Dit keer een aantal macro foto's, genomen op twee dagen in september.
Voor de eerste drie ben ik vroeg opgestaan, eigenlijk in de hoop op een mooie zonsopkomst op een mistige ochtend. Maar helaas, er stond teveel wind, dus de mist had geen enkele kans om te ontstaan of te blijven hangen. Het landschap was dus niet vreselijk interessant voor een foto, en ook de aanwezige ganzen verdwenen rap uit het zicht.
Ook de zonsopkomst was niet spectaculair, maar er ontstond wel een mooi warm licht. Na wat speurwerk in de rondte vond ik dan toch een onderwerp waar ik me met de macro-lens op uit kon leven. Er hingen grote plukken pluizen in een plant, waar het warme licht een mooie achtergrond voor vormde. Het was vooral lastig een mooie compositie te vinden, waarbij het niet al te rommelig werd met al die pluizen. En met het zachte licht moest de hele foto een 'zachte uitstraling' krijgen vond ik.
Pluizen (Leersumse Veld)
Nadat ik zo een tijdje bezig was geweest, zag ik ineens dat het zonlicht prachtig op een stel andere pluizen viel, die nog helemaal met dauwdruppels bedekt waren. Binnen een paar minuten was het mooie licht alweer weg, dus ik moest snel handelen...
Pluizen in het gouden ochtendlicht (Leersumse Veld)
Ook libellen en juffers zijn altijd een dankbaar onderwerp 's morgens vroeg. Vanwege de kou (en vaak ook de ochtenddauw) zijn ze nog niet actief, maar hangen ze stil aan de rietstengels langs de kant.
Deze juffer (ik denk een watersnuffel - Enallagma cyathigerum) was echter wel enigzins beweeglijk, en vooral nogal camera-schuw. Zodra ik mijn toestel (op statief) zo had neergezet dat ik 'm mooi van opzij op de foto zou kunnen zetten, draaide hij zo dat hij precies aan de andere kant van de bloem kwam te zitten. Ik dus weer met statief en camera naar de andere kant - maar dan bewoog de juffer zich ook weer naar de andere kant van de bloem...
Uiteindelijk had ik de juiste truc verzonnen: ik stelde de camera helemaal in qua belichting en scherpte, en gebruikte vervolgens de zelfontspanner. Hierdoor had ik 10 seconde de tijd om naar links van de juffer te lopen, waarna de juffer (die ook mensen-schuw was ;-) ) zich een kwartslag van mij af om de bloem heen bewoog - precies zoals ik 'm op de foto wilde zetten en dus precies zoals ik de camera had neergezet en ingesteld :-)
Watersnuffel (Leersumse Veld)
Een ander dankbaar onderwerp in de herfst (want dat is het al wel zo'n beetje hier in Nederland) zijn -uiteraard- de paddestoelen. Op de Hoge Veluwe vonden we dit Kleverig koraalzwammetje (Calocera viscosa). Door mijn camera-positie met de zon achter het zwammetje knalt de kleur er lekker uit.
Kleverig koraalzwammetje (NP De Hoge Veluwe)
Bij het jachtslot schitterde de zon op het water van één van de vijvers. Daar zag ik dus meteen een kans om weer eens te proberen van die mooie onscherpe lichtvlekken te 'maken' in een foto en die te gebruiken als ondersteuning van het eigenlijke onderwerp. Door een groot diafragma te gebruiken (f/3.2 in dit geval) lukt het soms om de lichtschitteringen (op water, of waterdruppels, of glimmende opvlakken) als mooie lichtvlekken erop te krijgen.
Echt tevreden ben ik nog niet met het resultaat, maar ik blijf gewoon maar oefenen :-)
Wie de naam hiervan weet - laat het aub even weten! (NP De Hoge Veluwe)
Als toetje kregen we nog een prachtige zonsondergang bij Het Bosje van Staf (op de Hoge Veluwe). De heidebloemen vormden geen goed onderwerp, die werden te donker (bleek toen ik een aantal foto's genomen had). Maar deze bloem, een Duizendblad (Achillea millefolium), deed het wel erg goed!
Het leuke is dat de gele bal niet de zon zelf is! Die verdween namelijk sneller dan gedacht tussen lage bewolking.
Dit is weer zo'n mooie 'lichtvlek', ontstaan door het gebruik van een groot diafragma (f/2.8). Hierdoor vormde het beetje zon, dat nog net door de wolken scheen, deze prachtige omlijsting! :-)
Duizendblad (NP De Hoge Veluwe)