Afgelopen zaterdag was het weer eens een behoorlijk zonnige dag, tussen alle regenachtige en grijze dagen in. Na ontbijt en koffie dus snel op pad, om weer eens lekker te gaan struinen over het Kootwijkerzand.
Net als bij de Lange Duinen in Soest hoopte ik weer op karakteristieke vliegdennen en mooie wolkenluchten.

Dat viel gelukkig niet tegen, en ook nu weer heb ik gekozen voor een omzetting naar zwart-wit. Een zandverstuiving en vliegdennen hebben nu eenmaal weinig kleur, en zonder mooie kleuren van een zonsopkomst of zonsondergang wordt de foto in zwart-wit veel grafischer. Vooral als ook de wolkenpartijen een beetje leuk mee willen doen, zoals op deze dag.

Vliegdennen op de stuifduinen (Kootwijkerzand)

Bij de volgende foto heb ik eens gekozen voor een hele extreme omzetting, door de blauwe lucht helemaal zwart te maken, en de groene den juist lichter. Leuk om in Lightroom hier eens mee te spelen!

Vliegden met wandelstok (Kootwijkerzand)

Bij dit soort kale vlaktes (en omzetting naar zwart-wit) is het zaak om goed te kijken/zoeken naar lijnen en structuren in het landschap. Een wandelpad vormt zo een mooie lijn naar de stuifduin, en omdat de lucht op dit moment vrij saai was kon ik deze zo mooi grotendeels buiten beeld laten.

Pad naar de vliegdennen (Kootwijkerzand)

De volgende twee boompjes zie ik geregeld ook bij anderen langskomen. Het was dus wel weer een uitdaging om een origineel standpunt te vinden.

De twee (Kootwijkerzand)

Af en toe verdween de zon achter een paar wolken en/of bomen, en ontstond er een mooie stralenkrans.

Lichtstralen (Kootwijkerzand)

Mijn doel van de struintocht was Radio Kootwijk. Ik ben al geregeld op het Kootwijkerzand geweest, maar nog nooit bij dit bouwwerk. En toen ik pasgeleden (bij toeval) de blog van Monique zag over Radio Kootwijk, wilde ik er toch zeker eens naar toe.

Radio Kootwijk (Kootwijkerzand)

Jammer genoeg kan je niet zomaar naar binnen, maar ook de buitenkant is wel bijzonder genoeg.

Detail van Radio Kootwijk (Kootwijkerzand)

Op de terugweg kwamen er steeds meer wolken over drijven. Het zoeken naar grafische plaatjes kon dus weer verder gaan ;-)

Eenzame vliegden (Kootwijkerzand)

Ook een stel vliegtuigstrepen in de lucht werken goed om wat lijnen in de foto te krijgen. Met de zon achter de boom werd dat een mooi donker silhouet, en ik was erg blij met mijn 10-22mm lens, omdat ik zo de lucht er ook nog goed op kon krijgen.

Vliegtuigstrepen (Kootwijkerzand)

Als laatste een foto die ik eigenlijk eerder heb genomen dan de vliegtuigstrepen-foto. Maar ik vind dit zelf een waardiger foto om mee af te sluiten.
Ondanks dat de stuifduin in het midden van de foto staat, zit er -voor mij- zoveel dynamiek in de foto door de lijnen en wolken, dat dit niet erg is. Of misschien zelfs juist wel goed.

Het pad naar de duin (Kootwijkerzand)

Gelukkig kon ik de uitkijktoren steeds als baken gebruiken om naar terug te lopen. Anders kan je nog aardig verdwalen zo op de zandvlakte. Uiteindelijk was ik net voor het donker weer bij de auto. Tevreden na een heerlijk dagje struinen over de stuifduinen...

Het blijft toch iedere keer weer lastig: waar zal ik dit keer eens heen gaan om te gaan fotograferen? Ik vind een uur in de auto eigenlijk wel de limiet om 'zo maar' even wat foto's te gaan maken. Maar ja, vanuit het midden van het land kan je dan nog een eind komen.
De AWD lukt nog net, maar ik heb door alle blogjes wel het idee dat het daar intussen file-fotograferen is geworden. En ook de Oostvaardersplassen kent iedereen intussen wel, met de Konikspaarden en de herten-op-afstand.

Nat gebied in Horsterwold (Zeewolde)

Maar ik had ook al een tijdje een beschrijving liggen van een wandeling door het Horsterwold, bij Zeewolde. Er zijn geen vaste wandelpaden, je mag er overal zomaar doorheen struinen, en het zou er nog rustig en stil zijn. Dat trok me wel, op deze halfbewolkte, half-zonnige maandag!
Het is een nat, drassig gebied (zeker na alle regen van de laatste tijd), met vooral lagere bosjes, bomen, open vlaktes en waterpartijen. Door de laagstaande zon kreeg vooral het gras en riet een mooie goudgele gloed.

Nat gebied in Horsterwold (Zeewolde)

Voor een bepaald soort foto's blijf ik een voorliefde voor zwart-wit houden. Lijnen en structuren in landschappen komen zo toch net even mooier tot zijn recht. Zo ook deze prachtige rietkraag, bomen en wolken erboven.

Lijnen van riet, bos en bewolking in het Horsterwold (Zeewolde)

De volgende foto is ook in kleur wel de moeite waard, maar het gaat mij hier ook weer vooral om de structuur en compositie.

Nat gebied in het Horsterwold, in zwart-wit (Zeewolde)

De mooie wolkenlucht met drie ganzenformaties vragen echter wel weer gewoon om een kleurenfoto :-)
(de donkere wolken vormden overigens de voorbode van de enorme bui die ik later op weg naar de auto op mijn kop heb gekregen...)

Ganzen in formatie boven het Horsterwold (Zeewolde)

Jammer genoeg waren er verder erg weinig vogels te bekennen, ondanks het vele water en de graslanden. De Baardmannetjes in het riet heb ik wel gehoord, maar helaas niet te zien gekregen. En de verwachte eenden en ganzen lieten het compleet afweten. Jammer...

Bij een berkenbosje heb ik me dus maar laten verleiden om weer eens de kunstzinnige kant van mezelf te ontdekken ;-)
Dit keer een techniek die veelvuldig wordt toegepast: een lange sluitertijd en dan de camera bewegen tijdens het afdrukken. Je moet het niet te veel doen of zien, maar het kan toch altijd wel bijzondere foto's opleveren vind ik...

Kunstig lijnenspel in het Horsterwold (Zeewolde)

Volgens mijn wandelbeschrijving was het overigens verstandig om goede wandelschoenen of laarzen aan te trekken. Nou, ik kan nu vaststellen dat laarzen het enig goede schoeisel is daar! Toen ik weer bij de auto terug kwam waren mijn wandelschoenen compleet doorweekt, zaten ze onder de modder. En ook op mijn broek zaten de modderspatten tot boven mijn knieën... :-(

Ga ik nog eens terug? Ik weet het niet.
Het was een heerlijke struintocht, waarbij ik pas op het eind, na ruim 2 uur, voor het eerst een andere wandelaar/fotograaf tegenkwam. Maar het was verder ook wel wat saai, ik miste de vogels en andere dieren, en het was wel erg drassig en nat.

Maar op weg naar huis, rijdend door de polder, kwam er ineens weer een smile op mijn gezicht. Een vrijwel haakse bocht met een kanaaltje erlangs, en de zon die achter een paar donkere wolken aan het ondergaan was. Prachtig voor een panorama dus, samengesteld uit 4 foto's.

SMILE (polder tussen Nijkerk en Zeewolde)

En even verderop prachtig licht op een bomenrij achter een weiland, met dreigende regenwolken erboven. Het echte polderland zoals ik me dat voorstel.

Donkere wolken en zonsondergang (polder tussen Nijkerk en Zeewolde)

En uiteindelijk kon ik weer even mijn vario nd filter gebruiken (zie ook mijn vorige post), om daarmee de ondergaande zon boven het Eemmeer vast te leggen. Een lange sluitertijd om zo het water mooi 'wolkachtig' te krijgen en de wolken te laten vervagen.

Zonsondergang boven het Eemmeer (bij Nijkerk)

Zonsondergang boven het Eemmeer - 2 (bij Nijkerk)

Al met al dus zeker een heerlijke middagje fotograferen in de polder. En ook nu was ik weer blij met de fraaie wolkenpartijen en dreiging van regen. Ik ga vaker op pad als het slecht weer dreigt te worden ;-)

Het blijft toch altijd weer moeilijk om een pakkende en passende titel te verzinnen. Eigenlijk wilde ik dit "De Lange Duinen in zwart-wit" noemen, maar ja, mijn eerste foto wil ik toch in kleur plaatsen om eens te horen welke jullie nu mooier vinden...

Donkere wolken van een hagelbui boven een vliegden (Lange Duinen, Soest)

Afgelopen maandag was het een onstuimige dag met veel wind, regen- en hagelbuien en af en toe de zon die er toch doorheen kwam. Dit leek me dus een mooie kans om weer eens de stuifduinen bij Soest op te zoeken, om te proberen wat landschapfoto's te maken met de vliegdennen in de hoofdrol.

Toen ik net op de parkeerplaats aan was gekomen, barstte er een enorme regebui los, dus ben ik toch maar even blijven zitten. En verbaasde ik me over alle hondenbezitters die intussen wel gewoon in de regen op pad gingen om de hond uit te laten?! Na een kwartiertje vond ik het droog genoeg om op pad te gaan, maar al na een paar honderd meter ben ik snel gaan 'schuilen' onder een vliegden. Schiet niet echt op, zo'n klein boompje, maar het was beter dan niets. En zo kon ik bovenstaande foto nog redelijk droog en zonder druppels op de lens maken.

Dezelfde foto heb ik ook omgezet naar zwart-wit. De dreigende hagelbui-lucht komt zo nog mooier tot zijn recht vind ik. Maar verder wordt hij toch vrij donker. Uiteindelijk vind ik de kleur-versie geloof ik toch mooier...

Donkere wolken van een hagelbui boven een vliegden (Lange Duinen, Soest)

Tussen de buien door kon ik op zoek naar fotogenieke vliegdennen. Met mijn groothoek-lens vrij laag bij de grond om ook nog wat van de lucht erop te krijgen.
En deze en alle volgende foto's wel in zwart-wit, dat vond ik bij deze wel echt mooier overkomen.

Vliegden op het stuifduin (Lange Duinen, Soest)

Tot mijn verbazing en verrassing bleken er twee vennetjes te zijn ontstaan, die ik er eerder nog nooit gezien had. Kwam dit nu van de vele regen van de afgelopen tijd, of heeft een beheerder dit bewust zo gemaakt? Ik weet het nog steeds niet. Maar het was wel weer even wat anders dan al dat zand.

Vennetje van regenwater (Lange Duinen, Soest)

Dezelfde vliegden als op de eerste foto, maar nu van een andere kant genomen. Alsof hij naar rechts aan het lopen is ;-)

Vliegdennen op de stuifduinen (Lange Duinen, Soest)

Ook heb ik gespeeld met mijn Vario ND filter - zeg maar een grijsfilter die -door aan het filter te draaien- tussen 2 tot 8 stops minder licht doorlaat. Hiermee kan je dus veel langere sluitertijden (bij hetzelfde diafragma) verkrijgen. Waardoor je de beweging van bijv. wolken of water kan vervagen.

Onderstaande foto is met een sluitertijd van 30 seconden (op statief) gemaakt, de wolken vormen zo een prachtige krans om de kruin van de boom.

Voortsnellende wolken boven een vliegden (Lange Duinen, Soest)

Al met al is het best een sombere serie geworden, maar dat heeft ook wel te maken met de tijd van het jaar. De dagen worden weer erg kort, en met het herfstachtige weer van de laatste week wordt het er niet lichter op...

Eens kijken of mijn volgende serie weer wat vrolijker kan worden ;-)

Zoals beloofd een tweede blogje met foto's van mistige landschappen.

Vliegden in de mist (Heidestein, Zeist)

Op dit moment raast de wind weer om het huis en ratelt de regen tegen de ruiten, en is het dus niet meer voor te stellen hoe windstil en enorm mistig het 2 weken geleden was. Ik ben toen op de fiets naar Heidestein geweest, een natuurgebiedje bij mij in de buurt met bos, heide en stuifzand. Ik hoopte vooral dat de eenzame vliegdennen op het heide- en stuifzandgebied in de mist een mooi onderwerp zouden vormen. En ik werd niet teleurgesteld :-)
Het mooie is dat alle anders zo storende achtergronden (andere bomen enzo) compleet uit beeld verdwijnen, zodat er een mooi rustig beeld overblijft. Met alle focus op het eenzame boompje en de lijnen van het landschap.

De volgende foto vind ik wel wat weghebben van een japanse pentekening, waarschijnlijk door het bruggetje en de mooie weerspiegeling in het stille water van het vennetje.

Bruggetje en boompjes in de mist (Heidestein, Zeist)

Het was overigens heerlijk stil en verlaten die maandagochtend. De in totaal 5 andere wandelaars zag en hoorde ik pas als ze vlakbij waren, verder waande ik me als een Remy alleen op de wereld.

Boompje in de mist (Heidestein, Zeist)

Uiteraard kon ik het toch ook niet laten om even plat op de grond met mijn macro-lens de mist-waterdruppels te fotograferen. Op de sprietjes van minieme struikjes zat het helemaal vol met waterdruppeltjes, maar het viel me niet mee om er een interessant beeld van te maken. De volgende twee vind ik nog het best gelukt, maar helaas zag ik thuis dat de scherpte van vrijwel alle foto's niet 100% was. Het donkere weer en het uit de hand fotograferen had de scherpte geen goed gedaan.

Mist-druppels van dichtbij I (Heidestein, Zeist)

Mist-druppels van dichtbij II (Heidestein, Zeist)

Het volgende beeld had ik ook al zo ongeveer in gedachte toen ik op pad ging, maar het viel niet mee om uiteindelijk ook een goede locatie te vinden om deze foto te kunnen maken.
Bij mij werkt het zo dat mijn blik steeds heen weer gaat van de dikke donkere stam naar het boompje op de achtergrond en weer terug. Waardoor het voor mij een interessante foto is geworden.

Bomen in de mist (Heidestein, Zeist)

En als afsluiting dan nog eentje die ik op vrijwel dezelfde plek en tijd gemaakt heb als de allereerste foto. Doordat ik hier iets meer naar rechts stond en wat meer ingezoomd heb, overlappen de beide bomen op deze foto. Zelf vind ik daarom de openingsfoto beduidend beter...

Vliegdennen in de mist (Heidestein, Zeist)

Ik hoorde overigens die week op het nieuws dat het aantal dagen met (dichte) mist aan het afnemen is de laatste jaren. Ik ben dus blij dat ik op pad ben gegaan en raad iedereen aan om het ook te doen, ook al lijkt er dan niets te fotograferen omdat het zo grijs is...