Fotoblog Wouter van de Weerd

Abstracte, kleurige drone foto's gemaakt op IJsland

Fri, 13 Dec 2024 14:09:56 Z

In september 2023 zijn Carin en ik enkele dagen op IJsland geweest, vóórdat we de expeditie-cruise naar Groenland gingen maken. We hebben toen een paar dagen genoten van de mooie herfstkleuren en van een aantal plekken waar we niet eerder waren geweest.
Ook had ik toen -voor het eerst naar IJsland- mijn drone mee (een DJI mini 3 pro). Mijn doel was om ook eens van die prachtige abstracte foto's te maken van de diverse gletsjer-rivieren, die (vooral) naar de zuidkust stromen.

Kleurige gletsjer-rivier

Ruim voordat we op vakantie gingen was ik al aan het googelen gegaan, om te proberen uit te vinden waar ik deze drone foto's zou kunnen gaan maken. Zo vond ik vele prachtige foto's op diverse websites, instagram en Facebook. Maar nergens was precies vermeld waar de foto's gemaakt waren. Ook wel logisch: als je een mooie locatie hebt gevonden, wil je die -zeker tegenwoordig- niet zomaar prijsgeven. Al was het maar om te voorkomen dat zo'n locatie ineens als populaire insta- of TikTok-locatie overlopen gaat worden door hordes andere (wannabe) fotografen.

Daarom ben ik zelf op Google Maps aan het studeren gegaan waar deze gletsjer-rivieren te vinden zijn.

Kleurige gletsjer-rivier, recht van boven

Zeker met behulp van de satelliet-foto's is zo best een behoorlijk goed beeld te vormen waar een mogelijk goede locatie te vinden is.
Vervolgens wordt het een uitdaging om, ook weer met Google Maps, uit te zoeken of je er ook kan komen en ergens in de buurt kan parkeren.

Bizarre kleuren in de gletsjer-rivier

Een beperkende factor voor mij was dat we 'slechts' een gewone auto gehuurd hadden voor die paar dagen. Alle wegen waar je een 4x4 auto voor nodig hebt, waren dus uitgesloten.
Ik maakte zo een privé lijst aan op Google Maps van alle potentiële locaties, en van de mogelijke parkeerplekken.

Schilderspalet

Toen we eenmaal op IJsland waren, kon ik zo iedere dag kijken of we in de buurt zouden komen van één van mijn bewaarde locaties. Zoja, dan was het een kwestie van plannen -en Carin lief aankijken- om er ook voor een uurtje of zo heen te gaan.

Braided river (vlechtende rivier) naast het gras

En iedere keer werd ik weer blij verrast hoe het er van boven uit ziet. Waanzinnig wat een kleuren soms in die rivieren zitten!
Ik heb tijdens het dronen regelmatig de dronebeelden laten zien aan Carin, anders zou ik thuis vast te horen krijgen dat ik wat al te enthousiast was geweest met de kleuren in Lightroom of Photoshop 😉
En ook omdat het soms niet voor te stellen was wat je kon zien met de drone, terwijl je zelf bij een weiland of zo alleen maar een vrij saai landschap ziet.

Abstracte kleurige rivier

Zoals uit de voorgaande foto's wel te zien is, ben ik nogal fan van de foto's die recht naar onderen worden gemaakt. Op die manier ontstaat het meest abstracte beeld, en heb je eigenlijk geen idee meer of je naar een foto of schilderij of zo kijkt.

Bizarre kleuren in de gletsjer-rivier

Op bepaalde plaatsen ligt er op IJsland behoorlijk zwart zand bij de zee. Daar waar de gletsjer-rivier dan de zee bereikt, krijg je een mooi contrast tussen het zwarte zand en de bijzondere kleuren.

Bizarre oranje en gele kleuren in de gletsjer-rivier

Kleurige rivier in het zwarte zand

Eén van mijn favoriete foto's is de volgende foto. Dit keer dus eens niet volledig recht naar onderen gefotografeerd, maar iets scheef naar voren. Zo is goed te zien hoe de rivier uitmond in zee.
En als kers op de taart vloog er ook nog een groep witte vogels (zwanen?) precies door het beeld ☺️

Zwanen boven een bijzondere riviermonding

Dezelfde locatie, maar nu wel recht naar onderen geeft weer een heel ander beeld. Ik zie er zelf een vogel-kop in, met een enorme snavel.

Vogel

Walvis-staart

Oranje walvis-staart

Op een andere locatie was het vooral het contrast met het geel-groene gras en de blauw-grijze rivierbedding die mijn aandacht trok.

Braided river (vlechtende rivier) naast het gras

Onvoorstelbaar wat een vormen en patronen er zo kunnen ontstaan in een natuurlijk landschap.
En zo leuk om dan al rondvliegend op zoek te gaan naar de mooiste plekken en mooiste manier om het vast te leggen.

Net als bij 'gewone' fotografie heb je hierbij nogal veel mogelijkheden. Enerzijds omdat je de drone natuurlijk alle kanten op kan laten vliegen en om zijn as kan laten draaien. En hij kan ook nog eens omhoog en omlaag, wat weer een ander perspectief kan geven.
En daarnaast kan je ook nog eens de drone-camera omhoog en omlaag laten bewegen.

Braided river and land

Tenslotte
Gelukkig voor Carin heb ik maar 3 accu's bij mijn drone, dus na max. zo'n anderhalf uur was het uit met de pret voor die dag. Maar zelf zou ik het liefst uren rond willen vliegen, om al het moois te zien en vast te leggen 😁
Toch heb ik in die paar dagen al heel erg veel mooie foto's kunnen maken.
In dit blog heb ik de kleurige foto's laten zien, er volgt binnenkort nog een blog met de foto's waar vooral de structuren in de rivieren een rol spelen.

Ik sta te popelen om begin volgend jaar, dus in de winter, naar het noorden van IJsland te gaan. Ook dan gaat natuurlijk de drone weer mee!
En ik hoop ook nog een keer met een 4x4 door het binnenland van IJsland te kunnen gaan trekken, want ook daar heb ik al prachtige drone foto's van gezien...

Drone-fotografie in Zuid-Spanje

Fri, 12 Jul 2024 15:27:13 Z

Met een drone fotograferen in Zuid-Spanje: wat een geweldige manier om landschappen op een -voor mij- geheel nieuwe manier vast te leggen!

Flamingos in een brakke, gele poel (drone)

Maar laat ik eerst eens terug gaan naar december 2022. Mijn werkgever PGGM had mijn aanvraag voor een sabbatical van 3 maanden goedgekeurd: van 1 april 2023 tot 1 juli 2023 zou ik kunnen gaan genieten van 3 maanden doen waar ik zin in had 😊
Uiteraard stonden vakantie en fotografie hoog op mijn lijst van dingen waar ik zin in had. En dus was ik al een tijdje bezig om te bedenken wat ik allemaal wilde gaan doen.
Al vrij snel stond voor halverwege mei een week fotograferen in de (vogel)fotohutten van Bence Maté in Hongarije gepland. Een blog hierover hou je overigens nog te goed!

Geometrie van de zoutpannen (drone)

Voor april hadden Carin en ik al vrij snel bedacht dat we twee weken naar oostelijk Andalusië op vakantie wilden gaan. Met een huurauto vanaf Malaga rondtrekken, op zoek naar minder bekende maar prachtige natuur.
En zo bedacht ik dat ik daarna nog wel een week in mijn ééntje wilde blijven, om nog eens een keer naar de Rio Tinto (westelijk Andalusië) te gaan, en om aan de zuidelijke kust met een drone te gaan fotograferen.

Tja, een drone: die had ik dus nog niet 🙃

In december heb ik daarom een DJI Mini 3 Pro drone aangeschaft. Een mooie kleine drone, die minder dan 250 gram (!) weegt, en waarmee je om die reden op heel veel meer plekken mag vliegen dan met een grotere, zwaardere drone. Ook past deze nog wel in mijn (grote) fototas erbij, zodat meenemen op vakantie niet zo'n probleem is.

Zoutpannen en gras (drone)

Vervolgens ben ik maar eens gaan inlezen in het vliegen met een drone, alle regels die erbij komen kijken, waar mag je wel en niet vliegen, etc. Een goede en onmisbare hulp daarbij is toch wel de app GoDrone, waarin je op een kaart kan zien waar je mag vliegen en waar dat verboden is. En het viel me eerlijk gezegd nogal tegen op hoeveel plekken in Nederland je niet mag vliegen.

Het wachten op een paar mooie weekenden om wat te gaan oefenen met de drone in Nederland viel me ook niet mee, maar uiteindelijk heb ik wel wat vlieguren kunnen maken. Al snel werd duidelijk dat ik toch ook echt de "Fly more" uitbreiding zou moeten aanschaffen, vooral vanwege de twee extra accu's, voor 2 x 35 minuten extra vliegtijd. En voor de oplader waarmee je 3 accu's kan opladen, extra propellers en een tas waarin alles handig past.

Bochtige weg (drone)

Een ander onderdeel van mijn voorbereiding (en voorpret 😊 ) was het opzoeken van mooie locaties om met de drone te gaan vliegen en fotograferen. De website/app LocationScout is daarbij handig gebleken. Maar vooral het zelf op Google Maps zoeken heeft diverse mooie locaties opgeleverd. Behoorlijk ingezoomd de hele kust afspeurend in sateliet-modus werkt heel goed om vanuit je luie stoel een beeld te krijgen van de mogelijkheden.

Gelukkig vond Carin het tijdens onze vakantie geen probleem om af en toe deze locaties op te zoeken, en met een e-boek in de zon te gaan zitten wachten tot ik klaar was met vliegen en fotograferen 😊

Bijzonder gebergte bij Gorafe (drone)

Net als bij 'gewone' fotografie is het met een drone ook het mooist om 's morgens vroeg of later op de middag/avond te gaan vliegen en fotograferen. Zo krijg je het mooiste, warme licht, zeker in een land als Spanje. Het voordeel is dan ook meteen dat er weinig of geen andere mensen zijn, die zich zouden kunnen storen aan de drone.
Maar zeker bij het recht omlaag fotograferen, zoals hierboven bij de eerste vier foto's, kan ook midden overdag het licht toch prima zijn.

De drone geeft weer andere mogelijkheden

Zoals intussen uit deze foto's wel blijkt, vind ik het vooral erg leuk om wat meer abstracte foto's met de drone te maken. Dus veelal recht omlaag fotograferend, en dan zoeken naar mooie lijnen en patronen in het landschap. Zoutpannen zijn daar een geweldig onderwerp voor, en die zijn aan de Spaanse kust zeker nog genoeg te vinden.
Ook de Rio Tinto kon ik ineens op een andere manier fotograferen, zoals op de foto hierboven te zien is. En lukt het om de schaduw van de drone te spotten? 🤔

Een ander onderwerp dat ik via Google Maps gevonden had, was een terrein van een oude, soort chemische fabriek.

Geometrisch landschap (drone)

Het kostte me wat tijd en moeite om ter plaatse een goede plek te vinden waar ik de drone kon laten opstijgen in de buurt van het terrein. Maar des te groter de voldoening toen dat gelukt was. En toen ik de vreemde groene kleuren op mijn drone controller schermpje zag.

Raar groen water bij een fosforgips fabriek (drone)

Voordat ik zelf een drone had, had ik al met veel bewondering (en jaloezie 😳 ) de foto's bekeken van de rivieren en estuaria in IJsland. Wat een lijnenspel en kleuren zaten daarin, waanzinnig.
Dus bij mijn voorbereidingen heb ik ook gezocht naar dergelijke plekken in Spanje. Diverse rivieren monden uit in de Middellandse zee, en op Google Maps kon ik een paar veelbelovende plekken vinden.
Helaas waren een aantal locaties niet mogelijk omdat je daar niet met een drone mag vliegen, bijv. vanwege een vliegveld of militair gebied.

Bochtige groene rivier (drone)

Op andere plekken mocht ik wel vliegen, en was het vooral een kwestie van timing met eb en vloed.
Geweldig is het dan op -op de grond- totaal niets interessants te zien, en dan vervolgens de drone-beelden te zien verschijnen van dit soort landschappen.
Zou Keith Haring hier zijn inspiratie vandaan hebben gehaald?

Labyrint-achtig estuarium (drone)

Een enkele keer ging mijn voorbereiding de mist in: dan reed ik via Google Maps richting de bedachte parkeerplek, maar dan bleek er ineens een wielerwedstrijd te zijn die zondagochtend, waardoor een aantal wegen waren afgesloten. En natuurlijk precies de weg die ik moest hebben naar de parkeerplaats...
Gelukkig had ik al een plan B voorbereid (eigenlijk voor eind van de middag...).

Intiem, abstract landschap (drone)

Na een paar uur zo gefotografeerd te hebben, werd het tijd om weer terug naar het hotel te gaan om de accu's op te laden. En kon ik even een paar uur relaxen op het strand of een terras 😎
Al kwam ik er wel achter dat dat in je eentje toch niet zo leuk en gezellig is als met z'n tweeën. Ook het alleen eten 's avonds was iets waar ik moeilijk aan kon wennen.
Maar de vrijheid om te gaan naar waar ik wilde, te blijven zolang ik wilde, en me niet hoeven afvragen of Carin zich dan intussen wel vermaakte, was wel erg fijn.

Mooie pastelkleuren bij de overgang naar zee (drone)

Prachtige patronen (drone)

Voor mijn laatste dagen had ik nog een mooie locatie met zoutpannen gevonden. Nu is het wel altijd afwachten of de beelden van Google Maps wel recent genoeg zijn, en of de omgeving nog is zoals het op die satellietbeelden eruit ziet. Maar het kan er in het echt ook spectaculairder uitzien 😃

Eiland met flamingos tussen de zoutpannen (drone)

Bijzonder is het toch dat zoutpannen van die aparte kleuren kunnen hebben! Bij mijn eerste foto's in dit blog was het deels roze-oranje. Maar bij deze zoutpannen was het echt hup-holland-hup-oranje.

Waarom zou zout oranje zijn? (drone)

De zoutpannen waren hier vooral oranje (drone)

Tenslotte:

Voor het eerst met de drone op pad in het buitenland: het smaakte zeker naar meer! Geweldig om zo weer een compleet nieuwe stijl en manier van fotografie aan mijn portfolio te kunnen toevoegen.
Deze drie weken van mijn sabbatical zijn voorbij gevlogen, waarbij het een mooie ervaring was om voor het eerst sinds tijden weer eens een week alleen -in het buitenland- op pad te zijn om te fotograferen. Alleen moet ik volgende keer mijn Spaans toch iets beter gaan oefenen van tevoren...

Ik heb ook in portfolio nu een aparte categorie voor drone fotografie opgenomen. Dus als je leuk vindt om meer drone foto's te zien, kijk eens hier!

Gouden licht door de dansende bomen in het Speuldersbos

Sun, 12 Mar 2023 15:36:08 Z

Het was begin december, de herfst was intussen alweer voorbij. De bomen hadden al hun bladeren al laten vallen, en toonden nu hun kale skeletten.
En hoewel de mistige najaarsdagen ook al over hun hoogtepunt waren, gaf de weersverwachting voor deze vrijdagochtend wel dichte mist aan.

Pad door het bos met gouden licht

Donderdagavond had ik de voorbereidingen voor een ochtend fotograferen dus al getroffen: de fototas en statief stonden klaar, de batterijen waren allemaal opgeladen, de geheugenkaartjes geleegd, en de wandelschoenen stonden al bij de deur. En het plan was om naar de bossen en uiterwaarden bij Amerongen te gaan.

Maar zoals wel vaker liep het toch weer anders dan voorbereid.
Toen de wekker (voor mijn gevoel weer eens veel te vroeg) ging, was het eerste wat ik deed: op de buienradar website de actuele mist situatie bekijken.
En tot mijn verrassing was hier in het midden geen mist te bekennen, en bij Amerongen ook al niet.
Een blik door de gordijnen bevestigde wat ik in de app gezien had: geen mist te bekennen.

Bomen als grillige silhouetten

Op dat moment komt dan altijd de grote twijfel bij mij boven: zal ik wel op pad gaan, heeft het wel zin, of blijf ik toch maar lekker in mijn warme bed liggen?
Maar ja, wakker was ik nu toch al, en alles was voorbereid. En intussen weet ik eigenlijk ook wel dat er altijd wel wat moois te beleven en zien is, en ik vaak op dit soort onverwachte uitjes (juist) toch wel met mooie foto's thuis kom.

Gouden zonnestralen in het bos

Volgens de mistradar leek er meer naar het noorden, bij Nijkerk, wél flink dichte mist. Aangezien het Speuldersbos daar toch ook vrij dichtbij ligt, besloot ik daar maar heen te gaan.
Om het Speuldersbos eens van een andere kant te benaderen, met daardoor hopelijk een frisse blik, programmeerde ik de parkeerplaats langs de N797 (de Garderenseweg), ten zuid-oosten van Putten, als eindbestemming in de auto-navigatie.

Een goede keuze, zo leek het. Op de A28 naar het noorden werd het steeds mistiger, tot er echt wel sprake was van hele dichte mist.
Maar toen sloeg ik af naar Putten, en binnen een paar honderd meter was er geen mist meer te bekennen.

Het viertal

Teleurgesteld reed ik door, me er bij neerleggend dat dit toch niet de mooie ochtend met mist-fotografie in het bos zou gaan worden.

Gouden sfeer in het bos

Eenmaal in het bos bleek er echter toch wel wat nevel tussen de bomen te hangen.
En hier en daar hingen er nog wat gekleurde blaadjes aan de bomen, dus ik vermaakte me alsnog met het fotograferen daarvan.
Zoekend naar mooie composities, waarbij de kromme bomen het mooist tot hun recht zouden komen.

De laatste blaadjes vangen het licht

Maar rond half elf gebeurde het ineens: de zon begon te schijnen, waardoor het vocht in het bos begon te verdampen en het nog iets neveliger werd.
En als gevolg van de zon die door de nevel scheen, kwam er ineens een prachtige gouden licht door de bomen heen.

Beukenblaadjes-paraplu

Er ontstonden van die fraaie lichtbanen door de bomen, en de contrasten tussen licht en donker zorgden voor een prachtig decor-achtig bos.

Herfstige beukenblaadjes aan de boom

Omdat het in dit soort omstandigheden het mooist is om met tegenlicht te fotograferen, begon ik steeds richting het licht verder te lopen.
Bij iedere kruising van paden was de keuze eenvoudig: waar staat de zon, waar heb ik tegenlicht, dan moet ik die kant op.

Zonnestralen doorklieven de kale bomen

Ik maakte me wel een beetje zorgen waar ik op die manier ergens uit zou komen, maar ach, dat waren zorgen voor later :-)
En ik gebruik altijd de app "GeoTracker", zodat ik precies kan zien waar ik ben, hoe ik precies gelopen heb en waar de auto terug te vinden is. Erg handig!

Voordat de laatste blaadjes eraf zijn gevallen

Tot mijn grote verbazing kwam ik al die tijd geen enkele andere fotograaf tegen. Het kan dus wel: als enige fotograaf in het Speuldersbos rondlopen.
Of kwam het toch omdat ik nu op een niet zo populair beginpunt ben gestart?

Het pad tussen de dansende beuken

Helemaal mooi is het natuurlijk om zo'n paadje te vinden die kronkelig door het bos loopt.
Het leidt je blik op een natuurlijke manier door de foto heen, langs de dansende bomen, naar het licht in de achtergrond.

Het pad naar het licht

Zoals de meeste andere keren heb ik vooral met mijn 70-200mm lens gefotografeerd. Dat is toch echt de ideale lens voor dit soort fotografie.
De 70mm werkt vaak nog prima om genoeg in beeld te kunnen krijgen, en inzoomend naar de 200mm kan je mooi de bomen in beeld "samen drukken' en details eruit pikken in het vaak drukke, volle bos.

Geveld, tussen zijn soortgenoten

Bijna dezelfde foto, maar nu met een iets ander standpunt (iets verder doorgelopen), zonder de dikke stam linksonder.
Ik kon niet kiezen, ik vind ze allebei hun charme hebben...

De belofte van licht aan de horizon

Tenslotte:
Ik ben nu al een redelijk aantal keer in het Speuldersbos geweest. Maar dit soort mooie omstandigheden heb ik nog niet eerder meegemaakt.
En ook nu weer leek het aan het begin van de ochtend een tegenvaller te gaan worden, zonder de verwachte/gehoopte mist. Maar ook nu weer ben ik blij dat ik toch op pad ben gegaan.

Vlakbij de auto kwam ik nog twee wandelaarsters tegen. Ze vroegen of ik nog iets bijzonders op de foto had gezet. Teleurgesteld waren ze, dat ik geen wild zwijn, ree of hert had gefotografeerd.
Alsof alleen het wild op de Veluwe de moeite waard zou zijn om te fotograferen - ik denk dat deze serie wel anders bewijst... :-)

NB: De andere foto's, die ik meer in het begin van de ochtend gemaakt heb, komen overigens nog eens in een volgend blog in beeld!

50 tinten pastel tijdens de zonsopkomst boven een mistige uiterwaarde

Sun, 23 Oct 2022 12:16:40 Z

In mijn vorige blog heb je kunnen lezen dat het die ochtend wat tegen viel met de voorspelde/verwachte mist. Maar ook dat ik in het bos toch prachtige zonneharpen heb kunnen fotograferen.
Ruim een week later was de weersverwachting weer gunstig voor mistige omstandigheden: de temperatuur zou flink zakken in de heldere nacht, wind zou er nauwelijks zijn, de vochtigheid was ruim 95% en de temperatuur tijdens de zonsopkomst zou rond het dauwpunt liggen.

De dijk en uiterwaarde net voor zonsopkomst

Dit keer ben ik dus wèl op tijd van huis vertrokken, want nu wilde ik wel ruim vóór zonsopkomst ter plekke zijn. De zonsopkomst zou deze ochtend om 07:52u zijn, en ik was nu vóór 07:25u ter plekke.
Na wat heen en weer rijden kwam ik uiteindelijk op een dijk langs een uiterwaarde, waar een mooi laagje mist over het landschap hing. De lucht begon ook al fraai te verkleuren, dus hup, auto aan de kant, statief neerzetten en genieten van het moois.

Mist hangt als een dunne, pastelkleurige deken over de uiterwaarde

Er ontstonden prachtige pasteltinten in de lucht, en het laagje mist kreeg zo ook wat kleur mee.
Naarmate de minuten verstreken, en afhankelijk van de richting waarin ik keek en fotografeerde, veranderden ook de kleuren in het landschap.
Iets meer van de zon af werden de kleuren meer paars-roze, in plaats van warm oranje-geel.

Pasteltinten kleuren het mistige landschap

De kleuren worden intenser als de zon bijna op is

Omdat ik toch ook wel wat variatie in de foto's wilde, ben ik op een gegeven moment nog een stukje verder langs de dijk gaan rijden.
Maar daar werd het landschap wat saaier, met minder boompjes. En ook de mist en kleuren leken minder te worden.
Dus ben ik toch maar weer omgekeerd, en kwam ik weer in de buurt waar ik eerder ook stond.

Richting het zuiden zijn de kleuren nog zacht

Het was nu net vóór de zonsopkomst, richting het oosten begon de lucht nu al echt licht te worden. Ik moest al oppassen dat de vliegtuig-strepen in de lucht niet uitgebeten wit werden.

Knotwilgen en uiterwaarde-landschap in de mist

Toen de zon net boven de horizon uitkwam, zette die alles in een prachtige, warm-oranje vurige gloed.
Dit is ook het laatste moment dat de zon in beeld kan/mag, daarna wordt het een te grote, lichte witte bol die alle aandacht zou opeisen.

De opkomende zon zet het landschap in vuur en vlam

Voor mijn laatste foto ben ik even de dijk afgelopen, om zo de zon door de knotwilgen in beeld te krijgen.
Omdat de zon nog zo laag stond, scheen hij door het laagje mist heen, en krijg je zo dat lekkere sfeertje in de foto.

Mistige ochtend-sfeer, door de opkomende zon tussen de bomen

Tenslotte:
Na deze prachtige zonsopkomst ben ik nog naar een bos gereden, in de hoop dat daar de mist wat langer zou blijven hangen tussen de bomen.
Dat viel een klein beetje tegen, maar ik heb er een prachtig paadje gevonden met berken tussen groen-rode varens.
En die komen in een volgende blog aan bod :-)

Vijf foto-onderwerpen voor een mistige herfstochtend

Sun, 09 Oct 2022 14:16:41 Z

Na een -dit keer nogal- lange foto-zomerslaap ben ik weer wakker geworden met zin om op pad te gaan om te fotograferen. In de zomer is het me vaak te warm, zijn de zonsopkomsten en -ondergangen me veel te vroeg resp. laat, en heb ik weinig inspiratie wat ik zou kunnen fotograferen.
Maar op dit moment, eind september / begin oktober, komt de zon pas ná 7 uur op en is er een grote kans op mist of nevel. Het begint dus weer te kriebelen... :-)

Mist over het water

Voor vrijdag 30 september was er dichte mist voorspeld voor een groot deel van het land. Dan begint de zoektocht: waar ga ik naar toe? Ik wilde niet, zoals waarschijnlijk heel natuur-fotograferend Nederland, naar het Speuldersbos. In plaats daarvan besloot ik om eens naar het Amerongse bos te gaan.

Toen ik echter wakker werd om 6 uur, zag ik op de mist-radar van Buienradar dat er helemaal geen dikke mist was :-(
Dus tijdens het opstaan en het hapje ontbijt heb ik mijn plannen omgegooid, en ben ik vervolgens maar -wat dichter in de buurt- naar Den Treek gereden.

Zonneharpen bij zonsopkomst

Daar is een mooi vennetje, en ik vermoedde dat daar wel wat nevel boven het water zou ontstaan.
Helaas was ik er, vanwege de verwachte dichte mist, niet van uit gegaan dat ik al vóór zonsopkomst ergens zou moeten zijn. Tenslotte is een bos in dichte mist niet echt de beste plek voor een mooie zonsopkomst.
Ik was dus eigenlijk net te laat bij het ven.

Dampend Vogelplas Den Treek

Toch kon ik nog genieten van het dampende water, en de mooie kleurtjes in de lucht. En ook van de weerspiegeling daarvan in het water - met wat riet-gras leverde dat een lekker 'zen' gevoel en foto op.

Origami in pasteltinten

Mijn tweede onderwerp die ochtend was het spinnenweb. Alle (heide-) struikjes hingen er vol mee. Met de macro-lens zo dichtbij mogelijk komen, een groot diafragma van f/2.8 zodat de waterdruppels mooie vage bolletjes worden, en dan zoeken naar een spinnenwebdraadje met scherpe waterdruppeltjes.

Natuurlijke parelketting

Spinnenweb met dauwdruppels

In de nabewerking heb ik vele foto's zo licht mogelijk gemaakt, en de witbalans zo ingesteld dat ze wat meer blauw van kleur zijn geworden. Dat vind ik wel passen bij de sfeer van die ochtend en deze foto's.

Spinnen-kunst

Spinnenweb met dauwdruppels

Bij het zoeken naar de mooie spinnenwebjes kwam ik mijn derde onderwerp tegen: de grassprieten vol met waterdruppels.
Daarbij heb ik geheel op gevoel de foto's gemaakt, vooral zoekend naar een mooi geheel van de onscherpe bokeh lichtcirkels en een enkel scherp grassprietje.

Chaos van licht

Tegen de zon in fotograferend zag ik de meest fraaie "bling-bling" ontstaan:

Lichtspel in het gras

Op hetzelfde stukje landschap kwam ik ook een prachtig bedauwd hangmatweb tegen, waar ik met licht en schaduw kon spelen. Ook weer met een groot diafragma, zodat slechts een dunne band druppeltjes scherp is geworden.

Hangmatweb

Intussen was het beetje nevel wel verdwenen, dus besloot ik maar terug naar de auto en naar huis te gaan. Net vóór de parkeerplaats bleek toch nog wat mist te hangen in de verte. Dus ik kon het niet laten om daar mijn vierde onderwerp te fotograferen: een landschapje in prachtig licht.

Mistig herfstlandschap

Terugrijdend naar huis reed ik tussen de bossen door. Ik zag ineens, als ik de goede kant op keek, dat er mooie zonneharpen ontstonden. Blijkbaar hing er toch nog wat vochtige lucht in de bossen. En door de opkomende zon verdampte er nog steeds water op de bosbodem en de natte struikjes en bomen.
Op goed geluk pakte ik een afslag, parkeerde en liep het bos weer in.

Zonneharpen in het bos

Ik had dit eigenlijk nog nooit zó mooi gezien: de zonneharpen die als scherpe lichtbanen tussen de bomen een prachtige herfstsfeer veroorzaakten.
En zo had ik mijn vijfde onderwerp te pakken van deze heerlijke foto-ochtend.

Zonneharpen over het kronkelige bospad

Door zoveel mogelijk richting zon te blijven lopen, kwam ik steeds weer op nieuwe plekken terecht waar de zon voor de sfeer zorgde.

Zonneharpen - een feestje in het bos

Acda en de Munnik hebben ongetwijfeld ook eens in het bos gelopen toen het zo mooi was als nu. Want hun songtekst "Het regent zonnestralen" had ik steeds in mijn hoofd toen ik deze foto's aan het maken was ;-)

Sfeer in het bos met zonneharpen

Prachtige zonneharpen in het bos

Tenslotte:

Het kost me altijd weer moeite om te bedenken waar ik heen zal gaan om te fotograferen, om vroeg mijn bed uit te komen, en om de twijfel over de weersomstandigheden niet te hard te laten toeslaan.
Maar altijd ben ik weer blij als ik op pad ben geweest, en daarbij genoten heb van de rust, de fluitende vogels en de zonsopkomst. En als ik dan ook nog zo'n heerlijke serie foto's heb weten te maken van zoveel verschillende onderwerpen, dan kan de rest van de dag al niet meer stuk...

Voor de kritische / cynische kijker nog dit: ik heb de foto's van de zonneharpen uiteraard bewerkt, want een RAW-foto komt nooit kant-en-klaar uit de camera. Maar de zonneharpen waren daadwerkelijk zo fraai te zien, daar heb ik in de nabewerking dus niets aan hoeven doen :-)

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 2)

Sat, 01 Jan 2022 16:56:20 Z

Het is alweer de eerste dag van het nieuwe jaar, 2022. Het jaar 2021 is voorbij gevlogen, ondanks (of dankzij?) de vele Corona-perikelen en dingen die -tijdelijk- niet meer mogelijk waren.
Voor komend jaar heb ik goede hoop dat we weer wat vaker en verder op reis kunnen gaan, en ik heb al een aantal kleine foto-projecten die ik in Nederland wil gaan doen.

Maar eerst nog een tweede korte terugblik op onze vakantie in 2021, naar Gran Canaria. In mijn vorige blog heb ik al laten zien dat er prachtige zandduinen te vinden en fotograferen zijn. Maar omdat het een eiland is, is er dus ook veel kust en zee te vinden :-)

Zonsondergang aan de kust

Splash

Omdat ik graag de zonsondergang bij de zee wilde fotograferen, had ik via Google Maps gezocht naar plekken aan de westkust waar dit mogelijk zou moeten zijn. Dat viel niet mee... Omdat we in het zuiden van het eiland zaten, was de noord-west kust veel te ver rijden (zeker in het donker terug, via allemaal smalle berg-weggetjes). En de zuid-west kust is eigenlijk niet of nauwelijks toegankelijk met een auto.

Serene schoonheid van de zee bij zonsondergang

Dichterbij waren wel een aantal strandjes, en één leek goed toegankelijk te zijn. Jammer genoeg bleek er wel een grote cementfabriek te staan, precies richting het westen waar de zon onderging. Dus ik moest toch iets meer richting het zuiden fotograferen, maar gelukkig kleurde ook daar de lucht wel aardig.

Zonsondergang aan de kust

Mooi gevormde, afgesleten rotsen vormde een perfecte voorgrond. samen met de afgeronde grote kiezels waar het 'strand' uit bestond.
Met lange sluitertijd, op statief en met de nodige filters, was het alleen wel enorm oppassen voor de soms verraderlijk grote golven die er ineens aan kwamen. Ik heb mijn filters en camera een paar keer snel moeten droog vegen...

Herken je hier ook een dier in?

Terug naar de zandduinen

In totaal zijn we een keer of vier naar de zandduinen van Las Maspalomas geweest om er te fotograferen (en ploeteren door het zand 😐).
Het mooiste licht was natuurlijk aan het einde van de dag, als de duinen door de laag staande zon prachtig goud-geel kleurden, en een extra lijnenspel van schaduwen ontstond.

Prachtige grote zandduinen

Ook de structuren in het zand worden dan beter zichtbaar door het lage strijklicht op de zandribbels.
Hier is mooi te zien wat er gebeurt als bijv. een schelp de wind en het voortgeblazen zand verstoort: het regelmatige patroon wordt ook ineens verstoord:

Verstoring van het golfpatroon

De luwe kant van een zandduin is altijd mooi 'glad' en egaal. En aan de kant waar de wind vandaan komt (op Gran Canaria eigenlijk altijd uit het noord-oosten) ontstaan de mooie structuren.

Spel van schaduw en licht op het zand

En hier en daar was er zelfs wat begroeiing van kleine struikjes te zien (op de foto rechtsboven), blijkbaar plekken waar het water niet goed in de bodem weg kan zakken en de eerste plant-pioniers hun wortels in het zand kunnen verankeren.

Spel van schaduw en licht op het zand

Er groeit toch nog iets in de duinen

Als de zon dan echt bijna ondergaat en een rode gloed op de wolken tovert, dan kleurt ook het zand héél even een beetje zalmroze.

Avondrood op de duinen

El Bufadero de la Garita

Tijdens mijn voorbereidingen op onze vakantie (lees: zoektocht naar mooie fotospots) had ik wat foto's gezien van El Bufadero de la Garita. Dit is een "blow hole" in de rotsachtige kust, waar het water bij de juiste getijden-stand over de rand een groot "gat" in stroomt. En waar water uit een gat spuit als dat er van onderen in wordt geperst.

Blow-hole net voor zonsopkomst

Omdat dit aan de noord-oost kust ligt, is de beste tijd om hier te fotograferen uiteraard de vroege ochtend bij zonsopkomst. Maar ik had ook gelezen dat de getijde-stand belangrijk was. De laatste maandag van onze vakantie leek daaarom de beste dag te worden.
Voordeel was dat we daarvóór ook al een keer konden gaan kijken overdag, zodat ik precies wist waar ik zijn moest. Op een onbekende locatie in het donker is dat erg prettig!

Zonsopkomst bij de bijzondere blow-hole

Het was niet de meest spectaculaire zonsopkomst, maar gelukkig waren er wel wat wolken die kleur kregen van de opkomende zon.
Samen met nog een fotograaf uit Noorwegen en wat lokale vissers hadden we dit mooie plekje voor ons alleen die ochtend.

Het gouden licht van de opkomende zon

Tenslotte

Al met al hebben we een heerlijke twee weken vakantie gehad, met een leuke afwisseling van luieren bij het zwembad, toeristische uitstapjes maken en wat leuke foto-projectjes.
Mijn foto's van de melkweg, gemaakt 's avonds in de duinen, zijn helaas niet echt goed gelukt. Toch teveel licht-vervuiling van alle hotels in de buurt. En mijn foto's van de dolfijnen en vliegende vissen tijdens de dolfijnen-excursie hebben mijn selectie voor dit blog ook niet gehaald.

Maar alleen al de prachtige zandduinen zijn een goede reden om er als fotograaf eens heen te gaan!

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Sun, 19 Dec 2021 15:30:04 Z

Carin en ik gaan graag enkele keren per jaar op vakantie, liefst één keer daarvan naar een bijzondere bestemming (over het algemeen buiten Europa). Echter, ook dit jaar gooide Corona weer roet in het eten...
In het voorjaar zijn we een week naar een huisje in Brunssum gegaan (zie mijn twee blogs daarover - "De Brunsummerheide in pasteltinten" en "Het laagjeslandschap van de Brunsummerheide", dat was toch zeker ook erg leuk en fotogeniek). Voor de zomer of najaar wisten we niet goed wat mogelijk zou zijn, maar een verre reis wilden we in ieder geval toch maar niet doen dit jaar.

Carin op de enorme zandvlakte

Ons oog viel daarom op het Canarisch eiland La Palma. Dat zou een mooi wandeleiland moeten zijn, met vast ook wel een paar fotogenieke plaatsen. En steeds Corona-code groen of geel, dus daar zouden we toch heen moeten kunnen gaan. Dus we hadden een mooie huisje geboekt voor 2 weken in augustus, in een groene, rustige omgeving.
Maar helaas, het was ons niet gegund: tot 2 keer werd het toch vanwege Corona geannuleerd. We besloten toen maar om de reis te verzetten naar het najaar.
Bijna klaar om te gaan, ging het echter wéér niet door: de vulkaanuitbarsting ruim een week vóór ons vertrek zorgde er weer voor dat het moest worden geannuleerd.

We wilden nu echt wel eens op vakantie, en gelukkig konden we zonder problemen of extra kosten omboeken. Dus half oktober gingen we dan toch op weg, naar het toeristische Playa des Ingles op Gran Canaria.

Fraaie windveren boven het zand

Heel veel tijd had ik niet gehad om me voor te bereiden op plekken waar ik wilde gaan fotograferen, maar de zandduinen van Maspalomas stonden wel hoog op mijn lijstje.
Ik had niet verwacht dat deze duinen zo hoog zouden zijn: hier en daar wel 15 tot 20 meter! En ik had ook niet verwacht dat er zulke mooie patronen en structuren in het zand te vinden en fotograferen zouden zijn.

Volhouder

Waar de andere toeristen de flink harde wind de eerste paar dagen van onze vakantie ongetwijfeld vervloekten, waren Carin en ik in onze nopjes :-)
Want hierdoor stoof het zand over de duinen, en werden voetstappen binnen 10 minuten vrijwel weggevaagd.

Enorme zandduinen, met mooie structuur en patronen

We moesten wel zorgen dat we niet aan de verkeerde kant, onderaan een duin gingen staan, want dan werden we compleet gezandstraald. Maar de vele prachtige structuren en randen in het zand zorgden ervoor de we uren zoet waren.

Lijnenspel van zand

De derde dag gingen we met onze huurauto vanuit het zuiden het binnenland in, op naar het midden van het eiland. Al snel reden we hoog in de grillige en vrij kale bergen, maar met het harde licht van de al wat hoger staande zon leverde dat vooral veel "prullenbak-foto's" op.
Tot we op één van de hoogste punten op het eiland kwamen, bij "Pico de las Nieves", waar ineens wolken tegen de bergrug op omhoog geblazen werden.

Wolken drijven tussen de rotsachtige bergen en dennenbomen

Dom genoeg had ik geen statief meegenomen (we wilden een flinke wandeling gaan doen), en ook geen filter-setjes.
Dus ik moest het doen met een muurtje als ondersteuning of fotograferen uit de hand.
Mijn idee om met een lange sluitertijd de wolken te fotograferen kon ik dus helaas niet uitvoeren.

Laaghangende, voorbijdrijvende wolken

Even verderop was er een helling met bijzondere begroeiing van lage struikjes en wat rotsen.
We konden net een paar foto's maken, voordat ook dit helemaal in de mist/wolken verdween.

Ronde en grllige vormen

Struikjes als sponzen

Op het vliegveld hadden we een grote foto-poster gezien, met reclame voor het eiland. De foto leek wel gemaakt in Antelope Canyon, een prachtige roodgekleurde slot-canyon in Amerika (zie mijn foto's daarvan op onze reisverslagen website). Onze hostess wist gelukkig later te vertellen waar het precies was (en dat het tegenwoordig een zeer populaire Instagram hotspot is).

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Parkeren viel niet mee, dat moest gewoon met de auto langs de kant van de weg. En we konden daarvandaan achter de diverse Insta-hipsters aanlopen naar de canyon. Uiteraard was het veel kleiner dan Antelope Canyon, maar vooral door het onverwachte genoten we toch van deze mooie en fotogenieke plek.

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Twee dagen later waaide het weer flink, dus ik wilde graag nog eens bij het warme licht van een zonsondergang de zandduinen fotograferen.

We waren mooi op tijd, en konden ons dus eerst eens uitleven op het stuivende zand.

Stuivend zand

Stuivend zand bij de gouden duinen

Naarmate de zon wat lager zakte, kwam er een mooie gouden gloed over de duinen, en werden de structuren en patronen in het zand nog mooier zichtbaar.

Mooie zandstructuren door de wind

Alsof we in de Sahara waren

Prachtige lijnen en licht in de duinen

Laagstaande zon en stuivend zand

Nog wat later onstond er ook een mooi kleurverschil tussen de delen die al in de schaduw kwamen te liggen, en de nog zon-beschenen stukken zand.

In het laatste zonlicht

En tegen de zeer laag staande zon in fotograferend kreeg alles een heerlijk warme tint:

Net voor zonsondergang

Einde deel 1
Tot zover deel 1 van mijn blog over de mooie (foto) plekken van Gran Canaria.
Ik had weer eens teveel foto's geselecteerd om in één blog te kunnen zetten, dus binnenkort volgt deel 2 met het vervolg!
Met foto's van zee en kust, en nog wat meer zandduinen ;-)

Schotse hooglanders op de Westerheide tijdens een mistige ochtend

Sun, 17 Oct 2021 13:13:26 Z

Ik was al twee keer op pad gegaan om de mooie paarse heidelandschappen te fotograferen (zie mijn vorige blog). Toen de weersverwachting weer een mooie ochtend met mist aangaf, wilde ik dit keer dus eens een ander onderwerp gaan fotograferen.

De zon komt tevoorschijn achter een wolk en de mist

Ik bedacht dat de oranje vacht van de Schotse Hooglander een mooi kleurcontrast zou geven met de paarse heide. En ook de oranje-bruine vacht van een ree zou mooi afsteken.
Al snel had ik dus bedacht dat de Westerheide de beste locatie was om dit te gaan fotograferen. Dat is het voordeel als je vaker ergens komt, dan weet je wat je er kan verwachten :-)

De zon heeft moeite om door de dikke mist te schijnen

Het was behoorlijk mistig toen ik aankwam op de heide, en het duurde wel even voor de zon door de dikke mist heen wist te branden. Maar dat gaf mij mooi de tijd om te lopen naar de plek waar ik de Schotse Hooglanders hoopte te vinden. En om te genieten van het prachtige landschap om mij heen.

Het is net een grote, kale verlaten vlakte met 1 dode boom

Krentenboom in de mist

Het is prachtig om te zien hoe de wereld er ineens heel eenvoudig uit ziet, als het meeste (en vaak lelijke) op de achtergrond in de mist verdwijnt. En hoe de bomen dan ineens met hun silhouetten de aandacht opeisen.

Zonnetje door de bomen

Stormschade

Terwijl een paar andere fotografen al de Schotse Hooglanders aan het fotograferen waren, was ik afgeleid door onderstaand sprookjesbos. Een uur later liep ik er ook weer langs, en kon me toen al nauwelijks meer voorstellen hoe mooi dit was in dit eerste licht met mist en de laagstaande, opkomende zon.

Sprookjesachtige bomen

Maar, ik kwam eigenlijk toch echt voor de Schotse Hooglanders ;-)
En die waren er -gelukkig- ook, inderdaad op de plek waar ik ze verwacht had.

Schotse hooglander in de mist

Op gepaste afstand, met een zoom-lens op mijn crop-camera, ging ik op zoek naar 'andere' standpunten.

Schotse hooglander op wacht

De koppen nat van de dauw op de hei en het gras, en wat een mooie gekrulde horens:

De kop is helemaal nat van de dauw

Toen de zon iets meer tevoorschijn kwam en de mist iets minder dik werd, ging ik op zoek naar mijn kleurcontrast.

Ziet er zo best dreigend uit

Een paaltje vormde een goede krab-locatie, waardoor het dier ook een tijdje op dezelfde plek stil stond. En met de zon van rechts kreeg ik hier mijn gezochte kleurencombinatie.

Maar hij had gewoon last van jeuk

Hij had flinke jeuk zo te zien, op diverse plekken :-)

Handig, dit paaltje om aan te kunnen krabben

Nadat de krab-sessie voorbij was, ging hij weer op pad. Richting het licht, dus ik kon een fraaie tegenlicht opname maken.

Schotse hooglander in tegenlicht op de heide

Langzaam sjokte hij verder de hei over, waarschijnlijk naar een stukje bos waar hij wat meer beschut zou kunnen gaan liggen uitbuiken en slapen.

Het mooie warme ochtendlicht op paarse heide en Schotse hoogland

Ik kon het uiteraard toch niet laten om de paarse hei te fotograferen, met dit mooi gele gras als contrast:

Mooi contrast tussen heide en geel gras

Het licht werd intussen steeds harder, omdat de mist verdween en de zon rap hoger een de hemel kwam te staan. Via een omweggetje liep ik terug naar de auto, hopende om toch ook nog ergens onderweg een reetje te zien.
En ook dat werd mij gegund:

Het reetje had mij toch wel gezien

Tenslotte:
Wat een heerlijke ochtend was dit toch weer. Alles zat mee: de mist, het mooie licht, de Schotse Hooglanders op de plek waar ik ze verwachtte, en ook nog een ree als toegift.
Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval: die blogjes schrijf ik dus niet en de foto's van zo'n ochtend zie je dus niet ;-)
Maar eigenlijk geniet ik altijd van de ochtenden dat ik op pad ga, en dit soort foto's zijn dan een mooie bonus!

Bewonder mijn 15 foto's van het prachtige paarse heidelandschap

Fri, 17 Sep 2021 15:25:54 Z

De heide bloeide in 2021 mooier en langer dan de jaren ervoor. Waarschijnlijk was dit het gevolg van de nattere en koudere zomer dit jaar. Voor mij reden om een paar keer 's morgens vroeg op pad te gaan, om de mooie paarse bloeiende heidelandschappen te fotograferen bij zonsopkomst, met een beetje mist erbij voor de sfeer.

Paarse heide op een mistige ochtend

Samen met Carin was ik al een paar keer gaan scouten of de heide al in bloei stond. Maar we waren steeds te vroeg. Maar deze eerste ochtend stond de heide wel mooi te bloeien bij Den Treek.
Onderweg er naar toe had ik ook al door dat de "beloofde" mist er ook zou zijn. Wat een heerlijk begin van de dag :-)

Paarse heide met een graspol en bomen

Jammer genoeg kleurde de lucht niet heel mooi mee toen de zon was opgekomen, er zat toch teveel mist en lage bewolking in de weg. Maar het beetje kleur paste wel mooi bij de paarse heide.
Met mijn groothoeklens liep ik rond, zoekend naar mooie composities, waarbij ik een mooie blikvanger als voorgrond zou kunnen gebruiken. Zoals op de foto hierboven.

Maar ook de vliegdennen vormen een mooi onderwerp en contrast met de ronde, lichtpaarse heidepollen.

Spinnenwebjes tussen de heide

De mist bleef best lang hangen, en de zon wist er niet goed doorheen te komen/branden. Des te meer deed ik mijn best om te zoeken naar mooie composities op de grond. Deze prachtige lagen van verschillende kleuren en structuren met diagonale lijn erin voldeed wel aan mijn eisen:

Laagjes in het heidelandschap

Ook opvallend waren de zeer vele spinnenwebjes. De heide- en graspollen zaten er vol mee, en door het lage strijklicht en de mist-waterdruppels vielen ze extra op.
Net als alle voorgaande foto's bestaan ook de volgende twee foto's uit een focusstack van 3 opnamen, om zo de scherpte van voor tot achter in de foto te krijgen.

Spinnenwebben op de heide

Paarse heidestruikjes en spinnenwebben

Helaas werd het steeds grijzer weer, waardoor de mooie kleuren steeds minder zichtbaar werden. Tijd om naar huis te gaan voor een ontbijtje en koffie...

Een paar dagen later kon ik echter in de herkansing. Er was weer mist voorspeld, en ik ging er vanuit dat de heide toch ook na deze paar dagen nog wel zou bloeien. Dit keer was mijn bestemming de Zuiderheide bij Hilversum.

Blauwe kwartiertje voor zonsopkomst op de heide

Ik was niet de enige met dat plan, vanaf de parkeerplaats liep ik gezellig kletsend met een fotograaf-collega de heide op (en later moest ik moeite doen om die 10 andere niet op de foto te krijgen). Maar al snel gingen we allebei onze eigen weg, iets wat ik zelf ook wel het meest prettig vind.

Er was weer een mooi laagje mist aanwezig en de zon klom al vlot hoger boven de horizon. Weer gewapend met mijn fototoestel op statief, groothoeklens en ND-grad filters erop, ging ik weer op zoek naar een mooie voorgrond met de paarse heide en "iets anders". Iets anders, zoals deze mooie afstekende groen-gele bloem:

Geel bloemetje tussen de paarse heide

Of dit mooie groen struikje in de hoek van de foto:

Het pad door de heide

Of dit groen struikje dat mooi diagonaal in de foto loopt, naar de bomenrij en het mooie licht:

Bomen in de mist op de bloeiende heide

Een paar groene graspollen, mooi net los van de paarse heidestruikjes, doen het ook goed als eye catchers in de voorgrond:

Groene graspollen en bloeiende paarse heide

Bij de volgende foto twijfelde ik waar ik het uitstekende sprietje zou laten: links of rechts van de zon, of een hoger standpunt innemen. En thuis heb ik toch ook nog gekeken wat er gebeurde als ik het sprietje weg zou klonen.
Maar het sprietje net voor de zon vond ik tóch het meest geslaagd.

Groene graspol, bloeiende paarse heide en een mistige zonsopkoms

Langzamerhand teruglopend richting auto zag ik dit dit fraaie landschap. De paadjes leiden mooi het beeld in, richting de boom. En de zon geeft alles een heerlijk lichte en kleurrijke sfeer.

Mistig heidelandschap

Zo'n paadje dat je door de foto leidt, werkt eigenlijk altijd wel goed. Zeker als het ook nog een mooie S-vorm heeft.

Landschap met krentenboom tussen de paarse heide

Uiteindelijk was de zon al flink hoog aan de hemel komen te staan, de mist was al vrijwel helemaal verdwenen, en het licht begon al bijna "te hard" te worden voor mooie beelden. Tijd voor een laatste overzichtsfoto met berk, krentenboom en wat heidestruikjes.

Het heidelandschap in prachtig licht net na zonsopkomst

Al met al heb ik me zo twee ochtenden prima vermaakt, ondanks het vroege opstaan rond half zes.
Een paar dagen later ben ik nóg een keer op pad gegaan, maar dat komt in een volgend blogje... :-)

Wil je nog een paar extra foto's zien die ik deze dagen gemaakt heb, bekijk dan mijn portfolio met heidelandschappen!

Twee dagen strand en zee bij Kijkduinen in beeld

Mon, 24 May 2021 11:38:27 Z

Half maart had mijn zus Paula een strandhuisje gehuurd op het strand van Kijkduin. Omdat ze het frisse voorjaarsweer, de storm en het wandelen na bijna een week wel gezien had, mochten Carin en ik er de laatste nacht overnachten.

Dat lieten we ons geen twee keer zeggen, even tijdens deze Corona-tijd een "change of scenery".

Striemende wind, maar prachtige warme zonsondergang

De donderdag dat we aankwamen was de ergste storm iets gaan liggen, maar we werden nog steeds gezandstraald, lopend naar het strandhuisje. Gelukkig hadden we daarbij wel wind mee :-)

De zonsondergang leek helaas niet heel spectaculair te worden, daarvoor zat er teveel bewolking in de lucht.
Maar zoals wel vaker aan de kust en met veel wind: precies op het goede moment ontstonden er toch wat gaten in de bewolking waar de zon wat doorheen kon komen.

Strandhuisjes bij Kijkduin

Dat resulteerde in mooie kleuren en fraai strijklicht over het strand.

Zacht licht op het strand

Ik ging op pad met statief en mijn filterset (met ND en ND Grad filters). Maar met windkracht 6 á 7 was het natuurlijk uitgesloten om de filters te gebruiken, die zouden als windvangers alleen maar zorgen voor meer instabiliteit.
Vandaar dat ik maar besloot te vertrouwen op de Image Stabilizer in de lens. Dit leverde wat meer prullenbak foto's op, maar er zaten toch ook scherpe foto's bij, zelfs toen de bewolking weer toenam en het licht langzaam maar zeker verdween.

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het droge zand werd met grote snelheid over het nattere strand geblazen, en de kitesurfers op de achtergond over de kleine "binnen-zee".

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het gebrek aan een prachtige zonsondergang stimuleerde me wel om in het blauwe uurtje op zoek te gaan naar andere foto's dan anders. Al snel had ik de 100-400mm lens op de camera (zoveel mogelijk mijn lichaam gebruikend om de lens enigszins uit de wind te wisselen), om zo in te kunnen zoomen op details in het strand- en zee-landschap.

Golvend

Door de wind werd het water in een kreekje in golven voortgestuwd. Dit leverde prachtige patronen op, die mij deden denken aan "golven van licht".

Golven van licht

De grenzen van de image stabilisatie werden zo echter wel bereikt, met steeds minder licht en met de aanhoudende sterke wind die flink vat had op mijn grote 100-400mm lens. Het uit hand scherpe foto's maken lukte nauwelijks meer met sluitertijden die langer werden dan 0,3 seconde.

Tijd dus om over te stappen op mijn andere favoriete "seascape" fotografie: door bewust de camera te bewegen tijdens de opname kan ik mijn impressie van strand en zee weergeven.

Strand en zee abstract

Belangrijk daarbij is om juist de image stabilisation op de lens uit te zetten, omdat die anders juist de -bewuste- beweging gaat proberen te compenseren!

Een horizontaal genomen foto is het meest voor de hand liggend, maar in dit geval werkte verticaal ook erg goed. De eerste is bewust wat overbelicht en in de nabewerking nog wat lichter gemaakt, om zo een mooi sereen gevoel in de foto te leggen:

Rust en ruimte

Een klein beetje kleur in de lucht contrasteerde mooi met het blauw van het water en donkere zand. En de S-vorm probeerde ik bewust zo in beeld te brengen.

Beweging aan zee

Toen ik vervolgens hongerig weer bij Carin in het strandhuisje kwam, wachtte helaas een teleurstelling: het strandpaviljoen waar mijn zus eerder die week een lekkere afhaalmaaltijd had besteld, bleek juist die donderdagavond gesloten te zijn :-(
We moesten dus alsnog met de auto op pad om in de buurt een -ook heerlijke- Thaise maaltijd te halen.

De volgende dag

Na een stormachtige nacht werd ik al weer vóór zonsopkomst wakker van mijn wekker. Het mooie van een strandhuisje is dat je vervolgens in twee tellen buiten op het strand staat en als eerste (en enige) kan genieten van de zilte zeelucht, gezandstraalde kuiten en het eerste licht.

Structuren en kleuren van het zand

Helaas (weer) geen spectaculair licht, maar tijdens de periode van eb waren er mooie structuren zichtbaar geworden.

Het weglopende water bij eb maakt fraaie patronen

Structuren in het zand

En contrasterend met het blauw van de avond ervoor was nu alles zandkleurig:

Strandhuisje in de storm

We besloten om een lekkere wandeling te maken langs een groot deel van het strand. Daarbij kwamen we ook bij een mooi stukje met een soort embryonale duinen - kleine duintjes die net ontstaan zijn door het stuiven van het zand, wat deels vastgehouden wordt door het helmgras.

Embryonale duinen

Door de wind onstaan mooie patronen in het zand

Ook hier was het leuk om te zoeken naar mooie composities van de structuren in het zand en het helmgras.

Embryonale duinen

Punk-kapsels

Tenslotte:

De meeste mensen zullen zo'n strandhuisje het liefst boeken met mooi, zonnig weer. Maar als fotograaf is er niks mooiers dan lekker stormachtig weer, en is het heerlijk om zo direct op het strand te kunnen overnachten. Voor- en najaar zijn dus toptijden om hier naar toe te gaan.

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

De Brunsummerheide - prachtig landschap in pasteltinten op een koude, mistige voorjaarsochtend

Sun, 11 Apr 2021 13:31:28 Z

De huidige Corona-pandemie zorgt ervoor dat buitenlandse vakanties voorlopig niet mogelijk zijn. En dus ontdekken ook wij hoe mooi de natuur in Nederland is. Voor een weekje weg, eind maart, kozen we dit keer voor een huisjespark grenzend aan de Brunsummerheide, in Zuid-Limburg. Door de heuvels, het landschap en het dialect voelt het daar dan toch een beetje buitenlands aan ;-)

Grondmist bij zonsopkomst

Het grote voordeel van een week een huisje naast reen natuurgebied is dat je 's morgens vroeg op pad kan gaan, zonder een eind te moeten rijden en daarbij die ochtenden kan uitkiezen waarop het mooi lijkt te zijn/worden.

De eerste ochtend was het meteen raak (daar komt een volgend blogje over), maar ook de woensdag zou het een koude nacht worden, met wat kans op mist.
Het bleek inderdaad zo koud te zijn, dat er aardig wat rijp zat op de heidestruikjes en lage boompjes.

Dode bomen in de mist

Met een opkomende zon, die net boven de heuvels uit door de bomen scheen, zorgde dat voor sfeervolle foto's:

Rijp en mist bij zonsopkomst

Voor deze serie heb ik vrijwel uitsluitend mijn 100-400mm lens gebruikt, en meestal op de 400mm stand.
Voor landschapsfotografie lijkt dat niet meteen de eerste keuze. Maar hierdoor lukt het wel om wat intiemere landschapsfoto's te maken. En komt de sfeer van de mist, rijp en zon nog beter tot zijn recht.

De eerste zonnestralen door de bomen

Al rondlopend zocht ik naar de mooie plekken, en kwam zo bij de Roode Beek uit. Dit riviertje ontspringt hier in de Brunsummerheide, heel bijzonder om te zien dat deze zomaar uit het niets lijkt te ontstaan.
Met het laagstaande ochtendlicht kleurde het riet mooi oranje-geel, en een focusstack van 2 opnamen zorgde ervoor dat zowel voor- als achtergrond er scherp op staan.

De Roode Beek

Het was mooi om te zien dat op de schaduwrijke stukken de rijp nog het langst aanwezig bleef. Hier was ik net op tijd, met het zonnetje op de graspollen maar vóórdat de rijp alweer weg was.

Berijpte graspollen

Naast de rijp verdween ook de mist steeds sneller met de opkomende zon. Richting zon lopend probeerde ik zo lang mogelijk gebruik te maken van het mooie tegenlicht en het beetje mist dat nog bleef hangen.

Zonsopkomst en mist: een mooie combi

Vliegdennen in de miste ochtend

En sinds mijn recente "fascinatie" voor bijzondere bomen ben ik op deze locatie ook een tijdje bezig geweest om dit dansende, kale boompje op diverse manieren te fotograferen.
Een hondenuitlater, die nieuwsgierig was wat ik toch tegen het licht in aan het fotograferen was, kon het ofwel niet echt waarderen of niet goed zien op mijn camera-schermpje, want meer dan een gemompeld "Oh, dat is wel apart" kon er niet vanaf... :-)

Spannend, sfeervol doorkijkje

Boomsilhouetten in de mist

Uiteindelijk had ik het ongeveer het eindpunt bereikt waar ik nog met tegenlicht kon spelen, en kon ik nog net deze laatste sfeerfoto van een paar fraaie boomsilhouetten maken.

Dansende bomen in de mist

Vervolgens ben ik weer op mijn gemak naar ons huisje terug gelopen, waar ik samen met Carin genoot van een heerlijk ontbijtje in de zon op ons terras :-)

Tenslotte:
Meteen die eerste zaterdagochtend was het al raak, met prachtige mist en de zon die zorgde voor fraaie laagjes in het landschap. Maar die serie bewaar ik voor mijn volgende blog!

Overigens was ook nu het Pixfactory boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" weer een goede leidraad om hier op de Brunsummerheide goede fotolocaties te vinden. Zeker de eerste ochtend was het erg makkelijk om op basis hiervan met de beschreven gps-coórdinaten op pad te kunnen gaan.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Op zoek naar de Oranjetipjes en Daslook

Fri, 26 Jun 2020 15:29:11 Z

Ieder jaar zie ik weer de meest mooie foto's van Oranjetipjes langskomen op Facebook. De vlindertjes fladderen vanaf ongeveer half april rond, dus begin mei vond ik dat ik toch ook maar eens een poging moest gaan doen. Zeker toen ik gelezen had dat Jody er heel veel gezien had in een natuurgebied vrij dichtbij.

Op een zaterdagochtend stond de wekker op 4 uur, om vóór zonsopkomst ter plaatse te zijn.

Onderweg kwam ik echter langs deze fotogenieke koeien, die in de mist in een weiland lagen. Met de prachtige kleuren van de zonsopkomst erachter kon ik niets anders dan snel stoppen, fototoestel pakken en dit vastleggen.

Koe in de mist bij zonsopkomst

Koeien in een mistig weiland bij zonopkomst

Na het parkeren liep ik snel naar de plek waar Jody de Oranjetipjes had gezien. Er was een weiland vol met pinksterbloemen, dus dat beloofde veel goeds. Enthousiast ging ik in het hoge, natte gras op zoek naar de vlinders.
Maar helaas, ik heb er geen enkele kunnen vinden :-(

De wijze les (en ik had het al wel eerder gelezen): ga 's avonds op zoek naar de vlinders en hun slaapplekken, en kom dan daar 's morgens weer terug...

Gelukkig was het met de mist en opkomende zon wel erg mooi:

Sfeervolle zon op een mist veld

Prachtige zonneharpen in de vroege ochtend

Ook bij het slootje langs het weiland was het genieten van het mooie landschap:

Sfeervol landschap in de ochtend

Knotwilg met de opkomende zon

En in alle nattigheid vond ik nog wel een paar fotogenieke spinnenwebben. Met mijn oude vintage Trioplan lensje (en wat bewerken in Lightroom) leverde dat een paar onverwachte foto's op.

Magisch spinnenweb

Spinnenweb

Spin hangend onder zijn web

Op weg naar de auto kwam ik nog deze paardenbloem-pluis tegen. In tegenlicht, met de zon die door bladeren heen scheen en het Trioplan lensje, kreeg ik een mooie herhaling in de foto:

Allemaal rondjes

De Daslook

Omdat het nog redelijk vroeg in de ochtend was, had ik zelfs nog tijd om bij landgoed Amelisweerd op zoek te gaan naar de Daslook. Het bleek al snel dat ik niet echt op zoek hoefde te gaan, er staan er gewoon heel erg veel.

Daslook in het frisse groen

Ik was al begin april ook al eens hiervoor op pad gegaan, maar toen stonden er nog maar enkele en kreeg ik het niet voor elkaar er iets van te maken. Dit keer ging het echter bijna vanzelf:

Daslook met bokeh-bubbles

Waarschijnlijk dit keer ook geholpen door het nog vrij lage zonlicht, dat door de bladeren en struiken scheen. Hierdoor kon ik mooi spelen met licht, schaduw en bokeh cirkels.
Maar ook mijn trouwe 100mm macro-lens doet het nog altijd erg goed, zeker voor een mooie softe benadering:

Daslook

Dit soort foto's maak ik overigens nooit met statief. Ik wil de mogelijkheid hebben om makkelijk een cm naar links, 3cm naar onder, of toch weer 2cm naar rechts te gaan. En dat lukt mij met een statief toch echt niet. Of ik ben weer net te laat, omdat dan die mooie lichtvlek alweer verdwenen is.
Dan maar de ISO iets omhoog zodat de sluitertijd kort genoeg is, en dan maar wat meer foto's maken zodat ik zeker weet dat er één met de juiste scherpstelling bij zit.

Schilderachtig Daslook

Tenslotte:

Helaas heb ik de Oranjetipjes deze ochtend niet gevonden. Dus ik zal een volgend jaar wel weer de kriebels krijgen om daarvoor op pad te gaan. Maar ik heb er wel een fraaie serie andere foto's aan overgehouden, eigenlijk zeker zo leuk!
En, dit is mijn eerste blog op mijn geheel (vooral technisch) vernieuwde website!
Ik kan nu nog makkelijker mijn foto's in mijn portfolio updaten en de blogs aanmaken.
Eén groot verschil is er wel: het is niet meer mogelijk om reacties op mijn blog te plaatsen. Dat werd technisch teveel werk, en er werd niet zo heel veel meer gebruik van gemaakt.
Mocht je dus willen reageren: ik waardeer dat uiteraard nog steeds heel erg. Stuur dan gerust een berichtje via mijn contactpagina. Of plaats een reactie onder het Facebook-bericht dat ik altijd aanmaak met de verwijzing naar mijn laatste blog!

Herfst 2019 - de kleuren in het landschap

Fri, 13 Dec 2019 15:01:00 Z

Theekoepel Beerschoten-Willink

De herfst kwam dit jaar later op gang dan voorgaande jaren. De bladeren bleven lang aan de bomen hangen en het verkleuren gebeurde ook pas later dan in de jaren hiervoor.

Het leek ook wel alsof (daardoor?) alle bomen ineens tegelijk prachtig op kleur kwamen. Het kriebelde bij mij toen al snel om toch ook eens te proberen om de prachtige landschappen te fotograferen. Want paddenstoelen fotograferen vind ik erg leuk, maar deze herfstkleuren in het landschap vastleggen is ook leuk.

Landschapsfoto als van een Hollandsche Meester

Samen met Carin heb ik het klompenpad "Molenbeeksepad" gelopen, startend in Wolfheze. Een pittige wandeling van 17 km, maar absoluut de moeite waard! Zeker ook in de herfst-periode, omdat je veel door bossen en langs bosranden loopt.

De Heelsumsche beek

Coulisselandschap in herfstkleuren

Het was een frisse dag met redelijk veel wind. Maar ook met mooie typisch Hollandse luchten, met blauw en witte wolken.
Regelmatig moest ik -tot ongeduld van Carin- een tijdje wachten tot de zon weer op de goede manier door de wolken ging schijnen, om zo het mooiste licht op de bomen en/of het landschap te krijgen.

Landschap in herfstkleuren

We hadden goed ingeschat bij de keuze voor dit klompenpad dat deze route regelmatig door open gebied zou lopen, waardoor je de mogelijkheid krijgt om hier en daar een solitaire boom als onderwerp te gebruiken.

Nieuwe Renkumse heide

Een mooi geel berkenboompje als blikvanger en het zandpad als leidende lijn de foto in:

Nieuwe Renkumse heide met gele berk

Heel bijzonder vond ik dit duo: de ene boom al helemaal kaal in winterkleed, en de ander er pal naast nog in herfst-kleed?!

Winter- en herfstboom

Een bomenrand langs een akkertje (waar de wandeling ook langs liep): wat een kleur!

Bosrand langs akkertje in herfstkleur

Een eindje verderop was weer een mooi akkertje, waar de laagstaande zon op een klein stukje grond en de bomen scheen.
Ter afwisseling heb ik deze foto eens omgezet in zwart-wit met sepia toon. Kunnen je ogen na al het voorgaande kleurgeweld even tot rust komen... ;-)

Herfstbos in sepia tinten

Maar uiteraard heb ik de foto ook in kleur, want dan is hij ook mooi:

Akkertje en bomenrij in mooi licht

Het einde van de wandeling kwam langzaam maar zeker in zicht. Door al het fotograferen onderweg hadden we er wel wat langer dan de geplande 4 uur over gedaan. En dus kwamen we nogal te laat op mijn vader's verjaardag :-(

Maar als hij deze foto's ziet, dan snapt hij wel dat het de wel echt moeite waard was :-)

Landerijen in het late middag licht

Onze wandeling (en de verjaardag) was op zaterdag. Eigenlijk had ik gedacht die zondag een rustig dagje te houden. Maar het begon toch weer te kriebelen toen het zonnetje heerlijk scheen. Dus ik ben toch maar 's middags op de fiets gestapt om de laatste mooie kleuren vast te leggen.

Al fietsend langs de Utrechtseweg richting station Driebergen-Zeist kwam ik langs mooie landgoederen, die veelal voor wandelaars zijn opengesteld. Daar zijn ook prachtige oude beuken- en eikenbomen te vinden.

Bomenlaan in herfstkleuren

Tegenover het station staat een koepeltje, waar ik al vaker langs ben gereden met het idee om daar eens te gaan fotograferen. Ik ben er ook wel eens geweest, maar dan viel het me toch tegen of wist ik niet goed hoe ik het op de foto zou moeten zetten.

Daar had ik dit keer, met de laagstaande zon om 17:15u, geen enkel probleem mee. Eindelijk viel alles daar samen en kon ik de foto maken die al zo lang wilde maken.

Theekoepel Beerschoten-Willink

Naast deze "traditionele" landschapsfoto's ben ik ook nog aan het spelen geweest met meervoudige belichting en het bewegen van de camera tijdens de opname (ICM - intentional camera movement). Maar die foto's komen in een volgend blogje aan bod...

Portugal - de prachtige kust van de Algarve

Sat, 08 Jun 2019 15:07:00 Z

Natuurlijke boog in de rotskust en gele bloemetjes

De Algarve: wie kent het niet? De meesten zullen deze zuidelijkste provincie van Portugal zeker van naam kennen, en velen zullen er ook wel eens geweest zijn. Het eerste beeld dat bij mij op kwam was: grote goudgele stranden, geflankeerd door lelijke, veel te hoge en veel te veel toeristenhotels.

Groot was dus mijn verrassing toen een collega een foto liet zien van een prachtige rotskust vlakbij Albufeira.
Bij het plannen van onze 10-daagse vakantie naar zuidelijk Portugal, eind april 2019, hebben we dus toch maar wat extra dagen gepland, om deze kust ten westen van Faro te kunnen bekijken en fotograferen.

Goudgele rotskust

Onze vakantie begon in Faro, waar we het stadje bekeken hebben en vogels in de wetlands vlakbij. Maar dat is allemaal voor een volgende blog. Daarna zijn we richting het westen gereden met onze huurauto. Op zoek naar de mooie goudgele en rode rotspartijen.

Natuurlijke boog in de rotskust

Bij mijn voorbereidingen thuis had ik gezien dat de mooiste rotspartijen ten westen van Albufeira liggen. Eén van die plekken is "Praia de Marinha". Min of meer toevallig waren we daar eind van de dag. Een zoektochtje naar een hotel in de buurt leverde een mooi 4-sterren hotel voor een 2-sterren prijs op. En zo kon ik de volgende ochtend zonder veel reistijd de kust bij zonsopkomst gaan fotograferen (terwijl Carin lekker door kon slapen).

De maan stond nog zichtbaar in de westelijke hemel, en gaf net dat beetje extra aan de foto die ik nam nog vóór de zon echt op kwam.

De rotskust net voor zonsopkomst

Richting het oosten werd het al lichter en kwam er al meer kleur in de lucht.

Turqoise zee en rotskust net voor zonsopkomst

Maar het mooist werd het toen de zon echt boven de horizon kwam en de eerste zonnestralen de rotsen in een warm goud gele gloed zette.
Deze locatie is overigens vrij bekend omdat de rotsen de vorm van een hart vormen als je op de juiste plek staat.

Heart Rock - goudgele rotskust net na zonsopkomst

Vanaf een iets andere locatie (en later op de ochtend genomen) is het hart nog duidelijker in beeld te brengen:

Heart rock

Ook mijn filters kwamen weer goed van pas. Ik heb een ND grad filter gebruikt om de lichte lucht wat meer in balans te brengen met de wat donkerder voorgrond. En nog een 10-stops ND filter om de lange sluitertijd van 280 seconde te krijgen. Hierdoor wordt de zee mooi vlak, de wolken worden meer als veeg zichtbaar én de kleuren worden meer verzadigd.

Zonsopkomst bij de ruige kust

Later die dag zijn we doorgetrokken naar Carvoeiro, een stadje dat fraai op de hoge rotskust ligt, naast een mooi strand.
Jammer genoeg was het qua temperatuur niet echt strandweer, maar het was wel zonnig en een ijsje in het stadje ging er wel in :-)

Uitzicht op Carvoeiro

Praia Dona Ana bij Lagos is ook zeker de moeite waard. Vroeg opstaan voor de zonsopkomst had echter geen zin gezien de voorspelde bewolking en regen. Maar evengoed was het een fraaie baai met grillige gevormde rotsen.

De baai en rotskust bij Praia Dona Ana

Daarna zijn nog verder westelijk gegaan: op naar het meest zuid-westelijk gelegen deel van Europa: kaap Sint-Vincent (ofwel Cabo de São Vincente). Op een rotspunt ligt daar de vuurtoren op "het eind van de wereld", met ruim uitzicht over de enorme Atlantische oceaan.

Vuurtoren bij Cabo de São Vicente

Aan de westkant van de vuurtoren beukte de zee met veel kracht op de rotsen. Dat zorgde voor een mooi grafisch beeld, wanneer een golf tegen de rotsen aan was geslagen en het water als dunne straaltjes weer omlaag liep.

Zee en rots - een grafisch geheel

De zee beukte dus tegen de rotsen en vanuit het westen kwamen regelmatig flinke regenbuien aanwaaien. Naast de noodzaak om af en toe te moeten schuilen in de auto voor een te heftige bui, leverde dit ook een mooi dramatisch landschap op.

Ruige westkust bij onstuimig weer

En zo hadden we de -voor ons- verrassend fraaie zuidkust van Portugal er al weer op zitten. Hoogste tijd om het Portugese binnenland in te trekken, op naar het meer oostelijk gelegen Alentejo!

Dit was het eerste deel van een serie van 3 of 4 blogjes, waarbij nog aan bod zullen komen:
het binnenland met de fraaie landschappen, de orchideeën, de vogels en de dorpjes en steden.
Kom binnenkort dus zeker nog eens kijken op mijn blog! :-)

Speuldersbos - sprookjesbos, ook net vóór de herfst losbarst

Sat, 30 Sep 2017 17:00:00 Z

Sprookjesbos

Ik had met Jody Zweserijn afgesproken om op zondag 24 september samen op pad te gaan, om bijv. paddenstoelen te fotograferen. Daar zijn diverse locaties zeer geschikt voor bij mij in de buurt, maar ik was ook al een tijd niet in het Speuldersbos geweest. Toen er ook nog mist voorspeld werd voor die zondag, was de knoop snel doorgehakt.

Dansende boom

Om 07.15u stonden we op de parkeerplaats bij Boshuis Drie, en zo te zien waren we niet de enigen...
Het bleek echter dat de camping aardig vol stond, dus daar hoorden waarschijnlijk al die auto's bij. Want we hebben slechts 2 andere fotografen gezien, en dat pas later op de ochtend.

Nederlands oerwoud

Het was inderdaad behoorlijk mistig, en jammer genoeg had de zon er nogal moeite mee om erdoor te komen. Toch was er op diverse plekken wel mooi licht, zo viel mijn oog direct op dit tafereel. Het was echter nog knap lastig om hier iets van te maken. Met alle takken, zowel aan de bomen als op de grond, wordt het al snel erg druk.

Mistig doorkijkje

Een doorkijkje zoals hierboven doet het natuurlijk altijd goed.
Aan de ene kant was het jammer dat er nog geen echte herfstkleuren te zien waren, maar aan de andere kant doet al het groen het hier ook best goed. Het zorgt in ieder geval voor een mooie omlijsting.

Dansende bomen

Dansende bomen in mysterieuze sfeer

Bovenstaande twee foto's heb ik, net als een aantal andere foto's in dit blog, behoorlijk bewerkt in Lightroom. Het vele groen in het bos was (vaak) wel mooi, maar niet altijd de sfeer die ik voelde toen ik er rondliep en die ik voor de foto's voor ogen had.

Ik twijfel vaak of ik dit soort bewerkingen nu wel of niet zal doen, en wel of niet mooi vind. En hoe ver kan ik er in gaan?

De over-gesatureerde, strak gepolijste foto's die je veel op 500px.com ziet vind ik zelf helemaal niets. Maar aan de andere kant vind ik te fletse foto's met weinig contrast ook weer niet mooi. En bij veel van dergelijke foto's weet ik zeker dat met een klein beetje extra aandacht, tijd en bewerking de foto veel mooier zou worden. Zonde dus dat dit dan niet gedaan is.

Mijn grens ligt op dit moment in ieder geval bij alles wat ik in Lightroom kan doen (of voor zwart-wit in Silver Efex Pro). Dat is toch een soort van "donkere kamer" zoals die er in het analoge tijdperk was, al kan je nu natuurlijk veel meer en makkelijker ook met de kleuren 'spelen'.

Lord of the Rings sfeer in het bos

Jody gaf op Facebook als reactie op bovenstaande foto dat de sfeer die de foto uitstraalt wel wat weg heeft van Lord of the Rings. Lijkt mij een mooie omschrijving :-)

Beukenblaadjes

Deze foto heb ik dan weer nauwelijks bewerkt, alleen heb ik de belichting nog iets verder verlaagd.
Ik had al flink onderbelicht tijdens het maken van de foto, om de bijna lichtgevende beukenblaadjes te benadrukken. Die blaadjes waren namelijk wat mijn blik trok en waarom ik deze foto gemaakt heb.

Sfeer in het bos

Vlakbij de camping is er een stuk bos dat grenst aan een wat opener stuk in het bos. Daar zorgde de zon, die intussen al redelijk door de mist heen begon te schijnen, voor een hele lichte achtergrond. Zo steken de bomen en blaadjes mooi af tegen die lichte achtergrond.

Speulderbos in zwart-wit

Om de vormen en structuren nog wat meer te benadrukken, heb ik deze foto omgezet in zwart-wit.

Vergelijk deze eens met de volgende vergelijkbare foto in kleur, en zie ook wat het verschil kan zijn tussen een staande of liggende foto:

Speulderbos - spel van licht en donker

Hier en daar zijn prachtige doorkijkjes te vinden in het bos, waarbij de bomen een mooie haag vormen. De mist zorgde voor een bijbehorende fraaie gelaagdheid, en de wandelaars voor een blikpunt en idee van schaal in de foto.

Wandelaars in het sfeervolle bos

Aan het einde van onze foto-tocht door het mistige bos vonden we nog een paar porceleinzwammen. Na een welverdiende koffie met appeltaart bij het Boshuis hebben we ook daar nog wat foto's van gemaakt. Maar helaas moest ik echt om 12.30u naar huis, dus daar heb ik niet echt aansprekende foto's van kunnen maken...

Ik ben benieuwd naar jullie reacties op de foto-bewerkingen en hoe jullie daar zelf tegenover staan, dus kom maar op met die reacties... :-)

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Sun, 04 Jun 2017 17:19:00 Z

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Zoals wel vaker dit voorjaar was ik het eigenlijk niet van plan: helemaal naar Zwolle rijden om weer (na 2 keer in 2016) Kievitsbloemen te gaan fotograferen. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan...

Zeker toen ik zag dat er voor donderdagochtend 20 april een koude nacht met nachtvorst voorspeld werd, in combinatie met weinig wind en een licht-bewolkte zonsopkomst. Dat waren omstandigheden waar ik graag vroeg voor mijn bed uit wilde komen, want rijp op Kievitsbloemen komt niet vaak voor!

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Ruim op tijd (lees: heel erg vroeg, rond kwart voor 5 vertrok ik om er om 6 uur te zijn, een half uur vóór zonsopkomst) vertrok ik, zodat ik ter plekke voldoende tijd had om een mooie plek en compositie te zoeken en mijn spullen klaar te zetten.

Er naar toe lopend zag ik in een veld al een andere fotograaf aan het werk (later bleek dat dat Johan van der Wielen was), dus ik liep een eindje door om elkaar niet in de weg te zitten/lopen.

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Met zo'n mooie zonsopkomst en het rijp op het gras vond ik de groothoek-lens de beste optie. Daar heb ik de eerste drie foto's dus mee gemaakt. Maar vanwege de (verwachte) bijzondere omstandigheden had ik dit keer 2 camera's meegenomen. Zo kon ik ook meteen de andere camera met macrolens (en later de telelens) pakken, en zo optimaal gebruik maken van de rijp en het mooie licht.

Kievitsbloem met rijp in zacht licht

Op het moment dat de zon boven de horizon komt, gaat het namelijk erg snel met het mooie licht en voor je het weet is het alweer te 'hard'. Dan is het toch wel erg prettig als je niet steeds van lens hoeft te wisselen.

Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Een oplossing voor het feller wordende licht is dan bijv. om een silhouet te gaan fotograferen. Dus bewust onderbelicht, zodat de bloem bijna zwart wordt en de zon nog wel goed belicht is. Zeker met de rijp als 'beharing' op de bloem geeft dat ook weer een mooi beeld:

Silhouet van een Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Daarna ging ik wat meer op zoek naar sfeer in de foto's. Met de rijp op het gras en bewust met tegenlicht fotograferend ging ik op zoek naar mooie bokeh-ringen, maar dat viel nog niet mee...
Door de bloem en de steel voor de donkere achtergrond te plaatsen, kwamen de rijp-kristallen wel mooi uit:

Kievitsbloemetje in sfeervol tegenlicht

De volgende foto heb ik in Lightroom omgezet naar zwart-wit, en vervolgens een lichte kleurtoon gegeven. Puur op gevoel, ik vond dit de sfeer in de foto mooi versterken.

Duo in tegenlicht

Toen de zon nog wat hoger kwam te staan, boven de bomen, wilde ik toch nog een keer proberen of een groothoek-opname nog wat op zou kunnen leveren.
Door een diafragma te kiezen van f/16 wist ik dat de foto de gewenste grote scherptediepte zou krijgen. En ook de zon zou, net achter de Kievitsbloem, met die f/16 een mooie ster kunnen vormen. Het is dan dus van belang om de zon precies achter het onderwerp te plaatsen.

Kievitsbloemen met groothoek lens

Kievitsbloemen vind ik prachtig gracieus en elegant, met die bijzondere klokvormige bloemen. Maar vooral ook door de bloemstelen en de enkele blaadjes daaraan. In de volgende foto komt dat mooi tot zijn recht vind ik:

Elegantie

De rijp verdween helaas snel als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon. Het werden steeds meer waterdruppeltjes op de bloemen, zoals op de volgende foto goed te zien is:

Kievitsbloemen bij warm ochtendlicht

De laatste rijp verandert in druppeltjes

Het licht wordt minder mooi, en ik merk dat ik weer dezelfde foto's aan het maken ben als vorig jaar...
Tijd om nog een poging te doen met een wat abstractere benadering:

Abstracte interpretatie van een Kievitsbloem

Maar helaas, de inspiratie is net als het mooie licht verdwenen, tijd om weer naar huis te gaan...
(al bedacht ik naar huis rijdend dat ik met het mooie weer toch ook nog best wel even bij Landgoed Amelisweerd langs kon gaan... resultaten daarvan in een volgend blogje :-) )

Winterochtend met sneeuw in Zeist

Fri, 10 Feb 2017 10:56:00 Z

Blauwe kou, net voor zonsopkomst

In dit blogje ga ik terug naar ruim een maand geleden, toen we -net als nu- een koude winterperiode hadden. Terwijl het op dit moment vooral vriest en grijs bewolkt is, was er toen sneeuw gevallen en was het over het algemeen prachtig helder winterweer.

Ik had toen in het weekend echter geen tijd om op pad te gaan. Maandag's op mijn fiets naar het werk zag ik al die mooie besneeuwde landschappen, dus toen begon het wel te kriebelen...

Dansende berijpte rietstengel

Dinsdagochtend besloot ik dus om vóór zonsopkomst op pad te gaan met mijn camera, naar een natuurgebiedje hier vlak bij. Even een uurtje of 2 fotograferen vóór mijn werk, dat moest toch kunnen :-)

Zachte winterkleuren

Voordat de zon opkwam vond ik het lastig om mooie onderwerpen te vinden. De sneeuw en rijp zag er wel mooi uit, maar ik vond het allemaal vrij rommelig overkomen op de foto. Toen de eerste warme kleuren in de lucht kwamen van de opkomende zon, ontstond de mooie tegenstelling van warm licht en meer blauwe schaduwen.

Zonsopkomst en besneeuwde plant in de schaduw

Ik koos ervoor om met tegenlicht te fotograferen, om zo het contrast tussen warm en koud zo goed mogelijk in beeld te krijgen. Verder gebruikte ik mijn 70-200mm lens (vooral op 200mm), om zo details te kunnen uitlichten.

Warme en koude tinten

Toen de zon vervolgens echt boven de horizon verscheen, tussen de bomen door, kreeg ik een mooi oranje balletje om mee te spelen als achtergrond.

Zonsopkomst en besneeuwde plant

Jammer genoeg was dit oranje bolletje al vrij snel steeds lichter aan het worden, je hebt op dit soort momenten echt maar een paar minuten om te zoeken naar mooie foto's. Door het fellere licht ontstonden er echter wel weer van die mooie 'bokeh bubbles' in de achtergrond.
Een diafragma van f/4 is hiervoor vaak een goed uitgangspunt, maar de beste manier is met het diafragma te spelen en met de scherptediepte-controle-knop op je camera te zien wat dan het mooiste uitpakt.

Besneeuwde plant en bokeh bubbles

Besneeuwde plant bij zonsopkomst

Laagjes (of gelaagdheid) in een landschap doen het ook altijd goed in een foto:

Laagjes in het berijpte landschap

Op een gegeven moment was het mooie licht wel weg bij de hoge rietachtige stengels, en ben ik naar een veldje gelopen dat nog in de schaduw lag. De bosrand kleurde al mooi oranje door de zon, maar het gras en de graspollen waren nog mooi wit.

nktvis-achtig gras met rijp en sneeuw

Uiteraard mag ook een foto van berijpte blaadjes niet ontbreken in deze serie. Omzetten naar zwart-wit geeft een nog mooier contrast tussen de rijp en de structuur van de blaadjes:

Berijpte blaadjes in zwart-wit

Intussen was het toch alweer bijna half tien geworden. Hoog tijd om naar huis te gaan, om te kleden en naar het werk te gaan. Lopend naar mijn fiets zag ik nog dit mooie sfeerplaatje, een mooie afsluiter van een heerlijk ochtendje fotograferen in de sneeuw.

Wintersfeer

Schotland - highlights van de Highlands en impressies van Isle of Skye

Fri, 25 Nov 2016 12:35:00 Z

Schots herfstlandschap

Schotland - onze vakantiebestemming van 14 t/m 23 oktober 2016. Lekker gemaakt door de vele mooie foto's die overal op Internet te zien zijn en door de goede verhalen van familie en collega's wilden we er graag eens zelf heen. We zijn heen naar Inverness gevlogen. Daar hebben we een huurauto opgehaald (altijd leuk als de gereserveerde handgeschakelde compact-klasse auto ter plekke ineens een Mercedes GLA-200D Automaat blijkt te zijn :-) ) en zijn we naar Ullapool gereden.

Eenzaam huis in het landchap

Het landschap onderweg was echt prachtig, de varens en mossen zorgden overal voor een mooie herfstachtige oranje-rode tint. En uiteraard hadden we er mooie 'Schotse wolkenluchten' bij.

Door een collega van mij was de Corrieshalloch Gorg aangeraden. Een mooie kloof met waterval, en ook hier weer fraaie gele herfstkleuren aan de boom.

Falls Of Measach

Nog meer herfstkleuren

Vanuit Ullapool reden we eerst naar de Inverewe Gardens. Onwerkelijk dat er daar in die tuinen in oktober nog zoveel bloemen bloeien, zoals bijv. korenbloemen!
Daarna gingen we op weg naar Isle of Skye, waar we een hotel in Broadford geboekt hadden. Het was een flink eind rijden, en onderweg kwamen we langs zoveel moois... Zoals de plek op de volgende foto:

Schotse hooglanden: water, bergen, eenzaam huisje

Net voor het donker kwamen we in Broadford aan, maar we gaan zeker nog eens terug naar dit deel van de Schotse hooglanden, want we zijn veel plekken voorbij gereden waar we graag een lange wandeling hadden willen maken.

We hadden van te voren geen hotels geboekt op Isle of Skye, want we houden erg van de vrijheid om ter plaatse te bepalen waar we heen gaan en hoe lang we ergens willen blijven. Echter, het was veel drukker dan we verwacht hadden (vanwege de herfstvakantie?!) en de meeste B&B's waren dicht.
Het lukte dus niet om met zonsopkomst of zonsondergang echt in de buurt van de mooie (bekende) plekken te zitten. Gelukkig was het echter ook overdag best mooi licht, zoals hier bij de Old Man of Storr:

Old Man of Storr

Naast de weidse landschappen en mooie wolkenluchten zijn er ook op macro-gebied fraaie onderwerpen te vinden:

Korstmossen op een rots

Na de wandeling bij de Old Man of Stor zijn we naar de Fairy Pools gegaan. Het regende toen we er aan kwamen, dus regenjas en -broek moesten aan. Maar het was er daardoor niet heel druk.
En gelukkig was het alweer droog toen we eenmaal bij de eerste waterval aankwamen. Hier stroomde nog wel redelijk wat water over de rand, maar het leek niet op de enorme watervallen die ik op foto's gezien had. De droge tijd vóórdat wij op de Isle of Skye aankwamen zorgde er duidelijk voor dat rivieren en watervallen veel minder water bevatten.

Waterval bij de Fairy Pools

Na het wegtrekken van de regenbui kwam de zon weer door, waardoor het licht (eind van de middag) mooi warm op de rotsen scheen. En dit in combinatie met het bijzondere blauw-groene water, waar de Fairy pools om bekend staan, leverde weer een prachtplaat op:

Net na een regenbui - Fairy Pools op zijn mooist

De volgende dag zijn we 's morgens naar de Talisker Whisky Distillery gegaan voor een rondleiding. Dit is de enige Single Malt Whisky die op de Isle of Skye gemaakt wordt, en het is leuk om eens te zien hoe dit gedaan wordt. De geproefde Talisker Storm vond ik wel erg rokerig, maar de Talisker Sky smaakt toch wel erg goed ;-)

Omdat we toch al redelijk aan de westelijke kant van de Isle of Skye waren, zijn we daarna naar Neist Point gegaan. Dat was best nog een heel stuk rijden, over de smalle "single road" weggetjes. Een uurtje voor zonsondergang kwamen we aan, nog net op tijd voor mooi licht en voordat een donkere wolkenpartij aan kwam zetten.
Voor de tweede keer tijdens onze vakantie kwamen we daar Jody Zweserijn met drie fotovrienden tegen. We wisten dat ze er zouden zijn, maar wat een leuk toeval om ze dan ook echt tegen te komen!

De beroemde vuurtoren

Na een bijzondere overnachting in een 'Pod' bij The Cow Shed Bunkhouse was onze volgende (aangeraden) bestemming het gebied "BalnaKnock / The Fairy Glen". Een paar Blackface schapen poseerden gewillig met hun gekromde horens:

Twee Schotse Blackface schapen in portret

Gedurende een kwartiertje of zo was het licht er heel bijzonder. De ochtendzon kwam net onder de wolken doorgeschenen en zette zo het grillige landschap (met schapen) in een mooi licht:

Bijzonder licht

Vervolgens dachten we via een korte binnendoor weg naar het gebied "The Quiraing" te rijden. Maar blijkbaar hadden we toch ergens die afslag gemist, dus we zijn over de A855 helemaal via de noordkant gereden.
Dat was ook geen straf gezien het landschap en de zee waar we langs reden, maar het duurde wel een stuk langer...

Donkere wolken boven een rotseilandje

Uiteindelijk kwamen we er dan toch, en het bleek een erg populaire bestemming te zijn. We konden nog net een parkeerplaats vinden, en vervolgens (nog net droog) aan de wandeling beginnen.
Het is niet voor niets zo populair, dit zijn echt de landschappen zoals je ze voor je ziet als je het over Schotland hebt,

Schotland zoals je het je voorstelt

Schots Blackface schaap en een prachtig uitzicht

Omdat we ook nog in de omgeving van Glen Coe wilden gaan wandelen, moesten we de Isle of Skye alweer gaan verlaten. Jammer, want er is zoveel te zien en fotograferen...

Een panorama opname van de rivier en bergen

We hadden geprobeerd een hotel in de buurt van het Eilean Donan Castle te vinden, maar dat viel niet echt mee. Gelukkig kwamen we er wel precies tijdens de zonsondergang langs. En ik had van Jody een erg mooie locatie doorgekregen waar ik van bovenaf het kasteel zou kunnen fotograferen:

Eilean Donan Castle in het blauwe halfuurtje

De volgende dag was weer wat meer een reisdag, via prachtige meren en een wandeling bij Fort William naar het dorpje Onich.
Daar hadden we een hotel geboekt pal aan het meer. Toen ik op onze hotelkamer de zon zag ondergaan boven het meer, ben ik snel naar buiten gesprint met fototas en statief. Ik was net op tijd met zoeken van een goede plek en compositie, plaatsen van mijn Little Stopper en ND Grad filters, vastmaken van mijn afstandsbediening en het zetten van de juiste instellingen, om onderstaande foto te kunnen maken:

Zonsondergang bij Loch Linnhe

Een wandeling rondom een klein Loch bij Glencoe de volgende dag was super. Er stond geen wind en de bomen langs het Loch hadden weer echte herfstkleuren. De combinatie met de wolken en bergen op de achtergrond maken het plaatje compleet:

Weerspiegeling van de bomen en bergen

Bij mijn voorbereiding thuis had ik ook de nodige informatie en foto's over Glen Etive gezien. Daar wilde ik dus graag naar toe. Op donderdag 20 oktober reden we daarom een rondje van Onich, over de A83, A85 en A816, met een uitstap naar Loch Etive.

Deze weg naar Loch Etive was, zoals beschreven, zeker de moeite waard. Uiteraard was dit ook weer 'single road', dus je moet regelmatig even in een uitwijkhaventje gaan stilstaan om een tegenligger voorbij te laten. Maar dat geeft ook weer de tijd om te genieten van het moois om je heen :-)

De weg naar Glen Etive is zeer de moeite waard

Het Loch Etive zelf viel ons wat tegen. Redelijk weids en kaal. Maar door een paar stenen in de voorgrond op te nemen en met medewerking van (alweer) een fraaie lucht lijkt het toch best aardig:

De rots in Loch Etive

De volgende highlight op ons rondje was het Kilchurn Castle. Dit schijnt het meest gefotografeerde kasteel van Schotland te zijn, en ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Omdat het heen en weer rijden naar Loch Etive (en fotograferen onderweg) best veel tijd had gekost, en we ook nog eens in eerste instantie dit kasteel voorbij reden, kwamen we er pas eind van de middag aan.

Gelukkig maar ;-), want we hadden nu weer van dat mooie warme eind-van-de-middag zonlicht.

Kilchurn Castle bij mooi warm namiddag licht

De volgende dag reden we van Onich naar Glasgow, waar we de auto al 's morgens moesten inleveren.
Daar zijn we nog twee dagen in de stad geweest, lekker toeristisch met de 'hop-on-hop-off" bus alle bezienswaardigheden langs.

En zo kwam een eind aan onze 10-daagse vakantie naar Schotland. Véél te kort, er is zoveel moois te zien en beleven.
We gaan dus zeker nog eens terug, niet alleen voor de fotografie maar zeker ook om meer te wandelen.

Ik vond het overigens erg moeilijk om een (kleine) foto-selectie te maken voor dit blogbericht. In mijn portfolio, Schotland 2016, kan je echter een groter aantal foto's bewonderen!

Heidepollen op Heidestein

Fri, 30 Sep 2016 11:19:00 Z

Klik op een foto om deze groter te zien!

Bloeiende heide, gras en boompjes

Dit jaar heb ik de bloeiende heide eigenlijk vooral wandelend gezien. Samen met Carin ben ik naar de prachtig bloeiende Veluwezoom geweest voor een mooie wandeling en we zijn samen eens naar de Westerheide bij Hilversum geweest. Toen ik vrijdagochtend 9 september voor een zonsopkomst met mist op pad wilde gaan, bedacht ik dat Heidestein hier bij Zeist ook wel een mooie locatie zou kunnen zijn.

Panorama van het zandverstuiving deel van Heidestein

Toen ik aankwam was er een mooi mistje aanwezig boven het gedeeltje waar nog redelijk veel zand ligt. Aangezien de lucht nog grijs was en de voorgrond ook niet spectaculair, koos ik ervoor om een panorama-opname te maken. Op statief maakte ik 5 opnamen, die ik later in Lightroom samenvoegde tot een panorama.

Een mooie zonsopkomst bleef jammer genoeg uit, het bleef erg lang bewolkt en grijs. Verder het open gebied inlopend kwam ik echter wel her en der mooie pollen bloeiende heide tegen. Daarom besloot ik me daarop te richten: een mooie voorgrond met een heidepol in beeld en een bijpassende achtergrond.
Het bedauwde spinnenweb geeft bij de volgende foto nog een extra aandachtspunt in de voorgrond.

Bloeiende heide met spinnenweb

Het is dan goed zoeken naar lijnen die je het beeld door leiden.
En vooral ook met de groothoek-lens op 16mm dicht op een gras- of heidepol kruipen.

Bloeiende heide en een boompje

Zelf vind ik bij de volgende foto de herhaling van de ronde vorm van de heidepol en die van de boom in de achtergrond erg geslaagd.
Dat zijn toch wel de dingen waar je op kan en moet letten bij dit soort foto's.

Ronde pollen bloeiende heide en een boom

Omdat lucht zo grijs bleef, wilde ik die zo min mogelijk in beeld.Daarom koos ik op dit punt ook weer voor een panorama, dit keer van 4 foto's.

Panorama van bloeiende heide

Ondanks dat dit stuk heide niet heel erg groot is, verbaasde ik me er over hoeveel verschillende standpunten er toch te vinden waren. Het leuke vond ik ook dat het door de heidepollen een heel ander beeld geeft dan een gebied dat gewoon helemaal vol staat met heideplanten.
Het gelige gras geeft bij de volgende foto ook weer een mooi kleur-accent.

Bloeiende heide en vliegden

Er is ook een heel klein vennetje in dit gebied, waar op dat moment nog een klein beetje mist boven hing. En er stond weer zo'n prachtig pol voor :-)
Het was even zoeken naar het juiste standpunt: wat lager - dan kwam de pol wel erg groot in beeld en zag je het vennetje niet meer. Wat hoger - dan werd de pol weer relatief klein, en kwam het saaie stuk gras tussen pol en ven te prominent in beeld.
En zo kwam ik op dit standpunt, waarvan ik thuis meteen had: balen dat de linkerkant van de pol net buiten beeld valt :-(

Bloeiende heide op Heidestein bij het vennetje

En zo heb ik toch weer veel inspiratie opgedaan om toch eens vaker naar deze "local patch" toe te gaan, er is genoeg te zien en beleven!

Noord-Spaanse kust (Galicië, Cantabrië en Asturië) - deel 3

Sat, 04 Jul 2015 16:09:00 Z

De rots met natuurlijke poort

Na het tweede deel met foto's uit de binnenlanden van Noord-Spanje keer ik vandaag weer terug naar de kust. Qua chronologie klopt dat niet helemaal, want een groot deel van deze foto's heb ik ook genomen voordat we de binnenlanden in gingen.
Maar op deze manier werden mijn blogjes iets afwisselender :-)

Zoals uiteraard al opgevallen en in deel 1 beschreven heb ik veel foto's genomen met het "Big Stopper" filter (een 10 stops ND filter), zodat ik op die manier ook overdag met lange sluitertijden kon spelen.
Hieronder een foto die ik eerst genomen heb zonder dat filter, om op die manier goed te kunnen scherpstellen en de belichting kon bepalen:

Rots met natuurlijke poort en normale sluitertijd

En vervolgens hieronder de foto met filter. De blauwe zweem komt door het filter (typisch voor de Lee Big Stopper), maar vaak vind ik dat wel passen en corrigeer ik dit (in Lightroom) niet of maar een beetje.

Rots met natuurlijke poort en lange sluitertijd

Vlakbij Luarca was er ook een baai, waar we pas de laatste dag zijn geweest. We konden het helaas moeilijk vinden, en waren er niet op een gunstige tijd qua getijde, Deze lijnen en kleuren in de rots fascineerden me echter wel.

Goudaders

Een topbestemming is ook de Playa de las Catedrales bij Ribadeo. In deel 1 had ik daar foto's van die van bovenaf de kust-rand gemaakt waren. In dit deel dus foto's vanaf zee-niveau, omdat we er een tweede dag op het juiste tijdstip (met eb) waren.

Rots bij eb

Het was er redelijk druk met toeristen (zelfs een bus vol) toen we aankwamen. Maar al snel werd het rustiger, het was intussen al 19.55u, waarschijnlijk tijd om voor het eten terug te gaan. Gelukkig hadden wij al flink gelunched met een dagmenu, dus wij konen nog lekker blijven en genieten.
Heerlijk die rust en sfeer...

Rots bij eb en met lange sluitertijd

Omdat de vloed toch weer redelijk snel opkwam, moest ik jammer genoeg wel vlot werken, om nieuwe composities te zoeken en alles goed in te stellen. Het werken met de filters werd echter al vrij snel een soort automatisme, zodat dat soepel ging.

Alles in beweging - en toch ook weer niet

Sorry voor de vele foto's, maar ik kon er daar geen genoeg van krijgen :-)

Zen

Vanuit Luarca hebben we ook nog een mooie lange wandeling langs de kustrand gemaakt. Mooi om zo de kust eens in een ander perspectief te zien. Een deel van de wandeling volgde ook de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella, we kwamen geregeld mensen tegen die deze route liepen.

De kustlijn

Nog maar één met een lange sluitertijd, de beweging in de wolken geeft deze foto nog weer iets extra's.

De Flysch

Ook de Playa del Silencio zijn we twee keer geweest. De tweede keer met duidelijk mooier weer, en Carin kon genieten van een zonnetje en haar ereader op de mooie rotsen.

Carin geniet van het zonnetje

Intussen kon ik me dus weer lekker uitleven met mijn fototoestel :-)

Lijnen en vormenspel

Kleuren, lijnen, vormen

Op de volgende foto heb ik de rots van wat verder weg gefotografeerd met een groothoeklens. Dit geeft wel een aardig beeld wat een waanzinnig en groots kleurenspektakel het was.

Waanzinnig gekleurde rots

Een stuk doorlopend langs het strand en de baai kwam ik bij een volgend prachtig stuk. Ter afwisseling kon ik daar weer met mijn filter en lange sluitertijden aan de slag.

Rots in de branding

Rotsen in de branding

Een prachtige wolk kwam op een gegeven moment van achter de rotsen aanzetten. Sneller dan ik dacht verspreidde deze zich over de baai, zodat ik net tijd had voor een paar foto's.

De wolk

Dan nog maar een paar foto's van de natuurlijke rotskunst, met die prachtige kleuren...
Deze stenen lagen al zo op deze rots, waarschijnlijk door een andere fotograaf zo neergelegd?!

De kiezelstenen

De volgende drie foto's zijn details van "De rots met kleuren" die een eindje hierboven in mijn blog staat. Hier kan je echt een halve dag zoet zijn om al dit moois te fotograferen en bewonderen :-)

Het zijn net kiezen

Rock Art

Natuurlijk lijnenspel in de rots

Een lange blog met heel veel foto's, maar ik kon echt niet meer kiezen...

Ik ga nog een vierde deel schrijven, maar daarin komt de natuur er niet meer aan te pas. Dat wordt een blogje met architectuur-foto's, want ook dat kan prima in Noord-Spanje!

Mistig kootwijkerveen

Fri, 27 Mar 2015 10:40:00 Z

Meerkoet in een mistig ven

Vrijdag 20 maart, de ochtend van de zonsverduistering...

De hele week had ik berichten gehoord en gezien over de zonsverduistering, maar de weersverwachting was: bewolkt en regenachtig. Kansloos dus... Tot ik ineens donderdagavond de weersverwachting zag, en het een mistige ochtend zou worden met in het midden en zuiden kans op openbrekende bewolking.

Toch maar snel plannen gemaakt: op naar het Kootwijkerveen bij zonsopkomst en daarna evt. naar Kootwijkerzand voor de zonsverduistering.

Rietkragen in de mist

Even voor half zeven 's morgens stond ik dus aan de rand van het ven, wachtend op de zonsopkomst om 06.40u.
Er zwommen een paar kuifeenden mooi voor een karakteristieke boom, maar de zon kwam helaas niet door de bewolking en mist heen :-(

Gelukkig was het wel een heerlijke serene ochtend, stil, mistig, met heerlijke vogelgeluiden om me heen.
De volgende foto is bijna hetzelfde als de allereerste foto, maar nu zwemt de meerkoet wat meer links in beeld. Wat vinden jullie: de eerste het mooist, of deze?!?

Meerkoet in een mistig ven

Vrijwel vanaf het begin hoorde ik ganzen, een specht, koolmees, buizerd, en... dodaars!
Wat een prachtig geluid maken die toch.
Maar ook zwommen er een paar wilde eenden rond, met het mannetje nog steeds in prachtkleed (niet dat dit op de volgende foto goed te zien is ;-) ).

Wilde eend in de mist

Op de volgende foto zijn de kleuren iets beter zichtbaar:

Wilde eend tussen het riet

Op mijn zoektocht naar de dodaars (die meestal niet te fotograferen dicht tegen de kant bij het riet zaten of juist ver weg op het ven) zag ik ook een gans zwemmen.
Ik moest een tijdje wachten tot hij op de juiste plek mijn al ingekadere beeld in kwam zwemmen, maar dat was het wachten wel waard.

Gans in serene sfeer

Uiteindelijk ben ik weer teruggelopen naar mijn eerste plek, die met de kuifeenden voor de boom. Het licht was intussen wat beter geworden, maar nog steeds geen zon door de wolken en mist helaas...

Kuifeenden in optocht

Tja, en die zonsverduistering? Ik heb hem meegemaakt van 06.40u tot 12u: door de bewolking was er al die tijd geen zon te zien... :-(

Ach, over iets van 11 jaar geloof ik weer een herkansing, en voorlopig heb ik weer enorm genoten van mijn vroege foto-uitstap (de eerste sinds tijden weer) met de mist, Dodaars en andere watervogels :-)

White Pocket, Arizona, USA

Sun, 04 Jan 2015 19:02:00 Z

Rode rotsen met witte lijnen

Eén van de hoogtepunten van onze vakantie in Amerika dit jaar was onze excursie naar White Pocket.
Dit uitzonderlijke natuurgebied ligt vrijwel op de noordelijke grens van Arizona, het meest in de buurt van de plaats Kanab in Utah.

Het ligt ook heel dicht bij een ander prachtig gebied: The Wave. Dit is intussen al veel bekender, en je moet tegenwoordig loten om daar naar toe te mogen gaan. Voor White Pocket geldt dit (nog?) niet, maar het is ook veel lastiger te bereiken.

Rood, geel en wit, met de meest bizarre vormen

Daarom hebben wij maar een tour geboekt bij Dreamland Safari Tours. Niet goedkoop, maar gezien de weg die we hebben gereden in de 4x4, over zacht zand en met opzettelijk deels leeggelopen banden, waren we blij dat we dit niet zelf geprobeerd hebben!

Brain rocks

Nadeel van zo'n tour is wel dat je niet heel vroeg kan vertrekken, dus redelijk met hard licht midden op de dag daar bent.
Wij moesten ook nog eens helemaal via het zuiden rijden omdat een overstroomde weg (flash floods) in het noorden zelfs voor een 4x4 niet door te komen was.

Hier en daar liepen gele lijnen in de rotsen

En omdat een Spaanse famlie ook meeging en eerder geboekt hadden, konden we pas om 10.00u vertrekken.
Voordeel was nu echter wel dat we om 09.30u nog mee konden doen aan de loting voor The Wave. Wat een spektakel, ruim 60 man die mee kwamen loten voor 10 'permits' voor de volgende dag.
Helaas waren wij niet de gelukkigen...

Bijzondere rotsformaties

Maar éénmaal bij White Pocket aangekomen waren we dat al lang weer vergeten.
We keken onze ogen uit, wat een bizar landschap!

Carin op een steil stukje omlaag

De rotsen zijn voornamelijk rood en oranje

De lijnen en kleuren zijn echt heel erg vreemd, je snapt totaal niet hoe dit ooit heeft kunnen ontstaan.

Naar elkaar toe lopende lijnen

Het was ook heel bijzonder dat we daar alleen met onze 'tour-groep' rondliepen.
Dus alleen met de gids/chauffeur. de Spaanse familie met 3 kinderen en Carin en ik!

Lijnen leiden naar Carin en onze gids

Mooi kleuren- en lijnenspel

Naast de rode en gele kleuren waren ook de witte "brain rocks" bijzonder.

Brain rocks

Net als de mooie geometrische 5- en 6-hoeken - hoe kan dit nou ooit zo ontstaan zijn?
(helaas wist onze gids dat ook niet... :-( )

Vreemde hexagonalen in de rotsen

Overal lijnen en kleuren

Om een idee van de schaal en grootte te krijgen heb ik regelmatig Carin of de gids maar op de foto gezet, zoals hieronder:

Carin op de fraai gestreepte rots

Bizar landschap

Als je naar Arizona gaat: boek gewoon een tour naar dit prachtige gebied en vergeet vervolgens heel snel dat dit niet goedkoop is.
Want hier moet je als fotograaf echt naar toe, als een kind in een snoepwinkel :-)

USA 2014 - een kleine impressie

Sun, 30 Nov 2014 18:33:00 Z

Eindelijk, daar ben ik weer met een nieuwe blog...

Mesa Arch bij zonsopkomst

Sinds september ben ik vooral erg druk geweest met klussen in huis, en is de herfst met al haar schoonheid aan mij voorbijgegaan. Paddenstoelen, mooie mistige landschappen, verkleurende bomen: ik zal helaas weer een jaar moeten wachten voordat ik dat weer kan gaan fotograferen.
Verder wilde ik ook graag een mooi fotoboek van onze vakantie naar de USA gaan maken, en daar ging ook veel meer tijd in zitten dan gedacht,

Daarom nu eerst maar eens een blogje met wat foto's van onze vakantie.
Vanuit Phoenix hebben we een (bijna) rondje gemaakt tegen de klok in naar Las Vegas, via Arches NP.

Iconisch landschap

Dit deel van de Verenigde Staten is toch wel het summum voor landschapsfotografie.
Bijv. in Arches National Park de fraaie Delicate Arch. Zoals velen anderen volgden we een uur voor zonsondergang de trail naar deze arch en konden we genieten van de prachtige omgeving en de kleuren van de ondergaande zon op de bergen voor ons.

Delicate Arch

De volgende ochtend was het al weer vroeg opstaan, om ruim voor zonsopkomst op pad te gaan naar The Windows. Daar wilde ik graag de Turret Arch fotograferen door North Window in het warme ochtendlicht.
Ruim op tijd stond ik op de plek, die ik een dag eerder al gespot had, en kon ik samen met een gezellige familie (vader en 3 dochters) wachten totdat de zon de rode rotsen in vuur en vlam zette.

Turret Arch en North Window

Het gebeurde in het eerste deel van de vakantie vaak dat het in de loop van de middag helemaal bewolkt raakte en het later begon te onweren. Ook in Arches was het raak, maar nu pas aan het begin van de avond.
Na een lekkere maaltijd met hamburgers en salade in ons campertje kon ik vervolgens voor het eerst in mijn leven bliksem proberen te fotograferen. Best eng, maar het resultaat smaakt wel naar meer:

Onweer in Arches

In Canyonlands National Park stond het fotograferen van de Mesa Arch bij zonsopkomst hoog op mijn verlanglijst.
Helaas bleek al snel dat dit ook bij zo'n 50 andere fotografen en toeristen op het lijstje stond, dus genieten van een unieke ervaring was er niet echt bij.
Ook het feit dat ik met mijn statief en groothoeklens vlak onder de arch aan het fotograferen was, werd niet zo op prijs gesteld... Maar ja, ik was er alleen die ochtend en wilde toch echt met een paar fraaie foto's naar huis kunnen gaan.
Gelukkig had ik Carin bij me, die me op tijd kon influisteren dat ik nu toch echt beter uit beeld kon gaan... ;-)

Mesa Arch bij zonsopkomst

Weer een hele andere omgeving vormde de Coral Pink Sand Dunes. Zoals de naam al doet vermoeden zijn het zandduinen, die prachtig warm oranje kleuren bij zonsondergang.
En met die mooie glooiende duinen en het spel van licht en schaduw was dit weer enorm genieten:

Zand-landschap

Voor één van de hoogtepunten van onze vakantie hadden we een tour geboekt naar White Pocket, een nog vrij onbekend en moeilijk te bereiken gebied. Dit is echt een onwerkelijk, bizar rots-landschap waar je bij iedere stap afvraagt hoe dit ooit zo heeft kunnen ontstaan.
Hieronder maar twee foto's van dit waanzinnige gebied, maar binnenkort volgt een blog compleet gewijd aan White Pocket.

Onwerkelijk landschap

Carin tussen de gekleurde rotsen

Even als intermezzo tussen al deze geweldige landschappen iets heel anders.
Bij Bluff staat een echte Amerikaanse oldtimer weg te roesten, en met een flinke groothoek en wat bewerking in Lightroom ontstaat zo echt een Wild West sfeertje:

Auto-nostalgie

Veel dieren of vogels hebben we helaas niet gezien, maar de chipmunks zie je op diverse plekken, vooral ook bij de vele picknick-plaatsen.
En dan is een silhouet toch weer eens wat anders dan anders.

Chipmunk

Geen landschap, maar wel prachtige, onwerkelijk kleuren die op een rots te zien waren:

Waanzinnige kleuren in de rots

Vóór we op vakantie gingen had ik ook al bedacht dat ik eens een poging wilde doen om de Melkweg te fotograferen.
Ik had me dus goed ingelezen wat daar allemaal voor nodig was, zoals: geen omgevingslicht (lampen enzo), een heldere hemel, geen maan.
Toen we op een camping in het Valley of Fire State park stonden kwam dit allemaal samen, met een prachtig resultaat:

Heel veel sterren en de melkweg

Een ander hoogtepunt tijdens onze vakantie vormde de "Photographers Tour" door de Upper Antelope Canyon.
Ook hiervan als voorproefje slechts twee foto's, een langere serie komt in een volgende blog :-)

Licht en vormen in de Antelope Canyon

Kleuren en lijnen in de Upper Antelope Canyon

Onze vakantie eindigde in Las Vegas, maar vanuit die stad hebben we nog wel eerst een drie-daagse auto-trip gemaakt naar Death Valley.
Het was er belachelijk heet (ruim 50 graden, met een stevige wind die zo warm was als een föhn), maar 's morgens vroeg was het zandduinen-landschap nog wel te doen en qua licht uiteraard ook het mooist.

Zandduinen in de ochtend

Door de harde wind (die ook 's nachts gewoon doorblies) ontstonden fraaie structuren in het zand. Door er 's morgens vroeg als eerste te zijn, waren er ook nog geen voetstappen van anderen te zien :-)

Lichtspel op de zandduinen

Glooiende zandduinen

En zo heb ik geprobeerd om met een hele kleine selectie van 18 foto's een beetje een beeld te geven van de prachtige landschappen die in het zuid-westen van de Verenigde Staten te vinden zijn.
Wij waren er 3 weken, maar ik kan me goed voorstellen dat je vele jaren nodig hebt om al dit moois te zien, beleven en vast te leggen.

Naast een mooi, dik fotoboek heb ik dit keer ook twee prachtige afdrukken laten maken die bij ons nu in de woonkamer hangen.
Dit keer wilde ik geen afdruk op canvas, maar een afdruk die recht doet aan de mooie kleuren en al het detail, en zo kwam ik uit bij fotoopglasland.nl voor een afdruk van de foto op glas.

De twee foto's achter plexiglas in onze woonkamer

Afhankelijk van waar je staat spiegelt het materiaal wel redelijk, maar doordat de print achter 4mm plexiglas zit krijg je wel een hele fraaie dieptewerking en mooie kleuren. Zeker een aanrader voor dit soort foto's!

Binnenkort schrijf ik (als het goed is) twee blogjes waar ik wat meer laat zien van White Pocket en van Antelope Canyon.
En ook komt er een bijgewerkte vormgeving van mijn blog, daar ben ik ook nog druk mee bezig...