Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Sun, 19 Dec 2021 15:30:04 Z

Carin en ik gaan graag enkele keren per jaar op vakantie, liefst één keer daarvan naar een bijzondere bestemming (over het algemeen buiten Europa). Echter, ook dit jaar gooide Corona weer roet in het eten...
In het voorjaar zijn we een week naar een huisje in Brunssum gegaan (zie mijn twee blogs daarover - "De Brunsummerheide in pasteltinten" en "Het laagjeslandschap van de Brunsummerheide", dat was toch zeker ook erg leuk en fotogeniek). Voor de zomer of najaar wisten we niet goed wat mogelijk zou zijn, maar een verre reis wilden we in ieder geval toch maar niet doen dit jaar.

Carin op de enorme zandvlakte

Ons oog viel daarom op het Canarisch eiland La Palma. Dat zou een mooi wandeleiland moeten zijn, met vast ook wel een paar fotogenieke plaatsen. En steeds Corona-code groen of geel, dus daar zouden we toch heen moeten kunnen gaan. Dus we hadden een mooie huisje geboekt voor 2 weken in augustus, in een groene, rustige omgeving.
Maar helaas, het was ons niet gegund: tot 2 keer werd het toch vanwege Corona geannuleerd. We besloten toen maar om de reis te verzetten naar het najaar.
Bijna klaar om te gaan, ging het echter wéér niet door: de vulkaanuitbarsting ruim een week vóór ons vertrek zorgde er weer voor dat het moest worden geannuleerd.

We wilden nu echt wel eens op vakantie, en gelukkig konden we zonder problemen of extra kosten omboeken. Dus half oktober gingen we dan toch op weg, naar het toeristische Playa des Ingles op Gran Canaria.

Fraaie windveren boven het zand

Heel veel tijd had ik niet gehad om me voor te bereiden op plekken waar ik wilde gaan fotograferen, maar de zandduinen van Maspalomas stonden wel hoog op mijn lijstje.
Ik had niet verwacht dat deze duinen zo hoog zouden zijn: hier en daar wel 15 tot 20 meter! En ik had ook niet verwacht dat er zulke mooie patronen en structuren in het zand te vinden en fotograferen zouden zijn.

Volhouder

Waar de andere toeristen de flink harde wind de eerste paar dagen van onze vakantie ongetwijfeld vervloekten, waren Carin en ik in onze nopjes :-)
Want hierdoor stoof het zand over de duinen, en werden voetstappen binnen 10 minuten vrijwel weggevaagd.

Enorme zandduinen, met mooie structuur en patronen

We moesten wel zorgen dat we niet aan de verkeerde kant, onderaan een duin gingen staan, want dan werden we compleet gezandstraald. Maar de vele prachtige structuren en randen in het zand zorgden ervoor de we uren zoet waren.

Lijnenspel van zand

De derde dag gingen we met onze huurauto vanuit het zuiden het binnenland in, op naar het midden van het eiland. Al snel reden we hoog in de grillige en vrij kale bergen, maar met het harde licht van de al wat hoger staande zon leverde dat vooral veel "prullenbak-foto's" op.
Tot we op één van de hoogste punten op het eiland kwamen, bij "Pico de las Nieves", waar ineens wolken tegen de bergrug op omhoog geblazen werden.

Wolken drijven tussen de rotsachtige bergen en dennenbomen

Dom genoeg had ik geen statief meegenomen (we wilden een flinke wandeling gaan doen), en ook geen filter-setjes.
Dus ik moest het doen met een muurtje als ondersteuning of fotograferen uit de hand.
Mijn idee om met een lange sluitertijd de wolken te fotograferen kon ik dus helaas niet uitvoeren.

Laaghangende, voorbijdrijvende wolken

Even verderop was er een helling met bijzondere begroeiing van lage struikjes en wat rotsen.
We konden net een paar foto's maken, voordat ook dit helemaal in de mist/wolken verdween.

Ronde en grllige vormen

Struikjes als sponzen

Op het vliegveld hadden we een grote foto-poster gezien, met reclame voor het eiland. De foto leek wel gemaakt in Antelope Canyon, een prachtige roodgekleurde slot-canyon in Amerika (zie mijn foto's daarvan op onze reisverslagen website). Onze hostess wist gelukkig later te vertellen waar het precies was (en dat het tegenwoordig een zeer populaire Instagram hotspot is).

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Parkeren viel niet mee, dat moest gewoon met de auto langs de kant van de weg. En we konden daarvandaan achter de diverse Insta-hipsters aanlopen naar de canyon. Uiteraard was het veel kleiner dan Antelope Canyon, maar vooral door het onverwachte genoten we toch van deze mooie en fotogenieke plek.

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Twee dagen later waaide het weer flink, dus ik wilde graag nog eens bij het warme licht van een zonsondergang de zandduinen fotograferen.

We waren mooi op tijd, en konden ons dus eerst eens uitleven op het stuivende zand.

Stuivend zand

Stuivend zand bij de gouden duinen

Naarmate de zon wat lager zakte, kwam er een mooie gouden gloed over de duinen, en werden de structuren en patronen in het zand nog mooier zichtbaar.

Mooie zandstructuren door de wind

Alsof we in de Sahara waren

Prachtige lijnen en licht in de duinen

Laagstaande zon en stuivend zand

Nog wat later onstond er ook een mooi kleurverschil tussen de delen die al in de schaduw kwamen te liggen, en de nog zon-beschenen stukken zand.

In het laatste zonlicht

En tegen de zeer laag staande zon in fotograferend kreeg alles een heerlijk warme tint:

Net voor zonsondergang

Einde deel 1
Tot zover deel 1 van mijn blog over de mooie (foto) plekken van Gran Canaria.
Ik had weer eens teveel foto's geselecteerd om in één blog te kunnen zetten, dus binnenkort volgt deel 2 met het vervolg!
Met foto's van zee en kust, en nog wat meer zandduinen ;-)

Zandstructuren - een spel van licht, schaduw en de wind

Fri, 06 Apr 2018 15:30:00 Z

Structuren in het zand met gouden licht

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Mijn hoofd stond er niet naar...

Sinds nieuwjaarsdag ging mijn schoonvader Jeen Nijboer ineens vrij snel achteruit. En begin februari is hij overleden, voor het gevoel toch nog heel plotseling. Gelukkig hebben we, net vóór zijn overlijden en bij de crematie, op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen.

Het grootste deel van zijn leven heeft hij vlak bij het strand gewoond, dus ik vind dit blog wel een passend en mooi eerbetoon ter nagedachtenis.

Begin januari hebben we, na een bezoek aan mijn schoonvader, een wandeling gemaakt langs het strand bij St. Maartenszee. Het was een koude, maar zonnige winterdag. En omdat we al wat later op de middag er liepen, was de zon al mooi laag komen te staan. Dit leverde gouden structuren en blauwe schaduwen op:

Zand en zee

Lijnenspel in het zand

Net een rivierdelta van grote hoogte

Structuren, gouden zonlicht en blauwe schaduwen

Het schelpje op het strand

Zand-structuren, van goud naar blauw

Stroompjes water richting zee

Er waren ook prachtige zig-zag patronen ontstaan in het wat vochtiger zand, langs een duin-helling:

Zig-zag patroon in het zand

Halverwege onze wandeling liepen we vanaf het strand (waar we de stevige wind mee hadden gehad) omhoog de duinen in. Daar waaide het nogal stevig, en tegen de zon in fotograferend leverde dat mooie plaatjes op:

Zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels, voortgeblazen door de harde wind

Gouden zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels - voortgeblazen door de harde wind

Jeen, we zullen je missen, maar alle mooie herinneringen blijven als foto's voor altijd op ons netvlies staan!

Fotoblog Wouter van de Weerd

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Zandstructuren - een spel van licht, schaduw en de wind