Fotoblog Wouter van de Weerd

Bospaden in de herfst - vol sfeer en kleur

Fri, 05 Dec 2025 14:07:42 Z

Helaas is de mooie herfst alweer voorbij, en zien we nu vooral weer de kale bomen. Die boomsilhouetten zijn overigens ook heel fotogeniek en fraai, zeker in wat meer winterse omstandigheden. Maar de sfeer en kleuren van de herfst mis ik dan toch wel.

Mistige ochtend in herfstbos

Dit najaar gingen Carin en ik nog een kleine twee weken op vakantie, van 20 tot 30 oktober. Even lekker naar de zon op Lanzarote, o.a. bijkomen van de drukte op het werk en de zorgen om mijn schoonmoeder. Toen we vertrokken vanaf Eindhoven, zag ik net na het opstijgen al wat mooie gekleurde bomen in de bossen onder ons. Ik vreesde al dat alle bladeren en kleur verdwenen zouden zijn op het moment dat we terug zouden komen.

Het geel knalt er lekker uit

Herfstcompositie

Maar tot mijn grote verrassing zag ik bij het landen op 30 oktober bij Eindhoven dat de bomen nog steeds vol in het blad zaten (ondanks de stormen hier in Nederland tijdens het begin van onze vakantie). En dat ook de kleuren nog moesten komen. Dus ik had goede hoop dat ik nog een keer op pad zou kunnen gaan om van de herfst in het bos te gaan genieten.

Boslaan in de herfst

Ruim een week later, op vrijdag 7 november had ik mazzel. Het zou een beetje mistig worden in de ochtend, de zon zou er later bijkomen, en ik had beschikking over onze auto ☺️

Ik wilde dit keer eens niet naar een bekend bos gaan, en kwam zo terecht bij een bos bij Hilversum. Voor mij zo'n 20 minuten rijden, dus goed te doen.

Kronkelpaadje in herfstig bos

De gele herfstkleuren overheersen het pad

Het bleek een mooi bos te zijn, waar deze herfst de kleur geel wel echt overheerste. Verder waren er weinig bijzondere bomen te vinden, met een mooie structuur van stam en takken. En als ze er waren, stonden ze meestal niet vrij genoeg van andere bomen of struiken, zodat het een te druk geheel werd.
Vandaar dat ik toch al snel (traditioneel en niet zo origineel) vooral de bospaden aan het fotograferen was.

Katapult-bomen

Boslaan in de herfst in het geel en met berken

Maar ook daarbij is het toch altijd weer een uitdaging om het juiste standpunt te vinden, zodat het pad en de bomen ernaast een mooie compositie vormen.
Liefst één of meer bomen als blikvanger, en dan het pad dat je blik verder meeneemt naar achter in de foto.

De gekruiste bomen

Naarmate de zon hoger kwam te staan en de mist verdween, kwam er ook meer licht in het bos. Het gevolg is dan meestal dat de contrasten te hard worden, en de sprookjesachtige sfeer verdwenen is.
Maar bij dit pad scheen de zon prachtig van opzij op de bomen en bladeren, en door wat onder te belichten wordt is dit toch een zeer sfeervolle plaat geworden. Eén van mijn favorieten van deze serie foto's 😊

Sfeer in het herfstbos

Omdat er nog veel blad aan de bomen zat, en het een vrij dichtbegroeid bos is, viel het verderop ook nog wel mee met het harde licht en de grote contrasten.
Een fietspad kreeg zo een prachtig kleurenpalet.

Fietspad tussen de kleurige bomen

Bij de bospaden keek ik dus vooral voor me uit, en gebruikte ik een lichte tele-objectief om al die mooie kleuren wat 'samen te drukken'. En meestal ook wel een focus-stack van 2 tot 3 foto's, om alles van voor tot achter scherp te krijgen.
Maar omhoog kijken was ook wel de moeite waard. Langs een fietspad, waar ik af en toe weg moest springen voor voorbij razende wielrenners, viel het licht mooi door de gele, doorschijnende beukenbladeren.
Ik heb een tijdje wat geprobeerd met meervoudige belichtingen, maar dat werd uiteindelijk toch helemaal niets 😅

De kleuren als je omhoog kijkt

Dicht geel bladerdek van een beuk

Na een paar uur fotograferen en rondlopen door het bos was het wel weer mooi geweest. Het licht was nu echt niet mooi meer, ik had al bijna 8km gelopen, en ik miste mijn kop koffie... 🤪
Toch kon ik het niet laten om nog een laatste foto te maken, van het licht dat zo mooi op de bladeren scheen in een verder vrij donker stuk bos.

Spannend doorkijkje met mooi licht

Tenslotte

Achteraf gezien waren die vrijdag en dat weekend wel dagen met de mooiste herfstkleuren hier in de omgeving. Mazzel dus dat ik precies op het goede moment er toch nog van heb kunnen genieten.
Jammer dat daarna al weer snel voorbij was, nu is het weer een jaar wachten op al dit moois...
Hopelijk wordt het weer eens een wat strengere winter, met fotogeniek sneeuw en ijs - daar kan ik me dan ook wel weer op verheugen 😊☃️

Herfstbos van boven - dronen bij zonsopkomst

Fri, 21 Nov 2025 11:28:37 Z

Met mijn drone de herfstkleuren fotograferen - dat stond al wat langer op mijn verlanglijstje. Maar het was er nog steeds niet van gekomen.
Tot vrijdag 7 november. Eindelijk had ik tijd (en de auto) om op pad te gaan in de ochtend.

Zonsopkomst boven een mistig bos

Donderdagavond hield ik de weersverwachting in de gaten, en het zag er goed uit. Er was mist voorspeld, weinig wind, en de zon zou ook al in de loop van de ochtend te zien zijn. Ideale omstandigheden dus ☺️
De volgende vraag was vervolgens: waar zal ik eens heen gaan?

Sprookjesbos

Dat levert bij mij altijd weer wat stress op. Zoveel mogelijkheden, zoveel keuzes...
Maar met de drone wordt dat wel een stukje makkelijker, want op héél veel plaatsen mag je niet met de drone vliegen. Dat beperkt de keuze dus weer een heel stuk.

Betovernde zonsopkomst boven het bos en weiland

Mistig bos bij zonsopkomst

Mistflarden, gele bomen en de zon

Uiteindelijk had ik mijn locatie bepaald (die ik hier toch maar niet deel, met alle (drone)fotografen ben ik daar een heel stuk terughoudender in geworden) en kon ik een laatste check doen of de drone-accu's opgeladen waren, en bijtijds naar bed.

Open plek in het bos met veel geelgekleurde bomen

Gelukkig is in deze tijd van het jaar de zonsopkomst niet zo heel erg vroeg (rond kwart voor acht), dus ik hoefde niet midden in de nacht mijn bed uit.

Eenmaal ter plekke had ik de vooraf uitgezochte locatie in het bos snel gevonden, en was ik precies op tijd om de zonsopkomst te fotograferen boven het bos.
Ik vind het nog steeds magisch om dan op het scherm van de drone-controller te zien wat de drone van boven 'ziet', zo heel anders dan wat je ziet vanaf de grond.

In eerste instantie dus die prachtige mistflarden tussen de bomen, met de opkomende zon erachter.
En daarna ben ik recht omlaag gaan fotograferen.

Weg door het herfstbos

Broccoli-bos

Het was echter ook mooi om te zien hoe de steeds hoger opkomende zon de boomtoppen begin te verlichten.

Het buitenbeentje

De eerste zonnestralen op de boomtoppen

Het bos was wat minder gevarieerd dan ik van tevoren gedacht had, en stonden veel minder loofbomen dan ik dacht.
Maar gelukkig stonden er wel veel mooi geel kleurende larixen.

Broccoli-bos

Herfstbos van boven

Herfstbos in de ochtend van boven gezien

Op een gegeven moment had ik alles in de omtrek wel aardig gezien en gefotografeerd, en ben ik een bospad ingelopen op zoek naar een volgende plek waar ik mijn drone omhoog kon sturen.
Dat valt dan natuurlijk toch wel tegen, want met al die bomen durf ik niet zomaar ergens te gaan vliegen. Stel dat ik toch tegen een tak vlieg die ik niet gezien heb en die ook door de obstakel-detectie van de drone wordt gemist...
Uiteindelijk, na zo'n kleine 4km lopen, kwam ik bij een wat opener plek uit waar ik het wel weer aandurfde.

Gele cirkel en fietspad

Het pad door het herfstbos

Groen en geel

Geweldig toch wat een abstracte foto's je zo kan maken, recht naar onder fotograferend.
De groene, gele, oranje-rode en kale bomen lijken wel wat op koraal in de zee. Nog even en je ziet Nemo voorbij zwemmen... 😄

Herfstkleuren in de boomtoppen

De gele cirkel, van iets lager gezien

Tenslotte

Ik vermoed dat ik nog wel eens vaker op pad ga om de herfstkleuren van boven te fotograferen. Dit smaakt naar meer 😊

Tijdens deze ochtend had ik overigens ook nog mijn gewone fototoestel bij me, ook daarmee heb ik nog aardig wat foto's gemaakt. Tijdens mijn wandeling van ongeveer 8km ben ik langs mooie plekken gekomen, dus die foto's komen in een volgende blog nog aan bod!

Sfeer in het bos, aan het einde van de zomer

Sun, 13 Oct 2024 16:53:02 Z

Sfeervolle bosfotografie in de zomer, is dat mogelijk? Ik heb met dat eigenlijk nooit echt afgevraagd - ik ging er min of meer vanuit dat bosfotografie meer iets is voor de herfst.
Nu is het natuurlijk ook wel zo dat het in de zomer wel heel erg vroeg licht wordt, dus met opkomende zon op pad gaan betekent midden in de nacht je bed uit. En door de hogere temperaturen is de kans op mist of nevel ook erg klein.

Varens en eiken

Maar eind van deze zomer, toen de nachten alweer wat langer werden en de dagen korter, kreeg ik eindelijk weer de kriebels om op pad te gaan om te gaan fotograferen. Ik had op een website van een andere fotograaf prachtige sfeervolle foto's gezien van bos en bomen, en ze waren zeker niet allemaal in de herfst gemaakt. Dus langzamerhand begon ik het besef te krijgen dat ik niet persé tot de herfst hoefde te gaan wachten.

Pad tussen de varens en eiken

Mijn jaarlijks terugkerende zomer-foto-dip heeft dit keer best lang geduurd, vanaf eind van de winter was ik al niet meer erop uit gegaan om te gaan fotograferen. Uiteraard heeft het overlijden van mijn moeder, begin maart, daar een grote rol in gespeeld. Voor de verwerking van het verdriet en de verkoop (en leeghalen) van haar huis heb ik blijkbaar deze tijd nodig gehad.
Ook weet ik van mijzelf dat ik echt zin moet hebben om te gaan fotograferen. Anders loop ik maar een beetje doelloos rond en vind ik niets interessant genoeg om vast te leggen.

Tweetal

Maar deze ochtend had ik daar totaal geen last van. Eigenlijk vanaf het moment dat ik vanaf de parkeerplaats het bos in liep, zag ik al meteen diverse mooie composities van bijzondere bomen en mooie paadjes.
En zo kwam ik al snel in een soort van 'flow', waarbij ik ogenschijnlijk makkelijk de één na de andere foto maakte.

Krom met een gat onderin

De verwachte dichte mist bleef uit, dus ik baalde daar wel een klein beetje van.
Maar de combinatie van diverse kromme of vreemd gevormde bomen, de varens en de paden daar doorheen spraken mij toch enorm aan. Zeker toen de zon wat tevoorschijn kwam, waardoor er een mooi lichtspel ontstond op de varens en bladeren.
Hier en daar was het lastig om de compositie te bepalen: een paar stappen naar voren of achteren gaf een totaal ander beeld. Vergelijk de volgende foto maar eens met de vorige:

Wirwar van bomen

Een paadje dat je blik de foto inleidt doet het altijd goed. En omdat het (zon)licht op sommige plekken zorgt voor lichtere delen, en op andere voor donkerder delen, krijg je zo een mooi 3-dimensionaal effect in de foto.
Bij het bewerken van een foto benadruk ik vrijwel altijd dit soort contrasten. Grappig is dat ook Carin dit onlangs op een schilder-workshop geleerd en toegepast heeft :-)
Er hoeft niet altijd echt zwart of echt wit in een foto aanwezig te zijn, maar door wat contrast toe te voegen wordt de foto wel sprekender.

Pad naar de 3 bomen

Een klassieker in de bosfotografie is uiteraard de boslaan. Een mooi pad met aan weerszijden een rij bomen, die bij voorkeur wat grillig gevormd zijn. En waarbij aan het einde van het pad een wat lichter deel van het bos te zien is.
Zelf probeer ik hierbij altijd te zoeken naar iets dat afwijkt. Bijv. een scheve boom, of een boom met enorme knoesten, of een overhangende tak die de foto bovenin mooi 'afsluit'.
In dit geval was het de scheef gegroeide boom die direct mijn aandacht trok. Maar ook de lichtere stammen en het gat in de boom rechts helpt om het een interessante foto te maken.

Imposante laan

Toen de zon eenmaal wat hoger stond, kreeg die voldoende kracht om het vocht in het bos wat te laten verdampen. En zo ontstond, tot mijn grote vreugde, ineens toch nog wat extra sfeer.
Hier werd mijn aandacht getrokken door de bladeren en de varens eronder, die samen een soort "S" vormden, prachtig belicht door de zon.

De S van Sunny

Op zo'n moment is het eigenlijk puur toeval of je op de juiste plek bent om een mooie foto te kunnen maken. Al helpt het altijd wel om richting de zon te gaan lopen, om zo de lichtharpen met tegenlicht te kunnen zien en fotograferen.

Sfeer in het bos

Het was voor mij toch wel een grote verrassing dat de (nog) groene varens en de bomen nog vol in blad zo fotogeniek konden zijn. Met een beetje damp en de zon die door het gebladerte scheen, ontstonden zo prachtige, bijna jungle-achtige schilderijtjes.
Ik geef zeker toe dat ik dit in Lightroom en Photoshop nog verder benadrukt heb. Met wat licht-accenten hier en het iets donkerder maken daar, komt er wat meer contrast en (dus) leven in de foto. En met een subtiel Orton-effect krijg je die mooie zachtheid in het beeld.

Sfeervol bos met berken

Dezelfde locatie, bijna dezelfde foto, maar nu in liggend formaat. Ik kan zelf niet kiezen...

Sfeervol bos met berken

En nog een foto, waardoor je het idee krijgt in een sfeervolle (Nederlandse) jungle te zijn:

Sfeer in het bos

Bij de volgende drie foto's heb ik me wat meer uitgeleefd in Lightroom. Gewoon omdat het kan 😉 en om eens te kijken wat ik van een foto kan maken waar niet zo heel bijzonder of mooi licht in zit.
Maar ook nu bestaat dit vooral uit het lichter en donkerder maken van delen van de foto ("dogde en burn"), en een Orton effect om er wat meer "zachtheid" in te krijgen.

Oud, maar nog steeds mooi

Ik ga zeker nog eens terug naar deze locaties, om te kijken welke foto's ik met andere licht- en mist-omstandigheden hier kan maken.

Paadje tussen de varens

De laatste foto is een prachtig doorkijkje naar een cluster van berken. De zon stond daar intussen vol op, dus de witte basten werden bijna uitgebeten wit.
Ter plekke heb ik dus al flink onderbelicht, om dit uitbijten te voorkomen. Maar in de nabewerking heb ik dit nog wat verder aangezet.
Door daarna toch weer een klein beetje licht "terug te schilderen" op de voorste bomen, hebben die toch nog wat doortekening en diepte gekregen.
Eigenlijk ga ik nooit zover in mijn nabewerkingen, maar ik vond het in dit geval toch wel erg leuk om eens te doen. En ik was ook wel geïnspireerd door schilderwerk van Carin, waar het heel normaal is om zo te werk te gaan 😊

Doorkijkje

Tenslotte

Het was een heerlijke ochtend fotograferen, de inspiratie en flow was er eindelijk weer eens sinds tijden.
En ik heb gezien en meegemaakt dat ook bosfotografie in de zomer prima te doen is. Je hebt niet altijd de mooie herfstkleuren nodig, en ook mist of nevel is niet persé nodig. Als er maar mooi licht is, en er interessante bomen te vinden zijn.

Een prachtige witte winterse wereld in de bossen bij Zeist

Fri, 26 Jan 2024 15:05:17 Z

En toen was het ineens een weekje winter in januari 2024. Hier en daar werd voorzichtig geschaatst, en op diverse plekken van Nederland viel wat sneeuw. De meeste sneeuw viel (weer) in het oosten en in Limburg.
Maar, op vrijdagochtend 19 januari werd ik verrast met een prachtige witte winterse wereld toen ik de gordijnen open deed. De weersverwachting had het wel over wat sneeuw gehad in de nacht, maar dat het zo wit zou zijn had ik niet verwacht.

Takken-warboel

Carin moest eigenlijk werken die vrijdagochtend, maar toen ze zag hoe mooi het buiten was, besloot ze al snel om haar vrije maandagmiddag te ruilen voor deze vrijdagochtend. Samen gingen we rond 9 uur op pad, met de dikke winterlaarzen aan en de fototoestellen in de tas.

Afgebroken

We wilden niet te ver rijden (ook omdat er allemaal weer-waarschuwingen afgegeven waren vanwege de winterse omstandigheden), dus we zijn ten noord-oosten van Zeist het bos in gegaan. Onderweg was het al genieten van de prachtige witte bomen, het zag er sprookjesachtig uit allemaal.

Bij deze boom trok de afgebroken tak met blaadjes direct mijn aandacht. Mooi hoe die omlijst werd door alle andere takken, en met het laagje poedersneeuw werden die takken nog mooier zichtbaar.

Takkenbos

Het dunne laagje sneeuw zorgde zo bij vele bomen voor dat mooie subtiele contrast.

Een kraag van besneeuwde dennentakken

Een extra bonus deze ochtend was de zon, die steeds meer tevoorschijn kwam. Gelukkig geen strakblauwe lucht waardoor de zon voor keiharde contrasten zou zorgen in het bos, maar een beetje bewolking waar de zon net doorheen kon schijnen.

Zonlicht door de fijne wit-berijpte takken

Bospad in de winter met sneeuw

Ook stonden er her en der wat mooie, bijzonder gevormde bomen. Zoals dit rijtje, waarbij de bomen mooi schuin over het pad waren gegroeid.

Besneeuwde bomen-tunnel

Fotograferen op dit soort mooie dagen is vooral dus letten op bijzondere bomen, mooie composities en af en toe geluk hebben met het licht dat precies op het juiste moment op de juiste plek valt.
Af en toe lukt het dan toch niet om er iets moois van te maken, omdat er teveel andere bomen of struikjes verstorend in de weg staan. Maar soms is het een kwestie van wat rond lopen om te kijken of het vanaf een andere positie wel lukt.

Bos met sneeuw

Doorkijkje

Halverwege onze wandeling kwamen we bij landgoed Heidestein. Een wat meer open terrein, met heide en ook een kleine zandverstuiving.
Vooral de berken- en krentenboompjes bleken prachtig wit berijpt te zijn, en staken mooi af tegen de donkere dennenbomen of bosrand.

Berijpte bomen

Witte winterwereld

Omdat de zon er steeds meer doorheen kwam, ontstonden er ook wat grotere contrasten tussen donker en licht.
Hierbij worden de schaduw-partijen vanzelf wat meer blauwig van kleur en de lichte delen wat meer gelig. Wat ook weer een fijn kleur-contrast oplevert.

Contrast

Wit van de rijp

Sprookjesachtige omstandigheden... :-)

Berijpte eik en krentenboompjes

Blijkbaar hard het ook redelijk hard gewaaid toen het sneeuwde die nacht, want de sneeuw was behoorlijk tegen één zijde van de bomen aangewaaid/-geplakt.
Vooral bij dennenbomen, met de ruwe basten, geeft dat een mooi effect.

Grafische besneeuwde dennenbomen

Naast alle prachtige bomen was ook het hekwerk dit keer wel de moeite waard. Het is goed te zien waar de wind vandaan kwam die nacht, en wat een mooie stekelige rijp.

Prikkelig

Nog meer contrast aan de bosrand. Het berkenboompje met alle rijp en de kleine den voor de donkere bomen van het bos:

Contrast met berijpte boompjes

Berijpte berken

We zijn nog even een klein stukje de zandverstuiving van Heidestein opgelopen. Prachtig ook met de wit-besneeuwde bultjes en hier en daar een vliegden.
In eerste instantie was het licht er niet heel erg mooi, vrij somber en met een laagje mist door de verdampende sneeuw. Maar op een gegeven moment kwam de zon weer door, en verscheen er ook wat blauwe licht.

En zo kon ik toch één van mijn favoriete foto's van deze ochtend maken :-)

Sfeer op het winterse Heidestein

Tenslotte:

Helaas zijn de winters in Nederland steeds milder aan het worden. Het komt dus steeds minder vaak voor dat er sneeuw ligt of de landschappen mooi berijpt worden.
Dit keer had ik mazzel dat de mooiste ochtend precies op mijn vrije vrijdag viel. Maar anders had ik hier wel een ochtendje voor vrij genomen, want je moet dit soort kansen dus pakken als het kan ;-)

Sfeer in een mistig herfst bos

Sat, 30 Dec 2023 17:20:26 Z

Het einde van 2023 is alweer in zicht: nog maar één dag te gaan.
Ofwel morgen, 31 december, nog snel wat overtollige kerst-kilo's eraf sporten, oliebollen bakken, een avond gezelligheid met vrienden en spelletjes, en dan met bubbels en wat vuurwerk het nieuwe jaar 2024 inluiden 🎇🍾

Beschermd onder de den

En laat ik het cliché maar weer van stal halen: wat is het jaar weer voorbij gevlogen!

Een fotografisch jaaroverzicht gaat dit blog echter niet worden, want ik heb nog steeds niet al mijn gemaakte foto's verwerkt 😳
Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om terug te blikken op twee mooie herfstdagen. Dagen waarop het eens niet regende, maar -eindelijk- de mist zorgde voor sfeervolle foto-mogelijkheden in het bos.

Mistig bos-toneel

De eerste mooie ochtend was op een maandag, eind oktober, een dag dat ik eigenlijk moest werken. Maar gezien de verwachte mist heb ik die ochtend maar gewisseld met mijn parttime vrije vrijdagochtend. Gelukkig zijn mijn teamgenoten op mijn werk vol begrip als ik dat eens doe, zelfs ik het pas 's morgens op onze team-app doorgeef 😊

Eenzame danser

Geheel op gevoel loop ik door een bos waar ik nog niet eerder ben geweest. Het is rustig, er is niemand anders op deze maandagochtend, zelfs niemand die hier zijn hond uitlaat.
Voor mij zijn dit de ideale omstandigheden om genietend, maar vol aandacht rond te lopen, op zoek naar mooie composities.

Een dansende, kromme boom vangt mijn aandacht, en verleidt mij om verschillende standpunten uit te proberen.

De eenzame danser

Al met al genoot ik van die heerlijke rustige ochtend, ook al heb ik er niet zo heel veel foto's aan over gehouden die mijn kritische selectie overleeft hebben.

De volgende mooie dag waarop ik er op uit kon gaan was half november. Dit keer op mijn vrije vrijdag, dus dat was makkelijker te plannen.
Weer ben ik naar een bos in de buurt gegaan waar ik nog niet eerder geweest was. De herfstkleuren waren op hun hoogtepunt, een week later had een storm het meeste blad er al weer af geblazen.

Herfstkleur

Echt mistig was het niet, maar er hing wel een sfeervolle nevel in het bos. En de zon wist af en toe door de mist en bewolking heen te breken, zodat de sfeer alleen maar beter en mooier werd.

het pad naar het licht

Mijn oog werd automatisch getrokken naar de de geel-kleurende Lariksen, vooral als de zon daar net op scheen. Wat een fraai kleurenpalet ontstaat er dan.

Kleurige chaos

Lichtgevend geel

Opvallend geel

Nevel in het bos en een zon die steeds wat hoger komt te staan en door de mist weet te schijnen: het recept voor mooie zonneharpen door de bomen.

Zonnestralen

Zonneharpen

Even verderop vraagt een klein geel boompje om aandacht (en een foto). De zon schijnt er precies op vanaf de zijkant, de rode beukenblaadjes op het pad vormen de mooie lijn er naar toe.
Ik kan niet kiezen tussen de staande en de liggende compositie...

De herfstkleuren op zijn mooist

Gele en oranje herfsttinten

Wat ik ook nooit kan weerstaan: lanen met bomen die met hun gekleurde blad een soort herfst-kleurige tunnel vormen.
Je blik wordt automatisch door het pad meegenomen het beeld in. Zeker hier, waar door het hoogte-verschil in het landschap het pad nog meer diepte lijkt te geven.

Boslaan in herfstkleuren

Een tunnel van herfstbladeren

Onderweg twijfel ik even of ik wel zin heb om mijn macro-lens erbij te pakken voor een boom met een enorme verzameling paddenstoelen erop.
Maar ik kan het natuurlijk toch niet laten :-)

Paddenstelen trio

Weer een eindje verder kijk ik eens om, om te zien of de zon vóór mij ook zorgt voor mooie kleuren en sfeer áchter mij. En ja, wat een mooi intiem sfeervol bos-landschap ontstaat er zo.

Misitige sfeer in het bos

De andere kant op, richting zon, ziet het er weer heel anders uit.
Door de zon en nevel ontstaat een zeer diffuus licht. De kleur wordt meer monochroom, maar meer sfeer in het bos kan je toch niet krijgen...

Met de zoomlens op 200mm, kan ik het landschap wat 'in elkaar drukken' en de sfeer nog meer benadrukken.

Bospad met mist

Boom in de mist

Sfeerplaat van mist in het bos

Zonnestralen op de natte bomen

Tenslotte:

Ik heb weer genoten op deze twee prachtige ochtenden in het bos. In alle rust, met alle tijd, in mijn ééntje het tempo bepalend waarop ik door het bos liep en foto's maakte.
Hopelijk kan ik volgend jaar in de herfst weer van dit soort prachtige momenten meemaken.

Maar eerst ga ik nog even nagenieten van alle andere mooie momenten die ik dit jaar heb mogen meemaken. Tijdens mijn sabbatical van april tot juli heb ik een aantal mooie reizen kunnen maken, in Nederland, Spanje, Hongarije en Engeland. En ook nog een prachtige vakantie naar IJsland en Groenland.

Mijn goede voornemen voor 2024 is dan ook: eindelijk eens de foto's van al deze prachtige reizen verwerken: in nieuwe blog-posts, in mijn portfolio op mijn website en op onze reisverslagen-website.

Ik wens jullie allemaal een gezond en liefdevol 2024, vol met prachtige foto-momenten!

Bomen vol sneeuw in de Kaapse Bossen

Sun, 22 Jan 2023 15:31:29 Z

Sneeuw in Nederland, het is tegenwoordig iedere winter weer afwachten of we het mogen meemaken. Na een korte, flink koude periode in december zonder sneeuw (tenminste, hier in het midden van het land), was het nu in januari wel raak gedurende een paar dagen.

Bosrand, grijzig van de vallende sneeuw

Op donderdag 19 januari was er op een paar plekken in Nederland al sneeuw gevallen (vooral in het oosten en zuiden), maar hier in het midden van het land nog niets. Er werd echter al wel meer sneeuw verwacht, ook hier in de omgeving. Zelfs code geel en oranje voor de vrijdagochtend.
En zowaar, toen ik vrijdagochtend de gordijnen open deed, was het ineens al wel prachtig wit overal :-)

Ik had donderdagavond al bedacht om naar Plantage Willem III te gaan bij Elst, een stukje richting het oosten, waar er meer kans op sneeuw zou zijn. Toen ik hier wegreed, was het al genieten. Alle bomen, ieder takje, alles was wit van de sneeuw. Ook langs de A12 was het prachtig, en langs het Leersumse Veld richting Leersum was het ook overal verrassend wit.

Ieder takje is met sneeuw bedekt

Maar, rijdend door Leersum en Amerongen werd het steeds minder wit. De huizen, de stoepen, de bomen, lang niet zo mooi als thuis en waar ik al langs was gereden.
Dus nog vóór Elst ben ik gekeerd, en teruggereden naar de Kaapse Bossen bij Doorn.

Het was heel bijzonder om te zien, dat aan de oostelijke kant van de rotonde bij Leersum er wel wat sneeuw lag, maar niet zo heel veel. En aan de westelijke kant (dus zeg 50 meter verder) waren ineens alle bomen weer vol met sneeuw en zag het er weer sprookjesachtig uit.
Ik zat wel te balen in de auto, want ik had nu toch al weer een half uur voor niets op en neer gereden. En ik wilde zo graag de sneeuw in...

Op de parkeerplaats heb ik snel al mijn foto-spullen gepakt en ben één van de wandelroutes gaan lopen.
De eerste twee foto's heb ik genomen tijdens een eerste sneeuwbui, waardoor het er wat grijzig uit ziet.
De volgende foto (een panorama van 2 beelden) heb ik genomen vanaf de uitkijktoren De Kaap. Ook daar stond ik weer vol in een sneeuwbui, maar wat was het mooi, het zicht van bovenaf op al die witte bomen.

Uitzicht van bovenaf uitkijktoren De Kaap op de besneeuwde bomen

Mooi waren ook de vele rode beukenblaadjes die nog aan de bomen hingen. Een mooi contrast met al het wit.

Boog van rode beukenblaadjes

Streepjescode

Ook nu liep ik weer vooral te zoeken naar bomen met bijzondere vormen, waar de sneeuw voor extra accenten zorgde op de takken.

Pad met scheve, besnneeuwde bomen

Vliegden in de sneeuw

Besneeuwde takjes als fijne kant

Maar ook de kleine details ontgaan me niet ;-)

Detail in de sneeuw

Zo mooi als bomen kunnen zijn in de herfst, met alle kleurige blaadjes nog aan de takken, zo fraai kan de boom ook in de winter zijn. Naakt, met de dikke stam nu vol in het zicht, en de takken die alle kanten op wijzen en steeds fijner en kleiner worden. Dit keer contrastrijk in zwart-wit:

Monumentale boom in de sneeuw

Niet heel veel later begon het weer te sneeuwen. Eerst zachtjes, met kleine vlokken, maar al gauw steeds heftiger met grote, dikke vlokken.

Karakteristieke boom in de hevige sneeuw

Ik was blij met de regenhoes over mijn rugzak, mijn lekkere warme muts, en de regenhoes over de camera en lens. Hoewel ze beide een waterdichte afsluiting hebben, is al dat vocht en smeltende sneeuw niet zo best voor de apparatuur.

Door de sneew de bomen niet meer zien

Na een kleine anderhalf uur was ik weer terug op de parkeerplaats. Maar ik had nog echt geen zin om nu al naar huis te gaan. Het was te mooi, en het sneeuwde nog zo lekker...
Dus ik heb nog maar een ander wandelpad genomen.

Winters

Hevige sneeuwval in het bos

Tot mijn verbazing was het overigens erg rustig overal. Iedereen was blijkbaar bang gemaakt door de code geel of oranje, en de kinderen zaten nog op school in plaats van op de slee.
Ik vind dat uiteraard heerlijk: lekker in alle rust genieten van het stille bos, en bij het maken van foto's niet hoeven op te letten of er niet ineens een rode of gele jas in beeld komt.

Takken en sneeuw in zwart-wit

Sneeuw en nog eens sneeuw

Zoals je kan zien in deze serie foto's heb ik sommige foto's omgezet naar zwart-wit, en anderen weer niet. Bij de ene foto vind ik de blauwige tint wat toevoegen aan de ijzige belevenis, bij andere foto's stoort het mij en vind ik zwart-wit weer mooier. En soms ben ik er niet over uit wat ik zelf mooier vind, dus dan hak ik op een gegeven moment maar de knoop door en maak gewoon een keuze ;-)

Scheve streepjescode

Door de wind was de sneeuw op veel plekken prachtig tegen de stammen aangewaaid. Niet teveel, zodat de hele stam wit was geworden, maar precies genoeg voor mooie structuren.
De volgende foto behoort wel tot mijn top 3 van favorieten van deze serie - sprookjesachtig en met meerdere lagen zodat er echt een soort diepte in het beeld ontstaat.

Besneeuwd sprookjesbos

Tenslotte

Via berichten op Facebook las ik dat de, door het KNMI verwachte, sneeuw in het oosten en zuiden nauwelijks gevallen was vrijdag. Ik heb dus echt enorm mazzel gehad dat ik, in ieder geval deze dag, op de goede plek in het land woon en ben gaan fotograferen.
Leuk, die plannen dus de avond van te voren, maar het is goed om daar meteen vanaf te stappen als blijkt dat het toch niet zo'n goed plan is...

Vijf foto-onderwerpen voor een mistige herfstochtend

Sun, 09 Oct 2022 14:16:41 Z

Na een -dit keer nogal- lange foto-zomerslaap ben ik weer wakker geworden met zin om op pad te gaan om te fotograferen. In de zomer is het me vaak te warm, zijn de zonsopkomsten en -ondergangen me veel te vroeg resp. laat, en heb ik weinig inspiratie wat ik zou kunnen fotograferen.
Maar op dit moment, eind september / begin oktober, komt de zon pas ná 7 uur op en is er een grote kans op mist of nevel. Het begint dus weer te kriebelen... :-)

Mist over het water

Voor vrijdag 30 september was er dichte mist voorspeld voor een groot deel van het land. Dan begint de zoektocht: waar ga ik naar toe? Ik wilde niet, zoals waarschijnlijk heel natuur-fotograferend Nederland, naar het Speuldersbos. In plaats daarvan besloot ik om eens naar het Amerongse bos te gaan.

Toen ik echter wakker werd om 6 uur, zag ik op de mist-radar van Buienradar dat er helemaal geen dikke mist was :-(
Dus tijdens het opstaan en het hapje ontbijt heb ik mijn plannen omgegooid, en ben ik vervolgens maar -wat dichter in de buurt- naar Den Treek gereden.

Zonneharpen bij zonsopkomst

Daar is een mooi vennetje, en ik vermoedde dat daar wel wat nevel boven het water zou ontstaan.
Helaas was ik er, vanwege de verwachte dichte mist, niet van uit gegaan dat ik al vóór zonsopkomst ergens zou moeten zijn. Tenslotte is een bos in dichte mist niet echt de beste plek voor een mooie zonsopkomst.
Ik was dus eigenlijk net te laat bij het ven.

Dampend Vogelplas Den Treek

Toch kon ik nog genieten van het dampende water, en de mooie kleurtjes in de lucht. En ook van de weerspiegeling daarvan in het water - met wat riet-gras leverde dat een lekker 'zen' gevoel en foto op.

Origami in pasteltinten

Mijn tweede onderwerp die ochtend was het spinnenweb. Alle (heide-) struikjes hingen er vol mee. Met de macro-lens zo dichtbij mogelijk komen, een groot diafragma van f/2.8 zodat de waterdruppels mooie vage bolletjes worden, en dan zoeken naar een spinnenwebdraadje met scherpe waterdruppeltjes.

Natuurlijke parelketting

Spinnenweb met dauwdruppels

In de nabewerking heb ik vele foto's zo licht mogelijk gemaakt, en de witbalans zo ingesteld dat ze wat meer blauw van kleur zijn geworden. Dat vind ik wel passen bij de sfeer van die ochtend en deze foto's.

Spinnen-kunst

Spinnenweb met dauwdruppels

Bij het zoeken naar de mooie spinnenwebjes kwam ik mijn derde onderwerp tegen: de grassprieten vol met waterdruppels.
Daarbij heb ik geheel op gevoel de foto's gemaakt, vooral zoekend naar een mooi geheel van de onscherpe bokeh lichtcirkels en een enkel scherp grassprietje.

Chaos van licht

Tegen de zon in fotograferend zag ik de meest fraaie "bling-bling" ontstaan:

Lichtspel in het gras

Op hetzelfde stukje landschap kwam ik ook een prachtig bedauwd hangmatweb tegen, waar ik met licht en schaduw kon spelen. Ook weer met een groot diafragma, zodat slechts een dunne band druppeltjes scherp is geworden.

Hangmatweb

Intussen was het beetje nevel wel verdwenen, dus besloot ik maar terug naar de auto en naar huis te gaan. Net vóór de parkeerplaats bleek toch nog wat mist te hangen in de verte. Dus ik kon het niet laten om daar mijn vierde onderwerp te fotograferen: een landschapje in prachtig licht.

Mistig herfstlandschap

Terugrijdend naar huis reed ik tussen de bossen door. Ik zag ineens, als ik de goede kant op keek, dat er mooie zonneharpen ontstonden. Blijkbaar hing er toch nog wat vochtige lucht in de bossen. En door de opkomende zon verdampte er nog steeds water op de bosbodem en de natte struikjes en bomen.
Op goed geluk pakte ik een afslag, parkeerde en liep het bos weer in.

Zonneharpen in het bos

Ik had dit eigenlijk nog nooit zó mooi gezien: de zonneharpen die als scherpe lichtbanen tussen de bomen een prachtige herfstsfeer veroorzaakten.
En zo had ik mijn vijfde onderwerp te pakken van deze heerlijke foto-ochtend.

Zonneharpen over het kronkelige bospad

Door zoveel mogelijk richting zon te blijven lopen, kwam ik steeds weer op nieuwe plekken terecht waar de zon voor de sfeer zorgde.

Zonneharpen - een feestje in het bos

Acda en de Munnik hebben ongetwijfeld ook eens in het bos gelopen toen het zo mooi was als nu. Want hun songtekst "Het regent zonnestralen" had ik steeds in mijn hoofd toen ik deze foto's aan het maken was ;-)

Sfeer in het bos met zonneharpen

Prachtige zonneharpen in het bos

Tenslotte:

Het kost me altijd weer moeite om te bedenken waar ik heen zal gaan om te fotograferen, om vroeg mijn bed uit te komen, en om de twijfel over de weersomstandigheden niet te hard te laten toeslaan.
Maar altijd ben ik weer blij als ik op pad ben geweest, en daarbij genoten heb van de rust, de fluitende vogels en de zonsopkomst. En als ik dan ook nog zo'n heerlijke serie foto's heb weten te maken van zoveel verschillende onderwerpen, dan kan de rest van de dag al niet meer stuk...

Voor de kritische / cynische kijker nog dit: ik heb de foto's van de zonneharpen uiteraard bewerkt, want een RAW-foto komt nooit kant-en-klaar uit de camera. Maar de zonneharpen waren daadwerkelijk zo fraai te zien, daar heb ik in de nabewerking dus niets aan hoeven doen :-)

Sfeer en herfstkleuren in het bos

Fri, 26 Nov 2021 16:37:55 Z

De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen, de kleur is vrijwel verdwenen: de mooie herfst periode is al weer zo goed als voorbij. Gelukkig hebben we de foto's nog ;-)

Mist in het bos

Het is altijd weer afwachten wanneer de herfst zich van zijn mooiste kant laat zien. Begin oktober begint het wel te kriebelen bij mij om op pad te gaan het bos in, maar meestal is dat nog echt te vroeg voor de mooi(st)e kleuren.
Maar een mistige ochtend biedt dan ook genoeg kansen voor mooie sfeerfoto's. De tijd om op te staan is eindelijk weer wat gunstiger, bovenstaande foto heb ik pas om 08.15u hoeven/kunnen maken 😊

Misitige laan

Zoals te zien is, is het blad aan de bomen nog groen, en is de mist de grote sfeermaker deze ochtend.
Ik ging dan ook op zien naar karakteristieke bomen, maar dat viel niet mee. Soms staan ze er wel, maar dan helemaal ingeklemd tussen andere bomen en struiken. Het lukt dan toch niet goed om een mooie, rustige foto te maken.
Deze boom stond vlak langs een weg, en dus wat meer open en vrij. En de weg stoort mij eigenlijk helemaal niet in de foto.

Karakteristieke boom op een sfeervolle ochtend

Wat meer in het bos zijn het vaak de beuken die behoorlijk vrij staan. Door hun grote en dichte bladerdek in de boomkroon groeit er vrijwel niets meer tussen de stammen, omdat daar te weinig licht komt.
Door het tegenlicht en de mist ontstaat wel een mooie diepte in het beeld.

Statige stammen in mistig sfeerbos

Tot mijn verrassing kan echter ook de chaos van takken en blaadjes een mooi beeld opleveren, vooral als er een soort blikvanger als ankerpunt in de foto op te nemen is.
Ik had de foto eerst "gebroken katapult" willen noemen, maar twijfelde of iedereen dit erin zou herkennen... 🧐

Rustpunt in de chaos

Hier en daar waren er al wel wat kleuren te zien, maar die waren vooral van de krentenboompjes, die als eersten begonnen te verkleuren. Gevangen in het frame van de twee bomen, en mooi die diepte die er ontstaat door de andere bomen.

De eerste verkleurde bladeren

Eind oktober/begin november zijn we twee weken naar Gran Canaria geweest, onze 'uitgestelde' zomervakantie. Heerlijk even naar de zon en 25 graden en niet zo veel doen. Maar, zo miste ik ook wel een groot deel van de mooi gekleurde herfst!
Gelukkig bleek de herfst kleur dit jaar pas laat op gang te komen en ook wat langer te blijven. Op 13 november ben ik dus toch nog snel eens op pad gegaan met mijn camera.

Kleurige beukenlaan

Ik houd wel van die mooie brede bomenlanen, met het rode beukenblad op de grond en de naar elkaar toe groeiende takken als een soort boog boven je.

Beukenlaan in herfst-kleuren

De dag ervoor had ik met Carin al een heerlijke wandeling in dit bos gemaakt, waarbij ik goed had rondgekeken naar mooie foto-locaties. Met mijn mobiel maak ik dan foto's van mooie plekken, zodat ik die later met de gps-informatie in de foto weer terug kan vinden. Dit keer kostte het me echter nog aardig wat moeite om deze plek terug te vinden, maar het was de moeite waard.

Zwevende beukenblaadjes

Er stond een prachte beuk, met bijna lichtgevende bladeren, in verschillende "verdiepingen" aan de boomstam.

Verdiepingen met kleur aan beukenboom

Ook aan de rand van het stuk met beukenbomen stond een mooie boon, met afwijkende vorm takken en nog prachtig in het gekleurde blad:

Dansend in de herfstkleuren

Weer op de weg terug op de fiets kwam ik nog langs/door een prachtige brede laan. Het was al aardig aan het schemeren, en een voorbijganger vroeg of het niet te somber en donker was voor het maken van een foto.
Maar, juist door de langere sluitertijd kan de camera sensor veel kleur registeren, en met de camera op statief maakt het niet uit of de sluitertijd wat langer is of niet.

Buekenlaan met knallende herfstkleuren

Nog een paar tips:

Gebruik in het bos altijd een polarisatie-filter, om zo de schitteringen op de bladeren te verminderen en dus meer kleur op de foto te krijgen.
Een zoomlens van 70-200mm is erg geschikt voor dit soort foto's, omdat je in kan zoomen op bijzondere bomen, en de lucht zoveel mogelijk buiten het kader kan houden.
Gebruik een statief - het is toch altijd wat donkerder in een bos, met lange sluitertijden tot gevolg. En je wilt de ISO wel zo laag mogelijk houden voor de beste kwaliteit.
Bekijk maar eens de sluitertijden van alle foto's in dit blog!
In mijn portfolio kan je nog meer foto's vinden met mooie herfstkleuren en herfstsfeer :-)

Schotse hooglanders op de Westerheide tijdens een mistige ochtend

Sun, 17 Oct 2021 13:13:26 Z

Ik was al twee keer op pad gegaan om de mooie paarse heidelandschappen te fotograferen (zie mijn vorige blog). Toen de weersverwachting weer een mooie ochtend met mist aangaf, wilde ik dit keer dus eens een ander onderwerp gaan fotograferen.

De zon komt tevoorschijn achter een wolk en de mist

Ik bedacht dat de oranje vacht van de Schotse Hooglander een mooi kleurcontrast zou geven met de paarse heide. En ook de oranje-bruine vacht van een ree zou mooi afsteken.
Al snel had ik dus bedacht dat de Westerheide de beste locatie was om dit te gaan fotograferen. Dat is het voordeel als je vaker ergens komt, dan weet je wat je er kan verwachten :-)

De zon heeft moeite om door de dikke mist te schijnen

Het was behoorlijk mistig toen ik aankwam op de heide, en het duurde wel even voor de zon door de dikke mist heen wist te branden. Maar dat gaf mij mooi de tijd om te lopen naar de plek waar ik de Schotse Hooglanders hoopte te vinden. En om te genieten van het prachtige landschap om mij heen.

Het is net een grote, kale verlaten vlakte met 1 dode boom

Krentenboom in de mist

Het is prachtig om te zien hoe de wereld er ineens heel eenvoudig uit ziet, als het meeste (en vaak lelijke) op de achtergrond in de mist verdwijnt. En hoe de bomen dan ineens met hun silhouetten de aandacht opeisen.

Zonnetje door de bomen

Stormschade

Terwijl een paar andere fotografen al de Schotse Hooglanders aan het fotograferen waren, was ik afgeleid door onderstaand sprookjesbos. Een uur later liep ik er ook weer langs, en kon me toen al nauwelijks meer voorstellen hoe mooi dit was in dit eerste licht met mist en de laagstaande, opkomende zon.

Sprookjesachtige bomen

Maar, ik kwam eigenlijk toch echt voor de Schotse Hooglanders ;-)
En die waren er -gelukkig- ook, inderdaad op de plek waar ik ze verwacht had.

Schotse hooglander in de mist

Op gepaste afstand, met een zoom-lens op mijn crop-camera, ging ik op zoek naar 'andere' standpunten.

Schotse hooglander op wacht

De koppen nat van de dauw op de hei en het gras, en wat een mooie gekrulde horens:

De kop is helemaal nat van de dauw

Toen de zon iets meer tevoorschijn kwam en de mist iets minder dik werd, ging ik op zoek naar mijn kleurcontrast.

Ziet er zo best dreigend uit

Een paaltje vormde een goede krab-locatie, waardoor het dier ook een tijdje op dezelfde plek stil stond. En met de zon van rechts kreeg ik hier mijn gezochte kleurencombinatie.

Maar hij had gewoon last van jeuk

Hij had flinke jeuk zo te zien, op diverse plekken :-)

Handig, dit paaltje om aan te kunnen krabben

Nadat de krab-sessie voorbij was, ging hij weer op pad. Richting het licht, dus ik kon een fraaie tegenlicht opname maken.

Schotse hooglander in tegenlicht op de heide

Langzaam sjokte hij verder de hei over, waarschijnlijk naar een stukje bos waar hij wat meer beschut zou kunnen gaan liggen uitbuiken en slapen.

Het mooie warme ochtendlicht op paarse heide en Schotse hoogland

Ik kon het uiteraard toch niet laten om de paarse hei te fotograferen, met dit mooi gele gras als contrast:

Mooi contrast tussen heide en geel gras

Het licht werd intussen steeds harder, omdat de mist verdween en de zon rap hoger een de hemel kwam te staan. Via een omweggetje liep ik terug naar de auto, hopende om toch ook nog ergens onderweg een reetje te zien.
En ook dat werd mij gegund:

Het reetje had mij toch wel gezien

Tenslotte:
Wat een heerlijke ochtend was dit toch weer. Alles zat mee: de mist, het mooie licht, de Schotse Hooglanders op de plek waar ik ze verwachtte, en ook nog een ree als toegift.
Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval: die blogjes schrijf ik dus niet en de foto's van zo'n ochtend zie je dus niet ;-)
Maar eigenlijk geniet ik altijd van de ochtenden dat ik op pad ga, en dit soort foto's zijn dan een mooie bonus!

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

Bosfotografie - de ontdekking van een voor mij nieuw foto-genre

Wed, 30 Dec 2020 15:10:32 Z

Ik ben al heel lang bezig ben met macrofotografie, landschapsfotografie, natuurfotografie, vogelfotografie, reisfotografie, architectuurfotografie, etc. Maar het is gewoon nooit bij me opgekomen om bosfotografie als een apart fotografie (sub)genre gezien.

V-boom

Samen met Carin wandel ik heel wat af, ook in de bossen hier in de omgeving. Maar in die enorme chaos van boomstammen, takken en de struikachtige lage ondergroei zag ik daar nooit een foto-waardig onderwerp. Zeker in de herfst keek ik vooral omlaag, naar de paddenstoelen. En bewonderde ik de mooie gekleurde herfstbladeren, maar wist dat niet goed vast te leggen.

Contact met de overkant

De omslag kwam deze herfst.
Door mijn schouderblessure kan ik voorlopig de paddenstoelen niet laag bij de grond fotograferen (wat wel echt een vereiste is). Dus ik moest op zoek naar andere onderwerpen.
En omdat we op vakantie waren naar Terschelling, kon ik niet de online PixPerience bijwonen. De al door mij gekochte tickets heb ik omgeruild voor een drietal fotoboeken, waaronder "Woodscapes", een boek helemaal gericht op bosfotografie.

Berken-geel

Al vanaf de eerste pagina (of eigenlijk: al vanaf de omslag ;-) ) vond ik het een fascinerend boek, met prachtige en inspirerende foto's.

Hoe was het toch mogelijk om dergelijke foto's te maken in een druk, chaotisch bos?

Herfstbomen-laan

Het grappige is dat ik dit ook ooit dacht over de fraaie foto's van paddenstoelen, of de juffers en libellen met schilderachtige achtergronden, of de heidelandschappen bij zonsopkomst. Daar heb ik uiteindelijk ook jaren voor nodig gehad om dat een beetje onder de knie te krijgen. Maar als ik nu een paddenstoel zie, dan weet ik eigenlijk meteen wel of dat een fraaie foto kan opleveren of niet. En welk licht ik er het liefst bij heb, welke lens ik zal pakken en welke camera-instellingen ik moet gebruiken.

Wachters langs het pad

Gelukkig biedt het boek niet alleen mooie foto's, maar ook tips hoe je het beste foto's in het bos (en/of foto's van bomen) kan maken.

De belangrijkste tips zijn eigenlijk best simpel:

Gebruik mistige ochtenden om de chaos in het bos wat minder zichtbaar te maken.
Zoek naar karakteristieke bomen, die echt als eye catcher kunnen dienen.
Gebruik een telelens, om zo alles wat "in elkaar te drukken" en om de (vaak) lelijke lucht buiten beeld te houden.
Gebruik altijd een statief, want het bos is meestal best donker, zeker met wat mist of 's ochtends vroeg. Zo kan de ISO laag genoeg blijven en kan je een klein diafragma gebruiken voor voldoende scherptediepte.

Met deze tips in gedachten ben ik vervolgens meerdere keren bij mij in de buurt op pad gegaan, uiteraard vooral tijdens ochtenden met (wat) mist.

Nog volop in het herfstblad

Hoe groot was mijn verrassing dat echt op enkele kilometers afstand ik deze prachtige foto's kon gaan maken.

In het boek is ook een groot deel gewijd aan het bewerken van de foto's. Tot nu toe vond ik het eigenlijk wel prima om me te beperken tot de vrij simpele bewerkingen in Lightroom. Maar nu ben ik toch ook maar eens wat verder gegaan in Photoshop. Vooral het toevoegen van een hele lichte 'vervaging' of onscherpte m.b.v. het Orton-effect leverde meteen veel sprookjesachtiger foto's op.
En ook het versterken van de herfstkleuren scheelde best veel in het eindresultaat.

Bidsprinkhaan

Ten slotte:

Dit was (pas) een eerste, kleine serie van mijn resultaten. Hopelijk vinden jullie het leuk om nog wat meer te gaan zien van mijn bosfotografie, want ik denk dat er nog wel wat blogjes over gaan komen... ;-)

En ik ben echt op geen enkele manier benaderd door Ellen Borggreve of Daniel Laan om reclame te maken voor hun boek "Woodscapes". Maar ik kan het oprecht van harte aanraden als je aan de slag wilt gaan met bosfotografie

Witte wonderwereld in de Hoge Venen, België

Sun, 15 Feb 2015 16:24:00 Z

Wit wonderland in de Hoge Venen

Op maandag 26 januari zag ik op Facebook diverse foto's langskomen die gemaakt waren bij de Hoge Venen in België. Op zich niet zo bijzonder, het is een mooi gebied, maar deze foto's waren allemaal gemaakt in de sneeuw!
Aangezien Carin en ik al "op scherp" stonden voor een lang weekend langlaufen in België, werden snel plannen gesmeed en wisten we op woensdag dat we inderdaad op pad zouden gaan. Hotelletje geboekt, vrijdagochtend weg, en het zou zelfs nog meer gaan sneeuwen!

(nb: zoals altijd => klik op een foto voor een grotere weergave!

Wonderlijke boom

Een FB-vriend was zo vriendelijk om mij te vertellen waar die prachtige foto's precies genomen waren, zodat we daar vrijdagmiddag meteen heen konden gaan. Het was nog heerlijk rustig overal, en de zon liet zich heel soms ook even zien.

Zon, sneeuw en bomen

Vlonderpad over het veen in de sneeuw

Gelukkig hadden we goede aanwijzingen om bij het bijzondere gebied te komen, door de hoge sneeuw en het ontbreken van sporen (bijv. van andere fotografen) waren we er anders vast niet gekomen.

Verbrande bomen

We moesten door 30 á 40 cm diepe sneeuw ploegen, en af en toe zakten we daarbij ook nog wat weg in het natte veen als we -blijkbaar- net naast een pad stapten. Een natte rechtervoet was mijn deel...
Maar het was de moeite waard:

Grillige boom

Soort richtingsaanwijzer

Ik had alleen mijn 24-70mm lens meegenomen, zodat ik mijn fototoestel (met deze ene lens) het hele weekend makkelijk zou kunnen meenemen, ook tijdens onze langlauf-tochten. Best een uitdaging, maar ook leuk, om eens zo 'beperkt' te moeten fotograferen.

Grillige bomen

Omdat de sneeuw duidelijk vanuit één kant was komen aanwaaien, hadden alle bomen aan één kant zo'n mooie, smalle witte streep op de bast. Dit hielp wel bij de grafische aanblik die de bomen gaven.

Bomen met bijzondere vormen

Het zoeken naar mooie standpunten viel soms niet mee, door de diepe sneeuw was het niet altijd even makkelijk om ergens te komen.

Bomen met bijzondere vormen

Even leek het zonnetje door te gaan breken, we zagen wat blauwe lucht, maar helaas was het even later al weer helemaal dicht getrokken.

Blauwe lucht boven de bomen

Grillige bomen

Qua fotografie-techniek waren er twee zaken om op te letten: genoeg (over)belichten om de sneeuw goed wit te krijgen in plaats van grijs, en voldoende scherptediepte door kleine diafragma's te kiezen. Zo kon ik me dus concentreren op de composities, wat best lastig was met al die bomen en stompjes in beeld.

Grillige bomen

Jammer genoeg moesten wel best snel weer terug. De heenweg hadden we er ruim een uur vanaf de parkeerplaats over gedaan, en het werd steeds donkerder van een aankomende sneeuwbui.

Carin in de diepe sneeuw

Met een zeer laagstaand zonnetje waren we gelukkig wel weer op tijd bij de parkeerplaats. Het warme strijklicht van de ondergaande zon viel prachtig over de sneeuwbulten naast het pad.

Sneeuwbulten

De volgende dag, zaterdag, gingen we een lange langlauftocht maken. Startend vanaf Signal de Botrange zouden we de drie tochten van de langlaufkaart gaan combineren, met een lunch halverwege bij Baraque Michel. Een tocht van 18 á 20 km, een mooie uitdaging!

Carin aan het langlaufen

Door de nieuwe sneeuw van die nacht zag alles er onderweg weer prachtig uit. Zo'n witte wonderwereld hebben we tijdens het langlaufen nog niet vaak gezien!

Onderweg tijdens de langlauf-tocht

De tocht bleek toch ook wel redelijk ambitieus te zijn, toen we halverwege bij Baraque Michel konden gaan lunchen waren we errug blij om eens even te kunnen zitten. En ik had intussen al twee flinke, pijnlijke blaren op mijn hielen. Stom, vergeten om preventief wat tape erop te plakken, wat ik anders altijd wel doe. Duidelijk al weer te lang niet gelanglaufd... :-(

Restaurant Baraque Michel in de sneeuw

Na een lekkere lunch, uiteraard met lekker Belgisch biertje, ging de terugtocht gelukkig voorspoedig (afgezien van de vele wandelaars die zonder schroom gewoon op de langlauf-loipes liepen en ze zo vertrapten... :-( )

Zondag was langlaufen voor mij geen optie meer, ik had teveel last van de twee blaren. Wandelen ging gelukkig nog wel, dus bij Xhoffraix hebben we nog een mooie tocht gelopen.

Witte kerstbomen bij XHoffraix

Onderweg kon ik het niet laten om even wat te spelen met lange sluitertijden en bewust bewegen van mijn camera. Door de wit-besneeuwde basten van de keurig in het gelid staande bomen vormde dit een mooi grafisch beeld.

Bewogen sneeuwbomen

En zo liepen wij door een prachtige witte wonderwereld, waarbij ieder takje en ieder sprietje door een laag sneeuw was bedekt.
En waarbij we bijna geen ander mens tegenkwamen, wat een verschil met zaterdag!

Onderweg in de sneeuw

Een late lunch bij één van de restaurants langs de N68 en N676 bleek niet mogelijk, alles zat helemaal stampie vol. We zijn dus maar richting huis gereden via Eupen, waar we in het centrum zonder problemen konden parkeren en wat eten en drinken.

Al met al een heerlijk weekendje weg met veel sneeuw en ook nog een paar mooie foto's :-)