Fotoblog Wouter van de Weerd

Gran Canaria - ook voor fotografie zeker de moeite waard (deel 1)

Sun, 19 Dec 2021 15:30:04 Z

Carin en ik gaan graag enkele keren per jaar op vakantie, liefst één keer daarvan naar een bijzondere bestemming (over het algemeen buiten Europa). Echter, ook dit jaar gooide Corona weer roet in het eten...
In het voorjaar zijn we een week naar een huisje in Brunssum gegaan (zie mijn twee blogs daarover - "De Brunsummerheide in pasteltinten" en "Het laagjeslandschap van de Brunsummerheide", dat was toch zeker ook erg leuk en fotogeniek). Voor de zomer of najaar wisten we niet goed wat mogelijk zou zijn, maar een verre reis wilden we in ieder geval toch maar niet doen dit jaar.

Carin op de enorme zandvlakte

Ons oog viel daarom op het Canarisch eiland La Palma. Dat zou een mooi wandeleiland moeten zijn, met vast ook wel een paar fotogenieke plaatsen. En steeds Corona-code groen of geel, dus daar zouden we toch heen moeten kunnen gaan. Dus we hadden een mooie huisje geboekt voor 2 weken in augustus, in een groene, rustige omgeving.
Maar helaas, het was ons niet gegund: tot 2 keer werd het toch vanwege Corona geannuleerd. We besloten toen maar om de reis te verzetten naar het najaar.
Bijna klaar om te gaan, ging het echter wéér niet door: de vulkaanuitbarsting ruim een week vóór ons vertrek zorgde er weer voor dat het moest worden geannuleerd.

We wilden nu echt wel eens op vakantie, en gelukkig konden we zonder problemen of extra kosten omboeken. Dus half oktober gingen we dan toch op weg, naar het toeristische Playa des Ingles op Gran Canaria.

Fraaie windveren boven het zand

Heel veel tijd had ik niet gehad om me voor te bereiden op plekken waar ik wilde gaan fotograferen, maar de zandduinen van Maspalomas stonden wel hoog op mijn lijstje.
Ik had niet verwacht dat deze duinen zo hoog zouden zijn: hier en daar wel 15 tot 20 meter! En ik had ook niet verwacht dat er zulke mooie patronen en structuren in het zand te vinden en fotograferen zouden zijn.

Volhouder

Waar de andere toeristen de flink harde wind de eerste paar dagen van onze vakantie ongetwijfeld vervloekten, waren Carin en ik in onze nopjes :-)
Want hierdoor stoof het zand over de duinen, en werden voetstappen binnen 10 minuten vrijwel weggevaagd.

Enorme zandduinen, met mooie structuur en patronen

We moesten wel zorgen dat we niet aan de verkeerde kant, onderaan een duin gingen staan, want dan werden we compleet gezandstraald. Maar de vele prachtige structuren en randen in het zand zorgden ervoor de we uren zoet waren.

Lijnenspel van zand

De derde dag gingen we met onze huurauto vanuit het zuiden het binnenland in, op naar het midden van het eiland. Al snel reden we hoog in de grillige en vrij kale bergen, maar met het harde licht van de al wat hoger staande zon leverde dat vooral veel "prullenbak-foto's" op.
Tot we op één van de hoogste punten op het eiland kwamen, bij "Pico de las Nieves", waar ineens wolken tegen de bergrug op omhoog geblazen werden.

Wolken drijven tussen de rotsachtige bergen en dennenbomen

Dom genoeg had ik geen statief meegenomen (we wilden een flinke wandeling gaan doen), en ook geen filter-setjes.
Dus ik moest het doen met een muurtje als ondersteuning of fotograferen uit de hand.
Mijn idee om met een lange sluitertijd de wolken te fotograferen kon ik dus helaas niet uitvoeren.

Laaghangende, voorbijdrijvende wolken

Even verderop was er een helling met bijzondere begroeiing van lage struikjes en wat rotsen.
We konden net een paar foto's maken, voordat ook dit helemaal in de mist/wolken verdween.

Ronde en grllige vormen

Struikjes als sponzen

Op het vliegveld hadden we een grote foto-poster gezien, met reclame voor het eiland. De foto leek wel gemaakt in Antelope Canyon, een prachtige roodgekleurde slot-canyon in Amerika (zie mijn foto's daarvan op onze reisverslagen website). Onze hostess wist gelukkig later te vertellen waar het precies was (en dat het tegenwoordig een zeer populaire Instagram hotspot is).

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Parkeren viel niet mee, dat moest gewoon met de auto langs de kant van de weg. En we konden daarvandaan achter de diverse Insta-hipsters aanlopen naar de canyon. Uiteraard was het veel kleiner dan Antelope Canyon, maar vooral door het onverwachte genoten we toch van deze mooie en fotogenieke plek.

Onverwacht - Antelope Canyon in het klein

Twee dagen later waaide het weer flink, dus ik wilde graag nog eens bij het warme licht van een zonsondergang de zandduinen fotograferen.

We waren mooi op tijd, en konden ons dus eerst eens uitleven op het stuivende zand.

Stuivend zand

Stuivend zand bij de gouden duinen

Naarmate de zon wat lager zakte, kwam er een mooie gouden gloed over de duinen, en werden de structuren en patronen in het zand nog mooier zichtbaar.

Mooie zandstructuren door de wind

Alsof we in de Sahara waren

Prachtige lijnen en licht in de duinen

Laagstaande zon en stuivend zand

Nog wat later onstond er ook een mooi kleurverschil tussen de delen die al in de schaduw kwamen te liggen, en de nog zon-beschenen stukken zand.

In het laatste zonlicht

En tegen de zeer laag staande zon in fotograferend kreeg alles een heerlijk warme tint:

Net voor zonsondergang

Einde deel 1
Tot zover deel 1 van mijn blog over de mooie (foto) plekken van Gran Canaria.
Ik had weer eens teveel foto's geselecteerd om in één blog te kunnen zetten, dus binnenkort volgt deel 2 met het vervolg!
Met foto's van zee en kust, en nog wat meer zandduinen ;-)

Portugal - orchideeën in het zuiden

Wed, 10 Jul 2019 23:03:00 Z

Tongorchis

In mijn vorige blog heb ik de prachtige Portugese Algarve kust laten zien in met name landschapsfoto's. Dit keer komen de orchideeën aan bod die we gezien hebben tijdens onze vakantie in het zuidelijke deel van Portugal.

Zoals bij al mijn blogs: vergeet op een PC of tablet niet om eens op een foto te klikken/tappen om zo de foto groter en met meer info te zien!

Bij een wandeling langs de kust, ten westen van Albufeira, vonden we een eenzame Hondskruid tussen het groen. Met een wit parapluutje om de ergste zon op de bloem wat te filteren en door het groen heen fotograferend werd het wel een mooi schilderachtig portretje.

Hondskruid in het groen

We hadden ter voorbereiding van onze vakantie weer een gids uit de Crossbill serie gekocht, specifiek voor Zuid-Portugal.
Deze gidsen kunnen we echt van harte aanbevelen aan alle natuur-liefhebbers en -fotografen, vanwege de zeer gedegen beschrijvingen van de landschappen (en vorming daarvan) en de flora en fauna. En er staan altijd een groot aantal gedetailleerde auto- en wandelroutes in! (nb: dit is géén reclame, ik krijg niets voor het promoten van deze gidsen, ze zijn gewoon echt goed :-) )

Zo hadden we een wandeling uitgezocht waar veel verschillende soorten orchideeën zouden moeten staan. En hoewel we iets te laat in het jaar in Portugal waren, stonden er gelukkig genoeg.

Bijenorchis

De bijenorchis is wel één van mijn favorieten. Wat een leuke "mannetjes" lijken het te zijn, met korte armpjes en lachebekjes.

Bijenorchis

De volgende foto is een focus-stack van 3 foto's, waardoor een groter gedeelte van het bloemetje scherp kan worden weergegeven. Ook dit is net een soort mensje / engeltje.

Spiegelorchis

Weer een ander soort Spiegelorchis:

Spiegelorchis (Ophrys bilunulata)

En nog een Bijenorchis die we verder op tijdens de wandeling zagen:

Bijenorchis

Waar Carin vooral in het begin van de wandeling alle orchideeën spotte, kreeg ik er langzamerhand ook steeds meer oog voor. En gelukkig was Carin steeds zo geduldig om af te wachten tot ik eindelijk een aardige foto had weten te maken.
Bij deze vrij kleurloze orchis bedacht ik pas vrij laat dat mijn rode regenhoes van mijn fototas wel een mooie kleurige achtergrond zou kunnen vormen :-)

Groene nachtorchis

Een paar dagen later hebben we nog een ander gebied bezocht, bij Palmela (route 3 uit de gids). Daar stond een helling helemaal vol met Hondskruid.
Het was heerlijk zonnig en warm, dus in korte broek en t-shirt en met het witte parapluutje hebben we ons er een tijd vermaakt. Op zoek naar mooie composities, met vooral mooie voor- en achtergronden.

Hondskruid

Mijn favoriete foto's zijn echter wel van de Tongorchis, bij Vila de Bispo.
Het zijn sierlijke orchissen, die compact omhoog groeien, maar wel een mooie golvende vorm hebben.
Als er dan een aantal staan, dan is het leuk spelen met de scherpte en onscherpte.

Tongorchissen in pasteltinten

Ook maakt het veel uit of je flink overbelicht, zoals de foto hierboven, of wat minder. Omdat bij de volgende foto de bloem wat meer kleur had, vond ik het passender om hier wat minder te overbelichten.

Tongorchis

En nog een lekker pastel-kleurtje om de blog mee af te sluiten:

Tongorchis in pasteltinten

Dit was het tweede deel van een serie van 3 of 4 blogjes, waarbij nog aan bod zullen komen:
het binnenland met de fraaie landschappen, de vogels en de dorpjes en steden.

Portugal - de prachtige kust van de Algarve

Sat, 08 Jun 2019 15:07:00 Z

Natuurlijke boog in de rotskust en gele bloemetjes

De Algarve: wie kent het niet? De meesten zullen deze zuidelijkste provincie van Portugal zeker van naam kennen, en velen zullen er ook wel eens geweest zijn. Het eerste beeld dat bij mij op kwam was: grote goudgele stranden, geflankeerd door lelijke, veel te hoge en veel te veel toeristenhotels.

Groot was dus mijn verrassing toen een collega een foto liet zien van een prachtige rotskust vlakbij Albufeira.
Bij het plannen van onze 10-daagse vakantie naar zuidelijk Portugal, eind april 2019, hebben we dus toch maar wat extra dagen gepland, om deze kust ten westen van Faro te kunnen bekijken en fotograferen.

Goudgele rotskust

Onze vakantie begon in Faro, waar we het stadje bekeken hebben en vogels in de wetlands vlakbij. Maar dat is allemaal voor een volgende blog. Daarna zijn we richting het westen gereden met onze huurauto. Op zoek naar de mooie goudgele en rode rotspartijen.

Natuurlijke boog in de rotskust

Bij mijn voorbereidingen thuis had ik gezien dat de mooiste rotspartijen ten westen van Albufeira liggen. Eén van die plekken is "Praia de Marinha". Min of meer toevallig waren we daar eind van de dag. Een zoektochtje naar een hotel in de buurt leverde een mooi 4-sterren hotel voor een 2-sterren prijs op. En zo kon ik de volgende ochtend zonder veel reistijd de kust bij zonsopkomst gaan fotograferen (terwijl Carin lekker door kon slapen).

De maan stond nog zichtbaar in de westelijke hemel, en gaf net dat beetje extra aan de foto die ik nam nog vóór de zon echt op kwam.

De rotskust net voor zonsopkomst

Richting het oosten werd het al lichter en kwam er al meer kleur in de lucht.

Turqoise zee en rotskust net voor zonsopkomst

Maar het mooist werd het toen de zon echt boven de horizon kwam en de eerste zonnestralen de rotsen in een warm goud gele gloed zette.
Deze locatie is overigens vrij bekend omdat de rotsen de vorm van een hart vormen als je op de juiste plek staat.

Heart Rock - goudgele rotskust net na zonsopkomst

Vanaf een iets andere locatie (en later op de ochtend genomen) is het hart nog duidelijker in beeld te brengen:

Heart rock

Ook mijn filters kwamen weer goed van pas. Ik heb een ND grad filter gebruikt om de lichte lucht wat meer in balans te brengen met de wat donkerder voorgrond. En nog een 10-stops ND filter om de lange sluitertijd van 280 seconde te krijgen. Hierdoor wordt de zee mooi vlak, de wolken worden meer als veeg zichtbaar én de kleuren worden meer verzadigd.

Zonsopkomst bij de ruige kust

Later die dag zijn we doorgetrokken naar Carvoeiro, een stadje dat fraai op de hoge rotskust ligt, naast een mooi strand.
Jammer genoeg was het qua temperatuur niet echt strandweer, maar het was wel zonnig en een ijsje in het stadje ging er wel in :-)

Uitzicht op Carvoeiro

Praia Dona Ana bij Lagos is ook zeker de moeite waard. Vroeg opstaan voor de zonsopkomst had echter geen zin gezien de voorspelde bewolking en regen. Maar evengoed was het een fraaie baai met grillige gevormde rotsen.

De baai en rotskust bij Praia Dona Ana

Daarna zijn nog verder westelijk gegaan: op naar het meest zuid-westelijk gelegen deel van Europa: kaap Sint-Vincent (ofwel Cabo de São Vincente). Op een rotspunt ligt daar de vuurtoren op "het eind van de wereld", met ruim uitzicht over de enorme Atlantische oceaan.

Vuurtoren bij Cabo de São Vicente

Aan de westkant van de vuurtoren beukte de zee met veel kracht op de rotsen. Dat zorgde voor een mooi grafisch beeld, wanneer een golf tegen de rotsen aan was geslagen en het water als dunne straaltjes weer omlaag liep.

Zee en rots - een grafisch geheel

De zee beukte dus tegen de rotsen en vanuit het westen kwamen regelmatig flinke regenbuien aanwaaien. Naast de noodzaak om af en toe te moeten schuilen in de auto voor een te heftige bui, leverde dit ook een mooi dramatisch landschap op.

Ruige westkust bij onstuimig weer

En zo hadden we de -voor ons- verrassend fraaie zuidkust van Portugal er al weer op zitten. Hoogste tijd om het Portugese binnenland in te trekken, op naar het meer oostelijk gelegen Alentejo!

Dit was het eerste deel van een serie van 3 of 4 blogjes, waarbij nog aan bod zullen komen:
het binnenland met de fraaie landschappen, de orchideeën, de vogels en de dorpjes en steden.
Kom binnenkort dus zeker nog eens kijken op mijn blog! :-)

1e prijs Photo Challenge Zwart-wit

Fri, 03 May 2019 13:30:00 Z

Iedere twee maanden organiseert de website Natuurfotografie.nl (verbonden met het tijdschrift "Natuurfotografie Magazine") een Photo Challenge, met een steeds wisselend thema. Ik heb al een paar keer meegedaan, met als beste resultaat een "Eervolle vermelding" voor mijn foto van een sneeuwklokje (zie ook mijn "Awards" pagina).

Voor maart/april 2019 was het thema "zwart-wit".

Toevallig had ik net tijdens onze vakantie in Nieuw-Zeeland, eind vorig jaar, vrij veel foto's gemaakt van de grote aantallen varens die er daar groeien. Met al in het achterhoofd om die om te zetten naar zwart-wit, vanwege de grafische patronen die ze vormen.
Uit al die foto's kon ik dus een mooie kandidaat selecteren voor deze fotowedstrijd.

Ik was de wedstrijd echter alweer helemaal vergeten, totdat ik de vrijdag vóór onze vakantie naar Portugal het nieuwe tijdschrift Natuurfotografie Magazine in de bus kreeg. Snel even doorbladeren om te kijken wat er in stond, met het idee om het blad na onze vakantie echt te gaan doorlezen.

En opeens zie ik mijn eigen foto staan: 1e prijs gewonnen bij de Photo Challenge!

Structuur van een varen in zwart-wit

Wat een gave verrassing :-)
Ik had nog geen enkel bericht gehad hierover, dus de verrassing was echt compleet.

Intussen is ook op de website de uitslag bekend gemaakt, klik hier om die te zien.

En weer werd ik verrast: een tweede foto van mij (van de drie die ik had ingestuurd) was ook genomineerd bij de short list van mogelijk winnende foto's.

Ook dit is weer een foto gemaakt in Nieuw-Zeeland:

Yin en Yang

Deze foto heb ik gemaakt met een telelens, vanaf een hoge klif. Onder aan de klif bewoog zeewier op een prachtige manier in het zeewater heen en weer. Met een lange sluitertijd ontstonden zo de meest fraaie patronen.

Carin snapte maar niet wat ik toch -langere tijd- aan het fotograferen was, totdat ik liet zien wat het effect was :-)

Gisteren heb ik de mooie prijs mogen ontvangen: een Samyang 14mm AF f/2.8 lens.
Ik ben benieuwd hoe en waar ik deze extreme groothoek het beste voor kan gaan inzetten. Wie weet voor een volgende Photo Challenge ?! :-)

Helgoland en Düne - Jan-van-genten en zeehonden - en praktische info

Tue, 21 Aug 2018 22:40:00 Z

Jan-van-genten - een portret, maar dan anders

In mijn eerste blog over Helgoland had ik al beloofd dat ik nog een tweede blog zou gaan schrijven. Enerzijds omdat ik in die paar dagen toch best een heleboel fraaie foto's heb weten te maken. En anderzijds omdat ik nog wat praktische informatie zou geven over onze zelf georganiseerde fotoreis.

Jan-van-genten - Liefde is... samen een nest bouwen

In deze blog dus geen extra toelichtingen op mijn foto's, qua technieken en zo is het vergelijkbaar met mijn eerste blog.

Twee Jan-van-genten in close-up

De organisatie van onze foto-trip - het hotel

In september 2017 werd ik al door Jody benaderd of ik mee wilde gaan op deze trip. Zij had toen al een 1-persoonskamer weten te boeken voor 50 euro per nacht incl ontbijt. Zelf heb ik pas begin april een 1-persoonskamer geboekt, voor 60 euro per nacht incl. ontbijt. Maar dat was de laatste betaalbare 1-persoonskamer op heel Helgoland. Dennis heeft daarna nog geboekt, en door te bellen naar weer een ander hotel kon dat nog voor 80 euro per nacht.

Jan-van-genten portret met kleurige achtergrond

Tip 1: Vroeg boeken loont dus zeker, en bellen naar het hotel (als je Duits goed genoeg is) kan ook weer wat schelen.
Tip 2: Boek (net als ik :-) ) als het kan een hotel in het "bovengedeelte" (het Oberland) van Helgoland. Dat scheelt iedere dag weer flink wat sjouwen/traplopen naar de plek waar de Jan-van-genten zitten. En als je ze bij zonsopkomst wilt gaan fotograferen, scheelt het ook weer wat tijd.

Jan-van-gent - low key

De organisatie van onze foto-trip - de bootovertocht

Als je naar Helgoland wilt gaan, dan kan je daar op twee manieren komen: met een klein Cessna vliegtuigje, of met de boot.
Uiteraard is de boot de meest gebruikte en goedkoopste manier. Je kan dan in een aantal plaatsen inschepen, en je hebt keuze tussen een langzame en snelle boot. Zie deze pagina met alle opties.

Tip 3: Boek een stoel op de snelle boot (de catamaran) van Helgoline en vertrek uit Cuxhaven. Dan ben je er het snelst, en kan je gewoon (met al je foto-spullen) uitstappen op de kade van Helgoland, in plaats van eerst nog te moeten overstappen in kleine bootjes in de haven van Helgoland.

Tip 4: Je kunt gerust de goedkoopste stoel boeken, onderweg naar buiten kijken heeft niet veel zin. En ik vond het zelf niet uitmaken of je een stoel hebt "vooruit" of "achteruit" varend.

Jan-van-genten - Hofmakerij in low key

Tip 5: De autoreis naar Cuxhaven vanuit Nederland is goed in een paar uur te doen. Houd echter rekening met vertragingen onderweg door wegwerkzaamheden en bijbehorende omleidingen! De heenreis ging bij ons gelukkig nog goed, op de terugreis naar Nederland hebben we er ruim 1 uur langer over gedaan!

Tip 6: Je kan de auto vlakbij de kade parkeren, waardoor je maar enkele tientallen meters hoeft te lopen naar de boot. Het kost iets meer dan de verder weg gelegen parkeermogelijkheden, maar het gemak is het zeker waard. Let wel op: je kunt daar alleen contant (!!!) je parkeerkaartje betalen als je weer naar huis wilt. Zorg dus voor papier- en kleingeld!

Jan-van-genten - groothoek opname

Helgoland en Düne

Helgoland is een (zeer) klein Duits waddeneiland, slechts 1,7 vierkante km groot. Düne is een nog kleiner (zand)eiland dat vlak naast Helgoland ligt, op 7 minuten varen met een pontje.
Helgoland ligt echter veel noordelijker dan de andere (Duitse) Waddeneilanden, ongeveer even ver van de Duitse kust als van de Deense kust.

Het eiland bestaat eigenlijk uit één dorp, met een hoger en lager gelegen deel. En de rotspunt waar de Jan-van-genten zitten. Je kan alles prima lopend doen, je hebt er zeker geen fiets of auto nodig.

Tip 7: Gebruik Google Maps om alvast een beeld te vormen van de twee eilanden.

Jan-van-genten - een buiging voor de fotograaf

Locatie van de Jan-van-genten

De Jan-van-Genten zitten op het noord-westelijke deel van het eiland. Het wordt "Lummenfelsen" genoemd, als je daarop zoekt in Google Maps zie je vanzelf waar je moet zijn.

Tip 8: Bekijk van tevoren goed waar de zon opkomt en ondergaat (met bijv. een app of met TPE). Op basis daarvan kan je alvast een idee krijgen waar je het beste licht zal hebben.

Jan-van-genten - bekvechtend

Jan-van-genten - van dichtbij met groothoek lens

De zeehonden op Düne

Als je ook de zeehonden wilt fotograferen, zal je het pontje naar Düne moeten nemen. Dit kost 5 euro heen en weer.
Loop gewoon een rondje om het eiland, dan kom je de zeehonden vanzelf tegen.
Om de zeehonden niet te verstoren, mag je ze niet dichter naderen dan 30 meter. Houd je daar gewoon aan! (er zijn vrijwilligers die daar ook op toe zien, maar het is nergens voor nodig om je door hen te moeten laten waarschuwen)

Tip 9: Neem minimaal een 400mm lens mee (op full frame) om de zeehonden te fotograferen. Dan hoef je zeker niet dichter dan 30 meter van ze te komen voor een mooi portret.

Zeehond in mooie pose

Zeehondje

Tip 10: Er zijn ook altijd wel Eidereenden te fotograferen op Düne. Begin juni kunnen ze echter al in de rui zijn, dus dan zijn de mannetjes zeker niet op hun mooist. De vrouwen zien er echter altijd mooi uit :-)

Eidereenden (vrouwtjes)

Ontmoet leuke mede-fotografen

Omdat Helgoland best populair is onder de fotografen, heb je altijd kans om kennis te maken en tips uit te wisselen met andere fotografen. In de week dat wij er waren, was Jeffrey van Daele er ook met een foto-workshop uit België. Jody had hem al op het terras in Cuxhaven gespot, maar was toen nog te verlegen om een handtekening te gaan vragen (ha ha).
Op Helgoland durfde ze hem wel aan te spreken en was het leuk om zo de persoon achter de bekende naam te ontmoeten en wat te leren kennen.

Jan-van-gent in vlucht in avondlicht

We kwamen elkaar daarna uiteraard regelmatig tegen, waarbij Jeffrey ook ons regelmatig wat tips gaf en liet zien -ter inspiratie- welk soort foto hij net gemaakt had. Ook kon ik de laatste ochtend meegenieten van de chocolade en koekjes die hij mee had, als energie zo op de vroege ochtend vóór het ontbijt :-)

Tip 11: Ga met een foto-workshop van Jeffrey mee, voor goede inspiratie, uitleg en chocolade. Of neem anders in ieder geval zelf een chocolade-reep mee voor 's morgens vroeg :-)

Jan-van-gent in vlucht van dichtbij

Jan-van-gent in vlucht met nestmateriaal

Jan-van-gent in vlucht met prachtige wolkenlucht

Reserveer tijdig voor het avondeten in een restaurant

Als je in Helgoland in een hotel zit, zal je voor de lunch en avondeten wel op een restaurant zijn aangewezen. Nu zou je verwachten dat ze daar wel op ingesteld zijn en er keuze genoeg is.
Maar dat valt eigenlijk best wel tegen. Wij waren slechts met zijn vieren, maar de eerste twee avonden lukte het nauwelijks om ergens een tafeltje te kunnen vinden! Vol, vol, vol...

Tip 12: Reserveer minimaal een dag van te voren een tafel in een restaurant.

Jan-van-genten - spelen met scherpte

Jan-van-genten - liefdevol snavelen

Is er nog meer te zien?

Naast de Jan-van-genten zijn er ook zeekoeten, meeuwen en een enkele zee alk te spotten.

Jan-van-genten en zeekoeten

Meeuwen op een randje

Alk

Welke apparatuur neem je mee?

Uiteraard is dit nogal afhankelijk van welke camera en lenzen je hebt. Ik heb veel foto's gemaakt met mijn full frame camera met een 16-35mm lens, en met mijn APS-C camera met 100-400mm zoomlens (dus vergelijkbaar 160-640mm op full frame). ook een 70-200mm lens is zeer geschikt voor portretten en vliegbeelden.
Ik heb andere fotografen gezien met een 500mm lens, maar je kan zo dichtbij komen dat dit nauwelijks nodig is, behalve op full frame voor de portretten.

Een statief (en draadontspanner) heb ik vooral gebruikt voor de groothoek opnamen, zodat ik de camera niet steeds hoefde te ondersteunen. En zodat ik makkelijk mijn ND-grad filters kon gebruiken, om de belichting van de Jan-van-genten in de voorgrond en de lichtere lucht meer in overeenstemming te krijgen.

Jody heeft veel foto's gemaakt met een flitser (zie haar blog over Helgoland), voor vlucht-foto's is dat ook zeker een aanrader.

Tip 13: Zeker als je een hotel hebt in het Oberland, hoef je niet heel ver te lopen naar de Jan-van-genten. Je kunt dus beter wat teveel foto-spullen bij je hebben, dan er achter te komen dat je toch iets mist.

Jan-van-genten - samen in een klassieke pose

En zo ben ik aan het eind gekomen van mijn langste blog ooit (denk ik)...
Kudo's voor je als het helemaal hier aan het einde bent gekomen, en helemaal als je ook nog eens al mijn tekst hebt gelezen ;-)

Bonustip: wij vonden 4 dagen (incl. heen- en terugreis) lang genoeg om alles uitgebreid te kunnen fotograferen. Maar je moet je dan wel tevreden stellen met de weersomstandigheden die je dan toevallig hebt. En persoonlijk heb ik, nu ik er voor de tweede keer was, veel betere foto's overgehouden dan de eerste keer. Dus nog eens teruggaan is ook zeker een aanrader :-)

Bonustip 2:

De beste reistijd om naar Helgoland te gaan is mei/juni, het broedseizoen van de Jan-van-genten. De rest van het jaar zwemmen en vliegen ze nl. op zee.
Voor zeehonden met jongen op Düne is december/januari de beste tijd.

Helgoland - Jan-van-genten en fotografen walhalla

Tue, 10 Jul 2018 23:34:00 Z

Jan-van-genten op de rots

Vier jaar geleden ben ik al eens op Helgoland geweest samen met Carin. En heb toen genoten van de Jan-van-genten en zeehonden op dit Duitse waddeneilandje.
Maar toen Jody Zweserijn mij vorig jaar september vroeg of ik nog een keer mee wilde gaan in juni 2018, was ik meteen enthousiast. Jody had al afgesproken met Mariska Stam om er heen te gaan. En nadat bleek dat Carin en ik geen andere (vakantie)plannen zouden hebben, heb ik meteen een kamer geboekt. Om de verhouding wat meer gelijk te krijgen, heb ik op mijn beurt Dennnis Potman meegevraagd.

Zo vertrokken ik op maandag 11 juni naar Cuxhaven, via Zwolle om Dennis op te pikken. En in Cuxhaven gingen we met z'n vieren aan boord van de catamaran, om een kleine anderhalf uur later in Helgoland aan te komen. Klaar voor ruim 3 dagen fotografie :-)

In deze eerste blog over Helgoland stel ik vooral mijn foto's centraal.

Jan-van-genten in zwart-wit en high key

Van te voren had ik een aantal soorten foto's in mijn hoofd die ik graag wilde gaan maken. Uiteraard geïnspireerd door de vele foto's die op Internet te vinden zijn. Foto's in high key (overbelicht) en zwart-wit was één van die categorieën foto's.

Jan-van-gent - portret in high key

Jan-van-genten - doodssteek of liefdesbetuiging

Jan-van-gent - sierlijke vorm in zwart-wit

Jan-van-gent - de schreeuw

Heerlijk was het om van maandagmiddag t/m donderdagochtend alle tijd te hebben voor het fotograferen van de Jan-van-genten. Genoeg tijd om veel uit te proberen.

Jan-van-genten met de groothoek lens

Het is heel verleidelijk (zeker voor mij) om meteen de zoomlens te pakken en zoveel mogelijk portretten te gaan maken. Maar ik had me voorgenomen ook met de groothoeklens aan de slag te gaan.
Het grote voordeel van Helgoland is dat je zo dicht bij de vogels kan komen, en ze alle aandacht (van dichtbij) wel gewend zijn.

Jan-van-genten op hun nest

Jan-van-genten - met groothoeklens

Jan-van-genten - Gezellig samen op de rotspunt

Jan-van-genten - Net na zonsopkomst

Jan-van-genten in low key

Naast high key is ook low key een techniek die mooie resultaten op kan leveren. Hiervoor moet je 1 á 2 stops onderbelichten, wat zeker op een lichte dag prima kan bij de witte Jan-van-genten. Vlak na zonsopkomst of net vóór zonsondergang zijn mooie momenten om dit uit te proberen, omdat je dan gebruik kan maken van het zachte licht.

Jan-van-gent - In extase - low key

Met de 100-400mm lens op 400mm (uiteraard op statief), een randje waar het zachte ochtendlicht precies op viel en een donkere achtergrond in de schaduw.

Jan-van-gent - Intiem moment - low key

Jan-van-gent - Met publiek in low key

Portretten

Weer een ander soort foto's zijn de portretten, waarbij ik vooral wilde spelen met scherpte en onscherpte. Eén Jan-van-gent scherp en een ander onscherp als omlijsting, of een onscherpe als spiegeling/dubbeling van een scherpe, dat soort beelden zocht ik.
En ook hoopte ik wat foto's te kunnen maken met mooie bokeh cirkels in de achtergrond, maar door het vooral bewolkte weer die 4 dagen viel dat niet mee.

Jan-van-gent - Priemende ogen en bokeh

Jan-van-genten - Dubbelportret

Jan-van-genten - Veren poetsen

Jan-van-genten - Liefdevolle aandacht voor elkaar

Jan-van-genten in vlucht

Als laatste wilde ik ook graag foto's maken van (langs) vliegende Jan-van-genten. Liefst met een wat langere sluitertijd, zodat er beweging in de vleugels te zien zou zijn. Of zodat de achtergrond mooi zou vervagen door het meetrekken van de camera tijdens het maken van de foto.
Jammer genoeg bleek ik er niet echt heel goed in te zijn, het aantal foto's dat de prullenbak heeft overleeft is klein. En dat bleken toch ook vaak foto's te zijn met wel een korte sluitertijd...

Jan-van-gent - In vlucht

Jan-van-gent met straal-aandrijving

Afsluiting deel 1

In 4 dagen tijd kan je echt heel erg veel foto's maken, en het heeft me erg veel moeite gekost om een kleine selectie te maken.
Omdat dat toch niet helemaal gelukt is, komt er binnenkort nog een tweede blog over Helgoland :-)
Daarin zal ik ook wat meer beschrijven hoe/wat/waar we gefotografeerd hebben, hoeveel moeite we hadden om een tafeltje voor het avondeten te vinden, en hoe we Jeffrey van Daele op dag 1 ontmoet hebben.

Als afsluiter een foto van Mariska en Dennis in actie:

Mariska en Dennis in actie

En in het volgend blog nog meer fraaie foto's, maar vooral ook heel veel tips voor als je zelf eens naar Helgoland wilt gaan. Tips over vervoer, overnachten, fotografie etc.

Schotland - highlights van de Highlands en impressies van Isle of Skye

Fri, 25 Nov 2016 12:35:00 Z

Schots herfstlandschap

Schotland - onze vakantiebestemming van 14 t/m 23 oktober 2016. Lekker gemaakt door de vele mooie foto's die overal op Internet te zien zijn en door de goede verhalen van familie en collega's wilden we er graag eens zelf heen. We zijn heen naar Inverness gevlogen. Daar hebben we een huurauto opgehaald (altijd leuk als de gereserveerde handgeschakelde compact-klasse auto ter plekke ineens een Mercedes GLA-200D Automaat blijkt te zijn :-) ) en zijn we naar Ullapool gereden.

Eenzaam huis in het landchap

Het landschap onderweg was echt prachtig, de varens en mossen zorgden overal voor een mooie herfstachtige oranje-rode tint. En uiteraard hadden we er mooie 'Schotse wolkenluchten' bij.

Door een collega van mij was de Corrieshalloch Gorg aangeraden. Een mooie kloof met waterval, en ook hier weer fraaie gele herfstkleuren aan de boom.

Falls Of Measach

Nog meer herfstkleuren

Vanuit Ullapool reden we eerst naar de Inverewe Gardens. Onwerkelijk dat er daar in die tuinen in oktober nog zoveel bloemen bloeien, zoals bijv. korenbloemen!
Daarna gingen we op weg naar Isle of Skye, waar we een hotel in Broadford geboekt hadden. Het was een flink eind rijden, en onderweg kwamen we langs zoveel moois... Zoals de plek op de volgende foto:

Schotse hooglanden: water, bergen, eenzaam huisje

Net voor het donker kwamen we in Broadford aan, maar we gaan zeker nog eens terug naar dit deel van de Schotse hooglanden, want we zijn veel plekken voorbij gereden waar we graag een lange wandeling hadden willen maken.

We hadden van te voren geen hotels geboekt op Isle of Skye, want we houden erg van de vrijheid om ter plaatse te bepalen waar we heen gaan en hoe lang we ergens willen blijven. Echter, het was veel drukker dan we verwacht hadden (vanwege de herfstvakantie?!) en de meeste B&B's waren dicht.
Het lukte dus niet om met zonsopkomst of zonsondergang echt in de buurt van de mooie (bekende) plekken te zitten. Gelukkig was het echter ook overdag best mooi licht, zoals hier bij de Old Man of Storr:

Old Man of Storr

Naast de weidse landschappen en mooie wolkenluchten zijn er ook op macro-gebied fraaie onderwerpen te vinden:

Korstmossen op een rots

Na de wandeling bij de Old Man of Stor zijn we naar de Fairy Pools gegaan. Het regende toen we er aan kwamen, dus regenjas en -broek moesten aan. Maar het was er daardoor niet heel druk.
En gelukkig was het alweer droog toen we eenmaal bij de eerste waterval aankwamen. Hier stroomde nog wel redelijk wat water over de rand, maar het leek niet op de enorme watervallen die ik op foto's gezien had. De droge tijd vóórdat wij op de Isle of Skye aankwamen zorgde er duidelijk voor dat rivieren en watervallen veel minder water bevatten.

Waterval bij de Fairy Pools

Na het wegtrekken van de regenbui kwam de zon weer door, waardoor het licht (eind van de middag) mooi warm op de rotsen scheen. En dit in combinatie met het bijzondere blauw-groene water, waar de Fairy pools om bekend staan, leverde weer een prachtplaat op:

Net na een regenbui - Fairy Pools op zijn mooist

De volgende dag zijn we 's morgens naar de Talisker Whisky Distillery gegaan voor een rondleiding. Dit is de enige Single Malt Whisky die op de Isle of Skye gemaakt wordt, en het is leuk om eens te zien hoe dit gedaan wordt. De geproefde Talisker Storm vond ik wel erg rokerig, maar de Talisker Sky smaakt toch wel erg goed ;-)

Omdat we toch al redelijk aan de westelijke kant van de Isle of Skye waren, zijn we daarna naar Neist Point gegaan. Dat was best nog een heel stuk rijden, over de smalle "single road" weggetjes. Een uurtje voor zonsondergang kwamen we aan, nog net op tijd voor mooi licht en voordat een donkere wolkenpartij aan kwam zetten.
Voor de tweede keer tijdens onze vakantie kwamen we daar Jody Zweserijn met drie fotovrienden tegen. We wisten dat ze er zouden zijn, maar wat een leuk toeval om ze dan ook echt tegen te komen!

De beroemde vuurtoren

Na een bijzondere overnachting in een 'Pod' bij The Cow Shed Bunkhouse was onze volgende (aangeraden) bestemming het gebied "BalnaKnock / The Fairy Glen". Een paar Blackface schapen poseerden gewillig met hun gekromde horens:

Twee Schotse Blackface schapen in portret

Gedurende een kwartiertje of zo was het licht er heel bijzonder. De ochtendzon kwam net onder de wolken doorgeschenen en zette zo het grillige landschap (met schapen) in een mooi licht:

Bijzonder licht

Vervolgens dachten we via een korte binnendoor weg naar het gebied "The Quiraing" te rijden. Maar blijkbaar hadden we toch ergens die afslag gemist, dus we zijn over de A855 helemaal via de noordkant gereden.
Dat was ook geen straf gezien het landschap en de zee waar we langs reden, maar het duurde wel een stuk langer...

Donkere wolken boven een rotseilandje

Uiteindelijk kwamen we er dan toch, en het bleek een erg populaire bestemming te zijn. We konden nog net een parkeerplaats vinden, en vervolgens (nog net droog) aan de wandeling beginnen.
Het is niet voor niets zo populair, dit zijn echt de landschappen zoals je ze voor je ziet als je het over Schotland hebt,

Schotland zoals je het je voorstelt

Schots Blackface schaap en een prachtig uitzicht

Omdat we ook nog in de omgeving van Glen Coe wilden gaan wandelen, moesten we de Isle of Skye alweer gaan verlaten. Jammer, want er is zoveel te zien en fotograferen...

Een panorama opname van de rivier en bergen

We hadden geprobeerd een hotel in de buurt van het Eilean Donan Castle te vinden, maar dat viel niet echt mee. Gelukkig kwamen we er wel precies tijdens de zonsondergang langs. En ik had van Jody een erg mooie locatie doorgekregen waar ik van bovenaf het kasteel zou kunnen fotograferen:

Eilean Donan Castle in het blauwe halfuurtje

De volgende dag was weer wat meer een reisdag, via prachtige meren en een wandeling bij Fort William naar het dorpje Onich.
Daar hadden we een hotel geboekt pal aan het meer. Toen ik op onze hotelkamer de zon zag ondergaan boven het meer, ben ik snel naar buiten gesprint met fototas en statief. Ik was net op tijd met zoeken van een goede plek en compositie, plaatsen van mijn Little Stopper en ND Grad filters, vastmaken van mijn afstandsbediening en het zetten van de juiste instellingen, om onderstaande foto te kunnen maken:

Zonsondergang bij Loch Linnhe

Een wandeling rondom een klein Loch bij Glencoe de volgende dag was super. Er stond geen wind en de bomen langs het Loch hadden weer echte herfstkleuren. De combinatie met de wolken en bergen op de achtergrond maken het plaatje compleet:

Weerspiegeling van de bomen en bergen

Bij mijn voorbereiding thuis had ik ook de nodige informatie en foto's over Glen Etive gezien. Daar wilde ik dus graag naar toe. Op donderdag 20 oktober reden we daarom een rondje van Onich, over de A83, A85 en A816, met een uitstap naar Loch Etive.

Deze weg naar Loch Etive was, zoals beschreven, zeker de moeite waard. Uiteraard was dit ook weer 'single road', dus je moet regelmatig even in een uitwijkhaventje gaan stilstaan om een tegenligger voorbij te laten. Maar dat geeft ook weer de tijd om te genieten van het moois om je heen :-)

De weg naar Glen Etive is zeer de moeite waard

Het Loch Etive zelf viel ons wat tegen. Redelijk weids en kaal. Maar door een paar stenen in de voorgrond op te nemen en met medewerking van (alweer) een fraaie lucht lijkt het toch best aardig:

De rots in Loch Etive

De volgende highlight op ons rondje was het Kilchurn Castle. Dit schijnt het meest gefotografeerde kasteel van Schotland te zijn, en ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Omdat het heen en weer rijden naar Loch Etive (en fotograferen onderweg) best veel tijd had gekost, en we ook nog eens in eerste instantie dit kasteel voorbij reden, kwamen we er pas eind van de middag aan.

Gelukkig maar ;-), want we hadden nu weer van dat mooie warme eind-van-de-middag zonlicht.

Kilchurn Castle bij mooi warm namiddag licht

De volgende dag reden we van Onich naar Glasgow, waar we de auto al 's morgens moesten inleveren.
Daar zijn we nog twee dagen in de stad geweest, lekker toeristisch met de 'hop-on-hop-off" bus alle bezienswaardigheden langs.

En zo kwam een eind aan onze 10-daagse vakantie naar Schotland. Véél te kort, er is zoveel moois te zien en beleven.
We gaan dus zeker nog eens terug, niet alleen voor de fotografie maar zeker ook om meer te wandelen.

Ik vond het overigens erg moeilijk om een (kleine) foto-selectie te maken voor dit blogbericht. In mijn portfolio, Schotland 2016, kan je echter een groter aantal foto's bewonderen!

Tanzania safari deel 2 - van alles wat

Fri, 18 Dec 2015 16:36:00 Z

Baobab bij zonsondergang

Dit is deel 2 van mijn serie over onze vakantie en safari in Tanzania. In mijn eerste deel speelden de leeuwen de hoofdrol, in dit blogbericht komt een allegaartje van foto-onderwerpen langs.
Denk overigens niet dat "allegaartje" betekent dat het zo maar wat vakantie-kiekjes zijn, want volgens mij is het wel gelukt een paar mooie en sterke foto's te maken :-)

Blauwe of Diadeem meerkat (Cercopithecus mitis)

Op de eerste dag van onze vakantie/safari gingen we naar Arusha National Park. Dit is een vrij klein Nationaal Park, maar het vormde een mooie eerste kennismaking met wild zoals deze Blauwe meerkat (ook wel Diadeemmeerkat genoemd, ofwel Blue monkey, Diademed monkey of Cercopithecus mitis). Ook hebben we er, onder begeleiding van een bewapende ranger, een wandelsafari gemaakt. Een giraf en een enorme groep buffels van dichtbij zijn dan best indrukwekkend!

Ook een Bruinkapijsvogel (brown-hooded kingfisher, Halcyon albiventris) bleef mooi een tijdje poseren op een tak naast de weg:

Bruinkapijsvogel

De dag erna gingen we naar het Tarangire National Park.
Vrij snel na de ingang zagen we deze bavianen. Heel bewust heb ik scherp gesteld op het oog van het kleintje dat achter de grote baviaan verscholen zat. Weer eens wat anders dan een standaard beeldvullend portretje...

Nieuwsgierig baviaantje

Daarna hebben we een tijd staan genieten bij twee waterpoelen waar twee grote groepen olifanten kwamen drinken en badderen. Totdat één groep ineens opgeschrikt werd door een groep gnoes die aan kwamen rennen. Kwamen ineens zo'n 15 olifanten uit het water gestoven, recht op onze auto af!
Gelukkig hadden ze op tijd door dat er eigenlijk niets aan de hand was en kwamen ze op een meter of 15 bij ons vandaan tot stilstand en tot rust.

Olifant van dichtbij

Van de Vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus) had ik nog nooit gehoord (of een foto van gezien), maar onze chauffeur/gids was door deze vogel geïnteresseerd geraakt in natuur en vogels. Op zich niet zo verwonderlijk, wat een prachtige vogel is dit!

Vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus)

Een foto die ik van te voren in gedachte had en hoopte te maken was van een zonsondergang met een mooie boom en een giraf of olifant in silhouet. Het is helaas nooit echt gelukt, maar de volgende foto komt een beetje in de buurt:

Giraf op weg

Op weg naar onze lodge kruiste een enorme groep buffels nog ons pad. Ze waren op weg naar de rivier waar onze lodge uitzicht op had. Door het stof en de laagstaande zon ontstond een mooi sfeerplaatje:

Buffels in het stof en late licht

De dag erna gingen we, op ons verzoek, vóór zonsopkomst op pad. Leeuwen (zie deel 1), olifanten, buffels, het was weer genieten!

Zonsopkomst

Vervolgens reden we verder naar Lake Manyare National Park. Dat is ook een wat kleiner park, waar in en bij de bossen ook weer diverse soorten apen voorkomen en veel olifanten. Omdat het meer nogal uitdroogt, waren er in een moerasachtig stuk wel diverse soorten watervogels en nijlpaarden te zien, maar het was er (mede door het knalharde licht) niet zo fotogeniek.

Terug rijdend richting lodge ging de zon alweer onder, maar stom toevallig zagen we net een prachtige baobab-boom staan vóór de ondergaande zon. Toen we eenmaal stil stonden, kwamen er ineens twee Masai aanlopen met hun kudde koeien. Geweldig weer in het tegenlicht en stof.

Masai en koeien bij ondergaande zon

Maar ook de Baobab-boom zelf was de moeite waard. Zie de allereerste foto en deze:

Baobab boom bij ondergaande zon

De volgende dag was het zover, we gingen naar de Serengeti. Maar eerst zouden we nog een bezoek gaan brengen aan een Masai stam. Niet zo'n voor de toeristen gebouwd dorpje vlak langs de weg, onze chauffeur wist een stam die af en toe toeristen toeliet en rondleidde maar er niet op ingesteld was.

Masai op de kale vlakte

Uiteraard moesten we ook hier wel betalen voor de rondleiding en werd er voor ons gezongen en moest ik meespringen met de mannen. Maar het voelde toch minder als een "poppenkast".

Jonge Masai met zijn geiten

Op weg naar de Serengeti kwamen we door de enorm droge en kale vlaktes van de Ngorongoro Conservation Area. Maar zelfs daar weten de giraffen te overleven.

Giraffen in de dorre vlakte

Vlakbij onze lodge op de Serengeti lukte het mij om een foto te maken die ik van te voren al hoopte te kunnen maken. Een portret van een (oude) buffel in mooi ochtendlicht:
(en ik ben er wel trots op dat dit 0% gecropped is)

Intiem portret van een buffel

Wat ons verder opviel waren de vele prachtige kleurige vogels op de goudgele Serengeti. Zoals deze bijeneter:

Bijeneter

of deze Vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus, Lilac-breasted roller):

Vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus)

Gedurende alle dagen dat we op de Serengeti rondreden was ik steeds op zoek naar de mogelijkheid om een bijzondere foto te kunnen maken van de zebra's. Door het zwart-witte patroon (onze chauffeur vroeg ons: "wat denken jullie, is het een zwart beest met witte strepen, of een wit beest met zwarte strepen?" - daar hadden we nou nog nooit over nagedacht... en we weten het nog steeds niet...;-) ) leent het zich om er een mooi abstracte foto van te maken.

Op de allerlaatste dag, de Serengeti verlatend, lukte het eindelijk:

Are you looking at me?

In deel 3 komend de cheetah's en luipaarden aan bod. En omdat dat een stuk minder foto's zijn, komen daar dan ook wat verder info en tips bij!

Tanzania safari - leeuwen in overvloed

Fri, 04 Dec 2015 13:01:00 Z

Leeuw speelt verstoppertje

Van half oktober tot eind oktober zijn Carin en ik naar Tanzania en Zanzibar op vakantie geweest. Na vakanties in Zuid-Afrika en Namibië wilden we hier nog altijd graag eens naar toe, vooral in de hoop er (meer) cheeta's, leeuwen en luipaarden te zien.

Uiteraard ben ik thuis gekomen met een enorme hoeveelheid foto's, en ik heb ook lang getwijfeld hoe ik daar een blog van zou maken. Ik heb nu maar besloten een paar blogjes te schrijven, waarbij in deze eerste de leeuwen van de Serengeti centraal staan.

Leeuwengaap

Vanuit Arusha zijn we onze 16-daagse privé-safari reis begonnen, en via Arusha National Park, Tarangire National Park en Lake Mayara National Park zijn we naar de Serengeti gegaan.

Het leven is niet makkelijk voor een leeuw

We hadden al gelezen en gehoord dat het centrale deel van de Serengeti erg geschikt was om de diverse kat-achtigen te spotten. En dat bleek inderdaad te kloppen. Iedere dag hebben we leeuwen, cheeta's en luipaarden gezien!

Jammer genoeg waren ze vaak niet echt actief, zodat we het moesten doen met foto's van slapende en gapende leeuwen.
Deze twee broers werden op een gegeven moment toch wat actiever, en dan was het genieten om te zien hoe ze (net als onze eigen katten) toch even contact met elkaar zochten. Even een kopje geven of een slik met de tong over de kop.

Broederliefde

Toen ze vervolgens echt aan de wandel gingen, hadden wij, net als onze gids, hoop dat ze zouden gaan jagen of in een boom verderop zouden gaan zitten.
Maar helaas, ze zochten alleen een mooi schaduwplekje en liepen langzaam er vandoor...
De antilopen op de achtergrond hielden de leeuwen goed in de gaten, en snelden er even later vandoor.

Op pad naar een shaduwplekje

Een tijdje later zagen we weer een enorme groep leeuwen. Zeker zo'n 19 vrouwtjes incl. een paar jonkies erbij. Precies op het moment dat wij aansloten bij de andere safari-auto's (met zo'n 10 andere auto's was het dit keer erg druk) gingen ze op pad.

Leeuwen-pose

Ze kwamen mooi langs onze auto lopen (die onze chauffeur/gids dus precies goed had stilgezet) zodat we alle tijd hadden om een paar mooie portretten te maken. Mooi met dat gele gras en de blauwe lucht.

Moeder met jong

Mooi streepje op de kop

Hier bleek ook meteen het voordeel van de privé-safari in een auto die voor 6 á 7 man geschikt is: Carin en ik hadden alle ruimte om van alle kanten te fotograferen. Zowel boven door het geopende dak, en in dit geval kon ik ook mooi laag door een raampje mijn flinke 300mm + 1,4 convertor steken. Op die manier zat ik mooi op oog-hoogte en kwam de blauwe lucht goed in beeld.

Op de uitkijk

Jammer genoeg verdween de grote groep langzaam maar zeker op de vlakte waar we ze niet meer konden volgen of zien. Of ze dus daadwerkelijk zijn gaan jagen, geen idee...

Twee uur en een eind rijden over de eindeloze Serengeti vlakte later kwamen we bij een "kopje", een paar enorme rotsen die op de vlakte ineens oprijzen.

Ook daar was het druk met zo'n 6 andere auto's en dat was geen wonder. Alweer een groep van zo'n 15 leeuwen, en dit keer ook met diverse kleine welpjes erbij.

Nieuwsgierige leeuwenwelpjes

Vooral die welpjes waren super, zo schattig en ook constant aan het spelen.

Het leeuwenwelpje kijkt het eens aan allemaal

Zullen wij gaan spelen?

Ja, leuk, even stoeien samen

Kleine pootjes, maar al wel flinke nagels

Op een gegeven moment wilde een welpje melk gaan drinken bij haar half slapende moeder. Maar met een luide leeuwenbrul maakte ze duidelijk dat ze daar niet zo'n zin in had.

Mama heeft geen zin

Ook een ander vrouwtje had een heerlijk slaapplekje gevonden op de rots.
(deze hangt nu groot als aluminium-afdruk op onze slaapkamer :-) )

Tijd voor een leeuwen-dutje

Hoewel moeders dus geen zin had om haar welpjes te zogen, vonden ze haar toch nog wel lief.

Welpje bij moeder op de uitkijk

Tja, en dit is nog maar een deel van mijn leeuwen-foto's... ik had er zoveel geselecteerd dat ik nog makkelijk een tweede deel zou kunnen vullen daarmee.

Maar eerst komt in het volgende deel over Tanzania een verzameling van diverse andere onderwerpen aan bod :-)
(en zal ik dan of in een volgend deel ook nog diverse foto-tips / ervaringen delen).

Fladderende vlinders in de Viroinvallei

Tue, 15 Sep 2015 00:09:00 Z

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)

Begin augustus ben ik samen met Carin een lang weekend naar de Viroinvallei geweest. Ook Carin wilde het landschap daar wel eens zien en op zoek naar vlinders gaan.

De hotels rondom Nismes zaten allemaal al vol, dus we zijn dit keer weer eens met de tent op pad gegaan. Voor slechts 14 euro per nacht stonden we op de Try des Baudets in het dorpje Olloy-sur-Viroin.

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)

Het zou een prachtig, droog en zonnig weekend worden, maar helaas, we hebben de waterdichtheid van onze tent goed kunnen beoordelen...
Maar, tijdens onze eerste mooie wandeling bij de Fondry du Chiens hadden we nog heerlijk weer en zagen we vooral erg veel icarusblauwtjes.

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)

Helaas barstte 's nachts het onweer in alle hevigheid los. Terwijl de regen op de tent beukte, lagen wij in de slaapzak bijna mee te trillen met de donderslagen. Die rolden door de heuvels van de omgeving terwijl de bliksem bijna onafgebroken rondom ons heen de omgeving verlichtten. 's Morgens vroeg opstaan om vlinders met dauw te fotograferen zat er na zo'n gebroken nacht dus niet in...

Gelukkig was het 's morgens wel weer droog, en hebben we gewandeld bij Tienne au Pauquis. Een mooi gebied, met mooie uitzichten het dal in. Helaas niet zo veel vlinders (behalve weer veel druk fladderende icarusblauwtjes).

Sprinkhaan

Wel zat er een groene sprinkhaan mooi op een blad, maar dat weerkaatste het licht nogal lelijk. Gelukkig kon Carin even assisteren met een -gekleurde- paraplu om de schittering van het blad weg te halen, de sprinkhaan uit de wind te houden en voor een mooie gekleurde achtergrond te zorgen.

Sprinkhaan

Daarna zijn we naar de Tienne Breumont gegaan, en bekende heuvel bij Nismes waar altijd wel wat leuks te vinden is. Vlakbij het hekje bij de ingang zat er inderdaad mooie Argusvlinder. Er stond een boom achter, waardoor ik mooi kon spelen met de bokeh lichtvlekken in de achtergrond. Tot Carin het wel genoeg vond, en we weer door 'moesten' ;-)

Argusvlinder (Lasiommata megera)

De rest van de heuvel viel wat tegen. Geen enkele orchidee meer te bekennen (maar dat was ook wel te verwachten, zo begin augustus), maar ook erg weinig vlinders. Gelukkig vond Carin een paar sint-jansvlinders (Bloeddropjes).

Sint-jansvlinder (Zygaena filipendulae)

Op weg naar de de auto kwamen we weer langs de Argusvlinder. Hij zat er nog steeds, dus toch nog even wat foto's maken...
(pas thuis zag ik dat er ook een vliegende bij op staat op de volgende foto)

Argusvlinder (Lasiommata megera)

Die avond en nacht hadden we alweer een knetterend onweer en giga-regenbuien - bij het restaurant ging de zonneluifel bijna door zijn voegen van al het water dat er op stond, en onze tent bleek ook niet geheel bestand tegen deze hoeveelheid regen.
Gelukkig was het zaterdag echter weer mooi weer, dus we hebben weer heerlijk gewandeld.

Hooi-balen

Onderweg kwamen we langs een veld vol hooi-balen. Vooral het grafische ervan sprak mij erg aan, dus we hebben ons weer een tijd met de camera vermaakt.

Hooi-balen

Spelen met de lijnen en compositie, het viel nog niet mee om er iets van te maken.

Hooi-balen

Door gebruik te maken van mijn 70-200mm zoomlens heb ik vooral geprobeerd het beeld wat "in elkaar te drukken", en bij de volgende foto gebruik te maken van een kleine scherptediepte.

The three amigos

De volgende twee foto's zijn van een soort schermbloem (geen idee wat de naam is helaas), die er redelijk veel te vinden waren tijdens onze wandeling. Ik heb beide foto's in Nik Color Efex flink bewerkt, om zo het schilderachtige effect te krijgen wat ik voor ogen had toen ik de foto's nam.

Schermbloem

Dit is weer heel wat anders dan de realistische andere foto's en ik vind ze zelf wel bijzonder geworden.

Schermbloem

Zondagochtend moest het er dan toch echt maar eens van komen: vroeg opstaan om te proberen de vlinders bij zonsopkomst te fotograferen. Eindelijk hadden we eens geen onweer en regen 's nachts, alleen maar het enorme gesnurk van onze buurvrouw in de tent naast ons :-(

Kruis op de berg bij Roche á Lomme

Jammer genoeg was er toch wel veel bewolking, een mooie zonsopkomst werd het niet. En helaas hing er ook geen mooie mist in het dal. Maar gelukkig bood het kruis op de berg wel wat mogelijkheden voor wat foto's. Het was een mooie uitdaging om te spelen met de composities en uit te proberen wat het mooiste resultaat opleverde.
Ook het geluid van een bosuil, dat door het dal weerklonk, was prachtig om mee te maken.

Kruis op de berg bij Roche á Lomme

Daarna ben ik vol enthousiasme naar het veldje vlakbij gegaan, waar het zaterdag wemelde van de (veel te veel opgewarmde en vliegensvlugge) vlinders.
Maar helaas, geen één vlinder te bekennen... Ik heb alles afgespeurd, maar ofwel ik was niet wakker genoeg, of ze sliepen ergens anders...
Toen ben ik maar snel doorgegaan naar een ander veldje, waar ik vorig jaar ook veel vlinders gezien had. En ja, daar zaten wel weer diverse Icarusblauwtjes.

Icarusblauwtje

Richting lucht fotograferen geeft weer een heel ander beeld:

Icarusblauwtje in high-key

En door het gras met een donkere bosrand alweer een heel andere foto:

Icarusblauwtje

Het mooie weekend eindigde jammer genoeg na het ontbijt: het begin weer flink te regenen, zodat we onze tent haastig hebben ingepakt en zeiknat in de auto hebben moeten leggen. En dat terwijl, op weg naar huis rijdend, het net over de grens met Nederland alweer ruim 25 graden en zonnig was...

Uiteraard wil ik Jody Zweserijn bij deze nog hartelijk bedanken voor de informatie die zij mij heeft gestuurd over de Viroinvallei! Altijd handig om van te voren al te weten waar je naar toe kan gaan en hoe je er komt enzo! :-)

Noord-Spaanse kust (Galicië, Cantabrië en Asturië) - deel 3

Sat, 04 Jul 2015 16:09:00 Z

De rots met natuurlijke poort

Na het tweede deel met foto's uit de binnenlanden van Noord-Spanje keer ik vandaag weer terug naar de kust. Qua chronologie klopt dat niet helemaal, want een groot deel van deze foto's heb ik ook genomen voordat we de binnenlanden in gingen.
Maar op deze manier werden mijn blogjes iets afwisselender :-)

Zoals uiteraard al opgevallen en in deel 1 beschreven heb ik veel foto's genomen met het "Big Stopper" filter (een 10 stops ND filter), zodat ik op die manier ook overdag met lange sluitertijden kon spelen.
Hieronder een foto die ik eerst genomen heb zonder dat filter, om op die manier goed te kunnen scherpstellen en de belichting kon bepalen:

Rots met natuurlijke poort en normale sluitertijd

En vervolgens hieronder de foto met filter. De blauwe zweem komt door het filter (typisch voor de Lee Big Stopper), maar vaak vind ik dat wel passen en corrigeer ik dit (in Lightroom) niet of maar een beetje.

Rots met natuurlijke poort en lange sluitertijd

Vlakbij Luarca was er ook een baai, waar we pas de laatste dag zijn geweest. We konden het helaas moeilijk vinden, en waren er niet op een gunstige tijd qua getijde, Deze lijnen en kleuren in de rots fascineerden me echter wel.

Goudaders

Een topbestemming is ook de Playa de las Catedrales bij Ribadeo. In deel 1 had ik daar foto's van die van bovenaf de kust-rand gemaakt waren. In dit deel dus foto's vanaf zee-niveau, omdat we er een tweede dag op het juiste tijdstip (met eb) waren.

Rots bij eb

Het was er redelijk druk met toeristen (zelfs een bus vol) toen we aankwamen. Maar al snel werd het rustiger, het was intussen al 19.55u, waarschijnlijk tijd om voor het eten terug te gaan. Gelukkig hadden wij al flink gelunched met een dagmenu, dus wij konen nog lekker blijven en genieten.
Heerlijk die rust en sfeer...

Rots bij eb en met lange sluitertijd

Omdat de vloed toch weer redelijk snel opkwam, moest ik jammer genoeg wel vlot werken, om nieuwe composities te zoeken en alles goed in te stellen. Het werken met de filters werd echter al vrij snel een soort automatisme, zodat dat soepel ging.

Alles in beweging - en toch ook weer niet

Sorry voor de vele foto's, maar ik kon er daar geen genoeg van krijgen :-)

Zen

Vanuit Luarca hebben we ook nog een mooie lange wandeling langs de kustrand gemaakt. Mooi om zo de kust eens in een ander perspectief te zien. Een deel van de wandeling volgde ook de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella, we kwamen geregeld mensen tegen die deze route liepen.

De kustlijn

Nog maar één met een lange sluitertijd, de beweging in de wolken geeft deze foto nog weer iets extra's.

De Flysch

Ook de Playa del Silencio zijn we twee keer geweest. De tweede keer met duidelijk mooier weer, en Carin kon genieten van een zonnetje en haar ereader op de mooie rotsen.

Carin geniet van het zonnetje

Intussen kon ik me dus weer lekker uitleven met mijn fototoestel :-)

Lijnen en vormenspel

Kleuren, lijnen, vormen

Op de volgende foto heb ik de rots van wat verder weg gefotografeerd met een groothoeklens. Dit geeft wel een aardig beeld wat een waanzinnig en groots kleurenspektakel het was.

Waanzinnig gekleurde rots

Een stuk doorlopend langs het strand en de baai kwam ik bij een volgend prachtig stuk. Ter afwisseling kon ik daar weer met mijn filter en lange sluitertijden aan de slag.

Rots in de branding

Rotsen in de branding

Een prachtige wolk kwam op een gegeven moment van achter de rotsen aanzetten. Sneller dan ik dacht verspreidde deze zich over de baai, zodat ik net tijd had voor een paar foto's.

De wolk

Dan nog maar een paar foto's van de natuurlijke rotskunst, met die prachtige kleuren...
Deze stenen lagen al zo op deze rots, waarschijnlijk door een andere fotograaf zo neergelegd?!

De kiezelstenen

De volgende drie foto's zijn details van "De rots met kleuren" die een eindje hierboven in mijn blog staat. Hier kan je echt een halve dag zoet zijn om al dit moois te fotograferen en bewonderen :-)

Het zijn net kiezen

Rock Art

Natuurlijk lijnenspel in de rots

Een lange blog met heel veel foto's, maar ik kon echt niet meer kiezen...

Ik ga nog een vierde deel schrijven, maar daarin komt de natuur er niet meer aan te pas. Dat wordt een blogje met architectuur-foto's, want ook dat kan prima in Noord-Spanje!

Noord-Spaanse kust - deel 2 - Picos de Europa

Fri, 19 Jun 2015 18:47:00 Z

Lago de Enol

In mijn tweede blog over onze vakantie en foto-trip naar Noord-Spaanje verlaten we de kust en gaan we de bergen in. De Picos de Europa (letterlijk: "Pieken van Europa") liggen relatief dichtbij de zee (slechts zo'n 20km), maar vormen wel een unieke en hoge bergketen.

Vanuit Luarca zijn we naar Cagnas de Onis gegaan, om vanuit dat stadje enkele uitstapjes te gaan maken de bergen in. We kwamen er op vrijdag 1 mei aan, en helaas bleek dat daar dus een echte feestdag te zijn. Net als in het weekend mag je dan niet meer met de eigen auto het natuurgebied in rijden, maar moet je met de bus. Gezien de zeer smalle toegangsweg begrepen we dit uiteindelijk wel, maar jammer was het wel...

Rots in het Lago de Enol

Wat ook niet helemaal mee viel was het weer. Het was er flink fris en bewolkt. De prachtige besneeuwde toppen van de hoogste bergen waren dan ook nauwelijks te zien. Gelukkig was het de eerste middag bij het meertje vrijwel windstil, zodat er een aardige weerspiegeling ontstond.

Net als velen maakten we een rondwandeling bij het meer, en ineens kwamen daar een paar fotogenieke koeien in beeld :-)

Een flink aantal koeien kruist ons pad bij Lago Enol

Koeien bij Lago de Enol

Verder was er jammer genoeg niet zo heel veel te beleven op fotografie-vlak, en omdat we weer met de (laatste) bus terug moesten konden we ook niet een eventuele mooie zonsondergang afwachten.

Lago de Enol, vlak bij de bushalte

De volgende dag zijn we weer met de bus naar dezelfde plek teruggegaan, maar hebben toen een langere wandeling gedaan. Die was ook meteen een heel stuk minder druk, al na zo'n 10 minuten zagen we niemand meer.

Het was een mooie wandeling, met veel meer bloemen en mooie uitzichten dan de eerste dag. Maar het weer was nog hetzelfde: grijs, grauw en af en toe een spetter regen.

Orchidee, onderweg tijdens onze wandeltocht

Onderweg zagen we ook diverse hellingen met mooie boomkruinen. Ik heb erg mijn best gedaan om er een soort patronen in te ontdekken, maar dat viel niet mee. Ingezoomd met mijn 100-400mm lens geeft het echter toch wel een aardig plaatje.

Iets met bos en bomen...

Onderweg kwamen we door een erg mooi stukje, vol met bosanemonen, maar ook met deze "Hondstand" (ofwel Erythronium dens canis). Een prachtig bloemetje, en vooral door de teruggeslagen bloemblaadjes wel fotogeniek.

Hondstand (Erythronium dens canis)

Ook de paarse meeldraden vielen erg op:

Hondstand (Erythronium dens canis)

Maar het mooist vond ik deze bloem toch eigenlijk wel van achteren:

Achterkant van het Hondstand bloemetje

Na twee dagen vanuit Cagnas de Onis de bergen in te zijn geweest hadden we het er wel gezien. Het weer zou niet beter worden, en de wandeltochten daar in de omgeving zijn vooral erg lange tochten. Tijd om te verkassen richting de zuid-oostelijke kant van de Picos de Europa, naar het plaatsje Fuente Dé.
Onderweg zagen we diverse mooie bloemen en orchideeën langs de wegkant:

Kleurige bloemen langs de weg

Ook de volgende orchidee vonden we bij toeval bij een parkeerplaatsje, toen we even stil stonden om het uitzicht te bewonderen.

Ik denk dat het een hommel- of bijenorchis is, maar zeker weten doe ik het niet...

Bijenorchis (denk ik)

Ons doel bij Fuente Dé was om met de kabelbaan de berg op te gaan, naar 1823 (!) meter hoog. Daar wilden we ook weer een stuk gaan wandelen, maar echt een goede kaart hadden we helaas niet van dat gebied.
We kwamen met prachtig weer aan, maar tijdens onze lunch begon het al te betrekken. Het was (ook beneden) al fris, en ondanks dat het zondag was en het heel erg toeristisch zou moeten zijn daar, was er bijna geen mens.

Kabelbaan-gebouw in de mist

Na een tijdje wachten op genoeg andere toeristen konden we eindelijk omhoog.
Tot onze grote verrassing lag er nog allemaal sneeuw! We hadden gelukkig wel redelijk wat (dikke) kleren aangetrokken, maar toen we mensen op langlauf-ski's en sneeuwschoenen (van die tennisrackets) zagen langskomen moesten we toch even drie keer knipperen en checken of we het echt goed zagen.

Carin in de mistige bergen

Van onze wandeling kwam dus ook niet zoveel: op onze wandelschoenen konden we echt niet door de sneeuw gaan lopen.

Een klein stukje konden we echter wel doen, en al snel waren we weer helemaal alleen. Tenminste, totdat deze Pyrenese Gems ineens aan kwam lopen. Hij schrok net zo van ons als ik van hem.

Pyrenese gems

Er bleek er nog één te zijn, en gezamenlijk liepen ze (helaas) al vrij snel weer van ons vandaan.

Pyrenese gems in de sneeuw

Maar wat gaaf was dat om deze Gems hier ineens te zien, juist toen we wat liepen te balen van ons mislukkende wandel-avontuur.

Pyrenese gems

Zo'n 10 minuten nadat de gems uit beeld verdwenen was, kwam er ineens bewolking langs de bergflank omhoog geblazen (de foto's van de kabelbaan en Carin zijn dus eigenlijk genomen dan die van de gems) en zagen we vrijwel niets meer en werd het nog kouder.

Na een warme kop koffie zijn we dus maar weer omlaag gegaan met de kabelbaan, en besloten we om een warmere volgende bestemming te gaan opzoeken. Maar daarover meer in een volgende blog... :-)

Noord-Spaanse kust (Cantabrië en Asturië) - deel 1

Fri, 05 Jun 2015 16:04:00 Z

Urro Mayor en Urro Menor

Vorig jaar stond er een artikel in het tijdschrift Roots, waarin een redacteur en fotograaf Theo Bosboom de mooiste plekken aan de Noord-Spaanse kust beschreven die zij ontdekt hadden. Ruige kusten met steile rotsen naar zee, maar ook groene binnenlanden en kleurrijke rotspartijen.

Dat leek ons een mooie bestemming voor een voorjaarsvakantie, dus van 26 april t/m 8 mei zijn we twee weken daarnaartoe gegaan. Met het vliegtuig naar Bilbao en verder met een huurauto, overnachtend in hotels.

Rijdend vanuit Bilbao kwamen we al vrij snel bij het dorpje Liencres. Ik had op Internet al gezien dat dat wel een bijzondere en fotogenieke plek moest zijn, dus we zijn daar een paar uur aan het wandelen en fotograferen gegaan :-)

Urro Mayor en Urro Menor

Ik had mijn Big Stopper uiteraard meegenomen, zodat ik ook overdag met langere sluitertijden zou kunnen fotograferen. Want zeker bij water vind ik dat altijd prachtige platen opleveren.
Ook de bloemen langs de rand van de rotsen kon ik mooi gebruiken om een interessante voorgrond te creëren.

Bloemige rotskust

Op een bepaald punt kon je ook vanaf de rotsrand naar beneden gaan, om zo bij het zeewater te kunnen komen. Carin vond het wat te steil, dus die is langs de rand verder gelopen. Maar ik had al weer een prachtige fotolocatie gespot, dus na het omlaag klauteren werd ik beloond met de volgende foto:

Flysch en Urros de Liencres

Het was wel wat balanceren op de rotsranden, en ook het plaatsen van het statief ging niet altijd even makkelijk. Maar gelukkig heb ik geen natte voeten gehaald ;-)

Flysch en Urros de Liencres

Het werd ook steeds zonniger, dus ik was erg blij met mijn (Lee) filter set. En wat een heerlijkheid om daar helemaal in mijn eentje te kunnen staan, genieten van al deze pracht!

Urros de Liencres

Urros de Liencres - de monoliet

Op een gegeven moment was Carin ook, omlopend via de rotsrand, op het strand aangekomen. Na nog een laatste foto konden we toen dus gezellig weer samen verder, terug naar boven.

Urros de Liencres - rotsen in zee

De volgende foto geeft vanaf de rostrand boven aardig weer hoe dit bijzondere gebied er uit ziet. Intussen was het echter al wel weer vloed aan het worden, dus waar ik eerst nog kon staan (op die schuine rotsranden), kon dat nu al niet meer...

Flysch

De volgende dag zijn vanuit ons hotel in Luarca naar het westen gereden, met als doel de Playa de las Catedrales bij Ribadeo.

En om nog een beeld te geven van de kust, hieronder een (niet zo heel spannende) foto van een dorpje onderweg.

Dorpje op de rand van de rotsen

Ook de vuurtoren bij Ortiguera was even een leuk uitstapje, en ook daar liepen we weer alleen rond.

De vuurtoren van Ortiguera

Toen we bij de Playa de las Catedrales aankwamen was het hoogwater, dus we konden eigenlijk alleen een wandeling langs de rots-rand maken. Ook hier heb ik weer heerlijk zitten spelen met mijn filters en lange sluitertijden.

Rotsformaties in zee

Jammer genoeg werd het steeds slechter weer, er kwamen behoorlijk donkere (regen)wolken aanzetten.
Dat leverde echter wel mooie wolkenluchten op, en ook hier zorgden de bloemen aan de rand voor een mooie voorgrond.

Slecht weer op komst

Tja, staand of liggend formaat? Ik kan geen keuze maken welke ik fraaier vind, dus ik plaats ze allebei maar...

Slecht weer op komst

Omdat het echt ging regenen, zijn we maar weer vertrokken, richting het oosten, naar Luarca terug.
Hoe verder oostelijk we echter kwamen, hoe beter het weer toch weer werd. We besloten dus maar door te rijden (steeds parallel aan de kust) naar Playa del Silencio, volgens Theo Bosboom de mooiste baai aan de kust daar.

Lijnen- en kleurenspel in de rotsen

En dat bleek inderdaad te kloppen!
Aan de rand van de baai stonden rotsen met prachtige kleuren en lijnen, daar kon ik wel uren blijven fotograferen.

Lijnen en kleuren in de rots

Echter, in het artikel van de Roots stond ook beschreven dat er in de waterpoeltjes, die bij eb ontstaan, prachtige zee-anemonen zitten. Carin ging op onderzoek uit, en riep me al snel bij zich. Ze had de eerste gevonden :-)

Zee-anemonen

Het viel nog niet mee om ze, met statief vanwege het weinige licht, te fotograferen zonder hinderlijke weerspiegelingen op het water. Door het echter af te schermen met mijn lichaam lukte dat meestal toch nog wel aardig goed,

Tentakels van zee-anemonen

Ook de ISO moest aardig omhoog naar ISO 800 of zelfs 1600, omdat de sluitertijden anders erg lang werden. De bewegende 'armpjes' werden dan vegen i.p.v. scherpe tentakels.

Warboel van zee-anemoon tentakels

Op een gegeven moment kwamen ook bij deze baai de donkere luchten aanzetten, maar de zon wist er nog net doorheen te schijnen, en uiteindelijk zijn de regenbuien net langs ons getrokken en konden we dus nog even door blijven fotograferen.

Rotskust eind van de middag

Het werd intussen de donker voor de zee-anemonen, dus ben ik maar weer even terug gegaan naar de mooi gekleurde rotsen.

Lijnen en vormenspel

Het minder felle avondlicht zorgde voor mooie gesatureerde kleuren en minder uitgebeten lichte delen.

Kleuren en vormen in de rots

Uiteindelijk was het al zo laat dat we de zonsondergang ook nog wel wilden afwachten.
Jammer genoeg bleek die niet spectaculair te worden, omdat er toch teveel wolken kwamen aandrijven.

Playa del Silencio

We konden echter nog wel eens in de herkansing, want we zouden nog wel een paar dagen in Luarca blijven :-)

En dus volgen er binnenkort nog wel één of twee blogjes met het vervolg van onze vakantie, want we hebben nog veel meer moois gezien en heb nog een stapel mooie foto's!

Witte wonderwereld in de Hoge Venen, België

Sun, 15 Feb 2015 16:24:00 Z

Wit wonderland in de Hoge Venen

Op maandag 26 januari zag ik op Facebook diverse foto's langskomen die gemaakt waren bij de Hoge Venen in België. Op zich niet zo bijzonder, het is een mooi gebied, maar deze foto's waren allemaal gemaakt in de sneeuw!
Aangezien Carin en ik al "op scherp" stonden voor een lang weekend langlaufen in België, werden snel plannen gesmeed en wisten we op woensdag dat we inderdaad op pad zouden gaan. Hotelletje geboekt, vrijdagochtend weg, en het zou zelfs nog meer gaan sneeuwen!

(nb: zoals altijd => klik op een foto voor een grotere weergave!

Wonderlijke boom

Een FB-vriend was zo vriendelijk om mij te vertellen waar die prachtige foto's precies genomen waren, zodat we daar vrijdagmiddag meteen heen konden gaan. Het was nog heerlijk rustig overal, en de zon liet zich heel soms ook even zien.

Zon, sneeuw en bomen

Vlonderpad over het veen in de sneeuw

Gelukkig hadden we goede aanwijzingen om bij het bijzondere gebied te komen, door de hoge sneeuw en het ontbreken van sporen (bijv. van andere fotografen) waren we er anders vast niet gekomen.

Verbrande bomen

We moesten door 30 á 40 cm diepe sneeuw ploegen, en af en toe zakten we daarbij ook nog wat weg in het natte veen als we -blijkbaar- net naast een pad stapten. Een natte rechtervoet was mijn deel...
Maar het was de moeite waard:

Grillige boom

Soort richtingsaanwijzer

Ik had alleen mijn 24-70mm lens meegenomen, zodat ik mijn fototoestel (met deze ene lens) het hele weekend makkelijk zou kunnen meenemen, ook tijdens onze langlauf-tochten. Best een uitdaging, maar ook leuk, om eens zo 'beperkt' te moeten fotograferen.

Grillige bomen

Omdat de sneeuw duidelijk vanuit één kant was komen aanwaaien, hadden alle bomen aan één kant zo'n mooie, smalle witte streep op de bast. Dit hielp wel bij de grafische aanblik die de bomen gaven.

Bomen met bijzondere vormen

Het zoeken naar mooie standpunten viel soms niet mee, door de diepe sneeuw was het niet altijd even makkelijk om ergens te komen.

Bomen met bijzondere vormen

Even leek het zonnetje door te gaan breken, we zagen wat blauwe lucht, maar helaas was het even later al weer helemaal dicht getrokken.

Blauwe lucht boven de bomen

Grillige bomen

Qua fotografie-techniek waren er twee zaken om op te letten: genoeg (over)belichten om de sneeuw goed wit te krijgen in plaats van grijs, en voldoende scherptediepte door kleine diafragma's te kiezen. Zo kon ik me dus concentreren op de composities, wat best lastig was met al die bomen en stompjes in beeld.

Grillige bomen

Jammer genoeg moesten wel best snel weer terug. De heenweg hadden we er ruim een uur vanaf de parkeerplaats over gedaan, en het werd steeds donkerder van een aankomende sneeuwbui.

Carin in de diepe sneeuw

Met een zeer laagstaand zonnetje waren we gelukkig wel weer op tijd bij de parkeerplaats. Het warme strijklicht van de ondergaande zon viel prachtig over de sneeuwbulten naast het pad.

Sneeuwbulten

De volgende dag, zaterdag, gingen we een lange langlauftocht maken. Startend vanaf Signal de Botrange zouden we de drie tochten van de langlaufkaart gaan combineren, met een lunch halverwege bij Baraque Michel. Een tocht van 18 á 20 km, een mooie uitdaging!

Carin aan het langlaufen

Door de nieuwe sneeuw van die nacht zag alles er onderweg weer prachtig uit. Zo'n witte wonderwereld hebben we tijdens het langlaufen nog niet vaak gezien!

Onderweg tijdens de langlauf-tocht

De tocht bleek toch ook wel redelijk ambitieus te zijn, toen we halverwege bij Baraque Michel konden gaan lunchen waren we errug blij om eens even te kunnen zitten. En ik had intussen al twee flinke, pijnlijke blaren op mijn hielen. Stom, vergeten om preventief wat tape erop te plakken, wat ik anders altijd wel doe. Duidelijk al weer te lang niet gelanglaufd... :-(

Restaurant Baraque Michel in de sneeuw

Na een lekkere lunch, uiteraard met lekker Belgisch biertje, ging de terugtocht gelukkig voorspoedig (afgezien van de vele wandelaars die zonder schroom gewoon op de langlauf-loipes liepen en ze zo vertrapten... :-( )

Zondag was langlaufen voor mij geen optie meer, ik had teveel last van de twee blaren. Wandelen ging gelukkig nog wel, dus bij Xhoffraix hebben we nog een mooie tocht gelopen.

Witte kerstbomen bij XHoffraix

Onderweg kon ik het niet laten om even wat te spelen met lange sluitertijden en bewust bewegen van mijn camera. Door de wit-besneeuwde basten van de keurig in het gelid staande bomen vormde dit een mooi grafisch beeld.

Bewogen sneeuwbomen

En zo liepen wij door een prachtige witte wonderwereld, waarbij ieder takje en ieder sprietje door een laag sneeuw was bedekt.
En waarbij we bijna geen ander mens tegenkwamen, wat een verschil met zaterdag!

Onderweg in de sneeuw

Een late lunch bij één van de restaurants langs de N68 en N676 bleek niet mogelijk, alles zat helemaal stampie vol. We zijn dus maar richting huis gereden via Eupen, waar we in het centrum zonder problemen konden parkeren en wat eten en drinken.

Al met al een heerlijk weekendje weg met veel sneeuw en ook nog een paar mooie foto's :-)

White Pocket, Arizona, USA

Sun, 04 Jan 2015 19:02:00 Z

Rode rotsen met witte lijnen

Eén van de hoogtepunten van onze vakantie in Amerika dit jaar was onze excursie naar White Pocket.
Dit uitzonderlijke natuurgebied ligt vrijwel op de noordelijke grens van Arizona, het meest in de buurt van de plaats Kanab in Utah.

Het ligt ook heel dicht bij een ander prachtig gebied: The Wave. Dit is intussen al veel bekender, en je moet tegenwoordig loten om daar naar toe te mogen gaan. Voor White Pocket geldt dit (nog?) niet, maar het is ook veel lastiger te bereiken.

Rood, geel en wit, met de meest bizarre vormen

Daarom hebben wij maar een tour geboekt bij Dreamland Safari Tours. Niet goedkoop, maar gezien de weg die we hebben gereden in de 4x4, over zacht zand en met opzettelijk deels leeggelopen banden, waren we blij dat we dit niet zelf geprobeerd hebben!

Brain rocks

Nadeel van zo'n tour is wel dat je niet heel vroeg kan vertrekken, dus redelijk met hard licht midden op de dag daar bent.
Wij moesten ook nog eens helemaal via het zuiden rijden omdat een overstroomde weg (flash floods) in het noorden zelfs voor een 4x4 niet door te komen was.

Hier en daar liepen gele lijnen in de rotsen

En omdat een Spaanse famlie ook meeging en eerder geboekt hadden, konden we pas om 10.00u vertrekken.
Voordeel was nu echter wel dat we om 09.30u nog mee konden doen aan de loting voor The Wave. Wat een spektakel, ruim 60 man die mee kwamen loten voor 10 'permits' voor de volgende dag.
Helaas waren wij niet de gelukkigen...

Bijzondere rotsformaties

Maar éénmaal bij White Pocket aangekomen waren we dat al lang weer vergeten.
We keken onze ogen uit, wat een bizar landschap!

Carin op een steil stukje omlaag

De rotsen zijn voornamelijk rood en oranje

De lijnen en kleuren zijn echt heel erg vreemd, je snapt totaal niet hoe dit ooit heeft kunnen ontstaan.

Naar elkaar toe lopende lijnen

Het was ook heel bijzonder dat we daar alleen met onze 'tour-groep' rondliepen.
Dus alleen met de gids/chauffeur. de Spaanse familie met 3 kinderen en Carin en ik!

Lijnen leiden naar Carin en onze gids

Mooi kleuren- en lijnenspel

Naast de rode en gele kleuren waren ook de witte "brain rocks" bijzonder.

Brain rocks

Net als de mooie geometrische 5- en 6-hoeken - hoe kan dit nou ooit zo ontstaan zijn?
(helaas wist onze gids dat ook niet... :-( )

Vreemde hexagonalen in de rotsen

Overal lijnen en kleuren

Om een idee van de schaal en grootte te krijgen heb ik regelmatig Carin of de gids maar op de foto gezet, zoals hieronder:

Carin op de fraai gestreepte rots

Bizar landschap

Als je naar Arizona gaat: boek gewoon een tour naar dit prachtige gebied en vergeet vervolgens heel snel dat dit niet goedkoop is.
Want hier moet je als fotograaf echt naar toe, als een kind in een snoepwinkel :-)

USA 2014 - een kleine impressie

Sun, 30 Nov 2014 18:33:00 Z

Eindelijk, daar ben ik weer met een nieuwe blog...

Mesa Arch bij zonsopkomst

Sinds september ben ik vooral erg druk geweest met klussen in huis, en is de herfst met al haar schoonheid aan mij voorbijgegaan. Paddenstoelen, mooie mistige landschappen, verkleurende bomen: ik zal helaas weer een jaar moeten wachten voordat ik dat weer kan gaan fotograferen.
Verder wilde ik ook graag een mooi fotoboek van onze vakantie naar de USA gaan maken, en daar ging ook veel meer tijd in zitten dan gedacht,

Daarom nu eerst maar eens een blogje met wat foto's van onze vakantie.
Vanuit Phoenix hebben we een (bijna) rondje gemaakt tegen de klok in naar Las Vegas, via Arches NP.

Iconisch landschap

Dit deel van de Verenigde Staten is toch wel het summum voor landschapsfotografie.
Bijv. in Arches National Park de fraaie Delicate Arch. Zoals velen anderen volgden we een uur voor zonsondergang de trail naar deze arch en konden we genieten van de prachtige omgeving en de kleuren van de ondergaande zon op de bergen voor ons.

Delicate Arch

De volgende ochtend was het al weer vroeg opstaan, om ruim voor zonsopkomst op pad te gaan naar The Windows. Daar wilde ik graag de Turret Arch fotograferen door North Window in het warme ochtendlicht.
Ruim op tijd stond ik op de plek, die ik een dag eerder al gespot had, en kon ik samen met een gezellige familie (vader en 3 dochters) wachten totdat de zon de rode rotsen in vuur en vlam zette.

Turret Arch en North Window

Het gebeurde in het eerste deel van de vakantie vaak dat het in de loop van de middag helemaal bewolkt raakte en het later begon te onweren. Ook in Arches was het raak, maar nu pas aan het begin van de avond.
Na een lekkere maaltijd met hamburgers en salade in ons campertje kon ik vervolgens voor het eerst in mijn leven bliksem proberen te fotograferen. Best eng, maar het resultaat smaakt wel naar meer:

Onweer in Arches

In Canyonlands National Park stond het fotograferen van de Mesa Arch bij zonsopkomst hoog op mijn verlanglijst.
Helaas bleek al snel dat dit ook bij zo'n 50 andere fotografen en toeristen op het lijstje stond, dus genieten van een unieke ervaring was er niet echt bij.
Ook het feit dat ik met mijn statief en groothoeklens vlak onder de arch aan het fotograferen was, werd niet zo op prijs gesteld... Maar ja, ik was er alleen die ochtend en wilde toch echt met een paar fraaie foto's naar huis kunnen gaan.
Gelukkig had ik Carin bij me, die me op tijd kon influisteren dat ik nu toch echt beter uit beeld kon gaan... ;-)

Mesa Arch bij zonsopkomst

Weer een hele andere omgeving vormde de Coral Pink Sand Dunes. Zoals de naam al doet vermoeden zijn het zandduinen, die prachtig warm oranje kleuren bij zonsondergang.
En met die mooie glooiende duinen en het spel van licht en schaduw was dit weer enorm genieten:

Zand-landschap

Voor één van de hoogtepunten van onze vakantie hadden we een tour geboekt naar White Pocket, een nog vrij onbekend en moeilijk te bereiken gebied. Dit is echt een onwerkelijk, bizar rots-landschap waar je bij iedere stap afvraagt hoe dit ooit zo heeft kunnen ontstaan.
Hieronder maar twee foto's van dit waanzinnige gebied, maar binnenkort volgt een blog compleet gewijd aan White Pocket.

Onwerkelijk landschap

Carin tussen de gekleurde rotsen

Even als intermezzo tussen al deze geweldige landschappen iets heel anders.
Bij Bluff staat een echte Amerikaanse oldtimer weg te roesten, en met een flinke groothoek en wat bewerking in Lightroom ontstaat zo echt een Wild West sfeertje:

Auto-nostalgie

Veel dieren of vogels hebben we helaas niet gezien, maar de chipmunks zie je op diverse plekken, vooral ook bij de vele picknick-plaatsen.
En dan is een silhouet toch weer eens wat anders dan anders.

Chipmunk

Geen landschap, maar wel prachtige, onwerkelijk kleuren die op een rots te zien waren:

Waanzinnige kleuren in de rots

Vóór we op vakantie gingen had ik ook al bedacht dat ik eens een poging wilde doen om de Melkweg te fotograferen.
Ik had me dus goed ingelezen wat daar allemaal voor nodig was, zoals: geen omgevingslicht (lampen enzo), een heldere hemel, geen maan.
Toen we op een camping in het Valley of Fire State park stonden kwam dit allemaal samen, met een prachtig resultaat:

Heel veel sterren en de melkweg

Een ander hoogtepunt tijdens onze vakantie vormde de "Photographers Tour" door de Upper Antelope Canyon.
Ook hiervan als voorproefje slechts twee foto's, een langere serie komt in een volgende blog :-)

Licht en vormen in de Antelope Canyon

Kleuren en lijnen in de Upper Antelope Canyon

Onze vakantie eindigde in Las Vegas, maar vanuit die stad hebben we nog wel eerst een drie-daagse auto-trip gemaakt naar Death Valley.
Het was er belachelijk heet (ruim 50 graden, met een stevige wind die zo warm was als een föhn), maar 's morgens vroeg was het zandduinen-landschap nog wel te doen en qua licht uiteraard ook het mooist.

Zandduinen in de ochtend

Door de harde wind (die ook 's nachts gewoon doorblies) ontstonden fraaie structuren in het zand. Door er 's morgens vroeg als eerste te zijn, waren er ook nog geen voetstappen van anderen te zien :-)

Lichtspel op de zandduinen

Glooiende zandduinen

En zo heb ik geprobeerd om met een hele kleine selectie van 18 foto's een beetje een beeld te geven van de prachtige landschappen die in het zuid-westen van de Verenigde Staten te vinden zijn.
Wij waren er 3 weken, maar ik kan me goed voorstellen dat je vele jaren nodig hebt om al dit moois te zien, beleven en vast te leggen.

Naast een mooi, dik fotoboek heb ik dit keer ook twee prachtige afdrukken laten maken die bij ons nu in de woonkamer hangen.
Dit keer wilde ik geen afdruk op canvas, maar een afdruk die recht doet aan de mooie kleuren en al het detail, en zo kwam ik uit bij fotoopglasland.nl voor een afdruk van de foto op glas.

De twee foto's achter plexiglas in onze woonkamer

Afhankelijk van waar je staat spiegelt het materiaal wel redelijk, maar doordat de print achter 4mm plexiglas zit krijg je wel een hele fraaie dieptewerking en mooie kleuren. Zeker een aanrader voor dit soort foto's!

Binnenkort schrijf ik (als het goed is) twee blogjes waar ik wat meer laat zien van White Pocket en van Antelope Canyon.
En ook komt er een bijgewerkte vormgeving van mijn blog, daar ben ik ook nog druk mee bezig...

Vlinders en orchideeën in de Viroinval, België

Sat, 28 Jun 2014 16:22:00 Z

Hommelorchis

Tijdens mijn 'sabbatical' van 2 maanden ben ik eind mei ook nog een paar dagen naar de Viroinval in België geweest.
Dit is een vallei die tegen de Franse Ardennen aan ligt, en waar bijzondere kalkstenen rotsformaties voorkomen. Hierdoor is een erg goed gebied om orchideeën en vlinders te zien en fotograferen.

Hommelorchis

Heuvellandschap

De middag dat ik aankwam (na 4 uur rijden vanuit Zeist) ben ik meteen een wandeling gaan maken bij het plaatsje Nismes, waar ik ook in een rustiek hotelletje zat.
Het duurde even, maar toch kwam ik gelukkig diverse orchideeën tegen onderweg.

Bergnachtorchis

Jammer genoeg waaide het nogal, dus het viel niet mee om ze scherp te kunnen fotograferen.

Bergnachtorchis

Wat me ook wel tegenviel was om een bijzondere of 'anders dan anders' foto van de orchidee te maken.
Aangezien ik nu met de Canon 5D MK3 ook dubbelopnamen kan maken, ben ik daar maar eens mee gaan spelen. Oef, wat valt dat tegen... De volgende was de enige die wel aardig gelukt is.

Bergnachtorchis - dubbelopname met Akelei

Paars drietal

Daarna kwam ik tijdens mijn wandeling ook bij de Fondry des Chiens. Een gebied met bijzondere rotsformaties.

Bijzondere rotspartij

De volgende ochtend ben ik vroeg opgestaan, in de hoop met mooi ochtendlicht de vlinders en orchideeën te kunnen fotograferen.
Maar helaas, het waaide nog steeds erg hard en het was behoorlijk bewolkt. De diverse Hommelorchissen maakten echter veel goed.

Hommelorchis

Vóórdat ik naar België ben gegaan, heb ik eerst nog eens contact gezocht met Jan Loos van Landschap vzw, om te horen of hij nog goede tips voor me had.
Eén van de tips was om eens contact te zoeken met David "Billy' Herman van Starling natuur- en fotoreizen, om na te gaan of hij wellicht een dag als gids met mij kon optrekken.
Dit heb ik gedaan, en zo heeft Billy mij (tegen een schappelijke vergoeding) de hele donderdag door het gebied gegidst, en mij zo veel mooie plekken laten zien en heel veel verteld en geleerd over de orchideeën, vlinders, en andere planten en bloemen en beestjes onderweg.

Uiteraard heb ik ook gewoon foto's gemaakt die dag:

Hommelorchis in zijn omgeving

Bleek bosvogeltje in silhouet

Zilveren maan (Boloria selene)

Eind van de dag had Billy een mooi veldje gevonden, vol met bloemen en vlinders. Maar het was lekker warm en zonnig, dus fotograferen van die snelle fladderaars viel niet mee.
De volgende ochtend ben ik er zelf dus nog eens net na zonsopkomst heen gegaan. Nu zaten alle vlinders nog onder de dauw, te slapen of te wachten op de warme zon.

Bont dikkopje (Carterocephalus palaemon)

Dat maakt het toch een heel stuk makkelijker om ze te fotograferen. En 5 vlinders slapend bij elkaar was natuurlijk helemaal een prachtige ontdekking:

Vijf Groot geaderd witjes slapend bij elkaar

Maar ook twee hangend aan één bloem is leuk :-)

Twee Groot geaderde witjes

Na mijn ontbijt dacht ik naar een steengroeve te gaan rijden waarover Billy me had verteld, in de hoop daar nog weer andere vlinders te zullen zien.
Daarvoor moest ik een wat onduidelijk pad langs een fietsroute gaan rijden, maar de uitleg van Billy leek duidelijk.
Helaas, ik had toch een verkeerd pad genomen, wat veranderde in een modderig boeren karrenspoor. Op een punt waar ik niet verder durfde te rijden probeerde ik te keren, maar... mijn auto kwam vast te zitten in de modder en scheve wegkant.
Na mijn hulpkreet via telefoon en email aan Billy was hij zo goed om naar mij toe te komen (gelukkig was hij nog redelijk in de buurt), en gezamenlijk hebben we mijn auto weer op het pad weten te krijgen :-)

Na twee wat mindere mooie locaties bezocht te hebben (geen orchideeën en geen vlinders), besloot ik toch maar om nogmaals naar het bloemen- en vlinderveldje te gaan.

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)

Niet voor niets, de Icarusblauwtjes vlogen er in grote aantallen rond, en gingen regelmatig even ergens zitten.

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)

Ook werd er druk door ze gepaard, wat mij alle tijd gaf om een mooie zonnige achtergrond te zoeken.

Parende Icarusblauwtjes

En zo zaten mijn drie dagen Viroinval er al weer op!
Het was zeker de moeite waard, ik zal er (samen met Carin?!) vast nog eens naar terug gaan.

Ik sliep in hotel La Calestiienne , dat is zeker een aanrader, al was het ook maar omdat de eigenaar Chris Vanbeveren gewoon Nederlands spreekt. Maar ook de kleinschaligheid, sfeer en de bij het ontbijt gebruikte streekproducten maken het een bijzonder hotel.
En ook een dag op pad met Billy is een aanrader :-)

Helgoland: Jan-van-genten en zeehonden

Wed, 11 Jun 2014 13:55:00 Z

Verliefd stelletje

In de meivakantie, van maandag 28 april t/m vrijdag 2 mei, zijn Carin en ik naar Helgoland en Düne geweest. Een locatie die al langer bij mij op het lijstje stond na het zien van alle mooie foto's van Jan-van-genten en zeehonden.
Het is een Duits waddeneiland, dat bereikbaar is vanuit diverse Duitse havens. Omdat wij vóór 1 mei gingen en met de snelle catamaran wilde varen, zijn wij vanuit Cuxhaven vertrokken.
Het was op de heenweg op de het laatste stuk overigens nog wel flink racen, want door een afsluiting van een stuk snelweg moesten we ineens een lang stuk binnenweg pakken, en kwamen we dus nog maar net op tijd bij de boot aan...
Ruim een uurtje later stonden we al aan de wal op Helgoland.

Jan-van-gent met een missie

Vooraf had ik uiteraard al flink wat informatie via Google verzameld, en ook van Willem de Kok had ik nog via email de nodige tips gekregen (waarvoor dank!). Maar eigenlijk is het eiland zo klein, dat het niet kan missen waar je voor de Jan-van-genten moet zijn.

In deze tijd van het jaar zijn de Jan-van-genten druk met paartjes vormen en nesten bouwen, dus ze vliegen af en aan met nestmateriaal. Dit geeft dus volop de mogelijkheid om ze in volle vlucht te fotograferen.

Met de bek vol spul voor het nest

Voor mij was het eigenlijk voor het eerst dat ik dat probeerde, en er zijn dan ook heel veel foto's in de prullenbak terecht gekomen. Maar door veel proberen (zowel vanaf statief als uit de hand), gebruik van alleen de middelste AF-sensor en de hoge snelheid stand (zo'n 8 beelden per seconde) en de continue focus stand zijn er toch ook een aantal goede beelden overgebleven.

Afremmen voor de landing

De mooiste tijd om te fotograferen was uiteraard net na zonsopkomst en net voor zonsondergang. Het mooie warme geel op de koppen kwam dan extra mooi uit, en de witte veren werden niet zo uitgebeten.

Ook de steile rotsen zijn in trek

Origineel zijn al deze foto's uiteraard niet, er zijn al heel erg veel fotografen daar geweest, en toen wij er waren was er ook een foto-workshop/-reis met diverse fotografen actief.
De volgende foto is volgens mij echter wel redelijk origineel en creatief:

Inzoomen op de Jan-van-gent

Vlakbij het eiland Helgoland ligt er nog een klein eilandje "Düne", dat vroeger ooit aan Helgoland vast zat. Je kan daar makkelijk met een veerbootje naar toe (ieder half uur, max. zo'n 10 minuten varen), en de grote verrassing (voor mij) daar waren de diverse Eidereenden.
Die had ik altijd al eens van dichtbij willen zien en fotograferen, en dat kon nu zomaar ineens :-)

Eidereend (mannetje) op het strand

De hoofdattractie op Düne zijn echter toch wel de zeehonden. Toen wij er waren zaten er op twee stranden flinke grote groepen, die makkelijk dicht te benaderen zijn.

Even poseren

Mijn 300mm lens op mijn Canon 7D (cropfactor 1,6) was vaak al teveel, maar zo kon ik ook weer makkelijk voldoende afstand houden of wat meer beeldvullende portretten maken.

Waarom zou ik toch zeeHOND heten?!

Slapende zeehond

De laatste dag stond er flink wat wind, waardoor het zand over het strand werd geblazen. De zeehonden trokken zich er niet zo veel van aan, en bleven gewoon lekker slapen.
De blauw-grijs-bruine tinten in deze foto vind ik zelf erg fraai.

Jonge zeehond in zandstorm

En het loonde altijd de moeite om gewoon rustig te gaan zitten kijken naar de zeehonden, afwachtend tot er iets leuks gebeurde of ze een mooie pose aannamen.

Oh oh, volgens mij ben ik nog wat vergeten...

Als afsluiting nog een paar Jan-van-gent foto's. Ook daar was het gewoon erg leuk om er langere tijd te staan, kijken, observeren, zoeken een enkeling of paartje die in mooi licht wat vrij van de rest zaten.

Gezellig saampjes - Jan-van-genten

Jan-van-gent met nestmateriaal net voor de landing

Jan-van-gent in het avondlicht

We hadden vrijwel de hele mid-week geluk met het fraaie weer en de mooie zonsondergangen, en vonden vijf dagen een mooi aantal dagen om er zo te zijn.
En naast fotograferen hebben we ook nog heerlijk op het strand van Düne gezeten, en je kan er ook prima lunchen in een strandtent.

Nog meer foto's van Helgoland en Düne kan je vinden in mijn portfolio.

Een paar dagen foto-excursie naar de Opaalkust in Frankrijk

Tue, 13 May 2014 15:24:00 Z

Dreigende luchten

Half maart was het zeker geworden dat ik mijn baan per 1 mei op zou zeggen en dat ik pas per 1 juni in mijn nieuwe baan zou gaan beginnen. Gecombineerd met een flinke lading verlofdagen betekende dit dat ik vanaf begin april 2 maanden vrij zou zijn. Wat een weelde! :-)
Ik ben dus direct rond gaan kijken naar foto-reizen of -workshops in april of mei, want daar zou ik dan mooi eens aan mee kunnen gaan doen (Carin kon geen extra vrij krijgen van haar werk, dus ik moest mezelf zien te vermaken).

Helaas bleek heel veel al volgeboekt te zijn, of net geweest of pas in juni of juli. Zo ook een fotoreis naar de Opaalkust met Wilco Dragt, die sprak me wel erg aan.
Daarom heb ik op een gegeven moment maar besloten om zelf naar de Opaalkust te gaan.

Net voor zonsopkomst in het blauwe half uurtje

Ik had na wat zoeken op Internet een heleboel informatie gevonden over het gebied, incl. een erg goed artikel van Bart Heirweg.
Daar stond precies in beschreven waar wat te doen en vinden was.

Stenen-compositie

Op maandag 7 april ben ik 's morgens om 09.00u uit Zeist vertrokken, en ik was om 13.00u al bij het hotel in Wimereux. Het begin van 4 dagen fotograferen aan de bijzonder kust, met hoge kalkstenen rotsen en een heel groot getijden-verschil.
De eerste foto, helemaal bovenaan, heb ik die middag nog kunnen maken. Helaas begon het 10 minuten later met bakken uit de lucht te regenen, en heb ik niet veel meer kunnen doen dan wat rondrijden om de omgeving te verkennen.
De tweede foto in dit blog heb ik de volgende ochtend gemaakt, net voor zonsopkomst.

Wat ik zeker wilde gaan fotograferen waren de palen die daar in zee zijn geplaatst als mosselbanken. Bij vloed zijn ze totaal niet zichtbaar, maar met eb kan je er zo naar toe lopen en dichtbij komen.

Mosselbanken

Gewapend met mijn Lee Big Stopper was het gelukkig niet zo erg dat het precies midden op de dag eb werd, ook nu kon ik leuk spelen met lange sluitertijden om zo een bijzonder effect in de foto te krijgen.

Mosselbanken

Er stonden ook palen met een soort netten erover heen, waar de mosselen zich op konden vasthechten.

Mosselbank paaltjes

Een grote verrassing voor mij was het binnenland. Prachtig glooiende heuvels, die mij wel deden denken aan Toscane.
En zo in het voorjaar stonden overal mooie gele koolzaad-velden.

Koolzaadvelden in het binnenland

Ook het fort bij het dorpje Ambleteuse is een mooie foto-onderwerp. Ook hier weer mooie rotspartijen die bij laag water zichtbaar worden, en dit gecombineerd met het warme licht van de ondergaande zon levert de volgende foto op:

Fort bij Ambleteuse

Iedere ochtend ben ik ruim voor zonsopkomst (07.15u) opgestaan, zodat ik minstens een half uur had om van het blauwe half uurtje vóór zonsopkomst te kunnen genieten.
Omdat ik ook een klein half uurtje moest rijden en een kwartier moest lopen over de klif naar dit strandje, kan je wel nagaan dat mijn wekker echt heel vroeg stond.

Zandstructuren bij zonsopkomst

Toch was dit iedere dag weer de moeite waard. Geen zonsopkomst is hetzelfde, en het is echt genieten om met vogel-gezang en een ruisende zee dit mee te kunnen maken.

Zachte tinten bij zonsopkomst

Al veel te snel wordt het licht feller en harder, en ging ik op zoek naar andere onderwerpen.
De zee maakte door het getij prachtige structuren in het zand, en met een stuk zeewier en laag strijklicht leverde dat weer een mooi plaatje op.

Structuren in het zand

En de mosselpalen bleven me aantrekken ;-)
Ook woensdag 9 april ben ik er weer heen gegaan. Ik heb dat vaak ook wel nodig: meerdere keren naar een zelfde locatie gaan en hetzelfde onderwerp fotograferen. Op die manier kan ik weer nieuwe composities uitproberen en ook het licht is iedere keer weer anders.

Mosselpalen

En hier speelde het getij dus ook een grote rol. Er zit tot zo'n 6 (!!!) meter verschil tussen eb en vloed, en deze paaltjes waren alleen bij eb echt goed bereikbaar.
Deze dag had ik het zo getimed dat ik er voor de laagste waterstand was om met terugtrekkend water te kunnen fotograferen, en ik ben gebleven tot het weer vloed werd en het water dus steeds weer hoger kwam te staan.

Heel veel mosselpalen

Een lange sluitertijd, scheve paaltjes en een strakblauwe lucht: ik vind dit zelf wel een erg geslaagde, bijzondere foto:

Scheve mosselpalen

De laatste ochtend (donderdag 10 april) was het bewolkt en nevelachtig, en gelukkig had ik al besloten om niet nog een keer naar de zonsopkomst aan zee te gaan, maar me nu eens op het binnenland te richten.
Helaas viel de zonsopkomst vanaf een hoog uitkijkpunt wat tegen, maar een tijdje later kwam de zon toch nog aardig door.
Dit stuk landbouwgrond op een heuvel vormde zo een beeld dat bijna lijkt op de Sossusvlei in Namibië ;-)

Ochtendlicht

Bijna op dezelfde plek, maar nu precies naar de andere kant, tegen de zon in, gefotografeerd, zag ik ineens dit fraaie gelaagde landschap. Door het beetje nevel in tegenlicht en de nog laagstaande zon is dit dan weer een foto die ook zo in Toscane gemaakt zou kunnen zijn.

Gelaagd landschap met ochtendmist

Ik ben toen teruggereden naar mijn hotel, via allemaal kleine weggetjes dwars door het landbouw-gebied en de kleine dorpjes.
Wat een contrast met de zee en kust die hier een paar kilometer vanaf ligt...

Panorama van koolzaadvelden

Het weer leek die dag verder niet meer zo goed te worden/blijven, en mijn inspiratie aan de kust was eigenlijk wel een beetje op.
Daarom besloot ik, na even raadplegen van een weer-app op mijn telefoon, om via het Hallerbos bij Brussel terug naar huis te rijden.
Wat een goede keuze: prachtig weer daar, en de hyacinten stonden geweldig te bloeien. Maar dat is wellicht nog iets voor een volgend blogje...

Ik deze blog heb ik een kleine selectie gemaakt van mijn Opaalkust-foto's, de rest kan je zien in mijn portfolio (maar vergeet niet eerst even een reactie op dit blogje te schrijven!)
Daar zal ik ook een serie zwart-wit bewerkingen gaan plaatsen van een aantal Opaalkust-foto's.

Toscane - groene, golvende landschappen

Sat, 08 Jun 2013 17:44:00 Z

Klaprozen, groene golvende heuvels, cipressen en een eenzame boerderij op de top

Dit is mijn vijfde en laatste blog over onze vakantie naar Toscane en Umbrië.
Ik had van te voren zeker niet verwacht 5 blogjes te kunnen vullen met foto's, maar zelfs de 10 dagen vakantie levert dus voldoende fraai beeld op.

La Capella Di Vitaleta

Eenzame boompjes en lijnen in het groen

Ik vond de groene golvende heuvels echt waanzinnig!. Wat een prachtig lijnenspel door de 'rollende heuvels, waardoor een mooi spel van licht en schaduw ontstond. En door de sporen van de tractoren in het groen kwamen er nog meer lijnen bij.

Rollende, golvende groene heuvels

Een doorkijkje onderweg ergens, dat doet het altijd goed :-)

Doorkijkje

Wij waren hier in het voorjaar, eind april/begin mei in Toscane. Dat betekent dat alle landschappen fraai groen zijn. Meer richting zomer zal dit steeds meer geel worden, door het graan en de verdroging. En in het najaar wordt alles weer kaal en klaargemaakt voor het nieuwe voorjaar.
We hadden echter geluk dat we op twee plekken nog wat kale heuvels tegenkwamen, die (nog?) niet ingezaaid waren. Dat geeft weer een heel ander beeld van het landschap.

Kale, golvende heuvels

En met een tractor die aan het werk was wordt het nog fraaier :-)

Tractor op de kale, golvende heuvels

In mijn eerste blogje heb ik al wat panorama-foto's geplaatst van het landschap bij zonsopkomst.
Hier volgen nog een paar niet-panorama foto's die ik ook toen 's morgens vroeg heb genomen.

Toscaans landschap bij zonsopkomst

Coulissen-landschap met bomen en golvende heuvels

Lijnenspel in de golvende heuvels

Als laatste één van mijn favorieten. Maar eigenlijk vind ik er heel veel best wel goed gelukt ;-)

Lijnenspel in de golvende heuvels met wat mist

Aldus mijn laatste Toscane-blog. Voor het gemak nog even de links naar al mijn andere Toscane en Umbrië blogjes:

Deel 1: Toscane - panorama landschappen

Deel 2: Toscane en Umbrië - vestingsteden

Deel 3: Het Calendomaggio festival in Assisi

Deel 4: Toscane en Umbrië - klaprozen, korenbloem en nog wat meer

Deel 5: Toscane - groene, golvende landschappen

Volgende keer weer wat macro's uit eigen tuin en/of foto's van zandhagedissen en hazelwormen...

Toscane en Umbrië - klaprozen, korenbloem en nog wat meer

Wed, 05 Jun 2013 00:17:00 Z

In dit vierde deel van mijn fotoverslag van onze vakantie naar Toscane en Umbrië heb ik een beetje een allegaartje van foto's verzameld.
Enerzijds wat heftiger bewerkte foto's van landschappen en stillevens, anderzijds ook een aantal fleurige macro-opnamen van klaprozen en korenbloemen.

Maar eerst het Toscaanse landschap in zwart-wit. Door de bijzondere heuvels en de boompjes her en der ontstaat een mooi grafisch landschap.

Lijnen in een Toscaans zwart-wit landschap

Tijdens een wandeling kwamen we langs een verlaten en vervallen fabriekje. Weer even wat anders dan natuur, dus op zoek naar stillevens die de ondergang van de fabriek konden illustreren.

Stilleven met kapotte fles

Stilleven met oude schoen

Een kar in één van de straatjes van Pienza leent zich ook voor een soort stilleven. Door het contrast en helderheid flink te verhogen, ontstaat een soort HDR-weergave.

Kar in de steeg

Ook tijdens één van onze diverse wandelingen: een mooi blauw vlindertje die lang genoeg bleef zitten om hem op de foto te kunnen zetten.

Blauw vlindertje in het groen

En een hagedisje die zich aan het opwarmen was op een muurtje. Meestal schoten ze meteen weg, maar deze was wel wat nieuwsgierig naar mijn grote zoomlens.

Hagedis

En tijdens een andere wandeling kwamen we ineens korenbloemen tegen in een weilandje.

Korenbloem

Tot mijn geluk stonden er ook klaprozen in de buurt, zodat ik deze mooi als knallende achtergrond kon gebruiken.

Korenbloem voor een klaproos

Klaprozen zelf vind ik vaak moeilijk te fotograferen, Hoe zorg je ervoor dat het geen 'rommeltje' wordt in beeld?
Met een telelens 'door' de bloemen heen scherp stellen op één onderwerp levert vaak wel fraaie resultaten op vind ik.

Knallende rode klaprozen

Klaproos tussen de klaprozen

En bij deze laatste foto hielp de wind een handje. Eén klaproos stond wat meer beschut dan de andere, en is dus scherp gebleven. De anderen hebben door de beweging in de wind een lekkere vaagheid gekregen.

Klaprozen in de wind

En hiermee sluit ik deel 4 al weer af.

Deel 1: Toscane - panorama landschappen

Deel 2: Toscane en Umbrië - vestingsteden

Deel 3: Het Calendomaggio festival in Assisi

Deel 4: Toscane en Umbrië - klaprozen, korenbloem en nog wat meer

Deel 5: Toscane - groene, golvende landschappen

Het Calendimaggio festival van Assisi

Mon, 03 Jun 2013 23:44:00 Z

Tijdens onze vakantie in zuidelijk Toscane en Umbrië waren we precies op het juiste moment in de buurt van Assisi om daar de Calendimaggio bij te wonen.
Gedurende dit drie-daagse festival strijden de twee wijken van de stad met elkaar om de overwinning. Gekleed in prachtige middeleeuwse kostuums worden diverse wedstrijden gehouden, een grote optocht en een eindstrijd op het grote plein van de stad.

De middeleeuwse kostuums worden nog even goed gedaan

Je kan hier kaarten voor kopen zodat je op een tribune alles goed kan zien, maar dat hadden wij niet gedaan. Gelukkig was het ook aardig goed te volgen door in de straatjes om het plein wat heen en weer te lopen.

Alle foto's heb ik overigens in Lightroom met een standaard ontwikkel-preset bewerkt, waardoor deze filmische, oude uitstraling ontstond.

Prachtige kostuums

Het was erg leuk om zo iedereen eens goed te kunnen bekijken in hun prachtige kostuums, en het bood mij de mogelijkheid eens wat te oefenen met straatfotografie.

Even een onderonsje, voor ze aan de beurt zijn

Ik blijf het lastig vinden om mensen 'zomaar' op de foto te zetten, maar met zo'n festival zijn ze er gelukkig aan gewend.

Jong en oud doet er mee, allemaal prachtig aangekleed

Een soort middeleeuws bruidspaar

Op een gegeven moment stonden we voor een café, tegenover de tribune, met prima uitzicht.

De tribune, met ervoor de parade-plaats

Alle deelnemers kwamen voor ons langsgelopen, en ze moesten vaak een tijdje wachten voor ze door konden lopen. Een prima gelegenheid dus voor mij om eens rustig te zoeken naar mooie beelden.

Nog even wat laatste aanwijzingen

Vol verwachting wat er komen gaat

Op de volgende foto zie je al de donkere dreigende luchten. Niet veel later viel de regen met bakken uit de hemel! Gelukkig stonden wij droog onder een overkapping, maar alle deelnemers moesten sprinten naar een droge plek.

Vaandel-dragers van een wijk

Gelukkig werd het snel weer droog, en kon het spektakel weer doorgaan.

Iedereen uit de stad lijkt mee te doen

Ze stonden vaak prachtig voor ons te wachten tot ze door mochten lopen

De groepen met trommels waren enorm indrukwekkend. Wat een geluid, dat weerkaatste tussen de hoge, oude, stenen gebouwen die rond het plein stonden.

Enorm, wat klonken die trommels tussen de hoge oude gebouwen

We waanden ons soms echt in de middeleeuwen...

In mooie gewaden voor de vijver

Lady Guinevere op weg naar de Ronde Tafel

Mocht je de kans hebben dit festival eens bij te wonen, dan moet je dit zeker doen!
Het is een leuke afwisseling op de prachtige landschappen en natuur :-)

Dit was alweer deel drie van onze Toscane en Umbrië vakantie.

Deel 1: Toscane - panorama landschappen

Deel 2: Toscane en Umbrië - vestingsteden

Deel 3: Het Calendomaggio festival in Assisi

Deel 4: Toscane en Umbrië - klaprozen, korenbloem en nog wat meer

Deel 5: Toscane - groene, golvende landschappen

Toscane en Umbrië - vestingsteden en -dorpjes

Mon, 03 Jun 2013 14:49:00 Z

Carin in een oud ommuurd vestingdorpje

In mijn vorige blog met panorama foto's van Toscaanse landschappen had ik dit deel 2 van onze vakantie al aangekondigd.
Ik had alleen nog niet geschreven dat we behalve in zuidelijk Toscane ook naar Umbrië zijn geweest. Dit ligt iets meer oostelijk van Toscane, en heeft naast wat ruigere natuur ook prachtige dorpjes en oude ommuurde vestingsteden.

Gezien het oude karakter van deze vestingstadjes en -dorpen heb ik de meeste foto's omgezet naar zwart-wit met een sepia-kleurtoon.
Verder is er volgens mij weinig toelichting nodig, de sfeerplaatjes met bijschriften spreken voor zich.

Oude waterpomp

Lantaarn aan de muur

Ring om het paard aan vast te maken?

Ook in kleur zijn de stadjes echter wel de moeite waard.

Plein met oude paleizen

Typisch straatbeeld

Door de hoge ligging van deze vestingsteden heb je vaak een prachtig uitzicht over het omliggende landschap. Een doorkijkje doet het dan altijd goed :-)

Doorkijkje vanuit het vestingstadje

Assisi in het warme licht van de zonsondergang

En na de kleurenfoto's nog maar wat zwart-wit sfeerplaten:

Straatbeeld met lantaarn

Gewelven in de stadsmuur

Poes op een trap

Een van de vele doorkijkjes

Smalle steegjes, mooi bogen

Carin tussen de hoge, oude huizen

En aldus het tweede deel over onze vakantie in zuidelijk Toscane en in Umbrië.

Deel 1: Toscane - panorama landschappen

Deel 2: Toscane en Umbrië - vestingsteden

Deel 3: Het Calendomaggio festival in Assisi

Deel 4: Toscane en Umbrië - klaprozen, korenbloem en nog wat meer

Deel 5: Toscane - groene, golvende landschappen

Toscane - panorama landschappen

Mon, 03 Jun 2013 14:05:00 Z

Typisch Toscaans landschap met cipressen

Tjonge, wat is het alweer lang geleden dat ik mijn vorige blogje geschreven heb!
De reden is dat we vlak daarna 10 dagen op vakantie zijn gegaan naar Toscane, en ik weer erg veel tijd nodig had om alle foto's te verwerken. Maar dat is nu eindelijk gelukt, dus nu komt er een aantal blogjes over de Toscane vlak achter elkaar. Bereid je maar vast voor... ;-)

Klik overigens zeker op de foto's om een grotere versie te zien, met deze panorama's is dat absoluut de moeite waard!

De meeste panorama foto's heb ik vanaf statief gemaakt. Overigens niet met een speciale panorama-statiefkop of zo.
En ze bestaan dan uit 3 tot 5 foto's die ik met Photoshop omgezet heb tot panorama.

Voorjaar in Toscane

We hadden die 10 dagen niet het prachtige zonnige weer als we van te voren gehoopt hadden. Maar ook de wat meer bewolkte luchten zorgden voor een mooie belichting van het landschap, waardoor het een schilderachtige uitstraling kreeg (zonder speciale bewerking in Lightroom of Photoshop):

Toscaans landschap met rollende heuvels

Toscaans landschap in panorama formaat

Schilderachtig landschap

Doordat de zon af en toe door de wolken scheen, ontstonden er mooi lichtvlekken in het landschap. Gecombineerd met het groen -van een duidelijk nat voorjaar- ontstaat een mooie drie-dimensionale foto:

Toscaans landschap met rollende heuvels

Een eenzame boerderij op een heuvel, met een lange oprijlaan met cipressen: hoe Toscaans wil je het hebben?!

Typisch Toscaans landschap - enorme oprijlaan met cipressen

Uiteraard ben ik ook 's morgens vroeg (5.15u opstaan!) op pad gegaan. Mijn hoop was dat er wat mist of nevel zou hangen in de valleien en dat vervolgens de zon deze in een prachtige kleur zou veranderen.
Maar helaas, het waaide de hele week al hard en ook deze ochtend geen mist te bekennen.

Typisch Toscaans landschap met cipressen en groene heuvels

Gelukkig kwam de zon wel even door de wolken tevoorschijn, waardoor er toch een warme gloed ontstond in de lucht.
En de rollende heuvels met trekker-sporen zorgden voor een prachtige voorgrond.

Toscaans landschap bij zonsopkomst

Ook de ND Grad filters kwamen goed van pas toen de zon eenmaal boven de heuvels uitkwam. Het contrast tussen de lichte lucht en de groene voorgrond werd al snel te groot.

Toscaans landschap bij zonsopkomst

Aldus het eerste deel met foto's over Toscane. Er komen nog 4 andere delen (ja, ik had je al gewaarschuwd ;-) ), met foto's van de vestingsteden, het Calendimaggio-festival in Assisi, nog één met landschapsfoto's (maar dan geen panorama's) en nog één met 'overige' foto's (klaprozen, vlinder, wat meer bewerkte foto's etc.).

Deel 1: Toscane - panorama landschappen

Deel 2: Toscane en Umbrië - vestingsteden

Deel 3: Het Calendomaggio festival in Assisi

Deel 4: Toscane en Umbrië - klaprozen, korenbloem en nog wat meer

Deel 5: Toscane - groene, golvende landschappen

IJsland - fotografenparadijs

Thu, 22 Nov 2012 23:47:00 Z

IJsland - zomer 2012

Onze camper bij zonsondergang

Eindelijk ben ik er aan toe gekomen om mijn IJsland-foto's te selecteren die ik aan mijn portfolio wil toevoegen.
Hier zal ik een paar foto's plaatsen als lekkermakertje. Aan het eind van dit blogje vind je de link naar alle overige foto's in mijn portfolio.

Mocht je denken dat IJsland er alleen maar grijs en grauw uit ziet, dan vergis je je (net als ik overigens, ik had niet verwacht dat het zo kleurrijk zou zijn):

Kleurig schilderspalet

Het licht kan er ook echt prachtig zijn, zelf gewoon overdag:

Prachtig licht en bijzonder landschap

Eén van mijn doelen tijdens de vakantie was om Papegaaiduikers te fotograferen. En gelukkig hebben we ze inderdaad gezien, en kon ik met wat klauterwerk behoorlijk dichtbij komen.
Helaas niet met een bek vol visjes, maar ook deze foto vind ik wel erg geslaagd.

Papegaaiduiker

Het was ook voor het eerst dat ik echt dichtbij een gletsjer ben gekomen. Alweer zo'n waanzinnig fotogenieke locatie!

Voorste rand van de gletsjer

Weer iets verder naar het oosten (aan de zuidkust) ligt het gletsjermeer bij Jökulsárlón. Ik had hier al aardig wat foto's van gezien, en was ook vast van plan om er lang genoeg te blijven om een serie mooie foto's te kunnen maken.
Toen we aankwamen met grijs weer baalde ik dan ook best wel. Maar gelukkig werd het de twee dagen erna steeds mooier weer.
En dan blijf je geheugenkaartjes vol schieten van de bijzondere, blauw gekleurde ijsbrokken die van de gletsjer zijn afgebroken en die via het meer langzaam naar zee drijven.

Noordse sterns voor het blauwe ijs bij het gletsjermeer

De tweede avond zijn we tot bijna 24.00u bij het ijsmeer en het bijhorende zwarte lava-strand bij zee geweest. Ik wilde nl. de ijsbrokken, die op het strand aanspoelen vanuit het ijsmeer, gaan fotograferen met lange sluitertijden en mooi avondlicht. Die combinatie van ijs, zwart lava-strand en de zee is echt heel erg bijzonder.

IJsbrok op het zwarte lava-strand

Overigens heb ik de eerste foto (van de zonsondergang en camper) ook deze avond genomen. Terwijl ik met de ijsbrokken bezig was, draaide ik me om richting zon en zag ineens die waanzinnige wolken en kleuren ontstaan. De ijsbrokken moesten toen dus maar even wachten...

Een ander doel dat ik thuis, vóór de vakantie, al bedacht had was om de Godafoss waterval 's morgens vroeg te gaan fotograferen. Ook weer om met mooi ochtendlicht en lange sluitertijden deze enorme waterval er op zijn mooist op te zetten.
Dit betekende wel dat ik om 3.30u mijn camper-bed uit moest (Carin sliep nog even lekker door...), maar het was absoluut de moeite waard.

De Godenwaterval - vroeg opstaan loont wel

Toen het licht was geworden en ik bij de waterval wel uitgefotografeerd was, zag ik op de terugweg naar de camper nog een Smellekens die een prooi aan het opeten was. Ook hier kon ik prachtig dichtbij komen.

Maar net als de overige foto's moet je voor de Smellekens maar eens mijn IJsland-serie in mijn portfolio gaan bekijken! :-)
(maar vergeet nog even een reactie achter te laten - ik waardeer dat altijd zeer!!!)