Fotoblog Wouter van de Weerd

Helgoland en Düne - Jan-van-genten en zeehonden - en praktische info

Tue, 21 Aug 2018 22:40:00 Z

Jan-van-genten - een portret, maar dan anders

In mijn eerste blog over Helgoland had ik al beloofd dat ik nog een tweede blog zou gaan schrijven. Enerzijds omdat ik in die paar dagen toch best een heleboel fraaie foto's heb weten te maken. En anderzijds omdat ik nog wat praktische informatie zou geven over onze zelf georganiseerde fotoreis.

Jan-van-genten - Liefde is... samen een nest bouwen

In deze blog dus geen extra toelichtingen op mijn foto's, qua technieken en zo is het vergelijkbaar met mijn eerste blog.

Twee Jan-van-genten in close-up

De organisatie van onze foto-trip - het hotel

In september 2017 werd ik al door Jody benaderd of ik mee wilde gaan op deze trip. Zij had toen al een 1-persoonskamer weten te boeken voor 50 euro per nacht incl ontbijt. Zelf heb ik pas begin april een 1-persoonskamer geboekt, voor 60 euro per nacht incl. ontbijt. Maar dat was de laatste betaalbare 1-persoonskamer op heel Helgoland. Dennis heeft daarna nog geboekt, en door te bellen naar weer een ander hotel kon dat nog voor 80 euro per nacht.

Jan-van-genten portret met kleurige achtergrond

Tip 1: Vroeg boeken loont dus zeker, en bellen naar het hotel (als je Duits goed genoeg is) kan ook weer wat schelen.
Tip 2: Boek (net als ik :-) ) als het kan een hotel in het "bovengedeelte" (het Oberland) van Helgoland. Dat scheelt iedere dag weer flink wat sjouwen/traplopen naar de plek waar de Jan-van-genten zitten. En als je ze bij zonsopkomst wilt gaan fotograferen, scheelt het ook weer wat tijd.

Jan-van-gent - low key

De organisatie van onze foto-trip - de bootovertocht

Als je naar Helgoland wilt gaan, dan kan je daar op twee manieren komen: met een klein Cessna vliegtuigje, of met de boot.
Uiteraard is de boot de meest gebruikte en goedkoopste manier. Je kan dan in een aantal plaatsen inschepen, en je hebt keuze tussen een langzame en snelle boot. Zie deze pagina met alle opties.

Tip 3: Boek een stoel op de snelle boot (de catamaran) van Helgoline en vertrek uit Cuxhaven. Dan ben je er het snelst, en kan je gewoon (met al je foto-spullen) uitstappen op de kade van Helgoland, in plaats van eerst nog te moeten overstappen in kleine bootjes in de haven van Helgoland.

Tip 4: Je kunt gerust de goedkoopste stoel boeken, onderweg naar buiten kijken heeft niet veel zin. En ik vond het zelf niet uitmaken of je een stoel hebt "vooruit" of "achteruit" varend.

Jan-van-genten - Hofmakerij in low key

Tip 5: De autoreis naar Cuxhaven vanuit Nederland is goed in een paar uur te doen. Houd echter rekening met vertragingen onderweg door wegwerkzaamheden en bijbehorende omleidingen! De heenreis ging bij ons gelukkig nog goed, op de terugreis naar Nederland hebben we er ruim 1 uur langer over gedaan!

Tip 6: Je kan de auto vlakbij de kade parkeren, waardoor je maar enkele tientallen meters hoeft te lopen naar de boot. Het kost iets meer dan de verder weg gelegen parkeermogelijkheden, maar het gemak is het zeker waard. Let wel op: je kunt daar alleen contant (!!!) je parkeerkaartje betalen als je weer naar huis wilt. Zorg dus voor papier- en kleingeld!

Jan-van-genten - groothoek opname

Helgoland en Düne

Helgoland is een (zeer) klein Duits waddeneiland, slechts 1,7 vierkante km groot. Düne is een nog kleiner (zand)eiland dat vlak naast Helgoland ligt, op 7 minuten varen met een pontje.
Helgoland ligt echter veel noordelijker dan de andere (Duitse) Waddeneilanden, ongeveer even ver van de Duitse kust als van de Deense kust.

Het eiland bestaat eigenlijk uit één dorp, met een hoger en lager gelegen deel. En de rotspunt waar de Jan-van-genten zitten. Je kan alles prima lopend doen, je hebt er zeker geen fiets of auto nodig.

Tip 7: Gebruik Google Maps om alvast een beeld te vormen van de twee eilanden.

Jan-van-genten - een buiging voor de fotograaf

Locatie van de Jan-van-genten

De Jan-van-Genten zitten op het noord-westelijke deel van het eiland. Het wordt "Lummenfelsen" genoemd, als je daarop zoekt in Google Maps zie je vanzelf waar je moet zijn.

Tip 8: Bekijk van tevoren goed waar de zon opkomt en ondergaat (met bijv. een app of met TPE). Op basis daarvan kan je alvast een idee krijgen waar je het beste licht zal hebben.

Jan-van-genten - bekvechtend

Jan-van-genten - van dichtbij met groothoek lens

De zeehonden op Düne

Als je ook de zeehonden wilt fotograferen, zal je het pontje naar Düne moeten nemen. Dit kost 5 euro heen en weer.
Loop gewoon een rondje om het eiland, dan kom je de zeehonden vanzelf tegen.
Om de zeehonden niet te verstoren, mag je ze niet dichter naderen dan 30 meter. Houd je daar gewoon aan! (er zijn vrijwilligers die daar ook op toe zien, maar het is nergens voor nodig om je door hen te moeten laten waarschuwen)

Tip 9: Neem minimaal een 400mm lens mee (op full frame) om de zeehonden te fotograferen. Dan hoef je zeker niet dichter dan 30 meter van ze te komen voor een mooi portret.

Zeehond in mooie pose

Zeehondje

Tip 10: Er zijn ook altijd wel Eidereenden te fotograferen op Düne. Begin juni kunnen ze echter al in de rui zijn, dus dan zijn de mannetjes zeker niet op hun mooist. De vrouwen zien er echter altijd mooi uit :-)

Eidereenden (vrouwtjes)

Ontmoet leuke mede-fotografen

Omdat Helgoland best populair is onder de fotografen, heb je altijd kans om kennis te maken en tips uit te wisselen met andere fotografen. In de week dat wij er waren, was Jeffrey van Daele er ook met een foto-workshop uit België. Jody had hem al op het terras in Cuxhaven gespot, maar was toen nog te verlegen om een handtekening te gaan vragen (ha ha).
Op Helgoland durfde ze hem wel aan te spreken en was het leuk om zo de persoon achter de bekende naam te ontmoeten en wat te leren kennen.

Jan-van-gent in vlucht in avondlicht

We kwamen elkaar daarna uiteraard regelmatig tegen, waarbij Jeffrey ook ons regelmatig wat tips gaf en liet zien -ter inspiratie- welk soort foto hij net gemaakt had. Ook kon ik de laatste ochtend meegenieten van de chocolade en koekjes die hij mee had, als energie zo op de vroege ochtend vóór het ontbijt :-)

Tip 11: Ga met een foto-workshop van Jeffrey mee, voor goede inspiratie, uitleg en chocolade. Of neem anders in ieder geval zelf een chocolade-reep mee voor 's morgens vroeg :-)

Jan-van-gent in vlucht van dichtbij

Jan-van-gent in vlucht met nestmateriaal

Jan-van-gent in vlucht met prachtige wolkenlucht

Reserveer tijdig voor het avondeten in een restaurant

Als je in Helgoland in een hotel zit, zal je voor de lunch en avondeten wel op een restaurant zijn aangewezen. Nu zou je verwachten dat ze daar wel op ingesteld zijn en er keuze genoeg is.
Maar dat valt eigenlijk best wel tegen. Wij waren slechts met zijn vieren, maar de eerste twee avonden lukte het nauwelijks om ergens een tafeltje te kunnen vinden! Vol, vol, vol...

Tip 12: Reserveer minimaal een dag van te voren een tafel in een restaurant.

Jan-van-genten - spelen met scherpte

Jan-van-genten - liefdevol snavelen

Is er nog meer te zien?

Naast de Jan-van-genten zijn er ook zeekoeten, meeuwen en een enkele zee alk te spotten.

Jan-van-genten en zeekoeten

Meeuwen op een randje

Alk

Welke apparatuur neem je mee?

Uiteraard is dit nogal afhankelijk van welke camera en lenzen je hebt. Ik heb veel foto's gemaakt met mijn full frame camera met een 16-35mm lens, en met mijn APS-C camera met 100-400mm zoomlens (dus vergelijkbaar 160-640mm op full frame). ook een 70-200mm lens is zeer geschikt voor portretten en vliegbeelden.
Ik heb andere fotografen gezien met een 500mm lens, maar je kan zo dichtbij komen dat dit nauwelijks nodig is, behalve op full frame voor de portretten.

Een statief (en draadontspanner) heb ik vooral gebruikt voor de groothoek opnamen, zodat ik de camera niet steeds hoefde te ondersteunen. En zodat ik makkelijk mijn ND-grad filters kon gebruiken, om de belichting van de Jan-van-genten in de voorgrond en de lichtere lucht meer in overeenstemming te krijgen.

Jody heeft veel foto's gemaakt met een flitser (zie haar blog over Helgoland), voor vlucht-foto's is dat ook zeker een aanrader.

Tip 13: Zeker als je een hotel hebt in het Oberland, hoef je niet heel ver te lopen naar de Jan-van-genten. Je kunt dus beter wat teveel foto-spullen bij je hebben, dan er achter te komen dat je toch iets mist.

Jan-van-genten - samen in een klassieke pose

En zo ben ik aan het eind gekomen van mijn langste blog ooit (denk ik)...
Kudo's voor je als het helemaal hier aan het einde bent gekomen, en helemaal als je ook nog eens al mijn tekst hebt gelezen ;-)

Bonustip: wij vonden 4 dagen (incl. heen- en terugreis) lang genoeg om alles uitgebreid te kunnen fotograferen. Maar je moet je dan wel tevreden stellen met de weersomstandigheden die je dan toevallig hebt. En persoonlijk heb ik, nu ik er voor de tweede keer was, veel betere foto's overgehouden dan de eerste keer. Dus nog eens teruggaan is ook zeker een aanrader :-)

Bonustip 2:

De beste reistijd om naar Helgoland te gaan is mei/juni, het broedseizoen van de Jan-van-genten. De rest van het jaar zwemmen en vliegen ze nl. op zee.
Voor zeehonden met jongen op Düne is december/januari de beste tijd.

Boomkikkers - weer een stapje dichter bij het certificaat "Nederlands natuurfotograaf"

Fri, 04 Aug 2017 18:47:00 Z

Boomkikker

Als beginnend natuurfotograaf denk je dat het allemaal heel eenvoudig is: je schiet eerst maar eens een paar mooie foto's van een (handtamme rugzak-) vos in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Vervolgens heb je dat heidelandschapje op de Veluwezoom ook snel op de foto gezet, je bent er immers toch voor een wandelingetje met de hond. Ja, je weet dat het niet het mooiste licht is zo midden overdag en ook al die mensen die door beeld lopen tussen de heide zijn niet allemaal even fotogeniek. Maar ach, die paarse heide staat er toch maar mooi op!
En op deze manier doorgaand noem je jezelf op Facebook, Instagram, Twitter en op je eigen website (die je natuurlijk vlot met een fraai, gekocht template met Wordpress hebt vormgegeven) al snel 'Natuurfotograaf'.

Maar ja, zo werkt dat dus niet…

Want het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf", uitgegeven door de BVGDMAONFN (Bond van Gerespecteerde, Doorgewinterde, met Awards omhangen NatuurFotografen in Nederland) verdien je niet zo maar!

Naast het feit dat je de Amsterdamse Waterleiding Duinen als gerespecteerd "Nederlands Natuurfotograaf" aan dient te duiden met 'AWD', hoort een indrukwekkend portfolio met een aantal vereiste natuur-onderwerpen tot de minimum eisen.

Zo is één van de verplichte nummers in je portfolio één of meer foto's van de burlende herten op de Veluwe. Ja, beginnend natuurfotograaf, 'burlend', want "brullen' doen alleen leeuwen (die helaas niet op de Veluwe voorkomen) en kinderen (die er helaas wel vrij veel voorkomen). Je wordt geacht om schouder aan schouder met je 437 mede-certificerende natuurfotografen op de Reeperbahn van de Hoge Veluwe te gaan staan, vechtend voor het beste plekje. Uiteraard neem je dan niet je schlemielige reis-zoomlensje van 18-200mm mee, nee, je wordt geacht om te kunnen pochen met minimaal zo'n toeter van 500mm. Liefst nog met een 1,4 of 2.0x extender erbij.

Gelukkig zijn de geile bokken en hitsige hindes op de Reeperbahn bereid om zich helemaal bloot te geven en elkaar ongegeneerd achterna te zitten. En dat voor slechts wat voedsel dat daar door de boswachters wordt neergelegd.
Op die manier zijn een paar fraaie actiefoto's zo gemaakt en kan dat examen dus soepel binnengehaald worden.

Zodra die punten voor het certificaat binnen zijn, komt een lastiger onderwerp: de ijsvogel.

Werd er vroeger door de BVGDMAONFN nog wel eens over het hart gestreken als je een mooie foto had gemaakt van een ijsvogel op een tak met een visje in zijn bek. Tegenwoordig is dat al lang niet meer voldoende. Je wordt geacht een foto te maken van een ijsvogel die zich in het water stort en bijna met de snavel het water raakt. Maar wil je tot de elite van de "Nederlandse natuurfotografen" gaan behoren, dan moet je toch echt een foto maken van een uit het water vliegende ijsvogel, met één of liefst meerdere visjes in zijn of haar bek en een paar opspattende druppels water eromheen. Uiteraard dit alles perfect scherp vastgelegd, een spot-on belichting, fraai contrast èn met mooi strijklicht en een ondergaande zon op de achtergrond.

Daar moet ik toch nog even op gaan oefenen...

Van een heel andere categorie is de verplichting om in je portfolio een aantal beelden te hebben van de bosanemoon. Dit prachtige bloemetje bloeit slechts korte tijd in het voorjaar, en een registratie plaatje van bovenaf voldoet uiteraard absoluut niet.
De bloem dient minimaal gefotografeerd te worden met roomwitte kleuren, boterzachte bokeh (het liefst met bubbles), een onscherpte en scherpte waar de messenslijper zich niet aan durft te wagen en een compositie die minimaal voldoet aan de gulden snede, regel van derde èn gulden spiraal. Voor extra bonuspunten (een soort "Nederlands natuurfotograaf" cum laude) wordt het gewaardeerd als je ook nog een foto weet te maken in de schemering, met een klein bloemetje in een straaltje laatste zonlicht van de dag. Ook nu natuurlijk wel weer haarscherp en met een ISO die niet boven de 800 mag uitkomen!

Gelukkig is de bosanemoon op aardig veel plekken in Nederland te vinden, zodat dit onderdeel van het portfolio na een goed voorjaar al snel goedgekeurd kan worden.

Als je denkt zo een aardig portfolio opgebouwd te hebben, wacht je echter de volgende uitdaging: de wilde hyacint.

Ook hier gaat menig aanstormend "Nederlands natuurfotograaf" de mist in. Want in al zijn naïviteit denkt hij gewoon naar één van de Nederlands landgoederen te kunnen gaan, waar de wilde hyacinten in redelijke aantallen te vinden zijn langs de mooi aangelegde wandelpaden. Maar nee, dit zou al te makkelijk zijn!

Je wordt geacht om naar het Hallerbos in België te gaan, waar de wilde hyacint in al haar schoonheid op lage heuvels bloeit tussen de ontluikende beukenbomen. De vereiste ingrediënten voor het certificaat tot "Nederlands natuurfotograaf" zijn dan vanzelfsprekend een foto die is genomen tijdens een mistige ochtend, een paarse gloed over de foto met prachtige schilderachtige voor- en achtergrond en een wilde hyacint en jong beukenboompje als stralend middelpunt. Pas echter op, bijna-gecertificeerd natuurfotograaf, 'middelpunt' is hier zeker niet letterlijk te nemen!

Tevens weet je als 'natuurfotograaf in spé' dan ook waar het "Tranendal" in het Hallerbos haar naam vandaan heeft: menig natuurfotografietalent is hier de gestrand tijdens zijn certificering, want de vereiste mist bleek na ruim 3 uur rijden vanuit Nederland niet aanwezig, de beukenbomen waren al te ver uitgekomen zodat er zonder flits niets meer te zien was op de foto, of er stond weer eens een horde hyacint-toeristen selfies te nemen tussen de bloemen…

Uiteindelijk, als je al deze horden overwonnen hebt en een portfolio hebt opgebouwd waar je 'u' tegen zegt (of "gij', als je het iets minder formeel en zuidelijk wilt houden), wacht je nog de ultieme opdracht: fotografeer een boomkikker.

Als 'wanna-bee' natuurfotograaf lijkt dat niet zo'n moeilijke opdracht. Die blauwe Heidekikker in maart was toch ook vlotjes op de gevoelige plaat vastgelegd. Eitje dus! (let overigens tegenwoordig wel op met die eitjes, controleer altijd even op de NVWA website of het nummer niet toevallig voorkomt op de lijst met verdachte eitjes!)
Maar ja, eigenlijk moet je niet spreken van een boomkikker, maar van een boomkikkertje. Want zo groot als een Heidekikker is de Boomkikker zeker niet, hij is eerder zo groot als je grote teen (en niet zo klein als je duim, wie dat daar toch uitgezogen heeft…?)
En zijn voorkomen op bramenstruiken betekent niet dat je zomaar ergens vlakbij huis naar je favoriete bramen-voor-de-jam-pluklocatie kan gaan. Nee, hij komt eigenlijk alleen maar voor ergens in Zuid-Limburg. En uiteraard houdt de BVGDMAONFN en iedere daardoor gecertificeerde "Nederlands natuurfotograaf" stijf de kaken op elkaar over de exacte locatie.

Dan zit er dus niets anders op dan aanpappen met één van die fotografen, strooien met complimentjes, altijd als eerste reageren op Facebook-berichtjes en blogs van die fotograaf, in de hoop dat die ooit eens in een vlaag van verstandsverbijstering de locatie met je wil delen.

En zo ben ook ik weer een stapje dichter bij het zo felbegeerde certificaat gekomen, dankzij Jody Zwezerijn. Zij wilde mij wel eens meenemen naar die supergeheime locatie, en ze was ook nog erg behulpzaam bij het spotten van die kleine gifgroene monstertjes en het vasthouden van een zonneschermpje (zodat die arme kleine kikkertjes niet van oververhitting van het bramenblad zouden vallen).

Hieronder een paar van de foto's die ik gemaakt heb voor mijn portfolio, hopende dat ze voldoen aan de gestelde eisen.
Ze zijn in ieder geval scherp (check het gerust door op de foto te klikken voor een grotere versie!), ik heb gespeeld met scherpte en onscherpte, ik heb diverse lenzen gebruikt, ik heb gezocht naar het mooiste licht, dankbaar gebruik gemaakt van Jody's witte lichtschermpje en haar bereidheid om die voor mij vast te houden en ik heb geprobeerd de meest spannende composities te vinden.

Boomkikker op blaadje

Boomkikker in omlijsting

Boomkikker op braam

Boomkikker op bramenstruik

Boomkikker van dichtbij

Boomkikker die lekker zit te suffen

Boomkikker met bokeh bubbles

En uiteraard houd ik mij, als aankomend "Nederlands natuurfotograaf" van de domme als men vraagt waar deze foto's precies genomen zijn… :-)

Nu is het maar wachten of al mijn foto's door de strenge selectie van de BVGDMAONFN gaan komen, en of ik mijn felbegeerde, certificaat binnenkort boven mijn bed kan gaan hangen...

Schotland - highlights van de Highlands en impressies van Isle of Skye

Fri, 25 Nov 2016 12:35:00 Z

Schots herfstlandschap

Schotland - onze vakantiebestemming van 14 t/m 23 oktober 2016. Lekker gemaakt door de vele mooie foto's die overal op Internet te zien zijn en door de goede verhalen van familie en collega's wilden we er graag eens zelf heen. We zijn heen naar Inverness gevlogen. Daar hebben we een huurauto opgehaald (altijd leuk als de gereserveerde handgeschakelde compact-klasse auto ter plekke ineens een Mercedes GLA-200D Automaat blijkt te zijn :-) ) en zijn we naar Ullapool gereden.

Eenzaam huis in het landchap

Het landschap onderweg was echt prachtig, de varens en mossen zorgden overal voor een mooie herfstachtige oranje-rode tint. En uiteraard hadden we er mooie 'Schotse wolkenluchten' bij.

Door een collega van mij was de Corrieshalloch Gorg aangeraden. Een mooie kloof met waterval, en ook hier weer fraaie gele herfstkleuren aan de boom.

Falls Of Measach

Nog meer herfstkleuren

Vanuit Ullapool reden we eerst naar de Inverewe Gardens. Onwerkelijk dat er daar in die tuinen in oktober nog zoveel bloemen bloeien, zoals bijv. korenbloemen!
Daarna gingen we op weg naar Isle of Skye, waar we een hotel in Broadford geboekt hadden. Het was een flink eind rijden, en onderweg kwamen we langs zoveel moois... Zoals de plek op de volgende foto:

Schotse hooglanden: water, bergen, eenzaam huisje

Net voor het donker kwamen we in Broadford aan, maar we gaan zeker nog eens terug naar dit deel van de Schotse hooglanden, want we zijn veel plekken voorbij gereden waar we graag een lange wandeling hadden willen maken.

We hadden van te voren geen hotels geboekt op Isle of Skye, want we houden erg van de vrijheid om ter plaatse te bepalen waar we heen gaan en hoe lang we ergens willen blijven. Echter, het was veel drukker dan we verwacht hadden (vanwege de herfstvakantie?!) en de meeste B&B's waren dicht.
Het lukte dus niet om met zonsopkomst of zonsondergang echt in de buurt van de mooie (bekende) plekken te zitten. Gelukkig was het echter ook overdag best mooi licht, zoals hier bij de Old Man of Storr:

Old Man of Storr

Naast de weidse landschappen en mooie wolkenluchten zijn er ook op macro-gebied fraaie onderwerpen te vinden:

Korstmossen op een rots

Na de wandeling bij de Old Man of Stor zijn we naar de Fairy Pools gegaan. Het regende toen we er aan kwamen, dus regenjas en -broek moesten aan. Maar het was er daardoor niet heel druk.
En gelukkig was het alweer droog toen we eenmaal bij de eerste waterval aankwamen. Hier stroomde nog wel redelijk wat water over de rand, maar het leek niet op de enorme watervallen die ik op foto's gezien had. De droge tijd vóórdat wij op de Isle of Skye aankwamen zorgde er duidelijk voor dat rivieren en watervallen veel minder water bevatten.

Waterval bij de Fairy Pools

Na het wegtrekken van de regenbui kwam de zon weer door, waardoor het licht (eind van de middag) mooi warm op de rotsen scheen. En dit in combinatie met het bijzondere blauw-groene water, waar de Fairy pools om bekend staan, leverde weer een prachtplaat op:

Net na een regenbui - Fairy Pools op zijn mooist

De volgende dag zijn we 's morgens naar de Talisker Whisky Distillery gegaan voor een rondleiding. Dit is de enige Single Malt Whisky die op de Isle of Skye gemaakt wordt, en het is leuk om eens te zien hoe dit gedaan wordt. De geproefde Talisker Storm vond ik wel erg rokerig, maar de Talisker Sky smaakt toch wel erg goed ;-)

Omdat we toch al redelijk aan de westelijke kant van de Isle of Skye waren, zijn we daarna naar Neist Point gegaan. Dat was best nog een heel stuk rijden, over de smalle "single road" weggetjes. Een uurtje voor zonsondergang kwamen we aan, nog net op tijd voor mooi licht en voordat een donkere wolkenpartij aan kwam zetten.
Voor de tweede keer tijdens onze vakantie kwamen we daar Jody Zweserijn met drie fotovrienden tegen. We wisten dat ze er zouden zijn, maar wat een leuk toeval om ze dan ook echt tegen te komen!

De beroemde vuurtoren

Na een bijzondere overnachting in een 'Pod' bij The Cow Shed Bunkhouse was onze volgende (aangeraden) bestemming het gebied "BalnaKnock / The Fairy Glen". Een paar Blackface schapen poseerden gewillig met hun gekromde horens:

Twee Schotse Blackface schapen in portret

Gedurende een kwartiertje of zo was het licht er heel bijzonder. De ochtendzon kwam net onder de wolken doorgeschenen en zette zo het grillige landschap (met schapen) in een mooi licht:

Bijzonder licht

Vervolgens dachten we via een korte binnendoor weg naar het gebied "The Quiraing" te rijden. Maar blijkbaar hadden we toch ergens die afslag gemist, dus we zijn over de A855 helemaal via de noordkant gereden.
Dat was ook geen straf gezien het landschap en de zee waar we langs reden, maar het duurde wel een stuk langer...

Donkere wolken boven een rotseilandje

Uiteindelijk kwamen we er dan toch, en het bleek een erg populaire bestemming te zijn. We konden nog net een parkeerplaats vinden, en vervolgens (nog net droog) aan de wandeling beginnen.
Het is niet voor niets zo populair, dit zijn echt de landschappen zoals je ze voor je ziet als je het over Schotland hebt,

Schotland zoals je het je voorstelt

Schots Blackface schaap en een prachtig uitzicht

Omdat we ook nog in de omgeving van Glen Coe wilden gaan wandelen, moesten we de Isle of Skye alweer gaan verlaten. Jammer, want er is zoveel te zien en fotograferen...

Een panorama opname van de rivier en bergen

We hadden geprobeerd een hotel in de buurt van het Eilean Donan Castle te vinden, maar dat viel niet echt mee. Gelukkig kwamen we er wel precies tijdens de zonsondergang langs. En ik had van Jody een erg mooie locatie doorgekregen waar ik van bovenaf het kasteel zou kunnen fotograferen:

Eilean Donan Castle in het blauwe halfuurtje

De volgende dag was weer wat meer een reisdag, via prachtige meren en een wandeling bij Fort William naar het dorpje Onich.
Daar hadden we een hotel geboekt pal aan het meer. Toen ik op onze hotelkamer de zon zag ondergaan boven het meer, ben ik snel naar buiten gesprint met fototas en statief. Ik was net op tijd met zoeken van een goede plek en compositie, plaatsen van mijn Little Stopper en ND Grad filters, vastmaken van mijn afstandsbediening en het zetten van de juiste instellingen, om onderstaande foto te kunnen maken:

Zonsondergang bij Loch Linnhe

Een wandeling rondom een klein Loch bij Glencoe de volgende dag was super. Er stond geen wind en de bomen langs het Loch hadden weer echte herfstkleuren. De combinatie met de wolken en bergen op de achtergrond maken het plaatje compleet:

Weerspiegeling van de bomen en bergen

Bij mijn voorbereiding thuis had ik ook de nodige informatie en foto's over Glen Etive gezien. Daar wilde ik dus graag naar toe. Op donderdag 20 oktober reden we daarom een rondje van Onich, over de A83, A85 en A816, met een uitstap naar Loch Etive.

Deze weg naar Loch Etive was, zoals beschreven, zeker de moeite waard. Uiteraard was dit ook weer 'single road', dus je moet regelmatig even in een uitwijkhaventje gaan stilstaan om een tegenligger voorbij te laten. Maar dat geeft ook weer de tijd om te genieten van het moois om je heen :-)

De weg naar Glen Etive is zeer de moeite waard

Het Loch Etive zelf viel ons wat tegen. Redelijk weids en kaal. Maar door een paar stenen in de voorgrond op te nemen en met medewerking van (alweer) een fraaie lucht lijkt het toch best aardig:

De rots in Loch Etive

De volgende highlight op ons rondje was het Kilchurn Castle. Dit schijnt het meest gefotografeerde kasteel van Schotland te zijn, en ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Omdat het heen en weer rijden naar Loch Etive (en fotograferen onderweg) best veel tijd had gekost, en we ook nog eens in eerste instantie dit kasteel voorbij reden, kwamen we er pas eind van de middag aan.

Gelukkig maar ;-), want we hadden nu weer van dat mooie warme eind-van-de-middag zonlicht.

Kilchurn Castle bij mooi warm namiddag licht

De volgende dag reden we van Onich naar Glasgow, waar we de auto al 's morgens moesten inleveren.
Daar zijn we nog twee dagen in de stad geweest, lekker toeristisch met de 'hop-on-hop-off" bus alle bezienswaardigheden langs.

En zo kwam een eind aan onze 10-daagse vakantie naar Schotland. Véél te kort, er is zoveel moois te zien en beleven.
We gaan dus zeker nog eens terug, niet alleen voor de fotografie maar zeker ook om meer te wandelen.

Ik vond het overigens erg moeilijk om een (kleine) foto-selectie te maken voor dit blogbericht. In mijn portfolio, Schotland 2016, kan je echter een groter aantal foto's bewonderen!

Tanzania safari deel 2 - van alles wat

Fri, 18 Dec 2015 16:36:00 Z

Baobab bij zonsondergang

Dit is deel 2 van mijn serie over onze vakantie en safari in Tanzania. In mijn eerste deel speelden de leeuwen de hoofdrol, in dit blogbericht komt een allegaartje van foto-onderwerpen langs.
Denk overigens niet dat "allegaartje" betekent dat het zo maar wat vakantie-kiekjes zijn, want volgens mij is het wel gelukt een paar mooie en sterke foto's te maken :-)

Blauwe of Diadeem meerkat (Cercopithecus mitis)

Op de eerste dag van onze vakantie/safari gingen we naar Arusha National Park. Dit is een vrij klein Nationaal Park, maar het vormde een mooie eerste kennismaking met wild zoals deze Blauwe meerkat (ook wel Diadeemmeerkat genoemd, ofwel Blue monkey, Diademed monkey of Cercopithecus mitis). Ook hebben we er, onder begeleiding van een bewapende ranger, een wandelsafari gemaakt. Een giraf en een enorme groep buffels van dichtbij zijn dan best indrukwekkend!

Ook een Bruinkapijsvogel (brown-hooded kingfisher, Halcyon albiventris) bleef mooi een tijdje poseren op een tak naast de weg:

Bruinkapijsvogel

De dag erna gingen we naar het Tarangire National Park.
Vrij snel na de ingang zagen we deze bavianen. Heel bewust heb ik scherp gesteld op het oog van het kleintje dat achter de grote baviaan verscholen zat. Weer eens wat anders dan een standaard beeldvullend portretje...

Nieuwsgierig baviaantje

Daarna hebben we een tijd staan genieten bij twee waterpoelen waar twee grote groepen olifanten kwamen drinken en badderen. Totdat één groep ineens opgeschrikt werd door een groep gnoes die aan kwamen rennen. Kwamen ineens zo'n 15 olifanten uit het water gestoven, recht op onze auto af!
Gelukkig hadden ze op tijd door dat er eigenlijk niets aan de hand was en kwamen ze op een meter of 15 bij ons vandaan tot stilstand en tot rust.

Olifant van dichtbij

Van de Vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus) had ik nog nooit gehoord (of een foto van gezien), maar onze chauffeur/gids was door deze vogel geïnteresseerd geraakt in natuur en vogels. Op zich niet zo verwonderlijk, wat een prachtige vogel is dit!

Vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus)

Een foto die ik van te voren in gedachte had en hoopte te maken was van een zonsondergang met een mooie boom en een giraf of olifant in silhouet. Het is helaas nooit echt gelukt, maar de volgende foto komt een beetje in de buurt:

Giraf op weg

Op weg naar onze lodge kruiste een enorme groep buffels nog ons pad. Ze waren op weg naar de rivier waar onze lodge uitzicht op had. Door het stof en de laagstaande zon ontstond een mooi sfeerplaatje:

Buffels in het stof en late licht

De dag erna gingen we, op ons verzoek, vóór zonsopkomst op pad. Leeuwen (zie deel 1), olifanten, buffels, het was weer genieten!

Zonsopkomst

Vervolgens reden we verder naar Lake Manyare National Park. Dat is ook een wat kleiner park, waar in en bij de bossen ook weer diverse soorten apen voorkomen en veel olifanten. Omdat het meer nogal uitdroogt, waren er in een moerasachtig stuk wel diverse soorten watervogels en nijlpaarden te zien, maar het was er (mede door het knalharde licht) niet zo fotogeniek.

Terug rijdend richting lodge ging de zon alweer onder, maar stom toevallig zagen we net een prachtige baobab-boom staan vóór de ondergaande zon. Toen we eenmaal stil stonden, kwamen er ineens twee Masai aanlopen met hun kudde koeien. Geweldig weer in het tegenlicht en stof.

Masai en koeien bij ondergaande zon

Maar ook de Baobab-boom zelf was de moeite waard. Zie de allereerste foto en deze:

Baobab boom bij ondergaande zon

De volgende dag was het zover, we gingen naar de Serengeti. Maar eerst zouden we nog een bezoek gaan brengen aan een Masai stam. Niet zo'n voor de toeristen gebouwd dorpje vlak langs de weg, onze chauffeur wist een stam die af en toe toeristen toeliet en rondleidde maar er niet op ingesteld was.

Masai op de kale vlakte

Uiteraard moesten we ook hier wel betalen voor de rondleiding en werd er voor ons gezongen en moest ik meespringen met de mannen. Maar het voelde toch minder als een "poppenkast".

Jonge Masai met zijn geiten

Op weg naar de Serengeti kwamen we door de enorm droge en kale vlaktes van de Ngorongoro Conservation Area. Maar zelfs daar weten de giraffen te overleven.

Giraffen in de dorre vlakte

Vlakbij onze lodge op de Serengeti lukte het mij om een foto te maken die ik van te voren al hoopte te kunnen maken. Een portret van een (oude) buffel in mooi ochtendlicht:
(en ik ben er wel trots op dat dit 0% gecropped is)

Intiem portret van een buffel

Wat ons verder opviel waren de vele prachtige kleurige vogels op de goudgele Serengeti. Zoals deze bijeneter:

Bijeneter

of deze Vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus, Lilac-breasted roller):

Vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus)

Gedurende alle dagen dat we op de Serengeti rondreden was ik steeds op zoek naar de mogelijkheid om een bijzondere foto te kunnen maken van de zebra's. Door het zwart-witte patroon (onze chauffeur vroeg ons: "wat denken jullie, is het een zwart beest met witte strepen, of een wit beest met zwarte strepen?" - daar hadden we nou nog nooit over nagedacht... en we weten het nog steeds niet...;-) ) leent het zich om er een mooi abstracte foto van te maken.

Op de allerlaatste dag, de Serengeti verlatend, lukte het eindelijk:

Are you looking at me?

In deel 3 komend de cheetah's en luipaarden aan bod. En omdat dat een stuk minder foto's zijn, komen daar dan ook wat verder info en tips bij!

Tanzania safari - leeuwen in overvloed

Fri, 04 Dec 2015 13:01:00 Z

Leeuw speelt verstoppertje

Van half oktober tot eind oktober zijn Carin en ik naar Tanzania en Zanzibar op vakantie geweest. Na vakanties in Zuid-Afrika en Namibië wilden we hier nog altijd graag eens naar toe, vooral in de hoop er (meer) cheeta's, leeuwen en luipaarden te zien.

Uiteraard ben ik thuis gekomen met een enorme hoeveelheid foto's, en ik heb ook lang getwijfeld hoe ik daar een blog van zou maken. Ik heb nu maar besloten een paar blogjes te schrijven, waarbij in deze eerste de leeuwen van de Serengeti centraal staan.

Leeuwengaap

Vanuit Arusha zijn we onze 16-daagse privé-safari reis begonnen, en via Arusha National Park, Tarangire National Park en Lake Mayara National Park zijn we naar de Serengeti gegaan.

Het leven is niet makkelijk voor een leeuw

We hadden al gelezen en gehoord dat het centrale deel van de Serengeti erg geschikt was om de diverse kat-achtigen te spotten. En dat bleek inderdaad te kloppen. Iedere dag hebben we leeuwen, cheeta's en luipaarden gezien!

Jammer genoeg waren ze vaak niet echt actief, zodat we het moesten doen met foto's van slapende en gapende leeuwen.
Deze twee broers werden op een gegeven moment toch wat actiever, en dan was het genieten om te zien hoe ze (net als onze eigen katten) toch even contact met elkaar zochten. Even een kopje geven of een slik met de tong over de kop.

Broederliefde

Toen ze vervolgens echt aan de wandel gingen, hadden wij, net als onze gids, hoop dat ze zouden gaan jagen of in een boom verderop zouden gaan zitten.
Maar helaas, ze zochten alleen een mooi schaduwplekje en liepen langzaam er vandoor...
De antilopen op de achtergrond hielden de leeuwen goed in de gaten, en snelden er even later vandoor.

Op pad naar een shaduwplekje

Een tijdje later zagen we weer een enorme groep leeuwen. Zeker zo'n 19 vrouwtjes incl. een paar jonkies erbij. Precies op het moment dat wij aansloten bij de andere safari-auto's (met zo'n 10 andere auto's was het dit keer erg druk) gingen ze op pad.

Leeuwen-pose

Ze kwamen mooi langs onze auto lopen (die onze chauffeur/gids dus precies goed had stilgezet) zodat we alle tijd hadden om een paar mooie portretten te maken. Mooi met dat gele gras en de blauwe lucht.

Moeder met jong

Mooi streepje op de kop

Hier bleek ook meteen het voordeel van de privé-safari in een auto die voor 6 á 7 man geschikt is: Carin en ik hadden alle ruimte om van alle kanten te fotograferen. Zowel boven door het geopende dak, en in dit geval kon ik ook mooi laag door een raampje mijn flinke 300mm + 1,4 convertor steken. Op die manier zat ik mooi op oog-hoogte en kwam de blauwe lucht goed in beeld.

Op de uitkijk

Jammer genoeg verdween de grote groep langzaam maar zeker op de vlakte waar we ze niet meer konden volgen of zien. Of ze dus daadwerkelijk zijn gaan jagen, geen idee...

Twee uur en een eind rijden over de eindeloze Serengeti vlakte later kwamen we bij een "kopje", een paar enorme rotsen die op de vlakte ineens oprijzen.

Ook daar was het druk met zo'n 6 andere auto's en dat was geen wonder. Alweer een groep van zo'n 15 leeuwen, en dit keer ook met diverse kleine welpjes erbij.

Nieuwsgierige leeuwenwelpjes

Vooral die welpjes waren super, zo schattig en ook constant aan het spelen.

Het leeuwenwelpje kijkt het eens aan allemaal

Zullen wij gaan spelen?

Ja, leuk, even stoeien samen

Kleine pootjes, maar al wel flinke nagels

Op een gegeven moment wilde een welpje melk gaan drinken bij haar half slapende moeder. Maar met een luide leeuwenbrul maakte ze duidelijk dat ze daar niet zo'n zin in had.

Mama heeft geen zin

Ook een ander vrouwtje had een heerlijk slaapplekje gevonden op de rots.
(deze hangt nu groot als aluminium-afdruk op onze slaapkamer :-) )

Tijd voor een leeuwen-dutje

Hoewel moeders dus geen zin had om haar welpjes te zogen, vonden ze haar toch nog wel lief.

Welpje bij moeder op de uitkijk

Tja, en dit is nog maar een deel van mijn leeuwen-foto's... ik had er zoveel geselecteerd dat ik nog makkelijk een tweede deel zou kunnen vullen daarmee.

Maar eerst komt in het volgende deel over Tanzania een verzameling van diverse andere onderwerpen aan bod :-)
(en zal ik dan of in een volgend deel ook nog diverse foto-tips / ervaringen delen).

Paarse heide en zonsopkomst bij de Veluwezoom

Tue, 01 Sep 2015 00:00:00 Z

Net voor de zonsopkomst

Ik heb deze zomer niet zo heel veel gefotografeerd. Op de één of andere manier was de zin en inspiratie even weg en o.a. door drukte op het werk had ik ook geen puf om 's morgens heel vroeg op te staan.

Ook zag ik op Facebook heel veel dezelfde soort foto's langskomen. "Heb ik daar nog iets aan toe te voegen?" vroeg ik me dan iedere keer af. Dat is toch wel jammer van natuurfotografie: door de seizoenen en de levenscyclus van de planten, dieren, paddenstoelen etc. jaagt een steeds grotere groep natuurfotografen op dezelfde onderwerpen en veelal ook op dezelfde locaties.

Panoramabeeld van de heide

Toch heeft een foto op Facebook mij dit keer gestimuleerd om weer eens vroeg op pad te gaan.
Want het begon wel weer te kriebelen, zeker nu de heide weer prachtig in bloei stond. Ik hield de weerberichten dus al in de gaten, en zag donderdagavond 20 augustus dat er kans op mist zou zijn die vrijdagochtend.
Toen ik vervolgens de mooie foto van Sander Grefte zag op FB van de Veluwezoom, waarmee hij een fotowedstrijd van Natuurmonumenten had gewonnen, besloot ik om maar weer eens vroeg (5.00u) op pad te gaan.

Panorama van de bloeiende heide voor zonsopkomst

Bij aankomst zag ik dat ik niet de enige of eerste was, al zeker 4 fotografen hadden hun positie al ingenomen, Ik had van tevoren al een plek bedacht waar ik dit keer wilde gaan fotograferen, en samen met een andere fotograaf, die ongeveer tegelijk aan was gekomen, liep ik daar heen. Al pratende kwam ik er achter dat dit Sander Grefte was. Wat een enorm toeval! :-)

Panorama met boompje en opkomende zon

Het leek een saaie bewolkte zonsopkomst te worden, maar tot mijn geluk zorgden de wolken juist voor een prachtig accent en heel even kleurden ze ook mooi oranje met de net opkomende zon.
Ik vind het ook mooi om te zien (daarom plaats ik toch maar weer vrij veel foto's) hoe de tinten langzaam van het blauw-paarse naar de warme kleuren verschuiven naarmate de zon bijna boven de horizon uitkomt.

Bloeiende heide, boompje en warme tinten

Met in mijn achterhoofd het uitgangspunt "Probeer meerdere standpunten uit, varieer, zoek naar nieuwe invalshoeken, wees niet te snel tevreden" was ik druk met het maken van panorama-fotos', zijn diverse van deze opnamen samengesteld als HDR-opname uit 3 foto's en gebruikte ik uiteraard een gradueel grijsfilter om het contrast tussen de lucht en de heide te overbruggen.

De volgende foto heb ik gemaakt met mijn 70-200mm lens (de anderen met 16-35mm) om zo het landschap wat in elkaar te drukken en te spelen met de lagen in het prachtige landschap.

Coulissen-heide-landschap

Maar de mooie wolkenlucht bleef mijn aandacht trekken, dus snel weer de 16-35mm lens op mijn camera. Het licht was toen echt prachtig, en het kleine beetje mist dat er was zorgde precies voor die heerlijke sfeer.

Kleuren-festijn

Van Sander had ik een tip gekregen voor een mooie fotolocatie bij een kale boom. Terwijl hij, net rechts buiten beeld, het dal met mist aan het fotograferen is, vond ik de boom zelf ook wel erg fotogeniek.

Boom-silhouet

Daarna, het was een uur of half acht, was het mooie licht al wel voorbij. Om toch nog even te genieten van de prachtige heide ben ik een stuk het dal in gelopen, om zo weer naar de parkeerplaats terug te gaan. Onderweg kwam ik deze twee paarden tegen, en terugkijkend zag ik dat ze precies voor een mooi mistig stuk liepen. Bewust tegen de zon in fotograferend ontstond zo een heerlijk sfeertje.

Paarden op de hei

Weer wat verder door- en omhooglopend keek ik regelmatig naar achter, om te zien of er nog zo'n mooi sfeertje te vinden was. En ja, nog een laatste toegift...

Mist en bloeiende heide op de Veluwezoom

Een week later zag ik op Facebook een foto van Jan Vermeer langskomen van de Veluwezoom, op de zaterdagochtend een week later genomen. Volgens zijn bijschrift begon de fotografen-drukte te lijken op die bij de hertenbronst op de Hoge Veluwe op de Wildbaan.

Tja, wat voegt mijn blogje en foto's dus nog toe aan al die andere foto's? Niet zoveel, behalve mijn kijk op dit prachtige landschap en hopelijk wat inspiratie voor anderen om er toch ook eens naar toe te gaan 's morgens vroeg.
En verder voor mijzelf een mooie serie die mij kan herinneren aan een heerlijke ochtend en het plezier dat ik toch weer beleeft heb aan het daar zijn en meemaken van de zonsopkomst in een prachtig gebied.

Maar mijn zoektocht naar rustiger locaties en unieke beelden zal steeds lastiger gaan worden, ik ben benieuwd waar ik uit ga komen...

Noord-Spaanse kust - deel 2 - Picos de Europa

Fri, 19 Jun 2015 18:47:00 Z

Lago de Enol

In mijn tweede blog over onze vakantie en foto-trip naar Noord-Spaanje verlaten we de kust en gaan we de bergen in. De Picos de Europa (letterlijk: "Pieken van Europa") liggen relatief dichtbij de zee (slechts zo'n 20km), maar vormen wel een unieke en hoge bergketen.

Vanuit Luarca zijn we naar Cagnas de Onis gegaan, om vanuit dat stadje enkele uitstapjes te gaan maken de bergen in. We kwamen er op vrijdag 1 mei aan, en helaas bleek dat daar dus een echte feestdag te zijn. Net als in het weekend mag je dan niet meer met de eigen auto het natuurgebied in rijden, maar moet je met de bus. Gezien de zeer smalle toegangsweg begrepen we dit uiteindelijk wel, maar jammer was het wel...

Rots in het Lago de Enol

Wat ook niet helemaal mee viel was het weer. Het was er flink fris en bewolkt. De prachtige besneeuwde toppen van de hoogste bergen waren dan ook nauwelijks te zien. Gelukkig was het de eerste middag bij het meertje vrijwel windstil, zodat er een aardige weerspiegeling ontstond.

Net als velen maakten we een rondwandeling bij het meer, en ineens kwamen daar een paar fotogenieke koeien in beeld :-)

Een flink aantal koeien kruist ons pad bij Lago Enol

Koeien bij Lago de Enol

Verder was er jammer genoeg niet zo heel veel te beleven op fotografie-vlak, en omdat we weer met de (laatste) bus terug moesten konden we ook niet een eventuele mooie zonsondergang afwachten.

Lago de Enol, vlak bij de bushalte

De volgende dag zijn we weer met de bus naar dezelfde plek teruggegaan, maar hebben toen een langere wandeling gedaan. Die was ook meteen een heel stuk minder druk, al na zo'n 10 minuten zagen we niemand meer.

Het was een mooie wandeling, met veel meer bloemen en mooie uitzichten dan de eerste dag. Maar het weer was nog hetzelfde: grijs, grauw en af en toe een spetter regen.

Orchidee, onderweg tijdens onze wandeltocht

Onderweg zagen we ook diverse hellingen met mooie boomkruinen. Ik heb erg mijn best gedaan om er een soort patronen in te ontdekken, maar dat viel niet mee. Ingezoomd met mijn 100-400mm lens geeft het echter toch wel een aardig plaatje.

Iets met bos en bomen...

Onderweg kwamen we door een erg mooi stukje, vol met bosanemonen, maar ook met deze "Hondstand" (ofwel Erythronium dens canis). Een prachtig bloemetje, en vooral door de teruggeslagen bloemblaadjes wel fotogeniek.

Hondstand (Erythronium dens canis)

Ook de paarse meeldraden vielen erg op:

Hondstand (Erythronium dens canis)

Maar het mooist vond ik deze bloem toch eigenlijk wel van achteren:

Achterkant van het Hondstand bloemetje

Na twee dagen vanuit Cagnas de Onis de bergen in te zijn geweest hadden we het er wel gezien. Het weer zou niet beter worden, en de wandeltochten daar in de omgeving zijn vooral erg lange tochten. Tijd om te verkassen richting de zuid-oostelijke kant van de Picos de Europa, naar het plaatsje Fuente Dé.
Onderweg zagen we diverse mooie bloemen en orchideeën langs de wegkant:

Kleurige bloemen langs de weg

Ook de volgende orchidee vonden we bij toeval bij een parkeerplaatsje, toen we even stil stonden om het uitzicht te bewonderen.

Ik denk dat het een hommel- of bijenorchis is, maar zeker weten doe ik het niet...

Bijenorchis (denk ik)

Ons doel bij Fuente Dé was om met de kabelbaan de berg op te gaan, naar 1823 (!) meter hoog. Daar wilden we ook weer een stuk gaan wandelen, maar echt een goede kaart hadden we helaas niet van dat gebied.
We kwamen met prachtig weer aan, maar tijdens onze lunch begon het al te betrekken. Het was (ook beneden) al fris, en ondanks dat het zondag was en het heel erg toeristisch zou moeten zijn daar, was er bijna geen mens.

Kabelbaan-gebouw in de mist

Na een tijdje wachten op genoeg andere toeristen konden we eindelijk omhoog.
Tot onze grote verrassing lag er nog allemaal sneeuw! We hadden gelukkig wel redelijk wat (dikke) kleren aangetrokken, maar toen we mensen op langlauf-ski's en sneeuwschoenen (van die tennisrackets) zagen langskomen moesten we toch even drie keer knipperen en checken of we het echt goed zagen.

Carin in de mistige bergen

Van onze wandeling kwam dus ook niet zoveel: op onze wandelschoenen konden we echt niet door de sneeuw gaan lopen.

Een klein stukje konden we echter wel doen, en al snel waren we weer helemaal alleen. Tenminste, totdat deze Pyrenese Gems ineens aan kwam lopen. Hij schrok net zo van ons als ik van hem.

Pyrenese gems

Er bleek er nog één te zijn, en gezamenlijk liepen ze (helaas) al vrij snel weer van ons vandaan.

Pyrenese gems in de sneeuw

Maar wat gaaf was dat om deze Gems hier ineens te zien, juist toen we wat liepen te balen van ons mislukkende wandel-avontuur.

Pyrenese gems

Zo'n 10 minuten nadat de gems uit beeld verdwenen was, kwam er ineens bewolking langs de bergflank omhoog geblazen (de foto's van de kabelbaan en Carin zijn dus eigenlijk genomen dan die van de gems) en zagen we vrijwel niets meer en werd het nog kouder.

Na een warme kop koffie zijn we dus maar weer omlaag gegaan met de kabelbaan, en besloten we om een warmere volgende bestemming te gaan opzoeken. Maar daarover meer in een volgende blog... :-)

USA 2014 - een kleine impressie

Sun, 30 Nov 2014 18:33:00 Z

Eindelijk, daar ben ik weer met een nieuwe blog...

Mesa Arch bij zonsopkomst

Sinds september ben ik vooral erg druk geweest met klussen in huis, en is de herfst met al haar schoonheid aan mij voorbijgegaan. Paddenstoelen, mooie mistige landschappen, verkleurende bomen: ik zal helaas weer een jaar moeten wachten voordat ik dat weer kan gaan fotograferen.
Verder wilde ik ook graag een mooi fotoboek van onze vakantie naar de USA gaan maken, en daar ging ook veel meer tijd in zitten dan gedacht,

Daarom nu eerst maar eens een blogje met wat foto's van onze vakantie.
Vanuit Phoenix hebben we een (bijna) rondje gemaakt tegen de klok in naar Las Vegas, via Arches NP.

Iconisch landschap

Dit deel van de Verenigde Staten is toch wel het summum voor landschapsfotografie.
Bijv. in Arches National Park de fraaie Delicate Arch. Zoals velen anderen volgden we een uur voor zonsondergang de trail naar deze arch en konden we genieten van de prachtige omgeving en de kleuren van de ondergaande zon op de bergen voor ons.

Delicate Arch

De volgende ochtend was het al weer vroeg opstaan, om ruim voor zonsopkomst op pad te gaan naar The Windows. Daar wilde ik graag de Turret Arch fotograferen door North Window in het warme ochtendlicht.
Ruim op tijd stond ik op de plek, die ik een dag eerder al gespot had, en kon ik samen met een gezellige familie (vader en 3 dochters) wachten totdat de zon de rode rotsen in vuur en vlam zette.

Turret Arch en North Window

Het gebeurde in het eerste deel van de vakantie vaak dat het in de loop van de middag helemaal bewolkt raakte en het later begon te onweren. Ook in Arches was het raak, maar nu pas aan het begin van de avond.
Na een lekkere maaltijd met hamburgers en salade in ons campertje kon ik vervolgens voor het eerst in mijn leven bliksem proberen te fotograferen. Best eng, maar het resultaat smaakt wel naar meer:

Onweer in Arches

In Canyonlands National Park stond het fotograferen van de Mesa Arch bij zonsopkomst hoog op mijn verlanglijst.
Helaas bleek al snel dat dit ook bij zo'n 50 andere fotografen en toeristen op het lijstje stond, dus genieten van een unieke ervaring was er niet echt bij.
Ook het feit dat ik met mijn statief en groothoeklens vlak onder de arch aan het fotograferen was, werd niet zo op prijs gesteld... Maar ja, ik was er alleen die ochtend en wilde toch echt met een paar fraaie foto's naar huis kunnen gaan.
Gelukkig had ik Carin bij me, die me op tijd kon influisteren dat ik nu toch echt beter uit beeld kon gaan... ;-)

Mesa Arch bij zonsopkomst

Weer een hele andere omgeving vormde de Coral Pink Sand Dunes. Zoals de naam al doet vermoeden zijn het zandduinen, die prachtig warm oranje kleuren bij zonsondergang.
En met die mooie glooiende duinen en het spel van licht en schaduw was dit weer enorm genieten:

Zand-landschap

Voor één van de hoogtepunten van onze vakantie hadden we een tour geboekt naar White Pocket, een nog vrij onbekend en moeilijk te bereiken gebied. Dit is echt een onwerkelijk, bizar rots-landschap waar je bij iedere stap afvraagt hoe dit ooit zo heeft kunnen ontstaan.
Hieronder maar twee foto's van dit waanzinnige gebied, maar binnenkort volgt een blog compleet gewijd aan White Pocket.

Onwerkelijk landschap

Carin tussen de gekleurde rotsen

Even als intermezzo tussen al deze geweldige landschappen iets heel anders.
Bij Bluff staat een echte Amerikaanse oldtimer weg te roesten, en met een flinke groothoek en wat bewerking in Lightroom ontstaat zo echt een Wild West sfeertje:

Auto-nostalgie

Veel dieren of vogels hebben we helaas niet gezien, maar de chipmunks zie je op diverse plekken, vooral ook bij de vele picknick-plaatsen.
En dan is een silhouet toch weer eens wat anders dan anders.

Chipmunk

Geen landschap, maar wel prachtige, onwerkelijk kleuren die op een rots te zien waren:

Waanzinnige kleuren in de rots

Vóór we op vakantie gingen had ik ook al bedacht dat ik eens een poging wilde doen om de Melkweg te fotograferen.
Ik had me dus goed ingelezen wat daar allemaal voor nodig was, zoals: geen omgevingslicht (lampen enzo), een heldere hemel, geen maan.
Toen we op een camping in het Valley of Fire State park stonden kwam dit allemaal samen, met een prachtig resultaat:

Heel veel sterren en de melkweg

Een ander hoogtepunt tijdens onze vakantie vormde de "Photographers Tour" door de Upper Antelope Canyon.
Ook hiervan als voorproefje slechts twee foto's, een langere serie komt in een volgende blog :-)

Licht en vormen in de Antelope Canyon

Kleuren en lijnen in de Upper Antelope Canyon

Onze vakantie eindigde in Las Vegas, maar vanuit die stad hebben we nog wel eerst een drie-daagse auto-trip gemaakt naar Death Valley.
Het was er belachelijk heet (ruim 50 graden, met een stevige wind die zo warm was als een föhn), maar 's morgens vroeg was het zandduinen-landschap nog wel te doen en qua licht uiteraard ook het mooist.

Zandduinen in de ochtend

Door de harde wind (die ook 's nachts gewoon doorblies) ontstonden fraaie structuren in het zand. Door er 's morgens vroeg als eerste te zijn, waren er ook nog geen voetstappen van anderen te zien :-)

Lichtspel op de zandduinen

Glooiende zandduinen

En zo heb ik geprobeerd om met een hele kleine selectie van 18 foto's een beetje een beeld te geven van de prachtige landschappen die in het zuid-westen van de Verenigde Staten te vinden zijn.
Wij waren er 3 weken, maar ik kan me goed voorstellen dat je vele jaren nodig hebt om al dit moois te zien, beleven en vast te leggen.

Naast een mooi, dik fotoboek heb ik dit keer ook twee prachtige afdrukken laten maken die bij ons nu in de woonkamer hangen.
Dit keer wilde ik geen afdruk op canvas, maar een afdruk die recht doet aan de mooie kleuren en al het detail, en zo kwam ik uit bij fotoopglasland.nl voor een afdruk van de foto op glas.

De twee foto's achter plexiglas in onze woonkamer

Afhankelijk van waar je staat spiegelt het materiaal wel redelijk, maar doordat de print achter 4mm plexiglas zit krijg je wel een hele fraaie dieptewerking en mooie kleuren. Zeker een aanrader voor dit soort foto's!

Binnenkort schrijf ik (als het goed is) twee blogjes waar ik wat meer laat zien van White Pocket en van Antelope Canyon.
En ook komt er een bijgewerkte vormgeving van mijn blog, daar ben ik ook nog druk mee bezig...

Bloeiende heide op de Veluwezoom - Posbank

Fri, 05 Sep 2014 00:21:00 Z

Het werd weer hoog tijd voor een nieuwe blog, de laatste is alweer van eind juni...

Maar op de ene of andere manier heb ik eerst altijd wat tijd nodig om de vakantie, en vooral de berg vakantie-foto's, te verwerken voor ik weer zin heb om er op uit te gaan om te gaan fotograferen.
Augustus is echter wel de maand om voor de bloeiende hei op pad te gaan, dus 20 augustus ben ik samen met Carin naar de Elspeetsche heide bij Vierhouten geweest.

Elspeetsche heide

Een heerlijke dag en wandeling met zon en mooie wolkenluchten. En heide die behoorlijk in bloei stond en hier en daar ook heerlijk zoet rook. Maar ik vond er geen foto-locaties waar ik nog eens bij zonsopkomst naar terug zou willen gaan.
Vandaar dat ik zaterdag 23 augustus maar weer de oude vertrouwde Veluwezoom opzocht, hopende op een mooie mistige zonsopkomst.

Net voor zonsopkomst

Helaas hing er een flinke wolkenpartij precies waar de zon op zou komen, en de mist viel ook wat tegen.

Net voor zonsopkomst

Ik was er niet alleen, er liepen nog een aantal fotografen rond. Tegenwoordig verwacht ik eigenlijk niet anders meer op dit soort bekende en populaire locaties.
Gelukkig bloeide de heide hier wel fraai, en kon ik wat 'spelen' qua compositie met een boompje in de voorgrond.

Bloeiende heide bij zonsopkomst

Omdat de echt mooie zonsopkomst uitbleef, moest ik op zoek naar andere manieren om de hei te fotograferen.
Met een 100-400mm lens op 400mm en de warme kleur in de lucht op de achtergrond krijg je heel wat anders. Maar het lukte me niet om een echt fraaie compositie te creëren.

Sfeerplaatje van heide bij zonsopkomst

Al vrij snel was de mooie warme kleur in de lucht verdwenen, en zag ik dat de zon door en langs de wolken zou gaan schijnen. Mijn vermoeden dat dit wel eens tot een kortstondig moment van mist zou kunnen leiden (de warme zon op de koudere, vochtige grond) bleek te kloppen. En dan leent de Posbank zich prima voor die mooie, steeds vager wordende lagen in het landschap.

Lagen in het mistige landschap

Ook dat moment was echter vrij snel weer voorbij. Een stuk doorlopend op zoek naar andere onderwerpen zag ik ineens twee paarden in de hei staan, die het gras ertussen aan het opeten waren. Die had ik nog nooit van zo dichtbij gezien, en met de ochtendzon had ik ineens weer een ander onderwerp te pakken.

Paard op de heide

Teruglopend richting auto kwam ik nog een mooie pol hei tegen die goed in bloei en in de schaduw van een boom stond. Met tegenlicht door het boompje heen kon ik leuk spelen met de bokeh lichtvlekken.

Bloeiende hei met bokeh lichtvlekken

Ik blijf dit erg leuk vinden om te doen, en het blijft verrassen wat voor een wisselende patronen er ontstaan, door net een iets ander standpunt met de camera in te nemen of het diafragma iets anders in te stellen.

Bloeiende hei met bokeh lichtvlekken

En zo kwam ik niet thuis met de gehoopte mooie zonsopkomst plaatjes, maar wel met een heel diverse serie ander soort foto's... :-)

Helgoland: Jan-van-genten en zeehonden

Wed, 11 Jun 2014 13:55:00 Z

Verliefd stelletje

In de meivakantie, van maandag 28 april t/m vrijdag 2 mei, zijn Carin en ik naar Helgoland en Düne geweest. Een locatie die al langer bij mij op het lijstje stond na het zien van alle mooie foto's van Jan-van-genten en zeehonden.
Het is een Duits waddeneiland, dat bereikbaar is vanuit diverse Duitse havens. Omdat wij vóór 1 mei gingen en met de snelle catamaran wilde varen, zijn wij vanuit Cuxhaven vertrokken.
Het was op de heenweg op de het laatste stuk overigens nog wel flink racen, want door een afsluiting van een stuk snelweg moesten we ineens een lang stuk binnenweg pakken, en kwamen we dus nog maar net op tijd bij de boot aan...
Ruim een uurtje later stonden we al aan de wal op Helgoland.

Jan-van-gent met een missie

Vooraf had ik uiteraard al flink wat informatie via Google verzameld, en ook van Willem de Kok had ik nog via email de nodige tips gekregen (waarvoor dank!). Maar eigenlijk is het eiland zo klein, dat het niet kan missen waar je voor de Jan-van-genten moet zijn.

In deze tijd van het jaar zijn de Jan-van-genten druk met paartjes vormen en nesten bouwen, dus ze vliegen af en aan met nestmateriaal. Dit geeft dus volop de mogelijkheid om ze in volle vlucht te fotograferen.

Met de bek vol spul voor het nest

Voor mij was het eigenlijk voor het eerst dat ik dat probeerde, en er zijn dan ook heel veel foto's in de prullenbak terecht gekomen. Maar door veel proberen (zowel vanaf statief als uit de hand), gebruik van alleen de middelste AF-sensor en de hoge snelheid stand (zo'n 8 beelden per seconde) en de continue focus stand zijn er toch ook een aantal goede beelden overgebleven.

Afremmen voor de landing

De mooiste tijd om te fotograferen was uiteraard net na zonsopkomst en net voor zonsondergang. Het mooie warme geel op de koppen kwam dan extra mooi uit, en de witte veren werden niet zo uitgebeten.

Ook de steile rotsen zijn in trek

Origineel zijn al deze foto's uiteraard niet, er zijn al heel erg veel fotografen daar geweest, en toen wij er waren was er ook een foto-workshop/-reis met diverse fotografen actief.
De volgende foto is volgens mij echter wel redelijk origineel en creatief:

Inzoomen op de Jan-van-gent

Vlakbij het eiland Helgoland ligt er nog een klein eilandje "Düne", dat vroeger ooit aan Helgoland vast zat. Je kan daar makkelijk met een veerbootje naar toe (ieder half uur, max. zo'n 10 minuten varen), en de grote verrassing (voor mij) daar waren de diverse Eidereenden.
Die had ik altijd al eens van dichtbij willen zien en fotograferen, en dat kon nu zomaar ineens :-)

Eidereend (mannetje) op het strand

De hoofdattractie op Düne zijn echter toch wel de zeehonden. Toen wij er waren zaten er op twee stranden flinke grote groepen, die makkelijk dicht te benaderen zijn.

Even poseren

Mijn 300mm lens op mijn Canon 7D (cropfactor 1,6) was vaak al teveel, maar zo kon ik ook weer makkelijk voldoende afstand houden of wat meer beeldvullende portretten maken.

Waarom zou ik toch zeeHOND heten?!

Slapende zeehond

De laatste dag stond er flink wat wind, waardoor het zand over het strand werd geblazen. De zeehonden trokken zich er niet zo veel van aan, en bleven gewoon lekker slapen.
De blauw-grijs-bruine tinten in deze foto vind ik zelf erg fraai.

Jonge zeehond in zandstorm

En het loonde altijd de moeite om gewoon rustig te gaan zitten kijken naar de zeehonden, afwachtend tot er iets leuks gebeurde of ze een mooie pose aannamen.

Oh oh, volgens mij ben ik nog wat vergeten...

Als afsluiting nog een paar Jan-van-gent foto's. Ook daar was het gewoon erg leuk om er langere tijd te staan, kijken, observeren, zoeken een enkeling of paartje die in mooi licht wat vrij van de rest zaten.

Gezellig saampjes - Jan-van-genten

Jan-van-gent met nestmateriaal net voor de landing

Jan-van-gent in het avondlicht

We hadden vrijwel de hele mid-week geluk met het fraaie weer en de mooie zonsondergangen, en vonden vijf dagen een mooi aantal dagen om er zo te zijn.
En naast fotograferen hebben we ook nog heerlijk op het strand van Düne gezeten, en je kan er ook prima lunchen in een strandtent.

Nog meer foto's van Helgoland en Düne kan je vinden in mijn portfolio.

Blauwe heikikkers in warm zonlicht

Sat, 26 Apr 2014 19:46:00 Z

Blauwe heikikker met bokeh bubbles

Het is al weer ruim een maand geleden, 13 maart om precies te zijn, maar het is toch zonde om mijn serie blauwe heikikkers niet alsnog in een blogje te plaatsen.

Die donderdag 13 maart was het prachtig weer, en ik had alweer een aantal foto's van blauwe heikikkers op Internet voorbij zien komen. En ook op waarneming.nl waren ze al op diverse plaatsen gemeld. Duidelijk veel vroeger dan voorgaande jaren, het warme voorjaar dit jaar speelde duidelijk ook hierbij een rol.

Blauwe heikikker

Toen ik aankwam bij Loofles, een vennetje bij Kootwijk, kwam ik (alweer) Edwin Giesbers en Willem de Kok tegen. Die blauwe smurfen blijken toch altijd een grote aantrekkingskracht te hebben op ons fotografen ;-)

Blauwe heikikker

In een bepaalde hoek van het ven bleken diverse blauwe heikikkers te zitten, die ook niet echt bang leken te zijn.
Dus schoenen en sokken uit, de afritsbroek weer gebruiken waar hij voor bedoeld is, en met de blote voeten en benen het ondiepe water in :-)

Blauwe heikikker

Gelukkig was het water niet al te koud in de ondiepe stukken!

Het lastige bij het fotograferen waren wel alle takjes en rietstengeltjes enzo. Van een afstandje zie je ze nauwelijks, maar zo van dichtbij met een macro-lens of 70-200mm lens zie je ineens alle storende steeltjes en takjes.

Blauwe Heikikker in gouden zonlicht

Wat echter enorm prettig was, was dat de heikikkers niet bang waren, en ook het even verwijderen van een takje was geen enkel probleem.
Toen de zon ook langzamer maar zeker steeds lager kwam te staan en voor prachtig warm licht zorgde, werd het steeds mooier.

Blauwe Heikikker in gouden zonlicht

Daarnaast was er nog een hobby-fotograaf aan het fotograferen (oh oh, shame on me, ik ben zijn naam vergeten...), en over en weer konden we elkaar helpen, door te zorgen voor wat schaduw op de kikker. Samen met de zon-verlichte achtergrond leverde dit deze prachtige warme foto's op, met de blauwe smurf mooi afstekend op de voorgrond.

Blauwe Heikikker in gouden zonlicht

Al met al een heerlijke middag, met foto's van de blauwe heikikkers zoals ik ze nog nooit heb kunnen maken! :-)

nb: overigens ben ik toch op een gegeven moment er snel vandoor gegaan, om de spreeuwenzwerm bij Nijkerk te kunnen fotograferen. Zie mijn vorige blog, de foto's met die prachtige gekleurde luchten. Het was dus echt een topdag!

Uitwaaien op het strand van Katwijk - met zeehonden en donkere luchten

Thu, 16 Jan 2014 23:11:00 Z

Zeehond bij het strand

Dinsdag 7 januari had ik een dagje vrij en weer veel zin om met de camera op pad te gaan. Jammer genoeg is het nog steeds geen echte winter, dus ik vond het lastig om iets leuks te bedenken.
Tot ik mij wat foto's van een zonsondergang en een zeehond bij Katwijk herinnerde die ik op Facebook langs had zien komen.

De weersvoorspelling was redelijk veelbelovend: half bewolkt, met kans op wat zon en wellicht hier en daar een regenbui. Dat zou mooie luchten op kunnen leveren, en wie weet een mooie zonsondergang.

Dreigende luchten boven het strand

Helaas bleek het aan zee véél harder te waaien dan hier in Zeist. Ik had toch een dikkere trui aan moeten trekken, en het zand werd met grote kracht over het strand geblazen.
Toch waren er nog een paar andere 'idioten' voor hun lol op het strand...

Gezandstraald worden tijdens de strandwandeling

Maar eigenlijk is het ook niet zo idioot, want wat een prachtig licht krijg je zo, met een dreigende regenlucht op de achtergrond en een zonbeschenen strandwachtershuisje:

Dreiging boven de strandwacht

Gelukkig bleef het wel droog :-)

En toen ik aankwam was ik al aangesproken door een man die zijn hond uitliet: "Heeft u hem al gezien?"
Geen idee waar hij het over had, dus ik keek hem onnozel aan (kan ik best goed volgens mij ;-) ).
"U bent toch aan het fotograferen? Nou, daar even verder op, daar zit een zeehond! Daar bij die streep in het zand, daar komt hij regelmatig even boven water".

Aaaaaah, de zeehond, daar was ik inderdaad wel naar op zoek! Super dat deze man mij er even op wees, want hij zwom er inderdaad.

Zeehond bij het strand

Met het stuivende zand en de grijzige kleuren best een mooi gezicht.

Zeehonden bij het strand

Maar het mooist was natuurlijk toch wel toen het bleek dat er twee zeehonden rondzwommen, en er eentje heel even uit het water op het strand ging liggen (lees: gezandstraald ging worden met het zand in zijn ogen):

Zeehonden bij het strand

Helaas lieten ze zich daarna niet meer echt zien, alleen hun koppie kwam af en toe (te ver weg) even boven het water uit.
Op zoek naar andere onderwerpen kwam ik deze meeuwen tegen. Niet spectaculair, maar door die mooie waterlijn toch wel leuk.

Waterlijn en meeuwen

Ook zaten er -uiteraard- drieteenstrandlopertjes, Maar na een paar foto's gemaakt te hebben en daarbij -laag bij de grond- echt gezandstraald te zijn (erg slecht voor de camera!) en zand in mijn ogen te hebben gekregen vond ik het al snel welletjes.
(de vlekjes in de lucht zijn overigens meeuwen, geen stof op mijn sensor!)

Drieteenstrandlopertje

Helaas trok het hierna ook steeds verder dicht, een mooie zonsondergang zat er deze middag duidelijk niet meer in.
Compleet verwaaid, gezandstraald en met de zandkorrels in mijn ogen ben ik dus maar richting huis gegaan. Jammer, maar ik ga zeker binnenkort eens terug!

Naast deze foto's heb ik overigens ook nog een paar wat meer creatieve foto's gemaakt, die ik mijn serie "Beach Colours" noem. Deze verdienen wat mij betreft in een eigen blogje, dus die komen binnenkort!

Caught in the light - juffers bij zonsopkomst

Mon, 09 Sep 2013 18:19:00 Z

Tjonge, het is alweer twee maanden geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Maar ja, eerst ben ik bijna een maand op vakantie geweest (naar Madagaskar - super!). En daarna ben ik weer druk aan het werk gegaan, heb ik genoten van het heerlijke zomerweer en ben ik ook al weer een paar keer op pad gegaan om foto's te maken.
Kortom, te druk om een blogje te maken... ;-)

De hoogste tijd dus om dit op een regenachtige maandag eens goed te maken!

Caught in the light - juffer bij zonsopkomst

Voor deze serie ben ik 21 augustus ´s morgens vroeg op pad gegaan naar het Leersumse Veld. Er was mist voorspeld en daarna een mooie zonnig dag, dus reden genoeg om de wekker maar weer eens op 5.00u te zetten.
Maar helaas, onderweg en toen ik aankwam had ik al door dat die mist er niet zou zijn, en met zo'n 15 graden was het ook te warm voor dauw. De kans op libellen vol met dauwdruppels was dus ook nul... :-(

Balend liep ik over het zandpad naar de vennen, hopend dat er daar nog wat te beleven zou zijn.

Juffer bij zonsopkomst

En ja hoor, tussen de laatste twee vennetjes in bleken er flink wat juffers te zitten. Nog te koud om actief te zijn, dus ik kon redelijk rustig op zoek naar mooie composities.
Toen ook de zon langzaam te voorschijn kwam, werd het pas echt feest!

Caught in the light - juffer net na zonsopkomst

Door de weerspiegeling van de opkomende zon in het water had ik ineens twee mooie rode bollen in beeld.
Super, maar het was plots wel vlot doorwerken, want de zon klom snel omhoog.

Caught in the light

Gelukkig werkte ik op statief en met draadontspanner, zo kon ik snel variëren in diafragma zonder bang te moeten zijn voor bewegingsonscherpte.
En kon ik thuis rustig uitzoeken welk diafragma het mooiste resultaat opgeleverd had.
Het statief verplaatsen voor een nieuwe compositie viel overigens niet echt mee, oppassend om de niet het riet en gras te raken waar de juffers op zaten.

Caught in the light - Dubbelportret

Al snel was de zon geen mooie rode bol meer, maar begon deze al feller te schijnen. Tijd voor andere beelden dus:

Juffers bij zonsopkomst

Aangezien de zon, in tegenlicht, mooi reflecteerde op het water (waar wat rimpels op ontstonden door een briesje), besloot ik dus ook nog even op zoek te gaan naar de altijd fraaie "bokeh bubbels

In de bokeh bubbles gevangen

Caught in the light

Toen de zon nog wat feller was geworden, lukte het ook om de voorgrond wat meer belicht en kleurig te krijgen.

Juffer in het groen

En als laatste een klassieker van de juffer, waarbij ik echter de kleuren en de x-vormige vleugelhouding wel erg geslaagd vind:

Juffer - are you looking at me?

En zo kwam ik dus thuis met een hele stapel geslaagde foto's en een grote 'smile' op mijn gezicht. En dat terwijl ik eerst nog liep te balen omdat er geen mist was...
Kortom: er is altijd wel wat moois te zien en fotograferen, gewoon erop uit gaan!

Zandhagedis en hazelworm

Tue, 09 Jul 2013 00:07:00 Z

Zandhagedis, mannetje in zijn habitat

Weer even een stukje terug in de tijd, met wat foto's van eind mei en begin juni.

Ik ben toen op zoek gegaan naar de zandhagedis. Ik had deze nog nooit zelf gezien, maar na het zien van diverse prachtige foto's van -met name- het groene mannetje in paartijd wilde ik toch eens op speurtocht gaan.

Zandhagedis

Samen met Carin ging ik dus naar Heidestein, een mooi heidegebied aan de rand van Zeist. Ik had al gelezen dat ze daar moesten zitten, en via waarneming.nl wist ik het zeker.

We waren het gebied nog maar net een paar honderd meter ingelopen en ja, daar zat er in, zomaar op het -grasachtige- pad!
En ook nog eens een prachtig groen mannetje :-)

Zandhagedis - groen mannetje

Na eerst voorzichtig van een afstandje foto's gemaakt te hebben, waarbij hij gewoon bleef zitten, ben ik al tijgerend over de grond steeds dichterbij gekropen.

Zandhagedis, de groene kop van nog dichterbij

Op een gegeven moment vond hij het toch welletjes, en verdween in het hoge gras.
Helemaal blij liepen we verder door het gebied, maar zagen niets meer. Ook niet op/bij de plek die op waarneming.nl stond.
Tot we nietsvermoedend langs een watertje liepen, en ineens weer zo'n groene man zagen zitten in het zonnetje.

Zandhagedis, groen mannetje

Een wat rommelige setting, maar de kleuren komen wel mooi uit zo.
Deze was wat banger, en verdween snel voor ik dichterbij kon komen.
En omdat er daarna diverse andere wandelaars langs kwamen lopen, gaven we de hoop op hem weer tevoorschijn te zien komen.

Dit smaakte wel naar meer, dus een paar dagen later gingen we naar Planken Wambuis, een heidegebied tussen Ede en Arnhem. Maar helaas, we zagen wel een paar keer wat wegschieten, maar geen fotokansen meer...

Tijdens de wandeling zagen we echter wel ineens een Hazelworm op het pad. Die hadden we ook nog nooit gezien!

Hazelworm

Hij bleef redelijk stil liggen, dus ik had alle tijd om hem van alle kanten te bekijken en fotograferen.
Het was alleen een nogal donker stukje bospad, dus belichting en voldoende scherptediepte vielen niet mee.

Hazelworm

Al met al zeker geen prijswinnende foto's, maar wel twee nieuwe soorten voor mij dit jaar :-)

Wildpark Anholter-Schweiz in Isselburg, Duitsland

Sat, 02 Mar 2013 17:29:00 Z

Lynx in een sneeuwbui - fraaie oorpluimpjes

Zoals ik al in mijn vorige blogje had aangekondigd: dit is mijn laatste winterse serie (tenminste, daar ga ik op dit moment wel van uit, met lente-dagen met zon en 15 graden voor komende week in het vooruitzicht).

Dit keer met foto's die ik genomen heb in het "Biotopwildpark Anholter-Schweiz" in Isselburg (Duitsland). Dit is een soort kleine dierentuin, waar een beperkt aantal soorten in natuurlijke, vrij grote hokken worden gehouden. En waar je bijv. gewoon door het gebied met damherten kan lopen.

Pauw in de sneeuw

Uiteraard is dit niet vergelijkbaar met fotograferen "echt in het wild", maar het is wel een mooie gelegenheid om dieren te fotograferen die je anders niet of nauwelijks zal kunnen vinden, en om je fotografie-vaardigheden te oefenen (bijv. voordat je wel echt in het wild op "excursie" gaat).

Pauw in de sneeuw

De volgende foto is een mooi voorbeeld van eens lekker oefenen: kop en oog scherp erop krijgen, terwijl de pauw wegloopt en met zijn kop heen en weer beweegt en ook nog eens de compositie in de gaten houden:
(uiteraard zijn er ook zeer velen mislukt, die laat ik je niet zien ;-) )

Pauw in de sneeuw

Ook een close-up portret van een damhert wordt ineens mogelijk, zelfs met 300mm lens:

Damhert

En helaas, te dichtbij en niet goed opgelet, de poten staan er niet helemaal op :-(

Damhert

Alsof hij het door had: lekker puh!

Omkijkend damhert met de tong uit zijn bek

Bij de vosjes is meteen duidelijk dat het een niet geheel natuurlijke setting is. Alhoewel je je ook kan afvragen of de vossen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen tegenwoordig nog echt natuurlijk te noemen zijn...

Twee vosjes in een boomstam

De lynx was voor mij toch wel één van de trekpleisters van het wildpark. Sinds ik deze in Lapland gezien en gefotografeerd heb, is dit toch wel één van mijn favoriete katachtige (naast de cheeta).
In eerste instantie zat hij vrij ver weg, in het donker onder een boom. Maar op een gegeven moment ging hij aan de wandel, en kwam ineens erg dichtbij.
Dat op dat moment ook de sneeuw behoorlijk naar beneden kwam zetten was echt een kadootje, dat geeft de foto toch weer wat extra sfeer.

Lynx in een sneeuwbui

Portret van een gapende lynx

Wat heeft de lynx toch een prachtige kop, met van die grappige oorpluimen:

Close-up van de ogen en oorpluimen van een lynx in een sneeuwbui

Naast de lynx is er ook een wolf in een mooi groot, natuurlijk hok.

Wolf in de sneeuw

Het is dus inderdaad al mogelijk om een wolf net over de grens met Duitsland te zien, zelfs in de sneeuw :-)

Wolf in de sneeuw

Ook de wilde kat is redelijk uniek in het wildpark, die zie je niet zo vaak. Ze hebben er een hok met meerdere wilde katten.
Hier een bijzondere foto van de wilde kat, slapend op een boomtak met een lading sneeuw op zijn rug en in een flinke sneeuwbui:

Wilde kat met sneeuw op zijn rug

Al met al is het zeker de moeite waard om eens naar dit wildpark te gaan! Het was voor mij ruim een uurtje rijden vanuit Zeist, qua tijd ongeveer net zover als de AWD voor mij. En de entree is met 6 euro ook goed te doen.

Het was voor mij de eerste keer, en ik vond het echt super om er in de winter met sneeuw en sneeuwbuien te zijn. Maar ik ben ook wel benieuwd hoe het er zal zijn als het groener en meer begroeit is. Dus ik ga er vast nog wel eens heen, in de lente of zomer. Al is het maar om ook eens de beren te kunnen fotograferen, die nu allemaal in winterslaap waren...

Winter foto's 2013

Mon, 11 Feb 2013 18:14:00 Z

Nu het winterse weer toch een beetje aanhoudt, kan ik nog een serie winterse foto's hier plaatsen die nog steeds in mijn archief klaar stonden.
De eerste paar foto's heb ik gemaakt 16 januari, toen ik een dag naar Natuurpark Lelystad ben gegaan.

Ik was er rond zonsopkomst, maar er hing een dikke laag bewolking. Hierdoor ontstond wel een bijzondere combinatie van schaduw-blauwe onderkant en zonsopkomst-rode bovenkant.

Winterlandchap

In het natuurpark waren de herten helaas nauwelijks te zien, die stonden op grote afstand. Dan maar een bevroren meertje fotograferen...

Bevroren meertje

Door het lage zonlicht zagen de rietpluimen er prachtig uit. Dit keer werkte ook de achtergrond goed mee, vaak wordt die erg rommelig.

Rietpluimen in het lage zonlicht

En nog maar een bevroren meertje, dit keer ook met sporen van een of ander dier.

Bevroren meertje met dierenspoor

Bij de wilde zwijnen vlogen erg veel vinkjes rond, die allemaal afkwamen op de omgewroete aarde, op zoek naar wat lekkers. Door het lekkere zonnetje op de vink, de groene takken en de blauwige sneeuw ontstond een mooi kleurcontrast.

Vink in sneeuwlandschap

De sneeuw is ook mooi om eens te oefenen op een meer grafisch beeld. Een soort mikado...

Grafisch sneeuwplaatje

Ook een grauwe gans ziet er ineens prachtig uit in het sneeuwlandschap, wat een mooie lijnen op het lijf en oranje snavel!

Grauwe gans in de sneeuw

En tot mijn vreugde zat er ook een koppeltje Wilde zwanen. Mooie elegante vogels, met een grote gele snavel (de Kleine zwaan heeft een minder groot geel deel op de snavel, die is juist meer zwart).

Wilde zwaan portret

De laatste drie foto's zijn van 26 januari, en heb ik gemaakt in De Bilt, bij landgoed Beerschoten.
Toen ik net aankwam, begon het juist flink te sneeuwen. Gelukkig zaten er konijnen vlakbij:

Konijn in een sneeuwbui

Konijn in de sneeuw in panorma-formaat

Later kwam ik nog dit roodborstje tegen. Omdat de rode borst zo lekker eruit knalt, mag hij hier op mijn blog, verder is het natuurlijk weer 'gewoon een roodborst op een takkie' ;-)

Roodborst

En zo sluit ik dit blogje maar weer eens af. Een beetje van alles wat, maar ook zo zonde om niets mee te doen.

Bij Natuurpark Lelystad heb ik overigens nog meer fraaie foto's van de Wilde Zwanen gemaakt, en ook nog een serie van ooievaars in de sneeuw (!). Maar ik heb besloten die nog niet hier op mijn blog te zetten, een aantal wil ik bij de Roots fotowedstrijd gaan inzenden. En dan is het volgens mij beter als die foto's nog niet te zien zijn geweest... ;-)

Sneeuw, mist en zonsopkomst bij de Oostvaardersplassen

Sat, 12 Jan 2013 14:02:00 Z

Zoals ik in mijn vorige blogje al aankondigde, heb ik nog een serie foto's van mijn foto-tripje naar de Oostvaardersplassen op 8 december.
Het was de zaterdag dat het prachtig weer zou worden en in heel Nederland sneeuw lag. Dus de dag om vroeg op te staan en vóór zonsopkomst ergens te zijn.
Na lang wikken en wegen besloot ik maar weer eens naar de Oostvaardersplassen te gaan. Herten of Konik paarden in de sneeuw en eventueel mist doen het altijd goed ;-)

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Jammer genoeg liep een enorme groep Konik paarden precies aan de verkeerde kant van mijn pad, zodat ik ze niet tegen de opkomende zon in kon fotograferen.
Door de mist, die nog flink toenam toen de zon op begon te komen, ontstond er wel weer zo'n heerlijk sfeertje.
Deze boompjes doen me altijd denken aan de Serengeti of een andere Afrikaanse savanna (want op de Serengeti ben ik nog nooit geweest, haha).

Konikpaarden in de mist en sneeuw

Door de oranje kleurende lucht boven en de blauwige mist vlak boven de grond ontstond een prachtig landschap. Alleen het fotograferen ervan viel me niet mee...

Nederlandse Serengeti, in de sneeuw bij zonsopkomst

Tegen de zon in ontstond een prachtige kleur, en bij gebrek aan een paard moet dit eenzame takje in het ijs van een plas water maar de hoofdrol vervullen.

Takje in het ijs bij zonsopkomst

Doorlopend richting de grote hut "De Zeearend" kwam ik gelukkig toch nog een groepje paarden tegen. Hier had ik wel even de kans om de paarden met tegenlicht te fotograferen, maar door alle boomstammen, takken en struikjes werd het al snel een rommeltje op de foto.
Deze is nog wel redelijk "rommel-vrij', en het licht vormt een mooi randje om de contouren van het paard.

Konik paard in tegenlicht

Er vlogen ook de nodige spreeuwen rond, deze zaten heerlijk in het zonnetje op te warmen en vlogen eens niet meteen weg zodra ik in de buurt kwam.

Drie spreeuwen aan het zonnen

En ook deze spreeuw bleef fijn voor me zitten:

Spreeuw in het zonnetje

Toen ik weer met de auto over de Praamweg reed, zag ik een heleboel zwanen en andere (voor mij onherkenbare) watervogels in de mist op het ijs en een beetje water zitten. Mooi met tegenlicht, en toen er een reiger kwam aanvliegen was het plaatje compleet.

Reiger en zwanen in de mist

Reiger en watervogels in de mist

Daarna ben ik nog doorgereden naar Lepelaarplassen. Het was er prachtig wit met veel sneeuw, maar het mooie licht was al lang verdwenen. En het lukte me niet echt (meer) om er fraaie foto's van te maken.
Maar gewoon er wandelen en genieten van een langs-schietende ijsvogel was ook heerlijk.

En terug lopend naar de auto heb ik toch nog maar een panarama-foto gemaakt van de prachtige bomen langs het water:

Sneeuwlandschap

Gelukkig is het op dit moment weer wat zonniger en de ijs-kou gaat er vast ook weer voor zorgen dat het buiten weer -fotografisch- wat interessanter wordt :-)
Ik moet maar weer eens snel wat nieuwe plannen gaan maken...

Mist (en reeën) op de Westerheide

Mon, 17 Dec 2012 23:22:00 Z

Na mijn vorige post, die nogal kleurig begon, dit keer een mistig blogje zonder kleur.

Mist op de Westerheide

Op vrijdagavond 23 november voorspelde de weerman voor de volgende ochtend dichte mist, die mogelijk over zou gaan in laaghangende bewolking. Optimist als ik was hoopte ik natuurlijk dat het wel mee zou vallen, en dat het zonnetje eerst nog even tevoorschijn zou komen. Om zo de mist eerst nog even een mooie kleur te geven.
En daarbij hoopte ik, door weer eens naar de Westerheide bij Hilversum te gaan, om zelfs één of meer reeën in de mist te kunnen fotograferen.

Maar helaas, een zonnetje of mooi licht zat er deze keer dus niet in. :-(

Boom in de mist

Vandaar dat ik thuis, toen ik de gemaakte de foto's bekeek, besloot om er een zwart-wit sausje over heen te gooien.
Dat versterkt in dit geval de desolate sfeer zoals ik hem die ochtend voelde.

Boom in de mist op de heide

Ook vermaakte ik me daar met een experimentje met de zelfontspanner en een wat langere sluitertijd, in een poging om zo een wat spookachtige sfeer te creëren:

Spookachtige taferelen in de mist

Nadat ik al een tijd had rondgelopen en nog geen ree gezien had en de zon maar niet tevoorschijn wilde komen, besloot ik het maar op te geven en weer eens richting auto te lopen.
En ja hoor, wat sprong daar ineens voor mij weg?! :-)

Twee reetjes in de mist in coulissen-landschap

Ree in de mist in coulissen-landschap

Door een zo laag mogelijk standpunt in te nemen (met de camera op statief) kon ik een mooi coulissen-effect creëren, met lichte en donkerder lagen en omhoogstekende grassprieten.

Reebok in de mist in coulissen-landschap

Ik had niet meer verwacht dat ik de reetjes nog zou zien, want er kwamen ook al steeds meer mensen met honden, of wandelend en zelfs op mountainbikes over de heide. Dat dit toch gebeurde was toch wel weer een mooie afsluiting.

En ondanks het ontbreken van een mooie zonsopkomst bij de mist, is dit toch ook wel weer een bijzondere serie geworden (al zeg ik het zelf ;-) ).

Knallende zonsopkomst en Schotse Hooglanders in de sneeuw

Sun, 09 Dec 2012 13:53:00 Z

Maandag 3 december ben ik maar weer eens naar Nationaal Park Veluwezoom gegaan. Er waren voor 's nachts opklaringen voorspeld en mist, en in de loop van de dag zouden vanuit het westen sneeuwbuien het land intrekken.
Redelijk vroeg mijn bed uit dus maar weer, maar onderweg was het al flink bewolkt. Zou dit nog wel goed gaan, of zou het al te bewolkt zijn voor een mooie zonsopkomst?

Knallende kleuren bij een prachtige zonsopkomst

Maar zoals je ziet ging het precies goed :-)
Juist door de opkomende sneeuwbuien-bewolking kleurde de lucht prachtig rood, oranje, geel en paars.

Geweldige wolkenlucht bij een prachtige zonsopkomst

Mijn grijsverloopfilters (0.6 hard grad + 0.6 soft grad) kwamen goed van pas om de voorgrond nog enige doortekening te kunnen geven.

Mooie boomsilhouetten tegen een prachtige zonsopkomst

De kleuren komen echt zo uit de camera, het was echt waanzinnig zoals de lucht kleurde.
(ik heb dat overigens ook vorig jaar in Lapland meegemaakt, toen was de zonsopkomst ook prachtig net voordat er een flinke sneeuwbui losbarstte)

Golvend heide landschap bij een kleurige zonsopkomst

Maar op een gegeven moment won de bewolking het toch van de zon, en was het -bijna- over met het mooie licht.

Kale boom bij een kleurige achtergrond

Toen ik lekker warm in de auto aan het bijkomen was met mijn meegebrachte koffie en broodje begon het inderdaad flink te sneeuwen. Dikke vlokken, die ook nog eens goed bleven liggen!
Binnen korte tijd was alles dus ineens verborgen onder een witte donslaag. En omdat er een flinke wind stond, waaide de sneeuw ook aan een kant tegen de bomen aan zodat er mooie grafische patronen ontstonden.

Sneeuwlandschap

Pasgeleden had ik een foto in onze Ruben Smit agenda gezien van een Schotse Hooglander, en ik wist nog dat die ook ergens op de Veluwezoom genomen was. Maar waar? Gelukkig was Carin thuis, die kon mooi even voor mij in de agenda kijken of er ook een goede plaatsaanduiding bij stond.
En dat was toevallig ook nog zo, dus ik kon op zoek naar de Schotse Hooglander in de sneeuw.
Al snel had ik er twee gevonden, maar die stonden achter een groot hek :-( Eerst maar eens een foto nemen door het hek heen, dan maar eens verder kijken...

Schotse Hooglander in de sneeuw

Een eind verder langs de weg was er wel een doorgang door het hek, maar ja, waren daar ook Hooglanders?
En ja hoor, wat een mazzel, er komen er zo drie mijn kant op lopen!

Schotse Hooglanders in een wit sneeuwlandschap

In alle rust kon ik flink experimenteren met sluitertijden, om te kijken hoe de vallende sneeuw het mooiste op de foto kwam.
Het bleek dat sluitertijden langer dan 1/100s resulteerden in witte sneeuwvvlok-strepen, en kortere sluitertijden leveren duidelijker sneeuwvlokken op.

Twee Schotse Hooglanders in een wit sneeuwlandschap

Echt dichtbij durfde ik toch niet te komen, het blijven toch enorm imposante beesten. En toen ze aan kwamen lopen waren ze ook wat aan het bokken, dus ik vond mijn telelens een betere optie voor dit portret.

Portret van twee Schotse Hooglanders in een sneeuwbui

Schotse Hooglanders - De voor- en achterkant

Afsluitend nog een portret waar ik erg tevreden over ben.
Het heeft wat weg van de bekende Brother Wolf foto van Jim Brandenburg, maar ja, die status zal mijn foto wel nooit krijgen... ;-)

Schotse Hooglander die langs de besneeuwde bomen kijkt

Al met al een zeer geslaagde foto-dag in het oosten van het land! Zeer bijzonder om eerst die prachtige kleuren te kunnen fotograferen, en vervolgens over te schakelen naar -vrijwel- zwart-wit :-)
Nationaal Park Veluwezoom blijft mij duidelijk trekken, en met dit soort zonsopkomsten en de makkelijk te fotograferen Schotse Hooglanders in de sneeuw zal ik er vast nog wel vaker naar toe gaan...

Juffers en Lepelaars

Sat, 29 Sep 2012 19:08:00 Z

"Juffers en Lepelaars: wat een rare combinatie" hoor ik je denken ;-)
En dat is ook zo. Maar ik had nog twee kleine series hierover klaar liggen die ik allebei wel aardig vind, maar het zijn geen topfoto's. Daarom stop ik die nu maar gewoon bij elkaar in één blogje, dan is er meteen wat afwisseling.

Nadat mijn vorige poging om het Icarusblauwtje te fotograferen wel aardig gelukt was, ben ik op 29 augustus aan het eind begin van de avond naar het Leersumse Veld gegaan. Een mooi heidegebied, dus ik had goede hoop om weer diverse vlinders te gaan zien.
Helaas, dat viel nogal tegen. Of ik keek niet goed of ze zaten er gewoon niet, maar ik zag dus geen enkele vlinder.

Maar..., juffers vlogen er wel heel veel (helaas ken ik de soortnaam niet precies. Op de blog van Victor Bos zegt hij op het Leersumse Veld gewone pantserjuffers gefotografeerd te hebben, dus de kans is groot dat ik dezelfde soort heb gezien).

Juffer in tegenlicht

Dit keer wilde ik wel eens wat grafischer beelden proberen te maken, met tegenlicht.
Jammer genoeg werd het geen fraaie gekleurde zonsondergang (waar ik uiteraard wel weer op gehoopt had). En de toch wel vrij felle zon zorgde voor een nogal uitgebeten lichte vlek in beeld. Eraf croppen heb ik geprobeerd, maar dan wordt het weer een vrij standaard, saai plaatje?!

Juffer in tegenlicht

Zonder zon in beeld wordt het al wat beter, maar door al die sprietjes wordt het ook wel weer wat rommelig. Wel heb ik mijn best gedaan om de juffer precies voor een lege achtergrond te plaatsen.

Juffer en graspluimen

De maan liet zich ook nog zien, en terwijl het al behoorlijk donker begon te worden vond ik toch een juffer tussen de sprieten. Na een paar foto's vond die het echter wel genoeg en vloog weg, zodat ik niet echt lekker heb kunnen spelen met verschillende standpunten.

Juffer bij avondlicht

Na deze serie van juffers op het Leersumse Veld dan nu de hele andere serie: vliegende Lepelaars op Texel.
Op 16 september hadden Carin en ik een excursie van onze vogelcursus op Texel, maar slechts één dagje heen en weer vonden we wat kort. We zijn er zaterdag dus al heen gegaan, en hebben toen al erg veel leuke soorten (o.a. watersnip, grote stern, kluut, goudplevieren) gezien. Maar jammer genoeg vaak te ver om goed te kunnen fotograferen.

Bij de Slufter was er echter een flinke groep Lepelaars aan het foerageren, en die lieten zich redelijk benaderen.

Lepelaars in vlucht

Maar ook zij vlogen toch weer een stukje verder als ik te dicht bij kwam. Kon ik dus wel mooi eens oefenen op vogels in vlucht.
Met een vaste 300mm lens valt het dan echter niet mee om ze allemaal in beeld te krijgen / houden. Zo valt er dus net weer een kop vanaf aan de linkerkant, niet zo heel fraai...

Lepelaars in vlucht

Kijk, dit is al beter.

Lepelaars in vlucht

Maar ook hier ging het weer mis...

Lepelaars in vlucht

Een achterblijver in zijn eentje - dat is toch een stukje makkelijker om goed in beeld te krijgen.
Kortom: ik moet nog erg veel oefenen en leren op dit gebied!

Vliegende Lepelaar boven de Slufter

Mijn volgende blog wordt een verrassing - ook nog voor mijzelf ;-) Ofwel -eindelijk- de eerste serie foto's van IJsland, ofwel toch eerst de mistige zonsopkomst bij Wavershoek...

Reeën tussen de bloemetjes

Fri, 13 Jul 2012 22:11:00 Z

Vorig jaar had ik het al in mijn agenda gezet: "Begin juli naar de heide bij Hilversum om de reeën tussen de bloemetjes te gaan fotograferen."

Panorama van een ree tussen de bloemetjes

Maar tot mijn grote schrik zag ik op 24 juni ineens het blogje van Loes over de reeën tussen de bloemetjes. Met daarbij de opmerking dat zij eigenlijk al (bijna) te laat was. #%^^%$#$#, zou ik nou toch al weer te laat zijn?!?

Ree tussen de bloemetjes

Maandagavond 25 juni ben ik dus als een haas 's avonds in de auto gesprongen. Helaas bleek mijn navigatiesysteem het niet te doen, en ook de wegopbrekingen in Hilversum maakte het weer erg lastig om er te komen.
Maar gelukkig had Loes een goede (parkeer)plek aangegeven waarvandaan ik makkelijk bij het gebiedje met de bloemen kon komen.

Ree tussen de bloemetjes

Om 20.00u was ik er dan eindelijk, maar het enige reetje dat ik zag werd net door twee wandelaars net weggejaagd. Balen dus!
Dan maar geduldig wachten of er nog iets ging gebeuren...

Ree tussen de bloemetjes

Na een klein uur hoorde ik een raar geblaf. Wat een rare honden dacht ik eerst nog, tot ik door kreeg dat dit de ree-bokken waren die hun territorium aan het verdedigen waren. Zou er dan toch nog wat gaan komen?
En ja, er kwam één bok vlakbij in het bosje zitten, maar verscholen achter bomen, takken en de duisternis was hij helaas niet te fotograferen.

Ree tussen de bloemetjes

Vlak daarna echter kwam er eerst één het veldje in lopen ("waar kwam die nu ineens vandaan?"), tot er uiteindelijk wel 8 of 9 rondliepen.
De meeste waren echter nogal klein vergeleken met de bloemetjes, dus ze waren nauwelijks te zien of fotograferen.

Portret van de ree tussen de bloemetjes

Maar met wat geduld en heen en weer lopen om een ander standpunt te zoeken lukte het toch wel om ze beeldvullend op de plaat te krijgen. Ook leuk met dat kleurrijke Vingerhoedskruid (dank je Loes, voor de verbetering!) op de achtergrond.

Ree tussen de bloemetjes

Al met al een niet erg originele serie foto's, maar ik ben er toch niet ontevreden over.
Vooral omdat ik zelf zo genoten heb van het maken van de foto's, en van te voren niet zoveel hoop had dat dit wat zou worden...
Ik was er overigens geheel alleen, door het wat sombere weer vonden anderen het blijkbaar net de moeite waard om te komen fotograferen. Dom dus... ;-)

Lesbos - vogels, vlinders, juffers en een hagedis

Sat, 30 Jun 2012 17:40:00 Z

In mijn vorige bericht heb ik wat landschap-foto's van Lesbos laten zien. Dit keer zijn de vogels, vlinders, juffers en een hagedis aan de beurt.

NB: Klik zeker op de foto's voor een grotere versie!

Steenuil voor een blauwe schuur

Lesbos staat dus bekend om de grote vogelrijkdom, vooral in het voorjaar. Eind april, begin mei is de beste tijd. Wij waren er -dus- in de eerste week van mei, de toptijd dus.
Maar helaas, we blijken niet zulke goede vogel-spotters te zijn, of het viel dit jaar gewoon een beetje tegen?!

Wat ook wel meespeelde is dat we niet zoveel puf hadden om erg vroeg op te staan (het was tenslotte vakantie ;-) ), en we zaten niet bij vogel-hotspot Skala Kalonis, maar in drie andere dorpjes op het eiland.
Maar er viel naast de vogels nog genoeg te genieten, ook de vlinders vlogen veelvuldig rond.

Oranjetipje

De Zwartkopgors was overigens zelfs voor ons niet te missen. Die hoorden en zagen we echt overal.

Zwartkopgors

Ook de Steltkluut hebben we meerdere keren gezien.

Steltkluut

Bij ons tweede onderkomen kwamen we deze hagedis tegen op een paaltje langs de weg. Jammer genoeg dus niet in zijn geheel te zien, het is een best grote hagedis van zo'n 30cm (kop tot staartpunt).

Oostelijke Smaragdhagedis

Bij de zoutvlakten van Skala Kalonis viel het aantal vogels ons dus een beetje tegen, maar misschien hadden we te hoge verwachtingen. We hadden overigens ook geen telescoop bij ons, dus we moesten het met de verrekijkers doen.
Ook toen we er redelijk vroeg waren, om 8.00u, zaten er niet zo heel veel vogels op redelijke afstand. Maar er zaten wel erg veel juffers nog op te warmen. Dat was dus leuk 'prijsschieten' ;-)

Juffers op een rietstengel

Vier juffers op een rietstengel

Ralreigers zaten er overigens wel vrij veel. Soms mooi verstopt tussen het riet.

Ralreiger

Grauwe gors

Tijdens een wandeling op zoek naar orchideeën kwamen we dit kleine vlindertje tegen:

Turks Geelsprietdikkopje

En als afsluiter nog een knaller :-)
Het is precies hetzelfde steenuiltje als de eerste (openings) foto!
Beide heb ik gefotografeerd vanuit de auto, nadat Carin hem vanaf een pompstation had zien zitten. Bij deze ben ik echter 2 meter doorgereden, omdat ik door had dat die blauwe onrustige achtergrond niet zo heel fraai was. En er naast de blauwe schuurdeur een prachtige geel-oranje muur zat.
Kan je nagaan hoeveel verschil 2 meter uit kan maken!

Steenuil voor een oranje muur

Al met al toch weer een leuke serie foto's en herinneringen aan een mooie vakantie.
Volgende keer de derde en laatste serie foto's van Lesbos, dan met de bloemetjes :-)

nb: we zijn overigens in totaal 10 dagen naar Lesbos geweest, eerst drie nachten in Skala Sikamineas, daarna drie nachten in Skamnioudi, vervolgens drie nachten in Plomari, en uiteindelijk nog 1 nacht bij het vliegveld in Charamida.
Al die dagen hadden we een huurautootje, zodat we makkelijk op pad konden gaan. Zo hebben we ook nog een autotocht naar het westen van het eiland gemaakt, via een klooster.

Ringslang

Mon, 14 May 2012 13:19:00 Z

Na een lekkere vakantie naar Lesbos wordt het hoog tijd voor een nieuwe blog met oude foto's.
Ofwel, ik loop weer hopeloos achter met het plaatsen van foto's op mijn blog, en dat wordt door de vakantie alleen maar erger...

Daarom eerst nog even een korte serie over de Ringslang. Net voor 26 maart kreeg ik een tip dat er langs het fiets- en wandelpad ten oosten van de Tienhovense plassen een aantal ringslangen goed zichtbaar lagen te zonnen aan de waterkanten.
En dat bleek inderdaad te kloppen.
Toen ik er net was, waren ze nog niet zo heel goed opgewarmd en dus niet zo snel. Ik kon ze dus, voorzichtig, best goed benaderen.

Ringslang

Een ringslang is absoluut niet gevaarlijk voor de mens, maar als je hem zo van dichtbij ziet met het tongetje naar buiten...

Ringslang kop in close-up

Jammer genoeg was de achtergrond met al dat riet, fel belicht door de zon, niet echt fraai.

Ringslang tussen het gras

Hier zat ik met mijn macro-lens op zo'n 40cm afstand van zijn kop. Toen ik eens langs mijn camera keek, had ik pas in de gaten hoe dicht ik op hem zat!

Ringslang met gespleten tongetje

Ringslang in het water

Ruim een uur later waren ze al behoorlijk opgewarmd, en waren ze, op zoek naar prooien, door het riet en water aan het glijden. Het licht was toen ook al erg fel geworden, dus tijd om weer naar huis te gaan...

Volgende blog nog een inhaal-blogje, met foto's van het Hallerbos.
En daarna wat beelden van Lesbos, ofwel vogels, klaprozen, grote pluizen en orchideeën :-)

Op zoek naar de blauwe heikikker

Sun, 01 Apr 2012 18:33:00 Z

Was ik dit jaar toch bijna de blauwe heikikkers vergeten! :-(
Gelukkig kreeg ik van Loes de vraag hoe je precies bij het ven Loofles kan komen om de blauwe heikikkers te zien en fotograferen, anders was ik vast te laat geweest.

Gelukkig kon ik echter donderdag 15 maart een dagje vrij nemen, dus met prachtig weer ging ik op pad naar Loofles. Op waarneming.nl waren er een paar heikikkers gemeld in de dagen ervoor, maar niet heel veel. Ik was dus erg benieuwd wat ik zou zien...

Bij aankomst viel het tegen. Ik hoorde ze wel, maar vooral bij een stuk waar je niet mag komen. En een rondje om het ven leverde slechts één blauw koppie op. Maar wel een mooie lading kikkerdril, dus ik hoopte dat ze wellicht later op de middag meer tevoorschijn zouden komen.

Kikkerdril

Omdat ik mijn drinkfles vergeten was in mijn tas te stoppen, moest ik even gaan 'bijtanken' bij de auto. Het was tenslotte een prachtige, warme lentedag.
En toen ik weer richting ven wilde gaan, kwamen net Edwin Giesbers en Misja Smits met de auto aan. Leuk om hen na de macro-workshop weer eens te ontmoeten, en samen zijn we weer richting ven gegaan.

En zowaar, na wat rondspeuren over het water en langs de kant was er zowaar een blauw koppie te zien. Jammer genoeg nogal tussen het riet.

Blauwe heikikker

Edwin kon met zijn droogpak gewoon het water inlopen om dichterbij te komen, en er waren nog twee fotografes met droogpak en gewone broek druk met onderwatercamera's in het water in de weer. En hoewel Misja gewoon met lage laarzen in het water rondstapte, heb ik maar de stoute schoenen uitgetrokken, mijn afritsbroek afgeritst en hup met de blote voeten het water in.
Koud!!!!

En omdat de kikker toch niet blauw was, kan ik de foto net zo goed (of beter?!) eens omzetten naar zwart-wit. Zo wordt het een mooi grafisch plaatje.

Kikker in zwart-wit

Jammer genoeg dus erg weinig blauwe heikikkers. Maar ook de padden en niet-blauwe kikkers leverde nog wel leuke platen op.

Pad, drijvend in het water

Zo laag mogelijk met mijn camera en lens boven het water vooroverhangend was er hier en daar nog wel wat van te maken.

Pad in zwart-wit

En gelukkig toch ook nog af toe een blauw koppie die tevoorschijn kwam. Stonden we dus met z'n 3-en (Edwin, Misja en ik) vrijwel naast elkaar in het water te proberen er een aardige foto van te maken.

Blauwe heikikker

Maar helaas, meneer had geen zin om echt op de goede plek te gaan liggen, en verdween redelijk snel tussen het riet.

Nog een blauw koppie van een heikikker

De foto die ik voor ogen had toen ik van huis wegging was om onderstaande foto te maken, mét een blauwe heikikker linksonderin beeld. Maar helaas, dat zat er nu dus niet in...

Rietstengels bij zonsondergang

Een week later ben ik nog eens terug geweest. Maar toen was er helemaal geen blauwe heikikker meer te zien.

Pad in het avondzonnetje

Parende Padden

Ik heb het nu dus alvast maar weer in de agenda gezet voor volgend jaar, dan nog maar eens een poging gaan doen...

Fotoshoot in Diergaarde Blijdorp

Mon, 17 Oct 2011 18:49:00 Z

LET OP: in deze blog-post (en straks in nieuwere) is het mogelijk om op de foto's te klikken om een grotere versie ervan te kunnen zien. Als de grote foto getoond wordt, dan heb je vervolgens de volgende mogelijkheden:
* "toetsenbord-pijltje-naar-rechts" = volgende foto, * "toetsenbord-pijltje-naar-links" = vorige foto
* scroll-wieltje van je muis - scroll omhoog = vorige foto, * scroll-wieltje van je muis - scroll omlaag = volgende foto
* klik op rechterdeel van de foto = volgende foto, * klik op linkerdeel van de foto = vorige foto

Ijsbeer in tegenlicht

Al vrij lang had ik de afspraak staan met (ook enthousiast en prijswinnende fotografe) Tilly om eens naar Diergaarde Blijdorp te gaan voor een fotoshoot. Het kwam er steeds niet van, maar zondag 25 september hadden we allebei tijd en zou het lekker weer worden.
We stonden dus ruim voor 09.00u voor de poort te wachten, om als één van de eersten naar binnen te kunnen gaan, om zo nog even voor de grote mensen- en vooral kinder-massa wat foto's te kunnen maken.

Als eerste gingen we naar de ijsberen. Duidelijk een favoriet van Tilly, en na vandaag ook van mij :-)
IJsbeertje Vicks, die dit jaar geboren is, was duidelijk al een flinke ijsbeer geworden. Maar ook nog bijzonder speels, en (zo las ik op de website van de dierentuin) sinds kort had ze wat nieuws ontdekt: onder water duiken en dan onder water 'contact' maken met de bezoekers achter het raam, vooral met kinderen. Dat leverde dus prachtige foto's op:

Bubbles - ijsbeer onder water

Mmm, sneu dat die mensen achter het glas zitten

Contact

Letterlijk oog in oog met een ijsbeer

En doordat ze zo druk bezig was in en onder water, ontstonden er ook vanzelf heel veel luchtbelletjes. Op een gegeven moment leek ze wel in haar eigen bubbelbad te zitten:

IJsbeer in zijn eigen bubbelbad

Op een gegeven moment liepen we steeds naar binnen, om foto's onder water te kunnen nemen, en weer snel naar buiten als ze weer het water uit ging. Want het uitschudden van al het water uit de vacht leverde ook weer mooie foto-momenten op.

IJsbeer schudt zich even droog

Na bijna anderhalf uur bij de ijsberen te hebben gefotografeerd zijn we doorgegaan naar het aquarium. Erg donker, dus moeilijk om daar te fotograferen. Maar met f/4 en een hogere iso-stand waren deze kwallen nog net op de foto te zetten.

Kwal in outer space

Vervolgens snel weer door naar de vogelshow. Dat is vooral erg goed om de autofocus-snelheid van je camera te testen, en uiteraard je eigen reactiesnelheid. Want als je, zoals ik, het voor het eerst meemaakt, dan heb je geen idee waar de vogels vandaan zullen komen, en waar ze naar toe gaan vliegen. Gelukkig vlogen de ara's diverse rondjes over onze hoofden, zodat ik een paar keer de kans had een serie foto's te maken. Maar ik moet dit duidelijk nog veel vaker gaan oefenen, om wat meer bruikbare foto's over te houden.

Ara's tijdens de vogelshow

Bijzonder was het even toen de Oehoe rond vloog en er een buizerd hoog boven de dierentuin aan het rondcirkelen was. De Oehoe had hem duidelijk wel gezien, en maakte zich zo groot mogelijk om hem zo af te schrikken.
Qua foto niet heel erg goed met die paal en de riempjes om zijn poten, maar de pose maakt veel goed.

Oehoe die zich groot maakt i.v.m. een overvliegende buizerd

Bij de gieren viel deze 'madame' me ook op door de pose: zeer voornaam kijkt ze je aan.

'Madame' Afrikaanse Gier

Pronkende gieren

Bij de kroeskop pelikanen wilde ik graag een detail portret maken van de kop, vanwege de mooie oranje kleur bij de ogen, die weer terugkomt in de snavel. En uiteraard vanwege de mooie krullende veren op de kop.

Portret van een Kroeskoppelikaan

De volgende foto van de Kleine panda / rode panda (Ailurus fulgens) is geen hoogstaande foto, maar heeft wel een hoog "ah, wat lief" gehalte. Het roze tongetje bij de tak geeft ook net dat beetje extra, zodat deze toch hier op mijn blog mag staan ;-)

Kleine panda / rode panda (Ailurus fulgens)

Richting uitgang kwamen we langs de hokken met apen erin. Uiteraard met flinke hekken erom heen, dus ik ging er vanuit dat er geen goede foto te maken zou zijn. Toen Tilly echter liet zien dat de hekken met een groot diafragma zo goed al wegvielen, heb ik toch ook maar een poging gewaagd. En ik moet zeggen, met f/2.8 en 300mm kan je nauwelijks meer zien dat er zowel op de voorgrond (voor de apen) als op de achtergrond een flink hekwerk zit.

Kijk elkaar maar eens diep in de ogen...

Tenslotte konden we het niet laten om toch nog even bij de ijsberen te gaan kijken. Er werd weer volop gespeeld, maar op een gegeven moment liet Vicks zien nog steeds een jong ijsbeertje te zijn...

Toch nog even lekker melk bij mam's drinken

Al met al was het een zeer geslaagde dag, en ik ben wel tevreden met de set foto's waarmee ik thuis ben gekomen.

Een leerpunt is wel dat een lens met vaste brandpunt van 300mm niet echt handig is in een dierentuin. Een zoomlens geeft dan net wat meer mogelijkheden, en valt ook iets minder op dan zo'n joekel (die ook nog eens nogal zwaar is...)

Oh ja, en maak zeker ook een foto van alle bordjes met de dierennamen als je er bent, dat scheelt een hoop uitzoekwerk thuis...