Winterse omstandigheden begin januari 2026 - heel veel sneeuw

De overgang van 2025 naar 2026 had ik samen met Carin en vrienden gevierd met een prachtige vuurwerk-, laser- en muziekshow bij Slot Zeist. Het was droog en niet heel koud, ideaal om te kunnen genieten van het (veel beter dan vorig jaar) georganiseerde spektakel. En om ons heen werd geprobeerd dit te overtreffen, het laatste jaar dat vuurwerk afgestoken mag worden.

Maar twee dagen later, de kerstvakantie was gelukkig nog nèt niet afgelopen, werden we getrakteerd op héél véél sneeuw.

Zaterdag 3 januari

Zaterdagochtend gingen Carin en ik op pad, om een wandeling door het winter wonderland te gaan maken. Toen we langs het Zeisterbos reden, waar het prachtig winters wit uit zag, besloten we meteen dat verder rijden niet nodig was.

Alles zag er echt prachtig uit, dit hadden we al jaren lang niet zo gezien en meegemaakt.

Iedere boom, ieder takje, iedere struik, alles zat onder een prachtig laagje sneeuw.
De bomen waren dit echter ook al lang niet meer gewend: her en der lagen al afgebroken takken, waar het gewicht van de sneeuw teveel was gebleken. En om ons heen kraakte het soms ook gevaarlijk.

Bijzonder was ook dat het blijkbaar redelijk hard gewaaid had tijdens het sneeuwen. Vele boomstammen waren aan één kant bedekt met een laagje sneeuw.

 

Puur op gevoel volgden we de wandelpaden, voor zover ze zichtbaar en herkenbaar waren in de dikke laag sneeuw.
En op veel plaatsen werd het wit mooi doorbroken door de oranje-bruine kleuren van de beukenblaadjes.

Het maakte ook eigenlijk niet uit welke kant we opliepen, want overal was het even mooi besneeuwd.
Op kleine hellingen gingen kinderen enthousiast met sleetjes de heuvel af, en her en der was een andere wandelaar te zien.

Tijdens onze wandeling sneeuwde het ook nog af en toe. Best een uitdaging om dan je camera een beetje sneeuwvrij en droog te houden.
Ik had een simpele fotocamera-regenhoes meegenomen en om mijn camera gedaan. Maar af en toe was dat best een geworstel om dan een foto te kunnen maken. In- en uitzoomen werd er niet makkelijker door.

 

Zondag 4 januari

In de nacht van zaterdag op zondag 4 januari was er nog meer sneeuw bijgevallen. We waren -voor ons doen op een zondag- bijtijds opgestaan, want de wandeling van zaterdag smaakte naar meer. En hoe vaak komt het nog voor in Nederland dat we zo'n heerlijk pak sneeuw hebben?

 

Dit keer reden we wat verder, een stukje voorbij het KNVB-centrum. Daar kan je bij het Beaufort-huis mooie wandelingen maken, o.a. door een bos richting landgoed Heidestein.
We hoopten zo dat de afwisseling van bos en zandverstuiving een mooie afwisseling zou geven.

En alweer zag alles er prachtig uit. Nu zelfs met af en toe een zonnetje dat zwak door de wolken scheen, en de bomen weer helemaal vol met sneeuw.

 
In tegenstelling tot zaterdag was het die zondag droog.
Dat maakte het fotograferen toch een stukje makkelijker. Geen gedoe met een regenhoes, en dit keer had ik maar meteen mijn 70-200mm lens op mijn camera gezet.
Geen macro-lens, maar het maakte het wel makkelijker om in te zoomen om wat details te kunnen fotograferen.

Het begon deze zondag wel eerder te dooien dan zaterdag. De dag deed zijn naam eer aan, het scheelde duidelijk dat de zon tevoorschijn kwam.
Gelukkig waren we eerder pad gegaan.

Een boom waar je normaal waarschijnlijk zonder tweede blik voorbij zou lopen, werd nu door het laagje sneeuw ineens wel interessant.
Dansend stond hij tussen de andere bomen, waar hier en daar nog een restje herfst was te zien...

Tenslotte

Het was echt een tijd geleden dat we hier zo'n heerlijke hoeveelheid sneeuw hadden gehad. Overal stonden sneeuwpoppen, onze buurjongen had samen met zijn moeder een prachtige iglo gemaakt, en bijna een week lang zag het er overal prachtig wit uit.
Uiteraard was er ook de nodige overlast, met slecht berijdbare wegen en fietspaden.
Maar ik vind dit een heerlijke tijd van het jaar - beter dit, dan zonnig met blauwe luchten, hard licht, zonsopkomst om 05:00u en 30° 😉