Fotoblog Wouter van de Weerd

Fotograferen in de fotohutten van Bence Máté in Hongarije, wat een ervaring

Sat, 14 Sep 2024 16:38:54 Z

Ik heb het terug moeten zoeken, maar al in juli 2019 kreeg ik van Jody Zweserijn de vraag of ik het leuk zou vinden om eens te mee te gaan fotograferen in de fotohutten van Bence Máté, in Hongarije. Maar ja, wie mij een beetje kent, weet dat vogelhut-fotografie niet echt mijn ding is. Een hele tijd stilzitten, wachten tot (eigenlijk zelfs 'of') er iets leuks langs komt, niet zo heel veel creatieve foto-mogelijkheden, en een achtergrond/omgeving die meestal in één oogopslag op de foto herkenbaar is als vogelhut-setting: ik zoek toch liever andere onderwerpen.

Maar, in juli 2021 keek ik er toch iets anders tegenaan. Met mijn frozen shoulder kon ik fotografisch niet zo heel veel. En vanwege Covid zaten andere vakanties/reizen er ook niet echt in. Dus zo ontstond het plan om in mei 2023 (tijdens mijn 3 maanden sabbatical) toch een week samen naar Hongarije te gaan 🙃

De week bij de fotohutten begint op zaterdag met een lunch, en duurt tot en met de zaterdagochtend een week later. Omdat Jody graag met de auto wilde gaan (wat ook makkelijker is met meenemen van alle fotospullen), zijn we al vrijdagochtend vroeg vertrokken. Rustig aan rijdend kwamen we zo eind van de middag bij de Duits-Oostenrijkse grens, waar we in een eenvoudig hotel overnachtten in Neuhaus am Inn, vlakbij Schärding. Dit is een mooi kleurig stadje, waar we lekker hebben zitten eten met een Duits biertje erbij 😋

Zaterdagochtend gingen we weer bijtijds op pad (na ons zelf meegenomen ontbijt in de kamer te hebben gegeten), zodat we inderdaad rond lunchtijd bij de boerderij van Bence in Hongarije aankwamen. Deze ligt vlakbij Pusztaszer, zo'n anderhalf uur rijden ten zuid-oosten van Boedapest.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - indeling per dag en verzamelplek met koffieapparaat

Iedere gast van het internationale fotografen-gezelschap had een bepaalde kleur prikker toegewezen gekregen, en zo kon je zien op welke dag je in de ochtend of middag in welke hut zou komen te zitten. In principe zit je steeds met z'n tweeën in een hut, en de hele week ook met dezelfde persoon. Alleen in de luxe hutten "Theatre" en "Cinema" kan je met z'n 3-en gaan fotograferen.
In de hut "Theatre" begonnen Jody en ik ook die eerste middag, samen met een Thaise fotografe, (bij)genaamd "Vac".

De hut is zeer luxe, met lekker comfortabele bureaustoelen en prachtige, zelfgemaakte metalen statief-'zuilen'. Hier zaten al twee balhoofden op, dus je kon twee camera's monteren, en ze waren in vrijwel alle richting te bewegen. Met het water op ooghoogte kan je zo prachtig het spektakel van vogels gaan vastleggen.
En een spektakel was het zeker. De eerste tijd heb je eigenlijk geen idee wat en waar je allemaal moet fotograferen, en ben je constant aan het proberen om alle actie in de gaten te houden en op tijd af te drukken.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - reigers en lepelaars vanuit The Theatre

Na een sessie van zo'n 4 á 5 uur fotograferen was het langzamerhand tijd voor het avondeten. Even opfrissen op de kamer (ik had lekker een kamer in het nieuwe gebouw, voor mijzelf, met gedeelde badkamer) en dan aanschuiven bij een lekkere maaltijd. Lekker buiten, aan lange picnic-tafels.

Gelukkig was het 's avonds nooit een hele zware maaltijd. Want daarna was het eigenlijk al meteen tijd voor bed.
We zouden de volgende ochtend al rond 5:00u weggebracht gaan worden naar de "Hoopoo black" hut. Lang leve de zonsopkomst, die op 21 mei al best heel vroeg is 😧
Ontbijten kan je zelf doen in de keuken/woonkamer in de voormalige boerderij, waarbij je gewoon kan pakken en eten en drinken waar je zin in hebt. Maar dat moest dus wel vóór 5:00u...

Fotohutten Bence Mate Hongarije - hop, wielewaal, slak en ree

Met een auto of busje wordt je dan door één van de gidsen naar de fotohut gebracht. Vaak met nog één of twee andere stellen, die naar een andere hut worden gebracht.
Bij de hut wordt wat toelichting gegeven, gechecked of alles in orde is, en het luik van de hut wordt geopend. Vervolgens is het een kwestie van statieven neerzetten, rustig gaan zitten, en wachten wat er komen gaat...
Zo zat je in de ochtend meestal van ongeveer 05:30u tot zo'n 10:30u á 11:00u, waarna je weer opgehaald werd voor de lunch.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - Boshutten en The Cinema

Ook de lunch (gezamenlijk, rond 12u) was altijd uitstekend verzorgd, met voor- en hoofdgerecht, en een dessert. Er stond altijd water en een lekkere zelfgemaakte limonade op tafel, maar je kon ook zelf (met aanstreeplijst) iets anders te drinken pakken.
Daarna was het fijn om even tijd voor jezelf te hebben tot ongeveer 14u. Tijd om backups van de foto's te maken, batterijen weer op te laden, eventueel de foto's op de laptop bekijken, of gewoon even op bed te gaan liggen of wat bij kletsen in de schaduwrijke tuin.

Vervolgens werd je weer naar een andere fotohut gebracht, waar je tot ongeveer 18u/18:30u kon gaan fotograferen.
Zoals in een speciale hut voor het fotograferen van de ijsvogel. Er was daar een wand waar de ijsvogel een nest kon maken, er stond een mooie tak waar ze op konden landen en zitten, en voor de winterperiode was er een bak met water waar ze vissen kunnen gaan vangen. En het was zelfs mogelijk om zelf een tweetal lampen aan te zetten voor extra licht.

Het bijzondere is ook dat je gedurende de week een kans hebt om er 's morgens te fotograferen met (opkomende) zon in de rug, en een keer eind van de middag, met tegenlicht.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - ijsvogel

Bijzonder aan de fotohutten van Bence is ook dat het er zoveel zijn, op diverse locaties en bij verschillende soorten habitats.
Zo wist één van de gidsen dat er een steenuil broedde in een boomstam bij een bepaalde hut. En zo kon ik deze foto maken van de steenuil, met tor, die bijna land bij zijn nest. En als bijvangst kwam er ook nog een torenvalkje kijken.
Rondom de boerderij zat een kolonie met siesels, die ook té leuk zijn als foto-onderwerp. Een uit de keuken meegenomen cherry-tomaatje vonden ze best lekker 😋
Maar moeder siesel die een jong verplaatste naar een ander nest, tijdens onze lunch-pauze, was helemaal een leuke bonus.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - steenuil, torenvalk en siesel

Een ander hoogtepunt (voor mij, en gelukkig ook voor Jody) waren de hutten bij een kolonie met bijeneters.
Samen met de ijsvogel is dit toch wel één van de meest fraai gekleurde vogels, en door de onderlinge interactie (lees: ruzies om een plekje op een takje, maar ook het verliefd overgeven van een gevangen bijtje) waren ze zeer fotogeniek.
Volgens de standaard planning kan je ook hier een keer in de ochtend en een keer in de middag gaan fotograferen. Maar omdat we het allebei nogal spectaculair vonden, en een ander koppel dat duidelijk niet vond, konden we nog een keer een extra ochtend hier naar toe :-)

Fotohutten Bence Mate Hongarije - bijeneters

Op de foto hieronder zie je de setting van de twee fotohutten bij de bijeneters. Er was een kuil waar ze in de wanden hun nesten konden maken. En dit alles was op een stuk grond waar ook een heleboel paarden rondliepen van de manege/paardenfokker van wie het land was.
Op de onderste foto kan je zien hoe we in fotohut "The Theatre" zaten, met al onze grote lenzen ;-)

Fotohutten Bence Mate Hongarije - bijeneters-fotohutten en Wouter in The Theatre

Een andere spectaculaire fotohut is "The cinema". Ook dit is een luxe hut, met fijne stoelen en water op ooghoogte.
Door het goudgele riet op de achtergrond kon je hier fantastisch de Kwak fotograferen, die er kwam vissen op kleinere of grotere vissen.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - reiger, zwarte ooievaar en kwak

Naast diverse fotohutten die bij het water gebouwd zijn (overigens allemaal door Bence Máté zelf), waren er ook diverse hutten die in een bosachtige omgeving stonden.
Deze lijken nog het meest op de fotohutten die er ook in Nederland zijn, met een vijvertje vóór de hut, waar de vogels kunnen komen drinken of badderen.
Naast de vele 'standaard' bosvogels zoals vink, pimpelmees, koolmees en lijster waren er ook een paar (voor mij) bijzondere en spectaculaire soorten. Zoals de appelvink (rechtsboven), sperwer (linksonder) en de gaai (rechtsonder).
Bij de gaai konden we zelf met een ingenieus systeem met touwen een spiegel zo draaien dat we het zonlicht van achter de gaai konden laten weerspiegelen. En hoop gedoe, maar wel met een fraai resultaat door de nu van achteren belichte waterspetters 🙂

Fotohutten Bence Mate Hongarije - lijster, appelvink, sperwer en gaai

Een ander hoogtepunt in één van de boshutten: de havik!
Wat een enorme vogel is dat, en wat is die enorm voorzichtig. We zaten al tijden muisstil in de hut, toen we hem (haar?) ineens uit het niets zagen verschijnen.
We wisten dat we moesten wachten met foto's maken tot de havik zich op zijn gemak zou voelen. Maar vol in de adrenaline en met de adem in viel het niet mee om niet toch snel die sluiter in te drukken.
Pas na zo'n 5 minuten rondkijken vond de havik het veilig genoeg om het water in te stappen, te gaan drinken en te gaan badderen.
Toen durfden wij ook eindelijk weer normaal te ademen, en konden we eindelijk beginnen met het fotograferen. Als hij je dan zo strak aankijkt (door het spiegelglas van de fotohut, hij zou ons niet moeten kunnen zien), dan heb je het kippenvel wel op de armen!

Fotohutten Bence Mate Hongarije - havik

Fotohutten Bence Mate Hongarije - havik met strakke blik

Gedurende de week werd het gebrek aan slaap wel merkbaar. Iedere avond rond 21:00u á 22:00u naar bed, en dan weer tussen 4:00u en 5:00u opstaan is toch heel wat anders dan mijn kantoorbaan van 08:30 - 17:30 🤭 De behoefte aan een middag-dutje na de lunch werd dan ook steeds groter naarmate de week vorderde.
Maar op een enkele korte irritatie na (bijv. over een ander stel dat maar bleef zeuren over de slechte achtergrond bij de bijeneters, of het naar mijn mening iets te veel kletsen door Jody terwijl we op een sperwer zaten te hopen en wachten 😉) is het toch wonderbaarlijk hoe goed ik de week ben doorgekomen. Na een dip op donderdag ging het vrijdag en zaterdag alweer een stuk beter.

Al was het soms wel moeilijk om wakker te blijven als je in zo'n (warme) hut zit te wachten op iets leuks wat tevoorschijn komt. Maar dan hielp een kletspraatje met Jody ook altijd wel om niet weg te zakken.

Fotohutten Bence Mate Hongarije - portretjes van blauwe reiger, lepelaar en zwarte ooievaar

Die zaterdag zijn we, na nog een prachtige foto-sesie in fotohut "The Theatre", al vóór de lunch vertrokken, zodat we redelijk op tijd weer bij de Duits-Oostenrijkse grens bij ons hotel zouden aankomen.
Wel weer in Neuhaus am Inn, maar in een ander hotel dit keer.
En zondag dan weer de rest van de reis naar huis toe, waar mijn eigen bedje en een nacht uitslapen op mij wachtte...

Tenslotte:
Fotograferen vanuit een (vogel)fotohut zal nooit mijn grote passie worden. Maar ik vond het toch wel enorm leuk om dit zo eens meegemaakt te hebben.
De grote variatie aan verschillende hutten, met verschillende vogels en dieren, is toch echt een grote meerwaarde. En ook de hele goede en fijne verzorging gedurende de week door de medewerkers (gidsen, kok, schoonmaaksters) van Bence was zeer prettig.

Verder was het ook gezellig om met Jody op pad te zijn geweest. Met een totaal vreemde lijkt mij het best lastig om zo vaak en lang in een fotohut te zitten. Maar met Jody ging dat prima, ook op de lange heen- en terureis in de auto. En Jody kon mij nu ook regelmatig nog wat goede fototips geven (omdat zij al vaker in deze hutten was geweest).

Waarschijnlijk lukt het zelfs om meer creatieve foto's te maken als je hier vaker naar toe gaat, maar ik ben nu al wel zeer tevreden met alle (duizenden) foto's die ik gemaakt heb. Ook zal zijn de meeste foto's meer registrerend dan creatief, toch zijn ze door het mooie licht, de bijzondere (lage) standpunten, de actie van het vissen vangen of de onderwerpen voor mij zeer geslaagd!

Wil je nog meer van mijn Hongaarde fotohut foto's zien, neem dan zeker een kijkje in mijn portfolio.

En er is ook een leuke documentaire op Youtube over Bence Máté, waarin je kan zien hoe hij zelf al deze fotohutten heeft gemaakt en steeds verder heeft verbeterd. Aanrader!
Voor meer informatie over de fotohutten van Bence Máté kan je ook op zijn website terecht.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Spreeuwenzwermen - adembenemend schouwspel

Sun, 22 Mar 2020 17:34:00 Z

De tornado

Het zou in deze tijd helemaal niet meer mogen: een spreeuwenzwerm. Want met het huidige Corona-virus wordt iedereen geacht om minstens een anderhalve meter afstand te houden. Nou, leg dat maar eens uit aan al die spreeuwen in zo'n zwerm...

Sommigen doen duidelijk wel erg hun best, dan splitsen ze zich af van de grote zwerm. Maar even later hebben ze elkaar allemaal weer (veilig) opgezocht, en vliegen ze weer vleugel aan vleugel.
En vormen ze samen een soort mega vogel:

De vogel

Of gewoon een mooie vorm:

Organische vormen

Dit spektakel speelt zich allemaal eind januari / begin februari af in Geldermalsen. Nadat ik diverse foto's ervan gezien had op Facebook, heb ik maar eens een vraag uitgezet waar dit op dat moment te zien was. En zoals eigenlijk altijd wel was er een mede-fotograaf zo aardig om precies uit te leggen waar ik moest zijn.

Slak of konijn

Op een vrijdag ben ik eerst, helaas voor niets, een middag op zoek ben gegaan naar de velduilen die bij de Eemdijk zouden moeten zitten. Ook de steenuil bij Nieuwegein liet zich die middag niet zien, dus ik vreesde het ergste voor de spreeuwen bij Geldermalsen.
Zal je net zien: zitten ze er dagen/weken, kom ik precies een dag te laat...

Spreewenzwerm in zwart-wit

Maar dat bleek gelukkig dus niet het geval :-)
Een klein uur voor zonsondergang was het al gezellig druk op het boerenweggetje (lees: ik kon nog net mijn auto kwijt in de kant) en stonden er al tientallen andere fotografen gespannen te wachten.

Spreewenzwerm in zwart-wit

Het duurde echter nog tot bijna kwart over 5 uur voordat de eerste spreeuwen zich lieten zien. En met de koude wind vond ik het tot die tijd wel lekker warm in mijn auto.
Net zo vonden de duiven, boven in de boomtoppen, het nog niet nodig om op de wieken te gaan.

Duiven en spreewen - statisch en dynamisch

Contrast

In totaal ben ik er twee avonden geweest, want ook Carin wilde het spektakel nog wel eens meemaken.
De eerste avond was het koud en met een niet zo spectaculaire zonsondergang. Een wart-wit omzetting lag hierbij vaak voor de hand. Zeker ook bij mijn experimenten met langere sluitertijden.

Beweging

Spreewenzwerm in zwart-wit

Geïnspireerd door diverse foto's van anderen heb ik ook geprobeerd om met langere sluitertijden de beweging en chaos in beeld te brengen. Maar dat is me niet meegevallen. Wellicht ook omdat ik geen statief wilde gebruiken (zodat ik flexibeler de zwermen kon volgen), waardoor veel foto's gewoon echt (bewegings-)onscherp zijn geworden.

Beweging

Het leukst vind ik het toch wel om herkenbare dieren of vormen te herkennen in de spreeuwenzwermen. Zoals de volgende:

Diving Duck

De tweede avond, samen met Carin, hadden we prachtig helder weer, met een fraaie zonsondergang. De lucht kleurde heerlijk van blauw naar oranje, en voor we het wisten kwamen weer overal kleine zwermen vandaan die samen een steeds grotere zwerm vormden.

Organische vormen

Al snel zagen we een valk of sperwer in de buurt van de zwerm, en kon je aan de ontwijkende beweging van de zwerm zien waar de roofvogel zijn aanval wilde doen.
Bij de volgende foto vliegt hij van onder naar boven de zwerm in.

De kite-surfer

Maar meestal zie je de roofvogel pas thuis op het grote beeldscherm echt goed, en snap je ineens waar die bijzondere vormen van de zwerm vandaan kwamen.

Uitroepteken

De voet

Meestal bewoog de zwerm zich van links naar rechts en terug, breed uitwaaierend. Maar soms klommen ze meer de hoogte in:

Spreeuwenzwerm bij ondergaande zon

Als de roofvogel(s) eenmaal weg waren, werden de vormen van de spreeuwenzwerm ook minder bijzonder en vlogen ze weer vooral heen en weer.

Spreeuwenzwerm bij ondergaande zon

De bomenrij volgend

Het leek alsof ze genoten van het laatste licht, de mooie kleuren in de lucht en de vrijheid om te vliegen waar en met wie ze wilden.

Spreeuwenzwerm na zonsondergang

Om zich tenslotte als één geheel, binnen een paar seconden, in de bomen te storten. De slaapplek voor de nacht, gezellig en veilig samen met z'n allen.
Een Corona-virus met samenschool-verbod was er gelukkig nog niet, zodat wij als fotografen met z'n allen samen konden genieten van dit spektakel. En de spreeuwen vleugel aan vleugel konden rondvliegen en uiteindelijk de slaapplaats in de boom konden opzoeken.

Gelukkig mogen we ook op dit moment nog wel naar buiten, er is (nog?) geen complete "lock down". Dus laten we genieten van al het moois dat de natuur ook op dit moment te bieden heeft!

Helgoland en Düne - Jan-van-genten en zeehonden - en praktische info

Tue, 21 Aug 2018 22:40:00 Z

Jan-van-genten - een portret, maar dan anders

In mijn eerste blog over Helgoland had ik al beloofd dat ik nog een tweede blog zou gaan schrijven. Enerzijds omdat ik in die paar dagen toch best een heleboel fraaie foto's heb weten te maken. En anderzijds omdat ik nog wat praktische informatie zou geven over onze zelf georganiseerde fotoreis.

Jan-van-genten - Liefde is... samen een nest bouwen

In deze blog dus geen extra toelichtingen op mijn foto's, qua technieken en zo is het vergelijkbaar met mijn eerste blog.

Twee Jan-van-genten in close-up

De organisatie van onze foto-trip - het hotel

In september 2017 werd ik al door Jody benaderd of ik mee wilde gaan op deze trip. Zij had toen al een 1-persoonskamer weten te boeken voor 50 euro per nacht incl ontbijt. Zelf heb ik pas begin april een 1-persoonskamer geboekt, voor 60 euro per nacht incl. ontbijt. Maar dat was de laatste betaalbare 1-persoonskamer op heel Helgoland. Dennis heeft daarna nog geboekt, en door te bellen naar weer een ander hotel kon dat nog voor 80 euro per nacht.

Jan-van-genten portret met kleurige achtergrond

Tip 1: Vroeg boeken loont dus zeker, en bellen naar het hotel (als je Duits goed genoeg is) kan ook weer wat schelen.
Tip 2: Boek (net als ik :-) ) als het kan een hotel in het "bovengedeelte" (het Oberland) van Helgoland. Dat scheelt iedere dag weer flink wat sjouwen/traplopen naar de plek waar de Jan-van-genten zitten. En als je ze bij zonsopkomst wilt gaan fotograferen, scheelt het ook weer wat tijd.

Jan-van-gent - low key

De organisatie van onze foto-trip - de bootovertocht

Als je naar Helgoland wilt gaan, dan kan je daar op twee manieren komen: met een klein Cessna vliegtuigje, of met de boot.
Uiteraard is de boot de meest gebruikte en goedkoopste manier. Je kan dan in een aantal plaatsen inschepen, en je hebt keuze tussen een langzame en snelle boot. Zie deze pagina met alle opties.

Tip 3: Boek een stoel op de snelle boot (de catamaran) van Helgoline en vertrek uit Cuxhaven. Dan ben je er het snelst, en kan je gewoon (met al je foto-spullen) uitstappen op de kade van Helgoland, in plaats van eerst nog te moeten overstappen in kleine bootjes in de haven van Helgoland.

Tip 4: Je kunt gerust de goedkoopste stoel boeken, onderweg naar buiten kijken heeft niet veel zin. En ik vond het zelf niet uitmaken of je een stoel hebt "vooruit" of "achteruit" varend.

Jan-van-genten - Hofmakerij in low key

Tip 5: De autoreis naar Cuxhaven vanuit Nederland is goed in een paar uur te doen. Houd echter rekening met vertragingen onderweg door wegwerkzaamheden en bijbehorende omleidingen! De heenreis ging bij ons gelukkig nog goed, op de terugreis naar Nederland hebben we er ruim 1 uur langer over gedaan!

Tip 6: Je kan de auto vlakbij de kade parkeren, waardoor je maar enkele tientallen meters hoeft te lopen naar de boot. Het kost iets meer dan de verder weg gelegen parkeermogelijkheden, maar het gemak is het zeker waard. Let wel op: je kunt daar alleen contant (!!!) je parkeerkaartje betalen als je weer naar huis wilt. Zorg dus voor papier- en kleingeld!

Jan-van-genten - groothoek opname

Helgoland en Düne

Helgoland is een (zeer) klein Duits waddeneiland, slechts 1,7 vierkante km groot. Düne is een nog kleiner (zand)eiland dat vlak naast Helgoland ligt, op 7 minuten varen met een pontje.
Helgoland ligt echter veel noordelijker dan de andere (Duitse) Waddeneilanden, ongeveer even ver van de Duitse kust als van de Deense kust.

Het eiland bestaat eigenlijk uit één dorp, met een hoger en lager gelegen deel. En de rotspunt waar de Jan-van-genten zitten. Je kan alles prima lopend doen, je hebt er zeker geen fiets of auto nodig.

Tip 7: Gebruik Google Maps om alvast een beeld te vormen van de twee eilanden.

Jan-van-genten - een buiging voor de fotograaf

Locatie van de Jan-van-genten

De Jan-van-Genten zitten op het noord-westelijke deel van het eiland. Het wordt "Lummenfelsen" genoemd, als je daarop zoekt in Google Maps zie je vanzelf waar je moet zijn.

Tip 8: Bekijk van tevoren goed waar de zon opkomt en ondergaat (met bijv. een app of met TPE). Op basis daarvan kan je alvast een idee krijgen waar je het beste licht zal hebben.

Jan-van-genten - bekvechtend

Jan-van-genten - van dichtbij met groothoek lens

De zeehonden op Düne

Als je ook de zeehonden wilt fotograferen, zal je het pontje naar Düne moeten nemen. Dit kost 5 euro heen en weer.
Loop gewoon een rondje om het eiland, dan kom je de zeehonden vanzelf tegen.
Om de zeehonden niet te verstoren, mag je ze niet dichter naderen dan 30 meter. Houd je daar gewoon aan! (er zijn vrijwilligers die daar ook op toe zien, maar het is nergens voor nodig om je door hen te moeten laten waarschuwen)

Tip 9: Neem minimaal een 400mm lens mee (op full frame) om de zeehonden te fotograferen. Dan hoef je zeker niet dichter dan 30 meter van ze te komen voor een mooi portret.

Zeehond in mooie pose

Zeehondje

Tip 10: Er zijn ook altijd wel Eidereenden te fotograferen op Düne. Begin juni kunnen ze echter al in de rui zijn, dus dan zijn de mannetjes zeker niet op hun mooist. De vrouwen zien er echter altijd mooi uit :-)

Eidereenden (vrouwtjes)

Ontmoet leuke mede-fotografen

Omdat Helgoland best populair is onder de fotografen, heb je altijd kans om kennis te maken en tips uit te wisselen met andere fotografen. In de week dat wij er waren, was Jeffrey van Daele er ook met een foto-workshop uit België. Jody had hem al op het terras in Cuxhaven gespot, maar was toen nog te verlegen om een handtekening te gaan vragen (ha ha).
Op Helgoland durfde ze hem wel aan te spreken en was het leuk om zo de persoon achter de bekende naam te ontmoeten en wat te leren kennen.

Jan-van-gent in vlucht in avondlicht

We kwamen elkaar daarna uiteraard regelmatig tegen, waarbij Jeffrey ook ons regelmatig wat tips gaf en liet zien -ter inspiratie- welk soort foto hij net gemaakt had. Ook kon ik de laatste ochtend meegenieten van de chocolade en koekjes die hij mee had, als energie zo op de vroege ochtend vóór het ontbijt :-)

Tip 11: Ga met een foto-workshop van Jeffrey mee, voor goede inspiratie, uitleg en chocolade. Of neem anders in ieder geval zelf een chocolade-reep mee voor 's morgens vroeg :-)

Jan-van-gent in vlucht van dichtbij

Jan-van-gent in vlucht met nestmateriaal

Jan-van-gent in vlucht met prachtige wolkenlucht

Reserveer tijdig voor het avondeten in een restaurant

Als je in Helgoland in een hotel zit, zal je voor de lunch en avondeten wel op een restaurant zijn aangewezen. Nu zou je verwachten dat ze daar wel op ingesteld zijn en er keuze genoeg is.
Maar dat valt eigenlijk best wel tegen. Wij waren slechts met zijn vieren, maar de eerste twee avonden lukte het nauwelijks om ergens een tafeltje te kunnen vinden! Vol, vol, vol...

Tip 12: Reserveer minimaal een dag van te voren een tafel in een restaurant.

Jan-van-genten - spelen met scherpte

Jan-van-genten - liefdevol snavelen

Is er nog meer te zien?

Naast de Jan-van-genten zijn er ook zeekoeten, meeuwen en een enkele zee alk te spotten.

Jan-van-genten en zeekoeten

Meeuwen op een randje

Alk

Welke apparatuur neem je mee?

Uiteraard is dit nogal afhankelijk van welke camera en lenzen je hebt. Ik heb veel foto's gemaakt met mijn full frame camera met een 16-35mm lens, en met mijn APS-C camera met 100-400mm zoomlens (dus vergelijkbaar 160-640mm op full frame). ook een 70-200mm lens is zeer geschikt voor portretten en vliegbeelden.
Ik heb andere fotografen gezien met een 500mm lens, maar je kan zo dichtbij komen dat dit nauwelijks nodig is, behalve op full frame voor de portretten.

Een statief (en draadontspanner) heb ik vooral gebruikt voor de groothoek opnamen, zodat ik de camera niet steeds hoefde te ondersteunen. En zodat ik makkelijk mijn ND-grad filters kon gebruiken, om de belichting van de Jan-van-genten in de voorgrond en de lichtere lucht meer in overeenstemming te krijgen.

Jody heeft veel foto's gemaakt met een flitser (zie haar blog over Helgoland), voor vlucht-foto's is dat ook zeker een aanrader.

Tip 13: Zeker als je een hotel hebt in het Oberland, hoef je niet heel ver te lopen naar de Jan-van-genten. Je kunt dus beter wat teveel foto-spullen bij je hebben, dan er achter te komen dat je toch iets mist.

Jan-van-genten - samen in een klassieke pose

En zo ben ik aan het eind gekomen van mijn langste blog ooit (denk ik)...
Kudo's voor je als het helemaal hier aan het einde bent gekomen, en helemaal als je ook nog eens al mijn tekst hebt gelezen ;-)

Bonustip: wij vonden 4 dagen (incl. heen- en terugreis) lang genoeg om alles uitgebreid te kunnen fotograferen. Maar je moet je dan wel tevreden stellen met de weersomstandigheden die je dan toevallig hebt. En persoonlijk heb ik, nu ik er voor de tweede keer was, veel betere foto's overgehouden dan de eerste keer. Dus nog eens teruggaan is ook zeker een aanrader :-)

Bonustip 2:

De beste reistijd om naar Helgoland te gaan is mei/juni, het broedseizoen van de Jan-van-genten. De rest van het jaar zwemmen en vliegen ze nl. op zee.
Voor zeehonden met jongen op Düne is december/januari de beste tijd.

Helgoland - Jan-van-genten en fotografen walhalla

Tue, 10 Jul 2018 23:34:00 Z

Jan-van-genten op de rots

Vier jaar geleden ben ik al eens op Helgoland geweest samen met Carin. En heb toen genoten van de Jan-van-genten en zeehonden op dit Duitse waddeneilandje.
Maar toen Jody Zweserijn mij vorig jaar september vroeg of ik nog een keer mee wilde gaan in juni 2018, was ik meteen enthousiast. Jody had al afgesproken met Mariska Stam om er heen te gaan. En nadat bleek dat Carin en ik geen andere (vakantie)plannen zouden hebben, heb ik meteen een kamer geboekt. Om de verhouding wat meer gelijk te krijgen, heb ik op mijn beurt Dennnis Potman meegevraagd.

Zo vertrokken ik op maandag 11 juni naar Cuxhaven, via Zwolle om Dennis op te pikken. En in Cuxhaven gingen we met z'n vieren aan boord van de catamaran, om een kleine anderhalf uur later in Helgoland aan te komen. Klaar voor ruim 3 dagen fotografie :-)

In deze eerste blog over Helgoland stel ik vooral mijn foto's centraal.

Jan-van-genten in zwart-wit en high key

Van te voren had ik een aantal soorten foto's in mijn hoofd die ik graag wilde gaan maken. Uiteraard geïnspireerd door de vele foto's die op Internet te vinden zijn. Foto's in high key (overbelicht) en zwart-wit was één van die categorieën foto's.

Jan-van-gent - portret in high key

Jan-van-genten - doodssteek of liefdesbetuiging

Jan-van-gent - sierlijke vorm in zwart-wit

Jan-van-gent - de schreeuw

Heerlijk was het om van maandagmiddag t/m donderdagochtend alle tijd te hebben voor het fotograferen van de Jan-van-genten. Genoeg tijd om veel uit te proberen.

Jan-van-genten met de groothoek lens

Het is heel verleidelijk (zeker voor mij) om meteen de zoomlens te pakken en zoveel mogelijk portretten te gaan maken. Maar ik had me voorgenomen ook met de groothoeklens aan de slag te gaan.
Het grote voordeel van Helgoland is dat je zo dicht bij de vogels kan komen, en ze alle aandacht (van dichtbij) wel gewend zijn.

Jan-van-genten op hun nest

Jan-van-genten - met groothoeklens

Jan-van-genten - Gezellig samen op de rotspunt

Jan-van-genten - Net na zonsopkomst

Jan-van-genten in low key

Naast high key is ook low key een techniek die mooie resultaten op kan leveren. Hiervoor moet je 1 á 2 stops onderbelichten, wat zeker op een lichte dag prima kan bij de witte Jan-van-genten. Vlak na zonsopkomst of net vóór zonsondergang zijn mooie momenten om dit uit te proberen, omdat je dan gebruik kan maken van het zachte licht.

Jan-van-gent - In extase - low key

Met de 100-400mm lens op 400mm (uiteraard op statief), een randje waar het zachte ochtendlicht precies op viel en een donkere achtergrond in de schaduw.

Jan-van-gent - Intiem moment - low key

Jan-van-gent - Met publiek in low key

Portretten

Weer een ander soort foto's zijn de portretten, waarbij ik vooral wilde spelen met scherpte en onscherpte. Eén Jan-van-gent scherp en een ander onscherp als omlijsting, of een onscherpe als spiegeling/dubbeling van een scherpe, dat soort beelden zocht ik.
En ook hoopte ik wat foto's te kunnen maken met mooie bokeh cirkels in de achtergrond, maar door het vooral bewolkte weer die 4 dagen viel dat niet mee.

Jan-van-gent - Priemende ogen en bokeh

Jan-van-genten - Dubbelportret

Jan-van-genten - Veren poetsen

Jan-van-genten - Liefdevolle aandacht voor elkaar

Jan-van-genten in vlucht

Als laatste wilde ik ook graag foto's maken van (langs) vliegende Jan-van-genten. Liefst met een wat langere sluitertijd, zodat er beweging in de vleugels te zien zou zijn. Of zodat de achtergrond mooi zou vervagen door het meetrekken van de camera tijdens het maken van de foto.
Jammer genoeg bleek ik er niet echt heel goed in te zijn, het aantal foto's dat de prullenbak heeft overleeft is klein. En dat bleken toch ook vaak foto's te zijn met wel een korte sluitertijd...

Jan-van-gent - In vlucht

Jan-van-gent met straal-aandrijving

Afsluiting deel 1

In 4 dagen tijd kan je echt heel erg veel foto's maken, en het heeft me erg veel moeite gekost om een kleine selectie te maken.
Omdat dat toch niet helemaal gelukt is, komt er binnenkort nog een tweede blog over Helgoland :-)
Daarin zal ik ook wat meer beschrijven hoe/wat/waar we gefotografeerd hebben, hoeveel moeite we hadden om een tafeltje voor het avondeten te vinden, en hoe we Jeffrey van Daele op dag 1 ontmoet hebben.

Als afsluiter een foto van Mariska en Dennis in actie:

Mariska en Dennis in actie

En in het volgend blog nog meer fraaie foto's, maar vooral ook heel veel tips voor als je zelf eens naar Helgoland wilt gaan. Tips over vervoer, overnachten, fotografie etc.

Een dagje in de vogelhut in de Biesbosch

Fri, 08 Jan 2016 12:45:00 Z

Reiger voor een roodgekleurde zonsopkomst-lucht

Ik moet eerlijk bekennen dat niet echt een fan ben van vogel(fotografie)hutten.

Enerzijds vind ik het wel een erg "makkelijke" manier van vogelfotografie. In feite niet zo heel verschillend van fotograferen in de dierentuin (dit kan beide overigens best hele mooie foto's opleveren!).
Maar mijn grootste bezwaar is toch wel dat je vaak aan de foto's kan zien dat ze in een hut zijn gemaakt. Te vaak dezelfde waterbak, tak of achtergrond in beeld...

Toen ik door vriend Dennis gevraagd werd of ik zin had om met hem een dag naar de vogelhut van Staatsbosbeheer in de Biesbosch te gaan, heb ik dus lang getwijfeld. De reden waarom ik toch heb toegezegd is dat er bij deze hut niet (bij)gevoerd wordt en je ook niets aan de natuurlijke setting kan en mag veranderen.

Boompje net voor zonsopkomst

Op dinsdag 8 december vertrokken we om 06.30u zodat we op tijd bij de hut zouden zijn.
Volgens de beschrijving zouden we er vanaf 8 uur in kunnen en de zonsopkomst zou om 08.20u zijn. We wilden wel ruim op tijd daarvóór aanwezig zijn.
Het was echter sneller rijden dan verwacht, om 07.40u zaten we samen met de boswachters al aan een kop koffie en even later liepen we richting hut.

Rietpluimen bij zonsopkomst

We wisten van te voren ook niet hoeveel tijd het zou kosten om bij de hut te komen, maar het bleek slechts 5 minuutjes lopen te zijn vanaf de werkschuur de Emmahoeve van Staatsbosbeheer.
We waren mooi op tijd voor een prachtige zonsopkomst!

Rietpluimen bij zonsopkomst

Omdat de hut uitkijkt naar het westen, waar het nog donker was, hebben we ons eerst buiten de hut vermaakt met het mooie licht. Ik had alleen de 70-200mm, de 300mm en de 1,4x extender meegenomen, dus ik kon geen groothoek landschapsfoto's maken.

Maar ik vond het wel een leuke uitdaging om te zoeken naar onderwerpen die zich wel voor de 70-200 leende. Zoals de rietpluimen.

Abstracte rietpluimen bij zonsopkomst

Bovenstaande foto heb ik ook tot een vierkante uitsnede in Lightroom bewerkt, en met een hele koele witbalans. Ik vind het zelf wel een aardig grafisch beeld geworden:

Abstract riet

Net vóór de zon echt opkwam, kregen de paar spaarzame wolkjes nog een prachtige zachte kleur. Op dat moment had ik wel graag mijn 24-70mm lens gehad, maar door achteruit lopen en door de knieën gaan kon het net:

Riet en wolk

Het werd toen hoog tijd om de hut in te gaan!
We waren bij aankomst in het donker al begroet door het prachtige geluid van fluitende smienten, en ook de ganzen waren duidelijk aanwezig. Maar tijdens de zonsopkomst bij de hut hadden we nog maar weinig vogels gezien.

In de hut waren twee goed verstelbare bureaustoelen en twee rijstzakken aanwezig. Je kan er redelijk comfortabel zitten wachten op wat komen gaat.

Canadese ganzen in vlucht

Helaas gebeurde er niet zoveel in de buurt van de hut.
Met mijn 7D (1,6x crop), 300mm lens en 1,4x extender (= 672 mm effectief bereik op full frame) lukte het dan ook niet echt om de vogels groot in beeld te krijgen.

Wel was het licht zo 's morgens vroeg erg fraai, de bomen en het riet op de achtergrond kreeg een mooie warme gloed.

Canadese ganzen op een zandplaat

Meeuwen ver weg

Gelukkig kwamen er af toe wat ganzen overvliegen, en met een crop van de foto zijn ze dan nog iets groter dan een stip in beeld te brengen.
Het viel me overigens absoluut niet mee om de overvliegende vogels scherp te fotograferen. Wellicht is het toch een goed idee om eens een workshopje hiervoor te gaan volgen. Welke instellingen werken nu het best (diafragma-voorkeuze of sluitertijdvoorkeuze, welk diafragma is het meest geschikt, welke scherpstelpunten kan je het best gebruiken, etc.), allemaal vragen die ik graag eens beantwoord zou krijgen...

Overvliegende Canadese ganzen

En uiteraard is het een kwestie van heel veel oefenen. Alles wat langs vloog of in de buurt kwam werd met grote ijver door ons gefotografeerd. En thuis heb ik het vervolgens het meeste weer weggegooid ;-)

Het makkelijkst waren natuurlijk de foto's waarbij ze redelijk stil zaten.

Grauwe ganzen

Ook wilde ik wel eens proberen om foto's met een lange sluitertijd te maken. Enerzijds om te proberen tegelijkertijd de camera mee te bewegen met de vogel, anderzijds om te proberen foto's te maken zoals Jan van der Greef ze maakt.
Nou, dat laatste was toch echt een stap te ver, dat gaat me nog heel veel oefening kosten. Maar bewegen met de camera leverde in ieder geval één aardig beeld op:

Meeuwen in vlucht

Net toen we rond 12 uur aan de lunch zaten, kwam ineens een zeearend voorbij vliegen!
Broodje laten vallen, koffie bijna omstoten, snel de camera weer pakken en net op tijd voor een registratie-plaatje:

Zeearend in vlucht

Ik had er wel op gehoopt, maar niet verwacht dat we de zeearend zouden zien. Top!

Het bleek dat we de eerste al gemist hadden (of die was vanuit een andere kant komen aanvliegen), want de eerste ging bij nummer twee in een boom zitten. Uiteraard ver, ver weg...

Twee zeearenden in de boom

Op een gegeven moment vlogen ze beiden naar de graskant tegenover de hut (aan de andere kant van het water, een paar honderd meter van ons af). En daarbij schrokken grote groepen ganzen en meeuwen op, die vervolgens onze kant op kwamen vliegen. Aardige jongens, die arenden :-)

Canadese ganzen en meeuwen

Jammer genoeg verdwenen de ganzen en meeuwen ook bijna net zo snel weer als ze bij ons in de buurt gekomen waren.

Take-off

Canadese gans

Even kwam er nog een Blauwe reiger op zo'n 20 meter van de hut zitten, maar ik was helaas te laat om hem daar te kunnen fotograferen, ik moest het doen met een foto van zijn vertrek.

Blauwe reiger

Dit was om bijna 14u, en vanuit het westen kwamen de donkere regenwolken snel aandrijven. Het werd erg donker, er waren al langere tijd nauwelijks vogels meer te zien, en de voorspelling was: "regen voor de rest van de dag".
Om 14.30u besloten we daarom maar om de spullen in te pakken en er vandoor te gaan.

Al met al vond ik het een leuke dag om eens mee te maken. Het is zowiezo gezellig met z'n 2-en in zo'n hut. En het is zeer leerzaam om dit eens te doen/proberen (en ik heb Dennis wat vogelkennis bij kunnen brengen ;-) ).
En het zien van de zeearenden was ook zeker een topper!

Qua gemaakte fotos ben ik echter niet echt tevreden. Erg veel was onscherp of met te weinig scherptediepte (volgende keer toch maar richting f/8 gaan, en dan maar met een (nog) hogere ISO), en de vogels zaten erg ver weg.

Moet ik een volgende keer dan toch naar een vogelhut met waterbak er vlak voor en waar ze bijgevoerd worden? ;-)

Tanzania safari deel 2 - van alles wat

Fri, 18 Dec 2015 16:36:00 Z

Baobab bij zonsondergang

Dit is deel 2 van mijn serie over onze vakantie en safari in Tanzania. In mijn eerste deel speelden de leeuwen de hoofdrol, in dit blogbericht komt een allegaartje van foto-onderwerpen langs.
Denk overigens niet dat "allegaartje" betekent dat het zo maar wat vakantie-kiekjes zijn, want volgens mij is het wel gelukt een paar mooie en sterke foto's te maken :-)

Blauwe of Diadeem meerkat (Cercopithecus mitis)

Op de eerste dag van onze vakantie/safari gingen we naar Arusha National Park. Dit is een vrij klein Nationaal Park, maar het vormde een mooie eerste kennismaking met wild zoals deze Blauwe meerkat (ook wel Diadeemmeerkat genoemd, ofwel Blue monkey, Diademed monkey of Cercopithecus mitis). Ook hebben we er, onder begeleiding van een bewapende ranger, een wandelsafari gemaakt. Een giraf en een enorme groep buffels van dichtbij zijn dan best indrukwekkend!

Ook een Bruinkapijsvogel (brown-hooded kingfisher, Halcyon albiventris) bleef mooi een tijdje poseren op een tak naast de weg:

Bruinkapijsvogel

De dag erna gingen we naar het Tarangire National Park.
Vrij snel na de ingang zagen we deze bavianen. Heel bewust heb ik scherp gesteld op het oog van het kleintje dat achter de grote baviaan verscholen zat. Weer eens wat anders dan een standaard beeldvullend portretje...

Nieuwsgierig baviaantje

Daarna hebben we een tijd staan genieten bij twee waterpoelen waar twee grote groepen olifanten kwamen drinken en badderen. Totdat één groep ineens opgeschrikt werd door een groep gnoes die aan kwamen rennen. Kwamen ineens zo'n 15 olifanten uit het water gestoven, recht op onze auto af!
Gelukkig hadden ze op tijd door dat er eigenlijk niets aan de hand was en kwamen ze op een meter of 15 bij ons vandaan tot stilstand en tot rust.

Olifant van dichtbij

Van de Vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus) had ik nog nooit gehoord (of een foto van gezien), maar onze chauffeur/gids was door deze vogel geïnteresseerd geraakt in natuur en vogels. Op zich niet zo verwonderlijk, wat een prachtige vogel is dit!

Vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus)

Een foto die ik van te voren in gedachte had en hoopte te maken was van een zonsondergang met een mooie boom en een giraf of olifant in silhouet. Het is helaas nooit echt gelukt, maar de volgende foto komt een beetje in de buurt:

Giraf op weg

Op weg naar onze lodge kruiste een enorme groep buffels nog ons pad. Ze waren op weg naar de rivier waar onze lodge uitzicht op had. Door het stof en de laagstaande zon ontstond een mooi sfeerplaatje:

Buffels in het stof en late licht

De dag erna gingen we, op ons verzoek, vóór zonsopkomst op pad. Leeuwen (zie deel 1), olifanten, buffels, het was weer genieten!

Zonsopkomst

Vervolgens reden we verder naar Lake Manyare National Park. Dat is ook een wat kleiner park, waar in en bij de bossen ook weer diverse soorten apen voorkomen en veel olifanten. Omdat het meer nogal uitdroogt, waren er in een moerasachtig stuk wel diverse soorten watervogels en nijlpaarden te zien, maar het was er (mede door het knalharde licht) niet zo fotogeniek.

Terug rijdend richting lodge ging de zon alweer onder, maar stom toevallig zagen we net een prachtige baobab-boom staan vóór de ondergaande zon. Toen we eenmaal stil stonden, kwamen er ineens twee Masai aanlopen met hun kudde koeien. Geweldig weer in het tegenlicht en stof.

Masai en koeien bij ondergaande zon

Maar ook de Baobab-boom zelf was de moeite waard. Zie de allereerste foto en deze:

Baobab boom bij ondergaande zon

De volgende dag was het zover, we gingen naar de Serengeti. Maar eerst zouden we nog een bezoek gaan brengen aan een Masai stam. Niet zo'n voor de toeristen gebouwd dorpje vlak langs de weg, onze chauffeur wist een stam die af en toe toeristen toeliet en rondleidde maar er niet op ingesteld was.

Masai op de kale vlakte

Uiteraard moesten we ook hier wel betalen voor de rondleiding en werd er voor ons gezongen en moest ik meespringen met de mannen. Maar het voelde toch minder als een "poppenkast".

Jonge Masai met zijn geiten

Op weg naar de Serengeti kwamen we door de enorm droge en kale vlaktes van de Ngorongoro Conservation Area. Maar zelfs daar weten de giraffen te overleven.

Giraffen in de dorre vlakte

Vlakbij onze lodge op de Serengeti lukte het mij om een foto te maken die ik van te voren al hoopte te kunnen maken. Een portret van een (oude) buffel in mooi ochtendlicht:
(en ik ben er wel trots op dat dit 0% gecropped is)

Intiem portret van een buffel

Wat ons verder opviel waren de vele prachtige kleurige vogels op de goudgele Serengeti. Zoals deze bijeneter:

Bijeneter

of deze Vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus, Lilac-breasted roller):

Vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus)

Gedurende alle dagen dat we op de Serengeti rondreden was ik steeds op zoek naar de mogelijkheid om een bijzondere foto te kunnen maken van de zebra's. Door het zwart-witte patroon (onze chauffeur vroeg ons: "wat denken jullie, is het een zwart beest met witte strepen, of een wit beest met zwarte strepen?" - daar hadden we nou nog nooit over nagedacht... en we weten het nog steeds niet...;-) ) leent het zich om er een mooi abstracte foto van te maken.

Op de allerlaatste dag, de Serengeti verlatend, lukte het eindelijk:

Are you looking at me?

In deel 3 komend de cheetah's en luipaarden aan bod. En omdat dat een stuk minder foto's zijn, komen daar dan ook wat verder info en tips bij!

Mistig kootwijkerveen

Fri, 27 Mar 2015 10:40:00 Z

Meerkoet in een mistig ven

Vrijdag 20 maart, de ochtend van de zonsverduistering...

De hele week had ik berichten gehoord en gezien over de zonsverduistering, maar de weersverwachting was: bewolkt en regenachtig. Kansloos dus... Tot ik ineens donderdagavond de weersverwachting zag, en het een mistige ochtend zou worden met in het midden en zuiden kans op openbrekende bewolking.

Toch maar snel plannen gemaakt: op naar het Kootwijkerveen bij zonsopkomst en daarna evt. naar Kootwijkerzand voor de zonsverduistering.

Rietkragen in de mist

Even voor half zeven 's morgens stond ik dus aan de rand van het ven, wachtend op de zonsopkomst om 06.40u.
Er zwommen een paar kuifeenden mooi voor een karakteristieke boom, maar de zon kwam helaas niet door de bewolking en mist heen :-(

Gelukkig was het wel een heerlijke serene ochtend, stil, mistig, met heerlijke vogelgeluiden om me heen.
De volgende foto is bijna hetzelfde als de allereerste foto, maar nu zwemt de meerkoet wat meer links in beeld. Wat vinden jullie: de eerste het mooist, of deze?!?

Meerkoet in een mistig ven

Vrijwel vanaf het begin hoorde ik ganzen, een specht, koolmees, buizerd, en... dodaars!
Wat een prachtig geluid maken die toch.
Maar ook zwommen er een paar wilde eenden rond, met het mannetje nog steeds in prachtkleed (niet dat dit op de volgende foto goed te zien is ;-) ).

Wilde eend in de mist

Op de volgende foto zijn de kleuren iets beter zichtbaar:

Wilde eend tussen het riet

Op mijn zoektocht naar de dodaars (die meestal niet te fotograferen dicht tegen de kant bij het riet zaten of juist ver weg op het ven) zag ik ook een gans zwemmen.
Ik moest een tijdje wachten tot hij op de juiste plek mijn al ingekadere beeld in kwam zwemmen, maar dat was het wachten wel waard.

Gans in serene sfeer

Uiteindelijk ben ik weer teruggelopen naar mijn eerste plek, die met de kuifeenden voor de boom. Het licht was intussen wat beter geworden, maar nog steeds geen zon door de wolken en mist helaas...

Kuifeenden in optocht

Tja, en die zonsverduistering? Ik heb hem meegemaakt van 06.40u tot 12u: door de bewolking was er al die tijd geen zon te zien... :-(

Ach, over iets van 11 jaar geloof ik weer een herkansing, en voorlopig heb ik weer enorm genoten van mijn vroege foto-uitstap (de eerste sinds tijden weer) met de mist, Dodaars en andere watervogels :-)

Helgoland: Jan-van-genten en zeehonden

Wed, 11 Jun 2014 13:55:00 Z

Verliefd stelletje

In de meivakantie, van maandag 28 april t/m vrijdag 2 mei, zijn Carin en ik naar Helgoland en Düne geweest. Een locatie die al langer bij mij op het lijstje stond na het zien van alle mooie foto's van Jan-van-genten en zeehonden.
Het is een Duits waddeneiland, dat bereikbaar is vanuit diverse Duitse havens. Omdat wij vóór 1 mei gingen en met de snelle catamaran wilde varen, zijn wij vanuit Cuxhaven vertrokken.
Het was op de heenweg op de het laatste stuk overigens nog wel flink racen, want door een afsluiting van een stuk snelweg moesten we ineens een lang stuk binnenweg pakken, en kwamen we dus nog maar net op tijd bij de boot aan...
Ruim een uurtje later stonden we al aan de wal op Helgoland.

Jan-van-gent met een missie

Vooraf had ik uiteraard al flink wat informatie via Google verzameld, en ook van Willem de Kok had ik nog via email de nodige tips gekregen (waarvoor dank!). Maar eigenlijk is het eiland zo klein, dat het niet kan missen waar je voor de Jan-van-genten moet zijn.

In deze tijd van het jaar zijn de Jan-van-genten druk met paartjes vormen en nesten bouwen, dus ze vliegen af en aan met nestmateriaal. Dit geeft dus volop de mogelijkheid om ze in volle vlucht te fotograferen.

Met de bek vol spul voor het nest

Voor mij was het eigenlijk voor het eerst dat ik dat probeerde, en er zijn dan ook heel veel foto's in de prullenbak terecht gekomen. Maar door veel proberen (zowel vanaf statief als uit de hand), gebruik van alleen de middelste AF-sensor en de hoge snelheid stand (zo'n 8 beelden per seconde) en de continue focus stand zijn er toch ook een aantal goede beelden overgebleven.

Afremmen voor de landing

De mooiste tijd om te fotograferen was uiteraard net na zonsopkomst en net voor zonsondergang. Het mooie warme geel op de koppen kwam dan extra mooi uit, en de witte veren werden niet zo uitgebeten.

Ook de steile rotsen zijn in trek

Origineel zijn al deze foto's uiteraard niet, er zijn al heel erg veel fotografen daar geweest, en toen wij er waren was er ook een foto-workshop/-reis met diverse fotografen actief.
De volgende foto is volgens mij echter wel redelijk origineel en creatief:

Inzoomen op de Jan-van-gent

Vlakbij het eiland Helgoland ligt er nog een klein eilandje "Düne", dat vroeger ooit aan Helgoland vast zat. Je kan daar makkelijk met een veerbootje naar toe (ieder half uur, max. zo'n 10 minuten varen), en de grote verrassing (voor mij) daar waren de diverse Eidereenden.
Die had ik altijd al eens van dichtbij willen zien en fotograferen, en dat kon nu zomaar ineens :-)

Eidereend (mannetje) op het strand

De hoofdattractie op Düne zijn echter toch wel de zeehonden. Toen wij er waren zaten er op twee stranden flinke grote groepen, die makkelijk dicht te benaderen zijn.

Even poseren

Mijn 300mm lens op mijn Canon 7D (cropfactor 1,6) was vaak al teveel, maar zo kon ik ook weer makkelijk voldoende afstand houden of wat meer beeldvullende portretten maken.

Waarom zou ik toch zeeHOND heten?!

Slapende zeehond

De laatste dag stond er flink wat wind, waardoor het zand over het strand werd geblazen. De zeehonden trokken zich er niet zo veel van aan, en bleven gewoon lekker slapen.
De blauw-grijs-bruine tinten in deze foto vind ik zelf erg fraai.

Jonge zeehond in zandstorm

En het loonde altijd de moeite om gewoon rustig te gaan zitten kijken naar de zeehonden, afwachtend tot er iets leuks gebeurde of ze een mooie pose aannamen.

Oh oh, volgens mij ben ik nog wat vergeten...

Als afsluiting nog een paar Jan-van-gent foto's. Ook daar was het gewoon erg leuk om er langere tijd te staan, kijken, observeren, zoeken een enkeling of paartje die in mooi licht wat vrij van de rest zaten.

Gezellig saampjes - Jan-van-genten

Jan-van-gent met nestmateriaal net voor de landing

Jan-van-gent in het avondlicht

We hadden vrijwel de hele mid-week geluk met het fraaie weer en de mooie zonsondergangen, en vonden vijf dagen een mooi aantal dagen om er zo te zijn.
En naast fotograferen hebben we ook nog heerlijk op het strand van Düne gezeten, en je kan er ook prima lunchen in een strandtent.

Nog meer foto's van Helgoland en Düne kan je vinden in mijn portfolio.

Prachtige spreeuwenzwerm - lang gekoesterde wens in vervulling

Thu, 03 Apr 2014 11:44:00 Z

Spreeuwenzwerm voor de rode avondlucht

Ik ben vast niet de enige die een lijstje (of beter gezegd: lange lijst) heeft met dingen die je ooit eens gezien of meegemaakt wil hebben. Hoog op mijn lijst staat een reis naar Antarctica, om daar de prachtige ijsbergen en pinguïns te zien en fotograferen. En de Snow Monkeys en kraanvogels in Japan, en de ijsberen op Spitsbergen, en het noorderlicht, en The Wave in Amerika, en ...
En het zelf zien en meemaken van een spreeuwenzwerm!

Toen ik begin maart dan ook foto's op Facebook voorbij zag komen van een spreeuwenzwerm, in Nederland, ben ik er meteen achter aan gegaan waar dit was.

De walvis - spreeuwenzwerm

En tot mijn verassing en geluk was Jasper Doest zo aardig om mij de locatie door te geven waar dit spektakel te zien was!
De volgende avond, maandag 10 maart, ben ik er dus meteen heen gegaan. Jammer genoeg kwam er tegelijk met de spreeuwen wat bewolking en mist opzetten, waardoor het zicht en licht verre van optimaal was. Bovenstaande foto en de andere foto's van die avond zijn dus nogal grijs...

Uiteraard wilde Carin die spektakel ook meemaken, dus dinsdagavond zijn we er weer heen gegaan, nu dus met z'n 2-en.
Het was er echter weer gezellig druk, er waren al diverse andere fotografen (o.a. Edwin Giesbers) en kijkers. Het nieuws verspreidde zich duidelijk snel in Nederland.
Die avond hadden we veel mooier licht:

Spreeuwenzwerm

En donderdagavond kon ik het niet laten om nog eens erheen te gaan. Of eigenlijk was ik er al aardig in de buurt, want die middag was ik heikikkers gaan fotograferen bij Loofles (bij Kootwijk). Het kostte me wel wat moeite om de heikikkers te verlaten vóór de zonsondergang, maar mijn idee was dat de kikkers er elk jaar wel zijn en deze spreeuwenzwerm toch welk redelijk uniek was.
Het was die dag en avond prachtig weer, dus de lucht begon al geweldig te verkleuren toen de eerste spreeuwen zich aandienden.

Prachtig avondlicht

Drie avonden ben ik er dus geweest, met drie keer heel ander licht. Maar wel alle drie de keren prachtig om mee te maken.
De foto's van die drie avonden plaatst ik hier wat door elkaar, dat maakt het wat afwisselender...

Spreeuwenzwerm

Wolk van spreeuwen tegen de rode avondlucht

Vooral de eerste avond vormden de zwerm de meest mooie vormen. Dat is ook echt het fascinerende aan dit fenomeen: doordat de zwerm heen en weer blijft vliegen in steeds wisselende formatie, al dan niet gedwongen door een slechtvalk die een avondmaaltje probeert te verschalken, zie je steeds weer nieuwe figuren ontstaan.

Het schildpad - spreeuwenzwerm

Soms lijkt het ook nergens echt op, maar is het wel een mooie vorm:

Spreeuwenzwerm

En soms is het wel heel duidelijk welke figuur de wolk van vogels nu weer heeft aangenomen:

De Orka - Spreeuwenzwerm

Donderdagavond 13 maart was het licht echt fantastisch! Ik had gelukkig van tevoren een andere locatie bedacht om te gaan staan, om zo de ondergaande zon achter de zwerm te hebben (i.p.v. de ondergaande zon in de rug en de zwerm in het oosten).
Het bleek alleen dat ik niet de enige was die dit bedacht had: er stonden zeker 30 tot 40 fotografen, waaronder bijv. ook Jan Vermeer.

De kus - Spreeuwenzwerm

Hieronder een foto van het moment net vóórdat de zwerm spreeuwen hun slaapplaats in de bomen op zochten.
Er was bijna geen licht meer, sluitertijden van 1/8s bij f/4 en ISO3200 waren de norm.

Spreeuwenzwerm boven de bomen

Die donderdagavond, met de mooie zonsondergang, was er duidelijk meer licht. Dus lagere ISO en kortere sluitertijden.
Maar helaas ook iets minder mooie of duidelijke figuren. Ach ja, je kan niet alles hebben...

Gedachtenwolk - Spreeuwenzwerm

En zo is een lang gekoesterde wens van mij in vervulling gegaan, die kan van het lijstje worden afgestreept.
Hoewel, als er nog eens zo'n spreeuwenzwerm in de buurt te zien is, dan zal ik zeker weer direct naar toe gaan! :-)

NB: mochten jullie nog andere vormen herkennen in de foto's, laat maar weten in een reactie!
NB2: vergeet niet de foto's in het groot te bekijken door erop te klikken.

Uitwaaien op het strand van Katwijk - met zeehonden en donkere luchten

Thu, 16 Jan 2014 23:11:00 Z

Zeehond bij het strand

Dinsdag 7 januari had ik een dagje vrij en weer veel zin om met de camera op pad te gaan. Jammer genoeg is het nog steeds geen echte winter, dus ik vond het lastig om iets leuks te bedenken.
Tot ik mij wat foto's van een zonsondergang en een zeehond bij Katwijk herinnerde die ik op Facebook langs had zien komen.

De weersvoorspelling was redelijk veelbelovend: half bewolkt, met kans op wat zon en wellicht hier en daar een regenbui. Dat zou mooie luchten op kunnen leveren, en wie weet een mooie zonsondergang.

Dreigende luchten boven het strand

Helaas bleek het aan zee véél harder te waaien dan hier in Zeist. Ik had toch een dikkere trui aan moeten trekken, en het zand werd met grote kracht over het strand geblazen.
Toch waren er nog een paar andere 'idioten' voor hun lol op het strand...

Gezandstraald worden tijdens de strandwandeling

Maar eigenlijk is het ook niet zo idioot, want wat een prachtig licht krijg je zo, met een dreigende regenlucht op de achtergrond en een zonbeschenen strandwachtershuisje:

Dreiging boven de strandwacht

Gelukkig bleef het wel droog :-)

En toen ik aankwam was ik al aangesproken door een man die zijn hond uitliet: "Heeft u hem al gezien?"
Geen idee waar hij het over had, dus ik keek hem onnozel aan (kan ik best goed volgens mij ;-) ).
"U bent toch aan het fotograferen? Nou, daar even verder op, daar zit een zeehond! Daar bij die streep in het zand, daar komt hij regelmatig even boven water".

Aaaaaah, de zeehond, daar was ik inderdaad wel naar op zoek! Super dat deze man mij er even op wees, want hij zwom er inderdaad.

Zeehond bij het strand

Met het stuivende zand en de grijzige kleuren best een mooi gezicht.

Zeehonden bij het strand

Maar het mooist was natuurlijk toch wel toen het bleek dat er twee zeehonden rondzwommen, en er eentje heel even uit het water op het strand ging liggen (lees: gezandstraald ging worden met het zand in zijn ogen):

Zeehonden bij het strand

Helaas lieten ze zich daarna niet meer echt zien, alleen hun koppie kwam af en toe (te ver weg) even boven het water uit.
Op zoek naar andere onderwerpen kwam ik deze meeuwen tegen. Niet spectaculair, maar door die mooie waterlijn toch wel leuk.

Waterlijn en meeuwen

Ook zaten er -uiteraard- drieteenstrandlopertjes, Maar na een paar foto's gemaakt te hebben en daarbij -laag bij de grond- echt gezandstraald te zijn (erg slecht voor de camera!) en zand in mijn ogen te hebben gekregen vond ik het al snel welletjes.
(de vlekjes in de lucht zijn overigens meeuwen, geen stof op mijn sensor!)

Drieteenstrandlopertje

Helaas trok het hierna ook steeds verder dicht, een mooie zonsondergang zat er deze middag duidelijk niet meer in.
Compleet verwaaid, gezandstraald en met de zandkorrels in mijn ogen ben ik dus maar richting huis gegaan. Jammer, maar ik ga zeker binnenkort eens terug!

Naast deze foto's heb ik overigens ook nog een paar wat meer creatieve foto's gemaakt, die ik mijn serie "Beach Colours" noem. Deze verdienen wat mij betreft in een eigen blogje, dus die komen binnenkort!

Drieteenstrandloper bij Pier van IJmuiden

Sat, 26 Oct 2013 17:22:00 Z

Drieteenstrandlopers op een rijtje

En hier al weer mijn derde en laatste blogje over mijn dag bij de Pier van IJmuiden.

Net als bij de vorige twee blogjes zijn al deze foto's geschoten met mijn 300mm f/2.8 lens met 1.4 extender (= 420mm f/4).
Wat een prachtige combi is dat toch om mee te fotograferen! Super scherp, mooi contrast, mooie kleuren... :-)

Drieteenstrandloper

Op zoek naar wat lekkers

Echt heel veel tekst heb ik hier eigenlijk niet meer, ik heb alles in deel 1 al wel beschreven. Het gaat dit keer vooral om de foto's...
Ik ben nog steeds wel erg tevreden over de mooie lage standpunten.

Overal wordt in het zand gezocht naar eten

Portretje van dichtbij

Op een gegeven moment zag ik dat er, door het opkomende water, een klein zandbankje was ontstaan, waar de drietenen aan de rand van het water gingen zitten.
Ik kon nu ineens richting het strand fotograferen, met een randje water dat al tussen het zandbankje en het strand was ontstaan.

Drieteenstrandlopers op een rijtje

Hiervoor ontstond een prachtige voor- en achtergrond, met mooie zachte tinten: van beneden naar boven donker bruin - donker blauw - licht bruin - licht blauw.

Drieteenstrandloper balancerend op één poot

De prachtige veren van de Drieteenstrandloper

Slapende Drieteenstrandloper

Jammer genoeg kwam er een andere fotograaf en wandelaars aan, zodat ineens alle Drietenen er vandoor vlogen. Grrr.... :-(
Ik heb nog een tijdje zitten wachten of ze weer terug zouden komen, maar op een gegeven moment was ook het zandbankje onder gelopen door de opkomende vloed, dus toen was het tijd om naar huis te gaan.

Al met al een lekker dagje aan het strand, met heerlijk weer en een aantal leuke foto's.

En intussen is de herfst volop losgebarsten, dus tijd voor paddenstoelen!

Steenloper in bad

Wed, 23 Oct 2013 22:19:00 Z

Ja, een bad is echt wel hard nodig

Dit is het tweede deel van mijn dagje naar de Pier van IJmuiden.
Naast de Drieteenstrandlopers en de Bonte Strandlopertjes vond ik eigenlijk alleen de Steenlopers nog wel leuk om te fotograferen (er waren uiteraard ook wel genoeg meeuwen, maar daar 'kan' ik nooit zo veel mee. Verder was er weinig 'bijzonders' te zien).

Precies toen ik eens lekker op de basaltblokken in de zon was gaan zitten, besloot een Steenloper eens lekker een bad te nemen. Actie!

Steenloper in bad

Het water spetterde alle kanten op.

Even lekker spetteren

Door mijn camera en lens zo laag mogelijk voor me op een rotsblok te leggen, had ik zowel een laag standpunt als ook een stevige ondersteuning.

Zo, dat is weer stukken beter

Het bijbehorende vrouwtje (of mannetje?) kon dit nu natuurlijk niet achterblijven.

Steenloper in bad

Nog even wat harder spetteren met de vleugels:

Het gaat er wild aan toe in het water

Even uitschudden:

Even uitschudden

En klaar: alles is weer schoon, tijd om tevreden er vandoor te gaan...

Klaar, alles is weer schoon

Het derde en laatste deel zal weer de schattige Drieteenstrandlopers in het zonnetje zetten :-)

Drieteenstrandloper en Bonte strandloper

Sun, 20 Oct 2013 20:00:00 Z

Drieteenstrandlopers en Bonte strandloper

Omdat ik even wat paddestoelen-moe was èn geïnspireerd door het blogje van Loes besloot ik op maandag 7 oktober weer eens naar IJmuiden te gaan.
Uiteraard in de hoop er leuke Drieteenstrandlopertjes te kunnen fotograferen, en wie weet wat voor anders leuks.

Het bleek die maandag prachtig mooi weer te zijn aan zee, dus mooi helder licht om de vlugge vogeltjes goed vast te kunnen leggen.
Vandaar dat ik mijn foto's maar in 3 delen ga plaatsen, anders worden het wel erg veel foto's per blog. Want ik kon toch echt (weer) niet kiezen...

Op de volgende fotos is goed te zien wat een grootte verschil er is tussen de meeuw en de Drieteentjes:

Meeuw en Drieteenstrandlopers

Drieteenstrandlopers en meeuw

Uiteraard probeerde ik een zo laag mogelijk standpunt in te nemen, zodat er een mooie zachte voor- en achtergrond zou ontstaan. En zodat je echt op ooghoogte met de Drieteenstrandlopertje komt.
Ik ben echter niet languit gaan liggen in het natte zand, maar met een hoekzoeker en knielend de camera en lens vrijwel op het zand vasthoudend ging het ook erg goed!

Drieteenstrandloper

Het leukst is natuurlijk als er wat actie te zien is. Gelukkig moest er af en toe even wat gewassen of uitgeschud worden.

Even de veren uitschudden

Bonte strandloper, klaar om op te vliegen

Echt opvliegen deed hij niet, het was gewoon even een klein 'hupje'.

Bonte strandloper, even een klein hupje

Even de vleugels strekken

En als afsluiter van dit eerste blogje nog een paar badderende Drieteenstrandlopertjes,

Drieteenstrandlopers aan het badderen

De volgende (korte) serie zal over een paar badende Steenlopertjes gaan. Veel meer was er helaas naast de Drieteentjes niet te zien die dag.
En de laatste serie bevat dan weer diverse foto's van Drieteenstrandlopers, maar wel in heerlijk zacht licht...

Wildpark Anholter-Schweiz in Isselburg, Duitsland

Sat, 02 Mar 2013 17:29:00 Z

Lynx in een sneeuwbui - fraaie oorpluimpjes

Zoals ik al in mijn vorige blogje had aangekondigd: dit is mijn laatste winterse serie (tenminste, daar ga ik op dit moment wel van uit, met lente-dagen met zon en 15 graden voor komende week in het vooruitzicht).

Dit keer met foto's die ik genomen heb in het "Biotopwildpark Anholter-Schweiz" in Isselburg (Duitsland). Dit is een soort kleine dierentuin, waar een beperkt aantal soorten in natuurlijke, vrij grote hokken worden gehouden. En waar je bijv. gewoon door het gebied met damherten kan lopen.

Pauw in de sneeuw

Uiteraard is dit niet vergelijkbaar met fotograferen "echt in het wild", maar het is wel een mooie gelegenheid om dieren te fotograferen die je anders niet of nauwelijks zal kunnen vinden, en om je fotografie-vaardigheden te oefenen (bijv. voordat je wel echt in het wild op "excursie" gaat).

Pauw in de sneeuw

De volgende foto is een mooi voorbeeld van eens lekker oefenen: kop en oog scherp erop krijgen, terwijl de pauw wegloopt en met zijn kop heen en weer beweegt en ook nog eens de compositie in de gaten houden:
(uiteraard zijn er ook zeer velen mislukt, die laat ik je niet zien ;-) )

Pauw in de sneeuw

Ook een close-up portret van een damhert wordt ineens mogelijk, zelfs met 300mm lens:

Damhert

En helaas, te dichtbij en niet goed opgelet, de poten staan er niet helemaal op :-(

Damhert

Alsof hij het door had: lekker puh!

Omkijkend damhert met de tong uit zijn bek

Bij de vosjes is meteen duidelijk dat het een niet geheel natuurlijke setting is. Alhoewel je je ook kan afvragen of de vossen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen tegenwoordig nog echt natuurlijk te noemen zijn...

Twee vosjes in een boomstam

De lynx was voor mij toch wel één van de trekpleisters van het wildpark. Sinds ik deze in Lapland gezien en gefotografeerd heb, is dit toch wel één van mijn favoriete katachtige (naast de cheeta).
In eerste instantie zat hij vrij ver weg, in het donker onder een boom. Maar op een gegeven moment ging hij aan de wandel, en kwam ineens erg dichtbij.
Dat op dat moment ook de sneeuw behoorlijk naar beneden kwam zetten was echt een kadootje, dat geeft de foto toch weer wat extra sfeer.

Lynx in een sneeuwbui

Portret van een gapende lynx

Wat heeft de lynx toch een prachtige kop, met van die grappige oorpluimen:

Close-up van de ogen en oorpluimen van een lynx in een sneeuwbui

Naast de lynx is er ook een wolf in een mooi groot, natuurlijk hok.

Wolf in de sneeuw

Het is dus inderdaad al mogelijk om een wolf net over de grens met Duitsland te zien, zelfs in de sneeuw :-)

Wolf in de sneeuw

Ook de wilde kat is redelijk uniek in het wildpark, die zie je niet zo vaak. Ze hebben er een hok met meerdere wilde katten.
Hier een bijzondere foto van de wilde kat, slapend op een boomtak met een lading sneeuw op zijn rug en in een flinke sneeuwbui:

Wilde kat met sneeuw op zijn rug

Al met al is het zeker de moeite waard om eens naar dit wildpark te gaan! Het was voor mij ruim een uurtje rijden vanuit Zeist, qua tijd ongeveer net zover als de AWD voor mij. En de entree is met 6 euro ook goed te doen.

Het was voor mij de eerste keer, en ik vond het echt super om er in de winter met sneeuw en sneeuwbuien te zijn. Maar ik ben ook wel benieuwd hoe het er zal zijn als het groener en meer begroeit is. Dus ik ga er vast nog wel eens heen, in de lente of zomer. Al is het maar om ook eens de beren te kunnen fotograferen, die nu allemaal in winterslaap waren...

Ooievaars en wilde zwanen in de sneeuw

Sat, 23 Feb 2013 15:42:00 Z

Twee ooievaars in de sneeuw

In mijn vorige blogje schreef ik al dat ik nog een aantal fraaie foto's had van Ooievaars en van Wilde zwanen in de sneeuw en op het ijs. Ik had toen het idee om ze nog niet op mijn blog te zetten, maar heb me intussen bedacht. Het is nu nog een beetje winters, dus nu spreekt het meer aan dan straks in het voorjaar als het weer mooi en warm weer is geworden.

Drie ooievaars in de sneeuw

Het was een prachtig gezicht hoe de ooievaars steeds hun snavel in de borstveren stopten, blijkbaar om zo een beetje warm te blijven.

Ooievaar op één poot in de sneeuw

Twee ooievaars in de sneeuw

Vanwege de kou zat er logischerwijs niet zo heel veel beweging in de ooievaars, maar af en toe gingen er toch een paar een stukje aan de wandel.

Drie ooievaars in de sneeuw

Helaas was mijn 300mm lens + 1,4 extender eigenlijk teveel voor de volgende foto, ineens zaten ze met tien (!) ooievaars op een kluitje, maar dus net te dichtbij en ik had geen tijd meer om mijn extender of lens te wisselen...

Tien ooievaars in de sneeuw

Vijf ooievaars op een rijtje, in de sneeuw

Als laatste nog een foto die ik nogal 'high-key' bewerkt heb, dus flink de belichting opgeschroefd zodat het wit echt wit wordt:

Ooievaar in de sneeuw - in high-key

Behalve de ooievaars waren er ook Wilde zwanen, die op een mooie plek op het ijs zaten. Door de al wat lager staande zon ontstond een mooi warm licht op het ijs en op de zwanen.

Wilde zwaan op het ijs en in de sneeuw

Vanwege de kou en slaap staken ze de snavel lekker diep in de veren:

Wilde zwaan op het ijs met warme tinten

Dezelfde foto als hierboven, maar nu als verticale crop. Ik kan zelf niet kiezen welk ik het mooiste vind...

Wilde zwaan op het spiegelende ijs

En als afsluiter de foto die ik zelf het mooiste van deze serie van 4 vind.
De mooi gevouwen vleugels, de net zichtbare geld snavel en het spiedende oog en de warme kleur van het ijs: voor mij komt zo alles mooi bij elkaar samen in deze foto.

Slapende wilde zwaan op het ijs

Na deze serie heb ik ook nog een winterse serie van mijn uitstapje naar Wildpark Anholter Schweiz. Dit ligt bij Isselburg, een klein plaatsje net over de grens bij Arnhem. Deze serie zal ik dus ook nog redelijk snel gaan plaatsen voordat de winter echt voorbij is...

Winter foto's 2013

Mon, 11 Feb 2013 18:14:00 Z

Nu het winterse weer toch een beetje aanhoudt, kan ik nog een serie winterse foto's hier plaatsen die nog steeds in mijn archief klaar stonden.
De eerste paar foto's heb ik gemaakt 16 januari, toen ik een dag naar Natuurpark Lelystad ben gegaan.

Ik was er rond zonsopkomst, maar er hing een dikke laag bewolking. Hierdoor ontstond wel een bijzondere combinatie van schaduw-blauwe onderkant en zonsopkomst-rode bovenkant.

Winterlandchap

In het natuurpark waren de herten helaas nauwelijks te zien, die stonden op grote afstand. Dan maar een bevroren meertje fotograferen...

Bevroren meertje

Door het lage zonlicht zagen de rietpluimen er prachtig uit. Dit keer werkte ook de achtergrond goed mee, vaak wordt die erg rommelig.

Rietpluimen in het lage zonlicht

En nog maar een bevroren meertje, dit keer ook met sporen van een of ander dier.

Bevroren meertje met dierenspoor

Bij de wilde zwijnen vlogen erg veel vinkjes rond, die allemaal afkwamen op de omgewroete aarde, op zoek naar wat lekkers. Door het lekkere zonnetje op de vink, de groene takken en de blauwige sneeuw ontstond een mooi kleurcontrast.

Vink in sneeuwlandschap

De sneeuw is ook mooi om eens te oefenen op een meer grafisch beeld. Een soort mikado...

Grafisch sneeuwplaatje

Ook een grauwe gans ziet er ineens prachtig uit in het sneeuwlandschap, wat een mooie lijnen op het lijf en oranje snavel!

Grauwe gans in de sneeuw

En tot mijn vreugde zat er ook een koppeltje Wilde zwanen. Mooie elegante vogels, met een grote gele snavel (de Kleine zwaan heeft een minder groot geel deel op de snavel, die is juist meer zwart).

Wilde zwaan portret

De laatste drie foto's zijn van 26 januari, en heb ik gemaakt in De Bilt, bij landgoed Beerschoten.
Toen ik net aankwam, begon het juist flink te sneeuwen. Gelukkig zaten er konijnen vlakbij:

Konijn in een sneeuwbui

Konijn in de sneeuw in panorma-formaat

Later kwam ik nog dit roodborstje tegen. Omdat de rode borst zo lekker eruit knalt, mag hij hier op mijn blog, verder is het natuurlijk weer 'gewoon een roodborst op een takkie' ;-)

Roodborst

En zo sluit ik dit blogje maar weer eens af. Een beetje van alles wat, maar ook zo zonde om niets mee te doen.

Bij Natuurpark Lelystad heb ik overigens nog meer fraaie foto's van de Wilde Zwanen gemaakt, en ook nog een serie van ooievaars in de sneeuw (!). Maar ik heb besloten die nog niet hier op mijn blog te zetten, een aantal wil ik bij de Roots fotowedstrijd gaan inzenden. En dan is het volgens mij beter als die foto's nog niet te zien zijn geweest... ;-)

Sneeuw, mist en zonsopkomst bij de Oostvaardersplassen

Sat, 12 Jan 2013 14:02:00 Z

Zoals ik in mijn vorige blogje al aankondigde, heb ik nog een serie foto's van mijn foto-tripje naar de Oostvaardersplassen op 8 december.
Het was de zaterdag dat het prachtig weer zou worden en in heel Nederland sneeuw lag. Dus de dag om vroeg op te staan en vóór zonsopkomst ergens te zijn.
Na lang wikken en wegen besloot ik maar weer eens naar de Oostvaardersplassen te gaan. Herten of Konik paarden in de sneeuw en eventueel mist doen het altijd goed ;-)

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Jammer genoeg liep een enorme groep Konik paarden precies aan de verkeerde kant van mijn pad, zodat ik ze niet tegen de opkomende zon in kon fotograferen.
Door de mist, die nog flink toenam toen de zon op begon te komen, ontstond er wel weer zo'n heerlijk sfeertje.
Deze boompjes doen me altijd denken aan de Serengeti of een andere Afrikaanse savanna (want op de Serengeti ben ik nog nooit geweest, haha).

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Door de oranje kleurende lucht boven en de blauwige mist vlak boven de grond ontstond een prachtig landschap. Alleen het fotograferen ervan viel me niet mee...

Nederlandse Serengeti, in de sneeuw bij zonsopkomst

Tegen de zon in ontstond een prachtige kleur, en bij gebrek aan een paard moet dit eenzame takje in het ijs van een plas water maar de hoofdrol vervullen.

Takje in het ijs bij zonsopkomst

Doorlopend richting de grote hut "De Zeearend" kwam ik gelukkig toch nog een groepje paarden tegen. Hier had ik wel even de kans om de paarden met tegenlicht te fotograferen, maar door alle boomstammen, takken en struikjes werd het al snel een rommeltje op de foto.
Deze is nog wel redelijk "rommel-vrij', en het licht vormt een mooi randje om de contouren van het paard.

Konik paard in tegenlicht

Er vlogen ook de nodige spreeuwen rond, deze zaten heerlijk in het zonnetje op te warmen en vlogen eens niet meteen weg zodra ik in de buurt kwam.

Drie spreeuwen aan het zonnen

En ook deze spreeuw bleef fijn voor me zitten:

Spreeuw in het zonnetje

Toen ik weer met de auto over de Praamweg reed, zag ik een heleboel zwanen en andere (voor mij onherkenbare) watervogels in de mist op het ijs en een beetje water zitten. Mooi met tegenlicht, en toen er een reiger kwam aanvliegen was het plaatje compleet.

Reiger en zwanen in de mist

Reiger en watervogels in de mist

Daarna ben ik nog doorgereden naar Lepelaarplassen. Het was er prachtig wit met veel sneeuw, maar het mooie licht was al lang verdwenen. En het lukte me niet echt (meer) om er fraaie foto's van te maken.
Maar gewoon er wandelen en genieten van een langs-schietende ijsvogel was ook heerlijk.

En terug lopend naar de auto heb ik toch nog maar een panarama-foto gemaakt van de prachtige bomen langs het water:

Sneeuwlandschap

Gelukkig is het op dit moment weer wat zonniger en de ijs-kou gaat er vast ook weer voor zorgen dat het buiten weer -fotografisch- wat interessanter wordt :-)
Ik moet maar weer eens snel wat nieuwe plannen gaan maken...

Wintersfeer rondom landgoed Rhijnauwen

Tue, 01 Jan 2013 18:34:00 Z

Aangezien het de afgelopen tijd nogal grijs, grauw, miezerig, troosteloos, triest, treurig, regenachtig, ... kortom herfstachtig weer was, grijp ik maar eens terug op een serie met een heerlijke wintersfeer.
Het was de vrijdag van het weeralarm, 7 december, toen half Nederland thuis bleef (vrij of thuis-werkend) of in de lange files terecht kwam.
En ik was lekker vrij die dag, en kon op het fietsje en wandelend gaan genieten van de witte sneeuwpracht op landgoed Rhijnauwen :-)

Eenzame wandelaar in sneeuwlandschap

Omdat de sneeuw die donderdag en vrijdag met redelijk veel wind was gevallen, waren de stammen van de bomen aan één kant prachtig bedekt met een sneeuwlaag.
En ook alle takken waren zwaar van de sneeuw.

Wandelaar aan eind van besneeuwde bomenlaan

Dit nodigde uit tot het zoeken van grafische plaatjes, en een slingerend pad doet het dan altijd goed:

Slingerend pad in het bos vol sneeuw

De reiger, die aan de gracht stond bij Fort Rhijnauwen, kon ik mooi door de besneeuwde boomtakken heen nemen.
Het was even 'zoeken' naar een goed standpunt, zodat in ieder geval zijn oog en snavel goed zichtbaar en scherp zouden blijven.

Reiger in de sneeuw, achter een boom

Bij een huis vlogen er achter een heg vele mussen, op zoek naar wat eten.
Dit bood me de mogelijkheid om door de besneeuwde heg heen de mus te fotograferen, waardoor er een mooi licht en natuurlijk kader ontstaat.

Mus, door een besneeuwde heg gefotografeerd

En toen weer op zoek naar een mooie lijnenspel in de besneeuwde bomen:

Lijnenspel van besneeuwde bomen

Een bijna kale, besneeuwde akker met een mooie bomenrij op de achtergrond zorgde voor een mooi landschapsbeeld. De donkere boom rechts die naar links lijkt te wijzen is een leuke 'bonus' voor de compositie vind ik.

Besneeuwd boerenland met bomenrij

En uiteraard ook nog even een echt grafisch plaatje:

Lijnenspel op de witte akker

En om af te sluiten nog een prachtig winterlandschap, waar je goed kan zien hoe vol alles met sneeuw zat.

Winterlandschap

Gelukkig heb ik ook nog een serie over een winters Oostvaardersplassen in de pijplijn (van zaterdag 8 december), hopelijk kan ik zo de huidige herfstachtige winter overbruggen totdat het tenminste weer écht winter wordt met sneeuw en (/of) temperaturen ver onder nul!

Zonsopkomst bij een mistig Wavershoek

Sat, 06 Oct 2012 14:22:00 Z

Voor zondag 22 september was een mistige ochtend voorspeld, dus op zaterdag was ik al druk aan het bedenken hoe vroeg ik op pad zou gaan, en waar naar toe. In eerste instantie dacht ik aan De Groene Jonker, maar omdat dat op dat moment niet altijd even makkelijk bereikbaar was besloot ik naar Wavershoek te gaan. Een klein natuurgebied vlakbij Botshol, waar ik hoopte om zwanen, eenden etc. in een mistige, moerasachtige omgeving te kunnen fotograferen.

Kleurrijke zonsopkomst

Onderweg er naar toe reed ik al regelmatig door behoorlijke mistbanken, dus ik had goed hoop. Gelukkig bleek het -in eerste instantie- niet té mistig, en waren net voor zonsopkomst een paar wolkjes aanwezig die prachtig kleurden.
(tip: zorg er dus altijd voor om echt minimaal een half uur vóór zonsopkomst op je bestemming te zijn, dan is het licht het mooist en heb je nog de tijd om een goede compositie te zoeken!)

Kleurrijke zonsopkomst (staande foto)

Ik was er in mijn eentje (bijzonder, zo op een zondagochtend met uitstekende fotografie-voorspellingen), en het was enorm genieten van de gakkende ganzen, de als speelgoedbeestjes piepende smienten en de prachtige omgeving.

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Zoals je ziet kan ik gewoon niet kiezen welke foto ik mooier vind dan de ander, dus ik plaats maar gewoon een hele serie (ook al lijken ze behoorlijk op elkaar, ze hebben toch allemaal net weer iets anders)...

Waterrijk landschap met een kleurrijke zonsopkomst

Helaas verdween de mooie kleur in de lucht al vrij snel. Maar gelukkig zorgden de mist en de kleine wolkjes nog voor een heerlijke sfeer.

Fraaie wolkenlucht

Zonopkomst, mist en een mooie wolkenlucht

Toen de zon en de kleur verdwenen achter een laag bewolking, die snel kwam opzetten, werd de mist ineens flink dikker. Tijd dus voor de mistige plaatjes....

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Eendjes in de mist

Toch was ook de bewolkte lucht nog wel de moeite waard, zeker met wat wegvliegende ganzen ervoor.

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Zwanen, eenden en ganzen in de mist

Wegvliegende ganzen in kleurige lucht

Op een gegeven moment kwam de wind steeds meer opzetten, en binnen een half uurtje was alle mist verdwenen. Gelukkig zat er nog wat kleur in de lucht, en weerspiegelend in het water kon ik zo nog op het laatst wat aardige plaatjes schieten.

Weerspiegeling in het water

Zeker toen de ganzen op een rijtje het water in kwamen was dit een mooi gezicht. Gelukkig ook was dit precies een stukje water dat beschut lag voor de wind, dus er ontstonden aardige weerspiegelingen.

In ganzenpas

En zo begon mijn zondagochtend met 2 heerlijke uurtjes bij Wavershoek!
Helaas ook wel met twee compleet doorweekte wandelschoenen, ik kon mijn sokken thuis uitwringen en het duurde 2 dagen voor mijn schoenen weer helemaal droog waren - volgende keer toch maar laarzen meenemen als het zo nat en mistig is...

Juffers en Lepelaars

Sat, 29 Sep 2012 19:08:00 Z

"Juffers en Lepelaars: wat een rare combinatie" hoor ik je denken ;-)
En dat is ook zo. Maar ik had nog twee kleine series hierover klaar liggen die ik allebei wel aardig vind, maar het zijn geen topfoto's. Daarom stop ik die nu maar gewoon bij elkaar in één blogje, dan is er meteen wat afwisseling.

Nadat mijn vorige poging om het Icarusblauwtje te fotograferen wel aardig gelukt was, ben ik op 29 augustus aan het eind begin van de avond naar het Leersumse Veld gegaan. Een mooi heidegebied, dus ik had goede hoop om weer diverse vlinders te gaan zien.
Helaas, dat viel nogal tegen. Of ik keek niet goed of ze zaten er gewoon niet, maar ik zag dus geen enkele vlinder.

Maar..., juffers vlogen er wel heel veel (helaas ken ik de soortnaam niet precies. Op de blog van Victor Bos zegt hij op het Leersumse Veld gewone pantserjuffers gefotografeerd te hebben, dus de kans is groot dat ik dezelfde soort heb gezien).

Juffer in tegenlicht

Dit keer wilde ik wel eens wat grafischer beelden proberen te maken, met tegenlicht.
Jammer genoeg werd het geen fraaie gekleurde zonsondergang (waar ik uiteraard wel weer op gehoopt had). En de toch wel vrij felle zon zorgde voor een nogal uitgebeten lichte vlek in beeld. Eraf croppen heb ik geprobeerd, maar dan wordt het weer een vrij standaard, saai plaatje?!

Juffer in tegenlicht

Zonder zon in beeld wordt het al wat beter, maar door al die sprietjes wordt het ook wel weer wat rommelig. Wel heb ik mijn best gedaan om de juffer precies voor een lege achtergrond te plaatsen.

Juffer en graspluimen

De maan liet zich ook nog zien, en terwijl het al behoorlijk donker begon te worden vond ik toch een juffer tussen de sprieten. Na een paar foto's vond die het echter wel genoeg en vloog weg, zodat ik niet echt lekker heb kunnen spelen met verschillende standpunten.

Juffer bij avondlicht

Na deze serie van juffers op het Leersumse Veld dan nu de hele andere serie: vliegende Lepelaars op Texel.
Op 16 september hadden Carin en ik een excursie van onze vogelcursus op Texel, maar slechts één dagje heen en weer vonden we wat kort. We zijn er zaterdag dus al heen gegaan, en hebben toen al erg veel leuke soorten (o.a. watersnip, grote stern, kluut, goudplevieren) gezien. Maar jammer genoeg vaak te ver om goed te kunnen fotograferen.

Bij de Slufter was er echter een flinke groep Lepelaars aan het foerageren, en die lieten zich redelijk benaderen.

Lepelaars in vlucht

Maar ook zij vlogen toch weer een stukje verder als ik te dicht bij kwam. Kon ik dus wel mooi eens oefenen op vogels in vlucht.
Met een vaste 300mm lens valt het dan echter niet mee om ze allemaal in beeld te krijgen / houden. Zo valt er dus net weer een kop vanaf aan de linkerkant, niet zo heel fraai...

Lepelaars in vlucht

Kijk, dit is al beter.

Lepelaars in vlucht

Maar ook hier ging het weer mis...

Lepelaars in vlucht

Een achterblijver in zijn eentje - dat is toch een stukje makkelijker om goed in beeld te krijgen.
Kortom: ik moet nog erg veel oefenen en leren op dit gebied!

Vliegende Lepelaar boven de Slufter

Mijn volgende blog wordt een verrassing - ook nog voor mijzelf ;-) Ofwel -eindelijk- de eerste serie foto's van IJsland, ofwel toch eerst de mistige zonsopkomst bij Wavershoek...

Lesbos - vogels, vlinders, juffers en een hagedis

Sat, 30 Jun 2012 17:40:00 Z

In mijn vorige bericht heb ik wat landschap-foto's van Lesbos laten zien. Dit keer zijn de vogels, vlinders, juffers en een hagedis aan de beurt.

NB: Klik zeker op de foto's voor een grotere versie!

Steenuil voor een blauwe schuur

Lesbos staat dus bekend om de grote vogelrijkdom, vooral in het voorjaar. Eind april, begin mei is de beste tijd. Wij waren er -dus- in de eerste week van mei, de toptijd dus.
Maar helaas, we blijken niet zulke goede vogel-spotters te zijn, of het viel dit jaar gewoon een beetje tegen?!

Wat ook wel meespeelde is dat we niet zoveel puf hadden om erg vroeg op te staan (het was tenslotte vakantie ;-) ), en we zaten niet bij vogel-hotspot Skala Kalonis, maar in drie andere dorpjes op het eiland.
Maar er viel naast de vogels nog genoeg te genieten, ook de vlinders vlogen veelvuldig rond.

Oranjetipje

De Zwartkopgors was overigens zelfs voor ons niet te missen. Die hoorden en zagen we echt overal.

Zwartkopgors

Ook de Steltkluut hebben we meerdere keren gezien.

Steltkluut

Bij ons tweede onderkomen kwamen we deze hagedis tegen op een paaltje langs de weg. Jammer genoeg dus niet in zijn geheel te zien, het is een best grote hagedis van zo'n 30cm (kop tot staartpunt).

Oostelijke Smaragdhagedis

Bij de zoutvlakten van Skala Kalonis viel het aantal vogels ons dus een beetje tegen, maar misschien hadden we te hoge verwachtingen. We hadden overigens ook geen telescoop bij ons, dus we moesten het met de verrekijkers doen.
Ook toen we er redelijk vroeg waren, om 8.00u, zaten er niet zo heel veel vogels op redelijke afstand. Maar er zaten wel erg veel juffers nog op te warmen. Dat was dus leuk 'prijsschieten' ;-)

Juffers op een rietstengel

Vier juffers op een rietstengel

Ralreigers zaten er overigens wel vrij veel. Soms mooi verstopt tussen het riet.

Ralreiger

Grauwe gors

Tijdens een wandeling op zoek naar orchideeën kwamen we dit kleine vlindertje tegen:

Turks Geelsprietdikkopje

En als afsluiter nog een knaller :-)
Het is precies hetzelfde steenuiltje als de eerste (openings) foto!
Beide heb ik gefotografeerd vanuit de auto, nadat Carin hem vanaf een pompstation had zien zitten. Bij deze ben ik echter 2 meter doorgereden, omdat ik door had dat die blauwe onrustige achtergrond niet zo heel fraai was. En er naast de blauwe schuurdeur een prachtige geel-oranje muur zat.
Kan je nagaan hoeveel verschil 2 meter uit kan maken!

Steenuil voor een oranje muur

Al met al toch weer een leuke serie foto's en herinneringen aan een mooie vakantie.
Volgende keer de derde en laatste serie foto's van Lesbos, dan met de bloemetjes :-)

nb: we zijn overigens in totaal 10 dagen naar Lesbos geweest, eerst drie nachten in Skala Sikamineas, daarna drie nachten in Skamnioudi, vervolgens drie nachten in Plomari, en uiteindelijk nog 1 nacht bij het vliegveld in Charamida.
Al die dagen hadden we een huurautootje, zodat we makkelijk op pad konden gaan. Zo hebben we ook nog een autotocht naar het westen van het eiland gemaakt, via een klooster.

Bosuilen, Witte Kwikstaart en Grutto op een paaltje

Wed, 18 Apr 2012 20:04:00 Z

Zoals al in mijn vorige blogje aangekondigd: dit keer weer eens wat vogelfoto's.

Op een zaterdagochtend werd ik door een vriend gebeld, want hij had bosuilen gezien in Utrecht. Een vrouwtje met drie jongen ("takkelingen"), die goed te zien waren in de kale bomen waarin ze zaten.
Begin van middag ben ik dus snel gaan kijken, en ja hoor, ze zaten er nog!

Bosuil

Inderdaad goed zichtbaar, maar helaas wel met een heleboel takjes die vreselijk in de weg zaten voor een mooie foto.
En ze zaten ook vrij hoog, zodat je ze vooral van onder ziet.

Uilskuikens of takkelingen van de Bosuil

Gelukkig deed moeders nog even de oogjes een beetje open, om toch even in de gaten houden wat daar onderen allemaal gebeurde.

Bosuil

Toen ik voor de tweede keer naar Loofles ging om op zoek te gaan naar de blauwe Heikikkers, ben ik eerst even langs en door de Arkemheense polder gereden. Het is voor mij toch redelijk in dezelfde richting, en ik wilde niet te vroeg (met hard licht) bij de kikkers komen.
Aangezien de weidevogels zoals Grutto, Kievit en Tureluur zich weer lieten zien en horen, is het altijd leuk om een beetje door de polder te toeren in de "mobiele schuilhut".

Qua soort niet heel bijzonder, maar hier wel met een lekkere zachte achtergrond: de Witte Kwikstaart.

Witte Kwikstaart

Tja, en toen op zoek naar de Grutto's. Een Grutto op een paaltje stond al langere tijd op mijn verlanglijstje, maar dan wel met een mooie achtergrond, en liefst ook nog met mooi licht (ja, ik ben niet zo veeleisend... ;-) ).
Op een gegeven moment zag ik drie auto's staan met enorme lenzen uit het raam. Daar was wat te zien!
Inderdaad, een Grutto op een paaltje.
Maar met drie auto's vond ik het te druk om er ook nog bij te gaan staan, en even verderop stond ook een busje met telelens uit het raam.
Nog een Grutto op een paaltje!

Om hem niet weg te jagen voor die andere fotograaf in het busje ben ik eerst maar eens doorgereden, en toen ik weer terug kwam was het busje weg en de Grutto zat er nog!

Grutto op een paal bij verbodsbord

Zoals je ziet kon hij geen kant op: aan de ene kant verboden gebied, en aan de andere kant stond ik met mijn auto ;-)
Scheefhangend, uit de hand, mikkend door het raampje aan de bijrijderskant kon ik mooi een stukje lucht erbij krijgen, zodat ik mijn prachtige achtergrond had, en het was om 16.00u best mooi licht :-)

Grutto op een paal

Aan de andere kant van me werd er ook nog gepaard: gelukkig weer goede kans op jonge Grutto's!
Dit was dus wel met behoorlijk tegenlicht, dus minder fraai van kleuren.

Parende Grutto's

En dan nog maar één op het paaltje, met dat prachtige licht en mooie achtergrond:

Grutto op een paal

De Grutto's waren zo een redelijk onverwacht extraatje, en ik was dus ook snel vergeten dat mijn blauwe heikikkers er bij Loofles niet meer waren. Eindelijk heb ik ook mijn "Grutto op een paaltje" :-)

Krooneenden, Knobbelzwanen en Witgatje in de AWD

Sat, 18 Feb 2012 17:42:00 Z

Zondag 5 februari zat ik 's avonds weer wat foto-blogjes te bekijken, en er kwamen er ineens een aantal voorbij met prachtige foto's die in de Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD) genomen waren. O.a. een blog van Loes en één van Carpe Diem/Ghita met Wilde Zwanen en een ijsvogel.

Hoewel ik dus eigenlijk niet van plan was om maandag (ver) op pad te gaan, besloot ik direct om toch maar weer eens naar de AWD te gaan. Want Wilde Zwanen in de sneeuw en een ijsvogel (en mogelijk een vosje in de sneeuw) wilde ik graag eens zien en fotograferen.
Snel dus Loes gemaild om te vragen of ze wilde vertellen waar de Wilde Zwanen zaten. En omdat Loes toch ook weer naar de AWD zou gaan op maandag en ze aanbood mij te 'gidsen' naar de zwanen was dat natuurlijk helemaal mooi!

Krooneend (Netta rufina)

Uiteindelijk was ik pas aan het begin van de middag in de AWD, en nadat we elkaar eindelijk gevonden hadden ('langs het betonnen kanaaltje' bleek voor mij toch niet zo eenduidig en makkelijk te vinden ;-( ) kwamen we eerst een paar Krooneenden tegen. Ze zaten redelijk dichtbij en het riet gaf een gouden gloed aan het water.

Krooneenden

Een zo laag mogelijk standpunt is toch vaak het mooist, dus plat op de buik dan maar.

Krooneenden voor het riet

Jammer genoeg bleek even later dat de Wilde Zwanen niet zo fotogeniek in beeld te krijgen waren. De mooie gele snavels waren nauwelijks te zien, en al vrij snel vonden ze het tijd voor een tukkie met de kop onder de veren.
Mijn paar foto's zijn helaas niet blog-waardig, dus geen Wilde Zwanen hier in beeld...

Maar tijdens een stop vlakbij de Wilde Zwanen was er wel weer een leuk stukje ijs op een takje.

IJssculptuur op een takje

En een 'gewone' Knobbelzwaan deed erg zijn best om mij de Wilde Zwanen te laten vergeten.
Waarschijnlijk om te voorkomen dat zijn poten zouden vastvriezen, maar ik vond het net een dansje.

Zwanendans op het ijs

Ook zag ik voor het eerst een Grote Zaagbek (vrouwtje). Door de rimpels in de het water en de spiegeling vind ik de foto wel geslaagd.

Grote Zaagbek - vrouwtje

Doorlopend richting uitgang kwamen we toen bij het Zwarteveldkanaal (weet ik nu dankzij gids Loes :-) ), waar het licht van de ondergaande zon het riet en de bomen in vlam en vuur zette. En dit werd weer door het water en ijs gereflecteerd.
Weer een paar 'gewone' Knobbelzwanen, maar door het licht werden ze ineens heel speciaal.

Knobbelzwanen in warm zonsondergangs licht

Omdat ik mijn 300mm lens met 1,4x convertor op mijn camera had zitten (en het veel te koud was om lenzen te verwisselen), moest ik wel portret-achtige foto's maken.

Knobbelzwaan met waterdruppels

En tussen de zwanen door trok een stukje ijs ook weer mijn aandacht. Bij de twee foto's is mooi te zien wat een verschil het gekozen standpunt kan maken in het resultaat. Zelf vind ik de tweede fraai, met die blauwe en oranje lijnen erin. Maar na alle commentaren en nogmaals goed kijken vind ik de eerste inderdaad ook wel beter qua compositie en met het extra ijs rechtsonder. Blijft lastig dus...

IJssculptuur met bolletjes boven het water

En nog maar weer een portretje, ook hier weer bewust genomen met water aan de snavel.

Knobbelzwaan portret

Ondertussen had Loes door dat er een Witgatje vlak bij de kant druk aan het foerageren was. Ons totaal negerend konden we ons langere tijd flink fotografisch uitleven.
Het mooie contrast tussen de blauwige sneeuw en de warme kleuren van het riet in de ondergaande zon maken voor mij deze foto's echt bijzonder.
Genieten maar...

Witgatje

Witgatje in de sneeuw

Portret van een Witgatje

Witgatje

Al met al heb ik een heerlijke middag gehad. Erg gezellig met gids Loes erbij, jammer dat we de Wilde Zwanen niet mooi voor de lens kregen, maar de Knobbelzwanen en Witgatje in het prachtige licht maakten alles goed!

Bekijk overigens ook zeker eens de blog van Loes over deze middag!
Daar kan je ook een foto van mij in actie bij het Witgatje zien.

NB: ik betwijfel alleen nu wel alle verhalen en foto's van de 'rugzak-vosjes' in de AWD. Zelfs na 3 keer bij de befaamde hut te zijn geweest heb ik er geen vos gezien! Zouden het toch allemaal fake-foto's en -verhalen zijn?! ;-)

IJmuiden - weinig pier, veel strand - en vogels uiteraard

Sat, 07 Jan 2012 16:50:00 Z

De pier bij IJmuiden - je kan bijna geen fotoblog vinden waar niet minimaal één bericht op staat met foto's die daar genomen zijn. Behalve dan die van mij, want ik was er nog nooit geweest...

Dat werd dus hoog tijd, alleen zat tijdens mijn kerstvakantie het weer niet echt lekker mee. Ondanks de harde wind en de waarschuwingen dat de pier dan wel eens afgesloten kon zijn, zijn Carin en ik vrijdag 30 december toch maar op pad gegaan.

Toen we aankwamen bleek de pier inderdaad afgesloten te zijn: met windkracht 7 ook niet zo gek. We hadden echter nog de hoop dat hij in de middag alsnog opengesteld zou worden omdat de wind zou afnemen, maar helaas. De wind nam niet af, en de pier ging niet open...

Er viel echter genoeg te beleven aan het begin van de pier en op het strand!
Door de bewolking, de lage zonnestand en het feit dat ik mijn wit-balans op "bewolkt" had gezet, zijn een groot deel van mijn foto's nogal warm van kleur geworden. Soms corrigeer ik dit dan nog wel in Lightroom, maar in dit geval vind ik de foto's zo wel erg sfeervol geworden. Behalve wat belichting, contrast en bijsnijden heb ik dus eigenlijk niets aan de foto's bewerkt!

Meeuwen op het strand, Zandvoort op de achtergrond

Opvliegende meeuw op het strand

Gelukkig waren er nog wel wat Steenlopers (Arenaria interpres) te zien op het begin van de pier.

Steenloper

De volgende foto is helaas niet top-scherp, maar ik vind het zo'n leuke foto geworden. De Steenloper is druk bezig om een schelpdiertje (kokkel?) los te krijgen uit de schelp, waarbij de waterspetters vanaf het schelpdiertje omhoog spatten.

Steenloper met schelpdiertje

Bij de volgende foto vind ik vooral dat de fraaie achtergrond en het witte poep-spetje deze foto boven het gemiddelde uit tillen.

Steenloper (Arenaria interpres)

Naast de vogels waren er ook nog anderen die van de windkracht gebruik maakten. Zij liever dan ik - ik vond het maar fris met die enorme harde wind en een graadje of 8.

Wind- en kite surfer

Kite surfers

Structuren in het zand vind ik ook altijd leuk om te fotograferen. De uitdaging is dan om er een interessant plaatje van te maken.
Ik vind dat bij deze wel aardig gelukt, laat maar weten of je het er mee eens bent ;-)

Sporen in het natte zand

Zandstructuren

Na een lekkere saté met frietjes en een Texels bockbiertje in de strandtent waren we weer opgewarmd en hebben we maar weer een stuk over het strand gelopen. De pier was nog steeds afgesloten, dus we moesten het doen met de meeuwen en drieteenstrandlopertjes bij de branding.

Meeuw met natte voeten

De vijf

Intussen raakte het steeds verder bewolkt, en kregen we af en toe een spat regen om de oren. Maar ja, meer sfeer dan dit kan je toch nauwelijks krijgen?! :-)

Donkere wolken boven zee en de meeuwen

Jammer genoeg was er dus ook geen fraaie zonsondergang, in plaats daarvan kwamen steeds meer enorme regenwolken en -buien over zetten.
Mijn laatste foto is dan ook van een drieteenstrandloper, in tegenlicht. Door het donkere weer was de sluitertijd meestal te lang om ze scherp op de foto te krijgen, bij deze lukte dat nog net...

Drieteenstrandlopertje in een gouden gloed

Al met al hebben Carin en ik toch nog een heerlijk dagje gehad in IJmuiden - flink uitgewaaid, lekker gegeten, en we kunnen nu eindelijk zeggen dat we bij de pier van IJmuiden zijn geweest :-)