Fotoblog Wouter van de Weerd

Prachtige structuren en vormen in het ijs van bevroren plasjes

Sun, 02 Feb 2025 17:10:42 Z

De winters in Nederland zijn door de jaren heen steeds milder geworden. Lange perioden met strenge vorst zijn er eigenlijk niet meer, en als er sneeuw valt dan blijft dat maar een paar dagen liggen. En kan vaak ook maar een deel van Nederland zich dan vermaken in een witte winterwereld.

Het ei

Gelukkig bevriezen kleine plasjes wel vrij snel, zelfs al als het maar een paar graden vriest. Door daar naar op zoek te gaan, lukt het toch om fotografisch een beetje een wintergevoel te krijgen in Nederland.

Het oog

Al moet ik eerlijk toegeven: alle foto's in dit blog zijn gemaakt tijdens een wandeling, waarbij ik mijn fotocamera niet eens had meegenomen 🤭

Golven

Tijdens een wandeling met Carin neem ik eigenlijk nooit meer mijn camera mee. Want als ik serieus foto's wil maken, dan kost dat best wat tijd. En voor Carin is het dan niet leuk daar steeds op te moeten gaan wachten.

Gelukkig had ik wel mijn telefoon mee, en daar kan je tegenwoordig toch ook erg goede foto's mee maken. Zeker overdag, als het licht goed is. En we maakten de wandeling op een mooie zonnige dag, dus dat zat wel goed.

Beweging

Bij de foto hierboven twijfel ik zelf heel erg of ik de kleuren-variant mooier vind, of de naar zwart-wit omgezette foto.
Daarom hieronder ook nog de zwart-wit variant.

Beweging in zwart-wit

Ik blijf het fascinerend vinden dat er zo ontzettend veel structuren, lijnen en vormen in het ijs kunnen ontstaan. Dat er luchtbelletjes in het ijs bevroren raken, kan ik me nog voorstellen. Maar hoe ontstaan toch al die rare lijnen, rondjes etc. ?!?

Het zwaard

Bij de meeste foto's vind ik dat de lijnen en structuren mooier uitkomen in zwart-wit. Vandaar dat ik ze bijna allemaal omgezet heb van kleur naar zwart-wit.
Maar soms is er een uitzondering, omdat het bruine zand zo mooi contrasteert met de blauwe weerspiegeling van de lucht op het ijs:

IJs in blauw en bruin

Veertje

Het landweggetje was best lang, en er lagen echt heel veel bevroren plasjes. Gelukkig heeft ook Carin er lol in om met haar telefoon foto's hiervan te maken, dus samen zijn we een tijd bezig geweest.

Luchtbelletjes

Ieder plasje was ook weer anders. Bij de ene waren er heel veel luchtbelletjes bevroren, bij een ander nauwelijks. Maar dan zaten er ineens weer heel veel lijnen in, en een soort tentakels die zich naar het zand uitstrekten.

IJzige tentakels

De volgende foto heeft echt enorm complexe structuren. Ik heb hier van alle kanten boven gehangen met mijn telefoon-camera, en zag steeds weer wat anders.

Complexe ijsvormen

Complexe ijsvormen II

Uitwaaieren

Ik vind het ook erg leuk om te proberen 'iets herkenbaars' te zien in een ijsstructuur. Zoals je aan de bijschriften van de foto's kan zien, leef ik me daar leuk op uit.
Zien jullie ook een soort mannetje in de volgende foto?

Roepend mannetje

En soms zie ik er niets in, maar vind ik alle vormen gewoon erg mooi 😊

Geometrische vormen in het ijs

De vlieger

Tenslotte:

Hoewel ik er niet speciaal voor op pad ben gegaan dit keer, heb we toch een erg leuke onderbreking van onze wandeling gehad met deze uitgebreide fotosessie.
En heb ik toch weer wat winterse foto's kunnen maken ☺️

Abstracte, kleurige drone foto's gemaakt op IJsland

Fri, 13 Dec 2024 14:09:56 Z

In september 2023 zijn Carin en ik enkele dagen op IJsland geweest, vóórdat we de expeditie-cruise naar Groenland gingen maken. We hebben toen een paar dagen genoten van de mooie herfstkleuren en van een aantal plekken waar we niet eerder waren geweest.
Ook had ik toen -voor het eerst naar IJsland- mijn drone mee (een DJI mini 3 pro). Mijn doel was om ook eens van die prachtige abstracte foto's te maken van de diverse gletsjer-rivieren, die (vooral) naar de zuidkust stromen.

Kleurige gletsjer-rivier

Ruim voordat we op vakantie gingen was ik al aan het googelen gegaan, om te proberen uit te vinden waar ik deze drone foto's zou kunnen gaan maken. Zo vond ik vele prachtige foto's op diverse websites, instagram en Facebook. Maar nergens was precies vermeld waar de foto's gemaakt waren. Ook wel logisch: als je een mooie locatie hebt gevonden, wil je die -zeker tegenwoordig- niet zomaar prijsgeven. Al was het maar om te voorkomen dat zo'n locatie ineens als populaire insta- of TikTok-locatie overlopen gaat worden door hordes andere (wannabe) fotografen.

Daarom ben ik zelf op Google Maps aan het studeren gegaan waar deze gletsjer-rivieren te vinden zijn.

Kleurige gletsjer-rivier, recht van boven

Zeker met behulp van de satelliet-foto's is zo best een behoorlijk goed beeld te vormen waar een mogelijk goede locatie te vinden is.
Vervolgens wordt het een uitdaging om, ook weer met Google Maps, uit te zoeken of je er ook kan komen en ergens in de buurt kan parkeren.

Bizarre kleuren in de gletsjer-rivier

Een beperkende factor voor mij was dat we 'slechts' een gewone auto gehuurd hadden voor die paar dagen. Alle wegen waar je een 4x4 auto voor nodig hebt, waren dus uitgesloten.
Ik maakte zo een privé lijst aan op Google Maps van alle potentiële locaties, en van de mogelijke parkeerplekken.

Schilderspalet

Toen we eenmaal op IJsland waren, kon ik zo iedere dag kijken of we in de buurt zouden komen van één van mijn bewaarde locaties. Zoja, dan was het een kwestie van plannen -en Carin lief aankijken- om er ook voor een uurtje of zo heen te gaan.

Braided river (vlechtende rivier) naast het gras

En iedere keer werd ik weer blij verrast hoe het er van boven uit ziet. Waanzinnig wat een kleuren soms in die rivieren zitten!
Ik heb tijdens het dronen regelmatig de dronebeelden laten zien aan Carin, anders zou ik thuis vast te horen krijgen dat ik wat al te enthousiast was geweest met de kleuren in Lightroom of Photoshop 😉
En ook omdat het soms niet voor te stellen was wat je kon zien met de drone, terwijl je zelf bij een weiland of zo alleen maar een vrij saai landschap ziet.

Abstracte kleurige rivier

Zoals uit de voorgaande foto's wel te zien is, ben ik nogal fan van de foto's die recht naar onderen worden gemaakt. Op die manier ontstaat het meest abstracte beeld, en heb je eigenlijk geen idee meer of je naar een foto of schilderij of zo kijkt.

Bizarre kleuren in de gletsjer-rivier

Op bepaalde plaatsen ligt er op IJsland behoorlijk zwart zand bij de zee. Daar waar de gletsjer-rivier dan de zee bereikt, krijg je een mooi contrast tussen het zwarte zand en de bijzondere kleuren.

Bizarre oranje en gele kleuren in de gletsjer-rivier

Kleurige rivier in het zwarte zand

Eén van mijn favoriete foto's is de volgende foto. Dit keer dus eens niet volledig recht naar onderen gefotografeerd, maar iets scheef naar voren. Zo is goed te zien hoe de rivier uitmond in zee.
En als kers op de taart vloog er ook nog een groep witte vogels (zwanen?) precies door het beeld ☺️

Zwanen boven een bijzondere riviermonding

Dezelfde locatie, maar nu wel recht naar onderen geeft weer een heel ander beeld. Ik zie er zelf een vogel-kop in, met een enorme snavel.

Vogel

Walvis-staart

Oranje walvis-staart

Op een andere locatie was het vooral het contrast met het geel-groene gras en de blauw-grijze rivierbedding die mijn aandacht trok.

Braided river (vlechtende rivier) naast het gras

Onvoorstelbaar wat een vormen en patronen er zo kunnen ontstaan in een natuurlijk landschap.
En zo leuk om dan al rondvliegend op zoek te gaan naar de mooiste plekken en mooiste manier om het vast te leggen.

Net als bij 'gewone' fotografie heb je hierbij nogal veel mogelijkheden. Enerzijds omdat je de drone natuurlijk alle kanten op kan laten vliegen en om zijn as kan laten draaien. En hij kan ook nog eens omhoog en omlaag, wat weer een ander perspectief kan geven.
En daarnaast kan je ook nog eens de drone-camera omhoog en omlaag laten bewegen.

Braided river and land

Tenslotte
Gelukkig voor Carin heb ik maar 3 accu's bij mijn drone, dus na max. zo'n anderhalf uur was het uit met de pret voor die dag. Maar zelf zou ik het liefst uren rond willen vliegen, om al het moois te zien en vast te leggen 😁
Toch heb ik in die paar dagen al heel erg veel mooie foto's kunnen maken.
In dit blog heb ik de kleurige foto's laten zien, er volgt binnenkort nog een blog met de foto's waar vooral de structuren in de rivieren een rol spelen.

Ik sta te popelen om begin volgend jaar, dus in de winter, naar het noorden van IJsland te gaan. Ook dan gaat natuurlijk de drone weer mee!
En ik hoop ook nog een keer met een 4x4 door het binnenland van IJsland te kunnen gaan trekken, want ook daar heb ik al prachtige drone foto's van gezien...

Kleuren van kwel - ofwel: zo mooi kan een bacterievlies zijn

Fri, 10 Nov 2023 14:34:25 Z

IJzerbacteriën die mooie kleuren kunnen veroorzaken - bestaat dat echt? En is dat ook nog te fotograferen?
In deze fotoblog neem ik je mee in de wondere wereld van kwelwater, bacteriën en ijzer.

Het is al weer een tijd geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. In mei om precies te zijn.
Zoals ik in dat blog al aangaf, heb ik van 1 april tot 1 juli kunnen genieten een 3 maanden lange sabbatical. Ik had al diverse foto- en vakantie-trips georganiseerd, maar begin april had ik de tijd én zin om er op uit te gaan om te gaan fotograferen.

In 2021 had ik al een start gemaakt met een mini-project: het fotograferen van de kleuren van kwel.

Ik had hier foto's van langs zien komen op de sociale media, en de kleuren en het abstracte sprak me meteen aan.
Maar ja, waar vind je kwelwater, is het bereikbaar en lukt het dan ook nog om het te fotograferen?

Een zoektocht op Internet leverde wel wat aanwijzingen op waar het te vinden zou kunnen zijn. Vooral de noordkant van de Veluwe bleek veelbelovend en nog redelijk bereikbaar vanuit Zeist.
Ik vond een website-pagina uit 2019, met een beschrijving van een excursie langs diverse plekken met kwelwater.
En met het motto: "Nee heb ik, ja kan ik krijgen" heb ik de toenmalige excursieleider een mail gestuurd, met mijn plan voor een foto-project over kwel en de vraag of hij locaties zou willen delen met mij.

Tot mijn grote verbazing en vooral vreugde kreeg ik een zeer vriendelijke mail terug, met zelfs het voorstel om een privé veld-excursie te krijgen langs diverse kwel-locaties.
En zo zijn Carin en ik op een mooie zaterdag richting Epe vertrokken, en hebben we een gezellige en zeer leerzame dag gehad.
Rustig de tijd nemen om te fotograferen tijdens zo'n excursie is natuurlijk niet echt een optie. Dus ik ben begin maart nog eens alleen terug gegaan, en heb toen een prachtige reeks foto's kunnen maken.

Ik ontdekte toen al dat de prachtige regenboogkleuren van het bacterievlies er steeds anders uit ziet. Afhankelijk van het foto-standpunt, of er wel of geen zon schijnt en hoeveel licht er op het water valt, alles maakt iedere foto anders. En uiteraard maakt het nogal uit of het onlangs geregend heeft en hoeveel kwelwater er naar boven is gekomen.

Vandaar dat ik toen al besloot om eens vaker terug te gaan om het nogmaals te gaan fotograferen.

En zo ben ik begin april van dit jaar nog eens terug gegaan, tijdens de eerste dagen van mijn sabbatical.
Door de lagere waterstand was het dit keer een iets grotere uitdaging om dichtbij genoeg te kunnen komen met de camera, maar met wat volharding (en goede laarzen) lukte het wel.

Alle foto's heb ik gemaakt met mijn 100mm macro lens, uiteraard op statief.
Om de mooiste lichtinval te krijgen, moest ik echter de lens meestal schuin op het water richten.
En dit betekent dat het lastig of onmogelijk wordt om alles scherp op de foto te krijgen. De scherptediepte is zelfs bij f/16 dan niet voldoende om zowel de voorgrond als de achtergrond scherp te krijgen.

Daarom heb ik vrijwel alle foto's als focus-stack gemaakt. Hierbij maak je eerst een foto die scherp gesteld is op een punt het meest dichtbij. Vervolgens een foto met de focus iets naar achter verschoven, enz., net zolang tot de focus op het verst weggelegen punt ligt. Gelukkig kan mijn huidige camera dit automatisch :-)

Voor de zekerheid heb ik meestal een stack van 30 foto's gemaakt, maar bij het samenvoegen (thuis op de PC) bleek dat er over het algemeen maar zo'n 16 - 22 nodig waren.

In eerste instantie gebruikte ik Photoshop om een serie foto's samen te voegen tot één scherpe foto. Maar zelfs op mijn nieuwe PC had Photoshop er vaak moeite mee om een dergelijk groot aantal foto's te verwerken.
Onlangs heb ik echter het programma 'Helicon Focus' gedownload om eens te proberen, en wat een verademing. Het verwerken gaat véél sneller, zonder problemen en de resultaten zijn prima.

Maar ja, wat zie je nu eigenlijk op deze foto's? En waar komen al die kleuren vandaan? (spoiler: niet uit Photoshop! ;-) )

Het begint met regenwater, dat de bodem in zakt. En omdat er onder de Veluwe een laag klei uit het Tertiair ligt, zoekt dat regenwater in de bodem een uitweg naar de zijkanten van de Veluwe. En daar kan het dan als kwelwater weer aan de oppervlak tevoorschijn komen.
In de tussentijd zijn er bodemmaterialen opgelost in de grondwater, onder meer ijzer-deeltjes. Dit ijzer is dan meestal in de vorm van ijzer-bicarbonaat volledig opgelost in het kwelwater, en is dan (nog) kleurloos.

Als het kwelwater vervolgens weer aan de oppervlakte tevoorschijn komt, komt het in aanraking met zuurstof. Als er dan de juiste bacteriën aanwezig zijn, dan kunnen die het ferro-ijzer omvormen tot ferri-ijzer. Hierdoor ontstaat ferri-oxide dat ook water aan zich bindt. En dit wordt zo door de bacteriën in hele kleine plaatjes geproduceerd.

En deze plaatjes weerkaatsen licht, aan hun bovenoppervlak en ook aan hun onderoppervlak. Sommige kleuren worden hierbij versterkt, en anderen juist weer niet.
En zo ontstaan dus deze prachtige kleuren op dit bacterievlies :-)

Eigenlijk iedere keer dat ik zo de kleuren van kwel aan het fotograferen ben geweest, kreeg ik wel vragen van wandelaars wat ik toch aan het fotograferen was.
Als ik dat dan vertelde en uitleg gaf over het kwelwater en de kleuren, was men altijd blij verrast om zelf ook die kleuren eens te zien.
En kwam steevast de opmerking: "Ah, ik dacht dat het olie of andere vervuiling was".

Maar: olie vloeit direct weer naar elkaar toe als je erin roert met een stokje of zo. Terwijl het bacterievlies in kleine stukjes breekt.

Tenslotte:

Ik kan er zelf naar blijven kijken en genieten, al deze kleuren en abstracte vormen. Ik vind het wel een beetje mijn eigen foto-Picasso's ;-)
Geniet jij er ook zo van en wil je meer zien? Bekijk dan ook eens de volgende series in mijn portfolio:

Met grote dank aan Jan Aalbers voor de (technische) uitleg over kwel, bacterievlies en het ontstaan van de kleuren!

Bloembollenvelden met een drone fotograferen

Mon, 15 May 2023 17:23:55 Z

Half december 2022 heb ik de knoop toch maar eens door doorgehakt: ik heb een drone aangeschaft 🤭

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Een kleine DJI mini 3 Pro, die nog geen 249 gram weegt.
Dat lage gewicht heeft een aantal voordelen: je mag er nu en straks vrijwel overal mee vliegen, zonder certificaat of andere toeters en bellen.
En, hij is heel erg makkelijk overal naar toe mee te nemen. Samen met de controller past hij zelfs in mijn (vrij kleine) foto-rugzak bij mijn fotocamera en lenzen.

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Maar al vrij snel kwam ik erachter dat de "Fly more combo kit" wel een vereiste was, omdat daarin twee extra accu's zitten, zodat ik nu 3 x 35 minuten kan vliegen met de drone. Met 1 x 35 minuten ben je toch wel heel erg snel uitgevlogen, en het weer opladen van de accu kost toch best wat tijd.
Bij die combo kit zit ook een aardig tasje, waar de drone, de controller en de accu's goed in passen, inclusief nog wat kleine extra's (extra reserve propellers, oplaad-snoertje, etc.). Dus daarin neem ik hem tegenwoordig meestal mee.

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Het doorhakken van de knoop heeft even geduurd, omdat ik eigenlijk geen fan was van een drone. Ze maken best wel herrie, en ik heb al een keer meegemaakt dat iemand met zijn drone vóór de prachtige spreeuwenzwermen ging vliegen, zodat niemand meer een foto zonder drone erop kon nemen.
Ik heb me dus voorgenomen om alleen te vliegen als ik (vrijwel) niemand er mee verstoor.

Lijnenspel in het bloembollenveld

Gelukkig is de mini 3 Pro best wel stil, zeker als het niet zo hard waait. Zodra de drone dan wat hoger dan zo'n 30 meter vliegt, hoor je hem eigenlijk al niet meer.
(overigens mag je in heel Europa maximaal 120 meter hoog vliegen, zonder extra toestemmingen, maar dat is al best hoog)

Bij deze bollenvelden waaide het echter behoorlijk, dus dan heeft hij er wat meer moeite mee, en maakt dan dus ook wat meer kabaal.
Dus heb ik hier steeds gewacht tot er niemand anders meer bij stond vóórdat ik begon te vliegen.

Abstract bloembollenveld

Een andere reden voor de aanschaf in december is mijn huidige 3-maanden durende sabbatical. Van 1 april tot 1 juli hoef ik even niet te werken, en kan ik doen en laten wat ik wil 😊
De plannen voor de leuke foto-uitstapjes kregen eind vorig jaar steeds meer vorm, en ik wilde ook graag eens van de fraaie abstracte foto's kunnen maken van rivieren die in zee uitmonden.

Molen aan de rand van het bloembollenveld

Dat is intussen uitstekend gelukt in Zuid-Spanje, maar die komen in een volgend blog nog eens aan bod! ;-)

Toen ik half april een paar dagen naar Texel zou gaan (in mijn eentje, om daar te fotograferen en een paar dagen uit te waaien), bedacht ik dat ik op de heen- of terugweg ook mooi de bollenvelden in Noord-Holland zou kunnen gaan fotograferen met mijn drone.

Molen aan de rand van het bloembollenveld, met drone gemomen

Zo gezegd, zo gedaan :-)
Op de heenweg naar Texel heb ik gespot waar mooie velden te vinden waren, en op de terugweg heb ik er een middag gedroned en al deze foto's gemaakt.

Noord-Hollandse stolpboerderij bij de bloemvelden

Ik vond het overigens best spannend, om de drone met zoveel wind de lucht in te laten gaan. Af en toe piepte de drone app dat het zo hard waaide dat hij niet meer zelf automatisch naar het beginpunt zou kunnen terugvliegen.
Maar ach, dat hoefde ook niet, dat kan ik zelf intussen ook wel ;-) Want ik heb al wel de nodige oefen-vlieguurtjes achter de rug sinds de aanschaf.

Kleurige bloembollen, met molen, genomen met drone

Het fotograferen met een drone is overigens echt weer heel anders dan met een gewoon fototoestel. Ik kan nu ineens de hoogte bepalen waarop ik een foto neem. En ik kan de camera draaien, zodat deze loodrecht naar onderen wijst/fotografeert, of steeds omhoog bewegen zodat ik juist verder naar voren fotografeer.
Ook kan ik de drone links- of rechtsom om zijn as laten draaien, zodat je zo meteen weer een ander standpunt krijgt. Of een stukje naar links, rechts, voren of achter laten bewegen.
Wat een luxe, en al die tijd blijft de drone rustig op zijn plek hangen. Een statief is toch een stuk meer gedoe 😉

Kleurige bloembollen, met molen, genomen met drone

In deze serie foto's kan je dan ook goed zien dat ik aardig gespeeld heb met die mogelijkheden.
Bij de volgende foto heb ik de camera wat maar omlaag gericht (vergeleken met de foto hierboven), zodat er geen lucht meer zichtbaar is en de lijnen nog meer naar elkaar toe lopen.

Bloembollenveld tot in het oneindige, met drone gefotografeerd

Nog abstracter wordt het door (op een andere locatie) de camera nog meer naar onder te richten:

Kleurige lijnenspek van de bloembollen, met drone gefotografeerd

Bij het maken van de volgende foto werd ik nog aangesproken door een Amsterdamse vrouw die op haar fiets langs kwam. Ze ging daar al jaren op vakantie, o.a. vanwege de mooie bloembollenvelden. En ze vond het erg interessant dat ik daar nu met een drone aan het vliegen en fotograferen was.

Kleurige lijnenspek van de bloembollen, met drone gefotografeerd

Uiteraard had ik ook mijn gewone fotocamera bij me (die ik vooral op Texel gebruikt heb).
Ook daarmee zijn natuurlijk leuke foto's van de bloembollen te maken. Met een flinke zoomlens kan je daarmee ook leuke abstracte foto's maken.

Buitenbeentjes in het bloembollenveld

Het blijft leuk om te speuren naar buitenbeentjes: één of meer tulpen die een andere kleur hebben dan de rest van het veld.

Buitenbeentjes in het bloembollenveld

En ter vergelijk dezelfde molen aan de rand van het bollenveld die ik hierboven op een paar drone-foto's heb staan. Echt een heel ander perspectief, zo vanaf de grond gefotografeerd.

Bloembollen en molen

Tenslotte:
Wat een geweldig leuke uitbreiding vormt mijn nieuwe drone op mijn fotografeer-mogelijkheden!
Jammer genoeg is het in Nederland op héél veel plaatsen niet toegestaan om met een drone te vliegen, ook niet met deze kleine. Vanwege de vliegvelden, militaire terreinen, havens, beschermde natuurgebieden, etc. Maar waar het wel is toegestaan, biedt het mooie kansen om met een heel andere blik aan de slag te gaan.

Vanaf nu gaat de drone dus standaard mee op vakanties en kan ik -hopelijk zonder teveel overlast te veroorzaken- weer een andere dimensie aan mijn foto's gaan geven 😃

Oliedruppels op water - leuk fotoproject voor een regenachtige dag

Sun, 01 Jan 2023 15:35:21 Z

Mijn eerste blog in 2023: laat ik dus beginnen met jullie allemaal een gezond, gelukkig en fotogeniek 2023 toe te wensen!
Ik maak er hierbij alvast een kleurige start van :-)

Heel er origineel is het niet (voor de meeste fotografen), maar het is wel erg leuk om eens te doen op een regenachtige ochtend of middag: oliedruppels op water fotograferen in een glazen schaal.
In dit blogje beschrijf ik en laat ik zien hoe ik het gedaan heb, en kan je de zeer kleurige en abstracte resultaten bewonderen. Resultaten van twee regenachtige middagen in de kerstvakantie.

Regenboog oliedruppels

Ik had op Internet eerst gezocht naar beschrijvingen hoe je dit het beste aan kan pakken.
En eigenlijk is het best simpel: zoek een glazen bak (bijv. ovenschaal), vul deze met een laagje water, laat er wat olijf- of zonnebloemolie in vallen, plaatst de bak op een verhoging zodat je er een (kleurige) achtergrond onder kan leggen, en ga lekker fotograferen met je toestel op statief en liefst een macro-lens.

Scene uit de ruimtevaart

Zo gezegd, zo gedaan: Carin wist een mooie glazen (bloemen ?) schaal tevoorschijn te halen. Voor de verhoging worden vaak boeken genoemd, maar ik wilde niet dat onze boeken per ongeluk vies zouden worden door de water en olie als er iets mis zou gaan. Dus ik vond dat twee opberg-dozen, twee Cruesli-pakken en twee hagelslag-pakken het ook prima zouden kunnen doen :-)

Pastel bubbels

De eerste middag heb ik een kleurige voorkant van een tekenblok van Carin als achtergrond gebruikt. De tweede middag heb ik mijn tablet gebruikt met kleurige achtergronden.
Hier zie je mijn opstelling in onze keuken:

Making of - de opstelling in de keuken

Het gebruik van een tablet als achtergrond heeft twee voordelen:

de tablet zorgt zelf voor veel licht, zodat je met een lagere ISO en/of snellere sluitertijden kan werken.
je kan heel veel afbeeldingen (van Internet, of eigen foto's) gebruiken als achtergrond, zodat je veel kan variëren en zien wat wel of niet werkt.

Bubblelicious

Pink and purple

Zo had ik al een hele verzameling bookmarks aangemaakt in mijn browser van mooie, kleurige achtergronden.
Tijdens het fotograferen kon ik zo snel een andere achtergrond selecteren.
Waardoor ik steeds weer nieuwe kleur-combinaties voorbij zag komen.

Manen bij de planeet Oiliolus Aguatis

Waar ik ook achter kwam bij de na-bewerking is dat het wel verstandig is om de schaal eerst echt helemaal goed schoon te maken. Want vooral bij de foto's van de eerste middag heb ik aardig wat stofjes en haartjes moeten wegpoetsen :-(

Superzoete kleurtjes

Verder begin ik met vrij weinig olijf-oliedruppels, die ook nog redelijk groot op het water bleven drijven. Met een thee-lepeltje kon ik ze wel wat kleiner maken, maar er moesten toch nog wel wat wat oliedruppels bij om het beeld meer gevuld te krijgen.

Als koolzuur in een glas

Qua camera-instellingen begon ik op ISO 400 (want het was een vrij donkere, regenachtige dag), f/5.6 en bijpassende sluitertijd.
Hierdoor werden echter ook wat onregelmatigheden in de bodem van de glazen schaal wel enigszins zichtbaar, dus ik ben toch maar naar f/2.8 - f/4.0 gegaan.

Eenvoudig ballenspel

In de nabewerking zag ik dat daardoor de scherpte niet helemaal 100% was over het gehele beeld. Blijkbaar had ik mijn camera/lens net niet helemaal evenwijdig aan het wateroppervlak geplaatst.
Deels heb ik dit opgelost door wat foto's bij te snijden, deels heb ik dat maar geaccepteerd, zeker omdat de onscherpte meestal aan de randen van de foto lag.
Gelukkig zie je de onscherpte vooral bij een 100% weergave van de foto op het scherm, hier in mijn blog zal je het niet of nauwelijks zien.

Druppels voor Oekraïne

Druppels met extra ringen

Scherpstellen deed ik uiteraard met de hand, gebruik makend van de mogelijkheid om het beeld tot 10x te vergroten op het kantelbare schermpje van mijn camera.
Als je nog een SLR gebruikt, gebruik dan de live-view hiervoor.

Een zee vol druppels

Omdat de oliedruppels niet altijd mooi in beeld lagen, moest ik de druppels zo af en toe met de theelepel wat verplaatsen en/of van grootte veranderen.
Het nadeel daarvan was dan wel weer dat het heel lang duurde voordat de druppels weer enigszins stil in het water lagen. Een zo kort mogelijk sluitertijd is dan ook zeker aan te raden.

Oliedruppels op water met veel kleur

Ook heb ik regelmatig de tablet iets verplaatst, om zo de kleuren op de plek te krijgen waar ik ze wilde hebben. Het is verrassend hoeveel het uit kan maken of je de kleuren 1 of 2 cm verplaatst of niet.

Omgeven door druppels en druppeltjes

Druppels in warme kleuren

In het kort dus samengevat:

Zoek vooraf mooie achtergronden uit, op papier of op je tablet
Gebruik een schone glazen schaal, zonder verstorende elementen op de schaal-bodem.
Vul de schaal met een laagje water en druppel daarop olijfolie in kleine druppels
Zet de schaal op zo'n 20 á 30cm hoogte ergens op, en plaats daaronder een gekleurde achtergrond, liefst een tablet
Zet je camera op statief erboven, de lens-voorkant zo evenwijdig mogelijk aan het wateroppervlak
Gebruik een zo laag mogelijke ISO-waarde, een diafragma ergens tussen f/2.8 en f/5.6, en (toch) een zo snel mogelijke sluitertijd
Maak de foto's met een afstandsbediening (of de zelftimer van 2 of 10 seconde)
Gebruik evt. een theelepel om de oliedruppels te verkleinen en/of te verplaatsen
Verwonder je over de prachtige abstracte beelden die je op je camera ziet verschijnen :-)

Oliedruppels op water, in blauw en groen

Tenslotte:
Ik vond het erg leuk om te doen, en het bleek ook best verslavend :-)
Steeds weer nieuwe achtergronden proberen, met andere kleurtjes en overgangen, en steeds weer andere combinaties van oliedruppels in beeld.
En dus is het idee en concept wellicht niet origineel, de gemaakte foto's zijn dat echter wel altijd!

Een ijzige winterdag - maar met warme herinneringen aan mijn vader

Wed, 24 Feb 2021 19:24:53 Z

Op de dag dat ik dit blog schrijf, 24 februari 2021, is er weer een warmte record verbroken: 18,7 graden in De Bilt. En ook de voorgaande dagen waren erg zonnig en warm. Ik heb mijn korte broek en T-shirt alweer aan gehad.

Hoe anders was dat anderhalve week geleden, op zondag 14 februari. Met temperaturen overdag van -10 graden en een koude, snijdende wind was het echt een ijzig koude winterdag. Maar ook een dag waarop er eindelijk weer eens geschaatst kon worden.

Schaatsen op de uiterwaarden

Het had al een hele week flink gevroren 's nachts, met temperaturen tot -15 graden. De eerder overstroomde uiterwaarden waren dus compleet bevroren. En zo was er een enorme ijsvlakte ontstaan, waar de schaatsliefhebbers dankbaar gebruik van maakten. Zo was ook de 1,5m Corona-afstand nog goed te doen.

Het water was echter in de loop van de week ook al weer gezakt, ongeveer één meter. En dat resulteerde in ijsplaten die in de bomen hingen - de eerdere bevroren ijslaag was hierdoor nog zichtbaar. Een heel bijzonder fenomeen dat ik nog nooit eerder gezien had!

IJsschotsen hangen in de bomen

IJskunst in een boompje

Op sommige plekken kon je goed zien hoe hoog het water had gestaan, en was er nog een dunne oude ijslaag te zien, hangend in de bomen.

Twee verdiepingen met ijs

Het water was een meter gezakt zo te zien

Omdat het die zondag best stevig waaide, zagen en hoorden we de ijsplaten ook regelmatig uit de bomen vallen. Of ontstond er een soort bewegend mobiel van ijsplaten in de boom:

IJs mobiel

Kunstig boompje met ijs

Waar de dunne ijsplaten van de eerste, oudere ijslaag nog vaak horizontaal in de bomen hingen, hingen bij de weiland-hekken vaak de ijsplaten juist verticaal langs het hek. En zo ontstonden bijzondere patronen in het ijs:

Structuren in een ijs-plaat aan een hek

IJsplaat aan een hek

En hier en daar leken de (ijs-) diamanten aan het hek te hangen:

IJs-diamant

Zo genoten Carin en ik van al die bijzondere ijs-vormen.
Maar wel steeds met een zeer dubbel en bedroefd gevoel... Want een dag eerder waren we daar ook geweest.

Zaterdag 13 februari waren we echter bij de Blaauwe Kamer om afscheid te nemen van mijn vader, Guus van de Weerd. Op zondag 7 februari is hij plotseling overleden, op 85-jarige leeftijd.

De dag ervoor waren Carin en ik nog bij mijn vader en moeder geweest, om de 83ste verjaardag van mijn moeder te vieren. Mijn vader was, na een minder goede week maar eindelijk een nacht goed slapen, weer spraakzaam zoals altijd, vrolijk, opgewekt en vol verhalen.

De schok en het ongeloof toen ik zondagochtend gebeld werd door mijn zus, waren dus enorm.

Schaatsen tussen de bijzondere boompjes

Die zondagochtend was de start van een bijzondere winterweek, met heel veel sneeuw en strenge vorst. Maar zelf zou mijn vader dit dus allemaal niet meer meemaken. Ik weet zeker dat hij nog graag was gaan kijken, en ook wat foto's was gaan maken.

Bijzonder ijs-bos

Want fotograferen deed mijn vader ook met veel plezier, vooral op vakanties en van ons als familie. Er zijn zeer veel foto-albums en dia-dozen met duizenden prachtige dia's van alle reizen die wij als familie en mijn vader en moeder samen gemaakt hebben.

Drie keer raden waar mijn voorliefde voor fotografie en reizen vandaan komt...

IJs-abstractie

IJs-abstractie 2

Kleuren van het ijs

Bij het afscheid hoorde ik ook pas hoe trots mijn vader op mij was, met al mijn prachtige foto's en diverse foto-prijzen.
Een betere stimulans om zo door te gaan, in herinnering aan mijn vader, is er niet!

Puntig scherp

Gebarsten

IJs-blauw

Tenslotte:

Lieve pap,

Je wist dat het einde eraan zat te komen, en benoemde die zaterdag zelfs nog dat je vanaf oktober nog maar een paar maanden in het vooruitzicht was gesteld. Toch bleef je altijd optimistisch en vrolijk en hield je dapper vol. Je hoopte nog zo je 60-jarige trouwdag op 10 maart te kunnen gaan halen...

We hebben helaas veel eerder afscheid moeten nemen dan gehoopt - maar we hebben dit wel gedaan op de mooiste dag van 2021, en in de mooiste en meest bijzondere winter-omgeving. Alsof je daar toch nog de hand in hebt gehad voor ons...

Guus van de Weerd

Zoveel liefde, zoveel plezier

Bedankt voor alle mooie herinneringen.

We gaan je missen!

Genieten aan het strand op een winterdag

Fri, 05 Feb 2021 16:21:08 Z

Het is al weer ruim een jaar geleden, dat Carin en ik een dag naar Katwijk aan zee gingen. Even lekker uitwaaien aan het strand, en een poging doen om het zeeschuim met alle mooie kleuren te fotograferen.

Zeeschuim en schelpen

Tja, en waarom schrijf ik dan nu pas, een jaar later, een blog daarover?

Ik laat mijn foto's, nadat ik ze gemaakt heb, eigenlijk altijd een tijdje liggen voor ik ze ga bekijken en verwerken. Ik importeer ze wel direct in Lightroom, bekijk ze even snel om een eerste indruk te krijgen, maar doe er dan weer een tijdje niets mee.

Zeeschuim met alle kleurtjes

Ik vergelijk het wel eens met de Sinterklaastijd toen ik nog een klein Woutertje was. Ik zat toen vol spanning te wachten tot het eindelijk Sinterklaas-avond was, en we alle cadeautjes mochten gaan uitpakken. In de hoop natuurlijk dat het prachtige cadeau dat ik gevraagd had en zo graag wilde hebben, ook echt erbij zou zitten.
Maar onderhuids was er ook wel het angstige gevoel: stel nu dat het cadeau dat ik het liefst wil hebben er niet bij zit. Wat dan, wat een teleurstelling zal dat zijn!

Schelpen en zeeschuim

En zo is het denk ik ook met mijn foto's: vol verwachting en spanning of ik die prachtige foto gemaakt zal hebben. Zou het gelukt zijn wat ik voor ogen had? Zou het groot op mijn beeldscherm net zo mooi zijn, als klein op mijn camera-schermpje?
Maar dan ook de angst dat het toch weer tegenvalt, omdat de foto onscherp is, of de compositie net niet goed is...

Het kan dus zomaar een paar weken duren voordat ik me er eindelijk aan durf te wagen.

Drieteenstrandlopertje

Met als gevolg dat ik dan pas in april een blog zou kunnen schrijven over een winterse dag aan het strand, wat ik ook wat raar vind. Daar zit dan toch niemand meer op te wachten?!

Daarom nu pas een jaar later alsnog mijn blog met deze foto's van de zee en het strand op een winterse dag. Want ik vind er toch best een aantal geslaagde foto's bij zitten :-)

Drieteenstrandloper aan zee

Het voordeel van de winter aan het strand is dat er vaak van die leuke Drieteenstrandlopers rondrennen. Ze bewegen grappig mee met de beweging van de golven, op zoek naar wat lekkers.
En af en toe moet er even uitgerust worden, met de snavel tussen de vleugels.

Drieteenstrandlopertje, slapend maar toch alert

Ook is er vaak een groot deel van de dag mooi, zacht winter-licht. Vooral op een wat bewolkte dag krijg je zo mooie tinten.
Ook is het aanwezige licht minder fel, dus ik was al snel aan het experimenteren met langere sluitertijden.

Zee-gevoel

Ik probeerde de meeuwen wat meer abstract in beeld te krijgen, maar nog net wel herkenbaar.
Heel veel pogingen, en maar één die mijn selectie overleeft heeft:

Meeuw abstract

Dan toch maar weer een paar drieteentjes in beeld proberen te krijgen. Met de lens bijna op de grond probeerde ik een zo laag mogelijk perspectief te krijgen:

Drieteenstrandloper op zoek naar wat lekkers

Het werd al wat later, de lucht was behoorlijk dichtgelopen met bewolking, maar er was nog wel een mooi strookje licht daaronder. Daar paste Scheveningen als achtergrond precies in:

Aan zee, Scheveningen op de achtergrond

Uiteraard kreeg ik ook meteen weer het idee om met ICM (= bewust bewegen van de camera tijdens het maken van de foto) te werken. Ik houd ervan om op die manier een meer impressionistisch, schilderachtige weergave te maken.

Beach Colours - bewolkte winterse dag

Het is daarbij altijd zoeken naar het spel van licht en donker, en bepalen of ik er wel of geen donker strand op wil hebben. Uiteindelijk vind ik het allebei mooi geworden:

Beach colours - het licht op de golven

Ook was ik op pad gegaan in de hoop de mooie kleuren in het schuim van de zee te kunnen fotograferen.
Op de water-rand, waar de golven komen voordat ze zich weer terugtrekken de zee in, blijft er vaak (maar zeker niet altijd) wat schuim achter.
Dan is het een kwestie van snel zoeken naar een mooi plukje schuimbelletjes, waar er wat kleuren in te zien zijn.

Selfie in een schuimbelletje

Het is verbazingwekkend hoeveel kleur er in zit. Zeker als je ook het contrast in de nabewerking wat verder aanzet, komen de kleuren echt goed naar voren.
Het leukst is het dan natuurlijk nog als er ook nog een schelp bij ligt als extra onderwerp, zoals ook bij de eerste drie foto's van dit blog.

Kleurig zeeschuim met schelp

Het was intussen het eind van onze foto-wandeling over het strand, het mooie licht was verdwenen, net als de hoop op wellicht nog een sprankje kleur bij een zonsondergang.
Het wordt steeds makkelijker om een langere sluitertijd te krijgen (zonder filters te hoeven gebruiken), dus nog een tweetal ICM foto's als afsluiter. Met een mooi zacht bruin-blauw kleuren-palet.

Beach colours - zachte tinten bruin en blauw

Beach Colours - patronen in zee en strand

Tenslotte:

In de huidige Corona-tijd is het overal in de natuur enorm druk geworden, ook op het strand. De mogelijkheid om drieteenstrandlopers te fotograferen is dus een stukje kleiner geworden, omdat die sneller door mensen en honden verjaagd zullen worden.
Maar het schuim en het mooie zachte licht is er natuurlijk nog wel :-)

Maar vanaf vanavond (6 februari 2021) kunnen we ons eerst gaan verheugen op een enorm pak sneeuw en een week met ijzige temperaturen tot -15. Het wordt eindelijk even echt winter! :-)

Zandstructuren - een spel van licht, schaduw en de wind

Fri, 06 Apr 2018 15:30:00 Z

Structuren in het zand met gouden licht

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Mijn hoofd stond er niet naar...

Sinds nieuwjaarsdag ging mijn schoonvader Jeen Nijboer ineens vrij snel achteruit. En begin februari is hij overleden, voor het gevoel toch nog heel plotseling. Gelukkig hebben we, net vóór zijn overlijden en bij de crematie, op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen.

Het grootste deel van zijn leven heeft hij vlak bij het strand gewoond, dus ik vind dit blog wel een passend en mooi eerbetoon ter nagedachtenis.

Begin januari hebben we, na een bezoek aan mijn schoonvader, een wandeling gemaakt langs het strand bij St. Maartenszee. Het was een koude, maar zonnige winterdag. En omdat we al wat later op de middag er liepen, was de zon al mooi laag komen te staan. Dit leverde gouden structuren en blauwe schaduwen op:

Zand en zee

Lijnenspel in het zand

Net een rivierdelta van grote hoogte

Structuren, gouden zonlicht en blauwe schaduwen

Het schelpje op het strand

Zand-structuren, van goud naar blauw

Stroompjes water richting zee

Er waren ook prachtige zig-zag patronen ontstaan in het wat vochtiger zand, langs een duin-helling:

Zig-zag patroon in het zand

Halverwege onze wandeling liepen we vanaf het strand (waar we de stevige wind mee hadden gehad) omhoog de duinen in. Daar waaide het nogal stevig, en tegen de zon in fotograferend leverde dat mooie plaatjes op:

Zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels, voortgeblazen door de harde wind

Gouden zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels - voortgeblazen door de harde wind

Jeen, we zullen je missen, maar alle mooie herinneringen blijven als foto's voor altijd op ons netvlies staan!

Herfst 2017 - Paddenstoelen toptijd

Fri, 01 Dec 2017 12:46:00 Z

Sprookjesbos met paddenstoel

2017 was een prima jaar voor de paddenstoelen, al in het begin van de herfst vlogen ze de grond uit. Voor mijn gevoel ben ik echter nauwelijks op pad geweest om ze te fotograferen. Ik was dus eigenlijk ook niet van plan er een blogje over te schrijven, ook omdat ik dat -dacht ik- ieder jaar al doe.

Vanochtend zag ik echter dat ik toch best een mooie serie paddenstoel-foto's kon samenstellen van de keren dat ik wel op pad ben gegaan. En dat ik de afgelopen jaren eigenlijk nauwelijks paddenstoel-blogjes geschreven heb.

(klik op een PC, laptop of tablet zeker op een foto voor een grotere weergave!)

De eerste paddenstoelen zijn al van augustus, tijdens ons tripje naar Ameland. In de duinen stond deze in het zand.

Paddenstoel in zwart-wit in de duinen

Eind september ben ik speciaal op pad gegaan om paddenstoelen te gaan fotograferen. Ik had eerder met Carin een wandeling gemaakt ten noorden van Zeist, en daar waren er veel te vinden.
Bij het zoeken naar een mooi standpunt, liggend op mijn buik, zag ik ineens de spin die zich had verstopt onder de hoedjes:

Spin en paddenstoelen

Ik had een klein led-lampje aangeschaft en meegenomen, om daarmee eens op een andere manier de paddenstoelen te kunnen belichten en fotograferen.
Bij de volgende foto heb ik die gebruikt om -heel subtiel- wat zacht warm licht aan de zijkant toe te voegen:

Amethist zwammetje in zacht licht

Bij de volgende foto heb ik het lampje net onder mijn lens gelegd, zodat het licht van voren en onder op het hoedje schijnt. Ik vind het mooi dat zo de structuur in het hoedje ineens veel duidelijker zichtbaar wordt:

Amethist zwammetje

Het kan echter nog wat extremer: het lampje op de felste stand van linksachter, zodat het bijna een silhouet wordt en de achtergrond ook heel donker wordt:

Amethist zwammetje in silhouet

De volgende foto geeft een aardig beeld hoe dit zwammetje er uit ziet zonder led lampje, maar met mooie bokeh:

Amethist zwam met fraaie bokeh

Nadat ik hiermee een beetje uitgespeeld was, zag ik ineens een beukentaailing op een blaadje zitten. Een zeer miniem paddenstoeltje van enkele millimeters groot. Dat is leuk spelen met kleuren en onscherpte:

Beukentaailing

Verder wandelend zag ik ineens een klein paddenstoeltje dat enorm oranje gekleurd was. Helaas heb ik geen idee wat voor een soort dit is...

Oranje paddenstoel

Ook hier kwam het led lampje even tevoorschijn, dit keer in combinatie met een dubbele opname (in de camera). Geeft wel een mooi soft sfeertje vind ik :-)

Oranje paddenstoel in de spotlight

Tijdens een foto-uitje met Jody in het Speuldersbos zagen we, net voor ik naar huis moest, nog een paar Porceleinzwammen. Jammer genoeg had ik niet genoeg tijd om er echt iets fraais van te maken, maar deze is nog wel aardig gelukt:

Porceleinzwammen

Eind oktober ging ik weer eens op zoek naar Hazenpootjes, één van mijn lievelingspaddenstoelen om te fotograferen. Die vond ik helaas niet, maar wel een paar Plooirokjes (Parasola plicatilis).

Spelend met de mooi gekleurde bladeren in voor- en achtergrond en met de bokeh in de achtergrond ontstond een mooi warm herfst-sfeertje:

Plooirokjes (Parasola plicatilis)

Ook het opnemen van varens (die vaak wel in de buurt van paddenstoelen te vinden zijn) in de voor- en achtergrond kan een mooie omlijsting opleveren:

Mycena

Weer een andere manier om een paddenstoel te fotograferen, is om alle aandacht naar een detail te laten gaan. In dit geval vielen de plaatjes van deze -verder niet zo spectaculaire- paddenstoel mij op.
Het is dan altijd zoeken naar het juiste diafragma: niet de groot (f/2.8 of zo) want dan is er te weinig scherp, maar ook niet te klein (f/8 bijv.) want dan valt de aandacht niet meer daar waar ik wil:

Plaatjes van een paddenstoel

En tot mijn grote verrassing kwam ik toch ook nog ergens een Hazenpootje (Coprinopsis lagopus) tegen. Ik heb ze al vaak gefotografeerd, dus het wordt steeds moeilijker om er een originele draai aan te geven.

Dit jaar geen dubbele belichtingen, maar weer aandacht voor dat prachtige omgekrulde randje:

Hazenpootje

Hazenpootje - abstract in zwart-wit

Ook nu kwam het led lampje weer uit mijn tas. Belicht van onder, met net nog een beetje doortekening in de achtergrond:

Hazenpootje - verlicht door een lampje

Het hierna volgende oranje paddenstoeltje viel me direct op, door de kleur en het rare witte randje. Het zal wel het overblijfsel zijn van een vliesje dat eerder over de hoed heeft gezeten. Een beetje zoals de witte stippen op een vliegenzwam.

Oranje paddenstoel met een baardje

Juist toen ik een ander standpunt had gekozen, kwam er een klein insect aangevlogen, die vervolgens over de paddenstoel wandelde, van links naar rechts. Op deze foto zijn de voelsprieten het mooist zichtbaar, mooi afstekend tegen het blauw. En je voelt dat hij bijna weg zal vliegen, rechts het beeld uit...

Oranje paddenstoel met insect

En zo heb ik toch weer een flinke serie foto's geplaatst. Gewoon omdat het kan :-)
En omdat het zo leuk is om te laten zien wat een variatie aan paddenstoelen er is en hoeveel verschillende soorten foto's er van te maken zijn...

Mijn volgende blog zal waarschijnlijk gaan over de bewogen herfst van 2017!
(en daarna, mede op verzoek van Jody, dan eindelijk eens enkele blogs over onze reis naar Antarctica :-) )

Varens - serie 2016

Fri, 12 Aug 2016 16:05:00 Z

Varen

Dit keer een blog met weinig tekst, de foto's moeten dit keer het werk doen ;-)

Op vrijdag 15 juli was het (nog) erg mooi weer, ik had wel zin om overdag op pad te gaan om te gaan fotograferen. Maar ja, dat zijn niet de meest gunstige weersomstandigheden voor natuurfotografie: hard licht en veel zon.
Daarom besloot ik de schaduw in het bos op te zoeken, en te kijken of ik 'iets' met varens zou kunnen.

Varens

Bij Groenekan is een mooi landgoed met oude hoge bomen, en heel erg veel varens. Ik kon dus uitgebreid gaan experimenteren. Na thuiskomst heb ik de foto's allemaal op eenzelfde manier bewerkt om zo een eenheid in deze serie te krijgen.

Varens

Varens en boheh bubbles

Al met al ben ik best blij met deze serie. Ik houd wel van dit grafische werk, en ben verrast door de mogelijkheden die een simpele varen biedt. Ik vermoed dat dit niet mijn laatste varen-serie is geweest, daarom ook maar het jaartal in de titel van deze blog :-)

Oude en nieuwe architectuur in het Ruhrgebied in Duitsland

Fri, 15 Jul 2016 13:47:00 Z

De Langen Foundation

Een aantal van jullie zullen het al wel weten, maar een aantal wellicht nog niet: naast natuur-, macro- en reisfotografie vind ik architectuurfotografie ook in toenemende mate erg leuk om te doen. Vooral bijzondere vormen en abstracte patronen boeien me daarbij.

Toen Jody Zweserijn me ergens in het voorjaar benaderde of ik zin had om een rondje architectuur-forografie in het Ruhrgebied in Duitsland te gaan doen, hoefde ik dus niet lang na te denken: tuurlijk!

Zoals Jody ook in haar blog over onze dag beschreven heeft, zijn we op vrijdag 1 april eerst naar "Raketenstation Hombroich" in Neuss gegaan. Toen we het terrein op kwamen lopen, werden we echter meteen aangesproken: op het terrein mocht niet gefotografeerd worden. Ook niet uit de hand...
Vlak naast het terrein lag, achter een aarden wal, het gebouw van de Langen Foundation. Dat wordt weer door een andere stichting geëxploiteerd, dus wij gingen vol goede moed daar naartoe om daar te gaan fotograferen.

De schoonmaakster

Nadat we enkele foto's (met statieven) gemaakt hadden aan de achterkant, kwam er ineens een man aanlopen. Fotograferen met statief is alleen toegestaan met vooraf aangevraagde permissie... :-(
Uit de hand fotograferen mocht gelukkig wel, dus we hebben ons toch nog wel vermaakt daar.

Stoelen en tafels

Lijnenspel van de kantine

De eerste foto in deze blog heb ik overigens op een rand langs het water gemaakt. Het was even een gedoe, zo zonder statief en met de Big Stopper filter, maar uiteindelijk lukte het dus toch wel aardig.

Toch zijn we redelijk vlot vertrokken naar ons volgende doel: de Zollverein in Essen. Deze oude kolenmijn en cokesfabriek is onderdeel van de Unesco werelderfgoedlocaties, en bevat tegenwoordig een enorm museum en vele andere voormalige fabrieksgebouwen.

De trap naar naar het museum

Het hele terrein was veel te groot voor ons om allemaal te bekijken en fotograferen. En we kwamen ook eigenlijk vooral voor de bijzondere trap binnen in het museum, ontworpen door Rem Koolhaas:

Trap in naar het museum (ontwerp: Rem Koolhaas)

Ook hier mochten we niet met statief fotograferen, dus vanwege het weinige licht moesten we hoge ISO-waarden en grote diafragma's gebruiken.

Trap in naar het museum (ontwerp: Rem Koolhaas)

Waarschuwing: er volgen nu best veel foto's van deze trap... ;-)
Ik kon erg slecht een selectie maken uit de vele foto's die ik er gemaakt heb. Door een halve of hele verdieping omlaag te lopen zag het er steeds anders uit en bood het weer nieuwe manieren om foto's te maken.

Trap in naar het museum (ontwerp: Rem Koolhaas)

De trap weerspiegeld

Het was ook erg leuk om te spelen met de reflecties:

Lijnenspel van de trap

Lijnenspel met dieptewerking

De bocht om

Ook kleine details (luidsprekertje in de zijkant van de trap) waren leuk als afwisseling:

Detail bij de trap

En een foto van Jody op de trap, dit geeft een aardig idee hoe groot die was:

Jody checkt of de foto gelukt is

Lijnenspel van de bijzondere trap

Bijna onderaan de trap

Nadat we ons een ruim een uur bij de trap hadden vermaakt was het tijd om weer door te gaan. Jody, die deze tour al eens eerder gemaakt had tijdens een fotoworkshop, wist nog een mooie locatie op het terrein.

Een soort van waterbak, bij een fabriekspand waar je redelijk goed bij kon komen.

Waterbak bij fabriekspand

Gezien de grote contrastverschillen (midden op de zonnige dag) heb ik alle foto's hier gemaakt met een belichtingstrap van -1 1/3, -1/3 en + 2/3. En deze drie foto's heb ik met een HDR-bewerking in Lightroom vervolgens weer samengevoegd.

Waterbak bij fabriekspand

De voorkant van een oude locomotief, omgezet naar zwart-wit en met veel contrast:

Voorkant locomotief

Ook een foto van buizen tegen de lichte lucht vond ik mooier in een stevige, contrastrijke zwart-wit bewerking:

Lijnenspel van buizen

Intussen was het alweer einde van de middag, tijd voor een warme hap in een restaurantje op het terrein.
En daarna door naar onze laatste bestemming: het Landschaftspark in Duisburg.
Ook dat is een oude staalfabriek, die omgetoverd is tot een groot multifunctioneel park met oude fabrieksgebouwen waar je op en in kan, en die 's avonds prachtig verlicht worden.

Maar eerst konden we nog even fotograferen vóór het donker was geworden.

Kleurige oude stalen silo

Ik was vooral gefascineerd door de fraaie roest-kleuren en bijzondere vormen:

Kleurige oude stalen silo

Enorme staalconstructie

Na een rondje over het terrein en 70 meter omhoog en weer omlaag via allerlei trappen werd het rond half negen eindelijk donker en gingen de gekleurde verlichting overal aan.

Spannende doorgang

Toen het nog licht was, hadden we al gezien dat we weer op de toren naar boven zouden moeten gaan voor het mooiste uitzicht. Weer 70 meter omhoog dus via de smalle trappen... (als je hoogtevrees hebt, dan is dit géén aanrader...)

Verlicht terrein van bovenaf gezien

Op een gegeven moment zijn we weer langzaamaan naar beneden gelopen. Ook daar waren mooie plekken te vinden met uitzicht op de bijzonder gekleurde gebouwen.

Verlicht terrein van bovenaf gezien

Mooi verlicht met paars, groen en rood

De oranje toren

Oranje en paarse torens

Om ruim 22:00u begonnen we het langzamerhand wel genoeg te vinden en dachten we richting uitgang te gaan. Maar ja, toen kwamen we weer langs een bijzonder blauw en groengekleurde poort, trap en ruimte, dus toch nog maar een paar foto's maken...
Ik heb hier bewust ervoor gekozen om de foto te maken toen er mensen uit kwamen lopen. In combinatie met de langere sluitertijd geeft dit wel een mooi spooky effect.

Spookachtig

Uiteindelijk vonden we het rond elf uur echt wel mooi geweest. We moesten ook nog eens een kleine 2 uur weer terug naar huis rijden. En met ons vertrek om 08.30u 's morgens was het al een hele lange dag geweest...

Al met al echter wel een erg leuke dag, die voorbij is gevlogen.
Jody, bedankt dus voor het idee en de uitnodiging om zo op pad te gaan!

Mocht je het overigens leuk vinden om meer van mijn architectuurfoto's te zien: sinds kort heb ik ook een Instagram account, daar post ik (op dit moment) alleen maar mijn architectuurfoto's. Je kan me daar vinden als: @woutervandeweerd

Portfolio update: Opaalkust in zwart-wit, La Defense in Almere en serie Land Colours

Fri, 16 May 2014 15:07:00 Z

Onlangs heb ik mijn fotografie-website en portfolio weer eens een kleine 'make-over' gegeven.
(dit fotoblog moet die make-over nog gaan krijgen overigens...)

En zojuist heb ik weer wat foto's aan mijn portfolio toegevoegd.
Als eerste een serie zwart-wit bewerkingen van foto's van de Opaalkust in Frankrijk. De rotsen, mooie wolkenluchten en de zee komen soms nog mooier uit in zwart-wit, vind ik zelf.

Steen in de getijdenpoel

Voor de overige foto's zie: http://fotografie.vdweerd.net/Portfolio/series/opaalkustzwartwit

Verder heb ik een serie "Land Colours" toegevoegd.
Deze serie is vergelijkbaar met mijn series "Beach Colours", in die zin dat ik dezelfde foto-techniek gebruikt heb om deze foto's te maken.
Ik ben van plan om deze serie in de toekomst zeker nog verder uit te breiden.

Land Colours - serie 1 - III

Voor de overige foto's zie: http://fotografie.vdweerd.net/Portfolio/series/landcolours1

En als laatste een serie foto's die totaal niet past in mijn natuur-foto's, maar dit keer een serie architectuur-foto's.
Het gebouw La Defense in Almere stond al wat langer op mijn lijstje om eens naar toe te gaan. Op 16 april, een prachtige dag met strakblauwe lucht, is het er eindelijk van gekomen.

Kleuren- en lijnenspel La Defense

Voor de overige foto's zie: http://fotografie.vdweerd.net/Portfolio/architectuur/almereladefense

Hopelijk lukt het me om mijn portfolio wat regelmatiger te updaten dan tot nu toe, dus neem zeker af en toe weer eens een kijkje!

Nogmaals nazomeren

Sun, 29 Sep 2013 19:56:00 Z

Klaproos zaaddoos

Gelukkig is het dit weekend prachtig nazomer weer, dus ik kan zonder schroom dit tweede nazomers bloemen-blogje schrijven ;-)

Voor deze serie ben ik (op 8 september) een tweede keer naar dezelfde plek op de Uithof in Utrecht gegaan, een mooi strookje met allerlei wilde bloemen.
Ik was eerlijk gezegd wel een beetje bang dat ik met dezelfde soort foto's terug zou komen als een week eerder (maar dan hopelijk wel weer wat mooier en beter, haha), maar dat bleek dus anders uit te pakken.

Want een paar uitgebloeide klaprozen trokken mijn aandacht voor een wat meer grafisch beeld. En door -met de scherptedieptecontrole-knop- goed op de achtergrond te letten wat daar 'ineens' te zien was, ontstonden een paar mooie kleurige, grafische beelden.

Klaproos zaaddoos

Een experimentje met een bewust onscherpe korenbloem pakte ook best aardig uit:

Korenbloem abstract

Grappig was ook dat er een weekje eerder nog geen zonnebloem te zien was, maar nu ineens wel een aantal. Zomerser kan het toch eigenlijk niet...

Zonnebloem

Het volgende bloemetje is denk ik één van vele Phlomis soorten. Bij dit soort grotere bloemen vind ik het altijd lastig hoe ik ze het mooist kan fotograferen. Te ver weg wordt het al snel een 'registratie-plaatje', te dichtbij en je ziet eigenlijk niet meer wat het precies is.

Phlomis

Daarom maar allebei, van verderaf door het groen van andere planten en bloemen, en van dichtbij met een rustige, kleurige achtergrond ;-)

Phlomis van dichterbij

Bij de volgende foto vind ik de kleuren met het geel en groen wel fraai, maar is het verder een wat drukke foto geworden. Maar vanwege de kleuren mag hij toch op dit blogje erbij...

Geel in het groen

En dan sluit ik maar af met nog twee klaproos-zaaddozen. De eerste met een wat rustiger achtergrond.

Klaproos zaaddoos

En de laatste is precies dezelfde foto als de eerste foto, Klaproos zaaddoos - 1. Maar nu dus een kwartslagje gedraaid.
Zelf vind ik deze -na lang twijfelen- het mooiste van de twee, geloof ik, maar ik ben benieuwd wat anderen er van vinden. Dus laat maar weten!

Klaproos zaaddoos

Ik vond het verrassend om een week later op dezelfde locatie toch weer geheel andere foto's te kunnen maken.
Dus ik geloof nu ook echt in de vaker gegeven tip:
"Ga vaak naar een gebiedje bij jou in de buurt, zodat je het goed leert kennen en je op veel verschillende momenten van het jaar en weersomstandigheden er kunt gaan fotograferen."

Kruiend ijs bij Stavoren

Sat, 02 Feb 2013 15:06:00 Z

Waarschuwing: blog met nogal veel foto's van kruiend ijs! ;-)
(nb: bekijk de foto's zeker eens in het groot door erop te klikken!)

Kruiend ijs - een stapel ijsplaten

Toen bekend was dat het zaterdag 26 en zondag 27 januari zou gaan dooien, na de redelijk lange en strenge vorstperiode, zat ik er al klaar voor: er zou vast weer kruiend ijs gaan komen.
Vraag was alleen: wanneer precies? Te vroeg op pad gaan zou betekenen dat ik alleen ijsvlaktes zou zien, te laat dat alles al weggedooid zou zijn.

Gelukkig komen er tegenwoordig veel foto's zeer snel online, dus zondag zag ik al diverse foto's van kruiend ijs bij Stavoren en Hindeloopen langskomen. En maandag 28 januari zou het mooi weer worden, dus de 28ste ging ik op pad.
Uiteraard was ik niet de enige, toen ik begin van de middag bij Stavoren kwam liep het er flink vol met kijkers en fotografen. En zoals jullie zien op de volgende foto waren we er niet voor niets.

Kruiend ijs - schuine ijsplaten en een vuurtoren

Het was inderdaad prachtig weer, maar de felle zon en het witte ijs vormen dan al snel problemen met de (over)belichting.

Kruiend ijs, een mooi zonnetje en blauwe lucht

Gelukkig begon tegen een uur of 4 de lucht wat warmer van kleur te worden, zodat je mooi het contrast van het blauwige ijs en de oranje-achtige lucht kreeg.

Kruiend ijs tegen een warm gekleurde lucht

Zoekend naar wat mooie details heb ik ook mijn zoomlens erbij gepakt:

Kruiend ijs van dichtbij

Kruiend ijs tegen een warm gekleurde lucht

Jammer genoeg bleek die mooie warme kleur te komen doordat er steeds meer dikke bewolking uit het westen op kwam zetten, waar de zon achter aan het verdwijnen was.

Kruiend ijs en een waterig zonnetje

Toen de zon eenmaal weg was en het ook flink wat kouder geworden was, waren de meeste mensen ook al weer weg. Terwijl er juist dan nog zoveel moois te zien en fotograferen is.
Eerlijkheidshalve moet ik er hier wel bij vermelden dat alle volgende foto's wat steviger zijn bewerkt in Lightroom (eigen witbalans, meer verzadiging, meer helderheid), maar het gaat mij hier vooral ook om de mooie landschapsfoto's en kruiend ijs foto's, niet zozeer om de werkelijkheid 100% weer te geven zoals die was.

Landschap met kruiend ijs en een mooi gekleurde lucht

Kruiend ijs - berg van ijsbrokken

Op een gegeven moment was ik met nog maar één andere fotograaf op het ijs aan het fotograferen (en later zag ik er nog twee langs de rand met steenbrokken).
Dus geheel tegen mijn gewoonte in eens een foto met een andere fotograaf erop ;-)

Kruiend ijs - fotograaf op het ijs

En zonder fotograaf:

Kruiend ijs - het laatste zonlicht op het ijs

De laatste foto's maakte ik in het vrijwel complete donker. Met een sluitertijd van 20 seconden is dat echter geen enkel probleem:

Kruiend ijs - rivier van ijsplaten

Tenslotte nog een paar foto's die ik nog wat verder -en anders- bewerkt heb (ook mijn openingsfoto hoort hier eigenlijk bij), om er zo een artistiek tintje aan te geven.
Deze eerste heb ik genomen toen de zon nog flink scheen. Door er een blauwere tint aan te geven spreekt hij mij echter meer aan.

Kruiend ijs - blauwe ijsplaten

De volgende foto heb ik eerst naar zwart-wit omgezet, en toen er ook een blauwe duotoon aan gegeven.

Kruiend ijs - blauwe ijsplaten

En de laatste vind ik qua structuur in het ijs en de lucht wel erg geslaagd:

Kruiend ijs - blauwe ijsplaten en twee vuurtorens

Ongetwijfeld zullen de puristen onder jullie diverse foto's veel te 'onecht' vinden, anderen zullen - hoop ik ;-) - net als ik dit wel fraai vinden.
Ik ben weer benieuwd naar de reacties... :-)

Luchtbellen en andere abstracte vormen in het ijs

Sat, 19 Jan 2013 19:07:00 Z

Luchtbellen in het ijs

Ik wilde al langer eens proberen om luchtbellen en andere vormen in het ijs te fotograferen. Ik heb wel eens 'toevallig' wat fotootjes ervan gemaakt, maar nooit heel bewust de tijd genomen om dit goed te doen.
Dus toen de vorstperiode begon, ben ik samen met Carin maar eens hiervoor op pad gegaan. Tijdens onze rondwandeling bij de Amerongse Bovenpolder kwamen we eerst langs een slootje, waar een paar mooie stukken met luchtbellen te zien waren.

Luchtbellen in het ijs

Het viel met nog niet mee om er een mooie compositie van te maken. De volgende drie foto's zijn ongeveer hetzelfde, maar toch allemaal net even anders.

Luchtbellen in het ijs

Ook staand of liggend maakt nogal een verschil:

Luchtbellen in het ijs

Bij de Amerongse Bovenpolder bleek het weiland vol te zitten met bevroren kleine plasjes, dus ook daar hebben we ons flink uit kunnen leven :-)
Dit keer vooral met de verschillende prachtige vormen.

Nature as art - vormen in het ijs

Iets anders standpunt, en in de nabewerking iets blauwer gelaten:

Nature as art - vormen in het ijs

Ook eens eentje in zwart-wit, in kleur was deze niet echt fraai:

Vormen in het ijs in zwart-wit

De volgende foto vind ik net een donker oog, geweldig toch wat je ineens te zien krijgt als je met de macro-lens aan het zoeken bent naar een compositie:

The Dark Eye - Nature as art

Nature as art - vormen in het ijs

Ik vind het echt onvoorstelbaar hoeveel verschillende, prachtige vormen ik in het ijs gevonden heb. En dat in relatief korte tijd en tijdens een wandelingetje van zo'n 4 km.
O ja, al deze foto's heb ik uit de hand genomen. Ik had geen zin om een statief mee te nemen en het ijs was toch ook niet stevig genoeg om mij en een statief te kunnen dragen. Maar bij de foto's in het weiland had ik hem natuurlijk wel kunnen gebruiken...

Waar ik wel erg benieuwd naar ben is wat jullie favoriet is. Met dit soort foto's is dat vaak heel persoonlijk (wellicht spreekt het je zowiezo helemaal niet aan?!), dus laat maar eens weten in een reactie!

Sneeuwklokjes en krokussen van dichtbij

Thu, 08 Mar 2012 11:09:00 Z

De winter begint langzamerhand echt plaats te maken voor de lente.
Aan de ene kant jammer, want we sluiten zo een prachtige (maar dit jaar wel erg korte) periode af met ijs en sneeuw. Wat ook wel duidelijk is na alle fotoblogjes vol met prachtige foto's daarvan.
Maar aan de andere kant ook wel weer leuk: tijd voor lekker weer, fris-groene landschappen, luid fluitende vogels met het voorjaar in de bol, en macro-onderwerpen zoals bloemetjes, libelles en andere insecten :-)

Daarom een blogje om deze overgang te illustreren: van sneeuwklokje naar krokus!

Sneeuwklokjes in het bos

Ik wilde dit keer eens niet met mijn macro-lens bovenop een sneeuwklokje gaan zitten, maar proberen meer van de omgeving erbij te laten zien. Compositie, voor- en achtergrond worden dan dus nog belangrijker.
Dat valt echter niet mee, zo'n bosje met sneeuwklokjes wordt al snel een chaotisch geheel. Daarom zocht ik steeds naar één of een paar bloemetjes die net wat uitstaken boven de rest.

Met kop en schouders erbovenuit steken

Sneeuwklokjes in het bos

Heel veel sneeuwklokjes

Maar uiteraard kon ik het ook niet laten om wel lekker dicht bovenop een sneeuwklokje te kruipen, met een erg groot diafragma :-)

Sneeuwklokjes in het bos

Sneeuwklokje in close-up

Een poging om een meer "high-key" opname te maken.
Ik weet nog steeds niet of het blaadje rechts nu stoort of er gewoon bij hoort...

Sneeuwklokjes in high-key

En een andere variant, waarbij ik mijn 100-400mm lens heb gebruikt. Ik heb hier dwars door een bosje sneeuwklokjes gefotografeerd, waardoor alle bloemetjes en groene blaadjes net voor de lens voor een zeer onscherpe 'waas' gezorgd hebben.
Dit heeft ook wel wat vind ik, weer eens wat anders!

Sneeuwklokjes door het groen gefotografeerd

Tja, en dan de overgang naar de lente: de krokussen laten zich alweer van hun mooiste kant zien!
Hierbij heb ik wel alleen de macro-lens gebruikt (alles uit de hand), om vooral de zachte kleuren en structuren te laten zien.

Krokus in close-up

Een meer abstracte foto, met wat hardere kleuren en vormen.

Krokus in close-up

Abstracte krokus in close-up

Eén van mijn favorieten uit deze serie is de volgende. Heerlijke zachte kleuren en lijnen en dan het stampertje dat verrassend tevoorschijn komt 'piepen'.

Stamper van een krokus

Krokus-stamper

Al met al ben ik zo weer een paar uurtjes lekker bezig geweest, languit op de grond en met de modder op de kleren ;-)
En laat ik zo de winter langzamerhand achter me, en verheug ik me al weer op het voorjaar!

Planten als kunst

Sun, 17 Apr 2011 19:27:00 Z

Tijdens een familieweekend in Zandvoort hadden Carin en ik de gelegenheid om er even tussenuit te knijpen en naar Landgoed Elswout bij Overveen te gaan. Het landgoed wordt beheerd door Staatbosbeheer, en je kan er een mooie wandeling maken door het parkachtige gebied.

Tijdens de lunch waren we gaan zitten langs een soort slootje, en ineens zagen we de wilde bieslook (Allium schoenoprasum) overal om ons heen staan.
De bijzondere gekrulde vormen deden mij meteen denken aan de foto's van Karl Blossfeldt, die wij vorig jaar zomer op een tentoonstelling in het fotomuseum FOAM hadden gezien. Karl Blossfeldt was een Duitse plantenfotograaf, die de plantvormen vooral als kunst zag.

Geïnspireerd door zijn foto's heb ik de door mij genomen foto's enigszins bewerkt, om er zo ook een soort kunst van te maken.

Wilde bieslook als kunst