Fotoblog Wouter van de Weerd

Sneeuwklokjes - ieder jaar weer anders te fotograferen

Sun, 29 Apr 2018 20:33:00 Z

Sneeuwklokjes in high-key

Ik loop een beetje achter met het verwerken van mijn foto's, maar vind het het ook weer zonde om ze alleen op mijn harde schijf te laten staan. Daarom toch alsnog een blogje over de sneeuwklokjes...

Na een kale, wat saaie winter zijn de sneeuwklokjes de eerste leuke macro-onderwerpen die weer opduiken. Soms nog in de sneeuw, maar dit jaar jammer genoeg niet.
Toen ik op pad ging, had ik twee manieren van fotograferen in mijn hoofd: een high key opname met veel licht en wit. En het spelen met mijn led-lampje als het ging schemeren.

Sneeuwklokje in high-key

Bij high key is het met name zaak om vanaf een laag standpunt omhoog te fotograferen, waarbij een licht-bewolkte lucht (zoals hier) ideaal is. Daarnaast moet je ook flink overbelichten: belichtingscompensatie op +1 of zelfs +2.
Ook wilde ik dit keer eens het scherpstelpunt op een andere plek dan anders leggen. Daarom koos ik bij de tweede foto om op de rand van het voorste bloemblaadje scherp te stellen.

Ook spelen met voor- en achtergrond blijft interessante beelden opleveren. Fotografeer eens door het groen van andere sneeuwklokjes heen en/of zet het onderwerp eens extreem aan een rand.

Ik heb er hier voor gekozen om de foto's naar zwart-wit om te zetten, zodat het grafische karakter van de foto's nog beter naar voren komt.

Sneeuwklokje in zwart-wit

Als je goed kijkt, bij voorkeur een beetje met je ogen dicht en door je oogharen, dan zie je bij de volgende foto nog de sneeuwklokjes die boven in de voorgrond stonden:

Sneeuwklokje in het bos, in zwart-wit

Toen het wat begon te schemeren werd het tijd om mijn led-lampje eens tevoorschijn te halen.
Het is dan vooral weer een kwestie van veel proberen: lampje feller of minder fel zetten, lampje dichterbij de bloem of verder weg plaatsen, lampje van achteren of van opzij laten aanschijnen, enz.

Sneeuwklokje in de schemer

Sneeuwklokje in de schemer en het warme licht

En uiteraard is het ook hierbij wel zaak om goed aandacht te houden voor de voor- en achtergrond.
De diagonale lijn in de volgende foto is geen toeval, daar heb ik bij het maken van de foto al goed op gelet!

Sneeuwklokjes in de schemer

Een andere dag ben ik naar landgoed Oostbroek gegaan, omdat ik daar, wandelend met Carin, gezien had dat er ook erg veel sneeuwklokjes stonden. En ook diverse soorten.

Bij de eerste foto heb ik gespeeld met dubbele belichting in de camera. Ik heb 2 foto's gemaakt vlak na elkaar, waarbij ik bij de tweede foto de camera bewust wat bewogen heb.
Het leuke is dat je zo nooit weet wat voor een beeld ontstaat, het blijft steeds verrassend :-)

Sneeuwklokje - dubbel belicht

Ook had ik tijdens de wandeling gezien dat er sneeuwklokjes langs een waterrand bloeiden. Ik hoopte daar 'iets' met de zonsondergang mee te kunnen doen.

Doordat de ondergaande zon door de bomen scheen én weerspiegelde op het water, kon ik gaan spelen met de bokeh-cirkels.

Sneeuwklokje bij zonsondergang

Het blauwachtige van de schaduwen contrasteert ook mooi met het warme oranje van de zon.
Ik vind alleen het bloemetje er een beetje 'plompverloren' bijhangen aan de rechterkant. Maar helaas, er was geen andere compositie van te maken (zonder natte voeten te krijgen).

Sneeuwklokje bij zonsondergang met bokeh cirkels

Toen ik terugliep naar mijn fiets kwam ik nog langs een mooi veldje vol sneeuwklokjes. En het laatste warme licht scheen nog net door de bomen. Weer een mooi kleurcontrast, maar qua compositie had het iets minder rommelig mogen zijn (vind ik nu).

Sneeuwklokjes bij zonsondergang

En zo blijft het leuk om te proberen een bekend en al vaker gefotografeerd onderwerp een weer een andere, nieuwe manier te fotograferen.

Boomkikkers - weer een stapje dichter bij het certificaat "Nederlands natuurfotograaf"

Fri, 04 Aug 2017 18:47:00 Z

Boomkikker

Als beginnend natuurfotograaf denk je dat het allemaal heel eenvoudig is: je schiet eerst maar eens een paar mooie foto's van een (handtamme rugzak-) vos in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Vervolgens heb je dat heidelandschapje op de Veluwezoom ook snel op de foto gezet, je bent er immers toch voor een wandelingetje met de hond. Ja, je weet dat het niet het mooiste licht is zo midden overdag en ook al die mensen die door beeld lopen tussen de heide zijn niet allemaal even fotogeniek. Maar ach, die paarse heide staat er toch maar mooi op!
En op deze manier doorgaand noem je jezelf op Facebook, Instagram, Twitter en op je eigen website (die je natuurlijk vlot met een fraai, gekocht template met Wordpress hebt vormgegeven) al snel 'Natuurfotograaf'.

Maar ja, zo werkt dat dus niet…

Want het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf", uitgegeven door de BVGDMAONFN (Bond van Gerespecteerde, Doorgewinterde, met Awards omhangen NatuurFotografen in Nederland) verdien je niet zo maar!

Naast het feit dat je de Amsterdamse Waterleiding Duinen als gerespecteerd "Nederlands Natuurfotograaf" aan dient te duiden met 'AWD', hoort een indrukwekkend portfolio met een aantal vereiste natuur-onderwerpen tot de minimum eisen.

Zo is één van de verplichte nummers in je portfolio één of meer foto's van de burlende herten op de Veluwe. Ja, beginnend natuurfotograaf, 'burlend', want "brullen' doen alleen leeuwen (die helaas niet op de Veluwe voorkomen) en kinderen (die er helaas wel vrij veel voorkomen). Je wordt geacht om schouder aan schouder met je 437 mede-certificerende natuurfotografen op de Reeperbahn van de Hoge Veluwe te gaan staan, vechtend voor het beste plekje. Uiteraard neem je dan niet je schlemielige reis-zoomlensje van 18-200mm mee, nee, je wordt geacht om te kunnen pochen met minimaal zo'n toeter van 500mm. Liefst nog met een 1,4 of 2.0x extender erbij.

Gelukkig zijn de geile bokken en hitsige hindes op de Reeperbahn bereid om zich helemaal bloot te geven en elkaar ongegeneerd achterna te zitten. En dat voor slechts wat voedsel dat daar door de boswachters wordt neergelegd.
Op die manier zijn een paar fraaie actiefoto's zo gemaakt en kan dat examen dus soepel binnengehaald worden.

Zodra die punten voor het certificaat binnen zijn, komt een lastiger onderwerp: de ijsvogel.

Werd er vroeger door de BVGDMAONFN nog wel eens over het hart gestreken als je een mooie foto had gemaakt van een ijsvogel op een tak met een visje in zijn bek. Tegenwoordig is dat al lang niet meer voldoende. Je wordt geacht een foto te maken van een ijsvogel die zich in het water stort en bijna met de snavel het water raakt. Maar wil je tot de elite van de "Nederlandse natuurfotografen" gaan behoren, dan moet je toch echt een foto maken van een uit het water vliegende ijsvogel, met één of liefst meerdere visjes in zijn of haar bek en een paar opspattende druppels water eromheen. Uiteraard dit alles perfect scherp vastgelegd, een spot-on belichting, fraai contrast èn met mooi strijklicht en een ondergaande zon op de achtergrond.

Daar moet ik toch nog even op gaan oefenen...

Van een heel andere categorie is de verplichting om in je portfolio een aantal beelden te hebben van de bosanemoon. Dit prachtige bloemetje bloeit slechts korte tijd in het voorjaar, en een registratie plaatje van bovenaf voldoet uiteraard absoluut niet.
De bloem dient minimaal gefotografeerd te worden met roomwitte kleuren, boterzachte bokeh (het liefst met bubbles), een onscherpte en scherpte waar de messenslijper zich niet aan durft te wagen en een compositie die minimaal voldoet aan de gulden snede, regel van derde èn gulden spiraal. Voor extra bonuspunten (een soort "Nederlands natuurfotograaf" cum laude) wordt het gewaardeerd als je ook nog een foto weet te maken in de schemering, met een klein bloemetje in een straaltje laatste zonlicht van de dag. Ook nu natuurlijk wel weer haarscherp en met een ISO die niet boven de 800 mag uitkomen!

Gelukkig is de bosanemoon op aardig veel plekken in Nederland te vinden, zodat dit onderdeel van het portfolio na een goed voorjaar al snel goedgekeurd kan worden.

Als je denkt zo een aardig portfolio opgebouwd te hebben, wacht je echter de volgende uitdaging: de wilde hyacint.

Ook hier gaat menig aanstormend "Nederlands natuurfotograaf" de mist in. Want in al zijn naïviteit denkt hij gewoon naar één van de Nederlands landgoederen te kunnen gaan, waar de wilde hyacinten in redelijke aantallen te vinden zijn langs de mooi aangelegde wandelpaden. Maar nee, dit zou al te makkelijk zijn!

Je wordt geacht om naar het Hallerbos in België te gaan, waar de wilde hyacint in al haar schoonheid op lage heuvels bloeit tussen de ontluikende beukenbomen. De vereiste ingrediënten voor het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf" zijn dan vanzelfsprekend een foto die is genomen tijdens een mistige ochtend, een paarse gloed over de foto met prachtige schilderachtige voor- en achtergrond en een wilde hyacint en jong beukenboompje als stralend middelpunt. Pas echter op, bijna-gecertificeerd natuurfotograaf, 'middelpunt' is hier zeker niet letterlijk te nemen!

Tevens weet je als 'natuurfotograaf in spé' dan ook waar het "Tranendal" in het Hallerbos haar naam vandaan heeft: menig natuurfotografietalent is hier de gestrand tijdens zijn certificering, want de vereiste mist bleek na ruim 3 uur rijden vanuit Nederland niet aanwezig, de beukenbomen waren al te ver uitgekomen zodat er zonder flits niets meer te zien was op de foto, of er stond weer eens een horde hyacint-toeristen selfies te nemen tussen de bloemen…

Uiteindelijk, als je al deze horden overwonnen hebt en een portfolio hebt opgebouwd waar je 'u' tegen zegt (of "gij', als je het iets minder formeel en zuidelijk wilt houden), wacht je nog de ultieme opdracht: fotografeer een boomkikker.

Als 'wanna-bee' natuurfotograaf lijkt dat niet zo'n moeilijke opdracht. Die blauwe Heidekikker in maart was toch ook vlotjes op de gevoelige plaat vastgelegd. Eitje dus! (let overigens tegenwoordig wel op met die eitjes, controleer altijd even op de NVWA website of het nummer niet toevallig voorkomt op de lijst met verdachte eitjes!)
Maar ja, eigenlijk moet je niet spreken van een boomkikker, maar van een boomkikkertje. Want zo groot als een Heidekikker is de Boomkikker zeker niet, hij is eerder zo groot als je grote teen (en niet zo klein als je duim, wie dat daar toch uitgezogen heeft…?)
En zijn voorkomen op bramenstruiken betekent niet dat je zomaar ergens vlakbij huis naar je favoriete bramen-voor-de-jam-pluklocatie kan gaan. Nee, hij komt eigenlijk alleen maar voor ergens in Zuid-Limburg. En uiteraard houdt de BVGDMAONFN en iedere daardoor gecertificeerde "Nederlands natuurfotograaf" stijf de kaken op elkaar over de exacte locatie.

Dan zit er dus niets anders op dan aanpappen met één van die fotografen, strooien met complimentjes, altijd als eerste reageren op Facebook-berichtjes en blogs van die fotograaf, in de hoop dat die ooit eens in een vlaag van verstandsverbijstering de locatie met je wil delen.

En zo ben ook ik weer een stapje dichter bij het zo felbegeerde certificaat gekomen, dankzij Jody Zwezerijn. Zij wilde mij wel eens meenemen naar die supergeheime locatie, en ze was ook nog erg behulpzaam bij het spotten van die kleine gifgroene monstertjes en het vasthouden van een zonneschermpje (zodat die arme kleine kikkertjes niet van oververhitting van het bramenblad zouden vallen).

Hieronder een paar van de foto's die ik gemaakt heb voor mijn portfolio, hopende dat ze voldoen aan de gestelde eisen.
Ze zijn in ieder geval scherp (check het gerust door op de foto te klikken voor een grotere versie!), ik heb gespeeld met scherpte en onscherpte, ik heb diverse lenzen gebruikt, ik heb gezocht naar het mooiste licht, dankbaar gebruik gemaakt van Jody's witte lichtschermpje en haar bereidheid om die voor mij vast te houden en ik heb geprobeerd de meest spannende composities te vinden.

Boomkikker op blaadje

Boomkikker in omlijsting

Boomkikker op braam

Boomkikker op bramenstruik

Boomkikker van dichtbij

Boomkikker die lekker zit te suffen

Boomkikker met bokeh bubbles

En uiteraard houd ik mij, als aankomend "Nederlands natuurfotograaf" van de domme als men vraagt waar deze foto's precies genomen zijn… :-)

Nu is het maar wachten of al mijn foto's door de strenge selectie van de BVGDMAONFN gaan komen, en of ik mijn felbegeerde, certificaat binnenkort boven mijn bed kan gaan hangen...

Kievitsbloemen - de tweede keer in 2016

Fri, 27 May 2016 11:18:00 Z

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Zoals ik al in mijn vorige blog over de Kievitsbloemen had aangegeven ben ik een week later, op 22 april, nog een keer richting Zwolle gereden, speciaal voor de Kievitsbloemen. Voordeel was dat ik nu precies wist hoe lang ik er over zou rijden en lopen en waar ik moest zijn. Nadeel was dat de zon alweer eerder opkwam, zodat ik ruim een kwartier eerder (5:00u) op pad moest gaan...

Al rijdend er naar toe zag ik al dat er minder mist was dan de week daarvoor. Maar wel wat wolkjes in de lucht, altijd goed bij een zonsopkomst. En vlakbij de parkeerplaats hing er toch ineens ook wat mist, dus het beloofde een mooie ochtend te worden.

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Eén van de dingen die ik anders wilde doen, was niet meteen mijn macro- of telelens pakken. Maar juist de groothoek gebruiken om de Kievitsbloemen meer in hun omgeving (en met de mooie ochtendlucht) te fotograferen.

De heerlijke pasteltinten in de lucht met de lichte bewolking en het feit dat er deze week ook duidelijk meer Kievitsbloemen hoger en meer open waren, hielpen goed om dit voornemen uit te voeren.

Kievitsbloemen net voor zonsopkomst

Dit keer wilde ik ook meer gebruik gaan maken van de prachtige waterdruppels op de bloemen. De vorige keer viel dat ook niet mee omdat de zon achter een dik pak mist verscholen zat, en pas later/hoger tevoorschijn kwam. Omdat er nu slechts een dun laagje mist hing, kwam de zon veel mooier en warmer tevoorschijn.

Kievitsbloem, zon en waterdruppels

Vorige keer lukte het ook niet om te spelen met mooie bokeh lichtcirkels. Ik snapte eerst niet waarom niet, tot ik realiseerde dat de zon de eerste keer eigenlijk al te hoog stond toen die voor het eerst door de mist heen kwam.
Dit keer was de zon al direct boven de horizon zichtbaar, dus nu kon ik wel lekker aan de slag met al die waterdruppels op de bloemen en het gras.

Kievitsbloemen in het bedauwde gras

Ook wilde ik dit keer eens gaan uitproberen wat er allemaal mogelijk is met dubbele belichting in de camera.
Op mijn Canon kan ik 2 tot 9 foto's samenvoegen. En daarbij kan ik kiezen tussen 4 soorten belichtingen daarbij: 1) alles gewoon over elkaar (dan moet je zelf dus de belichting aanpassen zodat het geheel niet overbelicht wordt), 2) door de camera een gemiddelde laten berekenen, 3) alleen donkere delen uit volgende foto's overnemen of 4) alleen lichte delen overnemen.

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

Met al die mogelijkheden valt het nog niet mee om de juiste instelling bij de juiste soort foto's te kiezen.
Wel levert het altijd bijzondere (maar dus niet altijd mooie) resultaten op! :-)

Ochtendsfeer bij de Kievitsbloemen

Een in-camera combinatie van een foto van gras met dauwdruppels en bokeh lichtcirkels en van een foto met een enkele Kievitsbloem:

Kievitsbloemen en bokeh lichtcirkels

Bij één van de bloemen zag ik ineens een spinnenweb zitten. Prachtig met al die dauwdruppels, dus ik was even afgeleid van de bloemen :-)

Spinnenweb met dauwdruppels

Spelen met achtergrond en dit wat benadrukken met de witbalans:

Spinnenweb met dauwdruppels

Daarna toch weer verder met de dubbele belichting:

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

En omdat ik de eerste keer nauwelijks met de macrolens de bloemen van dichtbij gefotografeerd had, heb ik dit nu wel gedaan. Ik vind het lastig bij Kievitsbloemen, maar door de dauwdruppels krijgt het toch iets aparts.

Kievitsbloem met dauwdruppels in close-up

In tegenstelling tot de eerste keer werd het licht al vrij snel te hard om nog mooie foto's te kunnen maken.
Vooruit, toch ook nog even een pinksterbloem proberen. De dubbele opnames vielen me niet mee, maar deze enkele is door de dauwdruppels nog wel aardig geworden.

Pinksterbloemen

Als laatste nog een voorbeeld van een meervoudige belichting. Ik zag hem net in Lightroom, tijdens het schrijven van dit blogje. Hij zat niet in mijn eerste selectie voor deze blog, maar vond hem nu ineens wel wat hebben.
Best extreem, wat vinden jullie?!?

Tweevoudige in-camera belichte Kievitsbloemen

Al met al was ik zeer blij dat ik nog een keer terug ben gegaan. Het is een eindje rijden en vroeg opstaan, maar dat is het zeker waard!

Mijn eerste paddenstoelen in 2015 - setting the stage

Thu, 08 Oct 2015 00:58:00 Z

Paddenstoel met vleugels

Geheel tegen mijn gewoonte in (volgens mij) heb ik een deels Engelse titel gebruikt. Sommige dingen zijn nu eenmaal in het Nederlands niet echt lekker te verwoorden... En het zette me ook wel aan het denken: zou ik mijn blog eigenlijk niet in het Engels moeten gaan schrijven, om zo een veel groter potentieel publiek aan te boren?
Ach, ik zal het nog eens goed overdenken.

Met zijn drieën

Ik was dit keer naar het Maartensdijkse bos gegaan, omdat ik daar al eerder flink wat paddenstoelen had gezien, en het een niet al te donker en dicht bos is (tenminste, dat dacht ik toen ik op pad ging, maar met al het blad nog aan de bomen was het toch best donker).

Met zijn drieën tussen de varens

Gelukkig scheen de zon af en toe door de bladeren heen, zodat ik toch wat met het licht kon spelen. En ook een klein led-zaklampje kwam best van pas af en toe.

Geïnspireerd door de prachtige foto's van Misja Smits wilde ik dit keer toch ook eens proberen om die fraaie sfeer op te roepen.
De "foto met bokeh lichtcirkels" doet het toch ook altijd goed, zeker met deze mooie pasteltinten.

Drie paddenstoelen in mooi licht met bokeh

Ik ben dus tijden bezig geweest met drie minieme mycena's, steeds weer wat anders proberend. Een minieme verschuiving van camerapositie en/of het zonlicht levert meteen weer een andere foto op:

Drie paddenstoelen in mooi licht met bokeh

Maar door het gebruik van andere "requisieten" die ik in de buurt vond, ontstond langzaam maar zeker het beeld dat ik voor ogen had. De volgende drie foto's zijn toch wel mijn favorieten van deze blog:

Tussen de coulissen

Tevreden met wat ik intussen gefotografeerd had en een beetje uitgeput qua mogelijkheden ben ik weer een stuk verder gelopen. Het aantal paddenstoelen viel me echter niet mee. Gelukkig stonden verderop weer een groter groepje mycena's bij elkaar. Dat is dan altijd mooi spelen met (on)scherpte.

Schilderachtige sfeer met paddenstoelen

Focus

Gelukkig stond er ook nog een ander soort paddenstoeltje, en met wat rood blad als voorgrond kon ik weer een andere sfeer creëren:

Paddenstoel in een V

En als laatste een foto die ik zelf ook erg kan waarderen. Weer heel anders dan de andere drie toppers hierboven, maar ook met mooie schilderachtige voorgrond en mooi verlicht paddenstoeltje:

Paddenstoel-aquarel

Het was/is heerlijk om zo weer eens een hele andere paddenstoelen-serie te kunnen maken dan ik al eerder heb gemaakt!
En hopelijk lukt het om bij andere onderwerpen ook weer zo'n nieuwe draai er aan te kunnen geven.

Overigens ben ik op dit moment ook veel bezig met architectuur-fotografie, ik merk dat ik het erg verfrissend vind om eens iets heel anders op te pakken. Hopelijk daarvan binnenkort ook eens een blogje...

Creatief met Porceleinzwammen

Sat, 09 Nov 2013 15:20:00 Z

Twee Porceleinzwammetjes in silhouet

(zoals altijd: klik op de foto's voor een grotere versie!!!)

De herfst is al weer een tijd op gang, en overal zijn al veel paddenstoelen-foto's en -blogjes langsgekomen.
Ook ik ontkom daar uiteraard niet aan. Dit keer een hele serie over de Porceleinzwam (Oudemansiella mucida, synoniem: Collybia mucida).

Silhouet van twee Porceleinzwammetjes

Het wordt wel een serie met veel vergelijkbare foto's, allemaal genomen op landgoed Moersbergen bij Doorn.

Ik had mezelf die middag tot doel gesteld om de Porceleinzwam nu eens niet van dichtbij te fotograferen, maar eens van wat grotere afstand. En daarbij te spelen met licht en met name de diafragma-lichtvlekken ('bokeh bubbles').

Porceleinzwammetjes op een boomtak

Porceleinzwam met fraaie bokeh

Maar ook vind ik het altijd leuk om te kijken wat er in een nabewerking mogelijk is, in Lightroom, Photoshop of in dit geval in Silver Efex Pro.

Porceleinzwammetjes in zwart-wit

Bijna dezelfde foto, maar toch ook weer iets anders bewerkt:

Porceleinzwammetjes in donkere sferen

Nog één in de natuurlijke kleuren, dit keer ook met het rood van het blad op de grond, en steeds weer spelend met de diafragma lichtvlekken. Dat lukt aardig goed deze middag :-)

Porceleinzwammetjes met bokeh bubbles

Een heel andere sfeer krijg je weer met een flinke onderbelichting, en de witbalans naar een blauwe tint aangepast:

Porceleinzwammetjes in het donker

Spelend met de onscherpte van een andere Porceleinzwam:

Porceleinzwammetjes met bokeh bubbles

En weer een donkere variant. Ik vind dit zelf wel een erg bijzonder, vervreemdend beeld. Ik ben erg benieuwd naar de reacties op deze foto!

Porceleinzwammetjes in zwart-wit

En als afsluiter -en ter contrast met de vorige foto- weer 'gewoon' een stel Porceleinzwammen die gezamenlijk op een dikke boomstronk zaten.
Zoekend naar mooie achtergrondkleuren, mooi licht en onscherpte/scherpte bleef deze over:

Porceleinzwammetjes in herfstkleuren

Op dit moment is het hoogtepunt van de paddenstoelen alweer voorbij aan het gaan (door alle regen en storm). Maar ik heb nog wel een aantal foto's liggen, dus er komt binnenkort vast nog wel een blogje met paddenstoelen voorbij... ;-)

Begin van de herfst

Sat, 12 Oct 2013 16:47:00 Z

Krachtpatser

Het nazomeren zit er helaas al weer even op, tijd voor de herfst!
Dit blogje wordt een beetje een ratjetoe met van alles en nog wat, met diverse foto's die ik eind september gemaakt heb. De herfst begon toen langzamerhand zijn intrede te doen, met de eerste paddenstoelen en mistige ochtenden.
Op 23 september ging ik op pad in de hoop een mooie mistige ochtend en zonsopkomst mee te maken op het Hulshorsterzand, maar dat viel tegen. Wel enigszins mistig, maar vooral grijs en grauw. Ik ben daarna dus maar snel naar het Speuldersbos gegaan, hopend dat daar nog wat mist zou hangen.

Porceleinzwammetjes

Ook dat viel tegen, maar gelukkig waren er wel wat porceleinzwammetjes te vinden.
Door wat te spelen met de paddenstoeltjes (te dicht op de lens, dus onscherp) en het diafragma en het licht door de bladeren (voor de bokeh-bubbels) ontstond de volgende foto:

Sprookjesbos

En door een Porceleinzwam op de voorgrond te gebruiken en daar wel op scherp te stellen ontstond toch weer een hele andere foto:

Paddo-gevoel met Porceleinzwam

Voor de afwisseling maar even een foto van een mug (???, geen idee wat het precies is), die op een mooie oude boomstam zat op het Hulshorsterzand. Omgezet naar wzwart-wit, veel kleur zat er toch niet in en zo komen de contrasten wat mooier uit.

Mug of zo op boomstam

De onderkant van een Porceleinzwam blijf ik ook altijd erg fraai vinden. Zeker tegen het licht in gefotografeerd geeft het een mooi abstract beeld:

Plaatjes van de Porceleinzwam

Het Speuldersbos staat bekend om de mooie beukenbomen, die niet recht zijn maar allemaal mooi kronkelend en scheef.
Helaas dus geen mist tussen de bomen, en door het vele groene blad aan de bomen is het ook niet echt een herfstplaat.

Kronkelende beukenbomen

Op een gegeven moment brak de zon behoorlijk door, wat toch ook weer mooie plaatjes opleverde bij die groene beuken:

Zonnestralen tussen de beukenbomen

Bij een groepje grotere paddenstoelen zag ik ineens een mestkever, die op één van de paddenstoelen klom en die van het vocht op de hoed ging drinken. Had ik nog nooit gezien, meestal zie je ze op het zandpad voor je voeten lopen...

Mestkever op paddenstoel

Ook de varens een eindje verderop leverde wel een aardig beeld op.

Varens in het bos

Een week later ben ik naar landgoed Moersbergen geweest, vlakbij Doorn. Dat is een gebiedje met vrij veel paddenstoelen waar ik intussen al aardig wat keer ben geweest.
Ook de eerste foto helemaal bovenaan dit blog heb ik daar gemaakt. Vond ik wel een grappige foto...
Bij de volgende foto komt de mooie warme gloed onder het hoedje van een klein zaklampje (altijd handig om mee te nemen!) :-)

Paddenstoelen duo

De volgende foto is niet echt spectaculair of bijzonder, maar ik vond de plaatjes én de geribbelde steel van deze paddenstoel wel erg fraai.

Plaatjes

En om de ratjetoe weer te beëindigen nog een paar foto's uit het Speuldersbos. Ze lijken veel op de eerdere foto's, maar omdat ik niet goed kon kiezen/selecteren neem ik er maar wat meer op in dit blogje.

Paddo-gevoel

Porceleinzwammetje met bokeh-bubbles

Voor de laatste foto heb ik een tijdje zitten wachten tot de waterdruppel zo groot mogelijk was en bijna van het paddenstoeltje af zou vallen.
Jammer genoeg was ik daarna net te laat met afdrukken om het vallen van het druppeltje op de foto te krijgen, helaas...

Porceleinzwammetje met waterdruppel

En zo sluit ik een lang blogje met veel -en zoals gezegd een beetje een ratjetoe aan- foto's eindelijk af.
De Porceleinzwammetjes zijn dit jaar echt in overvloed te vinden in de oude beukenbossen, dus ik heb een volgende serie al weer klaar staan. Maar wellicht dat ik toch eerst nog -ter afwisseling- een blogje over vogeltjes bij de pier van IJmuiden ga plaatsen... :-)