Geheel de natuurwetten volgend ging mijn vorige blogje over de zonsopkomst in het oosten en gaat mijn blog dit keer over de zonsondergang in het westen.
Ofwel: vorige keer stond ik vroeg op de Veluwezoom en dit keer laat op het strand van Scheveningen :-)

(nb: zoals altijd kan je klikken op de foto's voor een grotere versie!)

Zonsondergang bij Scheveningen

Voor het eerst ben ik maandag 23 januari naar Meijendel geweest, een duingebied bij Wassenaar. Ik had eens gehoord dat dit gebied wel interessante foto-kansen zou bieden. Maar helaas, nu in de winter is het er nogal kaal, grijs en (in ieder geval voor mij) weinig inspirerend.
Het lijkt vrij veel op de Amsterdamse Waterleiding Duinen (AWD), maar daar is er wat meer afwisseling met open gebieden, de diverse waterlopen, en volgens mij ook wat meer vogels en dieren.

Gelukkig is Scheveningen vlakbij, en ik hoopte uiteraard op net zo'n mooie zonsondergang als vorige week. Jammer genoeg zat dat er niet in, maar er zat wel wat kleur in de lucht. En met het vario ND filter voor de lange sluitertijden leverde het toch wel weer een paar mooie foto's op.

De volgende foto lijkt heel erg op die hierboven. Maar ik vind het wel leuk om te laten zien hoeveel verschil er kan zitten in afdrukken op het ene moment of het andere.
En laat via een reactie maar eens weten: welke vind je mooier en waarom?

Zonsondergang bij Scheveningen

Op een gegeven moment keek ik eens achterom (in plaats van naar de plek waar de zon onder aan het gaan was), en zag ineens een prachtige gekleurde wolk, weerspiegelend in het natte zand. Snel heb ik dus mijn statief opgepakt en onder de pier doorlopend een goed standpunt gezocht.

Tegenover de zonsondergang (Scheveningen)

Omdat de zon intussen al -weinig spectaculair- onder was gegaan, was het tijd voor een experimentje met schelpjes waar het zeeschuim zich weer langs terugtrekt richting zee.
Ik ben er nog niet echt tevreden mee, maar het is een start om hier eens verder mee te experimenteren.

Schelpjes in de branding (Scheveningen)

Schelpjes in de branding -2- (Scheveningen)

Ook de poten van de pier worden met een sluitertijd van 30 seconden ineens bijzonder.
Ik had thuis al bedacht dat ik een dergelijke foto wilde maken, maar dan is het altijd weer spannend of dit ook zal gaan lukken.
Ter plekke dacht ik overigens dat die rare zwarte vlekken enorm storend waren, maar nu blijken ze juist extra 'structuur' aan de foto te geven.

Onderkant van de pier (Scheveningen)

Toen de zon alweer bijna een half uur onder was gegaan, was er nog wel erg mooi licht in de lucht en reflecterend in zee.
De sluitertijd van 13 seconde was net teveel om de steen nog wat herkenbaarder te houden, maar ik vind het zo toch ook wel een geslaagd impressionistisch plaatje geworden.

Sfeertinten aan zee (Scheveningen)

En als afsluiter dan nog twee foto's van de commerciële pier. De lichten waren intussen aangegaan, maar de lucht was nog niet te donker geworden, zodat er nog kleur en wolken te zien waren.
Door weer een lange sluitertijd van 30 seconden te kiezen ontstaat een bijna buitenaards tafereel, alsof het een ruimtestation is ;-)

De commerciele pier net na zonsondergang (Scheveningen)

De commerciele pier net na zonsondergang -2- (Scheveningen)

Al met al was het toch weer een lekker dagje buiten bezig zijn, met een geslaagde afsluiting.

Wat ik wel bijzonder vind/vond toen ik deze foto's geselecteerd had, is dat het samen zo'n fraai kleurenpalet laat zien.
Door net een andere kant op te fotograferen, of net voor of na de zonsondergang: je krijgt steeds compleet andere kleuren in de zoeker te zien. En dat op een stukje strand van zeg 200 meter...

(en ik ga in het voorjaar of de zomer nog wel eens naar Meijendel toe, kijken of het dan wat meer oplevert...)

Maandag 16 januari - het zou eindelijk weer eens een mooie dag gaan worden en er was ochtendmist voorspelt, vooral in het oosten van het land.
Dat er mist zou komen had ik zelf ook verwacht: het was zondag zonnig en redelijk warm geweest, het zou 's nachts flink afkoelen en er zou weinig wind zijn. Kortom: de ideale ingredienten voor een mistige ochtend.

Vandaar mijn plan om naar de Veluwezoom/Posbank te gaan. Een mooi heidelandschap met hoogteverschillen, waarvan ik hoopte dat de mist zou kunnen zorgen voor mooie 'lagen' in het landschap. De wekker ging dus al om 06.30u, vertrek ruim 07.00u en ik was er even na 08.00u. Ruim op tijd dacht ik, want bijna 3 kwartier vóór zonsopkomst. Dat viel echter nog tegen: de lucht begon al prachtig te kleuren, en ik moest nog statief en camera pakken en op zoek naar een goed standpunt.

Een berijpte Veluwezoom, net voor zonsopkomst (Veluwezoom, Rheden)

Dit was dus les nummer 1: het is -zeker met mist- ruim een half uur vóór zonsopkomst eigenlijk al op zijn mooist!
Volgende keer dus nog vroeger mijn bed uit...

Zonsopkomst op de Veluwezoom - 1 - (Veluwezoom, Rheden)

En het is dus hard 'doorwerken', want het mooie licht is in een klein uurtje echt helemaal weg. Veel tijd om lenzen te wisselen of een ander standpunt te zoeken is er nauwelijks.

Zonsopkomst op de Veluwezoom - 2 - (Veluwezoom, Rheden)

Verder is het contrast nogal hoog. De lucht wordt al snel erg licht, terwijl de grond nog vrij donker blijft. Het gebruik van een ND Grad filter is dan ook eigenlijk het beste. Maar aangezien ik die (nog?) niet heb, probeer ik meestal ditzelfde effect in Lightroom te krijgen. En zeker met RAW foto's lukt dat behoorlijk goed.

Zonsopkomst op de Veluwezoom - 3 - (Veluwezoom, Rheden)

Voor de afwisseling ook eens een mooi silhouet van een boom tegen de oranje gekleurde lucht.

Lagen-landschap tijdens zonsopkomst op de Veluwezoom (Veluwezoom, Rheden)

Maar toch bleef steeds de onzekerheid: heb ik nu al het beste standpunt met de mooiste heuveltjes en boompjes gevonden?

Heuvels en boompjes in lagen (Veluwezoom, Rheden)

Toen de zon eenmaal echt boven de horizon was gekomen, was het snel gedaan met het mooie licht.
Gelukkig zat alles onder een laagje rijp, dus rondspeurend met mijn macro 'blik' en lens viel er genoeg moois te beleven.

Randje rijp (Veluwezoom, Rheden)

Ik heb me dit keer vooral gefocussed op tegenlicht opnamen. Door de laagstaande zon en de randjes met ijs hoopte ik op die manier wat betere foto's te kunnen maken. En dan 'beter' in de zin van: anders dan een 'gewone' registratie van een plantje of bloemetje.

Struikje met rijp in tegenlicht (Veluwezoom, Rheden)

Detail van de rijp op het Struikje (Veluwezoom, Rheden)

Maar ook de blaadjes op de grond deden het goed met het dunne laagje rijp erop. Het lastige is dan wel een goede compositie te vinden, het lijkt al snel zo'n rommeltje...

Bladeren met rijp (Veluwezoom, Rheden)

Blaadje met rijp (Veluwezoom, Rheden)

De volgende foto was ook weer een experimentje. Op een aantal stevige grassprieten zat weer het laagje rijp, en door te spelen met tegenlicht en diafragma ontstond het volgende beeld. Ik vind het wel grappig (en mooi) om zo de diafragma-ringen te zien, en er onstonden een soort regenboog-achtige kleuren.
Jammer genoeg is de compositie niet heel erg sterk,,,

Artistieke grassprieten (Veluwezoom, Rheden)

Het is vaak een kwestie van goed kijken en diverse standpunten uitproberen.

Struikje in tegenlicht (Veluwezoom, Rheden)

Op een gegeven moment kwam ik langs een struik met allemaal gele bloemetjes. In januari!
In het begin lukte het me echter totaal niet om er een mooie foto van te maken. Tegenlicht werkte niet, en de rest werden saaie registraties van de bloemetjes.
Tot ik op een gegeven moment op een bepaalde manier dóór een aantal bloemetjes deze foto maakte. Hè hè, eindelijk één die ergens op lijkt en de prullebak overleeft...

Knalgeel (Veluwezoom, Rheden)

Als afsluiter nog een tegenlicht opname van de struikjes die er veel staan (maar waar ik de naam helaas niet van weet).
De lichtvlekken, het struikje dat rechtsbovenin nog een keer terugkomt (beeldrijm), de monochrome kleur (waar ik overigens niets aan gedaan heb in Lightroom): ik ben er wel tevreden over...

Struikjes in tegenlicht (Veluwezoom, Rheden)

Al met al was het weer een heerlijke ochtend, waarbij ik pas om 12.30u eindelijk tijd had om mijn meegenomen koffie op te drinken op een bankje in het zonnetje.

Jammer genoeg besloot ik toen om naar huis te gaan, omdat ik het idee had dat het hardere licht toch geen mooie foto's meer op zou leveren.
Als ik geweten had dat er later zo'n prachtige zonsondergang zou komen, dan was ik zeker naar Zandvoort gereden om naast Loes  te gaan staan fotograferen... ;-)

Bij deze alsnog een wat verlate blog over de Oostvaardersplassen. Op 2 januari zijn Carin en ik er weer eens heen gegaan, hopend dat we weer eens Baardmannetjes (zie ook een oudere blog hierover) zouden zien en horen. En het zou een redelijk mooie dag worden met pas op het eind van de dag wat regen...

Ik was echter niet echt tevreden over mijn foto's, dus ik wilde eerst helemaal geen blogje erover maken. Maar toch had ik bij het terugkijken van de foto's steeds het gevoel dat er nog wel wat in zat. Ik vond de meeste wat te warm, gelig geworden doordat ik weer de witbalans op "bewolkt" had staan. Door dit wat aan te passen naar een koelere blauwe tint (3655 en 3871) werden ineens de foto's met de enorme zwermen vogels een stuk beter (vind ik zelf).

Enorme zwermen met vogels boven de windmolens (Oostvaardersplassen)

Het was een bijzonder gezicht deze enorme zwermen. Helaas weten we nog steeds niet wat voor een vogels het waren.

Bijzondere band-achtige zwerm met vogels boven de windmolens (Oostvaardersplassen)

En wat ons betreft mogen ze bij de knmi en buienradar nog wel eens op cursus, want redelijk aan het begin van de middag kwamen er al flinke buien naar beneden zetten. Net ervoor gaf dit wel weer mooie luchten met felle zonnestralen er doorheen.
Bij de volgende twee foto's heb ik de witbalans niet aangepast, dus dit is de witbalans op bewolkt (6100).
De eerste foto heeft overigens een apart formaat, omdat dit een verticale panorama is van twee horizontaal genomen foto's (ja, denk daar nog maar eens over na ;-) ).

Net voor de bui (Oostvaardersplassen)

De Zeearend (observatiehut) in de spotlight (Oostvaardersplassen)

Gelukkig konden we net op tijd in de observatiehut Zeearend schuilen.
Toen we daar ons boterhammetje zaten op te eten kwam er echter een man met drie kinderen binnen die echt helemaal doorweekt waren. Jassen, broeken, schoenen: alsof ze het zwembad ingesprongen waren. Erg sneu...

En buiten stonden (op grote afstand) de Konikpaarden met de kont naar de wind en regen. Vast ook geen pretje voor ze.

Konikspaarden in de stromende regen (Oostvaardersplassen)

Na de bui teruglopend over de modderpaden was wel duidelijk hoe nat het er was.
Jammer alleen dat het boomje niet net wat groter is en nu net te weinig boven de horizon uitsteekt. Door mijn omzetting naar zwart-wit vind ik het net een beetje een schilderij geworden, vooral de wolkenlucht.

Triest, nat landschap (Oostvaardersplassen)

Ach ja, we hadden weer een frisse wandeling gemaakt en kunnen constateren dat je ook in de Oostvaardersplassen op dit moment alleen met goede laarzen op pad moet gaan...

En mijn volgende blogje krijgt weer een kleurige sfeer: zonsopkomst en rijp op de Veluwezoom!

De pier bij IJmuiden - je kan bijna geen fotoblog vinden waar niet minimaal één bericht op staat met foto's die daar genomen zijn. Behalve dan die van mij, want ik was er nog nooit geweest...

Dat werd dus hoog tijd, alleen zat tijdens mijn kerstvakantie het weer niet echt lekker mee. Ondanks de harde wind en de waarschuwingen dat de pier dan wel eens afgesloten kon zijn, zijn Carin en ik vrijdag 30 december toch maar op pad gegaan.

Toen we aankwamen bleek de pier inderdaad afgesloten te zijn: met windkracht 7 ook niet zo gek. We hadden echter nog de hoop dat hij in de middag alsnog opengesteld zou worden omdat de wind zou afnemen, maar helaas. De wind nam niet af, en de pier ging niet open...

Er viel echter genoeg te beleven aan het begin van de pier en op het strand!
Door de bewolking, de lage zonnestand en het feit dat ik mijn wit-balans op "bewolkt" had gezet, zijn een groot deel van mijn foto's nogal warm van kleur geworden. Soms corrigeer ik dit dan nog wel in Lightroom, maar in dit geval vind ik de foto's zo wel erg sfeervol geworden. Behalve wat belichting, contrast en bijsnijden heb ik dus eigenlijk niets aan de foto's bewerkt!

Meeuwen op het strand, Zandvoort op de achtergrond (IJmuiden)

Opvliegende meeuw op het strand (IJmuiden)

Gelukkig waren er nog wel wat Steenlopers (Arenaria interpres) te zien op het begin van de pier.

Steenloper - Arenaria interpres (IJmuiden)

De volgende foto is helaas niet top-scherp, maar ik vind het zo'n leuke foto geworden. De Steenloper is druk bezig om een schelpdiertje (kokkel?) los te krijgen uit de schelp, waarbij de waterspetters vanaf het schelpdiertje omhoog spatten.

Steenloper met schelpdiertje (IJmuiden)

Bij de volgende foto vind ik vooral dat de fraaie achtergrond en het witte poep-spetje deze foto boven het gemiddelde uit tillen.

Steenloper - Arenaria interpres (IJmuiden)

Naast de vogels waren er ook nog anderen die van de windkracht gebruik maakten. Zij liever dan ik - ik vond het maar fris met die enorme harde wind en een graadje of 8.

Wind- en kite surfer (IJmuiden)

Kite surfers (IJmuiden)

Structuren in het zand vind ik ook altijd leuk om te fotograferen. De uitdaging is dan om er een interessant plaatje van te maken.
Ik vind dat bij deze wel aardig gelukt, laat maar weten of je het er mee eens bent ;-)

Zandstructuren (IJmuiden)

Sporen in het natte zand (IJmuiden)

Na een lekkere saté met frietjes en een Texels bockbiertje in de strandtent waren we weer opgewarmd en hebben we maar weer een stuk over het strand gelopen. De pier was nog steeds afgesloten, dus we moesten het doen met de meeuwen en drieteenstrandlopertjes bij de branding.

Meeuw met natte voeten (IJmuiden)

De vijf (IJmuiden)

Intussen raakte het steeds verder bewolkt, en kregen we af en toe een spat regen om de oren. Maar ja, meer sfeer dan dit kan je toch nauwelijks krijgen?! :-)

Donkere wolken boven zee en de meeuwen (IJmuiden)

Jammer genoeg was er dus ook geen fraaie zonsondergang, in plaats daarvan kwamen steeds meer enorme regenwolken en -buien over zetten.
Mijn laatste foto is dan ook van een drieteenstrandloper, in tegenlicht. Door het donkere weer was de sluitertijd meestal te lang om ze scherp op de foto te krijgen, bij deze lukte dat nog net...

Drieteenstrandlopertje in een gouden gloed (IJmuiden)

Al met al hebben Carin en ik toch nog een heerlijk dagje gehad in IJmuiden - flink uitgewaaid, lekker gegeten, en we kunnen nu eindelijk zeggen dat we bij de pier van IJmuiden zijn geweest :-)