Zonsopkomst bij het Kootwijkerveen

Kootwijkerzand -een prachtig stuifzandgebied- ken ik al redelijk goed, ik ben er meerdere malen geweest om te fotograferen. Maar het Kootwijkerveen kende ik eigenlijk nog niet. Toen ik er onlangs een foto van zag, wist ik dat ik er toch eens heen moest gaan, en dan vooral 's morgens vroeg bij zonsopkomst, op een mistige ochtend.

Zo gezegd zo gedaan. Eerst heb ik op zaterdag met Carin een wandeling van 18km gemaakt die door Staatbosbeheer is uitgezet. Deze begint bij Radio Kootwijk en loopt via het Kootwijkerzand ook langs het Kootwijkerveen. Op die manier wist ik ongeveer waar ik moest zijn en waar ik kon parkeren. En we hebben op een prachtige zonnige dag een lekkere wandeling gemaakt.
Vervolgens ben ik zondagochtend vroeg op pad gegaan. Het was nog vóór de zomertijd, dus om 5 uur ging de wekker, en om even na 6 uur liep ik op weg naar het ven.

Zonsopkomst bij het Kootwijkerveen

Niet heel veel later kwam ook collega amateur fotograaf Jacko Morren aangelopen. Hij had zijn wekker wat te laat gezet dus had iets van het mooie licht vóór zonsopkomst gemist. Maar op zijn website staan ook een paar fraaie foto's!

Mooi warm licht net vóór zonsopkomst bij het Kootwijkerveen

Door de wolkjes een mooie zonsopkomst bij het Kootwijkerveen

Nadat een half uur na zonsopkomst (die rond 06.40u boven de horizon verscheen) het mooiste licht alweer voorbij was, ben ik nog maar even de Dodaars in het mistige ven gaan fotograferen. Door de damp net boven het water viel het niet mee om de kleine fuut-achtige scherp en zichtbaar op de foto te krijgen. Ook het feit dat hij steeds onder water dook om te eten maakte het niet makkelijker.

Dodaars in een mistig, dampig ven (Kootwijkerveen)

Dodaars in een mistig, dampig ven (Kootwijkerveen)

Uiteraard kon ik het toch ook niet laten om even wat te spelen in Lightroom, om zo eens te kijken of de op zich wat saaiere foto (van ná het mooie licht) toch een mooi plaatje zou kunnen opleveren. En ik ben eigenlijk niet ontevreden met het resultaat:

De boom (Kootwijkerveen)

En ook een grafische foto, die ik in Lightroom alleen flink wat extra belichting heb gegeven, heeft wel wat:

Eenvoud (Kootwijkerveen)

Helaas bleek thuis dat het merendeel van mijn foto's niet echt goed scherp geworden zijn. Op de foto's hierboven valt dat -gelukkig- niet al te zeer op, maar als je ze beeldvullend bekijkt is vooral 'de boom' niet echt scherp.
Wat heb ik nu verkeerd gedaan? Wel een statief gebruikt en de twee seconden zelfontspanner. Maar waarschijnlijk was een draadontspanner toch beter geweest. En ik had toch beter de Image Stablizer uit kunnen zetten. En had ik nu toch maar handmatig scherpgesteld in de Live Mode...

Kortom: ik moet nog eens terug, om het beter te doen! (en dat heb ik op 29 maart ook gedaan, een blog daarover volgt binnenkort!)

Officieel misschien nog net niet, maar ik heb nu toch echt het gevoel dat het voorjaar begonnen is!
Het alweer best lang licht aan het eind van de middag, de zon schijnt weer met meer kracht en warmte, en overal staan de sneeuwklokjes en de krokussen alweer met hun kopjes te genieten van de eerste warme zonnestralen.

Tijd dus voor kleurige bloemetjes!

Krokussen op een rijtje (Zeist)

Kleurijke stampers en meeldraden (Zeist)

Krokus met waterdruppels (Zeist)

Sneeuwklokje, met paarse krokussen als achtergrond (Zeist)

Oranje stamper in een krokus (Zeist)

Krokus detail (steel-aanzet): maar welke is nou de mooiste?!? (Zeist)

Busy bee bij de kokus (Zeist)

Voor een volgende keer wordt de uitdaging om nog meer vliegende bijen bij krokussen op de foto te zetten! ;-)

Begin van deze winter had ik het me min of meer voorgenomen: ik wil deze winter graag een pestvogel zien, en mogelijk ook fotograferen. Want geloof het of niet, maar ik had nog nooit een pestvogel gezien. Hij begon zijn naam een beetje eer aan te doen, zeg maar...
Ik hield al wel enigzins bij op waarneming.nl of er soms een groepje ergens gezien was, maar meestal was het ergens nogal ver weg van mij vandaan.

Maar..., dit keer zat er een groep van 25 pestvogels in Wijk bij Duurstede. Nog geen  half uurje van mij vandaan!
Zaterdag was het nogal grijs en grauw weer, maar ik ben toch maar op pad gegaan.
En de wijze les was: doe dit gewoon altijd! Ook al lijket het nog zo slecht, er zijn altijd mogelijkheden om een goede foto te schieten!

Het nadeel was uiteraard wel dat er minder licht was, dus ik moest met ISO 400 werken en enorm mijn best doen om bewegingsonscherpte te voorkomen.

Pestvogel in de bessenstruik (Wijk bij Duurstede)

Pestvogel in de bessenstruik (Wijk bij Duurstede)

Pestvogel in de bessenstruik (Wijk bij Duurstede)

Drie Pestvogels bij elkaar in de bessenstruik (Wijk bij Duurstede)

Als 'bijvangst' zat er op een gegeven moment ook een mannetjes Goudvink in de bessenstruik:

Goudvink (mannetje) in de bessenstruik (Wijk bij Duurstede)

Toen ik thuiskwam met deze foto's en de verhalen erbij baalde Carin toch wel een beetje dat zij niet mee was gegaan. Want ook Carin had nog nooit een pestvogel gezien.

Gelukkig was het maandag prachtig weer en waren we allebei vrij, dus we zijn maar weer richting zuiden gereden.
De groep zat eerst hoog in de bomen verspreid, maar op een gegeven moment kwamen ze toch weer naar beneden om bessen te eten. En ook in de boom leverde het een mooi plaatje op.
Het verschil qua licht met zaterdag was duidelijk huizenhoog!

Twee Pestvogels in de boom (Wijk bij Duurstede)

Pestvogel in de bessenstruik (Wijk bij Duurstede)

Wegvliegende Pestvogel (Wijk bij Duurstede)

Al met al ben ik behoorlijk aan mijn trekken gekomen: ik heb nog nooit zoveel pestvogels gezien, en heb ze ook behoorlijk vast kunnen leggen.