennen, en bij Amerongen ook al niet.
Een blik door de gordijnen bevestigde wat ik in de app gezien had: geen mist te bekennen.

Bomen als grillige silhouetten

Op dat moment komt dan altijd de grote twijfel bij mij boven: zal ik wel op pad gaan, heeft het wel zin, of blijf ik toch maar lekker in mijn warme bed liggen?
Maar ja, wakker was ik nu toch al, en alles was voorbereid. En intussen weet ik eigenlijk ook wel dat er altijd wel wat moois te beleven en zien is, en ik vaak op dit soort onverwachte uitjes (juist) toch wel met mooie foto's thuis kom.

Gouden zonnestralen in het bos

Volgens de mistradar leek er meer naar het noorden, bij Nijkerk, wél flink dichte mist. Aangezien het Speuldersbos daar toch ook vrij dichtbij ligt, besloot ik daar maar heen te gaan.
Om het Speuldersbos eens van een andere kant te benaderen, met daardoor hopelijk een frisse blik, programmeerde ik de parkeerplaats langs de N797 (de Garderenseweg), ten zuid-oosten van Putten, als eindbestemming in de auto-navigatie.

Een goede keuze, zo leek het. Op de A28 naar het noorden werd het steeds mistiger, tot er echt wel sprake was van hele dichte mist.
Maar toen sloeg ik af naar Putten, en binnen een paar honderd meter was er geen mist meer te bekennen.

Het viertal

Teleurgesteld reed ik door, me er bij neerleggend dat dit toch niet de mooie ochtend met mist-fotografie in het bos zou gaan worden.

Gouden sfeer in het bos

Eenmaal in het bos bleek er echter toch wel wat nevel tussen de bomen te hangen.
En hier en daar hingen er nog wat gekleurde blaadjes aan de bomen, dus ik vermaakte me alsnog met het fotograferen daarvan.
Zoekend naar mooie composities, waarbij de kromme bomen het mooist tot hun recht zouden komen.

De laatste blaadjes vangen het licht

Maar rond half elf gebeurde het ineens: de zon begon te schijnen, waardoor het vocht in het bos begon te verdampen en het nog iets neveliger werd.
En als gevolg van de zon die door de nevel scheen, kwam er ineens een prachtige gouden licht door de bomen heen.

Beukenblaadjes-paraplu

Er ontstonden van die fraaie lichtbanen door de bomen, en de contrasten tussen licht en donker zorgden voor een prachtig decor-achtig bos.

Herfstige beukenblaadjes aan de boom

Omdat het in dit soort omstandigheden het mooist is om met tegenlicht te fotograferen, begon ik steeds richting het licht verder te lopen.
Bij iedere kruising van paden was de keuze eenvoudig: waar staat de zon, waar heb ik tegenlicht, dan moet ik die kant op.

Zonnestralen doorklieven de kale bomen

Ik maakte me wel een beetje zorgen waar ik op die manier ergens uit zou komen, maar ach, dat waren zorgen voor later :-)
En ik gebruik altijd de app "GeoTracker", zodat ik precies kan zien waar ik ben, hoe ik precies gelopen heb en waar de auto terug te vinden is. Erg handig!

Voordat de laatste blaadjes eraf zijn gevallen

Tot mijn grote verbazing kwam ik al die tijd geen enkele andere fotograaf tegen. Het kan dus wel: als enige fotograaf in het Speuldersbos rondlopen.
Of kwam het toch omdat ik nu op een niet zo populair beginpunt ben gestart?

Het pad tussen de dansende beuken

Helemaal mooi is het natuurlijk om zo'n paadje te vinden die kronkelig door het bos loopt.
Het leidt je blik op een natuurlijke manier door de foto heen, langs de dansende bomen, naar het licht in de achtergrond.

Het pad naar het licht

Zoals de meeste andere keren heb ik vooral met mijn 70-200mm lens gefotografeerd. Dat is toch echt de ideale lens voor dit soort fotografie.
De 70mm werkt vaak nog prima om genoeg in beeld te kunnen krijgen, en inzoomend naar de 200mm kan je mooi de bomen in beeld "samen drukken' en details eruit pikken in het vaak drukke, volle bos.

Geveld, tussen zijn soortgenoten

Bijna dezelfde foto, maar nu met een iets ander standpunt (iets verder doorgelopen), zonder de dikke stam linksonder.
Ik kon niet kiezen, ik vind ze allebei hun charme hebben...

De belofte van licht aan de horizon

Tenslotte:
Ik ben nu al een redelijk aantal keer in het Speuldersbos geweest. Maar dit soort mooie omstandigheden heb ik nog niet eerder meegemaakt.
En ook nu weer leek het aan het begin van de ochtend een tegenvaller te gaan worden, zonder de verwachte/gehoopte mist. Maar ook nu weer ben ik blij dat ik toch op pad ben gegaan.

Vlakbij de auto kwam ik nog twee wandelaarsters tegen. Ze vroegen of ik nog iets bijzonders op de foto had gezet. Teleurgesteld waren ze, dat ik geen wild zwijn, ree of hert had gefotografeerd.
Alsof alleen het wild op de Veluwe de moeite waard zou zijn om te fotograferen - ik denk dat deze serie wel anders bewijst... :-)

NB: De andere foto's, die ik meer in het begin van de ochtend gemaakt heb, komen overigens nog eens in een volgend blog in beeld!

50 tinten pastel tijdens de zonsopkomst boven een mistige uiterwaarde

Sun, 23 Oct 2022 12:16:40 Z

In mijn vorige blog heb je kunnen lezen dat het die ochtend wat tegen viel met de voorspelde/verwachte mist. Maar ook dat ik in het bos toch prachtige zonneharpen heb kunnen fotograferen.
Ruim een week later was de weersverwachting weer gunstig voor mistige omstandigheden: de temperatuur zou flink zakken in de heldere nacht, wind zou er nauwelijks zijn, de vochtigheid was ruim 95% en de temperatuur tijdens de zonsopkomst zou rond het dauwpunt liggen.

De dijk en uiterwaarde net voor zonsopkomst

Dit keer ben ik dus wèl op tijd van huis vertrokken, want nu wilde ik wel ruim vóór zonsopkomst ter plekke zijn. De zonsopkomst zou deze ochtend om 07:52u zijn, en ik was nu vóór 07:25u ter plekke.
Na wat heen en weer rijden kwam ik uiteindelijk op een dijk langs een uiterwaarde, waar een mooi laagje mist over het landschap hing. De lucht begon ook al fraai te verkleuren, dus hup, auto aan de kant, statief neerzetten en genieten van het moois.

Mist hangt als een dunne, pastelkleurige deken over de uiterwaarde

Er ontstonden prachtige pasteltinten in de lucht, en het laagje mist kreeg zo ook wat kleur mee.
Naarmate de minuten verstreken, en afhankelijk van de richting waarin ik keek en fotografeerde, veranderden ook de kleuren in het landschap.
Iets meer van de zon af werden de kleuren meer paars-roze, in plaats van warm oranje-geel.

Pasteltinten kleuren het mistige landschap

De kleuren worden intenser als de zon bijna op is

Omdat ik toch ook wel wat variatie in de foto's wilde, ben ik op een gegeven moment nog een stukje verder langs de dijk gaan rijden.
Maar daar werd het landschap wat saaier, met minder boompjes. En ook de mist en kleuren leken minder te worden.
Dus ben ik toch maar weer omgekeerd, en kwam ik weer in de buurt waar ik eerder ook stond.

Richting het zuiden zijn de kleuren nog zacht

Het was nu net vóór de zonsopkomst, richting het oosten begon de lucht nu al echt licht te worden. Ik moest al oppassen dat de vliegtuig-strepen in de lucht niet uitgebeten wit werden.

Knotwilgen en uiterwaarde-landschap in de mist

Toen de zon net boven de horizon uitkwam, zette die alles in een prachtige, warm-oranje vurige gloed.
Dit is ook het laatste moment dat de zon in beeld kan/mag, daarna wordt het een te grote, lichte witte bol die alle aandacht zou opeisen.

De opkomende zon zet het landschap in vuur en vlam

Voor mijn laatste foto ben ik even de dijk afgelopen, om zo de zon door de knotwilgen in beeld te krijgen.
Omdat de zon nog zo laag stond, scheen hij door het laagje mist heen, en krijg je zo dat lekkere sfeertje in de foto.

Mistige ochtend-sfeer, door de opkomende zon tussen de bomen

Tenslotte:
Na deze prachtige zonsopkomst ben ik nog naar een bos gereden, in de hoop dat daar de mist wat langer zou blijven hangen tussen de bomen.
Dat viel een klein beetje tegen, maar ik heb er een prachtig paadje gevonden met berken tussen groen-rode varens.
En die komen in een volgende blog aan bod :-)

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 2)

Sat, 01 Jan 2022 16:56:20 Z

Het is alweer de eerste dag van het nieuwe jaar, 2022. Het jaar 2021 is voorbij gevlogen, ondanks (of dankzij?) de vele Corona-perikelen en dingen die -tijdelijk- niet meer mogelijk waren.
Voor komend jaar heb ik goede hoop dat we weer wat vaker en verder op reis kunnen gaan, en ik heb al een aantal kleine foto-projecten die ik in Nederland wil gaan doen.

Maar eerst nog een tweede korte terugblik op onze vakantie in 2021, naar Gran Canaria. In mijn vorige blog heb ik al laten zien dat er prachtige zandduinen te vinden en fotograferen zijn. Maar omdat het een eiland is, is er dus ook veel kust en zee te vinden :-)

Zonsondergang aan de kust

Splash

Omdat ik graag de zonsondergang bij de zee wilde fotograferen, had ik via Google Maps gezocht naar plekken aan de westkust waar dit mogelijk zou moeten zijn. Dat viel niet mee... Omdat we in het zuiden van het eiland zaten, was de noord-west kust veel te ver rijden (zeker in het donker terug, via allemaal smalle berg-weggetjes). En de zuid-west kust is eigenlijk niet of nauwelijks toegankelijk met een auto.

Serene schoonheid van de zee bij zonsondergang

Dichterbij waren wel een aantal strandjes, en één leek goed toegankelijk te zijn. Jammer genoeg bleek er wel een grote cementfabriek te staan, precies richting het westen waar de zon onderging. Dus ik moest toch iets meer richting het zuiden fotograferen, maar gelukkig kleurde ook daar de lucht wel aardig.

Zonsondergang aan de kust

Mooi gevormde, afgesleten rotsen vormde een perfecte voorgrond. samen met de afgeronde grote kiezels waar het 'strand' uit bestond.
Met lange sluitertijd, op statief en met de nodige filters, was het alleen wel enorm oppassen voor de soms verraderlijk grote golven die er ineens aan kwamen. Ik heb mijn filters en camera een paar keer snel moeten droog vegen...

Herken je hier ook een dier in?

Terug naar de zandduinen

In totaal zijn we een keer of vier naar de zandduinen van Las Maspalomas geweest om er te fotograferen (en ploeteren door het zand 😐).
Het mooiste licht was natuurlijk aan het einde van de dag, als de duinen door de laag staande zon prachtig goud-geel kleurden, en een extra lijnenspel van schaduwen ontstond.

Prachtige grote zandduinen

Ook de structuren in het zand worden dan beter zichtbaar door het lage strijklicht op de zandribbels.
Hier is mooi te zien wat er gebeurt als bijv. een schelp de wind en het voortgeblazen zand verstoort: het regelmatige patroon wordt ook ineens verstoord:

Verstoring van het golfpatroon

De luwe kant van een zandduin is altijd mooi 'glad' en egaal. En aan de kant waar de wind vandaan komt (op Gran Canaria eigenlijk altijd uit het noord-oosten) ontstaan de mooie structuren.

Spel van schaduw en licht op het zand

En hier en daar was er zelfs wat begroeiing van kleine struikjes te zien (op de foto rechtsboven), blijkbaar plekken waar het water niet goed in de bodem weg kan zakken en de eerste plant-pioniers hun wortels in het zand kunnen verankeren.

Spel van schaduw en licht op het zand

Er groeit toch nog iets in de duinen

Als de zon dan echt bijna ondergaat en een rode gloed op de wolken tovert, dan kleurt ook het zand héél even een beetje zalmroze.

Avondrood op de duinen

El Bufadero de la Garita

Tijdens mijn voorbereidingen op onze vakantie (lees: zoektocht naar mooie fotospots) had ik wat foto's gezien van El Bufadero de la Garita. Dit is een "blow hole" in de rotsachtige kust, waar het water bij de juiste getijden-stand over de rand een groot "gat" in stroomt. En waar water uit een gat spuit als dat er van onderen in wordt geperst.

Blow-hole net voor zonsopkomst

Omdat dit aan de noord-oost kust ligt, is de beste tijd om hier te fotograferen uiteraard de vroege ochtend bij zonsopkomst. Maar ik had ook gelezen dat de getijde-stand belangrijk was. De laatste maandag van onze vakantie leek daaarom de beste dag te worden.
Voordeel was dat we daarvóór ook al een keer konden gaan kijken overdag, zodat ik precies wist waar ik zijn moest. Op een onbekende locatie in het donker is dat erg prettig!

Zonsopkomst bij de bijzondere blow-hole

Het was niet de meest spectaculaire zonsopkomst, maar gelukkig waren er wel wat wolken die kleur kregen van de opkomende zon.
Samen met nog een fotograaf uit Noorwegen en wat lokale vissers hadden we dit mooie plekje voor ons alleen die ochtend.

Het gouden licht van de opkomende zon

Tenslotte

Al met al hebben we een heerlijke twee weken vakantie gehad, met een leuke afwisseling van luieren bij het zwembad, toeristische uitstapjes maken en wat leuke foto-projectjes.
Mijn foto's van de melkweg, gemaakt 's avonds in de duinen, zijn helaas niet echt goed gelukt. Toch teveel licht-vervuiling van alle hotels in de buurt. En mijn foto's van de dolfijnen en vliegende vissen tijdens de dolfijnen-excursie hebben mijn selectie voor dit blog ook niet gehaald.

Maar alleen al de prachtige zandduinen zijn een goede reden om er als fotograaf eens heen te gaan!

Bewonder mijn 15 foto's van het prachtige paarse heidelandschap

Fri, 17 Sep 2021 15:25:54 Z

De heide bloeide in 2021 mooier en langer dan de jaren ervoor. Waarschijnlijk was dit het gevolg van de nattere en koudere zomer dit jaar. Voor mij reden om een paar keer 's morgens vroeg op pad te gaan, om de mooie paarse bloeiende heidelandschappen te fotograferen bij zonsopkomst, met een beetje mist erbij voor de sfeer.

Paarse heide op een mistige ochtend

Samen met Carin was ik al een paar keer gaan scouten of de heide al in bloei stond. Maar we waren steeds te vroeg. Maar deze eerste ochtend stond de heide wel mooi te bloeien bij Den Treek.
Onderweg er naar toe had ik ook al door dat de "beloofde" mist er ook zou zijn. Wat een heerlijk begin van de dag :-)

Paarse heide met een graspol en bomen

Jammer genoeg kleurde de lucht niet heel mooi mee toen de zon was opgekomen, er zat toch teveel mist en lage bewolking in de weg. Maar het beetje kleur paste wel mooi bij de paarse heide.
Met mijn groothoeklens liep ik rond, zoekend naar mooie composities, waarbij ik een mooie blikvanger als voorgrond zou kunnen gebruiken. Zoals op de foto hierboven.

Maar ook de vliegdennen vormen een mooi onderwerp en contrast met de ronde, lichtpaarse heidepollen.

Spinnenwebjes tussen de heide

De mist bleef best lang hangen, en de zon wist er niet goed doorheen te komen/branden. Des te meer deed ik mijn best om te zoeken naar mooie composities op de grond. Deze prachtige lagen van verschillende kleuren en structuren met diagonale lijn erin voldeed wel aan mijn eisen:

Laagjes in het heidelandschap

Ook opvallend waren de zeer vele spinnenwebjes. De heide- en graspollen zaten er vol mee, en door het lage strijklicht en de mist-waterdruppels vielen ze extra op.
Net als alle voorgaande foto's bestaan ook de volgende twee foto's uit een focusstack van 3 opnamen, om zo de scherpte van voor tot achter in de foto te krijgen.

Spinnenwebben op de heide

Paarse heidestruikjes en spinnenwebben

Helaas werd het steeds grijzer weer, waardoor de mooie kleuren steeds minder zichtbaar werden. Tijd om naar huis te gaan voor een ontbijtje en koffie...

Een paar dagen later kon ik echter in de herkansing. Er was weer mist voorspeld, en ik ging er vanuit dat de heide toch ook na deze paar dagen nog wel zou bloeien. Dit keer was mijn bestemming de Zuiderheide bij Hilversum.

Blauwe kwartiertje voor zonsopkomst op de heide

Ik was niet de enige met dat plan, vanaf de parkeerplaats liep ik gezellig kletsend met een fotograaf-collega de heide op (en later moest ik moeite doen om die 10 andere niet op de foto te krijgen). Maar al snel gingen we allebei onze eigen weg, iets wat ik zelf ook wel het meest prettig vind.

Er was weer een mooi laagje mist aanwezig en de zon klom al vlot hoger boven de horizon. Weer gewapend met mijn fototoestel op statief, groothoeklens en ND-grad filters erop, ging ik weer op zoek naar een mooie voorgrond met de paarse heide en "iets anders". Iets anders, zoals deze mooie afstekende groen-gele bloem:

Geel bloemetje tussen de paarse heide

Of dit mooie groen struikje in de hoek van de foto:

Het pad door de heide

Of dit groen struikje dat mooi diagonaal in de foto loopt, naar de bomenrij en het mooie licht:

Bomen in de mist op de bloeiende heide

Een paar groene graspollen, mooi net los van de paarse heidestruikjes, doen het ook goed als eye catchers in de voorgrond:

Groene graspollen en bloeiende paarse heide

Bij de volgende foto twijfelde ik waar ik het uitstekende sprietje zou laten: links of rechts van de zon, of een hoger standpunt innemen. En thuis heb ik toch ook nog gekeken wat er gebeurde als ik het sprietje weg zou klonen.
Maar het sprietje net voor de zon vond ik tóch het meest geslaagd.

Groene graspol, bloeiende paarse heide en een mistige zonsopkoms

Langzamerhand teruglopend richting auto zag ik dit dit fraaie landschap. De paadjes leiden mooi het beeld in, richting de boom. En de zon geeft alles een heerlijk lichte en kleurrijke sfeer.

Mistig heidelandschap

Zo'n paadje dat je door de foto leidt, werkt eigenlijk altijd wel goed. Zeker als het ook nog een mooie S-vorm heeft.

Landschap met krentenboom tussen de paarse heide

Uiteindelijk was de zon al flink hoog aan de hemel komen te staan, de mist was al vrijwel helemaal verdwenen, en het licht begon al bijna "te hard" te worden voor mooie beelden. Tijd voor een laatste overzichtsfoto met berk, krentenboom en wat heidestruikjes.

Het heidelandschap in prachtig licht net na zonsopkomst

Al met al heb ik me zo twee ochtenden prima vermaakt, ondanks het vroege opstaan rond half zes.
Een paar dagen later ben ik nóg een keer op pad gegaan, maar dat komt in een volgend blogje... :-)

Wil je nog een paar extra foto's zien die ik deze dagen gemaakt heb, bekijk dan mijn portfolio met heidelandschappen!

Twee dagen strand en zee bij Kijkduinen in beeld

Mon, 24 May 2021 11:38:27 Z

Half maart had mijn zus Paula een strandhuisje gehuurd op het strand van Kijkduin. Omdat ze het frisse voorjaarsweer, de storm en het wandelen na bijna een week wel gezien had, mochten Carin en ik er de laatste nacht overnachten.

Dat lieten we ons geen twee keer zeggen, even tijdens deze Corona-tijd een "change of scenery".

Striemende wind, maar prachtige warme zonsondergang

De donderdag dat we aankwamen was de ergste storm iets gaan liggen, maar we werden nog steeds gezandstraald, lopend naar het strandhuisje. Gelukkig hadden we daarbij wel wind mee :-)

De zonsondergang leek helaas niet heel spectaculair te worden, daarvoor zat er teveel bewolking in de lucht.
Maar zoals wel vaker aan de kust en met veel wind: precies op het goede moment ontstonden er toch wat gaten in de bewolking waar de zon wat doorheen kon komen.

Strandhuisjes bij Kijkduin

Dat resulteerde in mooie kleuren en fraai strijklicht over het strand.

Zacht licht op het strand

Ik ging op pad met statief en mijn filterset (met ND en ND Grad filters). Maar met windkracht 6 á 7 was het natuurlijk uitgesloten om de filters te gebruiken, die zouden als windvangers alleen maar zorgen voor meer instabiliteit.
Vandaar dat ik maar besloot te vertrouwen op de Image Stabilizer in de lens. Dit leverde wat meer prullenbak foto's op, maar er zaten toch ook scherpe foto's bij, zelfs toen de bewolking weer toenam en het licht langzaam maar zeker verdween.

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het droge zand werd met grote snelheid over het nattere strand geblazen, en de kitesurfers op de achtergond over de kleine "binnen-zee".

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het gebrek aan een prachtige zonsondergang stimuleerde me wel om in het blauwe uurtje op zoek te gaan naar andere foto's dan anders. Al snel had ik de 100-400mm lens op de camera (zoveel mogelijk mijn lichaam gebruikend om de lens enigszins uit de wind te wisselen), om zo in te kunnen zoomen op details in het strand- en zee-landschap.

Golvend

Door de wind werd het water in een kreekje in golven voortgestuwd. Dit leverde prachtige patronen op, die mij deden denken aan "golven van licht".

Golven van licht

De grenzen van de image stabilisatie werden zo echter wel bereikt, met steeds minder licht en met de aanhoudende sterke wind die flink vat had op mijn grote 100-400mm lens. Het uit hand scherpe foto's maken lukte nauwelijks meer met sluitertijden die langer werden dan 0,3 seconde.

Tijd dus om over te stappen op mijn andere favoriete "seascape" fotografie: door bewust de camera te bewegen tijdens de opname kan ik mijn impressie van strand en zee weergeven.

Strand en zee abstract

Belangrijk daarbij is om juist de image stabilisation op de lens uit te zetten, omdat die anders juist de -bewuste- beweging gaat proberen te compenseren!

Een horizontaal genomen foto is het meest voor de hand liggend, maar in dit geval werkte verticaal ook erg goed. De eerste is bewust wat overbelicht en in de nabewerking nog wat lichter gemaakt, om zo een mooi sereen gevoel in de foto te leggen:

Rust en ruimte

Een klein beetje kleur in de lucht contrasteerde mooi met het blauw van het water en donkere zand. En de S-vorm probeerde ik bewust zo in beeld te brengen.

Beweging aan zee

Toen ik vervolgens hongerig weer bij Carin in het strandhuisje kwam, wachtte helaas een teleurstelling: het strandpaviljoen waar mijn zus eerder die week een lekkere afhaalmaaltijd had besteld, bleek juist die donderdagavond gesloten te zijn :-(
We moesten dus alsnog met de auto op pad om in de buurt een -ook heerlijke- Thaise maaltijd te halen.

De volgende dag

Na een stormachtige nacht werd ik al weer vóór zonsopkomst wakker van mijn wekker. Het mooie van een strandhuisje is dat je vervolgens in twee tellen buiten op het strand staat en als eerste (en enige) kan genieten van de zilte zeelucht, gezandstraalde kuiten en het eerste licht.

Structuren en kleuren van het zand

Helaas (weer) geen spectaculair licht, maar tijdens de periode van eb waren er mooie structuren zichtbaar geworden.

Het weglopende water bij eb maakt fraaie patronen

Structuren in het zand

En contrasterend met het blauw van de avond ervoor was nu alles zandkleurig:

Strandhuisje in de storm

We besloten om een lekkere wandeling te maken langs een groot deel van het strand. Daarbij kwamen we ook bij een mooi stukje met een soort embryonale duinen - kleine duintjes die net ontstaan zijn door het stuiven van het zand, wat deels vastgehouden wordt door het helmgras.

Embryonale duinen

Door de wind onstaan mooie patronen in het zand

Ook hier was het leuk om te zoeken naar mooie composities van de structuren in het zand en het helmgras.

Embryonale duinen

Punk-kapsels

Tenslotte:

De meeste mensen zullen zo'n strandhuisje het liefst boeken met mooi, zonnig weer. Maar als fotograaf is er niks mooiers dan lekker stormachtig weer, en is het heerlijk om zo direct op het strand te kunnen overnachten. Voor- en najaar zijn dus toptijden om hier naar toe te gaan.

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

De Brunsummerheide - prachtig landschap in pasteltinten op een koude, mistige voorjaarsochtend

Sun, 11 Apr 2021 13:31:28 Z

De huidige Corona-pandemie zorgt ervoor dat buitenlandse vakanties voorlopig niet mogelijk zijn. En dus ontdekken ook wij hoe mooi de natuur in Nederland is. Voor een weekje weg, eind maart, kozen we dit keer voor een huisjespark grenzend aan de Brunsummerheide, in Zuid-Limburg. Door de heuvels, het landschap en het dialect voelt het daar dan toch een beetje buitenlands aan ;-)

Grondmist bij zonsopkomst

Het grote voordeel van een week een huisje naast reen natuurgebied is dat je 's morgens vroeg op pad kan gaan, zonder een eind te moeten rijden en daarbij die ochtenden kan uitkiezen waarop het mooi lijkt te zijn/worden.

De eerste ochtend was het meteen raak (daar komt een volgend blogje over), maar ook de woensdag zou het een koude nacht worden, met wat kans op mist.
Het bleek inderdaad zo koud te zijn, dat er aardig wat rijp zat op de heidestruikjes en lage boompjes.

Dode bomen in de mist

Met een opkomende zon, die net boven de heuvels uit door de bomen scheen, zorgde dat voor sfeervolle foto's:

Rijp en mist bij zonsopkomst

Voor deze serie heb ik vrijwel uitsluitend mijn 100-400mm lens gebruikt, en meestal op de 400mm stand.
Voor landschapsfotografie lijkt dat niet meteen de eerste keuze. Maar hierdoor lukt het wel om wat intiemere landschapsfoto's te maken. En komt de sfeer van de mist, rijp en zon nog beter tot zijn recht.

De eerste zonnestralen door de bomen

Al rondlopend zocht ik naar de mooie plekken, en kwam zo bij de Roode Beek uit. Dit riviertje ontspringt hier in de Brunsummerheide, heel bijzonder om te zien dat deze zomaar uit het niets lijkt te ontstaan.
Met het laagstaande ochtendlicht kleurde het riet mooi oranje-geel, en een focusstack van 2 opnamen zorgde ervoor dat zowel voor- als achtergrond er scherp op staan.

De Roode Beek

Het was mooi om te zien dat op de schaduwrijke stukken de rijp nog het langst aanwezig bleef. Hier was ik net op tijd, met het zonnetje op de graspollen maar vóórdat de rijp alweer weg was.

Berijpte graspollen

Naast de rijp verdween ook de mist steeds sneller met de opkomende zon. Richting zon lopend probeerde ik zo lang mogelijk gebruik te maken van het mooie tegenlicht en het beetje mist dat nog bleef hangen.

Zonsopkomst en mist: een mooie combi

Vliegdennen in de miste ochtend

En sinds mijn recente "fascinatie" voor bijzondere bomen ben ik op deze locatie ook een tijdje bezig geweest om dit dansende, kale boompje op diverse manieren te fotograferen.
Een hondenuitlater, die nieuwsgierig was wat ik toch tegen het licht in aan het fotograferen was, kon het ofwel niet echt waarderen of niet goed zien op mijn camera-schermpje, want meer dan een gemompeld "Oh, dat is wel apart" kon er niet vanaf... :-)

Spannend, sfeervol doorkijkje

Boomsilhouetten in de mist

Uiteindelijk had ik het ongeveer het eindpunt bereikt waar ik nog met tegenlicht kon spelen, en kon ik nog net deze laatste sfeerfoto van een paar fraaie boomsilhouetten maken.

Dansende bomen in de mist

Vervolgens ben ik weer op mijn gemak naar ons huisje terug gelopen, waar ik samen met Carin genoot van een heerlijk ontbijtje in de zon op ons terras :-)

Tenslotte:
Meteen die eerste zaterdagochtend was het al raak, met prachtige mist en de zon die zorgde voor fraaie laagjes in het landschap. Maar die serie bewaar ik voor mijn volgende blog!

Overigens was ook nu het Pixfactory boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" weer een goede leidraad om hier op de Brunsummerheide goede fotolocaties te vinden. Zeker de eerste ochtend was het erg makkelijk om op basis hiervan met de beschreven gps-coórdinaten op pad te kunnen gaan.

Texel - orchissen, klaprozen en zonsondergang

Fri, 04 Sep 2020 12:25:40 Z

Welkom bij mijn tweede deel van mijn blogs over ons lange weekend Texel tijdens Pinksteren. Ging mijn eerste deel over de zonsopkomst, vogels en (structuren in) het strand, dit keer komen de diverse orchissen, de klaprozen en een prachtige zonsondergang aan bod.

Orchissen

Gewapend met de erg goede Crossbill Guides over de Wadden wisten we dit keer wat beter waar we op zoek zouden kunnen gaan voor de diverse orchissen die te vinden zijn op Texel. In de gids staat een mooi overzicht met foto's en beschrijving van de diverse orchissen en tijdens welke wandeling je deze tegen kan komen.

De eerste was deze rietorchis bij Wagejot, toen ik (eigenlijk) grote sterns en kluten aan het fotograferen was. Maar de macro-lens moest dus toch wel even tevoorschijn komen. Het geel op de achtergrond vormt een mooi kleur-contrast met het paars van de orchis.

Rietorchis

Tijdens onze wandeling bij de Mokbaai en De Hors kwamen we ook best veel orchissen tegen, zoals de Vleeskleurige orchis. Deze orchis 'vraagt' door de kleur om een zachte, lichte foto:

Vleeskleurige orchis

Zoals altijd probeer ik zoveel mogelijk gebruik te maken van andere planten en bloemen in de voor- en achtergrond, zodat er een mooie onscherpte onstaat, en in dit geval een leuke dubbele V-vorm:

Vleeskleurige orchis

In dat gebied zagen we ook meerdere parelmoervlinders (helaas niet mooi te fotograferen, zo wakker en snel als ze waren). Dus toen we deze rups zagen, dachten dat dit wellicht een parelmoervlinder-rups zou zijn. Pas thuis kwam ik erachter dat dit een Bastaardsatijnrups is, die steeds vaker voorkomt aan de Nederlandse kust en op de waddeneilanden. En net als de eikenprocessierups heeft deze vervelende brandharen! Gelukkig hebben wij daar geen last van gehad...

Bastaardsatijnrups - mooi, maar met brandharen!

Het valt nog niet mee om de goede naam bij de orchissen te vinden, dus ik hoop dat ik het goed heb dat dit een gevlekte orchis is?!

Gevlekte orchis

Ook de bijen waren blij met de vele bloemen:

Gevlekte orchis met bij

Gevlekte orchis, de bij is gevlogen

Klaprozen

De ochtend dat ik de zonsopkomst bij het Haventje van Til had gefotografeerd, had ik nog ruim de tijd om vóór het ontbijt met de macro-lens aan de slag te gaan bij een veldje met veel klaprozen (vrijwel naast de parkeerplaats).
Het leuke was dat alle stadia van de klaproos te zien waren: de bloem die net uit de knop aan het komen was, een bloem in volle glorie en een al uitgebloeide zaaddoos:

Drie stadia van een klaproos in 1 beeld

Prachtig zoals zo'n nieuwe, verse bloemknop eruit zien met de nog in elkaar gevouwen blaadjes (en met de gele bloemen op de achtergrond):

Als kunstig gevouwen papier

Ook leuk, die 'hoedjes' op de bloemen die er nog net niet afvallen:

Het hoedje vliegt er bijna vanaf

Na een tijdje ging ik op zoek naar een andere invalshoek. De dubbele belichtingen (voor een zachter beeld) pakten helaas niet mooi uit. Dus toen ben ik maar eens nog dichterbij gekropen met mijn macro-lens, zoekend naar mooi beeld. Waarbij ik deze mooie herhaling ineens zag:

Herhaling

En vanwege het contrast tussen oud en nieuw (uitgebloeid en nog in de knop) vond ik het ook toepasselijk en een mooi resultaat geven om de volgende foto in zwart-wit om te zetten:

Het begin en eind van een klaproos in zwart-wit

Nog meer orchissen

Vlakbij ons hotel bleek ook een prachtig stukje bos te zijn, met een watertje en héél veel orchissen.
Op onze laatste dag moesten we daar dus ook nog zeker heen, om ze met mooi ochtendlicht vast te leggen.

Gevlekte orchis

Het licht scheen mooi zacht door de bomen heen, zodat ik niet met een parapluutje aan de slag hoefde te gaan om de orchis in de schaduw te zetten. Gelukkig maar, want bij dit soort kwetsbare bloemen loop ik liever niet het risico dat de paraplu op de bloemen waait.

Bijna dezelfde foto als de vorige, maar nu met de voor- en achtergrond subtiel op een iets andere plaats. En nu met een mier op de orchis :-)

Gevlekte orchis met mier

Rietorchis

Ook hier weer heb ik zitten 'spelen' met planten in de voorgrond, om zo een interessante achtergrond te krijgen.
Zoals altijd is het onderwerp belangrijk, maar de voor- en achtergrond zijn minstens zo belangrijk voor een geslaagde macro-foto:

Gevlekte orchis

Zonderondergang bij Ecomare Beach - paal 17

's Ochtens had ik al de prachtige zonsopkomst gefotografeerd bij de Cocksdorp. En omdat de weersverwachting goed was, ben ik (na een middag-dutje ;-) ) 's avonds met Carin ook voor de zonsondergang naar het strand gegaan bij paal 17.
Daar staan ook van die leuke strandhuisjes:

Strandhuisjes in het warme zonlicht

Door de laagstaande zon ga je ook ineens mooie structuren zien in het zand, waar de wind het zand in mooie ribbels en om de schelpjes heen heeft doen stuiven:

Door de wind gevormd

Laag bij de grond, voor een sfeervol plaatje net vóór de zon ondergaat:

Warm strijklicht over strand en schelpen

Ik had -wederom- geluk met het getijde: het was eb aan het worden, waardoor er mooie ribbels in het zand zichtbaar werden. En omdat het water pas net weggetrokken was, was het zand ook nog een beetje nat. Zo kon het licht en de kleuren van de lucht nog mooi weerspiegelen hierin:

Droogvallende ribbels op het strand

Ook de wolkjes in de lucht deden mooi mee, waardoor de foto's een fijne balans krijgen.

Droogvallende zand-ribbels bij zonsondergang

Als de zon dan eenmaal onder is, dan pas ontstaan de mooiste kleuren! Dus maak niet de fout om meteen naar huis te gaan zodra de zon onder de horizon is verdwenen, maar blijf juist dan nog een half of heel uur door fotograferen.
Het voordeel bij een zonsondergang vind ik dat je alle tijd hebt (gehad) om mooie composities te zoeken en dan klaar te staan voor het mooiste licht:

Zonsondergang aan zee

Ook is dat de tijd om te gaan spelen met langere belichtingen, zonder filters te hoeven gebruiken.
Uit de hand (!), 5 seconden, ETTR ("expose to the right", zo licht mogelijk belichten zonder dat het wit helemaal uitbijt), en met een lichte camerabeweging voor een mooi soft effect:

Zonsondergang aan zee in pastelkleuren

Op een gegeven moment gaat het licht en de mooie kleuren dan toch echt verdwijnen. Dus snel nog een laatste foto om de heerlijke sfeer vast te leggen:

De laatste kleuren in de lucht na zonsondergang aan zee

Tenslotte:

En zo hebben Carin en ik in de Corona-tijd toch nog een heerlijke lang weekend op Texel gehad. Veel gewandeld, gefietst en ook gefotografeerd. En met alle Corona-maatregelen was het prima te doen, zeker toen we op de laatste avond ook weer gewoon in een restaurant in de Koog konden gaan eten.

Zoals al ik al in de inleiding heb aangegeven is de Crossbill Guide Wadden een echte aanrader, zeker als je eens wat meer wilt weten van de ontstaansgeschiedenis van de waddeneilanden, alle aanwezige flora en de fauna! En er staan diverse wandelingen, fiets- en autoroutes in.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Herfst 2019 - de kleuren in het landschap

Fri, 13 Dec 2019 15:01:00 Z

Theekoepel Beerschoten-Willink

De herfst kwam dit jaar later op gang dan voorgaande jaren. De bladeren bleven lang aan de bomen hangen en het verkleuren gebeurde ook pas later dan in de jaren hiervoor.

Het leek ook wel alsof (daardoor?) alle bomen ineens tegelijk prachtig op kleur kwamen. Het kriebelde bij mij toen al snel om toch ook eens te proberen om de prachtige landschappen te fotograferen. Want paddenstoelen fotograferen vind ik erg leuk, maar deze herfstkleuren in het landschap vastleggen is ook leuk.

Landschapsfoto als van een Hollandsche Meester

Samen met Carin heb ik het klompenpad "Molenbeeksepad" gelopen, startend in Wolfheze. Een pittige wandeling van 17 km, maar absoluut de moeite waard! Zeker ook in de herfst-periode, omdat je veel door bossen en langs bosranden loopt.

De Heelsumsche beek

Coulisselandschap in herfstkleuren

Het was een frisse dag met redelijk veel wind. Maar ook met mooie typisch Hollandse luchten, met blauw en witte wolken.
Regelmatig moest ik -tot ongeduld van Carin- een tijdje wachten tot de zon weer op de goede manier door de wolken ging schijnen, om zo het mooiste licht op de bomen en/of het landschap te krijgen.

Landschap in herfstkleuren

We hadden goed ingeschat bij de keuze voor dit klompenpad dat deze route regelmatig door open gebied zou lopen, waardoor je de mogelijkheid krijgt om hier en daar een solitaire boom als onderwerp te gebruiken.

Nieuwe Renkumse heide

Een mooi geel berkenboompje als blikvanger en het zandpad als leidende lijn de foto in:

Nieuwe Renkumse heide met gele berk

Heel bijzonder vond ik dit duo: de ene boom al helemaal kaal in winterkleed, en de ander er pal naast nog in herfst-kleed?!

Winter- en herfstboom

Een bomenrand langs een akkertje (waar de wandeling ook langs liep): wat een kleur!

Bosrand langs akkertje in herfstkleur

Een eindje verderop was weer een mooi akkertje, waar de laagstaande zon op een klein stukje grond en de bomen scheen.
Ter afwisseling heb ik deze foto eens omgezet in zwart-wit met sepia toon. Kunnen je ogen na al het voorgaande kleurgeweld even tot rust komen... ;-)

Herfstbos in sepia tinten

Maar uiteraard heb ik de foto ook in kleur, want dan is hij ook mooi:

Akkertje en bomenrij in mooi licht

Het einde van de wandeling kwam langzaam maar zeker in zicht. Door al het fotograferen onderweg hadden we er wel wat langer dan de geplande 4 uur over gedaan. En dus kwamen we nogal te laat op mijn vader's verjaardag :-(

Maar als hij deze foto's ziet, dan snapt hij wel dat het de wel echt moeite waard was :-)

Landerijen in het late middag licht

Onze wandeling (en de verjaardag) was op zaterdag. Eigenlijk had ik gedacht die zondag een rustig dagje te houden. Maar het begon toch weer te kriebelen toen het zonnetje heerlijk scheen. Dus ik ben toch maar 's middags op de fiets gestapt om de laatste mooie kleuren vast te leggen.

Al fietsend langs de Utrechtseweg richting station Driebergen-Zeist kwam ik langs mooie landgoederen, die veelal voor wandelaars zijn opengesteld. Daar zijn ook prachtige oude beuken- en eikenbomen te vinden.

Bomenlaan in herfstkleuren

Tegenover het station staat een koepeltje, waar ik al vaker langs ben gereden met het idee om daar eens te gaan fotograferen. Ik ben er ook wel eens geweest, maar dan viel het me toch tegen of wist ik niet goed hoe ik het op de foto zou moeten zetten.

Daar had ik dit keer, met de laagstaande zon om 17:15u, geen enkel probleem mee. Eindelijk viel alles daar samen en kon ik de foto maken die al zo lang wilde maken.

Theekoepel Beerschoten-Willink

Naast deze "traditionele" landschapsfoto's ben ik ook nog aan het spelen geweest met meervoudige belichting en het bewegen van de camera tijdens de opname (ICM - intentional camera movement). Maar die foto's komen in een volgend blogje aan bod...

Vlieland - zand en zee

Fri, 16 Nov 2018 11:27:00 Z

Zandstructuren bij zonsondergang

Een gestage regen van kleurige herfstbladeren valt op dit moment omlaag en de buitentemperatuur gaat langzamerhand omlaag richting winterse waarden. Een mooi moment dus om nog even terug te gaan naar de afgelopen zomer, toen het heerlijk warm, zonnig en droog was.

Begin augustus gingen Carin en ik eerst een paar dagen naar Ossenzijl: kanoën in de Weerribben en met mijn ouders naar Opera Spanga en een dagje varen op hun motorboot.
Daarna gingen we door naar Vlieland, met de Waddentaxi Ms Zeehond. Heerlijk voorop zittend op de bagagekisten genieten van de zon, de zilte waddenzee lucht opsnuiven en bootjes kijken.

Onderweg naar Vlieland

Aangezien de temperatuur regelmatig richting 30 graden ging en de lucht meestal strak blauw was, betekende dat het qua fotografie niet meeviel om er iets van te maken.
Ik had bij mijn voorbereiding over Vlieland ook niet zo heel veel kunnen vinden, er zijn duidelijk minder fotogenieke locaties en onderwerpen te vinden dan op de andere waddeneilanden.

Zandstructuur met houtje

Ik had erg graag willen gaan fotograferen op de enorme zandbak De Vliehors in het westen, maar helaas: dat gebied is door de weeks verboden terrein omdat Defensie daar dan aan het oefenen is. En wij waren er precies van maandag t/m donderdag... :-(

Dan maar op het gewone strand op zoek naar mooie structuren in het zand.

Zandstructuur en helmgras

Op het strand lagen op een aantal plaatsen ook vele schelpen, sommige mooi gekleurd en anderen weer met allemaal fraaie strepen. Het blijkt dan echter enorm lastig om daar een aansprekende compositie van te maken. Het wordt al snel rommelig. Helemaal tevreden ben ik dan ook zeker niet met de volgende foto, maar er zit wel enigszins een herkenbare diagonale lijn in van linksonder naar rechtsboven.

Schelpen op het zand

Toen we op maandag in Harlingen vertrokken, was die dag net de "Sail out" van de Tall ships die meegedaan hadden aan "The Tall Ships Races Harlingen 2018". Jammer genoeg vertrokken we net te vroeg naar Vlieland om dat mee te kunnen maken. Maar op Vlieland zagen we regelmatig een schip langs varen.

Tallship bij zonsondergang

Een mooie wolkenlucht, sporen in het zand en warm avondlicht: veel meer is niet nodig voor het echte waddeneiland-gevoel.

Sporen in het zand

Na een lekker diner in een strandtent gingen we op pad om de zonsondergang te fotograferen.
Gelukkig waren er nog wat mooie zandstructuren te vinden, die nog niet aangetast waren door voetstappen of andere sporen. Ze leiden je zo mooi via het helmgras naar achtergrond, met de gekleurde lucht met de kleine wolkjes.

Zonsondergang aan het strand

Ook / juist nadat de zon onder is gegaan ontstaan de mooie kleuren in de lucht. Weerspiegeld op het terugtrekkende water met een wat langere sluitertijd van 6 seconden kan je er dubbel van genieten.

Zonsondergang aan het strand

Zoekend naar 'iets' dat ik op de voorgrond zou kunnen plaatsen, vond ik een aangespoelde blauwe kwal. Eigenlijk net iets te ver van het water vandaan, ik had hem liever op het dunne laagje water willen hebben.

Kwal

De laatste foto is een mooi voorbeeld hoe een onverwacht en ongepland 'ongelukje' kan leiden tot een bijzondere foto.
De bedoeling was om met een lange sluitertijd een sfeerbeeld te maken, waarbij de zee er mistig en gladgestreken uit zou zien, en de wolken in de lucht ook als vage kleurstrepen te zien zouden zijn.
Tijdens de belichting spoelde er echter een golf over de poten van mijn statief, die blijkbaar niet stevig genoeg in het zand stonden. Het statief en camera zakten dus iets weg in het zand, maar juist hierdoor ontstond er wel een mooie beweging in de foto...

Zonsondergang kleurexplosie

Eerlijk is eerlijk: ik had gehoopt met meer, andere en soms betere foto's thuis te komen van onze mid-weekje Vlieland. Wellicht kwam het door het warme zomerweer, wellicht door een gebrek aan inspiratie. Maar het is en blijft in ieder geval een leuk (klein) eiland om zo een paar dagen uit te waaien en vakantie te vieren :-)

Hindeloopen: paaltjes in het IJsselmeer bij zonsondergang

Fri, 07 Jul 2017 18:27:00 Z

Paaltjes in het IJsselmeer en een bootje

(Zoals in al mijn blogs: klik op de foto voor een grotere versie!)

Op zondag 11 juni hadden we weer de jaarlijkse familiedag van Carin's kant. Dit keer was dat in Lemmer, en zoals we dat vaak doen hebben we er een lekker lang weekendje weg van gemaakt.

We waren nog nooit in Gaasterland geweest, dus op vrijdag gingen we richting het hoge noorden om daar te gaan wandelen, fietsen en natuurlijk fotograferen.

Paaltjes in het IJsselmeer

Ik had van tevoren al wat onderzoek gedaan naar mooie fotolocaties bij het IJsselmeer. Een paar jaar geleden heb ik bij Stavoren eens een fotoworkshop bij Bas Meelker gevolgd, maar de zon gaat in deze tijd van het jaar véél noord-westelijker onder dan tijdens die workshop.

Vandaar dat we op onze sight-seeing tour in Workum en Hindeloopen ook meteen maar even wat potentiële foto-locaties gescout hebben. Workum viel me wat tegen en het was er erg druk met kite-surfers, dus mijn doel voor die avond was Hindeloopen.

Paaltjes in het IJsselmeer bij zonsondergang

Na een lekker diner in ons hotel in Oudemirdum (met ook mijn schoonouders, die hadden ook een lang weekend van de familiedag gemaakt) kon ik rustig om half negen op pad. Dan scheelt het toch wel als je al weet waar je naar toe wilt gaan!

Paaltjes in het IJsselmeer in zwart-wit

Ik had 3 mooie locaties met paaltjes gevonden, dus het was wel keuzes maken toen ik er eenmaal was. En ook in de nabewerking was het keuzes maken, want ook de foto's lenen zich ook wel voor een zwart-wit bewerking.

Paaltjes in het IJsselmeer in zwart-wit

Maar net rond zonsondergang kwamen de mooie kleuren toch wel tevoorschijn, ook al was het redelijk onbewolkt geworden.

Paaltjes in het IJsselmeer bij ondergaande zon

Rotsje in het IJsselmeer

Snel door naar de derde locatie, die nog iets meer richting ondergaande zon lag. Daar zat dus nog iets meer kleur in de lucht, ook toen de zon al eenmaal onder was.
Ik was op dat moment overigens al weer helemaal alleen, alle mensen die de zonsondergang kwamen bekijken op de dijk waren direct na zonsondergang al weer verdwenen...

Paaltjes in het IJsselmeer bij zonsondergang

Het was intussen al ruim half elf, hoogste tijd om in de auto te springen en weer naar het hotel terug te rijden...
(een alcohol-controle net buiten Hindeloopen zorgde toch voor wat oponthoud, maar gelukkig waren mijn biertje en glaasje wijn tijdens het eten al weer verdwenen - volgens de agent was het resultaat 'perfect' :-) )

De volgende dag hebben we een heerlijke fietstocht gemaakt door Gaasterland, langs dorpjes zoals Rijs, Balk, en Sloten. En door de bossen en langs de 'kliffen'.

En 's avond volgde weer hetzelfde ritueel als vrijdag: eerst lekker uit eten, en toen weer naar Hindeloopen met camera, statief en filterset.

Paaltjes in het IJsselmeer in pasteltinten

De omstandigheden waren wel heel anders: totaal windstil en geen wolkje aan de lucht (al zag dat er tot een uur vóór zonsondergang nog heel anders uit, met veel bewolking!).

Hetzelfde was wel dat ik alle foto's genomen heb met een Lee Big Stopper filter, om zo (erg) lange sluitertijden te krijgen. Hierdoor wordt het water mooi 'zacht' en eventuele wolken worden ook als strepen weergegeven (als er tenminste een beetje wind staat).

En ik had de foto's van de eerste avond goed bekeken, om te beoordelen wat er beter zou kunnen en wat de mooiste composities waren.

Paaltjes in het IJsselmeer in zwart-wit

Ook de kleuren worden door de lange sluitertijd nog intenser en mooier door de sensor geregistreerd.

Paaltjes in het IJsselmeer tijdens het blauwe uurtje

Door ook nog gebruik te maken van de techniek "ETTR - expose to the right" lukt het nog beter om de mooie kleuren vast te leggen. Bij ETTR probeer je zover over te belichten dat de witte hooglichten net niet uitgebeten worden, maar je in de RAW foto zoveel mogelijk informatie hebt. Het histogram van de foto zit dan dus helemaal tegen de rechterkant aan.
Zo krijg je ook die fraaie pasteltinten:

Paaltjes in het IJsselmeer in pastel

Ook vind ik het altijd leuk om in de nabewerking nog wat te 'spelen' met de witbalans. Zeker bij zonsondergang foto's heeft de auto witbalans van de camera er vaak moeite mee om de warme, mooie kleuren vast te houden.
Dit kan je dus bij RAW foto's in de nabewerking zelf goed naar eigen smaak aanpassen. Bij deze laatste foto heb ik iets meer paars toegevoegd, zodat de kleuren meer zijn zoals ik ze op dat moment daar zag / waarnam.

Paaltjes in het IJsselmeer in paarse pastel

Al met al best een lang blogje weer, met veel vergelijkbare foto's. Maar ik wilde juist laten zien dat je op één locatie (Hindeloopen) toch heel ander soort foto's kan maken in korte tijd... Zeker als je er meerdere keren naar toe kan gaan.

Winterochtend met sneeuw in Zeist

Fri, 10 Feb 2017 10:56:00 Z

Blauwe kou, net voor zonsopkomst

In dit blogje ga ik terug naar ruim een maand geleden, toen we -net als nu- een koude winterperiode hadden. Terwijl het op dit moment vooral vriest en grijs bewolkt is, was er toen sneeuw gevallen en was het over het algemeen prachtig helder winterweer.

Ik had toen in het weekend echter geen tijd om op pad te gaan. Maandag's op mijn fiets naar het werk zag ik al die mooie besneeuwde landschappen, dus toen begon het wel te kriebelen...

Dansende berijpte rietstengel

Dinsdagochtend besloot ik dus om vóór zonsopkomst op pad te gaan met mijn camera, naar een natuurgebiedje hier vlak bij. Even een uurtje of 2 fotograferen vóór mijn werk, dat moest toch kunnen :-)

Zachte winterkleuren

Voordat de zon opkwam vond ik het lastig om mooie onderwerpen te vinden. De sneeuw en rijp zag er wel mooi uit, maar ik vond het allemaal vrij rommelig overkomen op de foto. Toen de eerste warme kleuren in de lucht kwamen van de opkomende zon, ontstond de mooie tegenstelling van warm licht en meer blauwe schaduwen.

Zonsopkomst en besneeuwde plant in de schaduw

Ik koos ervoor om met tegenlicht te fotograferen, om zo het contrast tussen warm en koud zo goed mogelijk in beeld te krijgen. Verder gebruikte ik mijn 70-200mm lens (vooral op 200mm), om zo details te kunnen uitlichten.

Warme en koude tinten

Toen de zon vervolgens echt boven de horizon verscheen, tussen de bomen door, kreeg ik een mooi oranje balletje om mee te spelen als achtergrond.

Zonsopkomst en besneeuwde plant

Jammer genoeg was dit oranje bolletje al vrij snel steeds lichter aan het worden, je hebt op dit soort momenten echt maar een paar minuten om te zoeken naar mooie foto's. Door het fellere licht ontstonden er echter wel weer van die mooie 'bokeh bubbles' in de achtergrond.
Een diafragma van f/4 is hiervoor vaak een goed uitgangspunt, maar de beste manier is met het diafragma te spelen en met de scherptediepte-controle-knop op je camera te zien wat dan het mooiste uitpakt.

Besneeuwde plant en bokeh bubbles

Besneeuwde plant bij zonsopkomst

Laagjes (of gelaagdheid) in een landschap doen het ook altijd goed in een foto:

Laagjes in het berijpte landschap

Op een gegeven moment was het mooie licht wel weg bij de hoge rietachtige stengels, en ben ik naar een veldje gelopen dat nog in de schaduw lag. De bosrand kleurde al mooi oranje door de zon, maar het gras en de graspollen waren nog mooi wit.

nktvis-achtig gras met rijp en sneeuw

Uiteraard mag ook een foto van berijpte blaadjes niet ontbreken in deze serie. Omzetten naar zwart-wit geeft een nog mooier contrast tussen de rijp en de structuur van de blaadjes:

Berijpte blaadjes in zwart-wit

Intussen was het toch alweer bijna half tien geworden. Hoog tijd om naar huis te gaan, om te kleden en naar het werk te gaan. Lopend naar mijn fiets zag ik nog dit mooie sfeerplaatje, een mooie afsluiter van een heerlijk ochtendje fotograferen in de sneeuw.

Wintersfeer

Schotland - highlights van de Highlands en impressies van Isle of Skye

Fri, 25 Nov 2016 12:35:00 Z

Schots herfstlandschap

Schotland - onze vakantiebestemming van 14 t/m 23 oktober 2016. Lekker gemaakt door de vele mooie foto's die overal op Internet te zien zijn en door de goede verhalen van familie en collega's wilden we er graag eens zelf heen. We zijn heen naar Inverness gevlogen. Daar hebben we een huurauto opgehaald (altijd leuk als de gereserveerde handgeschakelde compact-klasse auto ter plekke ineens een Mercedes GLA-200D Automaat blijkt te zijn :-) ) en zijn we naar Ullapool gereden.

Eenzaam huis in het landchap

Het landschap onderweg was echt prachtig, de varens en mossen zorgden overal voor een mooie herfstachtige oranje-rode tint. En uiteraard hadden we er mooie 'Schotse wolkenluchten' bij.

Door een collega van mij was de Corrieshalloch Gorg aangeraden. Een mooie kloof met waterval, en ook hier weer fraaie gele herfstkleuren aan de boom.

Falls Of Measach

Nog meer herfstkleuren

Vanuit Ullapool reden we eerst naar de Inverewe Gardens. Onwerkelijk dat er daar in die tuinen in oktober nog zoveel bloemen bloeien, zoals bijv. korenbloemen!
Daarna gingen we op weg naar Isle of Skye, waar we een hotel in Broadford geboekt hadden. Het was een flink eind rijden, en onderweg kwamen we langs zoveel moois... Zoals de plek op de volgende foto:

Schotse hooglanden: water, bergen, eenzaam huisje

Net voor het donker kwamen we in Broadford aan, maar we gaan zeker nog eens terug naar dit deel van de Schotse hooglanden, want we zijn veel plekken voorbij gereden waar we graag een lange wandeling hadden willen maken.

We hadden van te voren geen hotels geboekt op Isle of Skye, want we houden erg van de vrijheid om ter plaatse te bepalen waar we heen gaan en hoe lang we ergens willen blijven. Echter, het was veel drukker dan we verwacht hadden (vanwege de herfstvakantie?!) en de meeste B&B's waren dicht.
Het lukte dus niet om met zonsopkomst of zonsondergang echt in de buurt van de mooie (bekende) plekken te zitten. Gelukkig was het echter ook overdag best mooi licht, zoals hier bij de Old Man of Storr:

Old Man of Storr

Naast de weidse landschappen en mooie wolkenluchten zijn er ook op macro-gebied fraaie onderwerpen te vinden:

Korstmossen op een rots

Na de wandeling bij de Old Man of Stor zijn we naar de Fairy Pools gegaan. Het regende toen we er aan kwamen, dus regenjas en -broek moesten aan. Maar het was er daardoor niet heel druk.
En gelukkig was het alweer droog toen we eenmaal bij de eerste waterval aankwamen. Hier stroomde nog wel redelijk wat water over de rand, maar het leek niet op de enorme watervallen die ik op foto's gezien had. De droge tijd vóórdat wij op de Isle of Skye aankwamen zorgde er duidelijk voor dat rivieren en watervallen veel minder water bevatten.

Waterval bij de Fairy Pools

Na het wegtrekken van de regenbui kwam de zon weer door, waardoor het licht (eind van de middag) mooi warm op de rotsen scheen. En dit in combinatie met het bijzondere blauw-groene water, waar de Fairy pools om bekend staan, leverde weer een prachtplaat op:

Net na een regenbui - Fairy Pools op zijn mooist

De volgende dag zijn we 's morgens naar de Talisker Whisky Distillery gegaan voor een rondleiding. Dit is de enige Single Malt Whisky die op de Isle of Skye gemaakt wordt, en het is leuk om eens te zien hoe dit gedaan wordt. De geproefde Talisker Storm vond ik wel erg rokerig, maar de Talisker Sky smaakt toch wel erg goed ;-)

Omdat we toch al redelijk aan de westelijke kant van de Isle of Skye waren, zijn we daarna naar Neist Point gegaan. Dat was best nog een heel stuk rijden, over de smalle "single road" weggetjes. Een uurtje voor zonsondergang kwamen we aan, nog net op tijd voor mooi licht en voordat een donkere wolkenpartij aan kwam zetten.
Voor de tweede keer tijdens onze vakantie kwamen we daar Jody Zweserijn met drie fotovrienden tegen. We wisten dat ze er zouden zijn, maar wat een leuk toeval om ze dan ook echt tegen te komen!

De beroemde vuurtoren

Na een bijzondere overnachting in een 'Pod' bij The Cow Shed Bunkhouse was onze volgende (aangeraden) bestemming het gebied "BalnaKnock / The Fairy Glen". Een paar Blackface schapen poseerden gewillig met hun gekromde horens:

Twee Schotse Blackface schapen in portret

Gedurende een kwartiertje of zo was het licht er heel bijzonder. De ochtendzon kwam net onder de wolken doorgeschenen en zette zo het grillige landschap (met schapen) in een mooi licht:

Bijzonder licht

Vervolgens dachten we via een korte binnendoor weg naar het gebied "The Quiraing" te rijden. Maar blijkbaar hadden we toch ergens die afslag gemist, dus we zijn over de A855 helemaal via de noordkant gereden.
Dat was ook geen straf gezien het landschap en de zee waar we langs reden, maar het duurde wel een stuk langer...

Donkere wolken boven een rotseilandje

Uiteindelijk kwamen we er dan toch, en het bleek een erg populaire bestemming te zijn. We konden nog net een parkeerplaats vinden, en vervolgens (nog net droog) aan de wandeling beginnen.
Het is niet voor niets zo populair, dit zijn echt de landschappen zoals je ze voor je ziet als je het over Schotland hebt,

Schotland zoals je het je voorstelt

Schots Blackface schaap en een prachtig uitzicht

Omdat we ook nog in de omgeving van Glen Coe wilden gaan wandelen, moesten we de Isle of Skye alweer gaan verlaten. Jammer, want er is zoveel te zien en fotograferen...

Een panorama opname van de rivier en bergen

We hadden geprobeerd een hotel in de buurt van het Eilean Donan Castle te vinden, maar dat viel niet echt mee. Gelukkig kwamen we er wel precies tijdens de zonsondergang langs. En ik had van Jody een erg mooie locatie doorgekregen waar ik van bovenaf het kasteel zou kunnen fotograferen:

Eilean Donan Castle in het blauwe halfuurtje

De volgende dag was weer wat meer een reisdag, via prachtige meren en een wandeling bij Fort William naar het dorpje Onich.
Daar hadden we een hotel geboekt pal aan het meer. Toen ik op onze hotelkamer de zon zag ondergaan boven het meer, ben ik snel naar buiten gesprint met fototas en statief. Ik was net op tijd met zoeken van een goede plek en compositie, plaatsen van mijn Little Stopper en ND Grad filters, vastmaken van mijn afstandsbediening en het zetten van de juiste instellingen, om onderstaande foto te kunnen maken:

Zonsondergang bij Loch Linnhe

Een wandeling rondom een klein Loch bij Glencoe de volgende dag was super. Er stond geen wind en de bomen langs het Loch hadden weer echte herfstkleuren. De combinatie met de wolken en bergen op de achtergrond maken het plaatje compleet:

Weerspiegeling van de bomen en bergen

Bij mijn voorbereiding thuis had ik ook de nodige informatie en foto's over Glen Etive gezien. Daar wilde ik dus graag naar toe. Op donderdag 20 oktober reden we daarom een rondje van Onich, over de A83, A85 en A816, met een uitstap naar Loch Etive.

Deze weg naar Loch Etive was, zoals beschreven, zeker de moeite waard. Uiteraard was dit ook weer 'single road', dus je moet regelmatig even in een uitwijkhaventje gaan stilstaan om een tegenligger voorbij te laten. Maar dat geeft ook weer de tijd om te genieten van het moois om je heen :-)

De weg naar Glen Etive is zeer de moeite waard

Het Loch Etive zelf viel ons wat tegen. Redelijk weids en kaal. Maar door een paar stenen in de voorgrond op te nemen en met medewerking van (alweer) een fraaie lucht lijkt het toch best aardig:

De rots in Loch Etive

De volgende highlight op ons rondje was het Kilchurn Castle. Dit schijnt het meest gefotografeerde kasteel van Schotland te zijn, en ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Omdat het heen en weer rijden naar Loch Etive (en fotograferen onderweg) best veel tijd had gekost, en we ook nog eens in eerste instantie dit kasteel voorbij reden, kwamen we er pas eind van de middag aan.

Gelukkig maar ;-), want we hadden nu weer van dat mooie warme eind-van-de-middag zonlicht.

Kilchurn Castle bij mooi warm namiddag licht

De volgende dag reden we van Onich naar Glasgow, waar we de auto al 's morgens moesten inleveren.
Daar zijn we nog twee dagen in de stad geweest, lekker toeristisch met de 'hop-on-hop-off" bus alle bezienswaardigheden langs.

En zo kwam een eind aan onze 10-daagse vakantie naar Schotland. Véél te kort, er is zoveel moois te zien en beleven.
We gaan dus zeker nog eens terug, niet alleen voor de fotografie maar zeker ook om meer te wandelen.

Ik vond het overigens erg moeilijk om een (kleine) foto-selectie te maken voor dit blogbericht. In mijn portfolio, Schotland 2016, kan je echter een groter aantal foto's bewonderen!

Kootwijkerzand - 's morgens vroeg met rijp en ruig haarmos

Tue, 22 Mar 2016 17:02:00 Z

Net voor zonsopkomst

Eind februari was het overdag heerlijk helder winterweer en 's nachts vroor het een paar graden. Iedere ochtend op mijn fiets naar mijn werk zag ik dat het gras, de dorre blaadjes en de narcissen onder een laagje rijp zaten.

Dus, mede geïnspireerd door een foto van Jan Vermeer van haarmos met een laagje rijp, besloot ik om vrijdagochtend eens vroeg op pad te gaan naar het Kootwijkerzand. En dit keer had ik mijn eigen leerpunten ter harte genomen: alle filters en filter-adapters had ik meegenomen, en ik was bijna een uur vóór zonsopkomst (= 07:30u die dag) op de parkeerplaats.

Net voor zonsopkomst - nu verticaal genomen

Dat leverde wel meteen een klein dilemma op. Want de toegang tot het gebied is eigenlijk pas vanaf zonsopkomst toegestaan, maar ik wilde natuurlijk wel de zonsopkomst ergens op de zandduinen fotograferen. Er vanuit gaande dat ik in mijn eentje, in alle stilte en lopend over het zand, niets zou verstoren ben ik toch maar op pad gegaan.

Er lag inderdaad overal een mooi laagje rijp, alleen had ik op wat minder bewolking gerekend gezien de weersverwachtingen.
Gelukkig was er nog wel een randje rode lucht te zien, en de dreigende wolken geven toch ook wel een lekkere sfeer.

Berijpte graspollen en rode lucht

Vrijwel vanaf de eerste foto was ik heel erg bewust op zoek naar mooie voorgronden in de foto.
Ik zit duidelijk in de fase "Bewust onbekwaam" op het gebied van de landschapsfotografie. Ofwel: ik weet dat ik er nog niet zo heel erg goed in ben, maar weet ook wel dat en hoe het wellicht beter zou kunnen.

Zoeken naar diepte in het beeld

Zeker met een groothoeklens, zoals de door mij gebruikte 16-35mm, is het nodig om heel erg dichtbij een interessant voorgrond-onderwerp te gaan zitten. En op die manier te proberen om minimaal een interessante voor- én achtergrond in de foto te krijgen. Alléén een mooie lucht is echt niet voldoende, en alléén een mooi onderwerp in de voorgrond ook niet.

Zee-egels van gras en rijp

Ook bij de volgende foto heb ik geprobeerd om met lijnen je blik door de foto te leiden, van voorgrond naar achtergrond.
En zo was ik toch ook eigenlijk best wel blij met de fraaie wolkenlucht die er was :-)

Rijp, zand, vliegden en donkere luchten

Op een gegeven moment was het mooie licht wel verdwenen en werd het behoorlijk grijs.
Tijd om eens op zoek te gaan naar het ruige haarmos, waar ik toch ook voor was gekomen.

Al lopend zag ik dit stilleven op de grond. De ronde vorm en de warrige sprieten trokken mijn blik, en door de rijp had dit net even wat extra's gekregen.
Ik twijfel alleen of ik de foto wellicht nog iets moet croppen links en boven?!?

Detail op de grond

Al zoekende naar het mos kwam ik ineens ook diverse paddenstoeltjes tegen. Ook hier gaf dat hele fijne laagje rijp weer net dat beetje extra aan de foto, anders zou dit volgens mij vrij saai zijn geworden.

Paddenstoeltje met rijp

En bij de volgende foto heb ik was gespeeld met de witbalans (thuis):

Schotelantenne

Deze boomstam geeft de foto ook lekker veel diepte. Ik heb er van alle kanten omheen gelopen, maar zo zit er wat mij betreft wel weer een mooie lijn in die je naar achter in het beeld leidt. Jammer genoeg was de lucht op dat moment wel erg grijs, dus die hoefde maar een héél klein stukje in beeld.

Boomstam in het zand

Eindelijk kwam ik dan toch ook het ruig haarmos tegen. Van een afstandje kleurde het prachtig rood, en het contrast met het gele zand en het witte rijp zorgde voor een mooi beeld. Maar hoe leg je dat nou vast op een interessante manier?
Hoe dichterbij je bij het mos komt, hoe minder rood het lijkt te zijn! Met een groothoeklens kon ik er dus weinig van maken. Dan maar de 70-200mm erbij, zodat het ook wat meer in elkaar gedrukt zou worden.
Maar helaas, beter dan onderstaande foto is me niet gelukt. Wel aardig, maar ik ben er niet echt tevreden mee...

Rood Ruig haarmos

Het werd dus tijd voor de macro-lens en de mosjes met rijp.
De temperatuur was intussen echter al aardig opgelopen tot ruim boven het vriespunt, en de rijp was eigenlijk allemaal al verdwenen toen ik eindelijk wat fotogenieke mosjes gevonden had... :-(
Ach ja, dan maar mosjes met waterdruppels, ook leuk!

Ruig haarmos met waterdruppels

Ruig haarmos met ijsdruppel

Op een stukje dat wat meer in de schaduw lag (of zo?) vond ik nog wel een aantal paddenstoeltjes waar nog wat rijp op zat.
Met het rode mos op de achtergrond en een rood blaadje op de voorgrond en de blauw-grijze lucht ontstond zo een mooi kleurenpalet.

Paddenstoeltje met rijp voor het rode haarmos

Ik merkte wel dat het vroege opstaan zijn tol eiste, want tegen 10.30u had ik het wel gehad en lukte het niet echt meer om nog geïnspireerd aan het fotograferen te blijven.

En dat was eigenlijk maar goed ook, want ik had mijn vader beloofd om tegen 11:00u te komen helpen met installeren van Windows 10... en het was toch best nog wel een eindje lopen naar de parkeerplaats en rijden naar Wageningen vanaf het Kootwijkerzand... ;-)

White Pocket, Arizona, USA

Sun, 04 Jan 2015 19:02:00 Z

Rode rotsen met witte lijnen

Eén van de hoogtepunten van onze vakantie in Amerika dit jaar was onze excursie naar White Pocket.
Dit uitzonderlijke natuurgebied ligt vrijwel op de noordelijke grens van Arizona, het meest in de buurt van de plaats Kanab in Utah.

Het ligt ook heel dicht bij een ander prachtig gebied: The Wave. Dit is intussen al veel bekender, en je moet tegenwoordig loten om daar naar toe te mogen gaan. Voor White Pocket geldt dit (nog?) niet, maar het is ook veel lastiger te bereiken.

Rood, geel en wit, met de meest bizarre vormen

Daarom hebben wij maar een tour geboekt bij Dreamland Safari Tours. Niet goedkoop, maar gezien de weg die we hebben gereden in de 4x4, over zacht zand en met opzettelijk deels leeggelopen banden, waren we blij dat we dit niet zelf geprobeerd hebben!

Brain rocks

Nadeel van zo'n tour is wel dat je niet heel vroeg kan vertrekken, dus redelijk met hard licht midden op de dag daar bent.
Wij moesten ook nog eens helemaal via het zuiden rijden omdat een overstroomde weg (flash floods) in het noorden zelfs voor een 4x4 niet door te komen was.

Hier en daar liepen gele lijnen in de rotsen

En omdat een Spaanse famlie ook meeging en eerder geboekt hadden, konden we pas om 10.00u vertrekken.
Voordeel was nu echter wel dat we om 09.30u nog mee konden doen aan de loting voor The Wave. Wat een spektakel, ruim 60 man die mee kwamen loten voor 10 'permits' voor de volgende dag.
Helaas waren wij niet de gelukkigen...

Bijzondere rotsformaties

Maar éénmaal bij White Pocket aangekomen waren we dat al lang weer vergeten.
We keken onze ogen uit, wat een bizar landschap!

Carin op een steil stukje omlaag

De rotsen zijn voornamelijk rood en oranje

De lijnen en kleuren zijn echt heel erg vreemd, je snapt totaal niet hoe dit ooit heeft kunnen ontstaan.

Naar elkaar toe lopende lijnen

Het was ook heel bijzonder dat we daar alleen met onze 'tour-groep' rondliepen.
Dus alleen met de gids/chauffeur. de Spaanse familie met 3 kinderen en Carin en ik!

Lijnen leiden naar Carin en onze gids

Mooi kleuren- en lijnenspel

Naast de rode en gele kleuren waren ook de witte "brain rocks" bijzonder.

Brain rocks

Net als de mooie geometrische 5- en 6-hoeken - hoe kan dit nou ooit zo ontstaan zijn?
(helaas wist onze gids dat ook niet... :-( )

Vreemde hexagonalen in de rotsen

Overal lijnen en kleuren

Om een idee van de schaal en grootte te krijgen heb ik regelmatig Carin of de gids maar op de foto gezet, zoals hieronder:

Carin op de fraai gestreepte rots

Bizar landschap

Als je naar Arizona gaat: boek gewoon een tour naar dit prachtige gebied en vergeet vervolgens heel snel dat dit niet goedkoop is.
Want hier moet je als fotograaf echt naar toe, als een kind in een snoepwinkel :-)

Fotograferen van de zonsondergang bij Wijde Blik (Kortenhoef) - mijn werkwijze

Sun, 08 Dec 2013 17:42:00 Z

Dit keer schijf ik dit blogje eens in de vorm van een recept / werkwijze / stappenplan. Weer eens wat anders, en hopelijk ook nog leerzaam ;-)
En uiteraard hoop ik dat jullie ook genieten van de foto's (klik op de foto's om ze groot te zien)!.

Stenen steigertje bij zonsondergang

1) Donderdagavond 28 november zag ik een foto van Bas Meelker van een zonsondergang bij het IJsselmeer.
Meteen had ik zoiets van: ooooh, dat wil ik ook eens zo gaan fotograferen.

2) Ik heb dus meteen op mijn tablet via Google Maps gekeken hoever het rijden was naar een plek aan het IJsselmeer: 1 1/2 uur, 130km (enkele reis).
Mmm, da's toch wat ver erg voor een foto. Dan toch maar eens rondkijken of er een andere locatie in aanmerking kan komen.

Prachtige wolkenlucht spiegelend in het water

3) Via het programma The Photographer's Ephemeris bekeek ik hoe laat (16.30u) en waar de zon onder zou gaan in het weekend van 30 november.
Vervolgens ging ik op de kaart, die in het programma getoond wordt, op zoek naar een locatie met open water, waar de zon precies op de goede plek onder zou gaan.
Zo kwam ik bij de Wijde Blik uit, bij Kortenhoef. Nog geen half uurtje rijden voor mij, dus dat is wel te doen.

4) Daarna heb ik meteen de weersverwachting van de KNMI wat beter bekeken. Ik had al gehoord dat de verwachting voor het zaterdag was: bewolkt met af en toe een zonnetje, mogelijk hier en daar een regenbuitje en matige wind.
De weersverwachting op de website van de KNMI bevestigde dat beeld. Dat leek mij dus wel veelbelovend voor een eerste poging.

Stenen in het water bij zonsondergang

5) Zaterdag rond 14.00u wilde ik op pad gaan, zodat ik twee uur voor zonsondergang op de locatie aanwezig zou zijn. Dan had ik nl. een uur om wat rond te kijken/scouten op zoek naar goede locaties en composities. En daarna had ik nog een uur tot de zon onder zou gaan.
Het was echter, na een zonnige ochtend, ineens geheel dichtgetrokken met bewolking. Twijfel dus, zal ik nog wel gaan, heeft het wel zin?
Een snelle blik op een weer-app met sattelietbeelden van de bewolking liet zien dat er na de dikke bewolking het wel eens open zou kunnen gaan trekken. Ik besloot dus om toch maar te gaan, al was het maar om de locatie eens te leren kennen.
Toen ik onderweg was en het begon te regenen, zakte mijn hoop echter tot onder het nulpunt...

Steigertje bij zonsondergang

6) Eenmaal aangekomen was het weer droog, en ging ik inderdaad maar eens wat goede locaties bekijken. Hier en daar al een foto nemend (van het grijze landschap en water) kon ik zo een idee krijgen of een foto bij zonsondergang zou kunnen werken.
Tot mijn verrassing waren er meerdere mooie stekjes, dus ik vroeg me al af hoe ik dat moest gaan doen?!

7) Om 15.30u zat ik weer in de auto, bedenkend wat ik zou doen. De lucht begon wat open te trekken, dus zou er toch nog een zonsondergang te zien zijn?

Net na zonsondergang aan het meer

8) Met mijn 10-22mm lens, een Lee 0.9 hard grad en een 0.6 soft grad grijsverloopfilters op de camera (uiteraard op statief) en weer wat hoop begon ik foto's te maken.
En wonder boven wonder, de lucht werd steeds schoner geblazen door de wind, de wolkjes dreven als schaapjes steeds meer richting het oosten, en van 15,45u tot 16.55u heb ik deze foto's kunnen maken :-)
Het 0.6 soft grad grijsverloopfilters heb ik overigens vooral toegevoegd om een langere sluitertijd mogelijk te maken, zodat de golfjes in het water mooi gladgestreken werden.

9) Gelukkig weet ik al een tijdje dat ook (of misschien wel juist) na zonsondergang nog prachtige foto's te maken zijn.
De lucht kleurt dan naar een paars-achtig tint, en ook het oranje van de zonsondergang is nog langere tijd te zien.
En zo voelde ik met net als deze laatste foto: Zen!

Na zonsondergang bij Wijde Blik - paarse tinten

10) Uiteraard is de laatste stap het selecteren van de gemaakte foto's in Lightroom, hier en daar de horizon net wat rechter zetten, de belichting en kleuren iets verbeteren waar nodig, en dan tevreden achterover zitten en genieten van deze serie.
En uiteraard daarna dit blogje schrijven...

Tenslotte:
Een bedankje aan Bas Meelker is op zijn plaats, zonder zijn inspirerende foto's was ik waarschijnlijk niet hiervoor op pad gegaan.
Ook het weer zat uiteindelijk enorm mee. Door mijn voorbereiding was de kans op succes redelijk groot, maar wat mazzel moet je toch altijd hebben.
En het was uiteindelijk ook voor mij wel weer verrassend dat 'bij mij om de hoek' dit soort foto's te maken zijn...

Mist (en reeën) op de Westerheide

Mon, 17 Dec 2012 23:22:00 Z

Na mijn vorige post, die nogal kleurig begon, dit keer een mistig blogje zonder kleur.

Mist op de Westerheide

Op vrijdagavond 23 november voorspelde de weerman voor de volgende ochtend dichte mist, die mogelijk over zou gaan in laaghangende bewolking. Optimist als ik was hoopte ik natuurlijk dat het wel mee zou vallen, en dat het zonnetje eerst nog even tevoorschijn zou komen. Om zo de mist eerst nog even een mooie kleur te geven.
En daarbij hoopte ik, door weer eens naar de Westerheide bij Hilversum te gaan, om zelfs één of meer reeën in de mist te kunnen fotograferen.

Maar helaas, een zonnetje of mooi licht zat er deze keer dus niet in. :-(

Boom in de mist

Vandaar dat ik thuis, toen ik de gemaakte de foto's bekeek, besloot om er een zwart-wit sausje over heen te gooien.
Dat versterkt in dit geval de desolate sfeer zoals ik hem die ochtend voelde.

Boom in de mist op de heide

Ook vermaakte ik me daar met een experimentje met de zelfontspanner en een wat langere sluitertijd, in een poging om zo een wat spookachtige sfeer te creëren:

Spookachtige taferelen in de mist

Nadat ik al een tijd had rondgelopen en nog geen ree gezien had en de zon maar niet tevoorschijn wilde komen, besloot ik het maar op te geven en weer eens richting auto te lopen.
En ja hoor, wat sprong daar ineens voor mij weg?! :-)

Twee reetjes in de mist in coulissen-landschap

Ree in de mist in coulissen-landschap

Door een zo laag mogelijk standpunt in te nemen (met de camera op statief) kon ik een mooi coulissen-effect creëren, met lichte en donkerder lagen en omhoogstekende grassprieten.

Reebok in de mist in coulissen-landschap

Ik had niet meer verwacht dat ik de reetjes nog zou zien, want er kwamen ook al steeds meer mensen met honden, of wandelend en zelfs op mountainbikes over de heide. Dat dit toch gebeurde was toch wel weer een mooie afsluiting.

En ondanks het ontbreken van een mooie zonsopkomst bij de mist, is dit toch ook wel weer een bijzondere serie geworden (al zeg ik het zelf ;-) ).

IJsland - fotografenparadijs

Thu, 22 Nov 2012 23:47:00 Z

IJsland - zomer 2012

Onze camper bij zonsondergang

Eindelijk ben ik er aan toe gekomen om mijn IJsland-foto's te selecteren die ik aan mijn portfolio wil toevoegen.
Hier zal ik een paar foto's plaatsen als lekkermakertje. Aan het eind van dit blogje vind je de link naar alle overige foto's in mijn portfolio.

Mocht je denken dat IJsland er alleen maar grijs en grauw uit ziet, dan vergis je je (net als ik overigens, ik had niet verwacht dat het zo kleurrijk zou zijn):

Kleurig schilderspalet

Het licht kan er ook echt prachtig zijn, zelf gewoon overdag:

Prachtig licht en bijzonder landschap

Eén van mijn doelen tijdens de vakantie was om Papegaaiduikers te fotograferen. En gelukkig hebben we ze inderdaad gezien, en kon ik met wat klauterwerk behoorlijk dichtbij komen.
Helaas niet met een bek vol visjes, maar ook deze foto vind ik wel erg geslaagd.

Papegaaiduiker

Het was ook voor het eerst dat ik echt dichtbij een gletsjer ben gekomen. Alweer zo'n waanzinnig fotogenieke locatie!

Voorste rand van de gletsjer

Weer iets verder naar het oosten (aan de zuidkust) ligt het gletsjermeer bij Jökulsárlón. Ik had hier al aardig wat foto's van gezien, en was ook vast van plan om er lang genoeg te blijven om een serie mooie foto's te kunnen maken.
Toen we aankwamen met grijs weer baalde ik dan ook best wel. Maar gelukkig werd het de twee dagen erna steeds mooier weer.
En dan blijf je geheugenkaartjes vol schieten van de bijzondere, blauw gekleurde ijsbrokken die van de gletsjer zijn afgebroken en die via het meer langzaam naar zee drijven.

Noordse sterns voor het blauwe ijs bij het gletsjermeer

De tweede avond zijn we tot bijna 24.00u bij het ijsmeer en het bijhorende zwarte lava-strand bij zee geweest. Ik wilde nl. de ijsbrokken, die op het strand aanspoelen vanuit het ijsmeer, gaan fotograferen met lange sluitertijden en mooi avondlicht. Die combinatie van ijs, zwart lava-strand en de zee is echt heel erg bijzonder.

IJsbrok op het zwarte lava-strand

Overigens heb ik de eerste foto (van de zonsondergang en camper) ook deze avond genomen. Terwijl ik met de ijsbrokken bezig was, draaide ik me om richting zon en zag ineens die waanzinnige wolken en kleuren ontstaan. De ijsbrokken moesten toen dus maar even wachten...

Een ander doel dat ik thuis, vóór de vakantie, al bedacht had was om de Godafoss waterval 's morgens vroeg te gaan fotograferen. Ook weer om met mooi ochtendlicht en lange sluitertijden deze enorme waterval er op zijn mooist op te zetten.
Dit betekende wel dat ik om 3.30u mijn camper-bed uit moest (Carin sliep nog even lekker door...), maar het was absoluut de moeite waard.

De Godenwaterval - vroeg opstaan loont wel

Toen het licht was geworden en ik bij de waterval wel uitgefotografeerd was, zag ik op de terugweg naar de camper nog een Smellekens die een prooi aan het opeten was. Ook hier kon ik prachtig dichtbij komen.

Maar net als de overige foto's moet je voor de Smellekens maar eens mijn IJsland-serie in mijn portfolio gaan bekijken! :-)
(maar vergeet nog even een reactie achter te laten - ik waardeer dat altijd zeer!!!)

De Hoge Venen in de Belgische Ardennen

Sat, 07 Apr 2012 18:15:00 Z

Begin maart zijn Carin en ik een lang weekend naar de Belgische Ardennen gegaan. De aanleiding was ons 12 1/2-jarig huwelijk, een goede reden om eens lekker te genieten in een goed hotel en mooie omgeving :-)

Toen we boekten hoopten we een mooi wit sneeuwlandschap aan te zullen treffen, zodat we ook een stukje zouden kunnen gaan langlaufen. Maar helaas, ruim een week voordat wij gingen dooide de sneeuw helemaal weg. En toen we vrijdagmiddag aankwamen konden we zonder jas in een heerlijk zonnetje buiten onze lunch op gaan zitten eten!

Tijdens onze eerste wandeling die middag liep ik tijdens de soms steile stukken klimwerk zelfs gewoon in mijn t-shirtje met korte mouwen...
Zo ook bij het maken van deze foto, een waterval waar het smeltwater vanaf stroomde.

Waterval

Het hoogveenplateau is een bijzonder stuk natuur. Drassig veenmoeras met hier een daar een boompje. En gelukkig een mooi vlonderpad om hier met droge voeten overheen te kunnen lopen.

Carin op het vlonderpad over het veenmoeras

Niet alle vlonderpaden waren echter even goed onderhouden. Maar met het lekkere einde-middag zonnetje zag het er wel vriendelijk uit.

Onderhoud aan het vlonderpad is nodig

Ook een wandeling naar een kasteel mocht natuurlijk niet ontbreken. Burcht Reinhardstein is in particuliere handen, maar ze geven er wel rondleidingen. Jammer genoeg waren wij er 3 kwartier te vroeg, dat vonden we toch te lang om te gaan wachten.

Burcht Reinhardstein / Burg Metternich - Prive kasteeltje

Voor de zondagmiddag hadden Carin en ik een goede deal gesloten: zij ging lekker genieten van een wellness-programma met massage en zo, en ik ging lekker fotograferen bij een snelstromende beek in de buurt.

Helaas miezerde het tijdens mijn afdaling naar het beekje en de eerste tijd, zodat een regencape en lenzenpoetsdoekje regelmatig nodig waren (terwijl Carin dus lekker warm en ontspannen lag te genieten... wat doe ik hier?).

Maar dat betekende ook lekker lange sluitertijden, precies wat ik voor ogen had om het stromende water als een dromerige sluier op de foto te krijgen.

Dromerig watervalletje

Aan de rand van de beek zorgde de stroming, een paar stenen en een lange sluitertijd voor een bijzonder patroon.

Twee stenen en een draaikolk

En nog maar een "lange sluitertijd bij rotsblokken en snelstromende beek" foto.

De groen-grijs-zwarte kleuren van de rotsen en beek zorgden er overigens voor dat ik vrijwel al deze foto's omgezet heb naar zwart-wit. Hierdoor komt de structuur van de rotsen en het witte water nog mooier tot zijn recht (vind ik).

Rotsblokken in de snelstromende beek

Op onze laatste dag bleek na het opstaan ineens dat het 's nachts gesneeuwd had. Toch nog!
Het was echter maar een dun laagje, maar zorgde zo toch weer voor een compleet ander landschap. Vergelijk de volgende foto maar eens met de tweede foto hierboven.

Vlonderpad in de sneeuw

Jammer genoeg was het behoorlijk koud, met een harde wind. Dus na onze korte wandeling (3km) over het vlonderpad was het weer tijd voor een lekker Belgisch trappistenbiertje en een warme lunch in het restaurant vlakbij dit gebied :-)

Het hoogveenplateau in de sneeuw

Al met al was het zo toch weer een heerlijk weekend weg, met lekker eten, Belgische biertjes, voor Carin een heerlijke wellness behandeling en voor mij weer een aardige verzameling foto's.

De rest van de foto's kan je bekijken in mijn foto-porfolio, onder het kopje Buitenland - Belgische Ardennen.

Mistige landschappen

Sat, 26 Nov 2011 18:18:00 Z

De foto's van dit blogje zijn alweer een week oud en het is al nauwelijks meer voor te stellen hoe mistig het vorig weekend was. Gelukkig heb ik (en jij als bloglezer ;-) ) nog mijn foto's om weer even in dat lekkere sfeertje te komen...

Mistig landschap

Zaterdag 19 november was er een mistige ochtend voorspeld, met in de loop van de dag een doorbrekend zonnetje. De ideale omstandigheden dus om er vroeg op uit te gaan met de camera (al valt dat vroege nu eigenlijk best mee, met een zonsopkomst rond 08.00u) om eens mistige landschappen te gaan fotograferen.
De Veluwezoom op een mistige ochtend staat nog hoog op mijn verlanglijstje, maar dit keer ben ik toch maar dichter bij huis gebleven: vanuit Zeist richting Langbroek over de Langbroekerdijk. Dit is een mooi open landschap met weilanden, boerderijen en landhuizen.

Hierna volgen twee bijna gelijke foto's. Ik kan zelf niet goed kiezen welke ik nu de mooiste/beste vind. Ik neig naar de tweede, omdat daar de lijnen (in het gras en van de boompjes) wat beter lijken qua compositie. Maar de eeerste heeft toch ook wel wat...

Mistig weide landschap I

Mistig weide landschap II

Op een al redelijk drukke zijweg had ik net tijd om vanuit de auto met mijn telelens de volgende foto te maken. De vogel maakt voor mij de foto af.

Boom in de mist met vogel

Een stukje verderop stonden er -gelukkig- nog een aantal koeien lekker buiten in de weide. Waarom ook niet, zo koud is het nog niet! En door de laaghangende mist ("koeienpotenmist") ontstonden zo precies de plaatjes waar ik vanochtend vroeg mijn bed voor uit ben gekomen.

Koeien in de mist

Weer een eindje verder en later kwam ik bij een stuk waar een smalle rij bomen langs de weg staan. Daar scheen de zon precies op dat moment prachtig doorheen. Sfeerplaatjes, waar ik verder niets over hoef te zeggen, behalve dat ik het geluk had hier precies op het juiste moment op de juiste plaats te zijn, komend uit de juiste richting (tegen de zon in rijdend).

Zonnestralen door de mistige bomen

Toen ik vervolgens weer terug reed, was de zon al aardig omhooggeklommen en had al veel van de mist weggebrand. Wat een verschil, de heerlijke sfeer was compleet verdwenen.
Waar ik de mistige weidelandschap foto's gemaakt had was nu een tamelijk saai grasland te zien. Tijd voor koffie! :-)

Maandag de 21-ste ben ik nog een keer op pad geweest voor de mistige landschappen, die komen in het volgende blogje (omdat dat een compleet ander landschap was, en dus hier niet echt bij past)...

NB:
Jullie hebben het vast al gezien, maar bij de grotere foto's (klik op een foto voor een grotere versie) heb ik nu ook wat technische info over de foto toegevoegd. En je kan ze bekijken als een dia-show door op de > afspeelknop te drukken.

NB2:
Kennen jullie het programma "The Photographers Ephemeris" al? Met dit gratis programma kan je voor iedere plek op de wereld en iedere dag precies zien hoe laat en waar de zon opkomt en ondergaat. Ideaal voor ons natuur-fotografen!