Fotoblog Wouter van de Weerd

Bloembollenvelden met een drone fotograferen

Mon, 15 May 2023 17:23:55 Z

Half december 2022 heb ik de knoop toch maar eens door doorgehakt: ik heb een drone aangeschaft 🤭

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Een kleine DJI mini 3 Pro, die nog geen 249 gram weegt.
Dat lage gewicht heeft een aantal voordelen: je mag er nu en straks vrijwel overal mee vliegen, zonder certificaat of andere toeters en bellen.
En, hij is heel erg makkelijk overal naar toe mee te nemen. Samen met de controller past hij zelfs in mijn (vrij kleine) foto-rugzak bij mijn fotocamera en lenzen.

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Maar al vrij snel kwam ik erachter dat de "Fly more combo kit" wel een vereiste was, omdat daarin twee extra accu's zitten, zodat ik nu 3 x 35 minuten kan vliegen met de drone. Met 1 x 35 minuten ben je toch wel heel erg snel uitgevlogen, en het weer opladen van de accu kost toch best wat tijd.
Bij die combo kit zit ook een aardig tasje, waar de drone, de controller en de accu's goed in passen, inclusief nog wat kleine extra's (extra reserve propellers, oplaad-snoertje, etc.). Dus daarin neem ik hem tegenwoordig meestal mee.

Bloembollenveld. gefotografeerd met drone

Het doorhakken van de knoop heeft even geduurd, omdat ik eigenlijk geen fan was van een drone. Ze maken best wel herrie, en ik heb al een keer meegemaakt dat iemand met zijn drone vóór de prachtige spreeuwenzwermen ging vliegen, zodat niemand meer een foto zonder drone erop kon nemen.
Ik heb me dus voorgenomen om alleen te vliegen als ik (vrijwel) niemand er mee verstoor.

Lijnenspel in het bloembollenveld

Gelukkig is de mini 3 Pro best wel stil, zeker als het niet zo hard waait. Zodra de drone dan wat hoger dan zo'n 30 meter vliegt, hoor je hem eigenlijk al niet meer.
(overigens mag je in heel Europa maximaal 120 meter hoog vliegen, zonder extra toestemmingen, maar dat is al best hoog)

Bij deze bollenvelden waaide het echter behoorlijk, dus dan heeft hij er wat meer moeite mee, en maakt dan dus ook wat meer kabaal.
Dus heb ik hier steeds gewacht tot er niemand anders meer bij stond vóórdat ik begon te vliegen.

Abstract bloembollenveld

Een andere reden voor de aanschaf in december is mijn huidige 3-maanden durende sabbatical. Van 1 april tot 1 juli hoef ik even niet te werken, en kan ik doen en laten wat ik wil 😊
De plannen voor de leuke foto-uitstapjes kregen eind vorig jaar steeds meer vorm, en ik wilde ook graag eens van de fraaie abstracte foto's kunnen maken van rivieren die in zee uitmonden.

Molen aan de rand van het bloembollenveld

Dat is intussen uitstekend gelukt in Zuid-Spanje, maar die komen in een volgend blog nog eens aan bod! ;-)

Toen ik half april een paar dagen naar Texel zou gaan (in mijn eentje, om daar te fotograferen en een paar dagen uit te waaien), bedacht ik dat ik op de heen- of terugweg ook mooi de bollenvelden in Noord-Holland zou kunnen gaan fotograferen met mijn drone.

Molen aan de rand van het bloembollenveld, met drone gemomen

Zo gezegd, zo gedaan :-)
Op de heenweg naar Texel heb ik gespot waar mooie velden te vinden waren, en op de terugweg heb ik er een middag gedroned en al deze foto's gemaakt.

Noord-Hollandse stolpboerderij bij de bloemvelden

Ik vond het overigens best spannend, om de drone met zoveel wind de lucht in te laten gaan. Af en toe piepte de drone app dat het zo hard waaide dat hij niet meer zelf automatisch naar het beginpunt zou kunnen terugvliegen.
Maar ach, dat hoefde ook niet, dat kan ik zelf intussen ook wel ;-) Want ik heb al wel de nodige oefen-vlieguurtjes achter de rug sinds de aanschaf.

Kleurige bloembollen, met molen, genomen met drone

Het fotograferen met een drone is overigens echt weer heel anders dan met een gewoon fototoestel. Ik kan nu ineens de hoogte bepalen waarop ik een foto neem. En ik kan de camera draaien, zodat deze loodrecht naar onderen wijst/fotografeert, of steeds omhoog bewegen zodat ik juist verder naar voren fotografeer.
Ook kan ik de drone links- of rechtsom om zijn as laten draaien, zodat je zo meteen weer een ander standpunt krijgt. Of een stukje naar links, rechts, voren of achter laten bewegen.
Wat een luxe, en al die tijd blijft de drone rustig op zijn plek hangen. Een statief is toch een stuk meer gedoe 😉

Kleurige bloembollen, met molen, genomen met drone

In deze serie foto's kan je dan ook goed zien dat ik aardig gespeeld heb met die mogelijkheden.
Bij de volgende foto heb ik de camera wat maar omlaag gericht (vergeleken met de foto hierboven), zodat er geen lucht meer zichtbaar is en de lijnen nog meer naar elkaar toe lopen.

Bloembollenveld tot in het oneindige, met drone gefotografeerd

Nog abstracter wordt het door (op een andere locatie) de camera nog meer naar onder te richten:

Kleurige lijnenspek van de bloembollen, met drone gefotografeerd

Bij het maken van de volgende foto werd ik nog aangesproken door een Amsterdamse vrouw die op haar fiets langs kwam. Ze ging daar al jaren op vakantie, o.a. vanwege de mooie bloembollenvelden. En ze vond het erg interessant dat ik daar nu met een drone aan het vliegen en fotograferen was.

Kleurige lijnenspek van de bloembollen, met drone gefotografeerd

Uiteraard had ik ook mijn gewone fotocamera bij me (die ik vooral op Texel gebruikt heb).
Ook daarmee zijn natuurlijk leuke foto's van de bloembollen te maken. Met een flinke zoomlens kan je daarmee ook leuke abstracte foto's maken.

Buitenbeentjes in het bloembollenveld

Het blijft leuk om te speuren naar buitenbeentjes: één of meer tulpen die een andere kleur hebben dan de rest van het veld.

Buitenbeentjes in het bloembollenveld

En ter vergelijk dezelfde molen aan de rand van het bollenveld die ik hierboven op een paar drone-foto's heb staan. Echt een heel ander perspectief, zo vanaf de grond gefotografeerd.

Bloembollen en molen

Tenslotte:
Wat een geweldig leuke uitbreiding vormt mijn nieuwe drone op mijn fotografeer-mogelijkheden!
Jammer genoeg is het in Nederland op héél veel plaatsen niet toegestaan om met een drone te vliegen, ook niet met deze kleine. Vanwege de vliegvelden, militaire terreinen, havens, beschermde natuurgebieden, etc. Maar waar het wel is toegestaan, biedt het mooie kansen om met een heel andere blik aan de slag te gaan.

Vanaf nu gaat de drone dus standaard mee op vakanties en kan ik -hopelijk zonder teveel overlast te veroorzaken- weer een andere dimensie aan mijn foto's gaan geven 😃

Gouden licht door de dansende bomen in het Speuldersbos

Sun, 12 Mar 2023 15:36:08 Z

Het was begin december, de herfst was intussen alweer voorbij. De bomen hadden al hun bladeren al laten vallen, en toonden nu hun kale skeletten.
En hoewel de mistige najaarsdagen ook al over hun hoogtepunt waren, gaf de weersverwachting voor deze vrijdagochtend wel dichte mist aan.

Pad door het bos met gouden licht

Donderdagavond had ik de voorbereidingen voor een ochtend fotograferen dus al getroffen: de fototas en statief stonden klaar, de batterijen waren allemaal opgeladen, de geheugenkaartjes geleegd, en de wandelschoenen stonden al bij de deur. En het plan was om naar de bossen en uiterwaarden bij Amerongen te gaan.

Maar zoals wel vaker liep het toch weer anders dan voorbereid.
Toen de wekker (voor mijn gevoel weer eens veel te vroeg) ging, was het eerste wat ik deed: op de buienradar website de actuele mist situatie bekijken.
En tot mijn verrassing was hier in het midden geen mist te bekennen, en bij Amerongen ook al niet.
Een blik door de gordijnen bevestigde wat ik in de app gezien had: geen mist te bekennen.

Bomen als grillige silhouetten

Op dat moment komt dan altijd de grote twijfel bij mij boven: zal ik wel op pad gaan, heeft het wel zin, of blijf ik toch maar lekker in mijn warme bed liggen?
Maar ja, wakker was ik nu toch al, en alles was voorbereid. En intussen weet ik eigenlijk ook wel dat er altijd wel wat moois te beleven en zien is, en ik vaak op dit soort onverwachte uitjes (juist) toch wel met mooie foto's thuis kom.

Gouden zonnestralen in het bos

Volgens de mistradar leek er meer naar het noorden, bij Nijkerk, wél flink dichte mist. Aangezien het Speuldersbos daar toch ook vrij dichtbij ligt, besloot ik daar maar heen te gaan.
Om het Speuldersbos eens van een andere kant te benaderen, met daardoor hopelijk een frisse blik, programmeerde ik de parkeerplaats langs de N797 (de Garderenseweg), ten zuid-oosten van Putten, als eindbestemming in de auto-navigatie.

Een goede keuze, zo leek het. Op de A28 naar het noorden werd het steeds mistiger, tot er echt wel sprake was van hele dichte mist.
Maar toen sloeg ik af naar Putten, en binnen een paar honderd meter was er geen mist meer te bekennen.

Het viertal

Teleurgesteld reed ik door, me er bij neerleggend dat dit toch niet de mooie ochtend met mist-fotografie in het bos zou gaan worden.

Gouden sfeer in het bos

Eenmaal in het bos bleek er echter toch wel wat nevel tussen de bomen te hangen.
En hier en daar hingen er nog wat gekleurde blaadjes aan de bomen, dus ik vermaakte me alsnog met het fotograferen daarvan.
Zoekend naar mooie composities, waarbij de kromme bomen het mooist tot hun recht zouden komen.

De laatste blaadjes vangen het licht

Maar rond half elf gebeurde het ineens: de zon begon te schijnen, waardoor het vocht in het bos begon te verdampen en het nog iets neveliger werd.
En als gevolg van de zon die door de nevel scheen, kwam er ineens een prachtige gouden licht door de bomen heen.

Beukenblaadjes-paraplu

Er ontstonden van die fraaie lichtbanen door de bomen, en de contrasten tussen licht en donker zorgden voor een prachtig decor-achtig bos.

Herfstige beukenblaadjes aan de boom

Omdat het in dit soort omstandigheden het mooist is om met tegenlicht te fotograferen, begon ik steeds richting het licht verder te lopen.
Bij iedere kruising van paden was de keuze eenvoudig: waar staat de zon, waar heb ik tegenlicht, dan moet ik die kant op.

Zonnestralen doorklieven de kale bomen

Ik maakte me wel een beetje zorgen waar ik op die manier ergens uit zou komen, maar ach, dat waren zorgen voor later :-)
En ik gebruik altijd de app "GeoTracker", zodat ik precies kan zien waar ik ben, hoe ik precies gelopen heb en waar de auto terug te vinden is. Erg handig!

Voordat de laatste blaadjes eraf zijn gevallen

Tot mijn grote verbazing kwam ik al die tijd geen enkele andere fotograaf tegen. Het kan dus wel: als enige fotograaf in het Speuldersbos rondlopen.
Of kwam het toch omdat ik nu op een niet zo populair beginpunt ben gestart?

Het pad tussen de dansende beuken

Helemaal mooi is het natuurlijk om zo'n paadje te vinden die kronkelig door het bos loopt.
Het leidt je blik op een natuurlijke manier door de foto heen, langs de dansende bomen, naar het licht in de achtergrond.

Het pad naar het licht

Zoals de meeste andere keren heb ik vooral met mijn 70-200mm lens gefotografeerd. Dat is toch echt de ideale lens voor dit soort fotografie.
De 70mm werkt vaak nog prima om genoeg in beeld te kunnen krijgen, en inzoomend naar de 200mm kan je mooi de bomen in beeld "samen drukken' en details eruit pikken in het vaak drukke, volle bos.

Geveld, tussen zijn soortgenoten

Bijna dezelfde foto, maar nu met een iets ander standpunt (iets verder doorgelopen), zonder de dikke stam linksonder.
Ik kon niet kiezen, ik vind ze allebei hun charme hebben...

De belofte van licht aan de horizon

Tenslotte:
Ik ben nu al een redelijk aantal keer in het Speuldersbos geweest. Maar dit soort mooie omstandigheden heb ik nog niet eerder meegemaakt.
En ook nu weer leek het aan het begin van de ochtend een tegenvaller te gaan worden, zonder de verwachte/gehoopte mist. Maar ook nu weer ben ik blij dat ik toch op pad ben gegaan.

Vlakbij de auto kwam ik nog twee wandelaarsters tegen. Ze vroegen of ik nog iets bijzonders op de foto had gezet. Teleurgesteld waren ze, dat ik geen wild zwijn, ree of hert had gefotografeerd.
Alsof alleen het wild op de Veluwe de moeite waard zou zijn om te fotograferen - ik denk dat deze serie wel anders bewijst... :-)

NB: De andere foto's, die ik meer in het begin van de ochtend gemaakt heb, komen overigens nog eens in een volgend blog in beeld!

Berken en varens op een heerlijke mistige herfstochtend

Sun, 11 Dec 2022 18:03:28 Z

De herfst, een beetje mist én een mooi bos vormen een prachtige combinatie om je als natuurfotograaf op uit te leven. Ik sta dus al een tijdje op scherp, om bij de goede weersomstandigheden meteen op pad te gaan.
Bij een vorig foto-uitje had ik een mooi pad in het bos bij Amerongen gevonden. Een ondergroei van varens wordt er gecomplementeerd door diverse frisse berkenboompjes.
Toen er dus weer mist verwacht werd, wist ik waar ik heen wilde gaan.

Contrast van berken en varens

Die ochtend, zondag 9 oktober, bleek de mist enigszins tegen te vallen. Er was wat nevel in het bos, wat iets meer vorm kreeg toen de zon eenmaal goed tevoorschijn kwam.
Dit leverde dan wel wat zonneharpen op, en een fijn contrast tussen licht en donker.

Zonlicht op de varens

Sfeervol zonnetje bij de berken en varens

Een week later werd er al weer mist voorspeld. Dus ben ik nogmaals naar dezelfde locatie gegaan. Ik wist nu precies waar ik moest zijn, en de mist was dit keer een stukje dikker.
Aan het frisse groen is te zien dat de herfst dit jaar pas laat zorgde voor verkleuring van de bladeren.

Intiem laantje met varens en berken

Berkenlaantje in de herfst

De slungelige wit-zwarte berkjes vormen een mooi contrast met de bruin-rode varens, die al wel door hadden dat het nu toch echt herfst-tijd was geworden.

Berken tussen de rode varens

Tussen alle berkjes stond één dansende den aandacht te trekken, disco in het bos ;-)

Dansende boom

Maar vooral het doorkijkje via het bospaadje naar de verte vond ik prachtig, met dat zachte licht, de warme kleuren en dan het contrast met de wit-zwarte berkjes:

Sfeer in het bos

Iets verder doorlopend kwam ik nog een mooie doorkijkje tegen:

Mistig laantje in de herfst

Heerlijk zoals het zachte licht en de mist zo zorgen voor een rustige, verstilde sfeer.

Herfstkleuren op een mistige ochtend

Tenslotte:
De herfst is dit jaar pas laat op gang gekomen. Door de zachte weersomstandigheden met hoge temperaturen zijn de bladeren half oktober nog maar voor een klein deel verkleurd. En door het ontbreken van de traditionele herfststormen hangen de bladeren nog voor het grootste deel aan de bomen.
Vanwege onze vakantie van begin tot half november heb ik helaas een groot deel van de echte herfstkleuren gemist, maar ik ben toch erg tevreden met deze serie foto's :-)

50 tinten pastel tijdens de zonsopkomst boven een mistige uiterwaarde

Sun, 23 Oct 2022 12:16:40 Z

In mijn vorige blog heb je kunnen lezen dat het die ochtend wat tegen viel met de voorspelde/verwachte mist. Maar ook dat ik in het bos toch prachtige zonneharpen heb kunnen fotograferen.
Ruim een week later was de weersverwachting weer gunstig voor mistige omstandigheden: de temperatuur zou flink zakken in de heldere nacht, wind zou er nauwelijks zijn, de vochtigheid was ruim 95% en de temperatuur tijdens de zonsopkomst zou rond het dauwpunt liggen.

De dijk en uiterwaarde net voor zonsopkomst

Dit keer ben ik dus wèl op tijd van huis vertrokken, want nu wilde ik wel ruim vóór zonsopkomst ter plekke zijn. De zonsopkomst zou deze ochtend om 07:52u zijn, en ik was nu vóór 07:25u ter plekke.
Na wat heen en weer rijden kwam ik uiteindelijk op een dijk langs een uiterwaarde, waar een mooi laagje mist over het landschap hing. De lucht begon ook al fraai te verkleuren, dus hup, auto aan de kant, statief neerzetten en genieten van het moois.

Mist hangt als een dunne, pastelkleurige deken over de uiterwaarde

Er ontstonden prachtige pasteltinten in de lucht, en het laagje mist kreeg zo ook wat kleur mee.
Naarmate de minuten verstreken, en afhankelijk van de richting waarin ik keek en fotografeerde, veranderden ook de kleuren in het landschap.
Iets meer van de zon af werden de kleuren meer paars-roze, in plaats van warm oranje-geel.

Pasteltinten kleuren het mistige landschap

De kleuren worden intenser als de zon bijna op is

Omdat ik toch ook wel wat variatie in de foto's wilde, ben ik op een gegeven moment nog een stukje verder langs de dijk gaan rijden.
Maar daar werd het landschap wat saaier, met minder boompjes. En ook de mist en kleuren leken minder te worden.
Dus ben ik toch maar weer omgekeerd, en kwam ik weer in de buurt waar ik eerder ook stond.

Richting het zuiden zijn de kleuren nog zacht

Het was nu net vóór de zonsopkomst, richting het oosten begon de lucht nu al echt licht te worden. Ik moest al oppassen dat de vliegtuig-strepen in de lucht niet uitgebeten wit werden.

Knotwilgen en uiterwaarde-landschap in de mist

Toen de zon net boven de horizon uitkwam, zette die alles in een prachtige, warm-oranje vurige gloed.
Dit is ook het laatste moment dat de zon in beeld kan/mag, daarna wordt het een te grote, lichte witte bol die alle aandacht zou opeisen.

De opkomende zon zet het landschap in vuur en vlam

Voor mijn laatste foto ben ik even de dijk afgelopen, om zo de zon door de knotwilgen in beeld te krijgen.
Omdat de zon nog zo laag stond, scheen hij door het laagje mist heen, en krijg je zo dat lekkere sfeertje in de foto.

Mistige ochtend-sfeer, door de opkomende zon tussen de bomen

Tenslotte:
Na deze prachtige zonsopkomst ben ik nog naar een bos gereden, in de hoop dat daar de mist wat langer zou blijven hangen tussen de bomen.
Dat viel een klein beetje tegen, maar ik heb er een prachtig paadje gevonden met berken tussen groen-rode varens.
En die komen in een volgende blog aan bod :-)

Vijf foto-onderwerpen voor een mistige herfstochtend

Sun, 09 Oct 2022 14:16:41 Z

Na een -dit keer nogal- lange foto-zomerslaap ben ik weer wakker geworden met zin om op pad te gaan om te fotograferen. In de zomer is het me vaak te warm, zijn de zonsopkomsten en -ondergangen me veel te vroeg resp. laat, en heb ik weinig inspiratie wat ik zou kunnen fotograferen.
Maar op dit moment, eind september / begin oktober, komt de zon pas ná 7 uur op en is er een grote kans op mist of nevel. Het begint dus weer te kriebelen... :-)

Mist over het water

Voor vrijdag 30 september was er dichte mist voorspeld voor een groot deel van het land. Dan begint de zoektocht: waar ga ik naar toe? Ik wilde niet, zoals waarschijnlijk heel natuur-fotograferend Nederland, naar het Speuldersbos. In plaats daarvan besloot ik om eens naar het Amerongse bos te gaan.

Toen ik echter wakker werd om 6 uur, zag ik op de mist-radar van Buienradar dat er helemaal geen dikke mist was :-(
Dus tijdens het opstaan en het hapje ontbijt heb ik mijn plannen omgegooid, en ben ik vervolgens maar -wat dichter in de buurt- naar Den Treek gereden.

Zonneharpen bij zonsopkomst

Daar is een mooi vennetje, en ik vermoedde dat daar wel wat nevel boven het water zou ontstaan.
Helaas was ik er, vanwege de verwachte dichte mist, niet van uit gegaan dat ik al vóór zonsopkomst ergens zou moeten zijn. Tenslotte is een bos in dichte mist niet echt de beste plek voor een mooie zonsopkomst.
Ik was dus eigenlijk net te laat bij het ven.

Dampend Vogelplas Den Treek

Toch kon ik nog genieten van het dampende water, en de mooie kleurtjes in de lucht. En ook van de weerspiegeling daarvan in het water - met wat riet-gras leverde dat een lekker 'zen' gevoel en foto op.

Origami in pasteltinten

Mijn tweede onderwerp die ochtend was het spinnenweb. Alle (heide-) struikjes hingen er vol mee. Met de macro-lens zo dichtbij mogelijk komen, een groot diafragma van f/2.8 zodat de waterdruppels mooie vage bolletjes worden, en dan zoeken naar een spinnenwebdraadje met scherpe waterdruppeltjes.

Natuurlijke parelketting

Spinnenweb met dauwdruppels

In de nabewerking heb ik vele foto's zo licht mogelijk gemaakt, en de witbalans zo ingesteld dat ze wat meer blauw van kleur zijn geworden. Dat vind ik wel passen bij de sfeer van die ochtend en deze foto's.

Spinnen-kunst

Spinnenweb met dauwdruppels

Bij het zoeken naar de mooie spinnenwebjes kwam ik mijn derde onderwerp tegen: de grassprieten vol met waterdruppels.
Daarbij heb ik geheel op gevoel de foto's gemaakt, vooral zoekend naar een mooi geheel van de onscherpe bokeh lichtcirkels en een enkel scherp grassprietje.

Chaos van licht

Tegen de zon in fotograferend zag ik de meest fraaie "bling-bling" ontstaan:

Lichtspel in het gras

Op hetzelfde stukje landschap kwam ik ook een prachtig bedauwd hangmatweb tegen, waar ik met licht en schaduw kon spelen. Ook weer met een groot diafragma, zodat slechts een dunne band druppeltjes scherp is geworden.

Hangmatweb

Intussen was het beetje nevel wel verdwenen, dus besloot ik maar terug naar de auto en naar huis te gaan. Net vóór de parkeerplaats bleek toch nog wat mist te hangen in de verte. Dus ik kon het niet laten om daar mijn vierde onderwerp te fotograferen: een landschapje in prachtig licht.

Mistig herfstlandschap

Terugrijdend naar huis reed ik tussen de bossen door. Ik zag ineens, als ik de goede kant op keek, dat er mooie zonneharpen ontstonden. Blijkbaar hing er toch nog wat vochtige lucht in de bossen. En door de opkomende zon verdampte er nog steeds water op de bosbodem en de natte struikjes en bomen.
Op goed geluk pakte ik een afslag, parkeerde en liep het bos weer in.

Zonneharpen in het bos

Ik had dit eigenlijk nog nooit zó mooi gezien: de zonneharpen die als scherpe lichtbanen tussen de bomen een prachtige herfstsfeer veroorzaakten.
En zo had ik mijn vijfde onderwerp te pakken van deze heerlijke foto-ochtend.

Zonneharpen over het kronkelige bospad

Door zoveel mogelijk richting zon te blijven lopen, kwam ik steeds weer op nieuwe plekken terecht waar de zon voor de sfeer zorgde.

Zonneharpen - een feestje in het bos

Acda en de Munnik hebben ongetwijfeld ook eens in het bos gelopen toen het zo mooi was als nu. Want hun songtekst "Het regent zonnestralen" had ik steeds in mijn hoofd toen ik deze foto's aan het maken was ;-)

Sfeer in het bos met zonneharpen

Prachtige zonneharpen in het bos

Tenslotte:

Het kost me altijd weer moeite om te bedenken waar ik heen zal gaan om te fotograferen, om vroeg mijn bed uit te komen, en om de twijfel over de weersomstandigheden niet te hard te laten toeslaan.
Maar altijd ben ik weer blij als ik op pad ben geweest, en daarbij genoten heb van de rust, de fluitende vogels en de zonsopkomst. En als ik dan ook nog zo'n heerlijke serie foto's heb weten te maken van zoveel verschillende onderwerpen, dan kan de rest van de dag al niet meer stuk...

Voor de kritische / cynische kijker nog dit: ik heb de foto's van de zonneharpen uiteraard bewerkt, want een RAW-foto komt nooit kant-en-klaar uit de camera. Maar de zonneharpen waren daadwerkelijk zo fraai te zien, daar heb ik in de nabewerking dus niets aan hoeven doen :-)

Winterse taferelen op 1 april 2022

Sun, 03 Apr 2022 15:03:49 Z

De winter van 2022 stelde helaas niet zo veel voor qua kou of sneeuw. Een paar nachten met wat lichte vorst, dan hebben we alles er wel over gezegd.
Maar, de natuur had toch nog wat in petto voor ons :-)

Sneeuw op 1 april 2022

Maart was droog, erg zonnig en best warm, met op het einde van de maand zelfs temperaturen van bijna 20 graden. Lekker met t-shirt en korte broek in de tuin zitten, met een goed boek en een biertje bij de hand.
Echter, op 31 maart was het weer omgeslagen, en met een koude noord-oosten wind werd er ook sneeuw onze kant opgeblazen. In de nacht naar 1 april was dit over een deel van Nederland getrokken, gelukkig ook over Zeist.

Sneeuw op 1 april 2022

Mazzel was dat 1 april op een vrijdag viel, en hadden Carin en ik allebei vrij deze dag. Dus na het ontbijt hebben we snel onze winter-outfit aangetrokken, de camera's gepakt en een rondje door onze wijk gelopen.

Sneeuw op 1 april 2022

Vlakbij is een heel klein, onooglijk parkje, waar normaal eigenlijk alleen mensen hun hond uitlaten. Het is te klein voor een echt rondje lopen, redelijk open en rommelig.
Maar nu met de sneeuw zag het er ineens heel anders uit!
Bijzonder was ook dat diverse bomen al nieuwe frisgroene blaadjes hadden gekregen, waardoor het contrast met de sneeuw nog groter werd.

Sneeuw op 1 april 2022

We kwamen precies aanlopen van de kant waar de wind de sneeuw tegen de bomen had aangeblazen in de nacht. Alle bomen en struikjes waren zo helemaal onder een laag sneeuw bedekt, het leek wel echt winter!
En door het contrast tussen de donkere boomstammen en witte sneeuw ontstond een mooi grafisch beeld.

Sneeuw op 1 april 2022

Ook het kleine "honden-uitlaters-paadje" tussen de bomen, waar de sneeuw al weggelopen was, gaf nu ineens mooi diepte aan de foto en het bosje.

Sneeuw op 1 april 2022

Ook viel zo pas op dat er een paar mooie, karakteristieke bomen staan.

Sneeuw op 1 april 2022

Iets verderop in de wijk staan een aantal bomen die altijd prachtig staan te bloeien in het voorjaar. Nu lag ook daar een aardig laagje sneeuw op te bloemen en takken.

Sneeuw op 1 april 2022

In een volgend parkje bleken de bomen ook ineens een mooi grafisch zwart-wit beeld op te leveren:

Sneeuw op 1 april 2022

Tenslotte:
Ik heb volgens mij nog nooit zo snel mijn foto's geselecteerd, bewerkt en een blogje erover geschreven als nu.
Maar ja, als het volgende week weer echt voorjaar gaat worden, dan hoeft het ook niet meer.

Het was toch wel bijzonder om mee te maken, een paar uur winter op 1 april. Een bijzondere grap, van moeder natuur :-)

Sfeer en herfstkleuren in het bos

Fri, 26 Nov 2021 16:37:55 Z

De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen, de kleur is vrijwel verdwenen: de mooie herfst periode is al weer zo goed als voorbij. Gelukkig hebben we de foto's nog ;-)

Mist in het bos

Het is altijd weer afwachten wanneer de herfst zich van zijn mooiste kant laat zien. Begin oktober begint het wel te kriebelen bij mij om op pad te gaan het bos in, maar meestal is dat nog echt te vroeg voor de mooi(st)e kleuren.
Maar een mistige ochtend biedt dan ook genoeg kansen voor mooie sfeerfoto's. De tijd om op te staan is eindelijk weer wat gunstiger, bovenstaande foto heb ik pas om 08.15u hoeven/kunnen maken 😊

Misitige laan

Zoals te zien is, is het blad aan de bomen nog groen, en is de mist de grote sfeermaker deze ochtend.
Ik ging dan ook op zien naar karakteristieke bomen, maar dat viel niet mee. Soms staan ze er wel, maar dan helemaal ingeklemd tussen andere bomen en struiken. Het lukt dan toch niet goed om een mooie, rustige foto te maken.
Deze boom stond vlak langs een weg, en dus wat meer open en vrij. En de weg stoort mij eigenlijk helemaal niet in de foto.

Karakteristieke boom op een sfeervolle ochtend

Wat meer in het bos zijn het vaak de beuken die behoorlijk vrij staan. Door hun grote en dichte bladerdek in de boomkroon groeit er vrijwel niets meer tussen de stammen, omdat daar te weinig licht komt.
Door het tegenlicht en de mist ontstaat wel een mooie diepte in het beeld.

Statige stammen in mistig sfeerbos

Tot mijn verrassing kan echter ook de chaos van takken en blaadjes een mooi beeld opleveren, vooral als er een soort blikvanger als ankerpunt in de foto op te nemen is.
Ik had de foto eerst "gebroken katapult" willen noemen, maar twijfelde of iedereen dit erin zou herkennen... 🧐

Rustpunt in de chaos

Hier en daar waren er al wel wat kleuren te zien, maar die waren vooral van de krentenboompjes, die als eersten begonnen te verkleuren. Gevangen in het frame van de twee bomen, en mooi die diepte die er ontstaat door de andere bomen.

De eerste verkleurde bladeren

Eind oktober/begin november zijn we twee weken naar Gran Canaria geweest, onze 'uitgestelde' zomervakantie. Heerlijk even naar de zon en 25 graden en niet zo veel doen. Maar, zo miste ik ook wel een groot deel van de mooi gekleurde herfst!
Gelukkig bleek de herfst kleur dit jaar pas laat op gang te komen en ook wat langer te blijven. Op 13 november ben ik dus toch nog snel eens op pad gegaan met mijn camera.

Kleurige beukenlaan

Ik houd wel van die mooie brede bomenlanen, met het rode beukenblad op de grond en de naar elkaar toe groeiende takken als een soort boog boven je.

Beukenlaan in herfst-kleuren

De dag ervoor had ik met Carin al een heerlijke wandeling in dit bos gemaakt, waarbij ik goed had rondgekeken naar mooie foto-locaties. Met mijn mobiel maak ik dan foto's van mooie plekken, zodat ik die later met de gps-informatie in de foto weer terug kan vinden. Dit keer kostte het me echter nog aardig wat moeite om deze plek terug te vinden, maar het was de moeite waard.

Zwevende beukenblaadjes

Er stond een prachte beuk, met bijna lichtgevende bladeren, in verschillende "verdiepingen" aan de boomstam.

Verdiepingen met kleur aan beukenboom

Ook aan de rand van het stuk met beukenbomen stond een mooie boon, met afwijkende vorm takken en nog prachtig in het gekleurde blad:

Dansend in de herfstkleuren

Weer op de weg terug op de fiets kwam ik nog langs/door een prachtige brede laan. Het was al aardig aan het schemeren, en een voorbijganger vroeg of het niet te somber en donker was voor het maken van een foto.
Maar, juist door de langere sluitertijd kan de camera sensor veel kleur registeren, en met de camera op statief maakt het niet uit of de sluitertijd wat langer is of niet.

Buekenlaan met knallende herfstkleuren

Nog een paar tips:

Gebruik in het bos altijd een polarisatie-filter, om zo de schitteringen op de bladeren te verminderen en dus meer kleur op de foto te krijgen.
Een zoomlens van 70-200mm is erg geschikt voor dit soort foto's, omdat je in kan zoomen op bijzondere bomen, en de lucht zoveel mogelijk buiten het kader kan houden.
Gebruik een statief - het is toch altijd wat donkerder in een bos, met lange sluitertijden tot gevolg. En je wilt de ISO wel zo laag mogelijk houden voor de beste kwaliteit.
Bekijk maar eens de sluitertijden van alle foto's in dit blog!
In mijn portfolio kan je nog meer foto's vinden met mooie herfstkleuren en herfstsfeer :-)

Schotse hooglanders op de Westerheide tijdens een mistige ochtend

Sun, 17 Oct 2021 13:13:26 Z

Ik was al twee keer op pad gegaan om de mooie paarse heidelandschappen te fotograferen (zie mijn vorige blog). Toen de weersverwachting weer een mooie ochtend met mist aangaf, wilde ik dit keer dus eens een ander onderwerp gaan fotograferen.

De zon komt tevoorschijn achter een wolk en de mist

Ik bedacht dat de oranje vacht van de Schotse Hooglander een mooi kleurcontrast zou geven met de paarse heide. En ook de oranje-bruine vacht van een ree zou mooi afsteken.
Al snel had ik dus bedacht dat de Westerheide de beste locatie was om dit te gaan fotograferen. Dat is het voordeel als je vaker ergens komt, dan weet je wat je er kan verwachten :-)

De zon heeft moeite om door de dikke mist te schijnen

Het was behoorlijk mistig toen ik aankwam op de heide, en het duurde wel even voor de zon door de dikke mist heen wist te branden. Maar dat gaf mij mooi de tijd om te lopen naar de plek waar ik de Schotse Hooglanders hoopte te vinden. En om te genieten van het prachtige landschap om mij heen.

Het is net een grote, kale verlaten vlakte met 1 dode boom

Krentenboom in de mist

Het is prachtig om te zien hoe de wereld er ineens heel eenvoudig uit ziet, als het meeste (en vaak lelijke) op de achtergrond in de mist verdwijnt. En hoe de bomen dan ineens met hun silhouetten de aandacht opeisen.

Zonnetje door de bomen

Stormschade

Terwijl een paar andere fotografen al de Schotse Hooglanders aan het fotograferen waren, was ik afgeleid door onderstaand sprookjesbos. Een uur later liep ik er ook weer langs, en kon me toen al nauwelijks meer voorstellen hoe mooi dit was in dit eerste licht met mist en de laagstaande, opkomende zon.

Sprookjesachtige bomen

Maar, ik kwam eigenlijk toch echt voor de Schotse Hooglanders ;-)
En die waren er -gelukkig- ook, inderdaad op de plek waar ik ze verwacht had.

Schotse hooglander in de mist

Op gepaste afstand, met een zoom-lens op mijn crop-camera, ging ik op zoek naar 'andere' standpunten.

Schotse hooglander op wacht

De koppen nat van de dauw op de hei en het gras, en wat een mooie gekrulde horens:

De kop is helemaal nat van de dauw

Toen de zon iets meer tevoorschijn kwam en de mist iets minder dik werd, ging ik op zoek naar mijn kleurcontrast.

Ziet er zo best dreigend uit

Een paaltje vormde een goede krab-locatie, waardoor het dier ook een tijdje op dezelfde plek stil stond. En met de zon van rechts kreeg ik hier mijn gezochte kleurencombinatie.

Maar hij had gewoon last van jeuk

Hij had flinke jeuk zo te zien, op diverse plekken :-)

Handig, dit paaltje om aan te kunnen krabben

Nadat de krab-sessie voorbij was, ging hij weer op pad. Richting het licht, dus ik kon een fraaie tegenlicht opname maken.

Schotse hooglander in tegenlicht op de heide

Langzaam sjokte hij verder de hei over, waarschijnlijk naar een stukje bos waar hij wat meer beschut zou kunnen gaan liggen uitbuiken en slapen.

Het mooie warme ochtendlicht op paarse heide en Schotse hoogland

Ik kon het uiteraard toch niet laten om de paarse hei te fotograferen, met dit mooi gele gras als contrast:

Mooi contrast tussen heide en geel gras

Het licht werd intussen steeds harder, omdat de mist verdween en de zon rap hoger een de hemel kwam te staan. Via een omweggetje liep ik terug naar de auto, hopende om toch ook nog ergens onderweg een reetje te zien.
En ook dat werd mij gegund:

Het reetje had mij toch wel gezien

Tenslotte:
Wat een heerlijke ochtend was dit toch weer. Alles zat mee: de mist, het mooie licht, de Schotse Hooglanders op de plek waar ik ze verwachtte, en ook nog een ree als toegift.
Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval: die blogjes schrijf ik dus niet en de foto's van zo'n ochtend zie je dus niet ;-)
Maar eigenlijk geniet ik altijd van de ochtenden dat ik op pad ga, en dit soort foto's zijn dan een mooie bonus!

Bewonder mijn 15 foto's van het prachtige paarse heidelandschap

Fri, 17 Sep 2021 15:25:54 Z

De heide bloeide in 2021 mooier en langer dan de jaren ervoor. Waarschijnlijk was dit het gevolg van de nattere en koudere zomer dit jaar. Voor mij reden om een paar keer 's morgens vroeg op pad te gaan, om de mooie paarse bloeiende heidelandschappen te fotograferen bij zonsopkomst, met een beetje mist erbij voor de sfeer.

Paarse heide op een mistige ochtend

Samen met Carin was ik al een paar keer gaan scouten of de heide al in bloei stond. Maar we waren steeds te vroeg. Maar deze eerste ochtend stond de heide wel mooi te bloeien bij Den Treek.
Onderweg er naar toe had ik ook al door dat de "beloofde" mist er ook zou zijn. Wat een heerlijk begin van de dag :-)

Paarse heide met een graspol en bomen

Jammer genoeg kleurde de lucht niet heel mooi mee toen de zon was opgekomen, er zat toch teveel mist en lage bewolking in de weg. Maar het beetje kleur paste wel mooi bij de paarse heide.
Met mijn groothoeklens liep ik rond, zoekend naar mooie composities, waarbij ik een mooie blikvanger als voorgrond zou kunnen gebruiken. Zoals op de foto hierboven.

Maar ook de vliegdennen vormen een mooi onderwerp en contrast met de ronde, lichtpaarse heidepollen.

Spinnenwebjes tussen de heide

De mist bleef best lang hangen, en de zon wist er niet goed doorheen te komen/branden. Des te meer deed ik mijn best om te zoeken naar mooie composities op de grond. Deze prachtige lagen van verschillende kleuren en structuren met diagonale lijn erin voldeed wel aan mijn eisen:

Laagjes in het heidelandschap

Ook opvallend waren de zeer vele spinnenwebjes. De heide- en graspollen zaten er vol mee, en door het lage strijklicht en de mist-waterdruppels vielen ze extra op.
Net als alle voorgaande foto's bestaan ook de volgende twee foto's uit een focusstack van 3 opnamen, om zo de scherpte van voor tot achter in de foto te krijgen.

Spinnenwebben op de heide

Paarse heidestruikjes en spinnenwebben

Helaas werd het steeds grijzer weer, waardoor de mooie kleuren steeds minder zichtbaar werden. Tijd om naar huis te gaan voor een ontbijtje en koffie...

Een paar dagen later kon ik echter in de herkansing. Er was weer mist voorspeld, en ik ging er vanuit dat de heide toch ook na deze paar dagen nog wel zou bloeien. Dit keer was mijn bestemming de Zuiderheide bij Hilversum.

Blauwe kwartiertje voor zonsopkomst op de heide

Ik was niet de enige met dat plan, vanaf de parkeerplaats liep ik gezellig kletsend met een fotograaf-collega de heide op (en later moest ik moeite doen om die 10 andere niet op de foto te krijgen). Maar al snel gingen we allebei onze eigen weg, iets wat ik zelf ook wel het meest prettig vind.

Er was weer een mooi laagje mist aanwezig en de zon klom al vlot hoger boven de horizon. Weer gewapend met mijn fototoestel op statief, groothoeklens en ND-grad filters erop, ging ik weer op zoek naar een mooie voorgrond met de paarse heide en "iets anders". Iets anders, zoals deze mooie afstekende groen-gele bloem:

Geel bloemetje tussen de paarse heide

Of dit mooie groen struikje in de hoek van de foto:

Het pad door de heide

Of dit groen struikje dat mooi diagonaal in de foto loopt, naar de bomenrij en het mooie licht:

Bomen in de mist op de bloeiende heide

Een paar groene graspollen, mooi net los van de paarse heidestruikjes, doen het ook goed als eye catchers in de voorgrond:

Groene graspollen en bloeiende paarse heide

Bij de volgende foto twijfelde ik waar ik het uitstekende sprietje zou laten: links of rechts van de zon, of een hoger standpunt innemen. En thuis heb ik toch ook nog gekeken wat er gebeurde als ik het sprietje weg zou klonen.
Maar het sprietje net voor de zon vond ik tóch het meest geslaagd.

Groene graspol, bloeiende paarse heide en een mistige zonsopkoms

Langzamerhand teruglopend richting auto zag ik dit dit fraaie landschap. De paadjes leiden mooi het beeld in, richting de boom. En de zon geeft alles een heerlijk lichte en kleurrijke sfeer.

Mistig heidelandschap

Zo'n paadje dat je door de foto leidt, werkt eigenlijk altijd wel goed. Zeker als het ook nog een mooie S-vorm heeft.

Landschap met krentenboom tussen de paarse heide

Uiteindelijk was de zon al flink hoog aan de hemel komen te staan, de mist was al vrijwel helemaal verdwenen, en het licht begon al bijna "te hard" te worden voor mooie beelden. Tijd voor een laatste overzichtsfoto met berk, krentenboom en wat heidestruikjes.

Het heidelandschap in prachtig licht net na zonsopkomst

Al met al heb ik me zo twee ochtenden prima vermaakt, ondanks het vroege opstaan rond half zes.
Een paar dagen later ben ik nóg een keer op pad gegaan, maar dat komt in een volgend blogje... :-)

Wil je nog een paar extra foto's zien die ik deze dagen gemaakt heb, bekijk dan mijn portfolio met heidelandschappen!

Twee dagen strand en zee bij Kijkduinen in beeld

Mon, 24 May 2021 11:38:27 Z

Half maart had mijn zus Paula een strandhuisje gehuurd op het strand van Kijkduin. Omdat ze het frisse voorjaarsweer, de storm en het wandelen na bijna een week wel gezien had, mochten Carin en ik er de laatste nacht overnachten.

Dat lieten we ons geen twee keer zeggen, even tijdens deze Corona-tijd een "change of scenery".

Striemende wind, maar prachtige warme zonsondergang

De donderdag dat we aankwamen was de ergste storm iets gaan liggen, maar we werden nog steeds gezandstraald, lopend naar het strandhuisje. Gelukkig hadden we daarbij wel wind mee :-)

De zonsondergang leek helaas niet heel spectaculair te worden, daarvoor zat er teveel bewolking in de lucht.
Maar zoals wel vaker aan de kust en met veel wind: precies op het goede moment ontstonden er toch wat gaten in de bewolking waar de zon wat doorheen kon komen.

Strandhuisjes bij Kijkduin

Dat resulteerde in mooie kleuren en fraai strijklicht over het strand.

Zacht licht op het strand

Ik ging op pad met statief en mijn filterset (met ND en ND Grad filters). Maar met windkracht 6 á 7 was het natuurlijk uitgesloten om de filters te gebruiken, die zouden als windvangers alleen maar zorgen voor meer instabiliteit.
Vandaar dat ik maar besloot te vertrouwen op de Image Stabilizer in de lens. Dit leverde wat meer prullenbak foto's op, maar er zaten toch ook scherpe foto's bij, zelfs toen de bewolking weer toenam en het licht langzaam maar zeker verdween.

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het droge zand werd met grote snelheid over het nattere strand geblazen, en de kitesurfers op de achtergond over de kleine "binnen-zee".

Het blauwe halfuurtje en storm op het strand

Het gebrek aan een prachtige zonsondergang stimuleerde me wel om in het blauwe uurtje op zoek te gaan naar andere foto's dan anders. Al snel had ik de 100-400mm lens op de camera (zoveel mogelijk mijn lichaam gebruikend om de lens enigszins uit de wind te wisselen), om zo in te kunnen zoomen op details in het strand- en zee-landschap.

Golvend

Door de wind werd het water in een kreekje in golven voortgestuwd. Dit leverde prachtige patronen op, die mij deden denken aan "golven van licht".

Golven van licht

De grenzen van de image stabilisatie werden zo echter wel bereikt, met steeds minder licht en met de aanhoudende sterke wind die flink vat had op mijn grote 100-400mm lens. Het uit hand scherpe foto's maken lukte nauwelijks meer met sluitertijden die langer werden dan 0,3 seconde.

Tijd dus om over te stappen op mijn andere favoriete "seascape" fotografie: door bewust de camera te bewegen tijdens de opname kan ik mijn impressie van strand en zee weergeven.

Strand en zee abstract

Belangrijk daarbij is om juist de image stabilisation op de lens uit te zetten, omdat die anders juist de -bewuste- beweging gaat proberen te compenseren!

Een horizontaal genomen foto is het meest voor de hand liggend, maar in dit geval werkte verticaal ook erg goed. De eerste is bewust wat overbelicht en in de nabewerking nog wat lichter gemaakt, om zo een mooi sereen gevoel in de foto te leggen:

Rust en ruimte

Een klein beetje kleur in de lucht contrasteerde mooi met het blauw van het water en donkere zand. En de S-vorm probeerde ik bewust zo in beeld te brengen.

Beweging aan zee

Toen ik vervolgens hongerig weer bij Carin in het strandhuisje kwam, wachtte helaas een teleurstelling: het strandpaviljoen waar mijn zus eerder die week een lekkere afhaalmaaltijd had besteld, bleek juist die donderdagavond gesloten te zijn :-(
We moesten dus alsnog met de auto op pad om in de buurt een -ook heerlijke- Thaise maaltijd te halen.

De volgende dag

Na een stormachtige nacht werd ik al weer vóór zonsopkomst wakker van mijn wekker. Het mooie van een strandhuisje is dat je vervolgens in twee tellen buiten op het strand staat en als eerste (en enige) kan genieten van de zilte zeelucht, gezandstraalde kuiten en het eerste licht.

Structuren en kleuren van het zand

Helaas (weer) geen spectaculair licht, maar tijdens de periode van eb waren er mooie structuren zichtbaar geworden.

Het weglopende water bij eb maakt fraaie patronen

Structuren in het zand

En contrasterend met het blauw van de avond ervoor was nu alles zandkleurig:

Strandhuisje in de storm

We besloten om een lekkere wandeling te maken langs een groot deel van het strand. Daarbij kwamen we ook bij een mooi stukje met een soort embryonale duinen - kleine duintjes die net ontstaan zijn door het stuiven van het zand, wat deels vastgehouden wordt door het helmgras.

Embryonale duinen

Door de wind onstaan mooie patronen in het zand

Ook hier was het leuk om te zoeken naar mooie composities van de structuren in het zand en het helmgras.

Embryonale duinen

Punk-kapsels

Tenslotte:

De meeste mensen zullen zo'n strandhuisje het liefst boeken met mooi, zonnig weer. Maar als fotograaf is er niks mooiers dan lekker stormachtig weer, en is het heerlijk om zo direct op het strand te kunnen overnachten. Voor- en najaar zijn dus toptijden om hier naar toe te gaan.

De Brunsummerheide - het laagjeslandschap op een mistige ochtend

Fri, 16 Apr 2021 09:50:20 Z

In mijn vorige blog over de Brunsummerheide heb ik foto's laten zien die ik maakte op een woensdagochtend, met mooie pasteltinten en rijp op de struikjes.
We waren echter al sinds de vrijdag daarvóór bij ons huisje naast het natuurgebied. En voor de zaterdagochtend was er al meteen een mooie ochtend met mist voorspeld.

Zonopkomst kleuren

Ik had nog geen tijd gehad om het gebied alvast eens te scouten en een goede plek te vinden waar ik zou kunnen gaan fotograferen. Wel had ik vrijdagavond even bekeken hoe ik vanaf ons huisje het makkelijkst en snelst in het natuurgebied kon komen.

Gelukkig was er redelijk vlakbij een mooi punt met overzicht over het heidegebied.
De zon kleurde de lucht ook wel aardig, maar echt mistig was het helaas niet.
(dit moet overigens een prachtige plek zijn als de heide bloeit in augustus!)

Glooiende heide bij zonsopkomst

Hier en daar waren wel wat fraaie mistslierten te zien.

De grondmist dwarrelde over de heide

Vrijdagavond had ik ook al wat locaties uit het boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" op Google Maps opgezocht, dus ik wist een beetje welke kant ik op zou kunnen gaan voor andere uitzichtpunten. Maar dat werd die ochtend meteen een leerpunt: als je die locaties niet echt opslaat in Google Maps, dan is de kaart de volgende ochtend gewoon weer "gereset" en zijn de opgezochte locaties verdwenen van de kaart :-(

Op de bonnefooi ben ik dus maar verder gelopen, op zoek naar mist en mooie locaties.

Glooiende heuvels met boompjes in de mistige ochtend

En dan valt toch ook best tegen hoe steil die heuveltjes zijn. Hier in midden Nederland hebben we alleen de Amerongse berg, maar daar kom ik niet zo vaak. Dus mijn kuiten waren het niet zo gewend om heuvel af - heuvel op te lopen, met statief en cameratas op de rug...
Gelukkig vond ik een prachtig uitzicht, waar ik met de camera op statief en de 100-400mm lens rustig kon genieten van de mist die verderop in de dalen hing en de silhouetten van de bomen op de heuvelranden.

De nog kale bomen hebben mooie vormen

Laagjes in de mistige, glooiende landschap

De opkomende zon was al snel te fel om nog in beeld mee te nemen. Maar, zoals wel vaker gebeurd, werd de mist juist wat sterker toen de zon eenmaal op het vochtige landschap ging schijnen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Eenzame boom in de mist en de zon

Ook ontstonden er mooie lichtstralen, waar de zon door de mist scheen en de wolken en bomen voor wat schaduw zorgden:

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Zonneharpen in het mistige landschap

Op Facebook heb ik onderstaande foto al eerder geplaatst. Daar schreef ik al bij dat bij onderstaande foto even getwijfeld heb of ik die elektriciteitsmast uit de foto zou klonen of niet.
Uiteindelijk heb ik besloten dat dit nu eenmaal onderdeel is van ons volgebouwde Nederlandse landschap. En het door de mist niet enorm opvalt en eigenlijk zelfs wel een aardige blikvanger is op de horizon.
Wat ik leuk vond om te lezen in de reacties was dat iedereen het daar wel mee eens was :-)

Heel veel laagjes in het landschap

Glooiend laagjeslandschap bij mistige zonsopkomst

Ook nu heb ik eigenlijk alle foto's gemaakt met mijn 100-400mm lens. Door wat verder in te zoomen kan je het landschap mooi wat "in elkaar drukken", waardoor de laagjes nog beter zichtbaar worden.
En zo kan je je ook meer richten op details in het landschap, zonder teveel saaie lucht of de te felle zon in beeld te krijgen.

Boomsilhouetten bij zonsopkomst in de mist

Door de bomen en mist het bos niet meer zien

Tenslotte:
Het waren heel erg veel foto's van mistige landschappen, met mooie laagjes erin.
Best wel veel van hetzelfde. Maar het lukte mij echt niet om de selectie wat kleiner te krijgen door nog een keuze uit deze foto's te maken.

En het is ook wel mooi om zo te laten zien dat je vanaf slechts 3 locaties een dergelijke serie foto's kan maken.

De Brunsummerheide - prachtig landschap in pasteltinten op een koude, mistige voorjaarsochtend

Sun, 11 Apr 2021 13:31:28 Z

De huidige Corona-pandemie zorgt ervoor dat buitenlandse vakanties voorlopig niet mogelijk zijn. En dus ontdekken ook wij hoe mooi de natuur in Nederland is. Voor een weekje weg, eind maart, kozen we dit keer voor een huisjespark grenzend aan de Brunsummerheide, in Zuid-Limburg. Door de heuvels, het landschap en het dialect voelt het daar dan toch een beetje buitenlands aan ;-)

Grondmist bij zonsopkomst

Het grote voordeel van een week een huisje naast reen natuurgebied is dat je 's morgens vroeg op pad kan gaan, zonder een eind te moeten rijden en daarbij die ochtenden kan uitkiezen waarop het mooi lijkt te zijn/worden.

De eerste ochtend was het meteen raak (daar komt een volgend blogje over), maar ook de woensdag zou het een koude nacht worden, met wat kans op mist.
Het bleek inderdaad zo koud te zijn, dat er aardig wat rijp zat op de heidestruikjes en lage boompjes.

Dode bomen in de mist

Met een opkomende zon, die net boven de heuvels uit door de bomen scheen, zorgde dat voor sfeervolle foto's:

Rijp en mist bij zonsopkomst

Voor deze serie heb ik vrijwel uitsluitend mijn 100-400mm lens gebruikt, en meestal op de 400mm stand.
Voor landschapsfotografie lijkt dat niet meteen de eerste keuze. Maar hierdoor lukt het wel om wat intiemere landschapsfoto's te maken. En komt de sfeer van de mist, rijp en zon nog beter tot zijn recht.

De eerste zonnestralen door de bomen

Al rondlopend zocht ik naar de mooie plekken, en kwam zo bij de Roode Beek uit. Dit riviertje ontspringt hier in de Brunsummerheide, heel bijzonder om te zien dat deze zomaar uit het niets lijkt te ontstaan.
Met het laagstaande ochtendlicht kleurde het riet mooi oranje-geel, en een focusstack van 2 opnamen zorgde ervoor dat zowel voor- als achtergrond er scherp op staan.

De Roode Beek

Het was mooi om te zien dat op de schaduwrijke stukken de rijp nog het langst aanwezig bleef. Hier was ik net op tijd, met het zonnetje op de graspollen maar vóórdat de rijp alweer weg was.

Berijpte graspollen

Naast de rijp verdween ook de mist steeds sneller met de opkomende zon. Richting zon lopend probeerde ik zo lang mogelijk gebruik te maken van het mooie tegenlicht en het beetje mist dat nog bleef hangen.

Zonsopkomst en mist: een mooie combi

Vliegdennen in de miste ochtend

En sinds mijn recente "fascinatie" voor bijzondere bomen ben ik op deze locatie ook een tijdje bezig geweest om dit dansende, kale boompje op diverse manieren te fotograferen.
Een hondenuitlater, die nieuwsgierig was wat ik toch tegen het licht in aan het fotograferen was, kon het ofwel niet echt waarderen of niet goed zien op mijn camera-schermpje, want meer dan een gemompeld "Oh, dat is wel apart" kon er niet vanaf... :-)

Spannend, sfeervol doorkijkje

Boomsilhouetten in de mist

Uiteindelijk had ik het ongeveer het eindpunt bereikt waar ik nog met tegenlicht kon spelen, en kon ik nog net deze laatste sfeerfoto van een paar fraaie boomsilhouetten maken.

Dansende bomen in de mist

Vervolgens ben ik weer op mijn gemak naar ons huisje terug gelopen, waar ik samen met Carin genoot van een heerlijk ontbijtje in de zon op ons terras :-)

Tenslotte:
Meteen die eerste zaterdagochtend was het al raak, met prachtige mist en de zon die zorgde voor fraaie laagjes in het landschap. Maar die serie bewaar ik voor mijn volgende blog!

Overigens was ook nu het Pixfactory boek "De mooiste fotolocaties van Zuid-Nederland" weer een goede leidraad om hier op de Brunsummerheide goede fotolocaties te vinden. Zeker de eerste ochtend was het erg makkelijk om op basis hiervan met de beschreven gps-coórdinaten op pad te kunnen gaan.

Genieten aan het strand op een winterdag

Fri, 05 Feb 2021 16:21:08 Z

Het is al weer ruim een jaar geleden, dat Carin en ik een dag naar Katwijk aan zee gingen. Even lekker uitwaaien aan het strand, en een poging doen om het zeeschuim met alle mooie kleuren te fotograferen.

Zeeschuim en schelpen

Tja, en waarom schrijf ik dan nu pas, een jaar later, een blog daarover?

Ik laat mijn foto's, nadat ik ze gemaakt heb, eigenlijk altijd een tijdje liggen voor ik ze ga bekijken en verwerken. Ik importeer ze wel direct in Lightroom, bekijk ze even snel om een eerste indruk te krijgen, maar doe er dan weer een tijdje niets mee.

Zeeschuim met alle kleurtjes

Ik vergelijk het wel eens met de Sinterklaastijd toen ik nog een klein Woutertje was. Ik zat toen vol spanning te wachten tot het eindelijk Sinterklaas-avond was, en we alle cadeautjes mochten gaan uitpakken. In de hoop natuurlijk dat het prachtige cadeau dat ik gevraagd had en zo graag wilde hebben, ook echt erbij zou zitten.
Maar onderhuids was er ook wel het angstige gevoel: stel nu dat het cadeau dat ik het liefst wil hebben er niet bij zit. Wat dan, wat een teleurstelling zal dat zijn!

Schelpen en zeeschuim

En zo is het denk ik ook met mijn foto's: vol verwachting en spanning of ik die prachtige foto gemaakt zal hebben. Zou het gelukt zijn wat ik voor ogen had? Zou het groot op mijn beeldscherm net zo mooi zijn, als klein op mijn camera-schermpje?
Maar dan ook de angst dat het toch weer tegenvalt, omdat de foto onscherp is, of de compositie net niet goed is...

Het kan dus zomaar een paar weken duren voordat ik me er eindelijk aan durf te wagen.

Drieteenstrandlopertje

Met als gevolg dat ik dan pas in april een blog zou kunnen schrijven over een winterse dag aan het strand, wat ik ook wat raar vind. Daar zit dan toch niemand meer op te wachten?!

Daarom nu pas een jaar later alsnog mijn blog met deze foto's van de zee en het strand op een winterse dag. Want ik vind er toch best een aantal geslaagde foto's bij zitten :-)

Drieteenstrandloper aan zee

Het voordeel van de winter aan het strand is dat er vaak van die leuke Drieteenstrandlopers rondrennen. Ze bewegen grappig mee met de beweging van de golven, op zoek naar wat lekkers.
En af en toe moet er even uitgerust worden, met de snavel tussen de vleugels.

Drieteenstrandlopertje, slapend maar toch alert

Ook is er vaak een groot deel van de dag mooi, zacht winter-licht. Vooral op een wat bewolkte dag krijg je zo mooie tinten.
Ook is het aanwezige licht minder fel, dus ik was al snel aan het experimenteren met langere sluitertijden.

Zee-gevoel

Ik probeerde de meeuwen wat meer abstract in beeld te krijgen, maar nog net wel herkenbaar.
Heel veel pogingen, en maar één die mijn selectie overleeft heeft:

Meeuw abstract

Dan toch maar weer een paar drieteentjes in beeld proberen te krijgen. Met de lens bijna op de grond probeerde ik een zo laag mogelijk perspectief te krijgen:

Drieteenstrandloper op zoek naar wat lekkers

Het werd al wat later, de lucht was behoorlijk dichtgelopen met bewolking, maar er was nog wel een mooi strookje licht daaronder. Daar paste Scheveningen als achtergrond precies in:

Aan zee, Scheveningen op de achtergrond

Uiteraard kreeg ik ook meteen weer het idee om met ICM (= bewust bewegen van de camera tijdens het maken van de foto) te werken. Ik houd ervan om op die manier een meer impressionistisch, schilderachtige weergave te maken.

Beach Colours - bewolkte winterse dag

Het is daarbij altijd zoeken naar het spel van licht en donker, en bepalen of ik er wel of geen donker strand op wil hebben. Uiteindelijk vind ik het allebei mooi geworden:

Beach colours - het licht op de golven

Ook was ik op pad gegaan in de hoop de mooie kleuren in het schuim van de zee te kunnen fotograferen.
Op de water-rand, waar de golven komen voordat ze zich weer terugtrekken de zee in, blijft er vaak (maar zeker niet altijd) wat schuim achter.
Dan is het een kwestie van snel zoeken naar een mooi plukje schuimbelletjes, waar er wat kleuren in te zien zijn.

Selfie in een schuimbelletje

Het is verbazingwekkend hoeveel kleur er in zit. Zeker als je ook het contrast in de nabewerking wat verder aanzet, komen de kleuren echt goed naar voren.
Het leukst is het dan natuurlijk nog als er ook nog een schelp bij ligt als extra onderwerp, zoals ook bij de eerste drie foto's van dit blog.

Kleurig zeeschuim met schelp

Het was intussen het eind van onze foto-wandeling over het strand, het mooie licht was verdwenen, net als de hoop op wellicht nog een sprankje kleur bij een zonsondergang.
Het wordt steeds makkelijker om een langere sluitertijd te krijgen (zonder filters te hoeven gebruiken), dus nog een tweetal ICM foto's als afsluiter. Met een mooi zacht bruin-blauw kleuren-palet.

Beach colours - zachte tinten bruin en blauw

Beach Colours - patronen in zee en strand

Tenslotte:

In de huidige Corona-tijd is het overal in de natuur enorm druk geworden, ook op het strand. De mogelijkheid om drieteenstrandlopers te fotograferen is dus een stukje kleiner geworden, omdat die sneller door mensen en honden verjaagd zullen worden.
Maar het schuim en het mooie zachte licht is er natuurlijk nog wel :-)

Maar vanaf vanavond (6 februari 2021) kunnen we ons eerst gaan verheugen op een enorm pak sneeuw en een week met ijzige temperaturen tot -15. Het wordt eindelijk even echt winter! :-)

Bosfotografie - de ontdekking van een voor mij nieuw foto-genre

Wed, 30 Dec 2020 15:10:32 Z

Ik ben al heel lang bezig ben met macrofotografie, landschapsfotografie, natuurfotografie, vogelfotografie, reisfotografie, architectuurfotografie, etc. Maar het is gewoon nooit bij me opgekomen om bosfotografie als een apart fotografie (sub)genre gezien.

V-boom

Samen met Carin wandel ik heel wat af, ook in de bossen hier in de omgeving. Maar in die enorme chaos van boomstammen, takken en de struikachtige lage ondergroei zag ik daar nooit een foto-waardig onderwerp. Zeker in de herfst keek ik vooral omlaag, naar de paddenstoelen. En bewonderde ik de mooie gekleurde herfstbladeren, maar wist dat niet goed vast te leggen.

Contact met de overkant

De omslag kwam deze herfst.
Door mijn schouderblessure kan ik voorlopig de paddenstoelen niet laag bij de grond fotograferen (wat wel echt een vereiste is). Dus ik moest op zoek naar andere onderwerpen.
En omdat we op vakantie waren naar Terschelling, kon ik niet de online PixPerience bijwonen. De al door mij gekochte tickets heb ik omgeruild voor een drietal fotoboeken, waaronder "Woodscapes", een boek helemaal gericht op bosfotografie.

Berken-geel

Al vanaf de eerste pagina (of eigenlijk: al vanaf de omslag ;-) ) vond ik het een fascinerend boek, met prachtige en inspirerende foto's.

Hoe was het toch mogelijk om dergelijke foto's te maken in een druk, chaotisch bos?

Herfstbomen-laan

Het grappige is dat ik dit ook ooit dacht over de fraaie foto's van paddenstoelen, of de juffers en libellen met schilderachtige achtergronden, of de heidelandschappen bij zonsopkomst. Daar heb ik uiteindelijk ook jaren voor nodig gehad om dat een beetje onder de knie te krijgen. Maar als ik nu een paddenstoel zie, dan weet ik eigenlijk meteen wel of dat een fraaie foto kan opleveren of niet. En welk licht ik er het liefst bij heb, welke lens ik zal pakken en welke camera-instellingen ik moet gebruiken.

Wachters langs het pad

Gelukkig biedt het boek niet alleen mooie foto's, maar ook tips hoe je het beste foto's in het bos (en/of foto's van bomen) kan maken.

De belangrijkste tips zijn eigenlijk best simpel:

Gebruik mistige ochtenden om de chaos in het bos wat minder zichtbaar te maken.
Zoek naar karakteristieke bomen, die echt als eye catcher kunnen dienen.
Gebruik een telelens, om zo alles wat "in elkaar te drukken" en om de (vaak) lelijke lucht buiten beeld te houden.
Gebruik altijd een statief, want het bos is meestal best donker, zeker met wat mist of 's ochtends vroeg. Zo kan de ISO laag genoeg blijven en kan je een klein diafragma gebruiken voor voldoende scherptediepte.

Met deze tips in gedachten ben ik vervolgens meerdere keren bij mij in de buurt op pad gegaan, uiteraard vooral tijdens ochtenden met (wat) mist.

Nog volop in het herfstblad

Hoe groot was mijn verrassing dat echt op enkele kilometers afstand ik deze prachtige foto's kon gaan maken.

In het boek is ook een groot deel gewijd aan het bewerken van de foto's. Tot nu toe vond ik het eigenlijk wel prima om me te beperken tot de vrij simpele bewerkingen in Lightroom. Maar nu ben ik toch ook maar eens wat verder gegaan in Photoshop. Vooral het toevoegen van een hele lichte 'vervaging' of onscherpte m.b.v. het Orton-effect leverde meteen veel sprookjesachtiger foto's op.
En ook het versterken van de herfstkleuren scheelde best veel in het eindresultaat.

Bidsprinkhaan

Ten slotte:

Dit was (pas) een eerste, kleine serie van mijn resultaten. Hopelijk vinden jullie het leuk om nog wat meer te gaan zien van mijn bosfotografie, want ik denk dat er nog wel wat blogjes over gaan komen... ;-)

En ik ben echt op geen enkele manier benaderd door Ellen Borggreve of Daniel Laan om reclame te maken voor hun boek "Woodscapes". Maar ik kan het oprecht van harte aanraden als je aan de slag wilt gaan met bosfotografie

Texel - orchissen, klaprozen en zonsondergang

Fri, 04 Sep 2020 12:25:40 Z

Welkom bij mijn tweede deel van mijn blogs over ons lange weekend Texel tijdens Pinksteren. Ging mijn eerste deel over de zonsopkomst, vogels en (structuren in) het strand, dit keer komen de diverse orchissen, de klaprozen en een prachtige zonsondergang aan bod.

Orchissen

Gewapend met de erg goede Crossbill Guides over de Wadden wisten we dit keer wat beter waar we op zoek zouden kunnen gaan voor de diverse orchissen die te vinden zijn op Texel. In de gids staat een mooi overzicht met foto's en beschrijving van de diverse orchissen en tijdens welke wandeling je deze tegen kan komen.

De eerste was deze rietorchis bij Wagejot, toen ik (eigenlijk) grote sterns en kluten aan het fotograferen was. Maar de macro-lens moest dus toch wel even tevoorschijn komen. Het geel op de achtergrond vormt een mooi kleur-contrast met het paars van de orchis.

Rietorchis

Tijdens onze wandeling bij de Mokbaai en De Hors kwamen we ook best veel orchissen tegen, zoals de Vleeskleurige orchis. Deze orchis 'vraagt' door de kleur om een zachte, lichte foto:

Vleeskleurige orchis

Zoals altijd probeer ik zoveel mogelijk gebruik te maken van andere planten en bloemen in de voor- en achtergrond, zodat er een mooie onscherpte onstaat, en in dit geval een leuke dubbele V-vorm:

Vleeskleurige orchis

In dat gebied zagen we ook meerdere parelmoervlinders (helaas niet mooi te fotograferen, zo wakker en snel als ze waren). Dus toen we deze rups zagen, dachten dat dit wellicht een parelmoervlinder-rups zou zijn. Pas thuis kwam ik erachter dat dit een Bastaardsatijnrups is, die steeds vaker voorkomt aan de Nederlandse kust en op de waddeneilanden. En net als de eikenprocessierups heeft deze vervelende brandharen! Gelukkig hebben wij daar geen last van gehad...

Bastaardsatijnrups - mooi, maar met brandharen!

Het valt nog niet mee om de goede naam bij de orchissen te vinden, dus ik hoop dat ik het goed heb dat dit een gevlekte orchis is?!

Gevlekte orchis

Ook de bijen waren blij met de vele bloemen:

Gevlekte orchis met bij

Gevlekte orchis, de bij is gevlogen

Klaprozen

De ochtend dat ik de zonsopkomst bij het Haventje van Til had gefotografeerd, had ik nog ruim de tijd om vóór het ontbijt met de macro-lens aan de slag te gaan bij een veldje met veel klaprozen (vrijwel naast de parkeerplaats).
Het leuke was dat alle stadia van de klaproos te zien waren: de bloem die net uit de knop aan het komen was, een bloem in volle glorie en een al uitgebloeide zaaddoos:

Drie stadia van een klaproos in 1 beeld

Prachtig zoals zo'n nieuwe, verse bloemknop eruit zien met de nog in elkaar gevouwen blaadjes (en met de gele bloemen op de achtergrond):

Als kunstig gevouwen papier

Ook leuk, die 'hoedjes' op de bloemen die er nog net niet afvallen:

Het hoedje vliegt er bijna vanaf

Na een tijdje ging ik op zoek naar een andere invalshoek. De dubbele belichtingen (voor een zachter beeld) pakten helaas niet mooi uit. Dus toen ben ik maar eens nog dichterbij gekropen met mijn macro-lens, zoekend naar mooi beeld. Waarbij ik deze mooie herhaling ineens zag:

Herhaling

En vanwege het contrast tussen oud en nieuw (uitgebloeid en nog in de knop) vond ik het ook toepasselijk en een mooi resultaat geven om de volgende foto in zwart-wit om te zetten:

Het begin en eind van een klaproos in zwart-wit

Nog meer orchissen

Vlakbij ons hotel bleek ook een prachtig stukje bos te zijn, met een watertje en héél veel orchissen.
Op onze laatste dag moesten we daar dus ook nog zeker heen, om ze met mooi ochtendlicht vast te leggen.

Gevlekte orchis

Het licht scheen mooi zacht door de bomen heen, zodat ik niet met een parapluutje aan de slag hoefde te gaan om de orchis in de schaduw te zetten. Gelukkig maar, want bij dit soort kwetsbare bloemen loop ik liever niet het risico dat de paraplu op de bloemen waait.

Bijna dezelfde foto als de vorige, maar nu met de voor- en achtergrond subtiel op een iets andere plaats. En nu met een mier op de orchis :-)

Gevlekte orchis met mier

Rietorchis

Ook hier weer heb ik zitten 'spelen' met planten in de voorgrond, om zo een interessante achtergrond te krijgen.
Zoals altijd is het onderwerp belangrijk, maar de voor- en achtergrond zijn minstens zo belangrijk voor een geslaagde macro-foto:

Gevlekte orchis

Zonderondergang bij Ecomare Beach - paal 17

's Ochtens had ik al de prachtige zonsopkomst gefotografeerd bij de Cocksdorp. En omdat de weersverwachting goed was, ben ik (na een middag-dutje ;-) ) 's avonds met Carin ook voor de zonsondergang naar het strand gegaan bij paal 17.
Daar staan ook van die leuke strandhuisjes:

Strandhuisjes in het warme zonlicht

Door de laagstaande zon ga je ook ineens mooie structuren zien in het zand, waar de wind het zand in mooie ribbels en om de schelpjes heen heeft doen stuiven:

Door de wind gevormd

Laag bij de grond, voor een sfeervol plaatje net vóór de zon ondergaat:

Warm strijklicht over strand en schelpen

Ik had -wederom- geluk met het getijde: het was eb aan het worden, waardoor er mooie ribbels in het zand zichtbaar werden. En omdat het water pas net weggetrokken was, was het zand ook nog een beetje nat. Zo kon het licht en de kleuren van de lucht nog mooi weerspiegelen hierin:

Droogvallende ribbels op het strand

Ook de wolkjes in de lucht deden mooi mee, waardoor de foto's een fijne balans krijgen.

Droogvallende zand-ribbels bij zonsondergang

Als de zon dan eenmaal onder is, dan pas ontstaan de mooiste kleuren! Dus maak niet de fout om meteen naar huis te gaan zodra de zon onder de horizon is verdwenen, maar blijf juist dan nog een half of heel uur door fotograferen.
Het voordeel bij een zonsondergang vind ik dat je alle tijd hebt (gehad) om mooie composities te zoeken en dan klaar te staan voor het mooiste licht:

Zonsondergang aan zee

Ook is dat de tijd om te gaan spelen met langere belichtingen, zonder filters te hoeven gebruiken.
Uit de hand (!), 5 seconden, ETTR ("expose to the right", zo licht mogelijk belichten zonder dat het wit helemaal uitbijt), en met een lichte camerabeweging voor een mooi soft effect:

Zonsondergang aan zee in pastelkleuren

Op een gegeven moment gaat het licht en de mooie kleuren dan toch echt verdwijnen. Dus snel nog een laatste foto om de heerlijke sfeer vast te leggen:

De laatste kleuren in de lucht na zonsondergang aan zee

Tenslotte:

En zo hebben Carin en ik in de Corona-tijd toch nog een heerlijke lang weekend op Texel gehad. Veel gewandeld, gefietst en ook gefotografeerd. En met alle Corona-maatregelen was het prima te doen, zeker toen we op de laatste avond ook weer gewoon in een restaurant in de Koog konden gaan eten.

Zoals al ik al in de inleiding heb aangegeven is de Crossbill Guide Wadden een echte aanrader, zeker als je eens wat meer wilt weten van de ontstaansgeschiedenis van de waddeneilanden, alle aanwezige flora en de fauna! En er staan diverse wandelingen, fiets- en autoroutes in.

Texel - Zonsopkomst, vogels en strand (Pinksteren 2020)

Fri, 28 Aug 2020 10:26:57 Z

Balen, onze geplande vakantie naar China in april ging niet door, vanwege het COVID-19 virus. Lang hebben we gehoopt dat het nog wel goed zou komen, maar half maart was duidelijk dat het er echt niet in zat. Onze tweede keus, Zuid-Spanje, was binnen enkele weken ook geen optie meer: het was als een "oranje" gebied aangemerkt.
Toen eind mei bleek dat de maatregelen wat versoepelt zouden gaan worden, hebben we een hotel op Texel geboekt voor een lang weekend. Even er helemaal uit, een andere omgeving, het thuiswerken voor een paar dagen achter ons laten...

In dit eerste van de twee blogjes laat ik zien dat we ons goed weer vermaakt hebben.

Zonsopkomst bij de Cocksdorp, het Haventje van Sil

De steiger bij zeer kleurige zonsopkomst

De tweede ochtend ben ik zeer vroeg op pad gegaan, om de zonsopkomst bij De Cocksdorp te kunnen gaan fotograferen. Tot mijn grote verbazing was ik niet de eerste, er waren al 3 tiener-meiden die met hun mobiel de zonsopkomst gingen fotograferen. Ik gok dat ze iets ander soort foto's hebben gemaakt dan ik ;-)

Paaltjes in zee bij zonsopkosmt

Ik had thuis gelezen dat het Haventje van Sil één van de beste locaties was om de zonsopkomst te fotograferen, vanwege de steiger, paaltjes in het water en eventueel aanwezige bootjes.
De bootjes waren er echter niet, en ik had geluk dat het getijde zo was dat de paaltjes nog enigszins zichtbaar waren. De echt goed voorbereide fotograaf gaat natuurlijk precies met het juiste getijde naar Texel, maar ja, wij wilden nu gewoon een weekend weg... ;-)
Wel had ik goed ingeschat, met behulp van diverse weer-apps, dat dit een goede ochtend zou worden met grote kans op kleur in de lucht.

Warme kleuren van de zonsopkomst

Toen de zon eenmaal op was gekomen, was er heel even nog mooi licht over het zeeschuim:

Prachtig ochtendlicht over het zee-schuim

Vogels

Zeg je Texel, dan zeg je vogels! Op geen waddeneiland zijn er zoveel mooie en goede plekken om vogels te zien en fotograferen. Toen we aankwamen met de boot, zijn we direct langs de waddenkust gereden, o.a. naar Wagejot. Daar hoopte ik kluten te kunnen fotograferen, zoals een paar jaar geleden.

Er bleek nu echter ook een kolonie Grote sterns te zitten, die (over ons heen) af en aan vlogen naar de waddenzee om vis te halen voor de kleintjes op hun nest. Leuk om eens te oefenen met het fotograferen van vliegende vogels. En dat viel nog niet mee, zo klein en snel al ze zijn.

Grote stern met vis in de lucht

Grote stern op weg naar zee

Gelukkig zaten er ook diverse door mij gewenste kluten, die zijn een stukje groter en minder snel ;-)
Het was duidelijk droog geweest in de periode vóór wij er waren, wat wel een mooi soort herhaling vormde met de zwarte lijnen van de kluten.

Kluut in de modder

Altijd leuk is ook een moeder Kluut waar één of meer jongen onder de vleugels gaan schuilen. Hoeveel pootjes krijg je dan...?

Hoeveel pootjes heeft deze kluut nu?

Bescherming onder moeder Kluut vleugels

Ik had van te voren bedacht dat ik graag kluten in high-key wilde fotograferen. Door het wit en zwart vormt dat dan een mooi contrast en een sereen beeld. En ook dat lukte:

Kluut in high-key zwart-wit

Kluut in rust in high-key zwart-wit

Tijdens een wandeling op een andere dag zagen we nog een wulp zitten op een duin. Door onder te belichten en dit in Lightroom nog wat aan te zetten, ontstaat er een mooi silhouet:

Silhouet van een Wulp

Ook zagen we boven de waddenzee ineens een lepelaar vliegen, dat zijn toch ook mooie elegante vogels:

Lepelaar boven de waddenzee

Zand, strand en structuren

Naast vogels heeft Texel natuurlijk ook heel veel stranden. Daar was het nu bijzonder rustig, omdat de hotels en campings vrijwel leeg waren in deze Corona-tijd.

Ik ga dan altijd op zoek naar mooie structuren, abstracte plaatjes en verrassende details. Zoals een eenzaam veertje of schelp in het zand.

Contrast

De hemel gedragen door een paaltje

Collage van zand-structuren

Maar ook gewoon de leegte en ruimte kan ik zeer waarderen.

Structuren in het zand en een veer

Een veertje op het strand

Op de laatste foto heb ik dit nog extra benadrukt met ICM (Intentional Camera Movement, ofwel met een wat langere sluitertijd opzettelijk de camera bewegen tijdens het maken van de foto):

Zen zee-landschap

Tenslotte

En zo ben ik al weer aan het einde van mijn eerste deel Texel gekomen.
In mijn volgende blog over Texel komen de bloemen (vooral orchissen en klaproos) en een prachtige zonsondergang aan bod!

Op zoek naar de Oranjetipjes en Daslook

Fri, 26 Jun 2020 15:29:11 Z

Ieder jaar zie ik weer de meest mooie foto's van Oranjetipjes langskomen op Facebook. De vlindertjes fladderen vanaf ongeveer half april rond, dus begin mei vond ik dat ik toch ook maar eens een poging moest gaan doen. Zeker toen ik gelezen had dat Jody er heel veel gezien had in een natuurgebied vrij dichtbij.

Op een zaterdagochtend stond de wekker op 4 uur, om vóór zonsopkomst ter plaatse te zijn.

Onderweg kwam ik echter langs deze fotogenieke koeien, die in de mist in een weiland lagen. Met de prachtige kleuren van de zonsopkomst erachter kon ik niets anders dan snel stoppen, fototoestel pakken en dit vastleggen.

Koe in de mist bij zonsopkomst

Koeien in een mistig weiland bij zonopkomst

Na het parkeren liep ik snel naar de plek waar Jody de Oranjetipjes had gezien. Er was een weiland vol met pinksterbloemen, dus dat beloofde veel goeds. Enthousiast ging ik in het hoge, natte gras op zoek naar de vlinders.
Maar helaas, ik heb er geen enkele kunnen vinden :-(

De wijze les (en ik had het al wel eerder gelezen): ga 's avonds op zoek naar de vlinders en hun slaapplekken, en kom dan daar 's morgens weer terug...

Gelukkig was het met de mist en opkomende zon wel erg mooi:

Sfeervolle zon op een mist veld

Prachtige zonneharpen in de vroege ochtend

Ook bij het slootje langs het weiland was het genieten van het mooie landschap:

Sfeervol landschap in de ochtend

Knotwilg met de opkomende zon

En in alle nattigheid vond ik nog wel een paar fotogenieke spinnenwebben. Met mijn oude vintage Trioplan lensje (en wat bewerken in Lightroom) leverde dat een paar onverwachte foto's op.

Magisch spinnenweb

Spinnenweb

Spin hangend onder zijn web

Op weg naar de auto kwam ik nog deze paardenbloem-pluis tegen. In tegenlicht, met de zon die door bladeren heen scheen en het Trioplan lensje, kreeg ik een mooie herhaling in de foto:

Allemaal rondjes

De Daslook

Omdat het nog redelijk vroeg in de ochtend was, had ik zelfs nog tijd om bij landgoed Amelisweerd op zoek te gaan naar de Daslook. Het bleek al snel dat ik niet echt op zoek hoefde te gaan, er staan er gewoon heel erg veel.

Daslook in het frisse groen

Ik was al begin april ook al eens hiervoor op pad gegaan, maar toen stonden er nog maar enkele en kreeg ik het niet voor elkaar er iets van te maken. Dit keer ging het echter bijna vanzelf:

Daslook met bokeh-bubbles

Waarschijnlijk dit keer ook geholpen door het nog vrij lage zonlicht, dat door de bladeren en struiken scheen. Hierdoor kon ik mooi spelen met licht, schaduw en bokeh cirkels.
Maar ook mijn trouwe 100mm macro-lens doet het nog altijd erg goed, zeker voor een mooie softe benadering:

Daslook

Dit soort foto's maak ik overigens nooit met statief. Ik wil de mogelijkheid hebben om makkelijk een cm naar links, 3cm naar onder, of toch weer 2cm naar rechts te gaan. En dat lukt mij met een statief toch echt niet. Of ik ben weer net te laat, omdat dan die mooie lichtvlek alweer verdwenen is.
Dan maar de ISO iets omhoog zodat de sluitertijd kort genoeg is, en dan maar wat meer foto's maken zodat ik zeker weet dat er één met de juiste scherpstelling bij zit.

Schilderachtig Daslook

Tenslotte:

Helaas heb ik de Oranjetipjes deze ochtend niet gevonden. Dus ik zal een volgend jaar wel weer de kriebels krijgen om daarvoor op pad te gaan. Maar ik heb er wel een fraaie serie andere foto's aan overgehouden, eigenlijk zeker zo leuk!
En, dit is mijn eerste blog op mijn geheel (vooral technisch) vernieuwde website!
Ik kan nu nog makkelijker mijn foto's in mijn portfolio updaten en de blogs aanmaken.
Eén groot verschil is er wel: het is niet meer mogelijk om reacties op mijn blog te plaatsen. Dat werd technisch teveel werk, en er werd niet zo heel veel meer gebruik van gemaakt.
Mocht je dus willen reageren: ik waardeer dat uiteraard nog steeds heel erg. Stuur dan gerust een berichtje via mijn contactpagina. Of plaats een reactie onder het Facebook-bericht dat ik altijd aanmaak met de verwijzing naar mijn laatste blog!

Herfst 2019 - de kleuren in het landschap

Fri, 13 Dec 2019 15:01:00 Z

Theekoepel Beerschoten-Willink

De herfst kwam dit jaar later op gang dan voorgaande jaren. De bladeren bleven lang aan de bomen hangen en het verkleuren gebeurde ook pas later dan in de jaren hiervoor.

Het leek ook wel alsof (daardoor?) alle bomen ineens tegelijk prachtig op kleur kwamen. Het kriebelde bij mij toen al snel om toch ook eens te proberen om de prachtige landschappen te fotograferen. Want paddenstoelen fotograferen vind ik erg leuk, maar deze herfstkleuren in het landschap vastleggen is ook leuk.

Landschapsfoto als van een Hollandsche Meester

Samen met Carin heb ik het klompenpad "Molenbeeksepad" gelopen, startend in Wolfheze. Een pittige wandeling van 17 km, maar absoluut de moeite waard! Zeker ook in de herfst-periode, omdat je veel door bossen en langs bosranden loopt.

De Heelsumsche beek

Coulisselandschap in herfstkleuren

Het was een frisse dag met redelijk veel wind. Maar ook met mooie typisch Hollandse luchten, met blauw en witte wolken.
Regelmatig moest ik -tot ongeduld van Carin- een tijdje wachten tot de zon weer op de goede manier door de wolken ging schijnen, om zo het mooiste licht op de bomen en/of het landschap te krijgen.

Landschap in herfstkleuren

We hadden goed ingeschat bij de keuze voor dit klompenpad dat deze route regelmatig door open gebied zou lopen, waardoor je de mogelijkheid krijgt om hier en daar een solitaire boom als onderwerp te gebruiken.

Nieuwe Renkumse heide

Een mooi geel berkenboompje als blikvanger en het zandpad als leidende lijn de foto in:

Nieuwe Renkumse heide met gele berk

Heel bijzonder vond ik dit duo: de ene boom al helemaal kaal in winterkleed, en de ander er pal naast nog in herfst-kleed?!

Winter- en herfstboom

Een bomenrand langs een akkertje (waar de wandeling ook langs liep): wat een kleur!

Bosrand langs akkertje in herfstkleur

Een eindje verderop was weer een mooi akkertje, waar de laagstaande zon op een klein stukje grond en de bomen scheen.
Ter afwisseling heb ik deze foto eens omgezet in zwart-wit met sepia toon. Kunnen je ogen na al het voorgaande kleurgeweld even tot rust komen... ;-)

Herfstbos in sepia tinten

Maar uiteraard heb ik de foto ook in kleur, want dan is hij ook mooi:

Akkertje en bomenrij in mooi licht

Het einde van de wandeling kwam langzaam maar zeker in zicht. Door al het fotograferen onderweg hadden we er wel wat langer dan de geplande 4 uur over gedaan. En dus kwamen we nogal te laat op mijn vader's verjaardag :-(

Maar als hij deze foto's ziet, dan snapt hij wel dat het de wel echt moeite waard was :-)

Landerijen in het late middag licht

Onze wandeling (en de verjaardag) was op zaterdag. Eigenlijk had ik gedacht die zondag een rustig dagje te houden. Maar het begon toch weer te kriebelen toen het zonnetje heerlijk scheen. Dus ik ben toch maar 's middags op de fiets gestapt om de laatste mooie kleuren vast te leggen.

Al fietsend langs de Utrechtseweg richting station Driebergen-Zeist kwam ik langs mooie landgoederen, die veelal voor wandelaars zijn opengesteld. Daar zijn ook prachtige oude beuken- en eikenbomen te vinden.

Bomenlaan in herfstkleuren

Tegenover het station staat een koepeltje, waar ik al vaker langs ben gereden met het idee om daar eens te gaan fotograferen. Ik ben er ook wel eens geweest, maar dan viel het me toch tegen of wist ik niet goed hoe ik het op de foto zou moeten zetten.

Daar had ik dit keer, met de laagstaande zon om 17:15u, geen enkel probleem mee. Eindelijk viel alles daar samen en kon ik de foto maken die al zo lang wilde maken.

Theekoepel Beerschoten-Willink

Naast deze "traditionele" landschapsfoto's ben ik ook nog aan het spelen geweest met meervoudige belichting en het bewegen van de camera tijdens de opname (ICM - intentional camera movement). Maar die foto's komen in een volgend blogje aan bod...

Portugal - de prachtige kust van de Algarve

Sat, 08 Jun 2019 15:07:00 Z

Natuurlijke boog in de rotskust en gele bloemetjes

De Algarve: wie kent het niet? De meesten zullen deze zuidelijkste provincie van Portugal zeker van naam kennen, en velen zullen er ook wel eens geweest zijn. Het eerste beeld dat bij mij op kwam was: grote goudgele stranden, geflankeerd door lelijke, veel te hoge en veel te veel toeristenhotels.

Groot was dus mijn verrassing toen een collega een foto liet zien van een prachtige rotskust vlakbij Albufeira.
Bij het plannen van onze 10-daagse vakantie naar zuidelijk Portugal, eind april 2019, hebben we dus toch maar wat extra dagen gepland, om deze kust ten westen van Faro te kunnen bekijken en fotograferen.

Goudgele rotskust

Onze vakantie begon in Faro, waar we het stadje bekeken hebben en vogels in de wetlands vlakbij. Maar dat is allemaal voor een volgende blog. Daarna zijn we richting het westen gereden met onze huurauto. Op zoek naar de mooie goudgele en rode rotspartijen.

Natuurlijke boog in de rotskust

Bij mijn voorbereidingen thuis had ik gezien dat de mooiste rotspartijen ten westen van Albufeira liggen. Eén van die plekken is "Praia de Marinha". Min of meer toevallig waren we daar eind van de dag. Een zoektochtje naar een hotel in de buurt leverde een mooi 4-sterren hotel voor een 2-sterren prijs op. En zo kon ik de volgende ochtend zonder veel reistijd de kust bij zonsopkomst gaan fotograferen (terwijl Carin lekker door kon slapen).

De maan stond nog zichtbaar in de westelijke hemel, en gaf net dat beetje extra aan de foto die ik nam nog vóór de zon echt op kwam.

De rotskust net voor zonsopkomst

Richting het oosten werd het al lichter en kwam er al meer kleur in de lucht.

Turqoise zee en rotskust net voor zonsopkomst

Maar het mooist werd het toen de zon echt boven de horizon kwam en de eerste zonnestralen de rotsen in een warm goud gele gloed zette.
Deze locatie is overigens vrij bekend omdat de rotsen de vorm van een hart vormen als je op de juiste plek staat.

Heart Rock - goudgele rotskust net na zonsopkomst

Vanaf een iets andere locatie (en later op de ochtend genomen) is het hart nog duidelijker in beeld te brengen:

Heart rock

Ook mijn filters kwamen weer goed van pas. Ik heb een ND grad filter gebruikt om de lichte lucht wat meer in balans te brengen met de wat donkerder voorgrond. En nog een 10-stops ND filter om de lange sluitertijd van 280 seconde te krijgen. Hierdoor wordt de zee mooi vlak, de wolken worden meer als veeg zichtbaar én de kleuren worden meer verzadigd.

Zonsopkomst bij de ruige kust

Later die dag zijn we doorgetrokken naar Carvoeiro, een stadje dat fraai op de hoge rotskust ligt, naast een mooi strand.
Jammer genoeg was het qua temperatuur niet echt strandweer, maar het was wel zonnig en een ijsje in het stadje ging er wel in :-)

Uitzicht op Carvoeiro

Praia Dona Ana bij Lagos is ook zeker de moeite waard. Vroeg opstaan voor de zonsopkomst had echter geen zin gezien de voorspelde bewolking en regen. Maar evengoed was het een fraaie baai met grillige gevormde rotsen.

De baai en rotskust bij Praia Dona Ana

Daarna zijn nog verder westelijk gegaan: op naar het meest zuid-westelijk gelegen deel van Europa: kaap Sint-Vincent (ofwel Cabo de São Vincente). Op een rotspunt ligt daar de vuurtoren op "het eind van de wereld", met ruim uitzicht over de enorme Atlantische oceaan.

Vuurtoren bij Cabo de São Vicente

Aan de westkant van de vuurtoren beukte de zee met veel kracht op de rotsen. Dat zorgde voor een mooi grafisch beeld, wanneer een golf tegen de rotsen aan was geslagen en het water als dunne straaltjes weer omlaag liep.

Zee en rots - een grafisch geheel

De zee beukte dus tegen de rotsen en vanuit het westen kwamen regelmatig flinke regenbuien aanwaaien. Naast de noodzaak om af en toe te moeten schuilen in de auto voor een te heftige bui, leverde dit ook een mooi dramatisch landschap op.

Ruige westkust bij onstuimig weer

En zo hadden we de -voor ons- verrassend fraaie zuidkust van Portugal er al weer op zitten. Hoogste tijd om het Portugese binnenland in te trekken, op naar het meer oostelijk gelegen Alentejo!

Dit was het eerste deel van een serie van 3 of 4 blogjes, waarbij nog aan bod zullen komen:
het binnenland met de fraaie landschappen, de orchideeën, de vogels en de dorpjes en steden.
Kom binnenkort dus zeker nog eens kijken op mijn blog! :-)

Vlieland - zand en zee

Fri, 16 Nov 2018 11:27:00 Z

Zandstructuren bij zonsondergang

Een gestage regen van kleurige herfstbladeren valt op dit moment omlaag en de buitentemperatuur gaat langzamerhand omlaag richting winterse waarden. Een mooi moment dus om nog even terug te gaan naar de afgelopen zomer, toen het heerlijk warm, zonnig en droog was.

Begin augustus gingen Carin en ik eerst een paar dagen naar Ossenzijl: kanoën in de Weerribben en met mijn ouders naar Opera Spanga en een dagje varen op hun motorboot.
Daarna gingen we door naar Vlieland, met de Waddentaxi Ms Zeehond. Heerlijk voorop zittend op de bagagekisten genieten van de zon, de zilte waddenzee lucht opsnuiven en bootjes kijken.

Onderweg naar Vlieland

Aangezien de temperatuur regelmatig richting 30 graden ging en de lucht meestal strak blauw was, betekende dat het qua fotografie niet meeviel om er iets van te maken.
Ik had bij mijn voorbereiding over Vlieland ook niet zo heel veel kunnen vinden, er zijn duidelijk minder fotogenieke locaties en onderwerpen te vinden dan op de andere waddeneilanden.

Zandstructuur met houtje

Ik had erg graag willen gaan fotograferen op de enorme zandbak De Vliehors in het westen, maar helaas: dat gebied is door de weeks verboden terrein omdat Defensie daar dan aan het oefenen is. En wij waren er precies van maandag t/m donderdag... :-(

Dan maar op het gewone strand op zoek naar mooie structuren in het zand.

Zandstructuur en helmgras

Op het strand lagen op een aantal plaatsen ook vele schelpen, sommige mooi gekleurd en anderen weer met allemaal fraaie strepen. Het blijkt dan echter enorm lastig om daar een aansprekende compositie van te maken. Het wordt al snel rommelig. Helemaal tevreden ben ik dan ook zeker niet met de volgende foto, maar er zit wel enigszins een herkenbare diagonale lijn in van linksonder naar rechtsboven.

Schelpen op het zand

Toen we op maandag in Harlingen vertrokken, was die dag net de "Sail out" van de Tall ships die meegedaan hadden aan "The Tall Ships Races Harlingen 2018". Jammer genoeg vertrokken we net te vroeg naar Vlieland om dat mee te kunnen maken. Maar op Vlieland zagen we regelmatig een schip langs varen.

Tallship bij zonsondergang

Een mooie wolkenlucht, sporen in het zand en warm avondlicht: veel meer is niet nodig voor het echte waddeneiland-gevoel.

Sporen in het zand

Na een lekker diner in een strandtent gingen we op pad om de zonsondergang te fotograferen.
Gelukkig waren er nog wat mooie zandstructuren te vinden, die nog niet aangetast waren door voetstappen of andere sporen. Ze leiden je zo mooi via het helmgras naar achtergrond, met de gekleurde lucht met de kleine wolkjes.

Zonsondergang aan het strand

Ook / juist nadat de zon onder is gegaan ontstaan de mooie kleuren in de lucht. Weerspiegeld op het terugtrekkende water met een wat langere sluitertijd van 6 seconden kan je er dubbel van genieten.

Zonsondergang aan het strand

Zoekend naar 'iets' dat ik op de voorgrond zou kunnen plaatsen, vond ik een aangespoelde blauwe kwal. Eigenlijk net iets te ver van het water vandaan, ik had hem liever op het dunne laagje water willen hebben.

Kwal

De laatste foto is een mooi voorbeeld hoe een onverwacht en ongepland 'ongelukje' kan leiden tot een bijzondere foto.
De bedoeling was om met een lange sluitertijd een sfeerbeeld te maken, waarbij de zee er mistig en gladgestreken uit zou zien, en de wolken in de lucht ook als vage kleurstrepen te zien zouden zijn.
Tijdens de belichting spoelde er echter een golf over de poten van mijn statief, die blijkbaar niet stevig genoeg in het zand stonden. Het statief en camera zakten dus iets weg in het zand, maar juist hierdoor ontstond er wel een mooie beweging in de foto...

Zonsondergang kleurexplosie

Eerlijk is eerlijk: ik had gehoopt met meer, andere en soms betere foto's thuis te komen van onze mid-weekje Vlieland. Wellicht kwam het door het warme zomerweer, wellicht door een gebrek aan inspiratie. Maar het is en blijft in ieder geval een leuk (klein) eiland om zo een paar dagen uit te waaien en vakantie te vieren :-)

Zandstructuren - een spel van licht, schaduw en de wind

Fri, 06 Apr 2018 15:30:00 Z

Structuren in het zand met gouden licht

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Mijn hoofd stond er niet naar...

Sinds nieuwjaarsdag ging mijn schoonvader Jeen Nijboer ineens vrij snel achteruit. En begin februari is hij overleden, voor het gevoel toch nog heel plotseling. Gelukkig hebben we, net vóór zijn overlijden en bij de crematie, op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen.

Het grootste deel van zijn leven heeft hij vlak bij het strand gewoond, dus ik vind dit blog wel een passend en mooi eerbetoon ter nagedachtenis.

Begin januari hebben we, na een bezoek aan mijn schoonvader, een wandeling gemaakt langs het strand bij St. Maartenszee. Het was een koude, maar zonnige winterdag. En omdat we al wat later op de middag er liepen, was de zon al mooi laag komen te staan. Dit leverde gouden structuren en blauwe schaduwen op:

Zand en zee

Lijnenspel in het zand

Net een rivierdelta van grote hoogte

Structuren, gouden zonlicht en blauwe schaduwen

Het schelpje op het strand

Zand-structuren, van goud naar blauw

Stroompjes water richting zee

Er waren ook prachtige zig-zag patronen ontstaan in het wat vochtiger zand, langs een duin-helling:

Zig-zag patroon in het zand

Halverwege onze wandeling liepen we vanaf het strand (waar we de stevige wind mee hadden gehad) omhoog de duinen in. Daar waaide het nogal stevig, en tegen de zon in fotograferend leverde dat mooie plaatjes op:

Zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels, voortgeblazen door de harde wind

Gouden zandkorrels in de harde wind

Zandkorrels - voortgeblazen door de harde wind

Jeen, we zullen je missen, maar alle mooie herinneringen blijven als foto's voor altijd op ons netvlies staan!

Het was een bewogen herfst in 2017

Sat, 30 Dec 2017 13:55:00 Z

Het bos in vuur en vlam

Herfst 2017: in meerdere aspecten was het een bewogen najaar.

Zo zagen de inwoners van Sint Maarten begin september alles langsvliegen en hun eiland in één grote puinhoop veranderen, toen orkaan Irma over het eiland raasde. Een paar dagen later mislukte een bomaanslag in een metrostation in London, maar waren er wel vele gewonden. Een heftige zeedeining zorgde voor teveel beweging bij een boot vol vluchtelingen uit Myanmar, waardoor deze kapseisde met vele doden tot gevolg...
Max Verstappen wint zijn tweede GP in Maleisië.

Bewogen bos

Begin oktober houden ze in Catalonië een illegaal referendum over onafhankelijkheid.De Catalaanse president vlucht naar België. In Las Vegas opent een idioot het vuur op muziekfestivalgangers, met vele doden tot gevolg.
Na een hele lange formatieperiode komt er eindelijk een nieuw kabinet. Zonder Jeanine Hennis, want die moest net daarvóór opstappen vanwege de problemen bij defensie.

Herfst kleuren

De hashtag #metoo brengt zeer veel teweeg, de schokgolf van alle beschuldigingen bereikt ook Nederland en is nog steeds niet uitgedoofd. Het Nederlands elftal gaat definitief niet naar de WK, Panama voor het eerst sinds tijden wel, en Epke Zonderland wordt tweede op het WK turnen aan de rekstok.

Draaierige bomen

Terwijl wij hier genieten van de mooie herfstkleuren aan de bomen, moeten ze het in California doen met de bossen die in vuur en vlam staan. Nog nooit zijn de branden daar zo hevig en langdurig geweest.
Het aantal insecten daalt dramatisch, zo blijkt uit een Duits onderzoek. Ook uit Duitsland kwam de wolf, die op de Veluwe is gespot. Dat was de derde wolf dit jaar in Nederland.

Herfst kleuren

IS verliest steeds meer grondgebied, zowel in Syrië als in Irak. Noord-Korea blijft provoceren met steeds weer nieuwe raketproeven, waarop Trump gaat dreigen en ze elkaar als kleine kinderen gaan lopen uitschelden. Robert Mugabe dient, na even tegenstribbelen, zijn ontslag in als president van Zimbabwe. De 93-jarige was sinds 1979 aan de macht in het land.

Impressie van de herfst

Diverse Russische sporters worden voor het leven geschorst voor deelname aan de Spelen vanwege dopinggebruik. Prins Harry verloofd zich met een Amerikaanse actrice.

Vogels in het bos

Carin en ik krijgen het schokkende bericht dat zowel mijn zwager als mijn schoonvader allebei kanker hebben, al in vergaande uitgezaaide vorm. Gelukkig hebben ze allebei nog weinig tot geen last ervan en lijkt een behandeling met medicijnen bij mijn zwager goed aan te slaan.

Strepen en vormen in het bos

Al met al dus een zeer bewogen herfst 2017.
Wellicht dat al deze gebeurtenissen bij mij voor inspiratie zorgden voor deze foto-serie vol bewogen foto's van herfsttaferelen. Ook kan het goed zijn dat het boek "De Waal bewogen" van Andrea Gulickx voor de nodige inspiratie heeft gezorgd.

Het bos in vuur en vlam

Frisse herfstkleuren

Impressie van een herfstbos

Pointilistische boom

De scheve boom

De herfst weerspiegeld

Herfst schilderij

Voor velen zullen de foto's in dit blog "een trucje" zijn. Anderen herkennen dat "ICM" (Intentional Camera Movement) gewoon één van de vele foto-technieken is die je in kan zetten om jouw gevoel of verhaal over te brengen.

Voor mij is het in ieder geval een mooie techniek om creatief een onderwerp mee te benaderen :-)
En geholpen door diverse tips en feedback via Facebook heb ik deze serie kunnen maken, waar ik best tevreden mee ben.

Speuldersbos - sprookjesbos, ook net vóór de herfst losbarst

Sat, 30 Sep 2017 17:00:00 Z

Sprookjesbos

Ik had met Jody Zweserijn afgesproken om op zondag 24 september samen op pad te gaan, om bijv. paddenstoelen te fotograferen. Daar zijn diverse locaties zeer geschikt voor bij mij in de buurt, maar ik was ook al een tijd niet in het Speuldersbos geweest. Toen er ook nog mist voorspeld werd voor die zondag, was de knoop snel doorgehakt.

Dansende boom

Om 07.15u stonden we op de parkeerplaats bij Boshuis Drie, en zo te zien waren we niet de enigen...
Het bleek echter dat de camping aardig vol stond, dus daar hoorden waarschijnlijk al die auto's bij. Want we hebben slechts 2 andere fotografen gezien, en dat pas later op de ochtend.

Nederlands oerwoud

Het was inderdaad behoorlijk mistig, en jammer genoeg had de zon er nogal moeite mee om erdoor te komen. Toch was er op diverse plekken wel mooi licht, zo viel mijn oog direct op dit tafereel. Het was echter nog knap lastig om hier iets van te maken. Met alle takken, zowel aan de bomen als op de grond, wordt het al snel erg druk.

Mistig doorkijkje

Een doorkijkje zoals hierboven doet het natuurlijk altijd goed.
Aan de ene kant was het jammer dat er nog geen echte herfstkleuren te zien waren, maar aan de andere kant doet al het groen het hier ook best goed. Het zorgt in ieder geval voor een mooie omlijsting.

Dansende bomen

Dansende bomen in mysterieuze sfeer

Bovenstaande twee foto's heb ik, net als een aantal andere foto's in dit blog, behoorlijk bewerkt in Lightroom. Het vele groen in het bos was (vaak) wel mooi, maar niet altijd de sfeer die ik voelde toen ik er rondliep en die ik voor de foto's voor ogen had.

Ik twijfel vaak of ik dit soort bewerkingen nu wel of niet zal doen, en wel of niet mooi vind. En hoe ver kan ik er in gaan?

De over-gesatureerde, strak gepolijste foto's die je veel op 500px.com ziet vind ik zelf helemaal niets. Maar aan de andere kant vind ik te fletse foto's met weinig contrast ook weer niet mooi. En bij veel van dergelijke foto's weet ik zeker dat met een klein beetje extra aandacht, tijd en bewerking de foto veel mooier zou worden. Zonde dus dat dit dan niet gedaan is.

Mijn grens ligt op dit moment in ieder geval bij alles wat ik in Lightroom kan doen (of voor zwart-wit in Silver Efex Pro). Dat is toch een soort van "donkere kamer" zoals die er in het analoge tijdperk was, al kan je nu natuurlijk veel meer en makkelijker ook met de kleuren 'spelen'.

Lord of the Rings sfeer in het bos

Jody gaf op Facebook als reactie op bovenstaande foto dat de sfeer die de foto uitstraalt wel wat weg heeft van Lord of the Rings. Lijkt mij een mooie omschrijving :-)

Beukenblaadjes

Deze foto heb ik dan weer nauwelijks bewerkt, alleen heb ik de belichting nog iets verder verlaagd.
Ik had al flink onderbelicht tijdens het maken van de foto, om de bijna lichtgevende beukenblaadjes te benadrukken. Die blaadjes waren namelijk wat mijn blik trok en waarom ik deze foto gemaakt heb.

Sfeer in het bos

Vlakbij de camping is er een stuk bos dat grenst aan een wat opener stuk in het bos. Daar zorgde de zon, die intussen al redelijk door de mist heen begon te schijnen, voor een hele lichte achtergrond. Zo steken de bomen en blaadjes mooi af tegen die lichte achtergrond.

Speulderbos in zwart-wit

Om de vormen en structuren nog wat meer te benadrukken, heb ik deze foto omgezet in zwart-wit.

Vergelijk deze eens met de volgende vergelijkbare foto in kleur, en zie ook wat het verschil kan zijn tussen een staande of liggende foto:

Speulderbos - spel van licht en donker

Hier en daar zijn prachtige doorkijkjes te vinden in het bos, waarbij de bomen een mooie haag vormen. De mist zorgde voor een bijbehorende fraaie gelaagdheid, en de wandelaars voor een blikpunt en idee van schaal in de foto.

Wandelaars in het sfeervolle bos

Aan het einde van onze foto-tocht door het mistige bos vonden we nog een paar porceleinzwammen. Na een welverdiende koffie met appeltaart bij het Boshuis hebben we ook daar nog wat foto's van gemaakt. Maar helaas moest ik echt om 12.30u naar huis, dus daar heb ik niet echt aansprekende foto's van kunnen maken...

Ik ben benieuwd naar jullie reacties op de foto-bewerkingen en hoe jullie daar zelf tegenover staan, dus kom maar op met die reacties... :-)

Hindeloopen: paaltjes in het IJsselmeer bij zonsondergang

Fri, 07 Jul 2017 18:27:00 Z

Paaltjes in het IJsselmeer en een bootje

(Zoals in al mijn blogs: klik op de foto voor een grotere versie!)

Op zondag 11 juni hadden we weer de jaarlijkse familiedag van Carin's kant. Dit keer was dat in Lemmer, en zoals we dat vaak doen hebben we er een lekker lang weekendje weg van gemaakt.

We waren nog nooit in Gaasterland geweest, dus op vrijdag gingen we richting het hoge noorden om daar te gaan wandelen, fietsen en natuurlijk fotograferen.

Paaltjes in het IJsselmeer

Ik had van tevoren al wat onderzoek gedaan naar mooie fotolocaties bij het IJsselmeer. Een paar jaar geleden heb ik bij Stavoren eens een fotoworkshop bij Bas Meelker gevolgd, maar de zon gaat in deze tijd van het jaar véél noord-westelijker onder dan tijdens die workshop.

Vandaar dat we op onze sight-seeing tour in Workum en Hindeloopen ook meteen maar even wat potentiële foto-locaties gescout hebben. Workum viel me wat tegen en het was er erg druk met kite-surfers, dus mijn doel voor die avond was Hindeloopen.

Paaltjes in het IJsselmeer bij zonsondergang

Na een lekker diner in ons hotel in Oudemirdum (met ook mijn schoonouders, die hadden ook een lang weekend van de familiedag gemaakt) kon ik rustig om half negen op pad. Dan scheelt het toch wel als je al weet waar je naar toe wilt gaan!

Paaltjes in het IJsselmeer in zwart-wit

Ik had 3 mooie locaties met paaltjes gevonden, dus het was wel keuzes maken toen ik er eenmaal was. En ook in de nabewerking was het keuzes maken, want ook de foto's lenen zich ook wel voor een zwart-wit bewerking.

Paaltjes in het IJsselmeer in zwart-wit

Maar net rond zonsondergang kwamen de mooie kleuren toch wel tevoorschijn, ook al was het redelijk onbewolkt geworden.

Paaltjes in het IJsselmeer bij ondergaande zon

Rotsje in het IJsselmeer

Snel door naar de derde locatie, die nog iets meer richting ondergaande zon lag. Daar zat dus nog iets meer kleur in de lucht, ook toen de zon al eenmaal onder was.
Ik was op dat moment overigens al weer helemaal alleen, alle mensen die de zonsondergang kwamen bekijken op de dijk waren direct na zonsondergang al weer verdwenen...

Paaltjes in het IJsselmeer bij zonsondergang

Het was intussen al ruim half elf, hoogste tijd om in de auto te springen en weer naar het hotel terug te rijden...
(een alcohol-controle net buiten Hindeloopen zorgde toch voor wat oponthoud, maar gelukkig waren mijn biertje en glaasje wijn tijdens het eten al weer verdwenen - volgens de agent was het resultaat 'perfect' :-) )

De volgende dag hebben we een heerlijke fietstocht gemaakt door Gaasterland, langs dorpjes zoals Rijs, Balk, en Sloten. En door de bossen en langs de 'kliffen'.

En 's avond volgde weer hetzelfde ritueel als vrijdag: eerst lekker uit eten, en toen weer naar Hindeloopen met camera, statief en filterset.

Paaltjes in het IJsselmeer in pasteltinten

De omstandigheden waren wel heel anders: totaal windstil en geen wolkje aan de lucht (al zag dat er tot een uur vóór zonsondergang nog heel anders uit, met veel bewolking!).

Hetzelfde was wel dat ik alle foto's genomen heb met een Lee Big Stopper filter, om zo (erg) lange sluitertijden te krijgen. Hierdoor wordt het water mooi 'zacht' en eventuele wolken worden ook als strepen weergegeven (als er tenminste een beetje wind staat).

En ik had de foto's van de eerste avond goed bekeken, om te beoordelen wat er beter zou kunnen en wat de mooiste composities waren.

Paaltjes in het IJsselmeer in zwart-wit

Ook de kleuren worden door de lange sluitertijd nog intenser en mooier door de sensor geregistreerd.

Paaltjes in het IJsselmeer tijdens het blauwe uurtje

Door ook nog gebruik te maken van de techniek "ETTR - expose to the right" lukt het nog beter om de mooie kleuren vast te leggen. Bij ETTR probeer je zover over te belichten dat de witte hooglichten net niet uitgebeten worden, maar je in de RAW foto zoveel mogelijk informatie hebt. Het histogram van de foto zit dan dus helemaal tegen de rechterkant aan.
Zo krijg je ook die fraaie pasteltinten:

Paaltjes in het IJsselmeer in pastel

Ook vind ik het altijd leuk om in de nabewerking nog wat te 'spelen' met de witbalans. Zeker bij zonsondergang foto's heeft de auto witbalans van de camera er vaak moeite mee om de warme, mooie kleuren vast te houden.
Dit kan je dus bij RAW foto's in de nabewerking zelf goed naar eigen smaak aanpassen. Bij deze laatste foto heb ik iets meer paars toegevoegd, zodat de kleuren meer zijn zoals ik ze op dat moment daar zag / waarnam.

Paaltjes in het IJsselmeer in paarse pastel

Al met al best een lang blogje weer, met veel vergelijkbare foto's. Maar ik wilde juist laten zien dat je op één locatie (Hindeloopen) toch heel ander soort foto's kan maken in korte tijd... Zeker als je er meerdere keren naar toe kan gaan.

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Sun, 04 Jun 2017 17:19:00 Z

Kievitsbloemen met rijp bij zonsopkomst

Zoals wel vaker dit voorjaar was ik het eigenlijk niet van plan: helemaal naar Zwolle rijden om weer (na 2 keer in 2016) Kievitsbloemen te gaan fotograferen. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan...

Zeker toen ik zag dat er voor donderdagochtend 20 april een koude nacht met nachtvorst voorspeld werd, in combinatie met weinig wind en een licht-bewolkte zonsopkomst. Dat waren omstandigheden waar ik graag vroeg voor mijn bed uit wilde komen, want rijp op Kievitsbloemen komt niet vaak voor!

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Ruim op tijd (lees: heel erg vroeg, rond kwart voor 5 vertrok ik om er om 6 uur te zijn, een half uur vóór zonsopkomst) vertrok ik, zodat ik ter plekke voldoende tijd had om een mooie plek en compositie te zoeken en mijn spullen klaar te zetten.

Er naar toe lopend zag ik in een veld al een andere fotograaf aan het werk (later bleek dat dat Johan van der Wielen was), dus ik liep een eindje door om elkaar niet in de weg te zitten/lopen.

Kievitsbloem met rijp bij zonsopkomst

Met zo'n mooie zonsopkomst en het rijp op het gras vond ik de groothoek-lens de beste optie. Daar heb ik de eerste drie foto's dus mee gemaakt. Maar vanwege de (verwachte) bijzondere omstandigheden had ik dit keer 2 camera's meegenomen. Zo kon ik ook meteen de andere camera met macrolens (en later de telelens) pakken, en zo optimaal gebruik maken van de rijp en het mooie licht.

Kievitsbloem met rijp in zacht licht

Op het moment dat de zon boven de horizon komt, gaat het namelijk erg snel met het mooie licht en voor je het weet is het alweer te 'hard'. Dan is het toch wel erg prettig als je niet steeds van lens hoeft te wisselen.

Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Een oplossing voor het feller wordende licht is dan bijv. om een silhouet te gaan fotograferen. Dus bewust onderbelicht, zodat de bloem bijna zwart wordt en de zon nog wel goed belicht is. Zeker met de rijp als 'beharing' op de bloem geeft dat ook weer een mooi beeld:

Silhouet van een Kievitsbloem met rijp en de opkomende zon

Daarna ging ik wat meer op zoek naar sfeer in de foto's. Met de rijp op het gras en bewust met tegenlicht fotograferend ging ik op zoek naar mooie bokeh-ringen, maar dat viel nog niet mee...
Door de bloem en de steel voor de donkere achtergrond te plaatsen, kwamen de rijp-kristallen wel mooi uit:

Kievitsbloemetje in sfeervol tegenlicht

De volgende foto heb ik in Lightroom omgezet naar zwart-wit, en vervolgens een lichte kleurtoon gegeven. Puur op gevoel, ik vond dit de sfeer in de foto mooi versterken.

Duo in tegenlicht

Toen de zon nog wat hoger kwam te staan, boven de bomen, wilde ik toch nog een keer proberen of een groothoek-opname nog wat op zou kunnen leveren.
Door een diafragma te kiezen van f/16 wist ik dat de foto de gewenste grote scherptediepte zou krijgen. En ook de zon zou, net achter de Kievitsbloem, met die f/16 een mooie ster kunnen vormen. Het is dan dus van belang om de zon precies achter het onderwerp te plaatsen.

Kievitsbloemen met groothoek lens

Kievitsbloemen vind ik prachtig gracieus en elegant, met die bijzondere klokvormige bloemen. Maar vooral ook door de bloemstelen en de enkele blaadjes daaraan. In de volgende foto komt dat mooi tot zijn recht vind ik:

Elegantie

De rijp verdween helaas snel als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon. Het werden steeds meer waterdruppeltjes op de bloemen, zoals op de volgende foto goed te zien is:

Kievitsbloemen bij warm ochtendlicht

De laatste rijp verandert in druppeltjes

Het licht wordt minder mooi, en ik merk dat ik weer dezelfde foto's aan het maken ben als vorig jaar...
Tijd om nog een poging te doen met een wat abstractere benadering:

Abstracte interpretatie van een Kievitsbloem

Maar helaas, de inspiratie is net als het mooie licht verdwenen, tijd om weer naar huis te gaan...
(al bedacht ik naar huis rijdend dat ik met het mooie weer toch ook nog best wel even bij Landgoed Amelisweerd langs kon gaan... resultaten daarvan in een volgend blogje :-) )