Fotoblog Wouter van de Weerd

Winterse omstandigheden begin januari 2026 - heel veel sneeuw

Sun, 01 Feb 2026 18:10:53 Z

De overgang van 2025 naar 2026 had ik samen met Carin en vrienden gevierd met een prachtige vuurwerk-, laser- en muziekshow bij Slot Zeist. Het was droog en niet heel koud, ideaal om te kunnen genieten van het (veel beter dan vorig jaar) georganiseerde spektakel. En om ons heen werd geprobeerd dit te overtreffen, het laatste jaar dat vuurwerk afgestoken mag worden.

Maar twee dagen later, de kerstvakantie was gelukkig nog nèt niet afgelopen, werden we getrakteerd op héél véél sneeuw.

Zaterdag 3 januari

Wandelen door het besneeuwde bos

Zaterdagochtend gingen Carin en ik op pad, om een wandeling door het winter wonderland te gaan maken. Toen we langs het Zeisterbos reden, waar het prachtig winters wit uit zag, besloten we meteen dat verder rijden niet nodig was.

Alles is wit

Alles zag er echt prachtig uit, dit hadden we al jaren lang niet zo gezien en meegemaakt.

De sneeuw is mooi tegen de stamen geblazen

Iedere boom, ieder takje, iedere struik, alles zat onder een prachtig laagje sneeuw.
De bomen waren dit echter ook al lang niet meer gewend: her en der lagen al afgebroken takken, waar het gewicht van de sneeuw teveel was gebleken. En om ons heen kraakte het soms ook gevaarlijk.

Bijzonder was ook dat het blijkbaar redelijk hard gewaaid had tijdens het sneeuwen. Vele boomstammen waren aan één kant bedekt met een laagje sneeuw.

Streepjescode

Streepjescode 2

Puur op gevoel volgden we de wandelpaden, voor zover ze zichtbaar en herkenbaar waren in de dikke laag sneeuw.
En op veel plaatsen werd het wit mooi doorbroken door de oranje-bruine kleuren van de beukenblaadjes.

Op ieder takje ligt sneeuw

Het maakte ook eigenlijk niet uit welke kant we opliepen, want overal was het even mooi besneeuwd.
Op kleine hellingen gingen kinderen enthousiast met sleetjes de heuvel af, en her en der was een andere wandelaar te zien.

Statige bomen in de sneeuw

Tijdens onze wandeling sneeuwde het ook nog af en toe. Best een uitdaging om dan je camera een beetje sneeuwvrij en droog te houden.
Ik had een simpele fotocamera-regenhoes meegenomen en om mijn camera gedaan. Maar af en toe was dat best een geworstel om dan een foto te kunnen maken. In- en uitzoomen werd er niet makkelijker door.

Het laatste beetje kleur

Carin ploegt door de dneeuw in het witte landschap

Zondag 4 januari

In de nacht van zaterdag op zondag 4 januari was er nog meer sneeuw bijgevallen. We waren -voor ons doen op een zondag- bijtijds opgestaan, want de wandeling van zaterdag smaakte naar meer. En hoe vaak komt het nog voor in Nederland dat we zo'n heerlijk pak sneeuw hebben?

Winters wandelpad

Dit keer reden we wat verder, een stukje voorbij het KNVB-centrum. Daar kan je bij het Beaufort-huis mooie wandelingen maken, o.a. door een bos richting landgoed Heidestein.
We hoopten zo dat de afwisseling van bos en zandverstuiving een mooie afwisseling zou geven.

En alweer zag alles er prachtig uit. Nu zelfs met af en toe een zonnetje dat zwak door de wolken scheen, en de bomen weer helemaal vol met sneeuw.

Weg door een winter wonderland

Werkelijk alles is wit

In tegenstelling tot zaterdag was het die zondag droog.
Dat maakte het fotograferen toch een stukje makkelijker. Geen gedoe met een regenhoes, en dit keer had ik maar meteen mijn 70-200mm lens op mijn camera gezet.
Geen macro-lens, maar het maakte het wel makkelijker om in te zoomen om wat details te kunnen fotograferen.

Laatste restje herfst in de winter

Subtiel laagje sneeuw op het dunne takje

Herfstkleur in de winter

Het begon deze zondag wel eerder te dooien dan zaterdag. De dag deed zijn naam eer aan, het scheelde duidelijk dat de zon tevoorschijn kwam.
Gelukkig waren we eerder pad gegaan.

Een boom waar je normaal waarschijnlijk zonder tweede blik voorbij zou lopen, werd nu door het laagje sneeuw ineens wel interessant.
Dansend stond hij tussen de andere bomen, waar hier en daar nog een restje herfst was te zien...

Opvallende boom

Tenslotte

Het was echt een tijd geleden dat we hier zo'n heerlijke hoeveelheid sneeuw hadden gehad. Overal stonden sneeuwpoppen, onze buurjongen had samen met zijn moeder een prachtige iglo gemaakt, en bijna een week lang zag het er overal prachtig wit uit.
Uiteraard was er ook de nodige overlast, met slecht berijdbare wegen en fietspaden.
Maar ik vind dit een heerlijke tijd van het jaar - beter dit, dan zonnig met blauwe luchten, hard licht, zonsopkomst om 05:00u en 30° 😉

Bospaden in de herfst - vol sfeer en kleur

Fri, 05 Dec 2025 14:07:42 Z

Helaas is de mooie herfst alweer voorbij, en zien we nu vooral weer de kale bomen. Die boomsilhouetten zijn overigens ook heel fotogeniek en fraai, zeker in wat meer winterse omstandigheden. Maar de sfeer en kleuren van de herfst mis ik dan toch wel.

Mistige ochtend in herfstbos

Dit najaar gingen Carin en ik nog een kleine twee weken op vakantie, van 20 tot 30 oktober. Even lekker naar de zon op Lanzarote, o.a. bijkomen van de drukte op het werk en de zorgen om mijn schoonmoeder. Toen we vertrokken vanaf Eindhoven, zag ik net na het opstijgen al wat mooie gekleurde bomen in de bossen onder ons. Ik vreesde al dat alle bladeren en kleur verdwenen zouden zijn op het moment dat we terug zouden komen.

Het geel knalt er lekker uit

Herfstcompositie

Maar tot mijn grote verrassing zag ik bij het landen op 30 oktober bij Eindhoven dat de bomen nog steeds vol in het blad zaten (ondanks de stormen hier in Nederland tijdens het begin van onze vakantie). En dat ook de kleuren nog moesten komen. Dus ik had goede hoop dat ik nog een keer op pad zou kunnen gaan om van de herfst in het bos te gaan genieten.

Boslaan in de herfst

Ruim een week later, op vrijdag 7 november had ik mazzel. Het zou een beetje mistig worden in de ochtend, de zon zou er later bijkomen, en ik had beschikking over onze auto ☺️

Ik wilde dit keer eens niet naar een bekend bos gaan, en kwam zo terecht bij een bos bij Hilversum. Voor mij zo'n 20 minuten rijden, dus goed te doen.

Kronkelpaadje in herfstig bos

De gele herfstkleuren overheersen het pad

Het bleek een mooi bos te zijn, waar deze herfst de kleur geel wel echt overheerste. Verder waren er weinig bijzondere bomen te vinden, met een mooie structuur van stam en takken. En als ze er waren, stonden ze meestal niet vrij genoeg van andere bomen of struiken, zodat het een te druk geheel werd.
Vandaar dat ik toch al snel (traditioneel en niet zo origineel) vooral de bospaden aan het fotograferen was.

Katapult-bomen

Boslaan in de herfst in het geel en met berken

Maar ook daarbij is het toch altijd weer een uitdaging om het juiste standpunt te vinden, zodat het pad en de bomen ernaast een mooie compositie vormen.
Liefst één of meer bomen als blikvanger, en dan het pad dat je blik verder meeneemt naar achter in de foto.

De gekruiste bomen

Naarmate de zon hoger kwam te staan en de mist verdween, kwam er ook meer licht in het bos. Het gevolg is dan meestal dat de contrasten te hard worden, en de sprookjesachtige sfeer verdwenen is.
Maar bij dit pad scheen de zon prachtig van opzij op de bomen en bladeren, en door wat onder te belichten wordt is dit toch een zeer sfeervolle plaat geworden. Eén van mijn favorieten van deze serie foto's 😊

Sfeer in het herfstbos

Omdat er nog veel blad aan de bomen zat, en het een vrij dichtbegroeid bos is, viel het verderop ook nog wel mee met het harde licht en de grote contrasten.
Een fietspad kreeg zo een prachtig kleurenpalet.

Fietspad tussen de kleurige bomen

Bij de bospaden keek ik dus vooral voor me uit, en gebruikte ik een lichte tele-objectief om al die mooie kleuren wat 'samen te drukken'. En meestal ook wel een focus-stack van 2 tot 3 foto's, om alles van voor tot achter scherp te krijgen.
Maar omhoog kijken was ook wel de moeite waard. Langs een fietspad, waar ik af en toe weg moest springen voor voorbij razende wielrenners, viel het licht mooi door de gele, doorschijnende beukenbladeren.
Ik heb een tijdje wat geprobeerd met meervoudige belichtingen, maar dat werd uiteindelijk toch helemaal niets 😅

De kleuren als je omhoog kijkt

Dicht geel bladerdek van een beuk

Na een paar uur fotograferen en rondlopen door het bos was het wel weer mooi geweest. Het licht was nu echt niet mooi meer, ik had al bijna 8km gelopen, en ik miste mijn kop koffie... 🤪
Toch kon ik het niet laten om nog een laatste foto te maken, van het licht dat zo mooi op de bladeren scheen in een verder vrij donker stuk bos.

Spannend doorkijkje met mooi licht

Tenslotte

Achteraf gezien waren die vrijdag en dat weekend wel dagen met de mooiste herfstkleuren hier in de omgeving. Mazzel dus dat ik precies op het goede moment er toch nog van heb kunnen genieten.
Jammer dat daarna al weer snel voorbij was, nu is het weer een jaar wachten op al dit moois...
Hopelijk wordt het weer eens een wat strengere winter, met fotogeniek sneeuw en ijs - daar kan ik me dan ook wel weer op verheugen 😊☃️

Herfstbos van boven - dronen bij zonsopkomst

Fri, 21 Nov 2025 11:28:37 Z

Met mijn drone de herfstkleuren fotograferen - dat stond al wat langer op mijn verlanglijstje. Maar het was er nog steeds niet van gekomen.
Tot vrijdag 7 november. Eindelijk had ik tijd (en de auto) om op pad te gaan in de ochtend.

Zonsopkomst boven een mistig bos

Donderdagavond hield ik de weersverwachting in de gaten, en het zag er goed uit. Er was mist voorspeld, weinig wind, en de zon zou ook al in de loop van de ochtend te zien zijn. Ideale omstandigheden dus ☺️
De volgende vraag was vervolgens: waar zal ik eens heen gaan?

Sprookjesbos

Dat levert bij mij altijd weer wat stress op. Zoveel mogelijkheden, zoveel keuzes...
Maar met de drone wordt dat wel een stukje makkelijker, want op héél veel plaatsen mag je niet met de drone vliegen. Dat beperkt de keuze dus weer een heel stuk.

Betovernde zonsopkomst boven het bos en weiland

Mistig bos bij zonsopkomst

Mistflarden, gele bomen en de zon

Uiteindelijk had ik mijn locatie bepaald (die ik hier toch maar niet deel, met alle (drone)fotografen ben ik daar een heel stuk terughoudender in geworden) en kon ik een laatste check doen of de drone-accu's opgeladen waren, en bijtijds naar bed.

Open plek in het bos met veel geelgekleurde bomen

Gelukkig is in deze tijd van het jaar de zonsopkomst niet zo heel erg vroeg (rond kwart voor acht), dus ik hoefde niet midden in de nacht mijn bed uit.

Eenmaal ter plekke had ik de vooraf uitgezochte locatie in het bos snel gevonden, en was ik precies op tijd om de zonsopkomst te fotograferen boven het bos.
Ik vind het nog steeds magisch om dan op het scherm van de drone-controller te zien wat de drone van boven 'ziet', zo heel anders dan wat je ziet vanaf de grond.

In eerste instantie dus die prachtige mistflarden tussen de bomen, met de opkomende zon erachter.
En daarna ben ik recht omlaag gaan fotograferen.

Weg door het herfstbos

Broccoli-bos

Het was echter ook mooi om te zien hoe de steeds hoger opkomende zon de boomtoppen begin te verlichten.

Het buitenbeentje

De eerste zonnestralen op de boomtoppen

Het bos was wat minder gevarieerd dan ik van tevoren gedacht had, en stonden veel minder loofbomen dan ik dacht.
Maar gelukkig stonden er wel veel mooi geel kleurende larixen.

Broccoli-bos

Herfstbos van boven

Herfstbos in de ochtend van boven gezien

Op een gegeven moment had ik alles in de omtrek wel aardig gezien en gefotografeerd, en ben ik een bospad ingelopen op zoek naar een volgende plek waar ik mijn drone omhoog kon sturen.
Dat valt dan natuurlijk toch wel tegen, want met al die bomen durf ik niet zomaar ergens te gaan vliegen. Stel dat ik toch tegen een tak vlieg die ik niet gezien heb en die ook door de obstakel-detectie van de drone wordt gemist...
Uiteindelijk, na zo'n kleine 4km lopen, kwam ik bij een wat opener plek uit waar ik het wel weer aandurfde.

Gele cirkel en fietspad

Het pad door het herfstbos

Groen en geel

Geweldig toch wat een abstracte foto's je zo kan maken, recht naar onder fotograferend.
De groene, gele, oranje-rode en kale bomen lijken wel wat op koraal in de zee. Nog even en je ziet Nemo voorbij zwemmen... 😄

Herfstkleuren in de boomtoppen

De gele cirkel, van iets lager gezien

Tenslotte

Ik vermoed dat ik nog wel eens vaker op pad ga om de herfstkleuren van boven te fotograferen. Dit smaakt naar meer 😊

Tijdens deze ochtend had ik overigens ook nog mijn gewone fototoestel bij me, ook daarmee heb ik nog aardig wat foto's gemaakt. Tijdens mijn wandeling van ongeveer 8km ben ik langs mooie plekken gekomen, dus die foto's komen in een volgende blog nog aan bod!

Hertenbronst in het Weerterbos

Sat, 30 Nov 2024 12:14:57 Z

Alles is intussen weer rustig in het Weerterbos op het moment dat ik dit schrijf, eind november. Hoe anders was dit in september, toen de hormonen door het lijf van de mannetjesherten gierden en de adrenaline door de aderen van de natuurfotografen. In dit blog neem ik je mee naar ons weekend in Limburg, waar we genoten hebben van het prachtige burlen, en van herten in mooi licht en in de mist.

Carin aan de wandel

Carin en ik hebben de indrukwekkende hertenbronst al meerdere keren meegemaakt. Een paar keer met een speciale excursie op de Veluwe, waarbij je meegenomen werd naar een normaalgesproken niet publiek-toegankelijke hut, met uitzicht op de herten.
En ook een paar keer op de Hoge Veluwe, waarbij we ook eens aanschoven bij de enorme rij met fotografen bij de Wildbaan.
Allebei een goede manier om het mee te maken, maar wel wat massaal en het voelde wat minder 'natuurlijk' aan.

De vier berken

Daarom had ik bedacht dat ik wel eens naar het Weerterbos wilde. Ik had er prachtige foto's van langs zien komen op de sociale media, dus ik wist dat daar ook goede fotografie-mogelijkheden zouden zijn. En ik had nog niet gehoord dat het daar ook een enorme drukte zou zijn.
In een nieuwsbrief van Landschap VZW, een Belgische natuurorganisatie, zag ik op een dag een excursie langskomen die gericht was op de hertenbronst in het Weerterbos. En er was nog plaats eind september, dus de inschrijving was snel geregeld.

Het Weerterbos ligt en noordoosten van Nederweert (Limburg), dus voor ons vanuit Zeist is dat niet echt naast de deur. Vandaar dat we er maar een weekendje weg van hebben gemaakt, met hotelovernachtingen op vrijdag en zaterdag.

Paadje naar de uitkijktoren

Op vrijdag hebben we een heerlijke wandeling gemaakt bij het Leudal, een stukje zuidelijker (bij Roggel en Haelen). De weersverwachting was matig, met veel regen. Maar na het vertrek in de regen vanuit Zeist reden we na 10 minuten al in de zon. En de rest van de dag bleef het droog, precies tot 16u, toen we na de wandeling bij de auto terugkwamen ☺️

De volgende ochtend besloten we maar alvast naar het Weerterbos te gaan. De eerste excursie zou om 14u starten bij restaurant Huyskamer Daatjeshoeve, de tweede om 16:30u. Dus daarvóór konden we nog wel een wandelingetje maken vanaf het restaurant.

Tot onze grote verrassing hoorden we al snel de herten burlen. Bijzonder was dat, om het geluid te horen maar de herten nog niet te kunnen zien. De spanning liep dus al op: zouden we nu al herten gaan zien?

Doorkijkje naar de herten, vlakbij de toren

En ja, we kwamen op een gegeven moment bij een groot hek en een uitkijktoren. En op een pad achter het hek stonden een hert met zijn hindes.
Onze dag kon al niet meer stuk!

Vanuit de uitkijktoren zagen we nog een hert prachtig in het zonnige gras staan. Met een zo laag mogelijk standpunt, zodat het hert mooi afstak tegen het lichte gras, leverde dat een mooi beeld op. Zeker toen hij ook nog even liet horen dat hij er was:

Burlend hert

Na deze wandeling gingen we lekker lunchen bij het restaurant, en vervolgens buiten op het terras wachten op de start van de excursie. Om kwart voor twee was er echter nog helemaal niemand te zien, en even voor 2 uur ook niet. Dat was raar...
Bij het checken van de bevestigingsmail van excursie bleek echter al snel dat ik in de fout was gegaan: de excursie was al om 12u gestart, en niet om 14u. Wat ontzettend dom... 😳
Maar ja, we hadden al herten gezien, hadden lekker gelunched, zaten in het zonnetje, en gelukkig was om 16:30u nog de tweede excursie.
Dus hebben we nog maar een klein rondje gewandeld, dit keer meer langs het open veld, en een stukje door een ander deel van het bos.

Varens met tegenlicht

Om half vijf konden we dan toch echt mee met de excursie, samen met de gids en zo'n 20 andere natuurliefhebbers.
Het was leuk om zo (weer) wat meer te horen over de hertenbronst, hoe de geweien groeien en weer afvallen, etc.

Hert met imposant gewei

Ook interessant was om te horen dat de herten in het Weerterbos daarnaar toe zijn gebracht. In eerste instantie werden ze in een omheind gebied uitgezet, om ze te laten wennen. Met het idee om na een paar jaar de hekken te verwijderen.
Maar ja, boeren en inwoners uit de omgeving vreesden en vrezen voor schade aan gewassen en tuinen, en zij hebben tot nu toe nog altijd weten te voorkomen dat de hekken worden weggehaald.
In wezen leven de herten hier dus ook niet in de vrije natuur, ze kunnen niet gaan en staan we ze willen. Toch weer een beetje zoals de Hoge Veluwe dus, al worden de herten in het Weerterbos niet met appels gevoerd...

De uitkijktoren stond flink vol

Vanaf de uitkijktoren heb je een mooi zicht op een groot deel van het gebied. En één keer kwam een hert echt dichtbij even een kijkje nemen:

Portret van een hert met groot gewei

Het was die zaterdag best mooi weer, maar precies tijdens de excursie kwam er een flinke bui overzetten. De uitkijktoren bleek niet geheel waterdicht te zijn, maar bood wel mooi zicht op de dubbele regenboog die zo ontstond. Helaas werkten de paarden, die er ook rondlopen, niet helemaal mee, die bleven gewoon door-eten met de kop omlaag.

Dubbele regenboog

Maar gelukkig was ook een hert onder de indruk van de mooie regenboog:

Hert en regenboog

Bij hetzelfde paadje waar we die ochtend de eerste herten gezien hadden, stond nu weer een hert te burlen. Het viel niet mee om tussen alle andere fotografen een plekje te vinden om dit te kunnen fotograferen, maar het lukte net.

Oorverdovend, burlend in het oor van het paard

De excursie was eigenlijk alleen maar de wandeling van het restaurant naar de uitkijktoren. Ofwel exact dezelfde wandeling als Carin en ik 's morgens al gemaakt hadden 😯
Maar nu dus wel met als toegevoegde waarde de informatie die de gids vertelde.
Vanaf de toren mocht je vervolgens zelf, op het moment dat je het wel gezien had, teruglopen naar het restaurant, volgens dezelfde route als de heenweg.
Volgens mij waren we één van de laatsten 😊

Hert met zijn hindes in de lage mist

Toen we terugliepen ontstond er (al) wat mist, wat zorgde voor een paar sfeervolle foto's.

Hindes in een mistig veld

Omdat er ook voor de volgende ochtend mist was voorspeld, wilde ik die zondagochtend nog een keer terug gaan, bij zonsopkomst. Carin bleef liever in het warme hotelbed liggen ☺️
Ik had echter geen spijt van het vroege opstaan in het donker...

Hert en hindes tussen de struikjes

Ik had zaterdag gezien dat er auto's geparkeerd stonden bij de uitkijktoren. Dus ik googelen om te zien hoe ik daar zou kunnen komen. Maar behalve vage landweggetjes zag ik niet echt een goede weg. Dus ik heb toch maar wat verder weg geparkeerd en een stukje gelopen. Dit was eigenlijk ook prima, want zo kon ik een beetje wakker worden. En ik hoorde nu de herten al burlen, terwijl ik nog op een mistig bospad liep. Best wel een kippenvel-momentje!

Doorkijkje naar een hert

Het was dus inderdaad flink mistig, waardoor met de opkomende zon een prachtige sfeer ontstond. Zo kon ik weer heel andere foto's maken dan de dag ervoor.

Hert en hindes op een mistige ochtend

Maar ja, een beetje mist is leuk en mooi. Maar toen de zon verder opkwam, ontstond er steeds meer en dikkere mist. Waardoor op een gegeven moment geen hert meer te zien was.
Ik kon echter nog wel een paar mooie landschapsfoto's maken, lopend over het paadje langs het hek (zie ook de derde foto, hierboven, van het paadje).

Mistig landschap

Sfeer op een mistige ochtend

Bij de uitkijktoren, waar het (toch ook) een enorme drukte was met fotografen met statieven en enorme lenzen, kon ik me nog net op een plekje manoeuvreren om de laatste foto van de herten te kunnen maken.
Rechts is een onscherpe paal van het hek, links onder het hoofd (met muts) van een andere fotograaf 😅 Maar zo ontstond wel een mooi doorkijkje!

Doorkijkje naar de hindes

Op weg terug naar de auto kon ik het niet laten om nog een foto van het mooie bospad te maken:

Bospad in gouden licht

En gelukkig was ik zo nog (net) op tijd terug bij het hotel voor het ontbijt samen met Carin ☺️
Op weg terug naar huis hebben we nog twee mooie wandelingen gemaakt bij NP De Maasduinen, een gebied waar we nog niet zo vaak geweest waren. Ook een aanrader!

Tenslotte:

De excursie was leuk vanwege de informatie, maar om de herten te zien (en horen) kan je ook gewoon zelf naar de uitkijktoren wandelen.
Maar, we hadden nu wel een reden om er heen te gaan. En we hebben een heerlijk weekend gehad, met mooie wandelingen en meer burlende herten dan we van tevoren verwacht hadden.
Gelukkig hadden we ook veel betere weersomstandigheden dan voorspeld waren, en zijn we met een mooie serie foto's thuisgekomen.

Sfeer in het bos, aan het einde van de zomer

Sun, 13 Oct 2024 16:53:02 Z

Sfeervolle bosfotografie in de zomer, is dat mogelijk? Ik heb met dat eigenlijk nooit echt afgevraagd - ik ging er min of meer vanuit dat bosfotografie meer iets is voor de herfst.
Nu is het natuurlijk ook wel zo dat het in de zomer wel heel erg vroeg licht wordt, dus met opkomende zon op pad gaan betekent midden in de nacht je bed uit. En door de hogere temperaturen is de kans op mist of nevel ook erg klein.

Varens en eiken

Maar eind van deze zomer, toen de nachten alweer wat langer werden en de dagen korter, kreeg ik eindelijk weer de kriebels om op pad te gaan om te gaan fotograferen. Ik had op een website van een andere fotograaf prachtige sfeervolle foto's gezien van bos en bomen, en ze waren zeker niet allemaal in de herfst gemaakt. Dus langzamerhand begon ik het besef te krijgen dat ik niet persé tot de herfst hoefde te gaan wachten.

Pad tussen de varens en eiken

Mijn jaarlijks terugkerende zomer-foto-dip heeft dit keer best lang geduurd, vanaf eind van de winter was ik al niet meer erop uit gegaan om te gaan fotograferen. Uiteraard heeft het overlijden van mijn moeder, begin maart, daar een grote rol in gespeeld. Voor de verwerking van het verdriet en de verkoop (en leeghalen) van haar huis heb ik blijkbaar deze tijd nodig gehad.
Ook weet ik van mijzelf dat ik echt zin moet hebben om te gaan fotograferen. Anders loop ik maar een beetje doelloos rond en vind ik niets interessant genoeg om vast te leggen.

Tweetal

Maar deze ochtend had ik daar totaal geen last van. Eigenlijk vanaf het moment dat ik vanaf de parkeerplaats het bos in liep, zag ik al meteen diverse mooie composities van bijzondere bomen en mooie paadjes.
En zo kwam ik al snel in een soort van 'flow', waarbij ik ogenschijnlijk makkelijk de één na de andere foto maakte.

Krom met een gat onderin

De verwachte dichte mist bleef uit, dus ik baalde daar wel een klein beetje van.
Maar de combinatie van diverse kromme of vreemd gevormde bomen, de varens en de paden daar doorheen spraken mij toch enorm aan. Zeker toen de zon wat tevoorschijn kwam, waardoor er een mooi lichtspel ontstond op de varens en bladeren.
Hier en daar was het lastig om de compositie te bepalen: een paar stappen naar voren of achteren gaf een totaal ander beeld. Vergelijk de volgende foto maar eens met de vorige:

Wirwar van bomen

Een paadje dat je blik de foto inleidt doet het altijd goed. En omdat het (zon)licht op sommige plekken zorgt voor lichtere delen, en op andere voor donkerder delen, krijg je zo een mooi 3-dimensionaal effect in de foto.
Bij het bewerken van een foto benadruk ik vrijwel altijd dit soort contrasten. Grappig is dat ook Carin dit onlangs op een schilder-workshop geleerd en toegepast heeft :-)
Er hoeft niet altijd echt zwart of echt wit in een foto aanwezig te zijn, maar door wat contrast toe te voegen wordt de foto wel sprekender.

Pad naar de 3 bomen

Een klassieker in de bosfotografie is uiteraard de boslaan. Een mooi pad met aan weerszijden een rij bomen, die bij voorkeur wat grillig gevormd zijn. En waarbij aan het einde van het pad een wat lichter deel van het bos te zien is.
Zelf probeer ik hierbij altijd te zoeken naar iets dat afwijkt. Bijv. een scheve boom, of een boom met enorme knoesten, of een overhangende tak die de foto bovenin mooi 'afsluit'.
In dit geval was het de scheef gegroeide boom die direct mijn aandacht trok. Maar ook de lichtere stammen en het gat in de boom rechts helpt om het een interessante foto te maken.

Imposante laan

Toen de zon eenmaal wat hoger stond, kreeg die voldoende kracht om het vocht in het bos wat te laten verdampen. En zo ontstond, tot mijn grote vreugde, ineens toch nog wat extra sfeer.
Hier werd mijn aandacht getrokken door de bladeren en de varens eronder, die samen een soort "S" vormden, prachtig belicht door de zon.

De S van Sunny

Op zo'n moment is het eigenlijk puur toeval of je op de juiste plek bent om een mooie foto te kunnen maken. Al helpt het altijd wel om richting de zon te gaan lopen, om zo de lichtharpen met tegenlicht te kunnen zien en fotograferen.

Sfeer in het bos

Het was voor mij toch wel een grote verrassing dat de (nog) groene varens en de bomen nog vol in blad zo fotogeniek konden zijn. Met een beetje damp en de zon die door het gebladerte scheen, ontstonden zo prachtige, bijna jungle-achtige schilderijtjes.
Ik geef zeker toe dat ik dit in Lightroom en Photoshop nog verder benadrukt heb. Met wat licht-accenten hier en het iets donkerder maken daar, komt er wat meer contrast en (dus) leven in de foto. En met een subtiel Orton-effect krijg je die mooie zachtheid in het beeld.

Sfeervol bos met berken

Dezelfde locatie, bijna dezelfde foto, maar nu in liggend formaat. Ik kan zelf niet kiezen...

Sfeervol bos met berken

En nog een foto, waardoor je het idee krijgt in een sfeervolle (Nederlandse) jungle te zijn:

Sfeer in het bos

Bij de volgende drie foto's heb ik me wat meer uitgeleefd in Lightroom. Gewoon omdat het kan 😉 en om eens te kijken wat ik van een foto kan maken waar niet zo heel bijzonder of mooi licht in zit.
Maar ook nu bestaat dit vooral uit het lichter en donkerder maken van delen van de foto ("dogde en burn"), en een Orton effect om er wat meer "zachtheid" in te krijgen.

Oud, maar nog steeds mooi

Ik ga zeker nog eens terug naar deze locaties, om te kijken welke foto's ik met andere licht- en mist-omstandigheden hier kan maken.

Paadje tussen de varens

De laatste foto is een prachtig doorkijkje naar een cluster van berken. De zon stond daar intussen vol op, dus de witte basten werden bijna uitgebeten wit.
Ter plekke heb ik dus al flink onderbelicht, om dit uitbijten te voorkomen. Maar in de nabewerking heb ik dit nog wat verder aangezet.
Door daarna toch weer een klein beetje licht "terug te schilderen" op de voorste bomen, hebben die toch nog wat doortekening en diepte gekregen.
Eigenlijk ga ik nooit zover in mijn nabewerkingen, maar ik vond het in dit geval toch wel erg leuk om eens te doen. En ik was ook wel geïnspireerd door schilderwerk van Carin, waar het heel normaal is om zo te werk te gaan 😊

Doorkijkje

Tenslotte

Het was een heerlijke ochtend fotograferen, de inspiratie en flow was er eindelijk weer eens sinds tijden.
En ik heb gezien en meegemaakt dat ook bosfotografie in de zomer prima te doen is. Je hebt niet altijd de mooie herfstkleuren nodig, en ook mist of nevel is niet persé nodig. Als er maar mooi licht is, en er interessante bomen te vinden zijn.

Een prachtige witte winterse wereld in de bossen bij Zeist

Fri, 26 Jan 2024 15:05:17 Z

En toen was het ineens een weekje winter in januari 2024. Hier en daar werd voorzichtig geschaatst, en op diverse plekken van Nederland viel wat sneeuw. De meeste sneeuw viel (weer) in het oosten en in Limburg.
Maar, op vrijdagochtend 19 januari werd ik verrast met een prachtige witte winterse wereld toen ik de gordijnen open deed. De weersverwachting had het wel over wat sneeuw gehad in de nacht, maar dat het zo wit zou zijn had ik niet verwacht.

Takken-warboel

Carin moest eigenlijk werken die vrijdagochtend, maar toen ze zag hoe mooi het buiten was, besloot ze al snel om haar vrije maandagmiddag te ruilen voor deze vrijdagochtend. Samen gingen we rond 9 uur op pad, met de dikke winterlaarzen aan en de fototoestellen in de tas.

Afgebroken

We wilden niet te ver rijden (ook omdat er allemaal weer-waarschuwingen afgegeven waren vanwege de winterse omstandigheden), dus we zijn ten noord-oosten van Zeist het bos in gegaan. Onderweg was het al genieten van de prachtige witte bomen, het zag er sprookjesachtig uit allemaal.

Bij deze boom trok de afgebroken tak met blaadjes direct mijn aandacht. Mooi hoe die omlijst werd door alle andere takken, en met het laagje poedersneeuw werden die takken nog mooier zichtbaar.

Takkenbos

Het dunne laagje sneeuw zorgde zo bij vele bomen voor dat mooie subtiele contrast.

Een kraag van besneeuwde dennentakken

Een extra bonus deze ochtend was de zon, die steeds meer tevoorschijn kwam. Gelukkig geen strakblauwe lucht waardoor de zon voor keiharde contrasten zou zorgen in het bos, maar een beetje bewolking waar de zon net doorheen kon schijnen.

Zonlicht door de fijne wit-berijpte takken

Bospad in de winter met sneeuw

Ook stonden er her en der wat mooie, bijzonder gevormde bomen. Zoals dit rijtje, waarbij de bomen mooi schuin over het pad waren gegroeid.

Besneeuwde bomen-tunnel

Fotograferen op dit soort mooie dagen is vooral dus letten op bijzondere bomen, mooie composities en af en toe geluk hebben met het licht dat precies op het juiste moment op de juiste plek valt.
Af en toe lukt het dan toch niet om er iets moois van te maken, omdat er teveel andere bomen of struikjes verstorend in de weg staan. Maar soms is het een kwestie van wat rond lopen om te kijken of het vanaf een andere positie wel lukt.

Bos met sneeuw

Doorkijkje

Halverwege onze wandeling kwamen we bij landgoed Heidestein. Een wat meer open terrein, met heide en ook een kleine zandverstuiving.
Vooral de berken- en krentenboompjes bleken prachtig wit berijpt te zijn, en staken mooi af tegen de donkere dennenbomen of bosrand.

Berijpte bomen

Witte winterwereld

Omdat de zon er steeds meer doorheen kwam, ontstonden er ook wat grotere contrasten tussen donker en licht.
Hierbij worden de schaduw-partijen vanzelf wat meer blauwig van kleur en de lichte delen wat meer gelig. Wat ook weer een fijn kleur-contrast oplevert.

Contrast

Wit van de rijp

Sprookjesachtige omstandigheden... :-)

Berijpte eik en krentenboompjes

Blijkbaar hard het ook redelijk hard gewaaid toen het sneeuwde die nacht, want de sneeuw was behoorlijk tegen één zijde van de bomen aangewaaid/-geplakt.
Vooral bij dennenbomen, met de ruwe basten, geeft dat een mooi effect.

Grafische besneeuwde dennenbomen

Naast alle prachtige bomen was ook het hekwerk dit keer wel de moeite waard. Het is goed te zien waar de wind vandaan kwam die nacht, en wat een mooie stekelige rijp.

Prikkelig

Nog meer contrast aan de bosrand. Het berkenboompje met alle rijp en de kleine den voor de donkere bomen van het bos:

Contrast met berijpte boompjes

Berijpte berken

We zijn nog even een klein stukje de zandverstuiving van Heidestein opgelopen. Prachtig ook met de wit-besneeuwde bultjes en hier en daar een vliegden.
In eerste instantie was het licht er niet heel erg mooi, vrij somber en met een laagje mist door de verdampende sneeuw. Maar op een gegeven moment kwam de zon weer door, en verscheen er ook wat blauwe licht.

En zo kon ik toch één van mijn favoriete foto's van deze ochtend maken :-)

Sfeer op het winterse Heidestein

Tenslotte:

Helaas zijn de winters in Nederland steeds milder aan het worden. Het komt dus steeds minder vaak voor dat er sneeuw ligt of de landschappen mooi berijpt worden.
Dit keer had ik mazzel dat de mooiste ochtend precies op mijn vrije vrijdag viel. Maar anders had ik hier wel een ochtendje voor vrij genomen, want je moet dit soort kansen dus pakken als het kan ;-)

Sfeer in een mistig herfst bos

Sat, 30 Dec 2023 17:20:26 Z

Het einde van 2023 is alweer in zicht: nog maar één dag te gaan.
Ofwel morgen, 31 december, nog snel wat overtollige kerst-kilo's eraf sporten, oliebollen bakken, een avond gezelligheid met vrienden en spelletjes, en dan met bubbels en wat vuurwerk het nieuwe jaar 2024 inluiden 🎇🍾

Beschermd onder de den

En laat ik het cliché maar weer van stal halen: wat is het jaar weer voorbij gevlogen!

Een fotografisch jaaroverzicht gaat dit blog echter niet worden, want ik heb nog steeds niet al mijn gemaakte foto's verwerkt 😳
Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om terug te blikken op twee mooie herfstdagen. Dagen waarop het eens niet regende, maar -eindelijk- de mist zorgde voor sfeervolle foto-mogelijkheden in het bos.

Mistig bos-toneel

De eerste mooie ochtend was op een maandag, eind oktober, een dag dat ik eigenlijk moest werken. Maar gezien de verwachte mist heb ik die ochtend maar gewisseld met mijn parttime vrije vrijdagochtend. Gelukkig zijn mijn teamgenoten op mijn werk vol begrip als ik dat eens doe, zelfs ik het pas 's morgens op onze team-app doorgeef 😊

Eenzame danser

Geheel op gevoel loop ik door een bos waar ik nog niet eerder ben geweest. Het is rustig, er is niemand anders op deze maandagochtend, zelfs niemand die hier zijn hond uitlaat.
Voor mij zijn dit de ideale omstandigheden om genietend, maar vol aandacht rond te lopen, op zoek naar mooie composities.

Een dansende, kromme boom vangt mijn aandacht, en verleidt mij om verschillende standpunten uit te proberen.

De eenzame danser

Al met al genoot ik van die heerlijke rustige ochtend, ook al heb ik er niet zo heel veel foto's aan over gehouden die mijn kritische selectie overleeft hebben.

De volgende mooie dag waarop ik er op uit kon gaan was half november. Dit keer op mijn vrije vrijdag, dus dat was makkelijker te plannen.
Weer ben ik naar een bos in de buurt gegaan waar ik nog niet eerder geweest was. De herfstkleuren waren op hun hoogtepunt, een week later had een storm het meeste blad er al weer af geblazen.

Herfstkleur

Echt mistig was het niet, maar er hing wel een sfeervolle nevel in het bos. En de zon wist af en toe door de mist en bewolking heen te breken, zodat de sfeer alleen maar beter en mooier werd.

het pad naar het licht

Mijn oog werd automatisch getrokken naar de de geel-kleurende Lariksen, vooral als de zon daar net op scheen. Wat een fraai kleurenpalet ontstaat er dan.

Kleurige chaos

Lichtgevend geel

Opvallend geel

Nevel in het bos en een zon die steeds wat hoger komt te staan en door de mist weet te schijnen: het recept voor mooie zonneharpen door de bomen.

Zonnestralen

Zonneharpen

Even verderop vraagt een klein geel boompje om aandacht (en een foto). De zon schijnt er precies op vanaf de zijkant, de rode beukenblaadjes op het pad vormen de mooie lijn er naar toe.
Ik kan niet kiezen tussen de staande en de liggende compositie...

De herfstkleuren op zijn mooist

Gele en oranje herfsttinten

Wat ik ook nooit kan weerstaan: lanen met bomen die met hun gekleurde blad een soort herfst-kleurige tunnel vormen.
Je blik wordt automatisch door het pad meegenomen het beeld in. Zeker hier, waar door het hoogte-verschil in het landschap het pad nog meer diepte lijkt te geven.

Boslaan in herfstkleuren

Een tunnel van herfstbladeren

Onderweg twijfel ik even of ik wel zin heb om mijn macro-lens erbij te pakken voor een boom met een enorme verzameling paddenstoelen erop.
Maar ik kan het natuurlijk toch niet laten :-)

Paddenstelen trio

Weer een eindje verder kijk ik eens om, om te zien of de zon vóór mij ook zorgt voor mooie kleuren en sfeer áchter mij. En ja, wat een mooi intiem sfeervol bos-landschap ontstaat er zo.

Misitige sfeer in het bos

De andere kant op, richting zon, ziet het er weer heel anders uit.
Door de zon en nevel ontstaat een zeer diffuus licht. De kleur wordt meer monochroom, maar meer sfeer in het bos kan je toch niet krijgen...

Met de zoomlens op 200mm, kan ik het landschap wat 'in elkaar drukken' en de sfeer nog meer benadrukken.

Bospad met mist

Boom in de mist

Sfeerplaat van mist in het bos

Zonnestralen op de natte bomen

Tenslotte:

Ik heb weer genoten op deze twee prachtige ochtenden in het bos. In alle rust, met alle tijd, in mijn ééntje het tempo bepalend waarop ik door het bos liep en foto's maakte.
Hopelijk kan ik volgend jaar in de herfst weer van dit soort prachtige momenten meemaken.

Maar eerst ga ik nog even nagenieten van alle andere mooie momenten die ik dit jaar heb mogen meemaken. Tijdens mijn sabbatical van april tot juli heb ik een aantal mooie reizen kunnen maken, in Nederland, Spanje, Hongarije en Engeland. En ook nog een prachtige vakantie naar IJsland en Groenland.

Mijn goede voornemen voor 2024 is dan ook: eindelijk eens de foto's van al deze prachtige reizen verwerken: in nieuwe blog-posts, in mijn portfolio op mijn website en op onze reisverslagen-website.

Ik wens jullie allemaal een gezond en liefdevol 2024, vol met prachtige foto-momenten!

Bomen vol sneeuw in de Kaapse Bossen

Sun, 22 Jan 2023 15:31:29 Z

Sneeuw in Nederland, het is tegenwoordig iedere winter weer afwachten of we het mogen meemaken. Na een korte, flink koude periode in december zonder sneeuw (tenminste, hier in het midden van het land), was het nu in januari wel raak gedurende een paar dagen.

Bosrand, grijzig van de vallende sneeuw

Op donderdag 19 januari was er op een paar plekken in Nederland al sneeuw gevallen (vooral in het oosten en zuiden), maar hier in het midden van het land nog niets. Er werd echter al wel meer sneeuw verwacht, ook hier in de omgeving. Zelfs code geel en oranje voor de vrijdagochtend.
En zowaar, toen ik vrijdagochtend de gordijnen open deed, was het ineens al wel prachtig wit overal :-)

Ik had donderdagavond al bedacht om naar Plantage Willem III te gaan bij Elst, een stukje richting het oosten, waar er meer kans op sneeuw zou zijn. Toen ik hier wegreed, was het al genieten. Alle bomen, ieder takje, alles was wit van de sneeuw. Ook langs de A12 was het prachtig, en langs het Leersumse Veld richting Leersum was het ook overal verrassend wit.

Ieder takje is met sneeuw bedekt

Maar, rijdend door Leersum en Amerongen werd het steeds minder wit. De huizen, de stoepen, de bomen, lang niet zo mooi als thuis en waar ik al langs was gereden.
Dus nog vóór Elst ben ik gekeerd, en teruggereden naar de Kaapse Bossen bij Doorn.

Het was heel bijzonder om te zien, dat aan de oostelijke kant van de rotonde bij Leersum er wel wat sneeuw lag, maar niet zo heel veel. En aan de westelijke kant (dus zeg 50 meter verder) waren ineens alle bomen weer vol met sneeuw en zag het er weer sprookjesachtig uit.
Ik zat wel te balen in de auto, want ik had nu toch al weer een half uur voor niets op en neer gereden. En ik wilde zo graag de sneeuw in...

Op de parkeerplaats heb ik snel al mijn foto-spullen gepakt en ben één van de wandelroutes gaan lopen.
De eerste twee foto's heb ik genomen tijdens een eerste sneeuwbui, waardoor het er wat grijzig uit ziet.
De volgende foto (een panorama van 2 beelden) heb ik genomen vanaf de uitkijktoren De Kaap. Ook daar stond ik weer vol in een sneeuwbui, maar wat was het mooi, het zicht van bovenaf op al die witte bomen.

Uitzicht van bovenaf uitkijktoren De Kaap op de besneeuwde bomen

Mooi waren ook de vele rode beukenblaadjes die nog aan de bomen hingen. Een mooi contrast met al het wit.

Boog van rode beukenblaadjes

Streepjescode

Ook nu liep ik weer vooral te zoeken naar bomen met bijzondere vormen, waar de sneeuw voor extra accenten zorgde op de takken.

Pad met scheve, besnneeuwde bomen

Vliegden in de sneeuw

Besneeuwde takjes als fijne kant

Maar ook de kleine details ontgaan me niet ;-)

Detail in de sneeuw

Zo mooi als bomen kunnen zijn in de herfst, met alle kleurige blaadjes nog aan de takken, zo fraai kan de boom ook in de winter zijn. Naakt, met de dikke stam nu vol in het zicht, en de takken die alle kanten op wijzen en steeds fijner en kleiner worden. Dit keer contrastrijk in zwart-wit:

Monumentale boom in de sneeuw

Niet heel veel later begon het weer te sneeuwen. Eerst zachtjes, met kleine vlokken, maar al gauw steeds heftiger met grote, dikke vlokken.

Karakteristieke boom in de hevige sneeuw

Ik was blij met de regenhoes over mijn rugzak, mijn lekkere warme muts, en de regenhoes over de camera en lens. Hoewel ze beide een waterdichte afsluiting hebben, is al dat vocht en smeltende sneeuw niet zo best voor de apparatuur.

Door de sneew de bomen niet meer zien

Na een kleine anderhalf uur was ik weer terug op de parkeerplaats. Maar ik had nog echt geen zin om nu al naar huis te gaan. Het was te mooi, en het sneeuwde nog zo lekker...
Dus ik heb nog maar een ander wandelpad genomen.

Winters

Hevige sneeuwval in het bos

Tot mijn verbazing was het overigens erg rustig overal. Iedereen was blijkbaar bang gemaakt door de code geel of oranje, en de kinderen zaten nog op school in plaats van op de slee.
Ik vind dat uiteraard heerlijk: lekker in alle rust genieten van het stille bos, en bij het maken van foto's niet hoeven op te letten of er niet ineens een rode of gele jas in beeld komt.

Takken en sneeuw in zwart-wit

Sneeuw en nog eens sneeuw

Zoals je kan zien in deze serie foto's heb ik sommige foto's omgezet naar zwart-wit, en anderen weer niet. Bij de ene foto vind ik de blauwige tint wat toevoegen aan de ijzige belevenis, bij andere foto's stoort het mij en vind ik zwart-wit weer mooier. En soms ben ik er niet over uit wat ik zelf mooier vind, dus dan hak ik op een gegeven moment maar de knoop door en maak gewoon een keuze ;-)

Scheve streepjescode

Door de wind was de sneeuw op veel plekken prachtig tegen de stammen aangewaaid. Niet teveel, zodat de hele stam wit was geworden, maar precies genoeg voor mooie structuren.
De volgende foto behoort wel tot mijn top 3 van favorieten van deze serie - sprookjesachtig en met meerdere lagen zodat er echt een soort diepte in het beeld ontstaat.

Besneeuwd sprookjesbos

Tenslotte

Via berichten op Facebook las ik dat de, door het KNMI verwachte, sneeuw in het oosten en zuiden nauwelijks gevallen was vrijdag. Ik heb dus echt enorm mazzel gehad dat ik, in ieder geval deze dag, op de goede plek in het land woon en ben gaan fotograferen.
Leuk, die plannen dus de avond van te voren, maar het is goed om daar meteen vanaf te stappen als blijkt dat het toch niet zo'n goed plan is...

Berken en varens op een heerlijke mistige herfstochtend

Sun, 11 Dec 2022 18:03:28 Z

De herfst, een beetje mist én een mooi bos vormen een prachtige combinatie om je als natuurfotograaf op uit te leven. Ik sta dus al een tijdje op scherp, om bij de goede weersomstandigheden meteen op pad te gaan.
Bij een vorig foto-uitje had ik een mooi pad in het bos bij Amerongen gevonden. Een ondergroei van varens wordt er gecomplementeerd door diverse frisse berkenboompjes.
Toen er dus weer mist verwacht werd, wist ik waar ik heen wilde gaan.

Contrast van berken en varens

Die ochtend, zondag 9 oktober, bleek de mist enigszins tegen te vallen. Er was wat nevel in het bos, wat iets meer vorm kreeg toen de zon eenmaal goed tevoorschijn kwam.
Dit leverde dan wel wat zonneharpen op, en een fijn contrast tussen licht en donker.

Zonlicht op de varens

Sfeervol zonnetje bij de berken en varens

Een week later werd er al weer mist voorspeld. Dus ben ik nogmaals naar dezelfde locatie gegaan. Ik wist nu precies waar ik moest zijn, en de mist was dit keer een stukje dikker.
Aan het frisse groen is te zien dat de herfst dit jaar pas laat zorgde voor verkleuring van de bladeren.

Intiem laantje met varens en berken

Berkenlaantje in de herfst

De slungelige wit-zwarte berkjes vormen een mooi contrast met de bruin-rode varens, die al wel door hadden dat het nu toch echt herfst-tijd was geworden.

Berken tussen de rode varens

Tussen alle berkjes stond één dansende den aandacht te trekken, disco in het bos ;-)

Dansende boom

Maar vooral het doorkijkje via het bospaadje naar de verte vond ik prachtig, met dat zachte licht, de warme kleuren en dan het contrast met de wit-zwarte berkjes:

Sfeer in het bos

Iets verder doorlopend kwam ik nog een mooie doorkijkje tegen:

Mistig laantje in de herfst

Heerlijk zoals het zachte licht en de mist zo zorgen voor een rustige, verstilde sfeer.

Herfstkleuren op een mistige ochtend

Tenslotte:
De herfst is dit jaar pas laat op gang gekomen. Door de zachte weersomstandigheden met hoge temperaturen zijn de bladeren half oktober nog maar voor een klein deel verkleurd. En door het ontbreken van de traditionele herfststormen hangen de bladeren nog voor het grootste deel aan de bomen.
Vanwege onze vakantie van begin tot half november heb ik helaas een groot deel van de echte herfstkleuren gemist, maar ik ben toch erg tevreden met deze serie foto's :-)